Toerisme Hageland zoekt nieuwe dichter

Hagelandse poëten kunnen kun kans wagen, want Toerisme Hageland is op zoek naar een nieuwe Hageland+dichter. Die volgt Hoegaardier Danny Rega op.

Toerisme Hageland is op zoek naar de tweede Hageland+dichter. Die moet een jaar lang gedichten over het Hageland schrijven. Vorig jaar kroonde Hoegaardier Danny Rega zich tot de allereerste Hageland+dichter. In april geeft hij de fakkel door aan zijn opvolger.

De nieuwe dichter wordt op zondag 8mei officieel aan het grote publiek voorgesteld in Diest, tijdens de openingsactiviteit van de jaarlijkse 'grootschalige zoektocht' van Toerisme Hageland. Daar zal hij of zij ook zijn eerste Hageland+gedicht voordragen.

Geïnteresseerde dichters kunnen contact opnemen met Toerisme Hageland op 016-31.18.60 of via info@toerismehageland.be. Een brief schrijven kan ook naar Aarschotsesteenweg 212, 3010 Kessel

Veertig jaar wonen in de 'Bloemenwijk'

Rond Nieuwjaar veertig jaar geleden schreven onze kranten over de inhuizing in de nieuwe woonwijk Breynissemveld.

Het Breynissemveld, tussen de Oplintersteenweg en de Vianderstraat, werd ontwikkeld door de Nationale Maatschappij voor de Kleine Landeigendom (nadien Nationale Landmaatschappij). Eind 1970 waren de eerster vijftig sociale woningen instapklaar en zestig andere zouden volgen. Ze lagen aan straten zoals Hamelendreef en Rode Kruislaan. Het merendeel werd genoemd naar bloemen: Dahlialaan, Anemonenlaan, Tulpenlaan, Begonia's en ander plantgoed. Spontaan ging men dus spreken van de Bloemenwijk.

Om de integratie te bevorderen (samenhorigheid, was het toen gebruikte woord) kwam een Wijkcomité tot stand dat op zijn  eerste bijeenkomst burgemeester en schepenen aan het woord liet. De vragen uit het publiek sloegen o.a. op de plaatsing van een telefooncel en de passage van de lijnbussen. Want, zo luidde het vanaf de eerste dag, het is hier zo afgelegen...

(Het Breynissemveld bij de aanleg van wegen (1970) vanop de Oplintersesteenweg en richting Vianderstraat. )

Dat laatste was net datgene dat door het Welvaartcomité Tienen was benadrukt. Het comité van experten had de ontwikkeling van betaalbare woningen toegejuichd maar besloot zijn beschouwingen met de vraag: 'Waarom weeral zo ver buiten het centrum?' (R. Billen)

Cartoon

Spitfire MK VB

Busje brengt senioren naar dagcentrum

Gedeputeerde Monique Swinnen (uiterst rechts) mocht de cheque van 10.000 euro overhandigen aan directeur Frans Theys en zijn medewerkers van het woon- en zorgcentrum Sint-Alexius. ibo

Woon- en zorgcentrum Sint-Alexius in Tienen heeft voortaan een busje om minder mobiele ouderen van en naar het dagcentrum te voeren. De provincie wil dergelijke initiatieven stimuleren omdat het zorgaanbod in Vlaams-Brabant ontoereikend is.

Een bejaarde die de kaap van de honderd overschrijdt, mocht vroeger dan wel een reden zijn om het hele dorp op stelten te zetten, vandaag is het een gebeurtenis waar niemand nog van opkijkt. De modale Vlaming wordt ouder, maar dat maakt ook dat het aantal ouderen dat zorg nodig heeft alsmaar toeneemt. En daar knelt het schoentje, zeker in Vlaams-Brabant. Want in onze provincie groeit het zorgaanbod voor ouderen veel trager dan het aantal zorgbehoevende senioren. Een probleem, weten ze ook op het provinciehuis. En dus trekt de provincie nu geld uit om initiatieven die de dagopvang van ouderen stimuleren financieel te ondersteunen.

In Tienen mochten ze gisteren de eerste cheque ontvangen. Woon- en zorgcentrum Sint-Alexius kreeg van de provincie 10.000 euro toegestopt voor het project 'Busje komt zo'. 'We hebben een busje aangekocht om senioren veilig van en naar het dagcentrum te voeren', legt verantwoordelijke Frans Theys uit. 'Er worden ook enkele chauffeurs opgeleid om achter het stuur van dat busje te kruipen.'

'Hoognodig', weet gedeputeerde voor Welzijn Monique Swinnen (CD&V). 'Want het volstaat niet om een goed aanbod te hebben, je moet er ook voor zorgen dat de senioren ter plaatse raken. Vooral voor minder mobiele senioren vormde dat in het verleden een probleem. Maar met dit busje is dat opgelost.'


Nijpend tekort Een probleem dat nog niet opgelost is, is het grote tekort aan lokale dienstencentra en dagverzorgingscentra in Vlaams-Brabant. 'Dat is nijpend in onze provincie', zegt gedeputeerde Swinnen. 'Om je een idee te geven: Vlaams-Brabant mag meer dan honderd lokale dienstencentra opstarten, maar vandaag hebben we er amper 22. De reden? De investering en de werking kosten veel geld, waardoor initiatiefnemers al sterk moeten staan om het uit te bouwen. Daarom willen we hen een duwtje in de rug geven met een subsidie.' De provincie trekt in totaal 220.000 euro uit voor initiatieven die de dagopvang van ouderen stimuleren. Naast Sint-Alexius in Tienen krijgen ook de nieuwe lokale dienstencentra in Leuven, Halle en Sint-Pieters-Leeuw en de nieuwe dagopvangcentra in Bierbeek, Hoeilaart, Holsbeek, Vilvoorde en Zaventem steun.

Doe-het-zelfzaken moeten vrouwvriendelijker worden

Vrouwen willen in de toekomst niet langer verloren lopen in doe-het-zelfzaken. Dat blijkt uit een enquête, uitgevoerd door de Nederlandse bouwketen Hornbach.

Maar liefst 93 procent van de ondervraagde vrouwen houdt niet van een bezoekje aan een doe-het-zelfzaak. De meesten zijn ervan overtuigd dat professioneel advies van interieurstylisten en andere vakspecialisten het winkelen zou veraangenamen. Ook de reclame van de speciaalzaken mag volgens hen iets meer inspelen op de wensen en behoeften van vrouwen.

Cheryl Cole

'Moeder Tiense', leeft die nog?

'Moeder Tiense' is in oud studentikoze traditie de naam van een studentenclub, eigen aan een stad of regio. In dit geval gaat het om studenten van de toenmalige Provinciale Normaalschool. De club was een jaar eerder boven de doopvont gehouden en het verrmoeden dat dit met meer dan alleen water is gevierd.

Er worden een rolling, cantus en schachtendoop aangekondigd. Voor november 1976 was er een Bietenmars, in samenwerking met VTB/VAB. Dat en het feit dat Miel Mattheus in de club abactis is, doet vermoeden dat Miel toen nog aan het internaat van de normaalschool was verbonden. Trouwens, abactis staat voor 'secretaris'.

Het bestuur (praesidium) bestond verder uit praeses Herman Swerts, schachtentemmer Rob Vervoort, cantor Pierre Berger, magister bibens Bart Vandendriesche, sportführer Jos Weenen, plus drie personeelsleden van de school, maar geen vrouwen. 'Moeder Tiense is ontwaakt', zo besluit het verhaal.(R Billen)

Wat is er van haar geworden?

Inderdaad, ik was toen opvoeder in het internaat en was secretaris van Moeder Tiense.

Iedere woensdag was er onze samenkomst in café boulevard( ons trefpunt) bij Fikske.

Ik heb nog een paar foto’s hiervan. De club is nooit ontbonden . Onze praeses heb ik niet meer ontmoet.

Een heel mooie tijd .(Miel Mattheus)

Walen vragen Franse volksvertegenwoordigers steun voor 'terugkeer naar Frankrijk'

Terwijl in Brussel 34.000 Belgen betogen voor de vorming van een federale regering en tegen een splitsing van het land, hebben de Waalse rattachisten van Gewif een brief gestuurd naar de verkozenen van Frankrijk om steun te vragen voor hun heraansluiting bij onze zuiderburen. Dat meldt de site van Le Soir.

Communautair vastgelopen
In de open brief omschrijven de rattachisten, aanhangers van een stroming binnen de Waalse Beweging, de Belgische politieke situatie: een regering van lopende zaken en geblokkeerde communautaire onderhandelingen.

Jean Gol
De Franse volksvertgenwoordigers worden er vervolgens op gewezen dat de zeven studies die door de groep rattachisten werden uitgevoerd tot een onweerlegbaar besluit hebben geleid: "Enkel de optie van een aansluiting of reünie met de Franse Republiek, met een bijzonder autonoom statuut, vertegewoordigt voor zowel Wallonië als Brussel wat minister van Staat Jean Gol een kwestie van waardig, redelijk en ordelijk overleven placht te noemen".

"Wij zijn, op zekere manier, Fransen die door de toevalligheden van de geschiedenis buiten de grenzen van Frankrijk zijn gevallen. Het is in die hoedanigheid dat wij ons tot u richten om jullie steun aan onze zaak te bevragen", besluiten de ondertekenaars, onder wie Edgard Baeckeland.

De volledige brief is hier te lezen. (lb) 

Lettre ouverte au élus de la République française  ! Mesdames et Messieurs les Députés, Mesdames et Messieurs les Sénateurs, Depuis les élections législatives du 13 juin 2010, la Belgique évolue avec un gouvernement démissionnaire, en affaires courantes. Celui-ci n’a donc pas la capacité de prendre les mesures susceptibles de permettre au pays d’affronter les défis socio-économiques, financiers et environnementaux auxquels il est présentement confronté. Toutes les négociations qui ont été entreprises, depuis 2005, pour tenter de résoudre l’épineuse question des relations entre Flamands et francophones ont échoué. Cette évolution était hautement prévisible. Le 26 mars 1980 - il y aura donc bientôt 31 ans ! -, ne vit-on pas l’ancien ministre François Perin démissionner spectaculairement du Sénat en expliquant que la Belgique souffrait d’un mal incurable et irréversible : le nationalisme flamand, qu’il s’avoue ouvertement ou non. Aujourd’hui, le courant nationaliste flamand ne s’incarne pas uniquement dans la N-VA.  Il traverse également le CD&V (parti démocrate-chrétien), le Vlaams Belang, la Lijst Dedecker et même l’Open VLD (parti libéral). Bref, quelque 70% de l’électorat du Nord du pays. suite...

 

Le Cahier n°7 du GEWIF : La France, telle qu’elle se présente aujourd’hui, voudra-t-elle de la Wallonie et de Bruxelles ? - Il s’appelle Louis. Wallon, il est radicalement opposé à l’option réunioniste. Il nous explique pourquoi et nous lui répondons. ! Il nous a paru utile de passer en revue les principaux arguments invoqués par certains pour exprimer leur scepticisme quant à la disposition des dirigeants français à ce que la République française accueille la Wallonie et Bruxelles en cas de démantèlement du Royaume de Belgique. Nous verrons que les obstacles que soulèvent ces remarques critiques n’ont finalement qu’une portée secondaire et ne sont pas de nature à empêcher l’intégration de nos deux Régions à la France, si les Wallons et les Bruxellois en émettaient clairement le désir. suite...

 

Le Cahier n °6 du GEWIF : La problématique de l’enseignement - Bonnes et moins bonnes nouvelles de Wallonie » ! S’il ne relève pas directement des compétences de la Région wallonne, l’enseignement n’en constitue pas moins, avec la recherche et la formation, l’un des axes fondamentaux du redressement wallon. Notre enseignement est sans conteste l’un des mieux financés au monde. Mais ses résultats ne sont pas à la hauteur. Le présent Cahier aborde la problématique sans tabous. suite ...

 

Le Cahier n°5 du GEWIF : Un sondage éclairant - Le coût de la scission - En cas de scission : Qui seront les interlocuteurs ? - Quelles seront les méthodes de négociation ? « Bonnes et moins bonnes nouvelles de Wallonie » ! La scission de la Belgique apparaissant de plus en plus comme inéluctable, le présent Cahier apporte une réponse aux deux questions suivantes : Qui seront, le moment venu, les interlocuteurs ? Quelles seront les méthodes de négociation ? Survol également des « bonnes et moins bonnes nouvelles de Wallonie » pour le mois de septembre 2010. suite

 

Le Cahier n°4 du GEWIF : De la « natievorming » - Le démantèlement de la Belgique n’aurait rien d’apocalyptique - La réalité des chiffres - Ce que la Wallonie apporterait à la France Bonnes et moins bonnes nouvelles de Wallonie ! Les élections du 13 juin 2010 ont sensiblement renforcé la poussée nationaliste qui avait marqué celles du 10 juin 2007. Rien ni personne ne pourra empêcher la Nation flamande de prendre son envol. Le démantèlement inéluctable de l’État belge n’aura cependant rien d’apocalyptique pour la population. Un statut particulier d’intégration à la France sera susceptible de garantir aux Wallons (mais aussi aux Bruxellois, s’ils le souhaitent) un avenir serein, où ils retrouveront confiance en soi et fierté. Les chiffres démontrent que c’est la seule option réaliste. Et les Français sont disposés à nous tendre la main. Ce que nous avons à leur offrir est loin d’être négligeable. Qu’en est-il exactement du redressement économique de la Wallonie ? Survol de la période juin-août 2010. suite...

 

Le Cahier n°3 du GEWIF : «De la non-viabilité d’un État Wallonie-Bruxelles» - «Vers un meilleur fonctionnement de la démocratie» - «Bonnes et moins bonnes nouvelles de Wallonie» ! Dans le cas d’une sécession de la Flandre, d’aucuns évoquent le maintien d’une Belgique en réduction, composée de la Wallonie et de Bruxelles. Le premier chapitre de ce Cahier démontre la non-viabilité de cette formule. Intégrée à la France via un statut particulier, la Wallonie – nous l’avons vu dans le Cahier n°1 – pourrait conserver ses organes d’autoadministration actuels, c’est-à-dire les mêmes pouvoirs législatif (Parlement wallon) et exécutif (Gouvernement wallon). suite...

 

Les Etats généraux de Wallonie ! Les Etats généraux de Wallonie  qui se sont tenus à l’Université de Liège, le 9 mai 2009, se sont prononcés sur les trois options d’avenir possibles pour la Wallonie dans l’hypothèse d’un démantèlement, à court terme, de l’Etat belge : Un Etat wallon indépendant ;  Un Etat Wallonie-Bruxelles ;  La réunion de la Wallonie à la France. Cette dernière option a été plébiscitée à 74,4%. A l’occasion de ces Etats généraux, le Français Jacques Lenain a exposé les diverses formes d’union envisageables avec la France : l’association, l’assimilation et l’intégration. Selon lui, seule cette dernière pourrait constituer une solution réaliste. Contrairement à une opinion encore largement répandue, le cadre institutionnel français offre, en effet, une très grande souplesse. Il permettrait, via l’octroi d’un statut particulier (article 72 de la Constitution), de combiner le maintien de l’autonomie de la Région wallonne et la conservation de l’essentiel du corpus juridique belge avec la solidarité nationale financière et sociale française, garante du maintien des systèmes sociaux et des services publics. Et tout cela en assurant la protection politique d’un Etat fort, avec un soutien politique complet. Créé en février 2010, le GEWIF entend approfondir la réflexion à cet égard. Les travaux du Groupe donneront lieu à la confection de cahiers qui pourront être consultés sur ce site. Membres fondateurs : Edgard Baeckeland, Guy Bertrand, Willy Burgeon, Jean-Alexis D’Heur, Paul Durieux, Jules Gheude, Jean-Sébastien Jamart, Philippe Lange, Jean-Luc Lefèvre, Jean Lerusse, Jean-Claude Matrige, ThO, Michel Pieret, Jean-François Renwart. Adresse courriel : gewif@skynet.be

 

Cartoon

Nieuw theater voor Shakespeare

Een Engeland-trip met een cultureel accent? Je kan naar het nieuwe theater van de Royal Shakespeare Company, het Royal Shakespeare Theatre, in Stratford-upon-Avon, de geboortestad van de grote dramaturg in het westen van Engeland. De moderne zaal telt 1.000 plaatsen, is uitgerust met de laatste technische snufjes en zal de beste gezelschappen ter wereld ontvangen voor uitzonderlijke opvoeringen. Voeg daar een bezoek aan toe van vijf woningen die het leven van de auteur getekend hebben en de plaatsen waar hij regelmatig kwam.

Meer info:
http://www.rsc.org.uk
http://www.shakespeare-country.com
http://www.shakespeare.org.uk

Keplersatelliet vindt eerste exoplaneet die uit gesteente bestaat

De Keplersatelliet van de NASA heeft voor het eerst in zijn missie samen met telescopen op de grond een planeet buiten ons zonnestelsel gevonden die uit gesteente bestaat. Dat heeft het Amerikaanse ruimtevaartbureau bekendgemaakt.

Op basis data die gedurende acht maanden werden vergaard, kwamen wetenschappers tot de bevinding dat exoplaneet Kepler-10b uit gesteente bestaat. "Het is het eerst solide bewijs van (het bestaan van) een gesteenteplaneet die rond een andere ster dan de onze wentelt", zegt wetenschapper Natalie Batalha van de NASA. Het hemellichaam is 1,4 keer zo groot als de aarde en is de tot nu toe kleinst ontdekte planeet buiten ons zonnestelsel.

Twintig keer dichter

De in maart 2009 gelanceerde en 590 miljoen dollar kostende Kepler speurt in het bijzonder naar aarde-achtige planeten in of nabij de levensvatbare zone rond sterren in onze Melkweg, in de zone van een planetair stelsel waar er vloeibaar water op het oppervlak van een planeet kan zijn. Exoplaneet Kepler-10b bevindt zich echter 20 keer dichter tot moederster Kepler-10 dan Mercurius tot onze Zon, goed voor een omloop van 0,84 dagen, en bevindt zich (dus) niet in dat levensvatbaar gebied. Kepler-10 b draait in een stelsel op meer dan 2.000 lichtjaar van ons.

Overijse

Creatief met bordverf

Bordverf doet velen terugdenken aan het schoolbord. Toch zijn er in de thuisomgeving ook heel wat leuke toepassingsmogelijkheden.

Oude schilderijen en kaders

Lelijke of beschadigde schilderijen kunnen snel omgetoverd worden tot een origineel, beschrijfbaar bord. Een gouden kader contrasteert bovendien ook heel mooi met mat zwart. Kringloopwinkels zijn de ideale uitvalsbasis om unieke kaders te bemachtigen.

Kinderslaapkamer

De slaap- en speelkamer van de kinderen is de ideale ruimte om met bordverf te werken. Het wakkert de creativiteit aan en zorgt voor een actieve bezigheid. Om te voorkomen dat alles vol krijt hangt, wordt de beschrijfbare oppervlakte best beperkt in volume. Bij grote muurvlakken kan de bordverf aangebracht worden in een leuke vorm zoals een boom of boot. Er bestaat ook krijt in potloodvorm om vuile handen te vermijden.

Meubels en bergruimte

Door oude meubels te verven met bordverf geef je ze niet alleen een hippe look, je vergeet ook nooit meer wat waar ligt. Ook oude keukenkasten kunnen zo op een originele en praktische manier herwerkt worden. Als je voor de grondlaag magnetische verf gebruikt, kan je ze bovendien perfect gebruiken als magneetbord.

Het toilet

Om het kleinste kamertje in huis een originele toets te geven, kan je het van boven tot onder met bordverf beschilderen. Bezoekers kunnen zichzelf entertainen door leuke tekstjes achter te schrijven terwijl ze op het toilet zitten.

Meer decoratietips op interieurdesigner.be

Authentiek versus eigentijds

Vlakbij het station van Lier lieten Ann en Achiel een art-decoarbeiderswoning verbouwen. De authentieke voorgevel en de art-deco-elementen werden intact gelaten. Ze vormen een groot contrast met de strakke, lichte achterbouw. Die tweedeling –authentiek versus hedendaags– loopt als een rode draad door het huis en de inrichting.

Ze vallen meteen op, de vier gelijkaardige art-decoarbeiderswoningen uit 1936. 'Ze werden gebouwd in opdracht van een bakker, voor zijn vier zonen', zegt bewoonster Ann, die meteen verliefd was op haar huis. 'Mijn man en ik zijn allebei dol op de art-decostijl van de jaren 1930. Dit mag dan een lichte vorm van art deco zijn, het huis was zeer authentiek en origineel. Bovendien was de ligging perfect: in een rustige straat, maar wel op 2minuten van het station en op 10minuten van de Grote Markt.'

Noch Ann, noch Achiel heeft een band met Lier. 'Vóór we aan een grote verbouwing zouden beginnen, wilden we zeker zijn dat we hier toch een aantal jaar zouden wonen. Daarom beperkten we ons in eerste instantie tot het installeren van centrale verwarming en het schilderen van de muren. Pas toen we zeker wisten dat we wilden blijven, zijn we aan het grote werk begonnen. Ik ben daar nog altijd blij om. Want daardoor kenden we het huis door en door, en wisten we precies wat we wilden.'

Vormen en bogen

Ook in de zoektocht naar een architect gingen de bewoners niet over één nacht ijs. 'We zijn in de voorbereidende fase nog van architect veranderd. Vervelend, maar volgens ons buikgevoel zat het niet helemaal juist. Bij Kathy Verbeeck voelden we meteen dat ze goede ideeën had, en dat ze onze liefde voor de authentieke elementen deelde.'

Dat laatste was belangrijk, want Ann en Achiel wilden het voorste deel van het huis zo authentiek mogelijk houden. 'Voor het comfort lieten we thermische isolatieramen in aluminium plaatsen, maar dat is zowat het enige dat we veranderden. De originele planken vloer zat ongeschonden onder het vinyl. Alle art-deco-elementen van het huis werden bewaard: de typische hoge plafonds, de afgeronde vormen en bogen, de marmeren schouw, de originele moulures...' Bijbehorende luchters en meubelen versterken het authentieke gevoel. 'We blijven rommelmarkten en de Antwerpse Kloosterstraat afschuimen op zoek naar originele trouvailles', vertelt de bewoonster. Erfstukken vullen het geheel aan. Zo is Ann erg blij met de eettafel die nog van haar grootvader is geweest. 'Volle eik, en dan die afwerking... kunstenaarswerk zoals ze het vandaag niet meer maken.'

Boven moest er niet zoveel gebeuren. Het originele houtwerk werd hersteld, met behulp van nieuw beukenhout in dezelfde kleur. 'We probeerden alles zoveel mogelijk in de originele staat te herstellen. De hoge plinten bijvoorbeeld zijn net als vroeger, en de deuren werden ook in hun oude glorie hersteld. Die details vonden we belangrijk.'

Maximaal raamwerk

Was 'authenticiteit' het leitmotiv voor het voorste gedeelte van het huis, dan was 'tabula rasa' het sleutelwoord voor de achterbouw. 'Om te beginnen moest de typisch Vlaamse koterij weg', vertelt Ann. 'Je kent dat wel: een klein keukentje, een toiletje erachter, daarachter nog een badkamertje, en daarachter nog een gesloten koertje... (lacht). Er was geen enkel contact meer tussen binnen en buiten. We hebben de achterbouw radicaal opengetrokken, zonder steunmuren en met maximaal raamwerk, van muur tot muur, over de hele breedte van de gevel en een verdieping hoog. Zo trekken we veel licht binnen en genieten we volop van het uitzicht op de tuin, die als een schilderij de leefruimte omkadert.'

'Voor de strakke achterbouw hebben we buiten identiek dezelfde materialen gebruikt als bij de aanpalende, eerder verbouwde woning van de buren: dezelfde zwarte baksteen en zwarte ramen en dezelfde gevelbekleding in padouk, een bijzondere houtsoort die eerst rood van kleur is en daarna stilaan grijs wordt. Beschouw het als een knipoog naar de identieke voorgevel. We wilden geen afbreuk doen aan de eenheid die de huizen vormen.'

Ook binnen werd de afwerking van het nieuwe gedeelte strak gehouden. De keuken heeft greeploze kasten, het aluminium van de afzuigkap en de toestellen werd bewust zichtbaar gehouden, de technische leidingen werden door de schrijnwerker netjes weggewerkt in een kast. De meubels zijn nagenoeg allemaal wit, op een paar elementen in licht hout na. Zeer blij zijn de bewoners met de strakke inbouwlampen en de lichtstraat die helemaal is doorgetrokken. 'Die maakt echt het verschil. Want we hebben wel grote ramen, maar het licht moet toch vrij diep binnen geraken, anders krijg je een donkere middenplaats.'

Het terras werd op hetzelfde niveau gebracht als de woonkamer. Door dezelfde leisteen te gebruiken voor binnenvloer en terras, krijg je het gevoel dat buiten en binnen visueel perfect in elkaar overvloeien. Van het terras loopt een trapje naar beneden, de 30meter diepe stadstuin in. 'Een voor ons ideale oppervlakte want perfect onderhoudbaar. Bovendien is de tuin goed georiënteerd. We hebben zowat de hele dag zon en 'szomers kijken we uit op het groene bladerdak van de vele bomen. Dat is misschien nog het mooiste aan de hele verbouwing: het uitzicht, het licht, de vogels in de tuin... Dat zeggen we nog wel eens tegen elkaar: dat we dat al die jaren hebben moeten missen, terwijl het er nochtans allemaal wás.'

Tips van de bewoners -

'Een huis eerst bewonen en dan pas verbouwen, is écht een goed idee. Je kent het huis dan zeer goed, waardoor je ook beter weet wat je wilt veranderen.' - Denk goed na over de keuze van je architect, en spreek alles heel goed door met hem of haar. Een architect die in de buurt woont, is in ons geval een groot voordeel gebleken.' - 'Als je niet wil dat je verbouwing uitloopt, zorg dan voor waterdichte contracten met je aannemers, inclusief boeteclausules. Onze verbouwing was klaar in vier maanden, precies volgens het strikte schema. Het engagement van de architect bij de werfopvolging heeft daarbij een belangrijke rol gespeeld. Het feit dat we hier woonden en de werken dus van dichtbij konden opvolgen, heeft waarschijnlijk ook geholpen.' - Check vooraf met je aannemer of er met onderaannemers zal worden gewerkt. Zo ja, vraag dan ook referenties van die onderaannemers. Anders weet je niet met wie je in zee gaat.'

S.6B,S1595

Logeren bij kunstenaars in Normandische pastorie

Ga je graag op chambre d'hôte, maar zie je het niet zitten om met andere gasten de ontbijttafel te delen, dan kan dat perfect in Le Presbytère in het Normandische dorpje Préaux-du-Perche. Le Presbytère (of 'pastorie'), die pas open is, heb je helemaal voor jou alleen.

Gastheer en gastvrouw zijn Jean-Pierre en Ysabel Mavit, een koppel uit Parijs dat de pastorie, vlak naast de kerk, nieuw leven inblies. Het 17de-eeuwse gebouw had 30 jaar leeg gestaan, plafonds waren ingestort en de bomen groeiden door het dak. Maar het resultaat is bijzonder fraai. Met oude materialen werd alles in zijn vroegere glorie hersteld. Ysabel is schilderes en Jean-Pierre maakt kunstwerkjes met lampen. Beiden hebben hun atelier onder hetzelfde dak en zij stellen er ook vaak tentoon. De ommuurde tuin is een unicum midden in het typische dorpje van 500 inwoners.

Prijs: 120 euro per kamer per nacht met ontbijt (110 euro per nacht voor langer verblijf ). Brussel - Préaux-du-Perche 475 km.

Meer info:
http://www.entre-voir.com/le-presbytere,
http://www.orne-tourisme.com

Fez, de stad van 40.000 steegjes

Hou je van Marrakesh? Ga dan ook naar Fez, die andere Keizerstad van Marokko. Sinds kort vliegt Jetairfly twee maal per week rechtstreeks naar Fez vanuit Charleroi. Onze tips voor de stad van 40.000 steegjes.

Fez, aan de voet van het Atlasgebergte, was al in 808 het middelpunt van het toenmalige koninkrijk. En zelfs tot vandaag is het nog altijd het intellectuele en culturele centrum van Marokko. De stad bestaat uit drie delen met elk een heel eigen identiteit. De moderne stad, of Ville Nouvelle, heeft Europese looks. De Ville Nouvelle gaat terug tot het begin van de 20ste eeuw en werd door de Fransen gesticht. Hier ontdek je de meeste commerciële activiteiten. Het 'nieuwe Fez' (Fez El Djid) op een heuvel in het westen werd al in de 14de eeuw gebouwd als uitbreiding bij de oude stad (Fez El Bali).

De medina

Het is vooral in dit laatste, ommuurde deel of de medina, dat je als toerist in een andere wereld terechtkomt. Het is een doolhof van schijnbaar lang vergeten steegjes, vervlochten met ontelbare doorgangen. Er zouden 40.000 van dergelijke steegjes in de medina zijn. De straatjes zijn zo smal dat transport alleen met de muilezel kan. Achter de dikke muren liggen de mooiste riads verscholen. De medina biedt niet alleen de Fassi, de inwoners van Fez, maar zeker ook de avontuurlijke toerist een overdaad aan shoppingplezier. Hier onderhandel je onverdroten over de prijs van spotgoedkope lederwaren, over kelims tot het typische blauw-witte keramiek. Fez is niet voor niets het centrum van het handwerk en elke soek heeft zijn eigen specialiteit.

Een wandeling door de medina moet je doen als je een authentiek beeld wilt krijgen van het sinds eeuwen onveranderde, dagelijkse leven in Fez. Voor zo'n 27 euro huur je een plaatselijke gids bij je hotel en stap je door poort van Bab Boujloud een wirwar van straatjes binnen. Laat je leiden door de talloze geuren en kleuren. Ga zeker eens langs bij de leerlooierijen van Chouwara, waar je de stank overleeft met een bundeltje munttakjes onder de neus. De zware arbeid rond de verfbaden levert een onvergetelijk en fotogeniek schouwspel op. Vergeet ook de bakkerijen en de ettelijke cafeetjes niet. Eten in de Medina zelf kan vaak al voor 1 euro, al remt het uitgestalde vlees in beduimelde etalages wel eens de eetlust.













De Al-Karaouine-moskee (Es-Seffarineplein) werd gebouwd in 857 door verdreven Moorse families uit Kairuan. Het was de eerste universiteit van de westelijke wereld en is ouder dan de Sorbonne of Oxford. Deze moskee heeft een bibliotheek met 30.000 werken waaronder een koran uit de 9de eeuw. Nietmoslims kunnen alleen een glimp opvangen door de eeuwenoude poort of vanop een dakterras in de onmiddellijke buurt. Van hieruit stap je naar het vlakbij gelegen mausoleum van Moulay Idriss II, de stichter van de stad. De houten lat aan de ingang gaf vroeger aan tot waar katholieken, joden en... muilezels mochten komen. Nu kan iedereen door de zware deuren het mooie tegelwerk bewonderen. De enige moskee die niet-moslims wel mogen bezoeken, is die van de 14de-eeuwse Medersa Bou Inania, een koranschool in de Medina. Open van 9 uur tot 17 uur.










Parijs in Noord-Afrika

De Ville Nouvelle zou je met enige verbeelding kunnen omschrijven als een stukje Parijs in Marokko. Je kunt er tussen bomen en langs fonteinen wandelen over de Boulevard Hassan II. In dit moderne stadsgedeelte liggen de meeste hotels, cafés, bars en restaurants.

Wil je een mooi uitzicht over de stad, bestel dan een drankje op het terras van het luxueuze Hôtel Les Mérinides. Je kan ook de vestingmuren van de Borj Nord, nu een wapenmuseum, als uitkijk gebruiken. Ertegenover ligt de Borj Sud. Op deze heuvel ligt de dynastie van de Mérinides begraven, de heersers in het Fez van de 13de tot de 15de eeuw.

Het Dar Batha Museum op de Place du Batha Fez is gevestigd in een 19de-eeuws zomerpaleis met een Arabisch-Andalusische architectuur. Het biedt een uitgebreid overzicht van de kunst en de traditionele objecten van Fez en belicht het historische vakmanschap van de diverse ambachten.

Brood is heilig in Fez. Wie een stukje op de grond vindt, wordt geacht dat op te rapen, te kussen en neer te leggen op een beschut plekje. Daarom zie je in de Medina vaak stukjes brooddeeg weggestopt in de gaatjes en nissen van eeuwenoude muren.

Logeren

Betaalbaar:
Riad Boujloud (Derb Ahl Tadlaa) vlak bij de gelijknamige toegangspoort en toch rustig. Smaakvol ingericht. Prijzen vanaf 60 euro voor een kamer. Vier kamers en mogelijkheid om ter plaatse lekker en traditioneel te eten. http://www.riadboujloud.e-monsite.com
Luxueus:
Riad Maison Bleue (Derb El Mite). Voormalig familiehuis, in 1915 gebouwd door een bekende rechter. Aan de rand van de medina en daardoor ook makkelijker bereikbaar. Opgenomen in de gids The Most Romantic Hotels of The World. Prijs: 175 euro voor een tweepersoonskamer, inclusief ontbijt. Je kan op het dakterras ook stijlvol eten. Een topadres in Fez. http://www.maisonbleue.com

Praktisch
Erheen: Jetairfly vliegt elke dinsdag en donderdag naar Fez in drie uur. Tickets vanaf 39,99 euro enkel, all in. http://www.jetairfly.com of de reisagent. De luchthaven ligt op 14 km van de stad. Een taxirit naar Fez kost 11 euro, een busrit (vertrekt om het half uur) kost amper 0,5 euro.

Beste periode: ook in de winter nog zachte temperaturen: 15-20 graden. Info: http://www.visitmorocco.com of tel. 02/646 63 20.