Netwerking: een nieuwe stap in de samenwerking tussen gemeente en ondernemers in Boutersem

Afgelopen donderdag lanceerden de Adviesraad Lokale Economie Boutersem (ALEB) en het Middenstandsverbond een nieuw initiatief om de samenwerking tussen ondernemers onderling en met de plaatselijke beleidsverantwoordelijken te promoten. In de bedrijfshal van Verhuizingen Coppens werd het nuttige aan het aangename gepaard: de voorstelling verliep in een gemoedelijke sfeer met een hapje en een tapje. Intussen lichtten voorzitter Michelle Vandenbeck van het Middenstandsverbond, Stijn Van Lommel van de ALEB en schepen Günther Portaels het project 'Netwerking Boutersem' toe.

Veel volk op de eerste verdieping van verhuisfirma Coppens. Zowat iedereen die van ver of nabij betrokken is met het zelfstandig ondernemen in Boutersem tekende present.

Michelle Vandenbeck, voorzitter van het Middenstandsverbond, nam als eerste het woord. Ze schetste in het kort het hoe en waarom van de avond, waar Stijn Van Lommel-Wuestenberg als voorzitter van de ALEB graag op inpikte: ''Velen van jullie kennen mekaar al sinds jaren, maar voor de jongere en nieuwe zelfstandigen is dit de ideale gelegenheid om kennis te maken. Maar ook om van gedachten te wisselen en de bakens uit te zetten voor samenwerking.' Want de belangen zijn op het eerste zicht misschien individueel, toch heeft iedereen belang bij die samenwerking: het 'product' Boutersem promoten.

">

Adviesraad als motor

Van Lommel brak vervolgens een lans voor de nog prille adviesraad: samen met het gemeentebestuur toetst hij het economische beleid vooraf af, om te vermijden dat eenzijdige maatregelen de economische activiteiten in Boutersem eerder afremmen dan stimuleren. Omgekeerd heeft het gemeentebestuur ook een sturende rol, er zijn nu eenmaal regels nodig, die vaak van hogerhand opgelegd zijn. De leden van de ALEB worden allemaal gedreven door dezelfde motivatie: hoe leefbaarder de dorpsgemeenschap, hoe sterker de onderlinge band en - zo hoort het nu eenmaal voor een ondernemer - hoe bloeiender de economie: 'Op het gevaar af als een pastoor over te komen: consumeren is niet eens het hoofddoel, gewoon leven, buitenkomen en contact hebben met elkaar is zeker zo belangrijk. Waarom? Omdat jan-met-de-pet ook weet dat een zelfstandige, een vrij beroep of een KMO zich zeer gedreven inzet voor de gemeenschap. Op die manier worden de kleine ongemakken die sommige bedrijvigheid met zich meebrengt beter begrepen en vergeven.'

Iedereen is welkom in de adviesraad, los van elke ideologische, politieke of filosofische overtuiging. Maar de raad doet meer dan alleen maar adviseren, hij coördineert ook het overleg en de samenwerking tussen de verschillende zelfstandigen en vrije beroepen in Boutersem, wat moet leiden tot een sterkere lokale economie.


Troeven uitspelen

Schepen van Middenstand en Lokale Economie Günther Portaels (Open Vld) had het over de moeilijke rol van een gemeente die gekneld ligt tussen twee steden met een sterke aantrekkingskracht voor het bedrijfsleven: Leuven en Tienen. En dus moeten we onze troeven uitspelen, die vooral op het vlak van de kleinschaligheid liggen: 'Boutersem moet de gemeente worden van het "charmante shoppen", waar je als klant geen nummer bent maar hartverwarmend onthaald wordt en de handelaars belang hechten aan het sociale contact. De bakker, de beenhouwer, de kapper, de frituur, de pizzeria, enz. zijn het kloppende hart van onze gemeente. Maar er is meer dan dat: kijk maar naar de vrachtwagens van Transmet die je tot ver buiten de grenzen tegenkomt, aan verhuisfirma Coppens (zelf onlangs wegens plaatsgebrek noodgedwongen naar Boutersem verhuisd), aan de bussen van Van Mullem die dagelijks honderden mensen vervoeren, enz.'

Maar, stilstaan is achteruitgaan. Vandaar dat gemeente en ondernemers de handen in elkaar hebben geslagen om de onderliggende verschillen om te zetten in gemeenschappelijke belangen. Dit eerste 'Netwerk Event' is daar een mooi voorbeeld van: een samenkomst om in een gemoedelijke sfeer van gedachten te wisselen over de sterke en zwakke punten van de Boutersemse economie, na te denken over oplossingen en voorstellen uit te werken om de gemeente als economische aantrekkingspool in de kijker te zetten.

Schepen Portaels is zich wel degelijk bewust van het belang van een dergelijk netwerk: 'het is niet alleen vitaal voor elke handelaar omwille van de zakelijke opportuniteiten, maar ook omdat we van elkaars ervaringen kunnen leren. Het zal niet altijd in het kader van een receptie zijn, maar de contacten kunnen op vele manieren: via mail, vergaderingen, enz. Een veelzijdig netwerk tussen iedereen die met ondernemen te maken heeft, zal op termijn niet alleen de rechtstreeks betrokkenen van nut zijn, maar winst opleveren voor heel de dorpsgemeenschap.'

En om de daad bij het woord te voegen, zakten de genodigden af naar de bedrijfshal beneden, waar ze nog lang en uitgebreid met elkaar konden van gedachten wisselen.








Voor meer info over de Adviesraad Lokale Economie Boutersem: http://www.boutersem.be/ALEB.html

1958: Rastienenaar tegen lombago

Auteur Leon Rubbens voerde in de jaren vijftig Tiense figuren ten tonele. Een citaat uit 1958 toont aan dat auteur en publiek toen ook al bezig waren met thema's die vandaag 'politiek incorrect' heten te zijn.

Menheer Fij treft Filebeer Mouskeurre. Ze hebben het over hun gezondheid. Fij vertelt aan Mouskeurre wat hij net van Bèère Kloek te horen had gekregen: 'Hei makt ze beklag omda ter gisteren ooved zén vraa in heur béd gevoengen haa bé ne lombago.'

'Watte?', zei Mouskeurre, 'dan hei ter ze verrast ter béé in zén aaige béd? En dan nog zoewe ne vreumde beucht. Hèè déé ritsige gaat! Ich vroog mich af, woeveur da ze déé vreumde sout ni euver de grèns jage. Wa moet déa rasdegeur(*) hie koumen hoetelen, hèè! Da d'iederiën in zé land blééft, non de djuë, de bèlzen in heun, én de chinoeëzen in heun én de lombegoos in heun. En da 'd ich van de keunink wéér, héé, het zoo begot ni lank dure. Ich zoo do kaitte mètte béé make. Allij, beucht, zoo 'ch zeie, het land aat, non de djuë, oep achtenviëteg uren ewèg och tijen eulen roelieber.' (R. Billen)

(*) klootjesvolk, van het Frans 'race de gueux'.

Tempest MK VI

Fossiel hout raak je aan de stenen niet meer kwijt

De 'inflatie' blijkt de waarde van ons versteend hout uit Overlaar (Hoegaarden) geen goed te doen. Er is een overaanbod.

Op een site voor fossielenverzamelaars vult de ene reactie de andere aan. Bijvoorbeeld: 'Ikzelf heb hier een stukje staan van een 50-60 kilo, als ruilmateriaal nog een stuk van een 30-tal kilo liggen (en een kruiwagen of twee vol grut).  Als het een mooi groot stuk is heeft het waarde,maar er is toen zoveel fossiel hout uit Hoegaarden weggesleurd dat het in overproductie is uitgemond. Op elke beurs is zijn er stukken te vinden. Het best gaan nog de stukken waar kristallen opzitten (mineralen).'

Een collega: 'Op dit moment is de prijs voor versteend hout uit Hoegaarden laag omdat ieder die een aanhangwagen had kilo's heeft weggesleept bij de aanleg van de hst. Dat was op zijn eigen al een beschamende vertoning omdat veel materiaal al verdwenen was toen de geologische diensten nog bezig waren.'

Maar toch: 'Ik ga nog bijna elk jaar bij een boer na het ploegen het veld "opkuisen".Het zijn stukjes zo groot als een vuistje.'

De fossielen kwamen aan het licht bij zowel de aanleg van de E40 als van de hst. Nadien is een demonstratiepark ingericht, de Geosite op de Goudberg. Over het thema maakte de BRT ooit een reportage: een gesprek met professor Vanhoorne, door toedoen van August Palfliet, opgenomen ten huize van Michel Smeyers.

Citaat: 'Voor de aanleg van de autoweg E5, nu E 40, die Brussel met Luik verbindt moest op een vijfhonderdtal meter ten westen van het gehucht Overlaar, op het grondgebied van de gemeente Hoegaarden, een heuvelkom doorstoken worden. Bij deze graafwerken kwam in het jaar 1970, op een diepte van 7,5 m een fossiel woud aan het licht. Enkele bomen lag misschien in de verwachtingen, maar nu dook een heel bos op.De versteende boomstronken stonden alle ingeplant in een 10 cm dikke bruinkoollaag wat er op wees dat de gefossiliseerde bomen ter plaatse zijn gegroeid. De onderzochte specimens behoren tot de groep der coniferen (kegel dragende naaktzadige). De bruinkoollaag met de versteende bomen werd afgezet in het begin van het tertiaire tijdperk en meer bepaald in het Landeniaan (basis van het Eoceen), waarvan de ouderdom op 70 tot 100 miljoen jaar wordt geschat.'

De versteende bomen waren al langer gekend. Een exemplaar, eveneens afkomstig uit Overlaar, prijkte al in de paleobotanische toonzaal van het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen te Brussel. (R. Billen)

Museum toont de andere kant

TIENEN - In het museum staan nog tot 10april kantwerken tentoon.

Voor 'De andere kant' zorgde OIDFA. Tijdens de vernissage gaven de Vrienden van de Stedelijke Musea informatie over archeologie en schilderkunst. Op de foto: Estelle Verhaegen, Staf Thomas, Greet Rome-Verbeylen en Herman Vanclooster. fg

Industriële gezelligheid in Gentse haven

De witte mozaïektegels aan de wand bieden een grillig antwoord op de strakke vlakken elders in de keuken.

De industriële look is niet noodzakelijk kil en ongezellig, dat bewijzen Annabelle Tieter en Mathieu De Telder met hun loft in het hartje van de Gentse haven. Het koppel werkt hard en wil bijgevolg thuiskomen in een comfortabel ingerichte woning, met oog voor makkelijk onderhoud en speelse gezelligheid. Vrienden ontvangen kan in hun eigen bar, relaxen in een luxueus uitgeruste badkamer.

Het opzet was eenvoudig. 'Boven de loodsen en bureauruimtes van ons tuinbedrijf wilden we een loft neerpoten en veel eisen hadden we niet', zegt Annabelle Tieter. 'De loft moest een ruim leefgedeelte omvatten, gescheiden van slaap- en wasvertrekken, maar toch met vlotte doorgang tussen de verschillende kamers. Ruime opbergmogelijkheid zou een plaats krijgen achter een wand, gescheiden van de leefruimte. Aan de voorzijde van de loods is er weinig te zien, maar wel wilden we het bijzondere zicht achteraan de woning behouden, dus op die plek wilden we grote ramen. Op andere plaatsen kreeg de woning langwerpige kantelraampjes mee, om de industriële look te behouden.'

Het paar deed, door hun beroep en interesse, al een pak interieurervaring op, waardoor vele ontwerpen en ideeën voor hun eigen stekje tot stand kwamen. Een groot deel van de uitwerking namen ze zelf voor hun rekening. 'Op zich bestaat onze woning uit staalpilaren en betonplaten, maar alleen de gegoten betonvloer herinnert ons daaraan. Op voorhand werden voorzieningen voor onder andere de open haard, vloerverwarming en het terras getroffen, maar verder had de architect met ons weinig werk', zegt Annabelle lachend. 'Zo hebben we onze Ikea-keuken zelf geïnstalleerd, maar opgesmukt met een houten werkblad, waarin we zelf gaten hebben gezaagd, voor bijvoorbeeld het wasbekken. Ik wou koste wat het kost een onderbouw-wasbekken en dan komt een handige harry als Mathieu goed van pas, voor wat geknutsel her en der. De witte mozaïektegels aan de wand zijn een variant op de traditionele Marokkaanse zelliges en bieden een grillig antwoord op de strakke vlakken elders in de keuken.'

Bar in huis
Naadloos op de keuken sluit de woonkamer aan, compleet met home cinema, gezellige open haard en bijzonder grote zitbank. Annabelle: 'De twee voetenbanken verplaatsen we soms naar het midden en dan krijg je één groot ligbed. Nooit meer gedoe over wie nu weer in het 'goeie hoekje' mag gaan zitten!'

Mathieu droomde altijd al van zijn eigen bar in huis. Annabelle: 'Krijgen we vrienden over de vloer, dan vind je ons steevast in de ontspanningsruimte, waar de bar, compleet met flessen aan de muur en riante pooltafel, de kroon spannen. Op het internet tikten we een ouderwetse jukebox op de kop, waar binnenkort onze favoriete plaatjes een plekje zullen krijgen.' Bovendien bezit het paar ook een echte speeltafel, die de ware 'casinosfeer' in de ruimte zonder enige moeite oproept.

Oranje muur De persoonlijke stijl van Annabelle en Mathieu straalt in het hele huis een bijzonder evenwicht uit. Mathieu verkiest strakke lijnen en contrasterende kleuren, Annabelle verkiest speelse gezelligheid. Annabelle: 'Ik heb het wel voor gadgets, vandaar de grappige figuurtjes en foto's die je her en der terugvindt in onze loft. Waar Mathieu voor het interieur moeiteloos zwart-wit zou gaan, vond ik het raadzaam zachtere tinten te integreren en met kleuraccenten te werken.' Getuige hiervan is de oranje muur die dadelijk in het oog springt bij het binnenkomen van de loft, net als de oranje raambekleding.

Verder werd ook de slaapkamer vanuit dit oogpunt ingericht: antracietkleurig behangpapier met subtiele print leeft in harmonie met een knaloranje bed, centraal in het slaapvertrek. Een donkere houten kastenwand nodigt uit om de loft verder te ontdekken. Moeiteloos wandel je via de verbindingsgang de badkamer in, waar werd afgestapt van donkere tinten. Hier kozen Mathieu en Annabelle voor een rustgevende combinatie van kleine mozaïektegeltjes uit natuursteen en zachtgroene muren. Een luxueuze inloopdouche en ingebouwd tweepersoonsbad bezorgen de ruimte heel wat wellnessallures. Het design kraanwerk in bad en het op maat gemaakte dubbele wasmeubel brengen ook hier een atypische toets. Een handig luik in de muur geeft uit in de berging en voorkomt rondslingerend wasgoed. Een volgende deur brengt ons naar de logeerkamer, waarna we terug in het woongedeelte terechtkomen, de cirkel is rond.

Hoe na de loft het koppel ook aan het hart ligt, toch beseffen ze beiden dat ze hier niet eeuwig zullen kunnen blijven. Annabelle: 'Dagelijks staan ons meermaals twee verdiepingen aan trappen te wachten, iets wat nu mooi is meegenomen voor de conditie, maar later onvermijdelijk problemen meebrengt. Toch hadden we hier graag een vijf- à tiental jaar gewoond, daarna zien we wel weer. Het ongekende gemak van zo dicht bij ons werk te wonen zullen we echter nooit beter ervaren dan hier!'

Tips van de bewoners

- Wie graag een betonvloer combineert met vloerverwarming, laat in het betonnen oppervlak best voegen slijpen en nadien met silicone opkitten. Hierdoor krijgt de vloer minder kans op scheuren.

- Ondertussen is het al geen nieuwigheid meer, maar een open keuken heeft zoveel voordelen. Voor wie koken een sociaal gebeuren is, brengt de combinatie 'keuken-woonruimte' de ideale oplossing.

- Vergeet je woning geen eigen 'touch' mee te geven en onderschat de factor 'gezelligheid' niet. Kies zachte kleuren en materialen of werk met natuurlijke elementen.

De zeven gezichten van Gent

Gent is een stad van vele gezichten. Vlaanderen Vakantielandreporter Ben Roelants trok voor Ken je Klassiekers (www.kenjeklassiekers.be) naar de rebelse Arteveldestad om er te ondervinden dat er haast te veel te doen is om op te sommen. Of je nu graag verhalen hoort vertellen over bijvoorbeeld Klokke Roeland, een boeiende Ensortentoonstelling in het Museum voor Schone Kunsten en het Smak wil bezoeken of de excentrieke, eigenwijze winkeltjes wil ontdekken: alles is mogelijk. Maak er dus gerust een lang weekend van, zodat je rustig deze gezellige stad kunt ontdekken.

Luid
Gent is natuurlijk het meest bekend om zijn drie torens: de Sint-Baafskathedraal, de Sint-Niklaaskerk en het Belfort. Aan de voet van deze laatste toren rust normaal gezien de bekende Klokke Roeland, de grootste basklok van de beiaard, die de Gentenaars moest verwittigen voor vijanden. Omwille van de grote renovatiewerken op het Braunplein is de klok echter tijdelijk verwijderd.

'Da Vinci ontdekte in de vijftiende eeuw al dat het beter was om een hamer op de klokken zelf te laten klinken dan ze tegen elkaar te laten botsen. in om een andere manier te vinden om klokken te laten klinken', zegt Ben. 'In plaats van tegen elkaar te laten botsen, ontdekte hij .' In 1914, bij de opening van de Gentse Feesten, ontstond er door dat elektrische gehamer echter een barst in Klokke Roeland, een van de klokken in het Belfort. In 1948 verving men haar door een gloednieuwe klok, de Triomfante. Intussen is de echte Klokke Roeland gerestaureerd. 'Sindsdien pleit de beiaardkring om de klok weer op de derde verdieping van het Belfort te krijgen, maar dat zou betekenen dat het Belfort moet worden opengebroken. Men is nog altijd de mogelijkheden aan het bestuderen.'

Wie een bijzondere privérondleiding wenst, kan dat altijd doen met klokkenluider Joris. 'Hij leeft echt voor zijn klokken', lacht Ben. 'Het is echt prachtig om te zien. Om de 26uur moet de man de klokken opwinden en hij is de enige die dat kan. Dat betekent dat hij dus nooit op vakantie gaat. Hij geeft regelmatig rondleidingen voor toeristen en praat met veel enthousiasme en liefde over de klokken en het Belfort.' Nog een leuk detail: 50meter onder het Belfort bevindt zich een ondergrondse gang, die van het NTGent tot aan de Lakenhalle loopt. De gang is gegraven door de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog, die van het Belfort hun commandocentrum hadden gemaakt. De gang is te bezichtigen met een gids (informatie bij de toeristische dienst in de Lakenhalle).

Authentiek

Vlak naast het Belfort bevindt zich de Lakenhalle. 'Onze gids van dienst was Freek Braeckman, een geboren en getogen Gentenaar', zegt Ben. 'Hij toonde ons een goed verborgen geheim van de Lakenhalle: in die hallen bevindt zich namelijk de Sint-Michielsgilde, de oudste schermclub ter wereld, waarvan ook hij nog lid is geweest. De zaal is echter niet toegankelijk voor het publiek, en dat is misschien maar goed ook. Men is er immers in geslaagd om alles te behouden zoals het was in de zeventiende eeuw, met onder meer de oude portretten van de winnaars van toen. De sfeer is er adembenemend.'

Nog zo'n goed bewaard geheim, maar weldra wel weer publiek toegankelijk, is de Sint-Michielskerk, aan de voet van de Sint-Michielsbrug. 'Die kerk is maar liefst vijftig jaar gesloten geweest voor renovatie. Ze krijgt nu een herbestemming; binnenkort zullen er tentoonstellingen en recepties in plaatsvinden. Het barokke interieur is in elk geval een bezoekje waard.'

De mooiste

De gerenommeerde reisgids Lonely Planet riep Gent vorig jaar uit tot de stad met het mooiste uitzicht van de wereld. 'Dat uitzicht vind je op de Korenlei, kijkend op het water en de Graslei.' Het merendeel van de huizen zijn adembenemend mooi en dateren nog van de elfde en twaalfde eeuw, weliswaar gerestaureerd. Het Gildehuis der metselaars, het Korenstapelshuis, het Tolhuisje, het Korenmetershuis en het oude postkantoor zijn nog maar enkele van de mooiste gebouwen. De huizen kwamen er in de loop van de elfde eeuw, toen de handelsactiviteiten langs de kades groeiden en dit de haven van de stad werd. In de huizen werd graan gestapeld en Gent werd in die tijd het centrum van de graanhandel in Vlaanderen. Vandaag is het een toeristisch trekpleister met veel leuke terrasjes.

Rasechte Gentenaars Kurt Burgelman en fotograaf Tom D'Haenens hebben met Gent So much city een prachtig fotoboek aan hun stad gewijd. 'De statige aula van de Universiteit Gent in de Volderstraat is zeker een bezoekje waard', zegt Ben. 'Vandaag wordt de zaal alleen nog maar gebruikt voor proclamaties en officiële momenten. Maar ook de Vlaamse Opera (Schouwburgstraat) siert het boek. Daar heb je het mooiste zicht als je op het podium staat; zo zie je alle prachtige balkons. Wil je een ander Gent bezoeken, trek dan zeker ook eens het water op. Het klinkt als een huizenhoog cliché, maar toch moet je het zeker eens doen. Gent ziet er écht anders uit vanop het water.'

Eigenwijs

Keizer Karel ondervond het al snel: de Gentenaars zijn rebels en eigenwijs. Hoe geliefd deze Spaanse vorst in eigen land was, zo gehaat was hij in de Arteveldestad. Na een opstand geleid door de notabelen tegen hogere belastingen, besliste de Spanjaard om hen te tonen wie de macht in handen had. Niet alleen moesten de opstandelingen een zware boete betalen, ze werden ook nog eens publiekelijk vernederd. Vanaf het stadhuis, gekleed in een hun hemd en met een strop om de hals, vertrokken onder meer de schepenen, stadsambtenaren en de poorters richting Prinsenhof, waar Keizer Karel was geboren. Daar aangekomen moest de stoet neergeknield vergiffenis vragen aan de keizer. 'Op die plek is nu een standbeeld van Keizer Karel neergeplant, in een verborgen hoekje van de stad als het ware. Naast zijn standbeeld staat een standbeeld van een stroppendrager, om symbolisch weerwerk te bieden. Het Prinsenhof op zich is zeer mooi, mede door het Sint-Elisabethbegijnhof dat daar vlakbij is gelegen', aldus Ben.

Cultureel

Houd je van een brok cultuur? Trek dan zeker naar het Citadelpark, waar je dezer dagen twee musea voor de prijs van één kunt bezoeken. 'Het Smak en het Museum voor Schone Kunsten (MSK) houden nog tot eind februari de tentoonstelling Hareng Saur: Ensor en de hedendaagse kunst. De tentoonstelling past in een reeks evenementen die in binnen- en buitenland worden georganiseerd naar aanleiding van de honderdvijftigste verjaardag van James Ensor en associeert het werk van Ensor met dat van hedendaagse kunstenaars.' De tentoonstelling Hareng Saur: Ensor en de hedendaagse kunst loopt nog tot 27februari in het Smak (www.smak.be) en het MSK (www.mskgent.be). Een combiticket kost 9euro. Groepen vanaf 15personen betalen 6,5euro, jongeren tot 26jaar 1euro. Kinderen en jongeren tot en met 18jaar kunnen gratis binnen.

Licht

De stad beschikt al een aantal jaren over een uitgebreid Lichtplan, ontworpen door de befaamde lichtarchitect Roland Jéol uit Lyon. 'Bedoeling was om het kunstmatige gele licht dat op de historische gebouwen scheen te vervangen door natuurlijk licht en op weloverwogen plaatsen lichtaccenten in het stadsbeeld toe te voegen. Het geel zorgde ervoor dat kleuren vergrauwden. Met het natuurlijk witte licht wordt veel meer diepte en schakering gecreëerd. Door dit licht krijg je 'savonds een veel veiliger gevoel als je door de straten wandelt; dat hebben we ook zelf ondervonden en dat werd ook beaamd door voorbijgangers die we hebben ondervraagd.'

Gent heeft al hoge ogen geworpen met dit plan, want in 2004 sleepte de stad de LUCI City People Light Award in de wacht. Om het Lichtplan nog wat extra in de kijker te zetten, wordt dit jaar voor de allereerste keer een Lichtfestival georganiseerd. Op 27, 28 en 29januari, tijdens de donkerste dagen, kun je langs een parcours van 5kilometer op verschillende locaties twintig kleurrijke lichtkunstwerken bezichtigen. Dat gaat van het Belfort, brandend in een warme gloed, tot speelse lichtgevende eendjes in het water. 'Men wil met dit gratis festival de mensen 'savonds op straat lokken en genieten van het prachtige lichtspel dat je overal in de stad kunt zien.'

Info op www.lichtfestivalgent.be

Shopalicious

Ben ging op stap met Sophie Matthijs, een rasechte Gentse lifestylejournaliste die haar stad op haar duimpje kent en de leukste eet- en shopadresjes weet zijn. 'Lekkere koffie kun je drinken bij Simon Says (Sluizeken 8, www.simon-says.be) en je kunt er ook logeren in de gezellige bed & breakfast', zegt Ben. 'Voor de lekkerste taarten moet je dan weer zijn bij Julie's House aan de Kraanlei 13 (www.julieshouse.be).' Een nieuw hip eetadresje vind je op het Sint-Veerleplein. Brasserie Bord'eau (www.oudevismijn.be/bordeau) is gelegen in de prachtig gerestaureerde Vismijn in hartje Gent. De voormalige Vismijn is in oude glorie hersteld en fungeert vandaag ook nog als evenementenhal. 'Wie van trendy kledij houdt, moet zeker eens gaan snuisteren in de rekken van Black Balloon in Onderbergen 39 (www.blackballoon.be). De onlangs geopende winkel wordt uitgebaat door twee dames die nog maar net zijn afgestudeerd. Toch hebben ze al schoenen en accessoires ontworpen voor de mannen van Soulwax en outfits voor Arno.'

Trendy winkels genoeg in Gent, maar vergeet ook niet eens binnen te springen bij klassiekers zoals Temmerman aan de Kraanlei, waar je nog snoepen als sneeuwballen en cuberdons kunt proeven, of Priem (Zuivelbrugstraat 1), waar je echt alle soorten behang vindt. 'Dit is de oudste behangwinkel van de stad', zegt Ben. 'Hij bestaat al meer dan tachtig jaar en wordt uitgebaat door twee zussen en een broer. Droom je van dat vooroorlogse retrobehangpapier? Wel, hier vind je dat zonder twijfel. Ze hebben natuurlijk ook moderne behangpapieren, dus er is voor elk wat wils.'

Praktisch

Wie alle facetten van Gent wil leren kennen, blijft beter een paar nachtjes logeren. Tot 28februari organiseert de stad een interessante logeeractie onder de noemer: Gent, te veel voor één nacht. Logeer je een aantal dagen in de stad, dan wordt de tweede tegen halve prijs gerekend en is de derde nacht helemaal gratis (volgens de beschikbaarheid van de deelnemende hotels). Het boek Gent So much city (View & vision) kost 55euro en is verkrijgbaar in alle Standaard Boekhandels. www.gent.be
www.gentteveelvooreennacht.be

Cheryl Cole

Wijndorpjes net over de grens

De Ahrvallei is een goed alternatief voor de Moezel als je een wijntrip wil maken. Vlak over de grens, tussen Moezel, Rijn en Eifel, ligt deze streek, bekend om zijn water, fiets-en wandelroutes en wijn.

Het mooiste stuk van de Ahrvallei, Mittel-Ahrtal, bevindt zich tussen Altenahr en Bad Neuenahr. De steile hellingen van de vallei zijn volledig beplant met wijngaarden. Het is een landschap dat je veeleer in Frankrijk of Italië verwacht. Begin je verkenning in Altenahr, een gezellig stadje vlak bij de snelweg. Het telt maar een paar straatjes, maar je vindt er tal van fraaie vakwerkhuizen, hotels, souvenirwinkels, cafés, restaurants en snackbars. Net buiten Altenahr ligt een zomerrodelbaan met daarnaast een vrij uitgebreide (gratis) speeltuin. Een andere attractie die jonge ouders niet mogen overslaan: de Sesselbahn, een stoeltjeslift die over de rivier naar de top van de 330 meter hoge Ditschhardtheuvel voert.












Wandelweg

Op een spitse rots boven Altenahr ligt Burg Are, maar veel blijft er niet overeind van wat ooit een middeleeuwse burcht was. Dit is het startpunt van de Rotwein Wanderweg (34 km) naar Sinzi, de mooiste manier om het Mittel-Ahrtal te verkennen. Hij loopt dwars door de wijnvelden en wordt aangeduid met bordjes met een rode wijntros. Hier worden frisse witte wijnen geproduceerd maar vooral - en dat is bijzonder - rode wijn. Bijna 80 procent van de 522 hectare wijngebied is beplant met de blauwe druivensoorten, vooral met Spätburgunder (Pinot Noir) en Blauer Portugieser, een typische Duitse druivensoort. De Rotwein Wanderweg loopt grotendeels over betonwegen en is relatief vlak. Reken op ten minste drie dagen om het hele traject rustig af te leggen en onderweg te genieten van wijnproeverijen. Minder ervaren wandelaars kunnen er een deel van het traject uitpikken. Terugkeren kan met de lijnbus, met een taxi of met de Ahrtal Bahn, een spoorweg die de verschillende dorpen met elkaar verbindt.















Oudste ter wereld

Het eerste dorp dat je tegenkomt op de Rotwein Wanderweg, is meteen een topper: Mayschoss. Hier bevindt zich het hoofdgebouw van de oudste wijncoöperatie ter wereld en de grootste wijnproducent van de streek, met indrukwekkende wijnkelders uit 1868. Je kan die bezoeken met een gids. Het bezoek is in principe betalend, maar wie er wijn koopt, krijgt het doorgaans gratis. De coöperatie telt zo'n 400 leden, die samen ongeveer een miljoen liter wijn produceren. Let wel: de Ahrwijnen behoren tot de duurste van Duitsland, maar dat heeft alles te maken met de teeltwijze. «De snelstromende Ahr heeft zich hier een weg geslepen door een dik leisteenmassief, waardoor de bodem tot lang na zonsondergang warmte afgeeft aan de druivenstokken», vertelt Dietmar Siefke. «Keerzijde van de medaille: de wijnbergen zijn bijzonder steil en het merendeel van het werk moet dan ook manueel gebeuren.»











Breng zeker ook een bezoek aan de kerk van Mayschoss met zijn merkwaardige plafondschilderingen en de opvallende zwartmarmeren grafzerk van gravin Katharina von der Marck-Schleiden.












Dorpjes

Het zwaarste stuk van de wandeling is nu eindelijk achter de rug en de Rotweinwanderweg gaat verder over een relatief breed en vrijwel horizontaal pad langs de dorpen Rech, Dernau en Walporzheim. Rech is het minst typische dorpje van de Ahrvallei: slechts 30 procent van de wijngaarden bevindt zich op de steile hellingen. De rest ligt in de vlakte die hier merkelijk breder is. Dernau is vooral bekend door Marienthal, de ruïnes van een nonnenklooster waarin nu de kleinste wijncoöperatie van de vallei is gevestigd. Weingut Meyer-Näkel heeft een goede reputatie opgebouwd met zijn op vaten gerijpte Spätburgunder. In Walporzheim, nog zo'n fotogeniek wijndorpje, vinden we Sankt Peter, het oudste wijndomein van de streek met restaurant.

Volgende stop is het volledig ommuurde Ahrweiler, het mooiste dorp van de Midden- Ahr. De auto moet je achterlaten aan de stadspoorten of in de ondergrondse parking onder het marktplein. De gotische St. Laurentiuskirche gaat terug tot 1269 en heeft nog authentieke 14deeeuwse muurschilderingen. De enige andere bezienswaardigheid van Ahrweiler is het cultuurhistorisch museum. Maar Ahrweiler is vooral een openluchtmuseum waar je aangenaam kan rondslenteren. Ook op zondag zijn veel winkels open. Al verstoren de vele honderden dagjesmensen de illusie van een middeleeuwse stad. Net erbuiten ligt het indrukwekkende 17de-eeuwse klooster Kalvarienberg, dat je te voet maar ook met de auto kan bereiken via de Kruisweg die vertrekt aan de Ahrtor, de zuidelijke poort van de stad. Nog buiten de stad wordt de Römervilla beschouwd als de belangrijkste Romeinse vondst buiten Pompeï. Beetje overdreven als je het ons vraagt, maar rond de opgravingen is er wel een interessant museum.

Kuuroord

Van een heel ander kaliber is Bad Neuen - ahr, een prestigieus kuuroord dat met Ahrweiler één gemeente vormt, maar er in niets op lijkt. Het dankt zijn faam aan de wereldberoemde Apollinarisbronnen, die in 1852 werden ontdekt in het gehucht Wadenheim. Bad Neuenahr heeft prachtige parken en plantsoenen langs de Ahr, een theater, een concertzaal en een Kurhaus met casino, dat het middelpunt vormt van het kuurleven. Na het kuren kan je via een bijzonder steile klim wandelen naar het schitterende uitzichtspunt Rheinblick, waarvan de naam voor zich spreekt. Het ideale eindpunt van een verkenning van de Midden- Ahrvallei.

Logeertips

Hotel Rodderhof, Ahrweiler: een gezellig familiehotel binnen de stadmuren van Ahrweiler. Het gebouw maakte vroeger deel uit van een klooster en telt 50 kamers en enkele appartementen voor families. Er is ook een uitstekend restaurant. Een tweepersoonskamer met ontbijt vanaf 112 euro per nacht.
Meer info: http://www.rodderhof.de

Seta Hotel, Bad Neuenahr: met 105 kamers is het SETA Hotel het grootste hotel van de regio, in het centrum van Bad Neuenahr, op wandelafstand van de thermen en van het kuurpark. Met eigen restaurant, een bierpub en een bistro. Op zondag uitgebreide brunch. Een tweepersoonskamer met ontbijt vanaf 115 euro per nacht.
Meer info: http://www.setahotel.de

Hotel Hohenzollern, Ahrweiler: het in 1905 geopende hotel Hohenzollern is prachtig gelegen op een heuvel boven de Ahrvallei. De Rotweinwanderweg loopt voorbij de voordeur. Er zijn 25 kamers, de meeste met een balkon, en er is een uitstekend restaurant. Gratis wellness. Tweepersoonskamer met ontbijt vanaf 118 euro.
Meer info: http://www.hotelhohenzollern.com

Fietsen tussen Rijn en Eifel

Door het Ahrdal kronkelt de 80 km lange Ahr-fietsroute. Ze start aan de Ahr-monding in de buurt van Sinzig en voert door Bad Neuenahr-Ahrweiler tot Blankenheim. De route gaat deels over uitgebouwde fietspaden, deels over verharde landbouwwegen en bospaden, maar altijd langs de rivier de Ahr.

Praktisch Erheen:

Brussel - Altenahr 241 km. Info: Ahr Rhein Eifel Tourismus und Service, Marienthal, tel. 0049/2641 97 730, http://www.ahr-rhein-eifel.de. Duitse Dienst voor Toerisme, http://www.duitsland-vakantieland.be, http://www.ahrtal.de, http://www.wohlsein365.de, http://www.ahrtalbahn.de

Brolhotel

In de Spaanse hoofdstad Madrid is een hotel met vijf kamers volledige gemaakt van afval ingehuldigd.De Duitse kunstenaar Ha Schult maakte het hotel met vijf kamers en gebruikte daarvoor uitsluitend afval, hoofdzakelijk afval dat hij vond op stranden in Europa. Schult probeert met zijn werk al jaren aandacht te vragen voor het milieu en de enorme hoeveelheden afval die wij creëren.

Met zijn nieuwste creatie, het van strandafval gemaakte hotel Callao Plaza in Madrid, wil Schult tonen hoe ongelofelijk veel afval er in de zee gedumpt wordt en wat er van onze vakantie terecht komt als we onze stranden niet schoon houden.

Cartoon

Muiterij op Duitse boot

De Duitse marine heeft kapitein Norbert Schatz ontslagen nadat er muiterij was uitgebroken op zijn schip. Enkele jonge kandidaat-officieren aan boord weigerden om nog zijn bevelen op te volgen nadat een 25-jarige rekrute aan boord overleed - volgens de muiters door de fout van Schatz.

De opstand begon begin november op de Gorch Fock, een 81 meter lange driemaster uit 1958 dat de Duitse marine gebruikt om kandidaat-officieren op te leiden. Het schip lag op 7 november voor de kust van Brazilië. Eén van de rekruten, de 25-jarige Sarah Seele, verbleef pas twee dagen op het schip en had amper geslapen, maar ze moest van haar oversten toch al in de masten klimmen. De vrouw stortte 27 meter diep naar beneden op het dek. Ze overleed 12 uur na de val in een Braziliaans ziekenhuis. Hoe het ongeval kon gebeuren, blijft onduidelijk: 'De marine wil alles toedekken', vreest haar moeder.

'Sarah had een officier verteld dat ze het niet durfde, maar ze kreeg als antwoord dat ze zich niet zo moest aanstellen', vertelde één van de kandidaat-officieren anoniem in de Duitse pers. 'Ze klom toch, maar stortte neer. De dag erna kondigde Schatz haar dood als volgt aan: 'Vliegtuigen storten neer, auto's botsen, en ook hier gebeuren ongelukken'. Toen iemand begon te huilen, werd die op zijn plaats gezet.'

Met vliegtuig naar huis
Vier andere kadetten weigerden na het ongeval om nog in de masten te klimmen. Uit een onderzoek is ondertussen gebleken dat de officieren aan boord er alles aan deden om de kadetten toch te doen gehoorzamen. 'Ze zeiden dat we als ongeschikt beoordeeld zouden worden, en ze dreigden met vervolging wegens muiterij', aldus één van de kadetten.

Schatz kreeg de toestand echter niet onder controle, en het protest deinde uit. Het ministerie van Defensie zag geen andere oplossing dan alle kadetten van het schip te halen, en op het vliegtuig naar huis te zetten. Hun opleiding wordt stopgezet. Het schip dobberde deze week voor de Argentijnse kust, tot vrijdag het bevel kwam dat de driemaster onmiddellijk terug naar Duitsland moet varen. Zonder kapitein Schatz: die is van zijn taak ontheven. Of het schip nog ooit voor trainingsopdrachten wordt ingezet, is onzeker.

Trouw in de kou

De Rus Sergey Kaunov is een fervent 'winterzwemmer' en zijn huwelijk met Irina Kuzmenko moest dan ook in zijn geliefkoosde habitat gevierd worden. Irina, die nochtans niet aan winterzwemmen doet, hield zich sterk in bikini bij luchttemperaturen tot -30 graden. Voor ze aan de onderneming begon, had ze wel een tijdje in de sauna doorgebracht.

Eenden

Cruisen in onvervalste Disney sfeer

Cruiseschepen worden steeds kindvriendelijker, maar het neusje van de zalm is wel de Disney Magic. Kinderen worden er verwend met shows, films en activiteiten, alles in onvervalste Disneysfeer. Wij stapten aan boord.

De Disney Magic, goed voor 1.750 passagiers, heeft iets van een klassiek oceaanschip uit de jaren dertig. Slank en elegant met twee reusachtige rode schoorstenen en binnenin veel blauw en beige. Er zijn tien verdiepingen en de Magic is bijna net zo lang als de Eiffeltoren hoog is.

Terwijl we wachten om aan boord te gaan, komen een paar Disneyfiguren langs om iedereen in de stemming te brengen. Onze buren, jonge senioren uit Wisconsin met twee kleinkinderen, vertellen enthousiast over een vorige Disneycruise. Ze vinden het jammer dat ze dit nooit met hun eigen kinderen konden beleven.

Tijd om de Magic te verkennen. Op dek 9 liggen drie zwembaden. Mickey's Pool heeft de contouren van Mickey en is enkel voor kinderen. Goofy's Pool is bedoeld voor families. Hier kan je zowat de hele dag door Disneyfilms bekijken. Het derde zwembad, Quiet Cove, is uitsluitend voor volwassenen.

Ouders niet toegelaten
Kinderen hebben op de Disney Magic enorm veel ruimte. «Hun clubs liggen vooral op dek 5, omdat ze daar minder vlug zeeziek zouden worden», zegt een medewerker. In de diverse clubs werken niet minder dan vijftig begeleiders. Oceaneer's Club, voor kinderen van 3 tot 7 jaar, lijkt op het schip van kapitein Haak, met klimtoestellen, een toneelruimte, computerspelletje, dvd's verborgen in 'oude' schatkisten. In Oceaneer's Lab ligt de nadruk op zelf ontdekken, tekenen, ontwerpen, kaarten en computerspelletjes. Ocean Quest is een interactieve speelruimte voor kids tussen 10 en 13 jaar met een replica van een scheepsbrug.

Het summum is de club voor tieners, waar ouders niet toegelaten zijn. De tieners stellen een rockband samen, bekijken films, organiseren hun eigen karaoke en hun fuiven. Alle clubs zijn gratis, ook 's avonds. Kinderen tot 10 jaar dragen een armbandje met hun gegevens. Ouders kunnen elk moment contact opnemen met de begeleiders. Engels is overal de voertaal, maar het personeel is internationaal, er wordt aan boord zelfs Nederlands gesproken.














Voor een verblijf in Flounder's Reef moet je betalen, een paar dollar per uur. Deze crèche vangt de allerkleinsten op, van drie maanden tot drie jaar. Ideaal voor ouders die naar de spa gaan of onder hun tweetjes willen eten. Als je ertegen opziet zelf alles voor baby of peuter mee te brengen, kun je luiers, doekjes en speciale voeding vooraf bestellen of in de winkel aan boord kopen.

Piratenfuif
De hele dag zijn er op Disney Magic activiteiten voor het gezin. Van scrabble over papieren vliegtuigjes vouwen tot familie-karaoke. Wat er te doen is, vind je in de Personal Navigator, die na het diner in de hut klaar ligt. 's Avonds maken Disneyfiguren hun opwachting in de lobby, nu eens Mickey, dan Goofy of Minnie.

Het Buena Vista Theatre toont klassieke én nieuwe Disneyprenten. Het Walt Disney Theatre zorgt voor een Broadway-show: allemaal professionele spektakels. Top of the bill: de party 'Pirates of the Caribbean'. Alle kinderen en volwassenen worden verkleed als piraat, zwart ooglapje inbegrepen; veel muziek, dans, handgeklap en vuurwerk als afsluiter.

Kraaknette kajuiten
Zelfs de hutten op de Disney Magic zijn kindvriendelijk. Ruim en elegant met een salonnetje dat makkelijk tot tweede slaapkamer kan worden omgevormd. Een gordijn zorgt voor privacy. De meeste hutten hebben twee kleine badkamers, ideaal om mekaar 's ochtends niet in de weg te lopen. Alles supernetjes, alsof er de hele dag door gepoetst wordt. Eten en drinken kan je hier de hele dag door en - interessant voor families - frisdranken zijn overal gratis, zowel aan het drankautomaten op dek 9 als in de restaurants, ook die met bediening.

Uniek is dat je elke dag in een ander restaurant aan een vaste tafel dineert en de kelner mee volgt. Er zijn immers zeven restaurants, voor elke dag eentje. Na één avond kent de kelner je naam en weet hij of je een schijfje citroen in je ijswater wil, of je vis lust... Voor kinderen is er een speciale menukaart en kleurpotloden. Zij worden eerst bediend, zodat ze snel weer naar hun favoriete club kunnen.

Privé-eiland
Waar het schip aanlegt, kun je deelnemen aan een georganiseerde excursie, of zelf op stap gaan. In het Mexicaanse Cozumel kun je oude ruïnes bekijken, zwemmen in een ondergrondse rivier of zonnen op het strand. Sint-Maarten, één van de Nederlandse Antillen, is een ideale aanlegplaats voor shopaholics.

Onvergetelijk voor groot en klein is een dag op het eiland Castaway Cay, Disneys privé-paradijs in de tropische wateren van de Bahamas. Wie er eens geweest is, raakt niet uitgepraat over het turkooiskleurige water, stranden met wit fijn zand, palmbomen én de uitstekende Disneyservice.

Praktisch Vaarroute: In de winter vaart de Disney Magic in Florida met vertrek vanuit Port Canaveral. Van mei tot augustus vaart de Disney Magic in de Middellandse Zee, in juni en juli ook in de Baltische Zee. Begin 2011 krijgen Disney Magic en zusterschip Disney Wonder er een grote zus bij: Disney Dream.

Info: http://www.disneycruiseline.com, http://www.disneycruisenews.com

Titanic-cruise volgeboekt

De speciale cruise die honderd jaar na datum dezelfde route als de gezonken Titanic zal volgen, is volgeboekt. Aan boord van de Balmoral van Fred Olsen Cruise Lines zullen 1.230 passagiers meevaren uit 26 verschillende landen, onder wie ook dertig familieleden van mensen die omkwamen op het luxeschip.

De Balmoral vertrekt op 8 april 2012 vanuit Southampton, meert daarna aan in de Ierse haven van Cobh, waar de Titanic op 11 april 1912 aanzette voor de reis, en zal op 14 april aankomen op de plaats waar het vaartuig zonk. Daar begint een herdenking om 11.40 uur, precies op het ogenblik dat het schip de ijsberg raakte. Daarna wordt koers gezet naar Halifax, in Nova Scotia (Canada), waar zich een kerkhof bevindt met 121 Titanic-slachtoffers. Eindstation wordt New York. Aan boord kunnen passagiers lezingen over de Titanic bijwonen en zullen gerechten worden klaargemaakt die ook op de originele cruise op het menu stonden.

Poperinge

Grootste ferry ooit maakt maidentrip

De 'Spirit of Britain', de grootste ferry ooit die een regelmatige veerdienst zal verzorgen tussen de haven van Calais en Dover, heeft deze ochtend zijn maidentrip gemaakt. Het nieuwe schip van de Britse rederij P&O Ferries kan 2.000 passagiers vervoeren. In de buik van het vaartuig is een parking van vier kilometer lang voor personen- en vrachtwagens. De Spirit of Britain heeft 180 miljoen euro gekost.










Door het unieke ontwerp van de romp wordt de weerstand beperkt in het ondiepe water van het Kanaal. Dat zorgt voor een brandstofbesparing.
Anderzijds kan het schip per overtocht dubbel zoveel vracht meenemen, wat extra opbrengsten genereert.

"We worden een stuk milieuvriendelijker, terwijl we de ticketkosten laag houden", zegt Roos Van Hoorickx, woordvoerster van P&O Ferries in België.

De komst van de nieuwe ferry, die langer en breder is dan andere overzetboten, gaat gepaard met aanpassingen in beide havens. Het schip zelf voldoet aan de nieuwste veiligheidsnormen. Aan boord werd aan het comfort gedacht. Voor de vrachtrijders is er een apart dek en de toeristen beschikken over winkels en restaurants. Wie dat wil, kan een private lounge reserveren met privédek. Voor de zakenklanten is er de exclusieve Club Lounge. Kinderen kunnen terecht in een speeltuin en een geluidsdicht lunapark. De Spirit of Britain zal vijf keer per dag van het Britse Dover naar het Franse Calais pendelen.