|
Vandaag wil ik de lezer meenemen naar mijn stamcafé waar ik in gedachten genereus mijn nieuwste ontdekking wil delen met mijn ingebeelde metgezellen. Een beetje verbeeldingskracht, en dat moet lukken. Sterke fantasie overtreft soms de realiteit!
Wel, gisteren heb ik kennis mogen maken met een nieuw biertje, ik bedoel een biertje dat ik nog niet kende. Ik stel me altijd ontvankelijk op voor nieuwe leerstof, als het maar om bieren gaat. Dus ik proefde, en proefde, en bleef maar proeven... Tot ik besloot om vandaag terug te keren naar de plaats van het 'delict', om uiteindelijk te genieten van de afdronk. Echt rap ben ik nooit geweest, maar ikzelf heb er geen last van. Ik ben toch overal gekomen waar ik wilde zijn.
Sta me toe om nu even concreet te zijn. De naam van het bier is 'Barbãr', een amberblond goudkleurig bier met een smeuiige schuimkraag en een krachtige neus, honingzoetig, hoppig, licht bitterig, een honingbier dat een 'verademing' is voor krijgers. Ja, die poëtische beschrijving heb ik overgenomen van het 'bierenboek' van Bertie, mijn cafébazin, nee niet mijn bazin, maar bazin van mijn lievelingscafé.
Ik kom nu terug op de afdronk. Het charmante beugelflesje van den Barbãr was ik vergeten te vermelden. Beugelflesjes zijn flesjes met karakter, met een eigen persoonlijkheid. Ze verleiden de drinker met hun uitzicht en hun eigenheid... Een ronde, krachtige en subtiele afdronk met een honingtoetsje, zo kan ik best eindigen.
|
