Het niet-toegelaten Vlaams Belang vraagt, via Marcel
Taelman, één minuut spreektijd en vindt het zeer ondemocratisch dat ze niet
mogen deelnemen. Bij het buitengaan van alle Belangers hilariteit, alle lichten
vallen uit. Sabotage? Enkele ogenblikken later valt alles in de juiste plooi en
kan het debat beginnen.
De partij Vo.L.K. viel op door afwezigheid, ook niet
gevraagd of niet willen komen daar weet ik de achtergrond niet van.
De heer Van Rooy, moderator van dienst wierp onmiddellijk de verkiezingsvraag in de
groep : mobiliteit.
Alle meerderheidspartijen lieten zich ontvallen
tevreden te zijn met het behaalde resultaat (hadden we iets anders verwacht)
en de algemene slagzin was : laat de rust nu wederkeren.
Toch trachtte elke partij nog een extraatje toe te
voegen, Open Vld, vertegenwoordigd door onze burgemeester hamerde op het
openbaar vervoer, Koen Breugelmans (CD&V) had de leefbaarheid en
bereikbaarheid hoog in het vaandel. Jan Hermans (Lier en Ko) noemde de
Predikherenlaan een pijnpunt (hoe gaat we dit oplossen Jan?), Sp.A/Groen (vertegenwoordigt
door de beide voorzitters, Katrien Van Hove en Jef Van der Wee)(zij werden
allebei door de organisatie uitgenodigd en namen om beurt het woord) hielden
rekening met de nieuwe bouwprojecten die nieuwe mobiliteit dienen in te
calculeren. Katrien gaf toe dat het zeer moeilijk onderhandelen is met de Lijn
en dat zij als volwaardige fietsgebruiker met de auto niet altijd de weg vindt
in ons stadje.
NVA staat hier lijnrecht tegenover, hij haalde de
niet-nageleefde volksraadpleging aan, terug verkeer in beide richtingen en een
doorrijdbaar centrum voor iedereen. Busverkeer moet uit elkaar gehaald worden
(uiteindelijk nog maar 40% van het huidige aantal over de markt, een zeer
eigenaardige redenatie). Eventjes een verwijt naar CD&V (toenmalig
kartelpartner) over het achter-het-stadhuis rijden en de dubbele rijrichting
voor de KBC, maar de heer Breugelmans sprak dit tegen. Er was onder de meerderheidspartijen
een grote eensgezindheid dat de huidige verkeerssituatie moet blijven.
Ben zelf zeer benieuwd als na de verkiezingen blijkt dat
NVA wint wie er zijn kazak gaat draaien om met hen op de nieuwe mobiliteitskar
te springen. Staan er ons nog leuke dingen te wachten?
Om nog meer te weten te komen over dit onderwerp raad ik
iedereen aan de programma`s van de verschillende partijen eens aandachtig te
lezen (onderaan zal ik trachten een link te geven).
Onderwerp nummer twee : huisvesting.
In één van mijn vroegere artikels heb ik eens aangehaald
dat sommige politici er een doel van maken om onze bevolking binnen nu en tien
jaar met 10 000 inwoners te vermeerderen. Tot mijn grote verbazing vindt
iedereen dit een goed idee (in een latere vraag : financiën, is men het er over
eens dat nieuwe inwoners, nieuwe middelen ter beschikking stellen). Open Vld
heeft het opnieuw (zie vorig debat) over anders denken over wonen met bewaring
van open ruimte. Groen vindt de Normaalschool de ideale plek om hun idee over
wonen te manifesteren en zij zijn voor een uitbreiding van het geboortebos en
het verwerven van natuurgebieden door Natuurpunt. Voor CD&V moeten er
voldoende sociale woningen komen en het idee van starterswoningen voor
jongehuwden leek me wel interessant. NVA denkt dat het grotere aanbod de prijs
zal verminderen, zij zijn het eens over de groene ruimten en willen van de
Normaalschool een woon- en shoppingcentrum maken. Zij willen kleinere
speciaalzaken integreren in de nieuw uitgebouwde site Sionssite-Looks-Normaalschool.
De moderator sprak van een wandelcentrum van het station
tot aan de Normaalschool (autovrij???).
Een heikel punt is kinderopvang. Jan Hermans vindt dat de
stad al genoeg uitgaven hierom heeft gerealiseerd en wil de scholen aanspreken
om hierbij een handje toe te steken. Voor en na de schooluren zijn de scholen
leeg, tijdens de schooluren zijn de crêches leeg. Sp.A-voorzitter Van der Wee
hekelde het tekort voor kinderen van nul tot 3 jaar. En gaat voor een
inkomensgerelateerd aanbod. Er moet in de nieuwe woonuitbreidingsprojecten
plaats gemaakt worden voor kinderopvang. Voor de heer Breugelmans dient de stad
in een verder stadium als participator in samenwerking met de privé.
NVA-boegbeeld de heer Bogaerts is het met de andere partijen eens.
Armoede in onze stad een verdoken verhaal. De
meerderheidspartijen en NVA zijn het eens dat er inderdaad nog veel verdoken
armoede is. Het oplossen is een ander verhaal. Sp.A/Groen en Open VLD vinden
dat er al veel, ten goede, veranderd is. Het feit dat er 1500 GOMOR-passen in
roulatie zijn zegt genoeg maar er zijn er nog velen die zich schuilhouden
achter hun deurtje en er niet mee naar buiten komen. Voor CD&V en NVA zijn
de armoedebarometer een instrument. Volgens de heer Breugelmans barsten de
voedselbank en het sociaal restaurant uit hun voegen. Volgens onze burgemeester
doet het OCMW degelijk werk maar moet er meer maatwerk geleverd worden. Via het
onderwijs kan men een deel van de verdoken armoede detecteren. Al blijkt het
niet altijd ook voor NVa zijn sociale zaken belangrijk. Huisjesmelken moet
gestopt worden en de stad kan zich niet met alles bezig houden er moet
gefaciliteerd worden.
Last but not least het financiële plaatje van onze stad.
Er zijn in de volgende legislatuur geen mogelijkheden om
nog grote projecten te realiseren en er mag geen verhoging van de belastingen
komen zijn een beetje de rode draad doorheen het financiële gebeuren. Volgens
mevrouw Vanderpoorten zijn de stadsfinanciën gezond. Wat door NVA terdege wordt
tegengesproken. (bij de vraagstelling ontstond er een gemeenteraadsdiscussie
ivm de heer Bogaerts als schepen van Financiën). De heer Breugelmans en Katrien
Van Hove willen zo veel mogelijk allerhande subsisdies binnenhalen. En volgens
CD&V moet er nog beter samengewerkt worden met het OCMW. De heer Van der
Wee ging voor een persoonsgebonden belasting, zwaarste schouders, zwaarste
lasten en gaf aan dat nieuwe inwoners nieuwe inkomsten scheppen. Jan Hermans is
het idee over geen-forfaitaire belasting wel goedgezind. Door de opgelegde
rioleringsprojecten zal er nog veel geld in die richting verdwijnen. Maar de
markt en het Looks zijn ook als rioleringsproject gestart. Ziet de heer Hermans
hier nog andere mogelijkheden tot verfraaiïng van ons stadje? NVA dringt aan op
een strak en strikt beleid. Er moet absoluut een kerntakendebat volgen.
Gepensioneerde ambtenaren niet vervangen, besparingen door subsidies en de
werkingskosten maar met 1%/jaar laten stijgen. Vanaf 2019 moet de stedelijke
auto-financiering positief zijn. Volgens Open VLD en Lier en Ko is er geen
reden tot doomdenken wel zal de stad de broeksriem gepast moeten aantrekken.
Sp.A/Groen willen blijven investeren in armoede en willen niet alleen als
kartel vooruit (bij de verkiezingen) maar samen met alle Lierse burgers.
Het laatste woord was voor de heer Breugelmans die aangaf
dat er een degelijk seniorenbeleid (de enige die over ouderen sprak) moet komen
want zij makenéénderde van onze
bevolking uit.
Iedereen moet kunnen oud worden op zijn eigen ritme, vind
ik een geslaagde slagzin om dit lauwe debat af te sluiten.
Na de pauze was er nog mogelijkheid tot vraagstelling
maar hier heb ik geen verslag van gemaakt. Enkel wat korte opmerkingen.
Het blijkt nog te weinig dat Koningshooikt een deel van
Lier is. Men is het er wel over eens dat het zijn kleinschaligheid een
landelijkheid moet bewaren. NVA wil consequent geen R6 door Hooikt en wil de
dienstbaarheid ten overstaan van de burger verhogen.
De politie moet meer en beter optreden tegen onveilige
chauffeurs.
Er moet gewerkt worden aan een betere tewerkstelling in
eigen stad. Ondernemers stimuleren om Lierenaars aan te nemen.
Marleen kan zich vinden in inkomensgerelateerde
belastingen maar wijst er op dat we moeten oppassen om de middenklasse niet te
veel te treffen.
Armoedebestrijding blijft een moeilijk en heikel punt,
door kleine oplossingen kan men al veel verhelpen.
NVA wil absoluut af van het imago van
cultuurbarbaren.
Hier ga ik het bij houden, natuurlijk heb ik niet alles
vermeld maar het verslag is zuiver persoonlijk en dat is de bedoeling van een
persoonlijke blog.
Heb zelf nog 2 bedenkingen : de stad opfokken met al die
grote bouwprojecten vind ik persoonlijk geen goed idee. Meer inwoners, meer
inkomsten is een foute redenatie. Het is nu al zo moeilijk om de mobiliteit in
stand te houden gooi nog eens 10 000 inwoners bij op de markt. Laat ons stadje,
ons stadje blijven. Trouwens er is nog zoveel leegstand pak dat probleem eerst
aan en zie dan of je nog moet bijbouwen. Laat jongeren goedkoop wonen op de
bovenverdiepingen van winkelpanden, geef ouderen de kans om een degelijk
appartement te bewonen in het centrum van de stad, zodat zij de mogelijkheid
hebben om zich onder de mensen te begeven. Hiermee kan ik naadloos overgaan tot
mijn 2de bezorgdheid, het stijgende aantal senioren. Spijtig genoeg
was er op het debat maar één partij en dan nog als slotzin die dit probleem
aankaartte.
Volgende week ga ik naar het Ronde Tafel-debat in de
Foyer en hopelijk is er daar wat meer animo. Mijn vrouwtje die mij tijdens de
vorige verkiezing ondersteunde vond de debatten toen veel interessanter en
geanimeerder dan nu.
In elke winkel, elk magazijn wordt je overstelpt met klantenkaarten. Wil je er bij horen en wil je nog van iets genieten het codewoord, klantenkaart. Wil je Belg zijn heb je een "pas"poort nodig, wil je lid zijn van een vereniging, cultureel of sportief, heb je een lidkaart nodig. Wil je betaalkrachtig zijn liever meer dan één plastiek kaart. Een mens zijn leven hangt af van het aantal kaarten hij/zij heeft. Hoe meer, hoe beter. Dus springen we in Lier maar mee op de kaartentrein. Als lid van de bib je identiteitskaart (http://bib.lier.be/content.jsp?objectid=2028) of een lidkaart kan ook. Als bezoeker van het cultureel centrum ben je (bijna) verplicht een "vriendenpas" (http://www.lierscultuurcentrum.be/tickets/998b7430-51ac-4d55-811b-ddbd2f105df6) te nemen. Als er nu iets is waar ik nog zelf over beslis is het de keuze van mijn vrienden. Men moet al betalen voor men een stap heeft binnengezet. Wil je de sportieve toer op inderdaad, de sport-over-dagpas (http://sport.lier.be/Sportactiviteiten/Volwassenen/Sport_overdag_vanaf_september). Als sociaal geëngageerd man ben ik lid van Natuurpunt, een politieke partij en ja inderdaad wat heeft men daarvoor nodig een plastiek, weliswaar van biologisch afbreekbaar materiaal, kaart. HULP, ik puil uit van de kaarten als de man van de vereenvoudiging kan ik misschien de hulp inroepen van de heer Van Quickenborne. Of voelt iemand anders zich geroepen om hulp te bieden. Hopelijk heb ik daar geen pasje voor nodig. Maar in de "pas" blijven lopen moeten we allemaal.
Samen thuis, we kunnen het allebei gewoon worden. Wat opruimen, nog eens een toertje rond de vest gemaakt en in de namiddag mijn vrouwte op stap met haar moeder en ik languit in de zetel nog een laatste maal genieten van een schitterende Vuelta. Dit was lang geleden dat een rittenkoers nog zoveel spektakel teweeg bracht (10 keer meer dan Giro en Tour samen). Mooie massaspurten met een sublieme Degenkolb, onze Gibbe die terug aan de oppervlakte komt (wie hem klopt in Valkenburg wordt wereldkampioen), enkele leuke prestaties van de Belgen en een Spaans trio-tje (Rodriguez, Valverde en Contador) die niet vies waren om mekaar de duivel aaan te doen. Proficiat en bedankt aan alle renners die voor drie weken spektakkel hebben gezorgd. Zaterdagavond ben ik er eindelijk eens in geslaagd om een concertje in de Refuge mee te pikken. Het was leuk, een dame met een heel mooie stem (http://katytoo.be/fotos-2/cafe-refuge-lier/) maar het was niet mijn genre muziek. En eigenlijk was ik een beetje gegaan om nog eens iemand te ontmoeten dat al een tijdje geleden was. (is deze zin wel goed Nederlands?). Het werd een plezierig avond, pintje gedronken, geluisterd en veel gebabbeld. Met de buren zondagmorgen 11u de fiets op voor een heerlijk, warm tochtje in onze Lierse omgeving. Neen geen "Fietselieren" wegens te veel volk. Tendelhof in Kessel was onze eerste stop om vervolgens een lus te maken rond Nijlen. In de Slappe Uier een eerste pintje gedronken en een bankpicknick langs de Nete, heerlijk genieten. Niet teveel langs het water maar wel enkele stukjes gefietst die ons langs de boomgaarden van Emblem loodsten. In de Lisper (nog nooit eerder bezocht) een frisse 33-er gesnoept om af te sluiten in ons eigen stadje met een grote coupe. Bij de buren nog een pintje en thuis fritten met stoofvlees (eigener kan toch niet) en een prachtige dag lag achter de rug. Morgen vergadering in Brussel, donderdag nog een verkiezingsdebat meepikken en we kijken alweer uit naar een volgend weekend om van te snoepen. Groetjes aan iedereen en see you ...
Als je ons tochtje wil nafietsen : knooppunten : 20-88-76-24-23-13-75-76-86-87-88-61 (tot aan de spoorweg en dan het pad naast deze spoorweg volgen tot station Lier) : 40km Foto`s : eigen materiaal en website Katy Too
Het eerste debat (in een reeks) en een eerste
vaststelling, niemand van de geschreven pers gaf een blijk van interesse in
deze materie (ontwikkelingssamenwerking en duurzame ontwikkeling). Laat me
akkoord gaan dat dit een bescheiden deeltje inhoud van het totaal aan
beleidsorganen maar toch .
Na een korte voorstelling van de Lierse wereldraad (http://www.lier.be/Wonen_leven_ondernemen/Leven_welzijn/Ontwikkelingssamenwerking/Lidorganisaties_Wereldraad)
(hieronder het memorandum en de link naar het Vlaamse convenant)en hun
realisaties was het woord aan de moderator en de 7 Lierse politici. De
Wereldraad Lier is uitgegroeid tot aan volwaardige adviesraad maar Vlaams
Belang en NVA spraken zich duidelijk uit dat zij tegen de zoveelste
adviesraad zijn.
Het debat bestond uit drie delen : elk van de partijen
mocht zijn programma toelichten, de moderator stelde enkele vragen die door
alle partijen mochten beantwoord worden en tenslotte publieksinterventies.
Spitsafbijter van dienst was de heer Hermans (Lier en Co)
en bij hem kwam het er op neer dat wat we de voorbije zes jaar hebben gedaan
willen we voortzetten en verbeteren. Zij staan achter het Vlaamse convenant en
het memorandum (zoals de meeste partijen trouwens). Het bezoldigen van een
voltijds ambtenaar was niet aan de orde (nu iemand halftijds en ook de
meerderheidspartijen vinden dit voldoende).
NVA-er Rik Verwaest gaf aan dat de stad het goede
voorbeeld moet geven ivm duurzame ontwikkeling en dat de verenigingen een
betere ondersteuning moeten krijgen. Hij is tegen de Wereldraad maar als deze
adviesraad goed blijkt te functioneren vindt hij het wel ok.
Vlaams Belang (de heer Jan Van Gorp) vindt dit alles geen
takenpakket voor de stad, hij onderschrijft dat informatie verstrekken leidt
tot indoctrinatie (zeer zwaar woord) en hij waarschuwt voor het misbruik van
deze bewustmakingscampagnes.
Onze burgemeester was het eens met de toelichting van
Lier en Co en voegde er aan toe dat het Lierse publiek nog meer moest
gesensibiliseerd worden. Af en toe is het goed dat de stad zijn wagen aanhaakt
bij grotere projecten die met deze materie te maken hebben.
CD&V-lijsttrekker Koen Breugelmans wil vooral meebouwen aan een warm Lier en
K`Hooikt, mensen kansen geven, mensen kansen bieden. Om de vraag ivm een
voltijds ambtenaar te ontkrachten legde hij uit dat dit geen geïsoleerd
beleidsdomein is, naargelang het probleem of het project moeten andere
stadsdiensten meewerken om alles in goede banen te leiden.
Volk-sleider de heer Tersago stelt dat de stad zich moet
openstellen naar andere culturen maar ook de omgekeerde richting is belangrijk.
Tegen mondiale verarming kan hij weinig doen maar lokale armoede vindt hij zeer
belangrijk.
Els Van Weert mocht het rijtje sluiten, zij is de
verantwoordelijke schepen. Zij kondigt met terechte trots aan dat er in het
verleden zeer weinig aandacht aan deze materie werd geschonken en dat nu de
fundamenten zijn gelegd voor een verdere werking op verschillende domeinen. Sensibiliseren,
dialoog en ondersteuning (ook met subsidies) zijn haar 3 orderwoorden. Zij
sprak ook over een nieuw soort van ruimtelijke ordening (hierover verder nog
iets meer).
Moet de stad zich met duurzame ontwikkeling en
ontwikkelingshulp bezighouden?
Volgens onze burgemeester klaar en duidelijk, zij staan
het dichtst bij de burger, dit mag geen ver-van-mijn-bed-show zijn, en ism
andere overheden is sensibiliseren (het) belangrijk(ste). De heer Van Gorp
vraagt zich af wat wij aan een project als Open Doek hebben. Met replicatie
van de heer Hermans het bekijken van deze filmen geeft de juiste intentie
weer. Volgens de heer Verwaest moet de burgerlijke betrokkenheid van onderuit
komen. De verantwoordelijke schepen blijft slaan op het sensibiliseren (vb.
Haïti, na enkele weken zijn de mensen dit vergeten!!!).
De heer Van Gorp wordt scherp als hij verteld dat Artsen
zonder Grenzen een gift van het VB terugstuurden, waar halen zij de arrogantie
vandaan.
Als het onderwijs in de discussie betrokken werd schrok
ik me even eenhoedje, de heer Verwaest
meldde doodleuk dat sensibiliseren in de scholen niet de juiste aanpak is,
pubers zetten zich tegen alles af wat hun wordt opgedrongen. Mevrouw
Vanderpoorten vond dit de eigenaardigste uitspraak van de avond, ik kan me daar
alleen maar bij aansluiten.
Financiële ondersteuning?
Om de Wereldwinkel open te houden geeft de stad niets.
Wel kopen ze er veel producten, voor recepties, voor de ambtenaren enz .
Beleid van de stad richt zich op logistieke ondersteuning en kleine
subsidiebedragen. Alle communicatie wordt wel via de stad verdeeld.
Welke beleidsvlakken moeten verbeterd worden?
Voor mij een beetje verrassend waren de uitspraken ivm
wij moeten een omslag maken naar een nieuwe ruimtelijke aanpak (mevrouw Van Weert),
eerlijkheidshalve moet ik er aan toevoegen dat mevrouw de burgemeester even
voordien had gesproken over kangoeroewonen en wijken met een mixed-bevolking.
Autodelen werkt goed want er is sprake van een 2de
speler op de markt.
In alle duurzaamheid mogen we onze nakomers niet belasten
met dat wat wij nu doen. Sp.A/Groen en Vlaams Belang waren het hierover eens!
Moet Lier zich zich tot de klimaatneutraliteit
engageren?
Volgens onze schepen moet dit onze betrachting zijn. Niet
met zich in de schulden te steken maar met gezond verstand. Volgens de heer Van
Gorp is onze CO2 uitstoot maar een zeer, zeer bescheiden deel van het probleem.
Even consternatie NVA- Lier en Co, de knip kwam zowaar
in dit debat bovendrijven.
De heer Tersago maakt zich duidelijk (en terecht???) druk
over het plaatsen van dubbele beglazing bij geklasseerde gebouwen. Vanuit de
stad worden projecten georganiseerd ivm minder lichtgebruik, minder verwarming.
Bij de investering in isolatie vindt de heer Breugelmans dit ok bij het bouwen
van nieuwe infrastructuur. Vraagje mijnentwege : waarom geen zonnepanelen op
deze nieuwgebouwde infrastructuur? Isoleren met gezond verstand niet overhaast
volgens de heer Verwaest die anti-zonnepanelen blijkt te zijn. Dit in
tegenstelling met Sp.A/Groen waar investeren in hernieuwbare energie hoog
genoteerd staat.
Voltijdse of deeltijdse werkkracht?
De meerderheidspartijen zijn tegen een voltijdse
werkkracht omdat deze materie (volgens de heer Breugelmans) wordt opgevolgd
door de verschillende diensten van de stad en budgettair ook niet haalbaar is.
De moderator hoopt dat deze materie (die niet prioritair is) niet dreigt
verloren te lopen in de massa.
Na enkele reacties vanuit het publiek, een betoog dat
onze wereld is een dorp, aanvulling over de subsidies door de stedelijke
ambtenaar, en iemand die zich van debat vergist had en een vraag stelde over
rioleringen in zijn buurt. Waarschijnlijk is deze man wakker geworden bij het
horen van het woord overstromingen en heeft hij gedacht nu moet ik mijn kans
wagen.
De verschillende partijen mochten nog een laatste woordje
kwijt, heb hier niet alles genoteerd
maar :
Fair-trade mag maar ook anderen moeten een kans krijgen
(de heer Tersago)
Ook ondernemers en handelaars moeten ivm hiermee
gesensibiliseerd worden (de heer Breugelmans)
Mevrouw de burgemeester drukte nogmaals haar verbazing
uit ivm de uitspraak ven de heer Verwaest over het onderwijs.
Jan Van Gorp reageerde kordaat op het betoog onze wereld
is één dorp, in een dorp kent iedereen iedereen maar ik wil zelfs iedereen
niet kennen.
Aanbestedingen dienen duurzaam te zijn en meer aandacht
naar sociale tewerkstelling (mevrouw Van Weert)
En tot slot asielzoekers zijn medeburgers en zijn een
verrijking voor onze stad. Ik heb vergeten te noteren van wie deze uitsprak
kwam maar ik kan ze alleen maar tenvolle bijtreden.
Dit is een overzicht van het eerste debat met alle
partijen. Natuurlijk heb ik niet alles genoteerd maar wat voor mezelf het
belangrijkst is staat in bovenstaande tekst. En misschien maak ik, in de loop
van de volgende legislatuur, wel eens iemand attent op wat zij/hij hier
uitgebazuind heeft.
Het Strategisch plan 2012-2013 en
Operationeel plan 2012 OSW & DO Lier, kan je vinden op http://www.lier.be/Wonen_leven_ondernemen/Leven_welzijn/Ontwikkelingssamenwerking/Convenant_Vl
aamse_Ontwikkelingssamenwerking
Wereldraad Lier
Memorandum Noord-Zuidwerking
naar aanleiding van de gemeenteraadsverkiezingen van 14
oktober 2012
De Lierse Wereldraad waardeert de inspanningen geleverd door
het uittredende stadsbestuur om het draagvlak inzake ontwikkelingssamenwerking
(OSW) en duurzame ontwikkeling (DO) in de stad Lier te vergroten.
Positief vinden wij o.a. het samenbrengen van Lierse verenigingen
die rond OSW en DO werken in een Noord-Zuid overleg, het behalen van de titel
Fair Trade Gemeente, het OpenDoek Filmfestival, de Wereldmarkt, het
goedkeuren van het aanvraagdossier voor een Convenant Gemeentelijke
Ontwikkelingssamenwerking en daarbij horende Strategisch en Operationeel plan.
De Lierse Wereldraad roept het volgende bestuur op deze
positieve tendens inzake OSW en DO verder te zetten, en er voor te
zorgen dat Lier een stad blijft die zich openstelt naar andere
culturen en gemeenschappen, met respect voor mensenrechten en waar aandacht
voor het klimaat gestimuleerd wordt.
De Lierse Wereldraad rekent er op dat het volgende bestuur de
Wereldraad opnieuw een waardevolle en erkende plaats geeft binnen
haar organisatie en dat het de volle steun verleent aan de uitvoering
van het Strategisch plan 2012-2013 en Operationeel plan 2012, waarin
volgende doelstellingen vastgelegd werden:
Het bewustzijn van
de Lierse bewoner & beroepsresident (ondernemer, leerkracht, ) en de
Lierse ambtenaren en het bestuur inzake mondiale armoedeproblematiek en
gelinkte klimaatproblematiek verhogen en zodoende een gedragswijziging
bewerkstelligen.
De dialoog en samenwerking verhogen tussen de stad en
de lokale initiatieven van 3de & 4de pijlerorganisaties enerzijds én
anderzijds tussen deze laatsten onderling.
De Wereldraad verwacht de continuering van dit beleid en
van de toegekende budgettaire middelen gedurende de volledige komende
legislatuur.
De Wereldraad benadrukt daarbij het belang van een
duidelijk toegewezen bevoegdheid inzake OSW en DO binnen het college van
burgemeester en schepenen én van een professionele en goed omkaderde
dienst OSW en DO binnen de stedelijke administratie, met inbegrip van een voltijdse
ambtenaar OSW en DO met expertise ter zake. De Wereldraad vraagt dat het
stadbestuur alles in het werk zal stellen om haar titel als Fair Trade
gemeente te behouden, o.a. door
een ondubbelzinnig,
transparant en duurzaam aankoop-, uitbestedings-, personeels- en financieel
beleid te voeren
te zorgen voor de nodige
rapportering en communicatie over het gevoerde beleid
zich als stadsbestuur normen
en streefcijfers op te leggen
verder als stadbestuur de trekkersrol Fair Trade
gemeente te bestendigen.
Moeten we nu altijd blijven uitzien naar het weekend? We zijn (bijna) nooit thuis op die dagen. Maar het moest allemaal zo plezant niet zijn. Zoals altijd begint ons weekendje op vrijdag, mijn vrouwtje is dan ook thuis. Na de huiselijke besommeringen gaan we een lunchke doen en ditmaal hadden we "Den Draaiboom" als lokatie uitgekozen. We hadden al dikwijls aan Anja (de plaatselijke kok) beloofd om eens langs te komen en nu was het zover. In een ver verleden was dit voor ons een beetje the-place-to-be, alle familiefeestjes (langs mijn vrouwtje) gingen er door. Wie Den Draaiboom zegt, zegt paling en voor ons liefst "in`t groen". Eerst een soepje verorberd en dan een heerlijke schotel paling met fritjes en een frisse duvel. War wil een mens nog meer en ja we zijn weeral blijven plakken, maar als het gezellig is ga jet toch niet naar huis. Mijn vrouwtje had een ganse dag team-building en mijn goede vriend Bruno kwam mij een bezoekje brengen, alvorens zijn afreis naar Tibet en Nepal. Ik hoop dat het een aangename dag was, eerst een bezoekje aan de markt, dan socializen. Een mens moet ook wat eten en dan naar de sponsorloop op Plaslaar van Natuurpunt. Leuke contacten gelegd en een gageleertje gedronken. `s Avonds stond het volksbuffet "Onder de bomen" op het programma. Het was heerlijk, veel volk, lekker eten (ik ben al vergeten wat er allemaal was) mooi weer en een aangenaam gezelschap. Kennis gemaakt met een jong in Lier aanbeland koppeltje. Zondagmorgen loopdag, maar dat heb ik overgeslagen (nee het had niets met drank te maken hahaha). In de namiddag kregen we bezoek van enkele fietsvrienden uit onze Italiëreis. Zelfs onze gids (maar zij is van Lier) was aanwezig. Heb geprobeerd om op mijn eigenzinnige manier deze mensen onze stad te leren kennen en (vooral) bewonderen. We hebben een paar uurtjes rondgedwaald en de mooiste plekjes laten bewonderen. De tijd om ergens binnen (Zimmertoren, museum enz...) te gaan was er niet, maar dat geeft hen een reden om nog eens terug te komen. Na nog een lekker Liers biertje verorberd te hebben was het tijd om afscheid te nemen. Geen vaarwel want misschien gaan we volgend jaar wel mee op fietsvakantie naar ... . Gisteren mijn eerst vergadering achter de rug en vandaag starten terug de wekelijks sport-overdag-wandelingen (http://sport.lier.be/Meer_sportnieuws:3901/Sport_overdag_vanaf_september)
Op één of ander Limburgs feestje werd er gewag gemaakt van een zoekrally in Lier. Toevallig werkt ons tantetje bij één van de hoofdsponsor en het lumineuze idee was geboren om onze Limburgse familie tot in ons stadje te krijgen. Zo gezegd zo gedaan, na wat mailverkeer was het zondag d-day. Afspraak, het ouderlijk huis waar nu mijn jongste broertje woont. Ondanks het barslechte weer, omleidingen (daar gaat Lier toch prat op) allerhande is uiteindelijk iedereen er in geslaagd om (bijna) op tijd te arriveren. Met ongeveer 25 familieleden namen we een aanvang met onze zoektocht. Normale mensen beginnen bij het begin maar om de wandeling te verkorten (en versnellen) was de St. Gummaruskerk ons startpunt. Iedereen deed zijn uiterste best om de vragen zo goed mogelijk op te lossen en tegelijkertijd nog te genieten van al het moois dat Lier te bieden heeft. En geloof me, chauvinistisch als ik ben, dat is wel wat. Ergens onderweg genoten we een klein beetje van het optreden van een Liers bandje (één van de leden behoort tot de familie). Halverwege was de afspraak om een kleine bierproeverij te houden met 3, laten we het maar, Lierse bieren noemen (er wordt wel geen enkel van deze biertjes hier gebrouwen). Onze Limburgse gasten waren zelfs vereerd dat er eentje in Opitter gemaakt wordt. Caves, St.Gummarusbier en de Liter van Pallieter passeerden in volgorde van alcoholgehalte onze smaakpapillen. Met dank aan Cony van café Refuge (sluikreclame is hier op zijn plaats). Onverdroten, sommigen enigszins lichtjes beneveld, zetten we onze tocht verder. Het park, het begijnhof, de gevangenepoort, museums en de grote markt alles werd door onze slenterende voetjes netjes verteerd. Af en toe was er reden tot discussie maar dat komt in de beste huishoudens voor dus geen probleem. Na ongeveer 3u zoekwerk bereikten we moe, voldaan en lichtjes verregend ons eindstation het bovengenoemde beruchte Liers café, de Refuge. Verse soep, een knapperig broodje of pasta en een koffie met een Liers vlaaike werden optimaal door onze gasten (en onszelf) gewaardeerd. Aan alle leuke dingen komt een eind en onze tantetjes, nonkeltjes, neefjes en nichtjes hadden nog een autorit naar het verre Limburg voor de boeg. Tijd voor afscheid. En (hopelijk) misschien wordt er in de toekomst een vervolg gebreid aan deze heerlijke familienamiddag.
Met onze dochter een dagje op stap, het wordt een goede gewoonte. Kunstminnaars dat we zijn wij op weg naar Genk (met trein tot Mol en dan de auto in) voor een bezoek aan Manifesta 9. Na een 2de bezoek (http://manifesta9.org/nl/home/) was ik nog meer overtuigd van de schoonheid van deze tentoonstelling. Ik heb er van genoten en via onderstaande link wil ik jullie een voorproefje geven. Zeg achteraf niet dat je niet verwittigd was maar een bezoek lijkt me meer dan wenselijk. Na een buitenmaaltijdje zijn we afgezakt naar het andere eind van Genk (Winterslag) en een bezoek gebracht aan C-mine (http://www.c-mine.be/) ondergronds en bovengronds (tot 60m hoog). De warmte werd degelijk gecompenseerd door de wandeling in de ondergrondse gangen van de mijn. Na nog een niet-alcoholisch drankje heeft onze dochter mij terug op de trein gezet. Naar Lier uiteraard en mijn fietsje stalllen was het einde van een fantastische dag.
Eindelijk eens een artikeltje schrijven dat over "niets" gaat. Altijd moet het in ons korte leven wel over "iets" gaan, wel nu niet. We hebben er op geroepen en eindelijk ze is er, de zon. Maar waarom moet men hier met alles overdrijven? Velen zullen zich zeer gelukkig gevoeld hebben, met recht, maar ik kan er echt niet tegen. Vrijdagmiddag tijdens onze lunch was het nog draagbaar maar in de namiddag ben ik thuis in mijn zeteltje gekropen en ik ben er praktisch niet meer uitgeweest. Gelukkige heb ik een ongelooflijke verzameling aangename liedjes die het leven zeer draaglijk maken. Heb wat met mijn pc`tje gespeeld, een boek gelezen en liters water verbruikt. Zaterdag zelfde concept, het was zelfs te warm op een heerlijk terras op het Zimmerplein. `s Avonds (vanaf 5u) naar een verjaardagsfeest en eigenlijk was ik zinnens om terug naar huis te komen, de vochtigheid liet geen plekje op mijn lichaam onberoerd. Maar hoe later op de avond hoe aangenamer en de duveltjes smaakten hoe langer hoe beter. Lekker gegeten, goed gedronken, een aangenaam gezelschap maakten het feestje best te pruimen tot in de nachtelijke uurtjes. Slapen daarentegen was een andere zaak, de warmte (hitte!!!) zat nu ook binnen. Zondag schiep de Heer om iedereen toe te laten te rusten, wel ditmaal heb ik dit letterlijk opgevolgd. Gelukkig was er wat koers op tv, de gelezen boeken vliegen hier de deur uit en onze drankvoorraad is gehalveerd. Momenteel zit ik buiten in mijn hofje (maandagmorgen 9u) en het is er aangenaam vertoeven maar ik wacht af wat de rest van de dag te bieden heeft. Sorry aan alle zonliefhebbers maar voor mij mag het ditmaal iets minder zijn (in de winkel vraagt men mag het iets meer zijn). Geniet nog van het leven want het is toch al zo kort.
... maar hij kan het niet!!! Weken tracht ik te werken aan mijn conditie (een 10-tal kg`tjes minder zou leuk zijn) maar het lukt me niet. Het karakter dat ik vroeger kon opbrengen om te gaan trainen is mij totaal ontglipt. Waarom? De geneugten des levens passeren de laatste tijd (maanden???) als een sneltrein. En met vreugde stap ik elke station weer terug op die trein. Voornemen : in het weekend kan en mag alles, maar gedurende de week, geen alcohol, geen overdreven voedingstoenames en proberen een beetje te sporten.Niets maar dan ook niets blijft er van heel. Maandag heb ik me gewaagd aan een loopje van 8 km maar nu vind ik het te warm (uiteraard is dit een uitvlucht). In de namiddag op een terrasje wat jongere familie tegengekomen en `s avonds in de Soetemin (http://www.soetemin.be/) samen mezze gaan eten. Natuurlijk hoort daar een duveltje bij en achteraf nof een bananasplit. Gisteren weer sportief geweest maar lekker gaan eten in de Ierse Pub (https://plus.google.com/104697056734534478384/about?gl=US&hl=en#104697056734534478384/about) in Walem. Een absolute aanrader, wij kenden het van haar nog pluim, maar het eten was er zeer lekker en zij hebben wel een 15-tal bieren van het vat. En de kaart bevat een 60-tal whiskey`s ik heb het maar vluchtig bekeken. Zo gaat elk pondje wel door het mondje en het houdt niet op. Heden namiddag vriendenbezoek, dus nu lekker eten klaarmaken, zaterdag naar een dubbel verjaardagsfeestje en er eens goed invliegen. Maar ... ... volgende week zal ik opnieuw moeite doen om wat sportiever te zijn en de opstapelende calorieën wat te verminderen. Grootse plannen maar tot wat leiden ze?
De OS zijn voorbij, 14 dagen topsport. 12 dagen heb ik voor mij tv gezeten meelevend, genietend, gefrustreerd kijkend, grote ogen trekkend. Het waren fantastische spelen niet alleen qua prestatie maar ook de omkadering en het emo-gevoel scheerden hoge toppen. Bijna 50 wereldrecords, 120 olympische records, ontelbare nationale records (waaronder ook enkele Belgische) maar ook volle stadions (op de eerste 3 dagen na), dolenthousiaste, vooral Engelse toeschouwers en zeer, tot tranen (uit vreugde of verdriet) toe, emotioneel bewogen atleten. Brood en spelen blijven nog steeds een zeer actueel gegeven, want even zetten de mensen hun problemen opzij om oog te hebben voor mensen die jaren hun lichaam pijnigden om te bereiken wat hen nu overkomen is. Toch heb ik me af en toe geërgerd aan de uitzendingen van onze VRT. Te pas en te onpas overschakelen van sport naar sport. Een 3 uur durende uitzending met Federer kan dan wel, we zien hem al genoeg op tv, dus mogelijkheden om eens iets anders te laten zien. Amper 5 min. gespendeerd aan een zilveren Lionel Cox is ook niet om hoog van de toren te blazen, we winnen dan eens een medaille. Een marathon die constant onderbroken wordt. Dus dikwijls overgeschakeld naar NOS, heb zelfs genoten van een voor mij onbekende Nederlandse boogschutter, een zeer arrogante schermer (was blij met zijn vlugge uitschakeling) enz... . En voor de zoveelste maal wordt na afloop het debat opengetrokken hebben we het nu goed gedaan? Moeten we ons beleid niet aanpassen? Ach ja we gaan alles even snel evalueren en doen er dan weer 4 jaar niets mee. Zolang dezelfde mensen (die al 20 jaar dit beleid bepalen) aan de "macht" (want daar draait het om) blijven, zolang er 3 ministers (die niets van sport afweten) het beleid moeten bepalen zal er niets veranderen. Het zijn die enkele topsporters die een eigen project opstarten die het verste komen (Vandeven met Hellebaut en Van Alphen, vader Borleé, zeilster Van Acker, Gaastra met zijn bende enthousiaste zwemmers, de hockeyploegen) maar voor de rest is het huilen met de pet op. Laat deze mensen eens rond de tafel gaan zitten en een keuzegericht (we moeten niet in alles de beste zijn) beleid uitstippelen. Als dan de nodige infrastructuur (In Papendaal bouwde men het BMX-circuit gewoon na, resultaat 3 finalisten) nog zou voorhanden zijn dan zijn we al een (neen 2) stap verder. Een vierjaarlijkse evaluatie en/of sportdiscussie dat hebben we ondertussen al wel genoeg gehad. We moeten onszelf ook niet vergelijken met andere landen want daar gelden andere regels en wetten. Maar een voorbeeld nemen aan die landen die het goed doen daar is niets mis mee. We moeten het warm water niet meer uitvinden want dat hebben anderen al lang voor ons gedaan.
Maar ook ik zal daar de volgende weken, maanden niet meer van wakker liggen. Genoten heb ik, topsport van de bovenste plank. De Borlees, Tia, onze zwemmers, onze hockeyploegen en vooral van Hans Van Alphen (maar is hij van geboorte ook geen Nederlander?). Het moment voor mezelf het podium bij de 5000m bij de vrouwen : Meseret Defar en Tirunesh Dibaba. Dit waren echte tranen, een emo-moment om nooit te vergeten langs de ene kant en een ongeïnteresseerde Dibaba waar enkel goud telde en het afhalen van brons een totaal overbodig moment was.
Ik zou zeggen tot binnen 4 jaar in Rio maar er gaan ondertussen nog veel mooie sportmomenten komen hoop ik.
Wegens de olympische spelen en een fantastische wandeldriedaagse (waarover meer in een volgend artikel) heeft het lang (te lang) geduurd eer ik mijn blogje nogmaals met een artikeltje vereerde. Vorig weekend zijn we met enkele vrienden naar Planckendael geweest. Voor enkelen was het geleden van hun schooltijd en vermits we allen riante 50-ers of zelfs 60-ers zijn is dat inderdaad al zeer, zeer lang geleden.Met 5 zijn we met de fiets gereden, via een binnenweg en de rest via de knooppunten. Het was een leuk tripje in een een stralend weertje. Na de aankoop van een ticketje (sommigen krijgen vermindering anderen betalen de volle pot 22 euro) zijn we een drankje gaan nuttigen. Van al dat fietsen krijg je dorst. Onze 3 overblijvers kwamen met de auto en een uurtje later waren we verenigd en begon ons bezoek. Er was veel veranderd in al de jaren (lijkt me logisch!!!) en sommige delen herinnerden we ons nog andere helemaal niet meer. De opdeling in werelddelen is wel leuk, het vogelgebouw, waar vogels vrij rondfladderen was een aangename verrassing. Maar de meest belangstelling gaat hier toch uit naar de grotere dieren en vooral als er babytjes geboren zijn. `s Middags hebben we heerlijk gepicknickt onder een grote tent, buiten in de zon was het redelijk warm en ons bezoek verder gezet (bonobo`s, olifanten enz...) ondertussen een ijsje gelikt en nog een biertje gedronken. Tijd om de zaak te verlaten en met ons fietsje terug naar Lier waar ons een heerlijk visbuffet te wachten stond. En natuurlijk frisse, koele bierjes. Eindelijk de zon en we hebben er wonderwel van geprofiteerd.
Eindelijk zon, dat alleen al maakt een mens extra gelukkig (in hoeverre dat extra bij mij nog van tel is!!!), mijn vrouwtje een week vakantie dus ... . Maandag met Nelly en mijn schoonouders naar Postel en Mol, een jaarlijkse traditie maar voor de eerste keer zonder mijn vadertje. We hebben er eentje op gedronken in de abdij, onze dochter heeft ons daar vervoegd. Nog een broodje (2,5kg?) en wat speculoos gekocht en dan naar Mol voor een lunchke bij onze dochter. Tapas had ze klaargemaakt en daarbij een fris pintje, het smaakte heerlijk. Ter plaatse kennisgemaakt met haar drie nieuwe aanwinsten, Kwik, Kwek en Kwak (3 donzige gansjes). Een fietstochtje mocht tijdens deze week niet ontbreken. Met de buren een tochtje uitgestippelt van een kleine 40km, onderweg een picknickje, een drankje in het vernieuwde Averegten (http://www.provant.be/vrije_tijd/domeinen/averegten/horeca/) en terug naar huis. Tijd om de BBQ aan te steken want we kregen 11 man op bezoek. Het werd nog een smakelijke, lange geslaagde avond met de nodige pintjes om de warmte (van het vuur!!!) te trotseren. Er was deze keer zon op Lier Centraal maar lang zijn we er niet gebleven, we hebben ons op een terrasje gezet en met een heerlijk fris biertje het voorbijgaande publiek wat in het oog gehouden. En er loopt iets rond in Lier hoor!!! Soms worden we zelf ook eens uitgenodigd (ja wij hebben enkele vrienden die dit risico durven nemen) en wij naar Hallaar voor een heerlijk dinertje en alweer enkele frisse duveltjes. En ik maar klagen dat ik te dik wordt! Nog een beetje van de opening van de OS gezien en redelijk laat (of vroeg) gaan slapen. De jaarlijkse traditie vraagt (nee eist) dat we naar het kleinkunstfestival in Olen gaan. Wij tamelijk vroeg op weg en we konden onze zitplaatsen nog kiezen. Na wat tingel tangel om de instumenten en de stem te testen nam Bart van den Bossche zoals gewoonlijk de honeurs waar. Maggie Mc Neal (man wat ziet die er goed uit) zette de toon in met enkele nederlandstalige nummers, gevolgd door een plaatselijk talent (Sofie???) en Jan De Smedt (Nieuwe Snaar) was het eerste hoogtepunt met liedjes ivm Wannes Van de Velde. Good-old Armand mocht niet op het appel ontbreken en één van mijn favorieten Johan Verminnen mocht het festival afsluiten. Een schitterend optreden met allemaal meezingers, den deze heeft subliem genoten. Tomorrowland, Rock Werchter, het zegt me niets (zelfs als ze geld bijgeven ga ik er niet naartoe) maar van dit soort muziek kan ik uren (ja dagen, weken zelfs jaren) genieten. De week was veel te snel voorbij, zo ook de zon. En nu olympisch kijken al heb ik toch ook even door een zure appel gebeten bij het zien van al die lege zitjes. We hadden oa kaarten besteld voor Kim Clijsters en er zijn zeker nog 200 stoelen leeg. Van de kaarten die we besteld hebben konden we maar 1/3 krijgen dus zijn we maar thuis gebleven en hebben van ons gespaarde geld een infraroodsauna gekocht.
Weken lig ik al te zuchten dat mijn gewicht stilaan op weg is naar de 100kg. Maar wat doe ik eraan? Juist, niets. Integendeel. Mijn vrouwtje heeft sinds vrijdagmiddag een ganse week verlof en om dat te vieren zijn we een lunchke gaan placeren. Een natte middag maar toch op het terras gezeten (http://www.hetmoment.be/) met zicht op onze vernieuwde markt. Als er geen vrachtwagens het zicht belemmeren staat ze heerlijk te blinken in de zon (of ditmaal de regen hahaha!!!). Voor ons hoeven er geen bomen of bloemperken geplaatst te worden, het paraderen van verschillende individuen in alle maten en gewichten geeft voldoende voedsel voor ogen en mond. Zelfs op de nationale feestdag (we hebben de "gestelde lichamen" tweemaal zien paraderen over het Zimmerplein) is het marktdag, dwz socializen en iets drinken (???). Ons autootje genomen, geparkeerd op de Antwerpse kaaien en het stad in. Langs een europees marktje (Groenplaats) gelopen en enkele terrasjes gedaan. Toevallig (bestaat dat???) onze vrienden Mieke en Dirk tegengekomen en dan naar Comocomo (http://www.zone03.be/wca_digi/resto_detail/53/52045/Como-Como.html) restaurant aan de lopende band. Het was goed, voor één keer, het eten was lekker, kleine hapjes, en het concept, op een lopende band, is origineel. Het was leuk maar een herhaling komt er niet, denk ik. Nog een duveltje gaan drinken in de stad en dan naar huis, volledig voldaan van drank en voeding. Zondagmorgen met ons Nellytje een vestje gelopen, de eerste keer sinds mijn afgang in de Roparun. Een koffiekoekje gegeten en de auto (met fietsen) in op weg naar Westerlo. Een heerlijk tochtje gemaakt, zon, heerlijk gezelschap en alweer gaan eten onderweg. Mie Maan (http://www.miemaan.be/content/) lag toevallig op ons fietspad!!! Nog een tussenstopje en uiteindelijk beland in de jeugdherberg in Westerlo. Nog een laatste drankje en terug naar ons geliefde Lier. `s Avonds nog eens kunnen buiteneten, wat een heerlijke afsluiter van een weldoorvoed stralend weekend. Ach ja de Tour is ook voorbij, in mijn ogen één van de slechtste aller tijden. Zo voorspelbaar, zonder patrons (is Wiggi een patron???) geen aanvalslust, renners die door de oortjes beveeld worden. Kortom eentje om vlug te vergeten en nu op naar de Olympics.
Brugge here I come. Vijf dagen fietsen in en rond Brugge in het gezelschap van een bende GroenPlussers, er zijn erger dingen in het leven. Verslagen over de fietstocht ga ik niet maken. Op de website van Groen Plus (http://www.groen-plus.be/) kan je via de pen en foto`s van Walter genieten van onze avonturen. Waarvoor dank en aan de lezers veel leesplezier. Maar ... ... een aantal ervaringen, bedenkingen, lessen in "god weet wat allemaal" wil ik wel delen. Het is persoonlijk maar gelijkgestemden kunnen er zich misschien in vinden. Les natuurkunde van Lucien, een beter leraar kan ik me onmogelijk voorstellen. En wat hebben we geleerd vandaag : de tjiftjaf roept altijd zijn eigen naam (ik kan hem nu herkennen uit de duizend!!!), het verschil tussen bamboe, riet en lis en zo kan ik nog wel even doorgaan. Merci Lucien. En als we uiteindelijk toch iets niet weten, "dan zoeken we het vanavond op internet", de gevleugelde woorden van onze leider Paul. De westvlaamse taal heeft een aparte rijkdom, maar na enkele uren was ik er al flink mee weg. "Kjeer a kjer were" werd DE uitdrukking van de week. Niet elke St. Sebastiaensgilde (http://www.sebastiaansgilde.be/) is zo maar een Sebastiaensgilde. Die van Brugge is wel heel speciaal. Banden met de Engelse en Belgische vorsten, met de Engelse Grenadiers, er zit heel wat verleden in dit toch wel "zeer elitair" clubje. Maar ik heb tenvolle genoten van een schitterende rondleiding en misschien stel ik me wel kandidaat (hahaha). Oostkamp (wie kent dit dorp) heeft het allermooiste gemeentehuis van Vlaanderen en omstreken. Elke avond op restaurant gaan, geeft duidelijk weer dat er een enorm verschil is. In eentje kwam ik met honger buiten (en heb nog een Quickje gedaan), in een ander werd ik bedient met een dubbele portie. Maar ik heb ongelooflijk lekker en veel gegeten (ontbijt in hotel, de picknicks en de restaurants).
Boer Jan heeft uit zijn rijke landbouwerservaring gezegd dat augustus een warme, mooie maand wordt. Laat ons hopen dat hij het bij het rechte eind heeft. Fietsen met een bende GroenPlussers is niet zo evident als het op het eerste zicht lijkt. Als we stoppen staan we altijd in de weg. De snelheid mag vooral niet te hoog liggen (12km/uur???). En de uitleg onderweg moet steeds door één of ander individu verstoord of onderbroken worden. Zelfs in Olsjt (Aalst) wonen rustige mensen, bedankt Dirk (my roommate) om me 5 dagen in je gezelschap te tolereren. Nog een klein iets moet van mijn lever. Als je PP meeneemt probeer niet het laatste woord te hebben, neen het allerlaatste woord is onherroepelijk voor PP.
Ziehier een korte bloemlezing uit mijn ervaringen tijdens een vijfdaagse fietstocht. Waarschijnlijk zijn er nog veel meer ervaringen, anekdotes die ik vergeten ben (ben ook GPL-er en dan vergeet je al eens iets) maar jullie hebben op mijn blogje de mogelijkheid om aan te vullen. Waarvoor nu reeds mijn gewaardeerde dankbetuigingen.
Zondagmorgen in Mechelen de bus opgestapt en abfahren naar Italië. De Reschensee (http://nl.wikipedia.org/wiki/Reschenmeer) (hier heeft de alternatieve elfstedentocht plaats!!!) was de startplaats van onze fietstocht die ons in Trento zou brengen. Alle dagen een 50 tot 60km fietsen tussen fruitbomen, wijnranken, langs rivieren en door oude spoortunnels, langs kleinere en grotere steden, een mix dit alles via mooi aangelegde en zeer bereidbare fietspaden. Onze uitvalsbasis was gelegen in Töll (http://www.meranerland.com/nl/reisdoelen/vacantieplaatsen/partschins-rabland-toell.html), Hotel Edelweiss (http://www.edelweissferien.com/de/hotel-edelweiss/hotel.html). Van daaruit werd er elke dag per bus of per fiets vertrokken om een nieuw parcours af te leggen. Via Glürns, Kastelbell naar Töll, naar Merano en Bolzano (hoofdstad van Zuid-Tirol), via Brixen, Klausen richting Bolzano, naar Kaltern, Margreid en Salurn om te eindigen in Trento (hoofdstad van Trentino). Het meest mooie stadje was Merano (http://nl.wikipedia.org/wiki/Meran) en de meest verrassende, fietsvriendelijke stad is Bozen (of Bolzano) (http://nl.wikipedia.org/wiki/Bozen_(stad)). Wij bevinden ons in Italië maar iedereen spreekt hier Duits (met een "licht" accentje). Een zeer ervaren chauffeur, een fantastische gids (juffrouw Nina, ze woont in Lier!), een ongelooflijk, aangenaam gezelschap wat wil een mens nog meer om een schitterende vakantie door te maken. Ja natuurlijk, eten en drinken. Maar daar hebben we onszelf niets tekort gedaan. Meer woorden ga ik er niet aan besteden, beelden zeggen zoveel meer. Bedankt aan iedereen dat we deel mochten uitmaken van dit geweldig vakantiegezelschap en misschien tot ...
Men zegt dat het voor alles eens de eerste keer moet
zijn, wel het is zover. Nog nooit heb ik een eigen organisatie moeten afgelasten.
De geplande Midzomernachtrun gaat NIET door.
Sinds april ben ik er mee bezig (eigenlijk al vroeger met
aanvragen aan de sportdienst, contacteren van AC Lyra) en blijkbaar liep het
van in het begin fout. Mijn aanvraag aan de stad via een goedkeuring van de
lokale politie liep volledig de mist in. Dus geen run maar dankzij de
bemiddeling van onze sportfunctionaris waren de commissaris en de
verantwoordelijke van de stad toch bereid om rond de tafel te zitten. Alles
werd uitgeklaard en op 15 mei kreeg ik groen licht van het stadsbestuur
(schepencollege). Gelukkig maakte men er me attent op dat ik een
milieuvergunning nodig heb. Een milieuvergunning? Ja voor de geluidsoverlast
die zou duren tot 2 u ´s nachts. Ik vul de papieren in en breng ze persoonlijk
(20/5) naar de milieudienst. Op 29/5 krijg ik enkele bijkomende vragen, wat me
zeer raar lijkt want op het in te vullen papier voor de milieuvergunning staan
deze vragen niet genoteerd. Uit
beleefdheid tracht ik zo goed mogelijk te antwoorden. Ondertussen zijn we 10
juni en ik heb nog steeds geen milieuvergunning in mijn bezit. Voor mij hoeft
het allemaal niet meer ik heb er mijn buik van vol. Volgende zondag vertrek ik
op verlof naar Italië, zelfs als de vergunning nog aankomt hoe moet ik iedereen
nog overtuigen om op 23 juni aanwezig te zijn aan de atletiekpiste. Flyers en
affiches daar is het allemaal te laat voor, mensen hebben voor die datum al
andere plannen. Het gaat er wel om zoveel mogelijk sponsorgeld voor het goede
doel bij elkaar te brengen. Hopeloze zaak dus.
Misschien had ikzelf alles iets vlugger moeten regelen
maar ik was ook nog met andere zaken bezig en net zoals er last-minute reizen
zijn kan men van last-minute organisaties (alhoewel 3 maanden lijkt me niet
echt op het nippertje) spreken.
Dit is echter niet de enige reden. Ondanks mijn zeer
uitgebreid sociaal netwerk ben ik er niet in geslaagd om een sponsor te vinden
voor de bijkomende onkosten. Ik zou alles zelf kunnen betalen en het nadien
recupereren maar dat is de bedoeling niet. Een sponsorloop moet centjes
binnenbrengen en niet de uitgaven dekken.
Dus beste vrienden geen midzomernachtrun, geen opbrengst
voor het goede doel.
Ben ik hiervan gefrustreerd neen zeker niet maar het laat
me wel nadenken om in de toekomst nog iets in onze stad te organiseren. Ik
dacht dat er een administratieve vereenvoudiging (dokumenten en toestanden) in
onze stad bestond maar blijkbaar toont de realiteit de andere kant van de
medaille. Ik hoop ook dat mijn naam er
niets mee te maken heeft want dat zou pas een slecht signaal zijn. Maar
verschieten zou ik er niet echt van doen.
Aan allen die hun bereidwillige medewerking verleent hebben
dank van harte en ... .
Mijn stad bestaat 800 jaar en ging zijn laatste
feestweekend in. Meer dan 20 000 bezoekers en inwoners hebben kennis gemaakt met
feestmogelijkheden van dat kleine stadje aan de Nete. De naam Lierke Plezierke
werd weer alle eer aangedaan.
Ik heb dit alles vernomen uit de krant want voor één keer
had ik prioriteiten.
Het was Roparunweekend, het absolute verwenweekend van
het jaar en dit wil ik, ondanks de festiviteiten in mijn stad waar ik gek op
ben, voor geen geld ter wereld missen.
Met een beetje rare gevoelens (ik weet niet goed hoe het
uit te drukken) ging ik er naartoe. De nieuwelingen in het team werden onmiddellijk
in de Lotgenoten-familie opgenomen. Ik had niet anders verwacht want dat is elk
jaar zo.
Iedereen was er klaar voor, dat was aan de gezichten en
de lichaamstaal duidelijk te merken, maar was ik er klaar voor? Het antwoord
viel tussen 20u en 20u30 zaterdagavond. Mijn eerste 2 km-tjes waren niet echt
super, misschien te wijten aan het lange zittend en liggend wachten? Het tempo
was wel vlot, Martin vertelde me meer dan 11km/uur, maar het (loop)gevoel liet
me in de steek. Mijn eerste sessie was niet echt om over naar huis te
schrijven, ik liep wel maar daarmee was alles gezegd. Vorig jaar stelde zich
ongeveer hetzelfde probleem en naarmate de sessies en de kilometers vorderden
werd het alsmaar beter. Positief blijven, het kon enkel maar beteren.
Rusten en we zien wel. Slapen deed ik bijna niet, maar
dat is mijn gewoonte, maar eten. Datgene ik er in stak kwam er terug uit. De
warmte, de stress (te weinig training!!!), de gezondheid alles te samen de oorzaak
van dit ongemak? Gelukkig was drinken geen probleem, liters water, cola,
sportdrank om het vochtgehalte op peil te houden.
Rond 6u zondagmorgen was het weer zover, de 2de
sessie moest onder de loopzooltjes gelegd worden. Nog steeds geen eten in mijn
lichaam maar de eerste loopjes vielen al bij al nog mee. Drinken was de
boodschap, door mijn eigen dochter goed ingeprent, en dat lukte aardig.
Langzamerhand echter voelde ik mezelf leeglopen. Je kan dit niet vasthouden
maar het is zuiver een gevoel, de laatste restjes fut verdwenen als sneeuw voor
de zon. Had ik er wel goed aangedaan om hier aan te beginnen? Natuurlijk, als
ik één enkele verplichting heb tegenover mezelf is het dit wel. Tegenover anderen
moet ik me steeds verantwoorden of dit wel gezond is, werken kan je niet maar
wel roparunnen. Laat me eerlijk zijn ik verantwoord mezelf niet meer, iedereen
die goesting heeft mag met me ruilen.
Het ritueel herhaalde zich, massage, slapen,drinken en
eten (dat zich nog steeds niet met mijn persoontje wenste te vermengen). Klaar
voor de 3de sessie, zo dacht ik. Zonder de waard gerekend, na 2 maal
mijn 2km-tjes te hebben afgemaald (???) was mijn vatje volledig leeg. Een auto
zonder benzine zo voelde ik mezelf. Tussen Edingen en Zele werd mijn lopersgraf
gegraven.
Voor mij was de Roparun hier ten einde, de geest en het
lichaam volledig leeg. En al trachten de anderen me op te beuren, het was al
boter aan de galg. Hier zat ik dan een brokje ellende in een busje ergens
onderweg. Wat moest ik daar nu mee? Toegeven dat alle gezondheidsperikelen die
ik de laatste 8 maanden had ondergaan me voor altijd van het lopen zouden
weghouden? Eens voor de spiegel gaan staan en me afvragen of dit wel goed is voor
mezelf? Nutteloze vragen want ik heb (soms) een ongelooflijk slecht karakter.
Een half uur op een boterham met kaas gekauwd, drinken dat het er langs mijn
oren uitkwam om uiteindelijk een banaan naar binnen te murwen. Meer dan 3u heb
ik er overgedaan eer iets in mij vertelde dat ik er terug moest aan beginnen.
Onze leuze Pijn is tijdelijk, opgeven is voor altijd indachtig, vertelde ik
in het busje dat ik terug mijn kilometertjes wou afmalen. Vlotjes is iets
anders maar het liep voorwaarts en doelbewust. De doortocht in Zele heb ik zelfs
openminded meegemaakt.
Massage, slapen, drinken en trachten te eten, maar dat
laatste behoorde niet tot de geplogenheden van het moment. Stabroek 4u `s
morgens, uit het busje voor de eerste km-tjes, alles overgeven.Ik heb nog alle reserves aangesproken en mijn
loopjes plichtsbewust afgelegd, maar de laatste 80 km waar je moet fietsen en
lopen heb ik wijselijk aan mezelf laten voorbijgaan. Enough is enough, mijn
1,93m waren volledig leeg, maar toch voldaan omdat ik er opnieuw aan begonnen
was. Ik hoop en denk ook niet dat de anderen zich slecht voelden bij het feit
dat ik het voor bekeken hield.
Half twee maandagmiddag bereikten de Lotgenoten de finish
in Rotterdam, we did it again. Het enige team (van de 325) waar het merendeel
van de deelnemers echt uit kankerpatiënten bestaat werd luidruchtig toegejuichd
door een fantastisch Rotterdams publiek.
Emoties genoeg maar voor mij persoonlijk was dit een Roparun
met een ietwat wrange nasmaak. Het zal allemaal wat moeten bezinken. Het zal
wat tijd eisen om mezelf af te vragen waar ik hiermee naartoe moet. De wereld
mag me veel afnemen maar lopen is een deel van mijn bestaan en dat afpakken
laat me een heel klein beetje sterven. En daar ben ik nog lang niet aan toe.
De toekomst zal raad brengen.
Mag ik me tegenover mijn mede-Lotgenoten ploegmaten
verontschuldigen dat dit een zeer persoonlijk Roparunverslag is geworden, maar
het luchtte op. En zoals hierboven al gezegd ik hoef me voor niets te
verantwoorden.
Toch was het alweer een fantastische ervaring, nieuwe
vrienden gemaakt, ondanks alles zeer veel plezier en leute gehad kortom het was
er alweer eentje in je geheugen te prenten.
Dank aan jullie allen dat ik deel mocht uitmaken van dit
fantastische team 239, Lotgenoten Vlaanderen.
Bekijk alles op www.roparun.nlen geniet mee van de prestaties van de 325
deelnemende teams die niet enkel een sportieve prestatie hebben geleverd maar
die er ook voor zorgen dat :
"Leven toevoegen aan de dagen, waar geen dagen
meer kunnen worden toegevoegd aan het leven".
Wat zijn 10 dagen in een mensenleven, niets, hoegenaamd niets! Maar dat wil niet zeggen dat je met je tijd niets moet doen! We hadden ons voorgenomen om er een rustige vakantie van te maken, dat was buiten de waard gerekend. Vrijdag na een rustige treinreis in Blankenberge, waar mijn schoonouders 2 maanden een appartement huren, aangekomen. `s Avonds gaan eten in ons favoriete Blankenbergse restaurant, http://www.venitien.be/. Lekker, lekker, lekker tip top in orde! Zaterdag een treinverplaatsing naar Brussel. Een handje helpen, want we (GroenPlus) hadden een stand aan het Europees parlement. Veel gebabbeld, mijn beste Duis, Frans en Engels bovengehaald en het lukte vrij goed. Tenminste ik denk dat de mensen me verstaan hebben. Zondag hadden we afspraak in Oostduinkerke. Mijn nicht en haar man wonen er in een mooi, rustig gelegen appartement met zicht op zee. Mijn kozijn en zijn vrouw kwamen rechtstreeks uit het verre Limburg en wij 1,5 uur met de tram. Veel gekeuveld, goed gegeten en gedronken en een stevige wandeling gemaakt. Meer moet dat niet zijn om samen een gezellige dag door te brengen. Maandag kwam mijn goede vriend Bruno op bezoek, hem gaan afhalen aan het station en een koffietje gaan drinken. Hij mocht mee aanzitten aan tafel en na een stevige maaltijd tijd voor een stevige wandeling. Onderbroken om een Rodenbachje te drinken, dorstigen laven blijft een werk van barmhartigheid. Nog een boterhammetje gegeten en ik heb mijn vriend gezond en wel in het station afgeleverd. Het werd stilaan tijd om een Beaufortje (http://www.beaufort04.be/) een café genaamd "Beaufort" (https://picasaweb.google.com/108550527885156830577/BEAUFORT04#slideshow/ 5745303663024437538) te gaan doen. Een ganse dag tram (dagkaart kost amper 5 euro) op tram af, wandel naar hier wandel naar daar (soms nogal ver). In Middelkerke gaan eten was een klein avontuurtje, 9 restaurants waren we gepasseerd alvorens er eentje open was. We moeten wel eerlijk zijn in deze maand is er aan de kust nog zeer veel gesloten en te huur en te koop. Gaat het wel echt goed met ons kusttoerisme? Woensdag hadden we een afspraak in Oostende met Kris en zijn vrouw. Hij vertelde honderduit over zijn stad en `s middags zijn we gaan eten in "Stad Kortrijk" (http://theclumsychef.wordpress.com/2009/06/09/bezocht-stad-kortrijk/). Zoals het in dit artikel beschreven wordt zo is het, uit eigen ondervinding, ook in de realiteit. In de namiddag nog enkele kunstwerken bezocht. En moe maar voldaan terug tramspoorsgewijs naar Blankenberge. Vanaf donderdag kwam onze dochter met hond Sado en dan blijkt Sado belangrijker te zijn dan ik. Kan ik daar mee leven? Ik moet wel. Vrijdag opnieuw bezoek uit Lier. En zoals het met bezoek betaamd, iets gaan drinken wat eten en veel babbelen. In Blankenberge waren de Havenfeesten (vanaf donderdag) in volle bezigheid. Meer volk dan mensen. Na nog een rustige zaterdag was hat tijd om onze biezen te pakken en huiswaarts te keren. Onze dochter was zo vriendelijk om ons thuis moe maar voldaan af te leveren. En we kijken al uit naar volgend weekend, Roparun.
dit is dweilen met de kraan open ... ... en hier wacht men op Godot!
Het Open Poorten-weekend zit er op. Het weer heeft onze stad wel een beetje in de steek gelaten maar ondanks alles bezochten ruim 10 000 mensen (http://www.gva.be/regio-antwerpen-zuid/lier/open-poorten-weekend-lokt-massa-bezoekers.aspx) onze geweldige festiviteiten. Vrijdag naar de Taptoe gaan luisteren en alhoewel dit niet my-kind-of-music is heb ik er van genoten, een beetje show en een danspasje bleek voor sommige korpsen geen enkel probleem te zijn. Veel bekenden tegengekomen, Rinda van ons Lotgenoten-team, een trommelaar van de Antwerpse politie waar ik nog mee samengewerkt heb en uiteraard veel Lierenaars. En van al dat gebabbel krijgt een mens dorst. En dat heeft aangehouden tot in de vroege uurtjes, de duveltjes en toestanden vloeiden gezapig naar binnen. Zaterdagmorgen met mijn vrouwtje een beetje geshopped, gezellig iets gaan drinken en eten. Om 13u30 hadden we in het Hof van Santhoven een afspraak voor de Twolf Twolf-wandeling . Ongeveer 2u en half wordt men ondergedompeld in het Lier van vroeger en nu. Een aanrader voor iedereen, zij die nog niet geboekt hebben wij kunnen jullie het ten zeerste aanbevelen. Op zes lokaties worden toneeltjes opgevoerd en tijdens de wandeling zorgt een ervaren gids voor de bijkomende uitleg. Je mag een tripje maken met de Moedige Bootvissers (http://www.bootjevareninlier.be/) en tijdens een van de voorstellingen wordt je een drankje (met uiteraard Caves) aangeboden. Prachtig!!! `s Avonds afspraak met enkele vrienden op de BBQ van Vatra-Hooikt (http://www.hooiktonline.be/Verenigingen/Dienstbetoon/Vatra%20Hooikt%20financiert%20oprichting%20mutualiteit%20in%20Vatra%20Dornei.pdf). http://www.hooiktonline.be/Verenigingen/Dienstbetoon/Vatra%20Hooikt%20financiert%20oprichting%20mutualiteit%20in%20Vatra%20Dornei.pdf). Veel volk op deze jaarlijkse manifestatie ten voordele van het goede doel. Lekker eten, aangenaam gezelschap wat wil een mens nog meer. Zondagmorgen nog eens een loopje gedaan, maar dat viel toch wat tegen. Komt het nog goed, we zullen wel zien. Om 14u wij op weg naar lier centrum om verder te genieten van het feestweekend. Een bezoekje gebracht aan het Timmermans-Opsomer (http://www.toerismelier.be/pages/ontdekken_.php?level1=1&level2=1&level3=2) gratis te bezoeken tijdens dit weekend. Het doet wel raar om jezelf (nog tot 26 aug.) tegen te komen in een museum, maar het was wel plezant en ook de commentaar van de bezoekers was leuk. Ondertussen werd ons stadje overspoeld door drumbands, harmonies en gelijk(w)aardige toestanden. Op de binnennete vond een studentenregatta plaats en enkel steden en gemeenten (die ook hun 800-jarig bestaan vierden) presenteerden zich op de Grote Markt. Ook de stad Oisterwijk (spreek uit zoals mijn naam Oosterwijk) en daar ontving ik een boek over de 800-jarige geschiedenis. Leuke kennismaking met een stad met een fantastische naam. Nog een stevig biertje gaan drinken en het weekend zat er op. Voor ons het laatste feestweekend, want de 2 volgende weekends verblijven we aan onze Belgische kust en tijdens de afsluitende apotheose ben ik een roparunnetje aan het doen.
Zij die ons stadje nog niet bezocht hebben maak er absoluut werk van en aan de Liernaars genit nog van 3 weekends feesten in Lierse stijl.
Nelly met enkele bekende Lierenaars Met een Lierse kantwerkster (!!!) De Liers keersters Op de gesjorde scouts-brug over de Nete Oorlogje spelen op de sportvelden
Voila, dat was het dan. Zondag is er een definitief einde
gekomen aan alle Lierse activiteiten in
verenigingen waar ik mee samengewerkt heb.
Het sportieve luik van Lier 800 (http://www.lier800.be/pages/programma_opening_zondag.php)
was mijn laatste stuiptrekking dat uit
mijn al te kleine hersenpan is ontsproten. Gedurende 15 jaar heb ik mijn
uiterste best gedaan om mijn stad en zij die er wonen te pLezIERen. Bij AC Lyra (http://www.aclyra.com/)
heb ik, buiten het trainen en motiveren van een hele hoop lopende
medemensen,mijn gangen mogen gaan in
het organiseren van enkele sportieve manifestatie. De bekendste zijn de
natuurlopendie voor eeuwig en
altijd mijn mooiste geesteskind zal blijven. Mijn jeugdinitiatief om kinderen
de kans te geven om op woensdagnamiddag van verschillende sporten te proeven,
met de ongelooflijke medewerking van onze meter Tia Hellebaut en onze peter Rik
Ceulemans, was absoluut een 2de hoogtepunt. Spijtig genoeg na één seizoen
moeten opbergen wegens te grote moeilijkheden met mijn gezondheid.
Sportinitiatie geven na een dagje chemo is niet vol te houden.
Ik heb mee aan de wieg gestaan bij de oprichting van de
Lierse Fietsersbond. En ondanks dat niet alle schepenen ons welgezind waren
hebben we toch gedeeltelijk bereikt waar we naartoe willen, nl. de fietser zijn
plaats geven in het Lierse stadsbeeld. Sinds deze legislatuur mochten we zelfs
deel uitmaken van de mobiliteitscommissie, waar het me opviel dat enkelen het
voor het zeggen hadden en niet altijd even open stonden voor kritiek. Maar dat
is misschien eigen aan de mensheid, ieder van ons heeft wel een deel van de
waarheid in pacht.
12 jaar sportraad daar kijk ik met een ongelooflijke
voldoening op terug. Een voorzitter en een sportfunctionaris die me steeds
steunden als ik met een nieuw initiatief op de proppen kwam. En ja dat waren er
wel wat. Het tot stand brengen van een dialoog tussen sportraad en
stadsbestuur, alhoewel de meesten ons niet echt een warm hard toe droegen. Het
installeren van onze beide natuurlooppaden, waar we de eersten in de
provincie waren en onze schepen me verplichte een interview voor tv te geven.
De sportbeurzen om de 2 jaar die
ondanks alle moeilijkheden toch tot een gekende, sportieve manifestatie
uitgroeiden. Meewerken aan het bekend maken van onze eigenste sporters door de
organisatie van de Nacht van de sport. Door allerhande eigen
initiatieven zeven maal op het podium gestaan als genomineerde voor de
recreatieve sportprijs van onze stad (en 5-voudig winnaar). Als Liers
bestuurslid terecht gekomen in de provincialesportraad, maar dat is
één van de weinige vergissingen die ik begaan heb. Deze raad wordt bestuurd
door enkelingen en de rest mag zijn mond eens opendoen maar de belangrijke
beslissingen zijn ondertussen al lang getroffen.
Eén persoonlijk minpuntje de persprijs van de stad die
heb ik ondanks alles nooit in mijn handen gehad, maar dit is louter
persoonlijk, een beetje arrogant egoïsme is me wel toegestaan.
Mijn ziekte (lymfeklierkanker) heeft me gemotiveerd om
enkele initiatieven in deze stad te
verwezenlijken, om mensen dichter bij de zaak te betrekken en om er voor uit te
komen dat dit geen ver-van-mijn-bedshow is maar iets waar vroeg of laat ieder
van ons mee geconfronteerd wordt.
Onze jaarlijkse ontbijtjogging (dit jaar nog 152 eters)
en mijn éénmalig project Kunst tegen kanker hebben me de maatschappij van een
andere zijde laten zien. Ja er zijn nog vele mensen die fantastische goed
bedoelingen hebben.
En dan de politiek . Nog nooit aan politiek gedaan en
plots lijsttrekker (bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen)worden van de Groene
partij. Het werd een afknapper (niemand van Groen in de gemeenteraad) maar
eentje waar ik met veel plezier op terugkijk. Dan voorzitter geworden en getracht,
en ik denk ook gelukt, om onze partij op de Lierse kaart te houden. Zeer
frequent kwamen Lierenaars met hun problemen bij
mij terecht. En steeds heb ik de moeite gedaan om een oplossing te vinden. Tot
men ons van bovenaf (in Brussel, hoeveel keren heb ik rond de tafel gezeten om
tot een oplossing te komen???) verplichte samen te werken met mensen die ik
eigenlijk niet echt kende en mij ook niet als Groen overkwamen. En het meest
frappante was uiteindelijk toen ik ontslag nam hadden we plots een Groene
schepen en was de samenwerking met Sp.a geregeld (iets waar ik persoonlijk
grandioos tegen was, wel met mensen van Sp.a in alle vriendschap rond de tafel
gezeten).Ik moet eerlijk toegeven dat
heeft me geraakt en dat is uiteindelijk ook de hoofd reden geworden waarom ik
in mijn stad met AL mijn activiteiten gestopt ben.
Lier 800 was de kers op de taart, ik zal niemand meer in
de weg lopen maar ik zal steeds kritisch blijven toekijken hoe het er in mijn
stad aan toe gaat.
Dat er commentaar zal komen daar ben ik me terdege bewust
van maar enkel zij die het beter gedaan
hebben mogen die leveren. Er zijn volgens mijn zeer bescheiden mening veel
gemeenteraadsleden die minder voor onze stad gedaan hebben dan ik.
Ooit sprak een wat oudere man (die ik niet kende) me aan
en zei Rony jij staat meer in de krant dan onze burgemeester en het is altijd
met positief nieuws.
Voila daar heb ik het 15 jaar voor gedaan.
Het waren 15 fantastische jaren en ik wens al mijn
opvolgers veel succes en ik
BEDANK IEDEREEN WAAR IK GEDURENDE AL DEZE JAREN HEB MOGEN
MEE SAMENWERKEN.
Val ik nu in het zogenaamde zwarte gat neen belange niet.
In mijn, zoals bovenaan vermeld, al te kleine hersenpan zitten nog wel wat uit
te werken ideeën. En ik ben ondertussen provinciaal voorzitter van GroenPlus
(de 55-plussers) en ook daar heb ik al enkele succesvolle initiatieven achter
de rug.
Met mijn eigen sportieve prestaties gaat het niet goed
maar ik heb mijn hart verpand aan mijn Lotgenoten Vlaanderen en binnen enkele
weken lopen we alweer van Parijs naar Rotterdam voor het goede doel.
Groetjes aan iedereen en een duveltje gaan drinken met
mij is altijd mogelijk.