
Oude prikmachine
Naaldkant
vervaardigen was zeer arbeidsintensief en vroeg zeer veel geduld. Om s avonds
te kunnen doorwerken zetten de kantwerksters tussen de lichtbron (lampe belge
of quinqet) en het werkstuk een bokaal gevuld met water om de lichtinval te
kunnen regelen. (cfr het ordinaal bij de klossters)

Ook in
Berlare heette naaldkant gewoon blommewerk omwille van de vaak voorkomende
bloemmotieven.
Handelaars
gaven opdrachten uit, kantwerksters kochten het patroon en het materiaal,
leverden nadien hun kantwerk in en ontvingen loon naar kwaliteit.
Handige
naaisters maakten veelal hetzelfde ontwerp.
Men
maakte kragen, corsages, raamdecoraties en sieronderleggers bestemd voor
kapitaalkrachtige kopers.

De
productie ging naar Brussel en kwam zo in het buitenland terecht.
26-07-2011 om 16:13
geschreven door Gisela
|