14. De intuïtieve zekerheid van Gods nabijheid.Zalig de ziel die zich jegens al haar medeschepselen zo gedraagt, dat deze schepselen in de hele wijze van zijn van deze ziel en in de wijze waarop zij met hen omgaat, als het ware God Zelf heel nabij voelen. Een ziel kan in de medeschepselen met dewelke zij omgaat, het gevoel wekken dat God Zelf bij hen is, in de mate waarin deze ziel de ware natuur, de ware aard, van God Zelf weerspiegelt. Wat is de ware natuur van God?
Het Wezen van God is gekenmerkt door ongeremde, belangeloze, dienende Liefde en een alles beheersend verlangen om elk levend wezen een goed gevoel te geven, zijn welzijn op elk gebied te bevorderen of te helpen herstellen, en dit alles op een zodanige wijze en in een zodanige mate dat dit wezen hierdoor een genezende werking ervaart op elk vlak waarop het genezing nodig heeft, in het bijzonder in zijn gevoelsleven, het centrum in hetwelk de stroming van de Liefde van Gods wege en met alle medeschepselen in stand moet worden gehouden én zuiver moet worden gehouden.
Wanneer een schepsel deze werking van een mensenziel voelt uitgaan, voelt het onbewust dat God Zelf in en doorheen deze mensenziel aan het werk is, en dat Hij deze mensenziel aan het inzetten is als brug tussen Hem en haar omgeving, teneinde deze omgeving te doordringen van Zijn Liefde, Zijn Licht en al Zijn weldaden.
God voorziet de levenskiem van elk schepsel van een element dat (gewoonlijk onbewust) tot God wordt aangetrokken. De Koningin des Hemels vergeleek dit element ooit met een ijzeren balletje, dat wordt aangetrokken door de Grote Magneet die God is. Via dit beeld verklaarde Zij dat God heeft voorzien dat elk schepsel naar Hem zou verlangen.
Dit gebeurt gewoonlijk onbewust. Dit verklaart ook waarom een schepsel zich zo goed kan voelen in tegenwoordigheid van een mensenziel wier hartsgesteldheden een zo getrouw mogelijk spiegelbeeld zijn van de gesteldheden van God Zelf, Die de Bron en de Motor van alle Liefde is. Een ziel die daarentegen zwak is in de beleving van de Ware Liefde, wekt in haar medeschepselen geen goede gevoelens, of nauwkeuriger uitgedrukt: verheft de gevoelsbelevingen van haar medeschepselen niet.
Tot zover een verdieping van de veertien elementen uit dewelke volgens de Koningin van Hemel en aarde de Ware Liefde is opgebouwd. Zij wijst bovendien op de noodzaak dat elke mensenziel zich ten volle bewust zou zijn van de volgende punten:
1. Ware Liefde is onzelfzuchtig en onbaatzuchtig. Zodra een mensenziel in haar handelen, spreken, denken, voelen en nastreven ook maar enigszins wordt gedreven door het verlangen om zelf iets van haar medeschepsel terug te krijgen (al was het slechts om in de ogen van haar medeschepsel belangrijker of 'beter' te lijken), is haar Liefde reeds bevlekt en derhalve geen Ware Liefde meer.
2. Ware Liefde is onvoorwaardelijk. Zodra een mensenziel meent, voor een medeschepsel iets 'goeds' te doen, doch in haar handelingen jegens dit schepsel voorwaarden stelt (in de zin van 'ik doe dit voor jou, maar slechts in omstandigheden die mij persoonlijk passen', enzovoort), geldt haar 'Liefde' ook niet langer als Ware Liefde, zodat de waarde van haar 'goede daden' voor God aanzienlijk vermindert.
3. Ware Liefde moet spontaan, vrijwillig en van harte worden beleefd. Indien een mensenziel voor een medeschepsel iets goeds doet omdat een medemens haar hiertoe heeft aangezet, haar heeft bevolen om dit te doen, of indien zij het slechts doet omdat zij vreest dat zij anders in de ogen van anderen gezichtsverlies kan lijden of zij door anderen minder hoog geacht zal worden indien zij het niet doet, wordt de goede daad niet helemaal van harte, niet uit eigen vrije wil en dus ook niet spontaan gesteld. Ook in dit geval is geen sprake van Ware Liefde.
4. Ware Liefde is uitdrukkelijk gericht op ELK medeschepsel. Een mensenziel die nu en dan iets goeds doet voor een medeschepsel, kan hiervoor door God gunstig worden beoordeeld. Niettemin is Ware Liefde in de diepe zin van het woord geen zaak van afzonderlijke, losstaande 'goede' handelingen, doch een echte levenshouding en ingesteldheid, dus een wijze van zijn.
Dit betekent dat de ziel slechts in de ware zin van het woord de Ware Liefde beleeft in de mate waarin zij in haar hele doen en laten, in al haar woorden, denken, voelen, bestreven en verlangen in alle situaties en in alle contacten totaal is gericht op de verbetering van het welzijn van AL haar medeschepselen, en niet slechts van één of weinige medeschepselen van haar eigen keuze. God schept elk levend wezen vanuit Zijn absoluut volmaakte, onverdeelde Liefde. Dit wil zeggen dat Hij voor geen enkel schepsel een geringere Liefde heeft dan voor andere schepselen.
Om deze reden is elke mensenziel eveneens onverdeelde Liefde schuldig jegens elk medeschepsel. Zo vaak worden mensen of dieren geminacht en van Liefde uitgesloten op grond van bepaalde kenmerken die hen schijnbaar voor het oog minder aantrekkelijk maken dan bepaalde andere schepselen.
In Gods ogen geldt dit als een grove tekortkoming jegens de Wet van de Ware Liefde, die de Goddelijke Basiswet is en daarom geldt als de hoofdregel die moet worden nageleefd om de harmonie binnen het hele netwerk van de Schepping in stand te houden en waar nodig te helpen herstellen.
3 DE WARE LIEFDE ALS GRAADMETER VOOR DE STAAT VAN GENADE
De Ware Liefde geeft uitdrukking aan de essentie van God Zelf en daardoor van het Goddelijk Leven. Elke overtreding tegen de beleving van de Ware Liefde is een overtreding tegen de gesteldheid van God Zelf en werkt daardoor niet mee met de Plannen en Werken die Hij via de mensenzielen in Zijn Schepping wil volbrengen, of werkt deze Plannen en Werken zelfs tegen.
Dit 'niet meewerken met' of 'tegenwerken' is wat wij kennen als zonde. Zonde is daarom elke handeling, elk verzuim, elk woord, elke gedachte, elk gevoel, elke bestreving en elk verlangen via dewelke een mensenziel de plannen en werken der duisternis dient.
Reeds vele jaren geleden wees de Meesteres van alle zielen erop, dat zonde in wezen elke overtreding tegen de Ware Liefde is, terwijl Zij ondeugd definieert als elke tekortkoming tegen de Ware Liefde. Zie de nuance:
Een tekortkoming is een onvolkomenheid in de wijze van beleving of toepassing van de Ware Liefde, of een beleving of toepassing die niet van aard is om de verwezenlijking van Gods Plannen en Werken te helpen bevorderen. Wat de mens verstaat onder een 'slechte gewoonte', valt gewoonlijk onder de ondeugden. Een overtreding daarentegen, is in de ware zin van het woord een schending van de Goddelijke Wet.
De duisternis is alles wat afwijkt van de Ware Liefde, de ontplooiing ervan hindert of bestrijdt, en daardoor in de ziel de voltooiing van haar Verlossing, haar heiliging en Eeuwig Heil belemmert en bijdraagt tot de vertraging van de voltooiing van Gods Heilsplan en van Zijn Werken, of de effecten ervan vermindert.
De duisternis is daarom het geheel van alle werken door dewelke de satan Gods Werken tracht te verwoesten en de Liefde en de volheid van de Waarheid tracht te ondermijnen of onwerkzaam tracht te maken, of deze via misleiding van mensenzielen zo tracht te manipuleren, dat zij zijn doelstellingen dienen.
Omstreeks 15 december 2021 gaf de Meesteres van alle zielen Haar Myriam de volgende stelling als een essentiële aansporing tot diep zelfonderzoek voor elke ziel in verband met haar staat van genade en mogelijk eveneens met het oog op een levensbiecht:
Duisternis wordt veroorzaakt en gediend door elke handeling, elk verzuim, elk woord, elke gedachte, elk gevoel, elke bestreving en elk verlangen door dewelke een mensenziel in om het even welk medeschepsel - medemens of dier - of tussen medeschepselen leed, schade, pijn, verdriet, ellende of onvrede veroorzaakt of helpt verzwaren. Deze duisternis wordt aan een mensenziel aangerekend in zoverre deze laatste deze duisternis actief en gewild heeft veroorzaakt en gediend of actief en geweld aan de instandhouding of verergering ervan heeft meegewerkt.
Laten de zielen nooit uit het oog verliezen dat de satan de eed heeft gezworen dat hij alle Werken en Plannen van God zal proberen te verwoesten, onwerkzaam zal proberen te maken of hen ten allerminste zo zwaar mogelijk zal proberen te schaden, of anders hen via manipulatie van mensenzielen zodanig van richting zal doen veranderen dat zij zijn plannen van verwoesting dienen. Laten zij daarbij bedenken dat de satan dit zoekt te doen via mensenzielen, de vertrouwelingen van God, opdat Hij zo hart mogelijk moge worden getroffen.
Zeer talrijk zijn de zielen, ook onder de Christenen, die zich weinig of geen rekenschap geven van de hoge mate waarin zij door de satan worden gemanipuleerd om hun roeping als werktuig in de hand van God onwaardig te worden of deze roeping verregaand te verwaarlozen, en daardoor de werken en plannen van de grote vijand van God te helpen verwezenlijken.
Zij doen dit in een zeer grote meerderheid van de gevallen door leed en schade te berokkenen aan medemensen en nog meer (soms onbewust) naar dieren toe. Wees jullie er zeer bewust van, dat elk levend wezen voortkomt uit een ontwerp dat in Gods Hart is geboren en dat in de wereld is omdat het Zijn Werken en Plannen dient op wijzen waarvan jullie geen kennis hebben.
Elke mensenziel die een medeschepsel op welke wijze dan ook schaadt of doet lijden, richt zich daardoor tevens tegen God Zelf, Die alle ervaringen en gewaarwordingen van elk levend wezen tot in de allerkleinste details waarneemt en lijdt onder elke ervaring en gewaarwording die niet volkomen drager is van een Liefde zoals Hijzelf deze onophoudelijk doorheen de Schepping stuurt als de enige kracht die het Ware Leven in stand houdt, gezond houdt, en een levend getuigenis vormt van de Tegenwoordigheid en de werking van God Zelf.
De satan misbruikt schaamteloos jullie onwetendheid en blindheid, en benut gretig elke overtreding tegen de Ware Liefde om zielen voor de eeuwigheid aan zich te binden. Begrijp heel goed wat dit betekent, en begrijp daarom eveneens waarom Ik naar jullie toe word gezonden met de Wetenschap van het Goddelijk Leven als een onovertroffen systeem van Liefdesvuur om de nevelen vóór jullie versluierde ogen te laten optrekken.
Vergeet nooit dat de waarde van jullie leven op aarde door God wordt gemeten en beoordeeld volgens de mate waarin jullie het hele netwerk van Zijn Schepping en elk medeschepsel waarmee Zijn Voorzienigheid jullie in de loop van jullie leven in contact brengt, zelfs indien dit contact slechts van korte duur is, dienen, bijstaan, ondersteunen, en de kwaliteit van zijn leven en zijn innerlijke Vrede en welzijn helpen verbeteren, dit alles terwijl jullie de noden en behoeften van elk medeschepsel oprecht en spontaan belangrijker achten dan jullie eigen vermeende noden en behoeften, in het bewustzijn dat jullie in elk medeschepsel God Zelf kunnen dienen en liefhebben".
26/11/2021: Elk leed dat op deze wereld wordt geleden, hetzij door de mens hetzij door een dier, pleit tegen de mensenzielen, die door zelfzucht, materialisme, onverschilligheid en ongevoeligheid op grote schaal de Goddelijke Wet van de Liefde blijven schenden en daardoor onoverzienbaar veel duisternis in het netwerk van de Schepping blijven injecteren.
Deze ongebreidelde duisternis schept in de wereld alle ellende, alle leed, en een algemene atmosfeer van onvrede, onveiligheid, onzekerheid en uitzichtloosheid, die de bittere vruchten zijn van de zonde, want deze gesteldheden vergroten dag na dag de macht van de satan over deze wereld en over vele mensenharten, en maken al het levende tot slachtoffer.
De ongebreidelde onvertredingen vanwege mensenzielen tegen Gods Wet van Ware Liefde zijn ervoor verantwoordelijk, dat op deze wereld talloze levende wezens niet de Ware Vrede, de ware geborgenheid en het gevoel van oprecht welzijn vinden, die er zouden moeten heersen indien God de gelegenheid zou krijgen om Zijn Liefde in de wereld ten volle uit te werken zonder dat de effecten ervan zwaar worden verduisterd door miljarden dagelijkse keuzen van mensenzielen voor de meest uiteenlopende vormen van dienst aan de duisternis.
Zo schept de mens zijn eigen hel op aarde, en werkt hij zijn daardoor oncontroleerbaare groeiende onvrede uit op talloze medeschepselen. Door dit alles wordt God onophoudelijk gegeseld en uit Zijn eigen Schepping verjaagd. De vruchten uit dit zaad van duisternis zien jullie dagelijks om jullie heen rijpen.
God had de mensenziel geschapen en bedoeld als spiegel van Zijn eigen hartsgesteldheid: deze van onvoorwaardelijke, zelfverloochenende, dienende Liefde. Elke mensenziel die een medemens of een niet-menselijk levend wezen leed, schade, pijn of verdriet berokkent of het in ellende, angst of wanhoop dompelt, maakt haar roeping als spiegel van Gods gesteldheid, en dus als kanaal van Ware Liefde, te schande.
Ik ben naar jullie toe gezonden om jullie te herinneren aan de Belofte van Christus, de Belofte van het Rijk Gods van Ware Liefde, Vrede, Geluk en Gerechtigheid op aarde. Deze Belofte is door God reeds vervuld, de mensenzielen echter, moeten haar zichtbaar laten worden door niet langer de Liefde te mishandelen in hun medeschepselen. Het Ware Geluk wordt slechts geoogst waar de Ware Liefde wordt gezaaid, in onvoorwaardelijk dienende zelfverloochening.
21/12/2021:Ik zei reeds meermaals dat de grote graadmeter voor een leven dat in Gods ogen vruchtbaar en voor de uitvoering van Zijn Plannen ten gunste van de hele Schepping waardevol is, de mate is, waarin een mensenziel de Ware Liefde beleeft en in toepassing brengt jegens al haar medeschepselen en rechtstreeks jegens God en Zijn Werken en Plannen.
Liefde heet slechts 'Ware' Liefde voor zover de ziel zichzelf en haar eigen vermeende belangen en behoeften achterop stelt bij de belangen en behoeften van haar medeschepselen, en voor zover zij er spontaan toe neigt om elk medeschepsel te dienen, te helpen en te ondersteunen. Hier zie je dus twee basispijlers op dewelke de Liefde moet steunen: zelfverloochening en dienstbaarheid.
Ik zeg je, dat om deze reden vrijwel alle zonden voortkomen uit een verzuim om deze beide pijlers in de eigen hartsgesteldheid sterk te houden. Dit dubbel verzuim zou je de twee trekken van de handtekening van de satan kunnen noemen:
De satan baseerde vanaf zijn opstand tegen God zijn hele gesteldheid en al zijn plannen en werken op protest en verzet, en op zelfzucht en zelfverheffing, en hij heeft sedertdien onophoudelijk getracht om deze gesteldheden in alle mensenzielen wortel te doen schieten.
Verzet en protest werken zich zeer vaak uit in onvrede, ontevredenheid en frustratie. De ziel komt in protest tegen elke beproeving, elke tegenslag, elk teken voor het feit dat haar persoonlijke verwachtingen en voorstellingen over vele dingen niet worden vervuld. Deze onvrede wordt zeer vaak uitgewerkt op medeschepselen: medemensen en dieren worden mishandeld, gefolterd, gekweld, ontwaardigd, bestolen, moedwillig benadeeld of geschaad, en in bepaalde gevallen gedood, of ten minste door haat, wrok, wraakzucht en weigering van alle vergeving in de kern van hun levensprincipe of hun zielenleven zo grondig mogelijk ondermijnd.
Zelfzucht en zelfverheffing brengen een ziel ertoe, medeschepselen te beschouwen als concurrenten, hinderpalen, als wezens die niet waard zijn om te leven en die datgene wat zij lijken te hebben, op onrechtmatige wijze hebben gestolen of ten onrechte hebben gekregen ten nadele van anderen. Vanuit deze wijze van beschouwen verheft de ziel zich boven haar medeschepselen, eigent zich alles toe wat in feite haar medeschepselen toekomt, maakt zelfs zichzelf tot een god boven haar medeschepselen en rechtvaardigt aldus al haar handelingen jegens haar medeschepselen, zelfs al zijn deze handelingen dragers van diepe duisternis. Ook vanuit deze gesteldheid komen zielen tot benadeling en mishandeling van medeschepselen, en ondermijnen zij deze door de verwoestende stromen van jaloersheid en negatieve verlangens in alle mogelijke vormen.
Zo worden zielen tot spiegels van de gesteldheden van de satan zelf, in wie geen zaad van Liefde meer tot rijping kan komen en die voor hun medeschepselen worden tot bronnen van leed, pijn, verdriet, ellende en de meest uiteenlopende vormen van schade, ongerechtigheid en ondermijning van alle levenskracht en levenslust.
Beschouw Mijn definitie van de Ware Liefde en al haar bestanddelen, en je zult merken hoezeer de satan zielen naar het absolute tegendeel van de gesteldheid van de Ware Liefde tracht te leiden, opdat zij in elk aspect van hun leven de Goddelijke Wet zouden verloochenen en schenden, en aldus worden tot kanalen van diepe duisternis.
Ja, de satan en zijn duisternis zijn het absolute tegendeel van de Ware Liefde, en elk spoor van duisternis dat de kans krijgt om zich doorheen handelingen, woorden, gedachten, gevoelens, bestrevingen en verlangens van een mensenziel uit te werken door een medeschepsel schade of leed te berokkenen of op om het even welke wijze in zijn levenskracht en levenslust te ondermijnen, dient de satan en zijn werken en plannen van verwoesting, ellende, chaos en ongerechtigheid, en hindert of vertraagt de uitwerkingen van de Wet van de Ware Liefde in de hele Schepping.
Elke handeling, elk verzuim, elk woord, elke gedachte, elk gevoel, elke bestreving en elk verlangen via dewelke een mensenziel oprechte, zelfverloochenende en dienende Liefde jegens een medeschepsel in toepassing brengt, brengt Licht en warmte in het hele netwerk van de Schepping, en dit Licht en deze warmte komen aldus ook naar de betreffende ziel zelf terug in de vorm van Vrede en Geluk.
Elke handeling, elk verzuim, elk woord, elke gedachte, elk gevoel, elke bestreving en elk verlangen via dewelke een mensenziel daarentegen leed, schade en ellende jegens een medeschepsel in toepassing brengt, brengt duisternis en kilte in het hele netwerk van de Schepping, en deze duisternis en kilte komen ook naar de betreffende ziel zelf terug in de vorm van onvrede en ongeluk. Moge elke ziel deze waarheid tot grote leidraad voor elk detail van haar doen en laten en van haar hele innerlijke leven maken".
"Ik zei reeds meermaals dat de grote graadmeter voor een leven dat in Gods ogen vruchtbaar en voor de uitvoering van Zijn Plannen ten gunste van de hele Schepping waardevol is, de mate is, waarin een mensenziel de Ware Liefde beleeft en in toepassing brengt jegens al haar medeschepselen en rechtstreeks jegens God en Zijn Werken en Plannen.
Liefde heet slechts 'Ware' Liefde voor zover de ziel zichzelf en haar eigen vermeende belangen en behoeften achterop stelt bij de belangen en behoeften van haar medeschepselen, en voor zover zij er spontaan toe neigt om elk medeschepsel te dienen, te helpen en te ondersteunen. Hier zie je dus twee basispijlers op dewelke de Liefde moet steunen: zelfverloochening en dienstbaarheid.
Ik zeg je, dat om deze reden vrijwel alle zonden voortkomen uit een verzuim om deze beide pijlers in de eigen hartsgesteldheid sterk te houden. Dit dubbel verzuim zou je de twee trekken van de handtekening van de satan kunnen noemen:
De satan baseerde vanaf zijn opstand tegen God zijn hele gesteldheid en al zijn plannen en werken op protest en verzet, en op zelfzucht en zelfverheffing, en hij heeft sedertdien onophoudelijk getracht om deze gesteldheden in alle mensenzielen wortel te doen schieten.
Verzet en protest werken zich zeer vaak uit in onvrede, ontevredenheid en frustratie. De ziel komt in protest tegen elke beproeving, elke tegenslag, elk teken voor het feit dat haar persoonlijke verwachtingen en voorstellingen over vele dingen niet worden vervuld. Deze onvrede wordt zeer vaak uitgewerkt op medeschepselen: medemensen en dieren worden mishandeld, gefolterd, gekweld, ontwaardigd, bestolen, moedwillig benadeeld of geschaad, en in bepaalde gevallen gedood, of ten minste door haat, wrok, wraakzucht en weigering van alle vergeving in de kern van hun levensprincipe of hun zielenleven zo grondig mogelijk ondermijnd.
Zelfzucht en zelfverheffing brengen een ziel ertoe, medeschepselen te beschouwen als concurrenten, hinderpalen, als wezens die niet waard zijn om te leven en die datgene wat zij lijken te hebben, op onrechtmatige wijze hebben gestolen of ten onrechte hebben gekregen ten nadele van anderen.
Vanuit deze wijze van beschouwen verheft de ziel zich boven haar medeschepselen, eigent zich alles toe wat in feite haar medeschepselen toekomt, maakt zelfs zichzelf tot een god boven haar medeschepselen en rechtvaardigt aldus al haar handelingen jegens haar medeschepselen, zelfs al zijn deze handelingen dragers van diepe duisternis. Ook vanuit deze gesteldheid komen zielen tot benadeling en mishandeling van medeschepselen, en ondermijnen zij deze door de verwoestende stromen van jaloersheid en negatieve verlangens in alle mogelijke vormen.
Zo worden zielen tot spiegels van de gesteldheden van de satan zelf, in wie geen zaad van Liefde meer tot rijping kan komen en die voor hun medeschepselen worden tot bronnen van leed, pijn, verdriet, ellende en de meest uiteenlopende vormen van schade, ongerechtigheid en ondermijning van alle levenskracht en levenslust.
Beschouw Mijn definitie van de Ware Liefde en al haar bestanddelen, en je zult merken hoezeer de satan zielen naar het absolute tegendeel van de gesteldheid van de Ware Liefde tracht te leiden, opdat zij in elk aspect van hun leven de Goddelijke Wet zouden verloochenen en schenden, en aldus worden tot kanalen van diepe duisternis.
Ja, de satan en zijn duisternis zijn het absolute tegendeel van de Ware Liefde, en elk spoor van duisternis dat de kans krijgt om zich doorheen handelingen, woorden, gedachten, gevoelens, bestrevingen en verlangens van een mensenziel uit te werken door een medeschepsel schade of leed te berokkenen of op om het even welke wijze in zijn levenskracht en levenslust te ondermijnen, dient de satan en zijn werken en plannen van verwoesting, ellende, chaos en ongerechtigheid, en hindert of vertraagt de uitwerkingen van de Wet van de Ware Liefde in de hele Schepping.
Elke handeling, elk verzuim, elk woord, elke gedachte, elk gevoel, elke bestreving en elk verlangen via dewelke een mensenziel oprechte, zelfverloochenende en dienende Liefde jegens een medeschepsel in toepassing brengt, brengt Licht en warmte in het hele netwerk van de Schepping, en dit Licht en deze warmte komen aldus ook naar de betreffende ziel zelf terug in de vorm van Vrede en Geluk.
Elke handeling, elk verzuim, elk woord, elke gedachte, elk gevoel, elke bestreving en elk verlangen via dewelke een mensenziel daarentegen leed, schade en ellende jegens een medeschepsel in toepassing brengt, brengt duisternis en kilte in het hele netwerk van de Schepping, en deze duisternis en kilte komen ook naar de betreffende ziel zelf terug in de vorm van onvrede en ongeluk. Moge elke ziel deze waarheid tot grote leidraad voor elk detail van haar doen en laten en van haar hele innerlijke leven maken".
4 NOODOPROEP IN VERBAND MET DE ONGEBREIDELDE OVERTREDINGEN VAN DE WET VAN WARE LIEFDE
23-24/12/2021: "Teken Mijn volgende woorden op als Noodoproep vanwege de Moeder Gods aan de mensenzielen in verband met de duisternis in de wereld als gevolg van de ongebreidelde schendingen van Gods Wet van de Ware Liefde.
Deze oproep is Mijn Kerstoffensief voor een wedergeboorte van het Licht in de mensenzielen.
Sedert verscheidene jaren reeds wijs Ik erop, dat onze Drieëne God elk detail van elke handeling, elk woord, elke gedachte, elk gevoel, elke bestreving, elk verlangen, elke gewaarwording van vreugde zowel als van pijn, leed, verdriet, angst en om het even welke verdere innerlijke ervaring van elk van Zijn schepselen – dit wil zeggen van elke mensenziel alsook van elk dier – in absolute volmaaktheid, zonder de geringste beperking, zonder de geringste remming ziet, hoort, voelt en in Zijn eigen Goddelijk Wezen gewaarwordt.
Dit vermogen tot absoluut volledige, volmaakte en onbelemmerde gewaarwording is ook Mij geschonken, op grond van het Mysterie van de volmaakte eenheid van Mijn Wil met Gods Wil en de volkomen mystieke overvloeiing met Zijn Hart die de Allerhoogste Mij, de Moeder van de Zoon Gods en Bruid van de Heilige Geest, als een uniek voorrecht heeft vergund.
Ik dring er bij alle zielen op aan, dat zij zich bewust zouden worden van de diepgang, de draagwijdte en de uitwerkingen van dit vermogen: Dit betekent dat Ons absoluut niets ontgaat van de miljarden overtredingen die dagelijks op de wereld worden begaan tegen de Wet van de Ware Liefde, van het onbeschrijflijke leed dat talloze mensenzielen dagelijks overal ter wereld medemensen en dieren aandoen, van de onvoorstelbaar talrijke uitingen van bewuste en van onbewuste dienst vanwege talloze mensenzielen aan de werken en plannen der duisternis, waardoor de mensenzielen, die bij hun schepping een zo uitzonderlijk vertrouwen van God genoten en die slechts in de wereld zijn om de handen, harten, geesten en monden te zijn via dewelke de Goddelijke Schepper Zijn Rijk van volmaakte Liefde, Vrede, Geluk en Gerechtigheid in de wereld tracht te grondvesten, voor hun God tot bronnen van onuitsprekelijke kwelling zijn geworden.
Elk levend wezen – elke mensenziel én elk dier – is ontworpen in het Hart van de Allerhoogste. Elk levend wezen is – voor jullie onzichtbaar – getekend met Zijn Goddelijke handtekening als waarmerk van de oorsprong van zijn levenskiem in de Bron van de Eeuwige Liefde. Deze handtekening in de levenskiem is het, die elk levend wezen voor eeuwig verbindt met het Hart van zijn Schepper.
Elke schending van deze levenskiem door leed of ontwaardiging aan dewelke een levend wezen – hetzij mensenziel hetzij dier – door een mensenziel wordt onderworpen, vormt een rechtstreekse verwonding aan het Hart van de Allerhoogste en aan Mijn eigen Hart, en vormt eveneens een schending van de heiligheid van het Leven. Het Leven is een toestand die slechts uit God alleen voortkomt.
Alle Leven is en blijft derhalve zowel in de tijd – dit wil zeggen gedurende het tijdelijk verblijf van het levende wezen op aarde – als in de eeuwigheid het uitsluitende bezit en eigendom van zijn Goddelijke Schepper, Die de enige Bron en Bestemming van alle Leven is.
Dagelijks worden in de wereld levende wezens miljarden malen aan de meest uiteenlopende vormen van leed en ontwaardiging onderworpen, wat een onuitsprekelijke belediging vormt aan onze God en bovendien een onuitsprekelijke blaam aan de mensenziel, die was bedoeld als spiegel van Gods Tegenwoordigheid en van Zijn werkingen van volmaakte Liefde binnen de Schepping.
De zonde heeft de aarde bedekt met een dikke vacht van inktzwarte duisternis, die de uitwerkingen van de verblindings- en misleidingswerken van de satan ten aanzien van de mensenzielen steeds machtiger maakt, waardoor de zonde zich onophoudelijk blijft vermenigvuldigen. Steeds méér worden mensenzielen en dieren tot slachtoffers gemaakt van de meest onvoorstelbare vormen van liefdeloosheid, onverschilligheid, gevoelloosheid, zelfzucht en hebzucht, en verzinken steeds méér zielen in een onvrede die hen steeds verder van hun God en daardoor van een oprechte beleving en ervaring van de Ware Liefde verwijdert.
Dagelijks ervaart God het zo, alsof Hijzelf door mensenzielen overal ter wereld miljarden malen wordt geslagen, geschopt, bespot, belogen, vernederd, van Zijn waardigheid wordt beroofd en zelfs wordt vermoord, want dit alles wordt dagelijks miljarden malen ervaren in de levenskiem van ontelbare levende wezens door de handen, de voeten, de mond, het hart en de geest van talloze mensenzielen.
Ik dring er bij alle mensenzielen op aan, dat zij zich dringend, diep en in alle oprechtheid en eerlijkheid tegenover zichzelf bezinnen over het hele verloop van hun leven vanaf hun jeugd tot op dit ogenblik, hun ware innerlijke gesteldheden, hun houding jegens alle medeschepselen die hun God op hun levensweg heeft toegelaten voor hun eigen spirituele bloei en hun eeuwige toekomst, die is bedoeld als een Eeuwige Zomer doch die door de ongebreidelde overtredingen tegen de Ware Liefde jegens medeschepselen en jegens God Zelf door de mensenzielen zelf wordt veranderd in de concrete dreiging van een eeuwigdurende winter.
Niet God is het, Die jullie de Belofte van een Eeuwige Zomer ontneemt, doch de automatische uitwerkingen van de absoluut volmaakte Goddelijke Wet, die zich nu reeds laten merken in een onophoudelijk toenemende chaos in de hele Schepping en die – voor jullie niet waarneembaar – een onvoorstelbaar hoge tol eisen door de onuitsprekelijke aantallen zielen die zichzelf verdoemen.
Ja, een ziel die de zelfzucht en de behoefte om belangrijk en machtig te lijken tot afgoden heeft, oogst niet de vruchten van de Belofte die de ene Ware God heeft voorzien voor elke ziel die de onfeilbare Wet van de Ware Liefde dient in alle situaties, gebeurtenissen en contacten van haar leven op aarde. God heeft Zijn Schepping gemaakt als een volmaakt harmonieus netwerk tussen al Zijn schepselen.
Ontelbare schendingen van de zelfverloochenende, dienende Liefde vanwege mensenzielen ten nadele van medeschepselen – medemensen én dieren, want elk schepsel is een bouwwerk van God dat Hij om een onfeilbare reden en met een volmaakte bedoeling heeft gemaakt en in het netwerk heeft ingebouwd – hebben het netwerk zeer zwaar beschadigd en verduisterd.
Er is een weg terug, maar jullie zullen deze weg niet vinden in de vervulling van wereldse werken en plannen, en nog minder in alle pogingen om medeschepselen te laten boeten voor allerlei onvervuld gebleven eigen verwachtingen.
Zielen, ontwaak voor de waanzin van deze gesteldheden, die de kettingen zijn van een slavernij jegens de duisternis die eeuwig zal duren indien de ziel niet radicaal tot berouw komt over het leed dat zij medeschepselen aandoet, en dit leed niet of onvoldoende goedmaakt door een definitieve omkeer naar een spontane toepassing van een zelfverloochenende dienende Liefde jegens alle medeschepselen, met achteruitstelling van de belangen en behoeften die zij meent te hebben doch die voor het overgrote gedeelte slechts schijnlichten in stand houden, die met de wereldse dood voor eeuwig doven.
Dit is de enige weg naar herstel van het netwerk van de Schepping. Heb elk medeschepsel méér lief dan jullie zelf, en jullie zullen zowel jullie eigen eeuwige toekomst redden alsook de hele Schepping leiden naar een wedergeboorte in een Rijk dat niet langer door de satan wordt beheerst, doch door de ene Ware God.
De satan is de bron van alle leed, ellende, chaos, ongeluk, ongerechtigheid, onvrede, angst, vertwijfeling en uitzichtloosheid. De ene Ware God is de bron van de Ware Liefde, Vrede, Geluk, Gerechtigheid, en gevoelens van volmaakte geborgenheid en veiligheid in en tussen alle schepselen.
God kan de wereld niet uit zijn ellende bevrijden zonder jullie intense, actieve medewerking en een vlekkeloze toepassing van de zelfverloochenende Liefde jegens al jullie medeschepselen, want reeds bij het begin der wereld heeft Hij jegens jullie het bewijs van Zijn absoluut volmaakte Liefde geleverd door Zijn Decreet krachtens hetwelk Hij niets zou doen zonder de oprechte, volle, onvoorwaardelijke medewerking vanwege de mensenziel in een volmaakte eenheid van wil en bestreving met Hemzelf.
Deze eenheid vindt Hij in de wereld sedert de erfzonde steeds minder terug. De mensenzielen hebben alle leed, ellende en chaos in de Schepping veroorzaakt, in stand gehouden en dag na dag versterkt. Op gelijke wijze zal de mensenziel de Schepping uit dit leed, deze ellende en chaos moeten bevrijden door God de kans te geven om Zijn Plannen van volmaakte Liefde ten volle te kunnen uitwerken teneinde de wereld te genezen van de zware kanker die de zielen over hem hebben afgeroepen door de Wet van de Ware Liefde te verloochenen door alle duisternis die zij over hun medeschepselen blijven afroepen.
6. Hoop. De Meesteres van alle zielen definieert de Ware Hoop als het vermogen om zodanig van alles het beste te verwachten, dat men voortdurend leeft alsof men reeds in de zijnstoestand van de volkomen Gelukzaligheid verkeert, alsof het als het ware slechts een kwestie van tijd is tot alle ellende en beproevingen van het leven achter de rug zijn. Het is het vermogen om te leven in de vaste overtuiging dat in Gods Hart alles reeds volmaakt voltooid is, dit wil zeggen: alsof Gods Gerechtigheid reeds elk gebrek aan harmonie in de Schepping heeft weggewerkt en derhalve de ononderbroken strijd tegen de duisternis in het leven reeds definitief gewonnen is.
Ware Hoop is daarom een zaak van volkomen vertrouwen in de volmaaktheid van Gods Liefde, en in het feit dat deze Liefde volop bezig is om alle effecten van de werken der duisternis uit de Schepping te verwijderen.
Een ziel die de Ware Liefde beleeft, tracht in al haar contacten met al haar medeschepselen in deze laatsten de Ware Hoop te wekken. Het moge lijken alsof Ware Hoop slechts kan worden ervaren door mensenzielen, niet door dieren.
Niettemin laat de Hemelse Meesteres erop wijzen dat Ware Hoop een zaak is van volkomen vertrouwen, niet slechts vertrouwen in de medemens en in de goede aard en afloop van situaties, zoals wordt bedoeld in punt 9 (zie verder), doch ook in de volgende zin:
Ook dieren kunnen door een positief gedrag en een voelbare positieve ingesteldheid van een mensenziel jegens hen tot de stille overtuiging komen dat zij van hun levenssituatie niets te vrezen hebben, dat hun relatie met deze ziel in een sfeer van Licht en Vrede verloopt, en kunnen daardoor tot innerlijke rust, ontspanning en gevoelens van geborgenheid en veiligheid komen.
Voor dieren is deze ervaring een vorm van Hoop, een toestand in dewelke zij in feite geen reden zien om onheil te verwachten. Precies deze ervaring kan ervoor zorgen dat een dier dat door duistere ervaringen agressief of angstig is geworden, een nieuwe innerlijke Vrede vindt en jegens welbepaalde mensenzielen (soms jegens om het even welke mensenziel) aanhankelijk wordt.
Een dergelijke aanhankelijkheid geeft uitdrukking aan vertrouwen en derhalve aan de afwezigheid van gevoelens van bedreigd-worden. Dit wordt mogelijk gemaakt doordat de circulatie van de Liefde in dit dier is hersteld door ervaringen die niet meer automatisch nieuwe negatieve ervaringen laten verwachten. Deze beleving is in wezen eveneens Hoop.
Wanneer een schepsel ervaart dat het door een mensenziel met Ware Liefde wordt benaderd, zal het gemakkelijker openbloeien om zijn levensopdracht precies te vervullen zoals God van dit schepsel verwacht, en zal het derhalve alle hem daartoe door God geschonken eigenschappen in grotere vrijheid kunnen inzetten. Hierdoor helpt een mensenziel die haar medeschepselen positief benadert, de harmonie binnen de Schepping te bevorderen of te herstellen en hierdoor Gods Plannen en Werken in de Schepping tot uitwerking te brengen.
De Moeder Gods laat wijzen op een veel voorkomende vorm van liefdeloosheid, die hieruit bestaat dat vele mensenzielen er niet toe komen om in moeilijke situaties jegens hun medemens woorden van vertrouwen te spreken die in deze medemens nieuwe Hoop kunnen wekken. Een mensenziel die moeilijke uren beleeft, kan via de wijze waarop een medemens zich gedraagt of tot haar spreekt, ofwel in geest en hart helemaal blokkeren, ofwel kan in deze ziel de stroming van de Hoop worden hersteld.
De kracht die een dergelijk herstel tot stand brengt, is de Liefde. Een mensenziel die in alle oprechtheid nieuwe Hoop geeft, is in werkelijkheid bezig, in haar geteisterde of innerlijk gekwelde medemens het vermogen te helpen genezen om de Liefde van God opnieuw onbelemmerd in zich te laten stromen en daaruit de kracht te putten om zijn moeilijkheden te overwinnen en daardoor opnieuw een (spiritueel) vruchtbaarder leven te leiden.
Een ziel die daarentegen geen Liefde laat overvloeien, kan in een medemens die het moeilijk heeft, een gesteldheid van ware wanhoop of vertwijfeling helpen ontstaan en hierdoor een werk van God tegenwerken, namelijk Gods betrachting om via deze medemens de stroming van Liefde doorheen de Schepping te helpen bevorderen.
7. Verlichting. God heeft Zijn Schepping voorzien als een systeem in hetwelk alle schepselen leven in een alomvattend netwerk dat bestaat uit alle onderlinge relaties, contacten en communicaties tussen alle schepselen. Elke dag voltrekken zich in de Schepping als geheel vele miljarden contacten en elementen van communicatie tussen schepselen.
God heeft voorzien dat in de mate waarin al deze onderlinge contacten, relaties en communicaties tussen schepselen worden beheerst door de Basiswet van de Schepping, de Wet van de Ware Liefde, de door Hem ingestelde toestand van volmaakt evenwicht, volmaakte harmonie, kan worden gehandhaafd.
Om dit te bekomen, moeten deze contacten, relaties en communicaties worden gedragen door een oprecht verlangen vanwege mensenzielen om elk medeschepsel met hetwelk zij in aanraking komen, hulp, ondersteuning en dienstbaarheid te bereiden.
Doordat ten gevolge van de erfzonde vanwege de eerste mensenzielen het leven in de wereld vervuld is van beproevingen en lasten, kunnen alle hulp, ondersteuning en dienstbaarheid vanwege een mensenziel jegens al haar medeschepselen worden aangeduid als 'het kruis van dit medeschepsel helpen dragen', met andere woorden: ertoe bijdragen dat het medeschepsel de moeilijkheden van zijn leven beter kan dragen omdat een mensenziel in de positieve zin op zijn levensweg werkzaam is. Dit is wat wordt verstaan onder 'verlichting brengen'.
Een ziel die oprecht liefheeft, vindt het belangrijk om al haar medeschepselen te helpen om de moeilijkheden van hun leven beter te kunnen dragen. Dit kan op vele wijzen gebeuren. Jegens een dier kan dit zelfs eenvoudig de vorm aannemen van voedsel of water beschikbaar stellen. Het dier zal dit des te méér ervaren als 'verlichting' naarmate deze handeling wordt gedragen door een voelbare Liefde, daar het dit dan niet slechts ervaart als verlichting van een lichamelijke nood (honger en/of dorst) doch tevens als 'morele' verlichting (wanneer het beschikbaar stellen van voedsel en water gebeurt met de bijkomende lichtstraal van een lief woord, een streling, om het even welke handeling of gedraging waardoor het dier zich in het hart van de mensenziel opgenomen kan voelen). De Hemelse Koningin wijst erop dat dergelijke momenten voor God een veel grotere betekenis hebben dan de meeste mensenzielen beseffen.
Het tegendeel van 'verlichting schenken' is 'het kruis van het medeschepsel verzwaren', door via bepaalde handelingen, gedragingen, woorden of situaties het leven van het medeschepsel te verzwaren, waardoor het extra lasten, leed, ellende of duisternis ervaart. Voor God geldt dit als een zondig gedrag omdat het medeschepsel het hierdoor moeilijker krijgt om de levensopdracht waartoe het is geroepen, te volbrengen.
Wat de levensopdracht, de zin van het leven, van elk schepsel precies inhoudt, ligt in Gods Hart geborgen en kan door geen mensenziel ten volle worden gekend en ingeschat. Daarom is het zo belangrijk dat elke mensenziel te allen tijde met elk medeschepsel zo omgaat, dat het leven van dit schepsel niet nodeloos wordt verzwaard doch dat dit schepsel integendeel de mensenziel kan ervaren als een positief element op zijn levensweg.
De Koningin van Hemel en aarde benadrukt dat elke mensenziel na haar heengaan uit haar aardse leven, in het uur waarin haar voorbije leven door God wordt geoordeeld, in de volheid zal zien welke betekenis (positief of negatief) elke handeling, elk woord, elke gedachte en elk gevoel hebben gehad, die zij jegens een medeschepsel heeft gesteld, gesproken of gekoesterd, en dat van veel van deze schijnbaar banale momenten van contact met een medeschepsel in dat uur zal blijken dat zij in Gods ogen een veel grotere betekenis hebben gehad dan de ziel kon vermoeden. Zalig de mensenziel die met dit gegeven nu reeds rekening houdt, terwijl zij nog een positief verschil kan helpen maken (na het aardse leven kan zij dit niet meer).
8. Moed.Moed is de gesteldheid in dewelke een schepsel de vastberadenheid opbrengt om een situatie, een toestand of omstandigheden die het als moeilijk of lastig ervaart, te doorstaan door zijn levenskrachten op een zodanige wijze aan te boren dat deze situatie, toestand of omstandigheden als minder bedreigend, als minder afremmend of als minder negatief worden ervaren.
Een ziel die haar medeschepselen waarlijk liefheeft, zal in elk contact met hen alles in het werk stellen om hen te 'bemoedigen', met andere woorden: Zij zal vanuit haar oprechte Liefde naar elk medeschepsel toe een kracht, een warmte en een Licht laten overstromen uit dewelke dit medeschepsel de moed kan putten om boven bepaalde moeilijkheden of lasten in zijn leven uit te stijgen.
Het tegengestelde van 'bemoedigen', het schenken van moed, is 'ontmoedigen'. Een medeschepsel ontmoedigen, is jegens dit schepsel zodanig handelen of spreken dat het de zin verliest om op een vruchtbare wijze tegen de moeilijkheden van zijn leven te strijden. Door ontmoediging ontneemt een mensenziel een medeschepsel de strijdkracht en verzwaart het de mate waarin dit schepsel zijn beproevingen ervaart als lasten of bedreigingen, zelfs als vijanden voor zijn Geluk.
Ontmoediging ondermijnt een schepsel in het volbrengen van zijn levensopdracht. Om deze reden geldt het voor God als een zonde wanneer een mensenziel een medeschepsel de moed ontneemt. Ontmoediging brengt duisternis in een hart. Duisternis is de tegenpool van Licht, en daardoor van het Leven zelf. Het Leven als geschenk van God ontleent zijn kracht aan de Liefde, die de brandstof is met dewelke God Zijn Schepping in stand en in werking houdt en alle Leven in stand houdt en tot volle bloei brengt. Ontmoediging is daarom een werk van duisternis dat Gods Werken dwarsboomt en de plannen van Gods tegenstander dient.
Ontmoedigen is een werk van duisternis. Het is één van de elementen van de strategie via dewelke de satan mensenzielen ondermijnt in hun slagkracht ten dienste van God. De satan weet dat elke mensenziel is geroepen om haar hele wezen, al haar krachten en haar hele leven op aarde in de eerste plaats door God te laten inzetten als werktuig voor de verwezenlijking van Gods Plannen en Werken in de Schepping.
Om deze reden zet hij door de meest uiteenlopende bekoringen alles in het werk om mensenzielen te beroven van de moed om de beproevingen van haar leven te trotseren en met volharding de soms moeilijke weg doorheen het leven te voltooien als een waardig en bruikbaar wapen in Gods hand. De satan zet mensenzielen tegen hun medeschepselen op, opdat deze laatsten de moed zouden verliezen en ook zijzelf ervaringen zouden opdoen door dewelke hun eigen moed wordt aangetast.
Zo zoekt de satan het leger van het Licht uit te dunnen, opdat Gods Werken op aarde onvoltooid zouden blijven en de duisternis haar eigen macht in de Schepping zou kunnen grondvesten. Wee de mensenziel die hieraan meewerkt door voor haar medeschepselen een gesel en een wolk van duisternis te zijn.
9. Vertrouwen.In wezen is vertrouwen een gesteldheid van innerlijke rust en zekerheid over de goede afloop van de dingen in het leven, ondanks moeilijkheden die met deze dingen gepaard gaan. Vertrouwen steunt op de stille innerlijke wetenschap dat God voor alles zorgt, dat Zijn Voorzienigheid alles regelt en dat, zelfs al is de weg zwaar, het einddoel verzekerd is mits de ziel de weg aanvaardt zoals hij is.
Vertrouwen is derhalve de gesteldheid die de ziel in staat stelt om zich niet van de kaart te laten brengen door beproevingen, en ook niet te beginnen twijfelen en aarzelen in de ogenblikken waarop haar werken of haar inspanningen schijnbaar weinig of niets opleveren. Vertrouwen als element in de beleving van de Wet van de Ware Liefde heeft nog een bijkomende betekenis:
Een mensenziel die Liefde, Licht, zachtheid en innerlijke rust uitstraalt, kan hierdoor bij haar medeschepselen vertrouwen wekken. Dit vertrouwen is dan de gesteldheid door dewelke deze medeschepselen het vaste gevoel krijgen dat deze mensenziel hen gunstig gezind is en derhalve geen bedreiging vormt voor hun algemeen welzijn. Vertrouwen vanwege het medeschepsel berust dus op de zekerheid dat de mensenziel die dit medeschepsel benadert, niet de intentie heeft om dit laatste kwaad te doen.
Voor God is het wekken van vertrouwen bij alle medeschepselen met dewelke een ziel in contact komt, van zeer groot belang omdat een ziel die vertrouwen weet te wekken, ertoe bijdraagt dat in haar medeschepselen een vaste neiging kan ontstaan om ook andere mensenzielen méér te vertrouwen. Een dier dat door een bepaalde mensenziel wordt mishandeld, zeker wanneer deze toestand zich geregeld herhaalt, kan hierdoor in een gesteldheid vervallen in dewelke het wantrouwig wordt jegens elke mens.
De Hemelse Meesteres verklaarde reeds jaren geleden aan Myriam dat dit zich ook in het volkomen onzichtbare verder voltrekt, en Zij gaf als voorbeeld de 'aangeboren' of 'natuurlijke' schuwheid van vele wilde dieren ten aanzien van de mens.
Zeer bekend is het verschijnsel, dat wilde dieren in massa wegvluchten waar mensen verschijnen. De Hemelse Koningin wijst erop, dat dit komt doordat reeds vele eeuwen lang de mens door jacht en stroperij ten nadele van dieren bij deze laatsten een 'natuurlijk' wantrouwen jegens de mens tot stand heeft gebracht.
De Hemelse Meesteres noemt deze 'natuurlijke neiging' een zwaar wegend teken voor de mate waarin de mensenziel zich reeds schuldig heeft gemaakt aan overtreding op de Wet van de Liefde, en een bovennatuurlijk bewijs voor het feit dat dergelijke toestanden in schepselen bepaalde neigingen kunnen doen ontstaan, die niet door God waren bedoeld.
Het feit dat ook dieren die (nog) niet persoonlijk door mensen zijn bedreigd, dergelijk 'vluchtgedrag' vertonen, toont aan hoezeer alle schepselen met elkaar verenigd zijn via het netwerk van de Schepping: Elke handeling vanwege elke ziel jegens elk medeschepsel krijgt haar uitwerking in het hele netwerk. Hierdoor kan een schijnbaar banale negatieve handeling, gesteld op kleine schaal, voor de schuldige ziel zelf én voor de hele Schepping veel grotere negatieve gevolgen hebben dan de schuldige ziel kan vermoeden.
De Hemelse Meesteres benadrukt dat het daarom tot één van de grootste opdrachten voor elke mensenziel moet worden gerekend, dat zij zich zodanig gedraagt en haar hart met zodanig veel Licht en oprechte Liefde vervult, dat elk medeschepsel terecht een waar vertrouwen in de mensheid als geheel kan ontwikkelen.
Zij wijst erop dat dit absoluut noodzakelijk is om Gods Werken in deze wereld te kunnen helpen voltooien, met andere woorden om alle werken der duisternis en hun effecten in deze wereld te helpen verlammen.
10. Levenskracht. De Schepper van alle Leven is God. God is de enige Bron van het Leven dat elk schepsel kenmerkt. De levenskracht is de mate waarin de kracht die een levend wezen levend maakt, zich in dat wezen uitwerkt. De door God geschonken kracht wordt in hoge mate beïnvloed (veranderd) door allerlei krachten die vanuit de wereld op een schepsel inwerken. Zo wordt de levenskracht in hoge mate ofwel in stand gehouden en gevoed, ofwel verminderd, door de mate van Liefde die een schepsel vanuit zijn leefwereld ervaart.
Een mensenziel die een oprechte Liefde beleeft, wordt gedreven door het verlangen om in haar medeschepselen de levenskracht in ziel, geest, hart en lichaam te vergroten. In wezen is de levenskracht de Liefde. De Liefde is een Goddelijke kracht en kan daarom niet vernietigd worden, doch haar uitwerkingen in een schepsel kunnen worden verminderd door de kracht die tegengesteld is aan de Liefde, namelijk de duisternis, de zonde.
Een mensenziel die haar medeschepselen benadert vanuit een hart dat is vervuld met duisternis, blokkeert in deze medeschepselen de stroming van de levenskracht. Een mensenziel die daarentegen haar medeschepselen benadert vanuit een hart dat oprecht liefheeft, injecteert als het ware in de stroom van de levenskracht in deze medeschepselen een extra kracht. Dit komt doordat deze ziel haar medeschepselen voluit helpt delen in de overvloeiing van levenskracht die zijzelf vanuit Gods Hart ontvangt.
In deze gesteldheid ontstaat tussen de ziel, haar medeschepselen en God Zelf een volkomen onbelemmerde kringloop van Liefde. Deze kringloop is niets anders dan een onbelemmerde stroming van levenskracht, uit dewelke de medeschepselen dan kunnen putten als uit een extra reserve om de levensopdracht te volbrengen, die God voor hen heeft voorzien.
Een schepsel kan dus door toedoen van een negatief ingestelde mensenziel een gebrek aan levenskracht vertonen. God stelt niet het schepsel zelf hiervoor verantwoordelijk, doch de mensenziel die deze toestand heeft helpen ontwikkelen: Deze mensenziel heeft de Wet van de Liefde overtreden en heeft er daardoor toe bijgedragen dat één of meer medeschepselen slechts in mindere mate konden bijdragen tot de voltooiing van Gods Plan met de Schepping, want deze mensenziel heeft de stroming van het door God geschonken Leven helpen blokkeren.
Alles wat van een mensenziel uitgaat, kan ook over de grenzen van de dood heen doorwerken. Zo kan een ziel die waarlijk actief draagster is van Ware Liefde, er door haar hele wijze van zijn toe bijdragen dat haar medeschepselen ook na haar heengaan beter gewapend zijn tegen alles wat hen van levenskracht kan beroven. 'Leven van positieve herinneringen' heeft alles te maken met de Leven schenkende kracht die een schepsel put uit elke 'ontmoeting' met de Ware Liefde.
De warmte die bijvoorbeeld een mensenziel in het hart kan voelen wanneer zij terugdenkt aan een medeschepsel (mens of dier) dat voor haar veel heeft betekend, is in wezen niets anders dan de herbeleving van de Liefdesstroom die tussen deze ziel en dit wezen heeft gestroomd terwijl dit laatste nog in leven was.
11. Levenslust. Levenslust ligt zeer dicht tegen de levenskracht. Levenslust is de mate waarin een levend wezen zich gedreven voelt om de door God in hem gestuurde levenskracht volledig tot ontplooiing te laten komen. Om een beeld te gebruiken: Men zou levenskracht kunnen vergelijken met een wagen in goede staat en met een gevulde brandstoftank, en levenslust als datgene wat de bestuurder ertoe aanzet om op het gaspedaal te drukken om de wagen in gang te brengen en te houden. Zonder deze aanzet blijft de wagen gewoon staan, ook al is hij volkomen in staat om te rijden.
Hierbij moet worden opgemerkt dat het van de vrije wil van het levend wezen afhangt in welke mate de levenskracht al dan niet wordt ingezet voor de verwezenlijking van de intenties die God met zijn leven heeft. Een schepsel kan ook schijnbaar 'bruisen van levenslust' zonder de ervaren levenskracht in te zetten voor datgene wat God van hem verwacht, namelijk wanneer het schepsel (in de eerste plaats wordt hier een mensenziel bedoeld) zich laat drijven door het verlangen om kwaad te doen en daaruit schijnbaar speciale energie put. De levenskracht is een Goddelijk geschenk, doch kan ook volledig voor de duisternis worden ingezet.
Van belang in het kader van de beleving van de Ware Liefde is het feit dat een mensenziel in haar medeschepselen de lust, het verlangen, om te leven kan verminderen en zelfs helemaal kan verwoesten. Dieren, maar ook mensen, die veelvuldig worden mishandeld, verzinken vaak hetzij in agressieve houdingen jegens hun leefwereld hetzij in depressie, een gesteldheid in dewelke zij geen zin meer vertonen om te leven. Dieren en kinderen die geregeld liefdeloos worden behandeld, vertonen vaak een verlies aan belangstelling voor speelgoed, voor communicatie en spel met medeschepselen enzovoort.
Mensenzielen die medeschepselen liefdeloos behandelen, beroven deze medeschepselen van de zon (het Licht en de warmte) in hun leven, waardoor deze schepselen geen vreugde meer vinden in spelen of in communiceren. Dit komt doordat een schepsel dat mishandeld (of verwaarloosd!) wordt, zijn leefwereld niet meer onverdeeld kan ervaren als een bron van Liefde, Licht, warmte, vreugde, veiligheid en geborgenheid, doch wordt achtervolgd door de verwachting van bedreiging, onheil, leed, ellende, duisternis, koude, onveiligheid en vijandigheid.
In dit schepsel wordt de levenskracht zodanig geblokkeerd dat zijn hele gevoelswereld geleidelijk (vaak minstens gedeeltelijk onbewust, zoals dit bij dieren en kinderen doorgaans het geval is) wordt beheerst door de beklemmende voorstelling en verwachting dat het door God (de Bron van alle Liefde!) is verlaten en dat het niet waardig wordt geacht om Liefde, vreugde en warmte te ervaren.
De Hemelse Meesteres liet daarnet verwijzen naar verwaarlozing. Bij verwaarlozing (van medemensen of dieren) is sprake van een gebrek aan belangstelling voor het lot en de noden van een medeschepsel, van een gebrek aan inleving, en van onverschilligheid. Onverschilligheid is op zich reeds een zaak van ontbrekende Liefde en van gebrek aan gevoel van verbondenheid met medeschepselen.
Een schepsel dat wordt verwaarloosd door een mensenziel die door Gods Voorzienigheid is voorbestemd om zich om dit schepsel te bekommeren, voelt zich afgesneden van alle Liefde en verzinkt in de voorstelling dat het blijkbaar geen Liefde en zorg waardig is. Hierdoor begaat de ziel die medeschepselen verwaarloost, in Gods ogen een zware zonde, want zij snijdt kanalen van Liefde door, die door God binnen Zijn Schepping zijn voorzien en waarvan God verwacht dat zij (deze ziel) deze kanalen actief, spontaan, vrijwillig en volhardend voedt met zuivere Liefde en zuivere gevoelens.
Een ziel die medeschepselen verwaarloost, zendt naar God een signaal uit dat zegt 'ik voel geen verbondenheid met het netwerk van Uw Schepping, en het lot en het leed van mijn medeschepselen laat mij koud'. Hier zien wij een levenshouding die de Wet van de Ware Liefde diep overtreedt.
Door weinig vormen van hartsgesteldheid kan een mensenziel jegens God een groter getuigenis afleggen voor liefdeloosheid dan door verwaarlozing. Verwaarlozing doet de schepselen die hiervan het slachtoffer zijn, zwaar onrecht aan. Bij verwaarlozing laat een mensenziel een medeschepsel met hetwelk zij nochtans jegens God een verbond van Liefde en zorg heeft gesloten, geen deel hebben aan haar leven, waardoor elke overvloeiing van Liefde reeds uitgesloten wordt.
Dit wordt bijvoorbeeld merkbaar in situaties waarin een mens zijn kinderen, zijn levenspartner en/of zijn huisdieren verwaarloost, dit wil zeggen deze aan hun lot overlaat en zich weinig of niet om hun noden en hun leed bekommert.
De Koningin des Hemels wijst hier bovendien op een situatie van verwaarlozing die zelden als dusdanig wordt herkend doch niettemin in Gods ogen blijk geeft van liefdeloosheid: een huisdier buitenshuis in een hok onderbrengen, met weinig beschutting tegen de weersomstandigheden, met weinig rechtstreeks contact en derhalve in een situatie van gebrek aan verbondenheid en aan blijken van Liefde, medeleven en respect voor een levend wezen dat door God is gemaakt en door God is voorzien binnen een verbond van zorgzaamheid onder de hoede van een mensenziel.
Een dergelijke toestand kan de levenslust van de betrokken dieren aantasten, daar in hen de door God voorziene kanalen voor de stroming van het Leven en de Liefde grotendeels onwerkzaam worden gemaakt. Geen enkel schepsel, dit wil zeggen geen enkele mens én geen enkel dier, is gemaakt om een leven te leiden zonder Liefde, zonder blijken van belangstelling en betrokkenheid vanwege mensenzielen, daar de mensenziel de levensopdracht heeft om God tegenwoordig te stellen jegens de hele Schepping, en God de Bron is van de absoluut volmaakte Liefde.
12. Gevoelens van zinvolheid van het leven.Ook dit element ligt zeer dicht bij de levenskracht en de levenslust. Een mensenziel die in een medeschepsel de levenslust wegneemt, wekt in dit schepsel tevens geleidelijk aan het gevoel dat het leven geen zin heeft. Een levensweg die veelvuldig wordt overschaduwd door duisternis die via één of meer mensenzielen op deze levensweg wordt overgedragen, wordt door het betreffende schepsel op zeker ogenblik ervaren als 'niet (meer) de moeite waard om te worden voortgezet'.
Mensenzielen stellen zichzelf gewoonlijk gemakkelijk vragen naar de zin van het leven. Dieren doen dit niet, doch zoals de Hemelse Meesteres reeds vroeger aantoonde, zijn zij onbewust niet minder gevoelig voor gelijkaardige ervaringen, vooral dieren die behoren tot een diersoort met een meer ontwikkeld gevoelssysteem en een 'hogere intelligentie'. De meeste schepselen, zowel mensenzielen als dieren, zijn zich niet bewust van de ware zin van het leven.
Niettemin, aldus de Koningin des Hemels, voelen zowel mensenzielen als dieren deze zin ergens in de diepte van hun wezen, en 'weten' zij dat zij slechts op aarde zijn om hun rol binnen de ontwikkelingen van het netwerk van de Schepping en voor de verwezenlijking van Gods Werken op aarde te vervullen.
Dit onbewust 'aanvoelen' werkt in elk schepsel als een drijvende kracht. In moeilijke situaties en tijdens ontwikkelingen in dewelke het leven zijn kleur en zijn Licht lijkt te verliezen, kan elk schepsel worden bevangen door een onbewuste zwaarmoedigheid, een gevoel van een soort 'verlies van richting of van oriëntatie op de levensweg', het gevoel alsof het leven nergens heen leidt, dus alsof het geen bestemming heeft.
Een mensenziel kan zich van dit verlies van richting bewust worden, een dier niet, doch elk schepsel ervaart een dergelijke fase enigszins gelijkaardig als een grote rem op de natuurlijke aandrift om te leven, te handelen, met medeschepselen om te gaan.
Als voorbeeld wijst de Moeder Gods op mensenzielen die geregeld liefdeloos worden behandeld, onder meer in situaties zoals gevangenschap met mishandeling, foltering of harde levensomstandigheden in welke vorm dan ook, waarbij een gevangene na een zekere tijd geen zin meer ziet in de voortzetting van zijn leven en zich gedeprimeerd en lusteloos doorheen de dagen sleept. Deze toestand blijft in vele gevallen ook lange tijd na het einde van de gevangenschap aanhouden, niet zelden zelfs levenslang.
Een gelijkaardige gesteldheid kan ook buiten de context van gevangenschap voorkomen, bij zielen die op grond van levensomstandigheden die op hen duister, bedrukkend of uitzichtloos overkomen, een neiging tot zelfmoord ontwikkelen of geen enkele inzet meer vertonen om het beste van hun dagen te maken. Ook dieren kunnen gelijkaardige gesteldheden ervaren, doch méér onbewust, en reageren op deze gesteldheden met tekenen van gebrek aan levenskracht en levenslust.
Dit is vooral het geval bij dieren in langdurige gevangenschap met eerder liefdeloze behandeling, en nog méér bij dieren die werkelijk mishandeld worden. Deze gesteldheden zijn de wrange vruchten die worden gezaaid door mensenzielen die de Wet van de Ware Liefde niet beleven.
Om deze redenen, aldus de Koningin des Hemels, beschouwt de rechtvaardige God het als een ware zonde wanneer een mensenziel één of meer medeschepselen ertoe brengt, in hun leven geen zin meer te vinden en hen daardoor ten prooi geeft aan uitzichtloosheid. In deze medeschepselen komt als het ware de stroming van Gods Liefde tot stilstand, waardoor het lijkt alsof zij niet langer meer leven, doch louter 'vegeteren', met andere woorden: zich mechanisch, zonder veel gevoel en als robotten doorheen de dagen slepen.
Een schepsel in een dergelijke gesteldheid lijkt te zijn beroofd van zijn vermogen om een actieve rol te spelen als werktuig van God voor de bevordering van de bloei van het netwerk van de Schepping.
13. Verhoogde gevoelens van de individuele waardigheid. De Meesteres van alle zielen onderrichtte reeds meermaals over de waardigheid die elk schepsel (elke mensenziel én elk dier) bezit op grond van het feit dat het rechtstreeks voortkomt uit het Hart van God, waar het schepsel wordt ontworpen, zijn levensweg en rol binnen het netwerk van de hele Schepping worden voorbereid, en het schepsel wordt bekleed met Leven.
Elk schepsel ontleent zijn waardigheid dus aan het feit dat het als het ware de handtekening van zijn Schepper in zich draagt, het 'certificaat' dat is voorzien van de Naam van zijn Goddelijke Maker en waarin de Maker als het ware verklaart met welk doel Hij dit schepsel in de wereld heeft gezonden, namelijk als werktuig voor de vervulling van een onfeilbaar en dus absoluut volmaakt Goddelijk Plan.
De Hemelse Meesteres vergelijkt de waardigheid van elk schepsel op grond van zijn herkomst uit het Hart van God met een diamant met een onbetaalbare waarde omdat deze door God is gemaakt en is geslepen op een wijze die een welbepaalde zin heeft binnen het Grote Plan dat God ten aanzien van de hele Schepping koestert en tracht te voltooien, en Zij wijst met klem op het feit dat deze voltooiing op grond van een Goddelijk Mysterie moet gebeuren via de actieve, vrijwillige, spontane en volhardende medewerking van elke mensenziel, en dat in de tweede lijn ook elk dier een rol te vervullen heeft om deze voltooiing tot stand te brengen.
Elk schepsel heeft een onschendbare waardigheid op grond van de waarde die het bezit als bouwwerk van God. Deze waarde van elk schepsel, en dus zijn waardigheid, wordt op geen enkele wijze beïnvloed door individuele kenmerken (uitzicht, ras, huidskleur, geslacht, enzovoort), omdat God met dit alles een welbepaalde bedoeling heeft: Elk schepsel moet precies met deze kenmerken zijn leven op aarde voltooien om precies met die kenmerken zijn rol binnen de ontwikkeling van het hele netwerk te vervullen.
Daarom is elke discriminatie op grond van soort, ras, huidskleur, geslacht, lichamelijk uitzicht, enzovoort, in Gods ogen zondig, want elke discriminatie geeft uitdrukking aan verzet tegen Gods Beschikking en aan verheffing van zichzelf tot een status van rechter over medeschepselen.
Een ziel die de Ware Liefde beleeft, streeft ernaar, door haar hele wijze van zijn en van optreden jegens haar medeschepselen de waardigheid van elk medeschepsel volkomen in stand te houden, te verdedigen, en waar mogelijk het gevoel van eigenwaarde in een medeschepsel te stimuleren.
De waardigheid van een medeschepsel in stand houden en verdedigen, betekent: voor dit medeschepsel respect opbrengen zoals het is, en er helpen voor zorgen dat ook anderen geneigd zijn om dit respect voor dit medeschepsel op te brengen. Op dit gebied ligt niet slechts een taak voor elke ouder en opvoeder jegens de kinderen, maar voor elke mensenziel jegens elk medeschepsel. De waardigheid van een medeschepsel kan worden neergehaald door mishandeling, bespotting, vernedering, elke vorm van kwelling of misbruik.
Wat vele mensenzielen niet beseffen, is dat ook dieren gevoelig zijn voor bespotting. Vele dieren voelen haarfijn aan of een mens hen ernstig neemt of niet, en voelen heel precies welke hartsgesteldheid achter een glimlach of een lach in hun richting schuilgaat. Laten wij niet vergeten dat elke mensenziel mede verantwoordelijk is voor de emotionele vorming van elk dier waarmee zij in contact komt, en dat deze emotionele vorming niet onbelangrijk is, want deze bepaalt mede de mate waarin een dier verder kan functioneren als kanaal van Liefde, ook naar mensenzielen toe.
Het vermogen om de hartsgesteldheid van haar medeschepselen aan te voelen, is sedert de erfzonde voor de mensenziel in hoge mate verloren gegaan. Elke ziel kan dit vermogen echter in stand houden of tot nieuwe bloei brengen door een verlangend streven naar de beleving en verspreiding van de Ware Liefde.
Kleine voorbeelden, doch heel groot in Gods ogen, kan elke mensenziel stellen door haar medeschepsel (mens of dier) zonder uitzondering en zonder enige vooringenomenheid of vooroordeel te benaderen vanuit spontane, onzelfzuchtige en respectvolle Liefde. De schending van de waardigheid van een medeschepsel kan zich in vele ondoordachte handelingen verschuilen, die voor God gelden als ondeugd of zelfs zonde, omdat zij blijk geven van miskenning of ten minste onvoldoende erkenning van Zijn Werken in een medeschepsel.
Laten wij steeds voor ogen houden dat een ziel die in een medeschepsel een gedraging opwekt op kunstmatige wijze, dus op een moment waarop dat medeschepsel voor deze gedraging niet klaar is of terwijl het deze gedraging op dat ogenblik niet spontaan uit zichzelf zou stellen, hierdoor reeds inbreuk pleegt op de waardigheid van dit medeschepsel.
Deze aansporing berust bovendien op zelfzucht, zij houdt geen rekening met de behoeften van het medeschepsel of met datgene, wat dit medeschepsel op dat ogenblik verlangt of niet verlangt, of eventueel nodig heeft.
Nog erger is het, wanneer de aansporing bovendien uitgaat van de bedoeling, het medeschepsel op één of andere wijze belachelijk te maken ter wille van het eigen vermaak of het vermaak van derden. Vanzelfsprekend geldt deze regel niet slechts ten aanzien van dieren, doch evenzeer ten aanzien van een medemens. De vuistregel luidt: De ziel mag in de omgang met een medeschepsel nooit vergeten dat zij in contact is met een Werk van God, en dat daarom de wijze waarop zij met elk medeschepsel omgaat, mede de bloei van een gezond netwerk van de hele Schepping helpt bepalen.
Daarom rust op elke mensenziel een grote verantwoordelijkheid: God oordeelt elke ziel in haar stervensuur mede op grond van de mate waarin zij het netwerk van de Schepping heeft helpen bloeien of waarin zij integendeel dit netwerk schade heeft toegebracht.
De waardigheid van een medeschepsel jegens de medemens verdedigen, is zoals het schoonwissen van de spiegel van Gods Tegenwoordigheid in dit medeschepsel. Een medeschepsel van zijn waardigheid beroven, daarentegen, doet een ziel bijvoorbeeld door dit medeschepsel te verwaarlozen, te mishandelen, te folteren, op welke wijze dan ook te kwellen, te verkrachten, diepgaand te vernederen, te bespotten, geestelijk of emotioneel te verwoesten, of het van God weg te trekken.
Definitie en uitdieping van het kernbegrip van de Wetenschap van het Goddelijk Leven geschonken door de Meesteres van alle zielen aan Myriam van Nazareth - Maria Domina Animarum
Inhoud
1. Definitie van Ware Liefde 2. Elementen van Ware Liefde 3. Ware Liefde als graadmeter voor de staat van genade 4. Noodoproep in verband met de ongebreidelde overtredingen van de Wet van Ware Liefde 5. Bewustmaking van de ware toedracht van de schending van de Wet van Ware Liefde
1 DE MEESTERES VAN ALLE ZIELEN DEFINIEERT 'WARE LIEFDE'
Het geheel van de onderrichtingen van de Heilige Maagd Maria in Haar alles omvattende, Haar door God geschonken hoedanigheid als Meesteres van alle zielen, kreeg van Haar Zelf de benaming Wetenschap van het Goddelijk Leven. Het absolute kernbegrip rond hetwelk alles in Haar onderrichtingen draait, is de Ware Liefde, het Wezen van God Zelf, de sturende kracht van God Zelf die Zijn Schepping in leven en in harmonie moet houden.
De zielen begrijpen de Ware Liefde niet steeds zoals God haar bedoelt. Daarom laat de Koningin des Hemels in dit afzonderlijk artikel de essentie van de betekenis van dit begrip belichten.
Voor de Ware Liefde gaf de Heilige Maagd Maria de volgende uitvoerige, zeer diepgaande definitie:
Ware Liefde is de essentie, het ware wezen, van het Goddelijk Levenb. Zij is de gesteldheid waarin alle handelingen, woorden, gedachten, gevoelens, verlangens en bestrevingen van de ziel er van harte, vrijwillig en spontaan op zijn gericht:
1 op volkomen onzelfzuchtige, onbaartzuchtige en onvoorwaardelijke wijze in elk medeschepsel de levenskracht in ziel, geest, hart en lichaam te vergroten en het gevoel van welzijn in ziel, geest, hart en lichaam te versterken, en de waardigheid van elk medeschepsel als Werk van God onbeperkt en ongeschonden in stand te houden en te verdedigen; en
2 een maximale bijdrage te leveren tot de verwezenlijking en voltooiing van Gods Plannen en Werken op aarde, met andere woorden: tot de vervulling van Zijn Wet, waarbij het leveren van deze bijdrage wordt nagestreefd met absolute voorrang boven de bevrediging van eigen behoeften en verlangens.
Leven in Ware Liefde, is zo leven, dat de ziel doorheen haar hele doen en laten, haar woorden, gedachten, gevoelens, bestrevingen, al haar innerlijke gesteldheden en de uitstraling van haar hele wezen
1 Licht
2 warmte
3 geborgenheid
4 Vrede
5 vreugde
6 Hoop
7 verlichting
8 moed
9 vertrouwen
10 levenskracht
11 levenslust
12 gevoelens van zinvolheid van het leven
13 verhoogde gevoelens van de invididuele waardigheid, en
14 de intuïtieve zekerheid van Gods nabijheid
brengt op de levenspaden van alle medeschepselen die door Gods Voorzienigheid op haar weg worden geleid, ongeacht onder welke vorm en voor welke tijdsduur deze contacten plaatsvinden, en dat zij jegens al haar medeschepselen slechts positieve gevoelens en gedachten koestert en hen niets anders toewenst dan geluk en bloei op alle niveaus van hun wezen en in alle situaties van hun leven.
2 ELEMENTEN VAN WARE LIEFDE
In de definitie die de Meesteres van alle zielen in september 2013 gaf in verband met 'leven in de Ware Liefde', maakte Zij melding van veertien elementen, in feite veertien gesteldheden die in medeschepselen tot stand kunnen worden gebracht, in stand kunnen worden gehouden of kunnen worden bevorderd in de mate waarin een mensenziel met wie deze medeschepselen in aanraking komen, de Ware Liefde beleeft en deze uitstraalt door haar hele wijze van zijn.
De Koningin des Hemels laat deze veertien elementen nader toelichten teneinde daardoor ook het inzicht van de zielen in de Ware Liefde als wezenskenmerk van God Zelf en als Basiswet van het Goddelijk Leven, het Leven van een mensenziel als spiegel van Gods Hart, te verdiepen.
De volgende gesteldheden en ervaringen moet elke ziel proberen op te wekken en te bevorderen in elk medemens met hetwelk zij in aanraking komt, ongeacht of het contact kortstondig of van langere duur is:
1. Licht. Het Licht is bij uitstek het symbool voor het hele Wezen en alle eigenschappen van God Zelf, alles wat tegengesteld is aan de duisternis, die het wezen en alle eigenschappen van de satan en de zonde uitdrukt.
Een ziel die al haar medeschepselen bestraalt met een Licht dat spontaan uit haar hart komt, vervult daardoor haar basismissie in het leven, die bestaat uit een trouwe navolging van de gesteldheden van Jezus Christus Zelf (Die het 'Licht der wereld' wordt genoemd).
Reeds jaren geleden noemde de Hemelse Koningin de blijmoedigheid 'het Licht van de ziel': Een blijmoedige ziel straalt als het ware Licht om zich heen. Belangrijk is hierbij, te begrijpen dat 'blijmoedigheid' niets te maken heeft met uitbundig of veelvuldig lachen. Ware blijmoedigheid is een gesteldheid die leeft in een ziel die innerlijk straalt doordat zij waarlijk Vrede heeft met haar leven. Vrede met het leven heeft een ziel die akkoord gaat met alles wat Gods Voorzienigheid voor haar beschikt.
Een ziel in deze gesteldheid zal in elk contact met elk medeschepsel deze innerlijke overeenstemming met God op haar medeschepsel overdragen. Elk medeschepsel dat met deze ziel in aanraking komt, wordt dan als het ware bestraald met zonlicht, terwijl een schepsel dat in aanraking komt met een ziel die dit Licht niet, of slechts in geringe mate, in zich draagt, eerder het gevoel zal krijgen alsof plots een wolk boven haar hangt, die haar eigen Licht bedreigt.
Een ziel die weinig of geen Licht in zich draagt of weinig of geen Licht uitstraalt, zal al haar medeschepselen eerder bezwaren, doordat een dergelijke ziel niet de Leven schenkende kracht van de Ware Liefde op haar medeschepselen overbrengt.
Het Licht is het grote wezenskenmerk van God. God bestaat uit niets dan absoluut volmaakte Liefde. Daarom is het Licht dat een ziel om zich heen weet te stralen, des te sterker naarmate deze ziel actief, spontaan en in totale verloochening van eigen behoeften en verlangens de Ware Liefde beleeft. Zolang een ziel haar hart niet ten volle en spontaan laat beheersen door een voldoende krachtig Licht, zal haar Liefde voor haar medeschepselen gebrekkig blijven.
Een ziel die waarlijk liefheeft, zal in haar medeschepselen niet de ervaring wekken alsof de levensweg van deze medeschepselen door een wolk wordt overschaduwd, doch integendeel op haar medeschepselen een uitwerking hebben die vergelijkbaar is met deze welke uitgaat van een opgaande zon na een sombere regenperiode.
Op een medeschepsel Licht overbrengen, heeft eveneens te maken met oprechtheid en Liefde voor de Waarheid. Een mensenziel die waarlijk liefheeft, zal haar medeschepselen niet beliegen, bedriegen of misleiden. Op grote schaal wordt de invloed van de duisternis via de leugen, het bedrog en de misleiding onmiskenbaar duidelijk in politieke regimes die zichzelf, hun ideologie en hun handelingen in stand trachten te houden via propaganda die is gebaseerd op schaamteloze leugens en opruiing.
Opruiing is het aansporen van medemensen tot geweld of elke vorm van negatieve houding of gedrag ten nadele van bepaalde medemensen, groeperingen of staten. Opruiing vormt daardoor één van de meest duistere uitingen van liefdeloosheid: Zij beoogt vaak om in grote aantallen mensenzielen een houding te scheppen vanuit dewelke dezen gemakkelijker overgaan tot vervolging en zelfs moord op medemensen of medeschepselen in het algemeen.
Propaganda met de vaak ermee gepaard gaande opruiing behoort tot de grootste wapens van de satan tegen de stroming van de Ware Liefde doorheen het netwerk van de Schepping.
2. Warmte.De Hemelse Meesteres zei ooit dat zachtmoedigheid de warmte van een ziel bepaalt. Een ziel die haar medeschepselen met zachtheid en tederheid behandelt, door haar handelingen maar ook via de vorm, de inhoud en de toon van haar woorden, hult deze medeschepselen in warmte.
Elke vorm van agressie, zowel in handelingen (een medeschepsel slaan, schoppen, op welke wijze dan ook folteren of mishandelen) als in woorden (een medeschepsel toeschreeuwen) vanuit een hart dat koud is of dat haat, minachting of om het even welke negatieve gesteldheid in zich koestert, draagt koude op het medeschepsel over.
Een schepsel dat in aanraking komt met een mensenziel die geen warmte in zich draagt, voelt dit contact aan als koude en duisternis. Daarentegen zal een ziel die warmte uitstraalt, haar medeschepselen ook zelf verwarmen. Waar Ware Liefde heerst, worden duisternis en koude uit schepselen verdreven, wat door deze schepselen wordt ervaren als ontspanning, rust, behaaglijkheid, een algemeen goed gevoel in ziel en lichaam, vergelijkbaar met de ervaring van een wandeling onder een zachte lentezon in een landschap dat verheffend werkt op elk niveau van het wezen van de wandelaar.
De Hemelse Koningin zei ooit dat een mensenziel die een medeschepsel slaat, schopt, bespuwt of op welke wijze dan ook bewust en opzettelijk lichamelijk leed berokkent, in dit medeschepsel ten minste tijdelijk, in bepaalde gevallen echter levenslang, het innerlijk Vuur uitdooft.
In Gods ogen is dit een zeer zware overtreding op de Goddelijke Basiswet die de hele Schepping bestuurt: de Wet van de Ware Liefde. Foltering of mishandeling van medeschepselen behoort in Gods ogen tot de ernstigste vormen van rechtstreekse schending van, en zelfs moord op, de Liefde. Door foltering en elke wijze van mishandeling schendt de schuldige ziel de waardigheid van een medeschepsel plus haar eigen waardigheid als bouwwerk van de God van Liefde.
Volgens de Koningin van Hemel en aarde verloochent de folterende of mishandelende mensenziel de handtekening die God in haar heeft aangebracht, met andere woorden het teken van haar oorsprong in Gods Hart, en rukt deze ziel zich vrijwillig los uit de kringloop van de Liefde, waardoor zij zichzelf opzettelijk weggeeft aan de dienst aan de duisternis.
Zij noemt foltering en mishandeling van medeschepselen open tekenen voor haar verzet tegen de Liefde als Goddelijke kracht die alle Leven en alle relaties en contacten tussen alle schepselen van God onbelemmerd tracht te besturen. De schuldige ziel stelt zichzelf hierdoor in dienst van de grondvesting van het rijk van de duisternis op aarde en maakt zichzelf tot terrorist die het door God beoogde Rijk van de Ware Liefde in de Schepping systematisch helpt ondermijnen en verwoesten.
Hoezeer warmte in hart en ziel verband houdt met de Ware Liefde, blijkt uit het feit dat een ziel bijvoorbeeld warmte kan voelen wanneer zij terugdenkt aan een medeschepsel dat voor haar veel heeft betekend doch dat hetzij door de dood hetzij door een langdurige scheiding niet meer actief op haar levensweg aanwezig is. Deze warmte is in wezen niets anders dan de herbeleving van de Liefdesstroom die tussen deze ziel en dit wezen heeft gestroomd terwijl dit laatste nog in leven of nog op haar levensweg was.
Op deze wereld wordt door mensenzielen veelvuldig koude op medeschepselen overgebracht door kwetsende woorden, tactloos gedrag of tactloze woorden, en door laster, verdachtmaking, zwartmakerij, en alle vormen van gevoelloos handelen en spreken. Al deze vormen van handelen en spreken vertrekken uit harten met een gebrek aan Liefde.
Zij vertrekken uit mensenzielen naar medemensen toe, doch ook naar dieren toe. De Hemelse Meesteres verwijst in dit verband naar de volgende vaak onbewuste wijze van handelen door dewelke mensenzielen jegens medemensen doch ook jegens dieren de Wet van de Ware Liefde overtreden: Mensen stellen vaak handelingen door dewelke zij medeschepselen angst aanjagen, onrustig of onzeker maken, hen bewust doen schrikken, enzovoort.
Zij wijst erop dat zielen in een gesteldheid van Ware Liefde er voldoende naar streven om in hun medeschepselen gevoelens van maximaal welzijn in stand te houden of te scheppen, en daardoor bijvoorbeeld geen bewegingen of geluiden maken die dieren afschrikken, enzovoort. Een zeer frequente vorm van overtreding in dit verband is het afschieten van vuurwerk.
Het is bijvoorbeeld een teken van oprechte Liefde wanneer een mensenziel zich de moeite getroost om bepaalde dieren (huisdieren doch ook andere) voldoende te leren kennen om te ontdekken of deze angst of onrust vertonen ten aanzien van bepaalde geluiden, bewegingen enzovoort, en dan alles in het werk stelt om dergelijke geluiden, bewegingen enzovoort, te vermijden wanneer de betreffende dieren zich in haar nabijheid bevinden. Door een dergelijk optreden toont deze mensenziel jegens God dat zij elk levend wezen respecteert en er oprecht naar verlangt dat dit zich waarlijk goed moge voelen.
3. Geborgenheid. Geborgenheid is het gevoel van veiligheid dat een schepsel kan ervaren wanneer het in contact is met een mensenziel die geen enkel negatief gevoel jegens hem koestert. In een private openbaring zei de Meesteres van alle zielen ooit tot Myriam: "Geborgenheid zou je kunnen beschouwen als het bed waarop de ziel tot rust komt".
Het tegenovergestelde van geborgenheid is het gevoel van bedreiging. Een gevoel van geborgenheid is een vrucht van de Ware Liefde: Een schepsel kan zich slechts geborgen voelen wanneer het oprechte Liefde om zich heen voelt. Een gevoel van bedreiging daarentegen, is een vrucht van liefdeloosheid. Dit gevoel ontstaat wanneer het schepsel weinig of geen oprechte Liefde ervaart, of wanneer het om één of andere reden niet in staat is om Ware Liefde in zich op te nemen. Zo kan een wezen dat gedurende langere tijd mishandeld is, of dat een hevige emotionele schok heeft ondergaan, gedurende een tijd – soms het hele verdere leven lang – storingen ervaren in het vermogen om Ware Liefde voldoende sterk aan te voelen om zich waarlijk geborgen te voelen.
Bekend is bijvoorbeeld onder welke angsten en gevoelens van bedreiging gevangenen gebukt kunnen gaan tot lange tijd na hun bevrijding of ontslag uit krijgsgevangenen- of concentratiekampen, werkkampen, strafkolonies of goelags in dewelke zij een regime van terreur en mishandeling hebben ondergaan. Bekend is ook hoe zwaar emotioneel gestoord dieren kunnen zijn nadat zij mishandeld zijn geweest of lange tijd veelvuldig allerlei vormen van liefdeloosheid hebben ervaren.
Geborgenheid schenken, is God vertegenwoordigen jegens (een) medeschepsel(en), want God is bij uitstek de Kracht die levende wezens in een staat van absoluut volmaakte geborgenheid kan brengen. De ziel, daarentegen, die verantwoordelijk is voor gevoelens van bedreiging bij medeschepselen, maakt zich schuldig aan de verwoesting van één of meer knooppunten en kanalen van Liefde in het netwerk van de Schepping, dat door God is gemaakt. Deze ziel heeft in haar slachtoffer(s) tijdelijk de kanalen doorgesneden via dewelke deze Gods Tegenwoordigheid en Liefde in zich had(den) kunnen voelen instromen, en heeft het geloof in deze Tegenwoordigheid en Liefde tijdelijk uitgeschakeld.
Dergelijke 'defecten' blijken niet zelden jarenlang of zelfs levenslang onherstelbaar en lijken de getroffen schepselen onder te dompelen in een duisternis die zij vaak nooit meer helemaal kwijt raken.
De overdracht van oprechte Liefde op een medeschepsel begint vaak met het wekken van geborgenheid in dit medeschepsel zodra de ziel dit ontmoet. De ziel handelt en spreekt hierbij zacht en oprecht liefdevol, waardoor het medeschepsel zich bij haar 'op zijn gemak voelt'. Slechts in een dergelijke atmosfeer van rust en Vrede kan de Ware Liefde onbelemmerd stromen en kunnen de betrokken schepselen contacten onderhouden die waarlijk bijdragen tot de vervulling van Gods doelstellingen met de Schepping.
4. Vrede. Vrede heeft twee betekenissen. De wereld kent dit begrip vooral als een toestand in dewelke geen oorlog tussen staten woedt of geen open conflicten bestaan tussen organisaties, gemeenschappen, groeperingen of individuele mensen.
In de ware spirituele betekenis echter, spreekt de Hemelse Koningin over Vrede (en laat Zij dit begrip bewust met hoofdletter schrijven) om de toestand aan te duiden in dewelke een mensenziel in het hart vrij is van innerlijke strijd, weerstand of verzet tegen de ontwikkelingen van het leven, in het besef dat ook datgene wat als onaangenaam wordt ervaren, door God wordt toegelaten omdat Hij het voor Zijn doelstellingen kan gebruiken.
Vrede van hart in een mensenziel is in feite het resultaat van een ongeremde en zuivere overvloeiing uit Gods Hart naar de ziel toe, doordat deze ziel zich vrijwillig en spontaan in zodanige mate van duistere neigingen heeft vrijgemaakt dat de stroming van het Goddelijk Leven onbelemmerd in haar kan binnentreden. In deze gesteldheid ervaart de ziel als het ware geen remmingen meer om in haar medeschepselen gevoelens te laten overvloeien die dit schepsel de nabijheid van God laten ervaren.
De ziel die in haar medeschepsel gevoelens van Vrede wekt, schept als het ware een atmosfeer in dewelke dit schepsel zich vrij begint te voelen van om het even welke invloed die haar innerlijke rust kan verstoren. In de staat van ware Vrede van hart voelt het wezen zich (veelal onbewust) in volkomen harmonie met God, de Basiskracht die de hele Schepping bestuurt in de mate waarin de mensenzielen Hem daartoe de kans geven.
Een ziel die de Ware Liefde beleeft, kan deze gesteldheid van hart (de zogenaamde Vrede van hart) wekken in haar medeschepselen. De Hemelse Meesteres wijst erop dat de toestand van innerlijke Vrede evenzeer kan worden gewekt in dieren, want dat dieren (in het bijzonder deze welke tot de zogenaamde 'hogere diersoorten' behoren (hond, kat, paard, dolfijn, om slechts enkele te vermelden...), zonder de tussenkomst van logisch denken of redeneren het vermogen bezitten om intuïtief mee te werken met het Plan dat God voor hun leven heeft, en daarom in de ware zin van het woord niet gauw tot protest of verzet tegen de gang van hun leven komen, tenzij hen op onnatuurlijke wijze een levensweg wordt opgedrongen waarvan zij intuïtief voelen dat deze niet in overeenstemming is met Gods bedoelingen.
Dit is het geval voor dieren die worden mishandeld, verwaarloosd of op welke wijze dan ook worden geconfronteerd met mensenzielen die in overtreding leven met Gods Wet van de Ware Liefde. Dergelijke mensenzielen beroven alle medeschepselen (ook dieren) van de innerlijke Vrede en maken zich hierdoor jegens God schuldig aan het verstoren van Plannen die God via deze medeschepselen wil uitwerken.
Beschouwen wij de volgende situatie zoals de Hemelse Meesteres deze jegens Myriam schilderde: Wanneer een mensenziel een dier benadert met in haar hart de intentie, het dier te strelen, het liefdevol toe te spreken of het met oprechte Liefde te eten of te drinken te geven, voelt dit dier een groeiende geruststelling over het feit dat deze mensenziel het geen kwaad wil doen. Het hart van het dier wordt gehuld in een toenemende ervaring van Vrede en geborgenheid.
Het dier voelt (uiteraard onbewust) Gods Tegenwoordigheid, komt tot rust, en voelt zich opgenomen in het hart van deze mensenziel. Het voelt in deze mensenziel als het ware een bondgenoot voor de vervulling van de opdracht die God voor zijn leven heeft voorzien en die het onbewust tracht te volbrengen. Laten wij daarbij beseffen hoezeer in deze situatie de Liefde circuleert: De stroming van de mensenziel naar het dier toe, wordt begeleid en versterkt door een stroom van Liefde van God naar deze ziel en naar het dier toe, zodat tussen God en de beide schepselen een kringloop van Liefde ontstaat.
Zowel de mensenziel als het dier zullen dit (gewoonlijk onbewust) ervaren als een 'goed gevoel' van grote innerlijke rust, een ervaring die wijst op het feit dat de beide schepselen tijdens hun onderlinge communicatie zeer nauw met God verbonden zijn.
Vrede van hart is een gesteldheid die steeds voortvloeit uit een (bewust of onbewust) aangevoelde overeenstemming met Gods bedoelingen. De Hemelse Koningin wijst erop dat zelfs dieren trachten naar harmonie met mensenzielen omdat zij een dergelijke toestand (onbewust) ervaren als een noodzakelijk fundament om datgene te volbrengen waartoe zij in de wereld zijn gezonden, want ook elk dier is niet zomaar op aarde, doch is op aarde met een welbepaalde bedoeling binnen de vervulling van het Plan dat God met Zijn Schepping heeft.
Precies daarom zei de Hemelse Meesteres reeds bij herhaling dat een dier geen voorwerp is, doch een werktuig dat door God moet kunnen worden ingezet voor een gezonde ontwikkeling van Zijn Heilsplan. Deze 'gezonde ontwikkeling' is slechts mogelijk in de mate waarin elk schepsel (ook elk dier) zijn leven kan leiden in overeenstemming met Gods bedoelingen, en dus in een levenssfeer die volkomen wordt beheerst door de Goddelijke Wet van de Liefde. In de eerste plaats de mensenziel is verantwoordelijk voor de mate waarin dit mogelijk is.
5. Vreugde. De vruchtbaarheid van een mensenleven in Gods ogen wordt bepaald door de rijkdom van het gevoelsleven van de ziel, in die zin dat vele zielen weinig positief bijdragen tot de verwezenlijking van Gods Werken en Plannen doordat zij hoofdzakelijk leven vanuit het denkende en redenerende verstand. Dergelijke zielen lijden aan gevoelsarmoede.
De echte waarde van een mensenleven voor God bestaat uit een rijke oogst aan diep beleefde momenten van zelfverloochenende Liefde. Een ziel die haar medeschepselen benadert vanuit een voelend hart en in volle oprechtheid, zal in deze medeschepselen gemakkelijk gesteldheden van vreugde opwekken. Omgang met een medeschepsel vanuit gesteldheden van oprechte Liefde bereidt in dit medeschepsel vreugde. Door in een medeschepsel vreugde op te wekken, helpt een ziel het leven van haar medeschepsel te verlichten, er kleur en smaak aan te geven.
De gesteldheid van ware vreugde geeft uitdrukking aan de levensatmosfeer die God van meet af aan in Zijn hele Schepping wilde zien, doch deze atmosfeer leeft slechts in de mate waarin mensenzielen de Ware Liefde ongeremd laten circuleren naar al hun medeschepselen toe. Een ziel in de gesteldheid van Ware Liefde maakt het tot een levensdoel om elk medeschepsel met hetwelk zij op om het even welke wijze en voor om het even hoe langdurig of hoe kortstondig in aanraking komt, vreugde te bereiden.
De ziel die zo leeft, ervaart spoedig dat zijzelf veel meer vreugde kan ervaren naarmate zij haar medeschepselen voelbaar verheugt. Een ziel die zich niet laat drijven door oprechte Liefde, zal dit niet ervaren, en zal eerder onverschillig zijn voor de gevoelens van haar medeschepselen: noch hun vreugde noch hun droefheid raakt haar.
In de mate waarin een mensenziel zich waarlijk openstelt voor een ongeremde verbinding met God en Zijn liefdesstroom, kan zij leren, bij elke handeling van oprechte Liefde die zij jegens een medeschepsel stelt, de vreugde te voelen die hierdoor in dit medeschepsel wordt gewekt, en kan zij deze vreugde ook in haar eigen hart leren aanvoelen als een Vuur dat slechts uit het Hart van God Zelf kan komen.
Een dergelijke ervaring schept een gevoel van diepe verbondenheid tussen de ziel, het betreffende medeschepsel en God. In een dergelijke ervaring kan de ziel in zichzelf het onmiskenbare teken vinden voor het feit dat, zoals de Hemelse Meesteres ooit onderrichtte, God Zich zeer verheugt over elke onbelemmerde en zuivere overvloeiing van Liefde tussen schepselen en over de verbondenheid die door deze overvloeiing wordt gewekt of versterkt.
Doordat elk leven op aarde gepaard gaat met beproevingen van uiteenlopende aard, bestaat één van de krachtigste bronnen van vreugde voor elk levend wezen uit de ervaring van hulp, ondersteuning en bijstand vanwege een medeschepsel (zie in dit verband ook punt 7). De ervaring van een schepsel dat een medeschepsel zich van harte klaar toont om te helpen bij het dragen van een kruis, vormt één van de krachtigste wegen om schepselen aan elkaar te smeden en de liefdesstroom van God doorheen de Schepping te versterken.
Coronata-openbaring voor de laatste tijden - Maria Domina Animarum
20/8/2022 CORONATA-OPENBARING VOOR DE LAATSTE TIJDEN
door Maria, Koningin van de Hemel, via Myriam van Nazareth - Maria Dominarum Anima
Jullie beleven een tijd waarin de waardigheid van Gods schepselen méér dan ooit wordt geschonden. Laat Mij in het kader van deze Openbaring louter licht werpen op de mensenziel. Haar waardigheid is verbonden met de kiem van de heiligheid die in elke mensenziel is neergelegd, en die de blauwdruk bevat van het vermogen van de mensenziel om waarlijk beeld en gelijkenis van haar Schepper en God te worden en te zijn.
De Laatste Tijden worden in zeer hoge mate gekenmerkt door ongeëvenaarde pogingen van de duisternis om mensenzielen in te zetten voor niets ontziende aanvallen op de waardigheid van alle medeschepselen. Het instandhouden, onvoorwaardelijk respecteren en koesteren van de waardigheid van elk medeschepsel stelt de mensenziel in staat om in zich het vermogen om beeld en gelijkenis van God te zijn, ten volle tot ontplooiing te brengen.
Om deze reden is dit vermogen het grote doelwit van de aanvallen vanwege de duisternis. De satan wil alles wat hem aan God, Zijn volmaakte Liefde en al Zijn heerlijkheden herinnert, restloos vernietigen en heeft de eed gezworen dat hij alles in het werk zou stellen om God elke mensenziel te ontroven.
Ik heb Mijn hele leven lang de satan en al zijn pogingen om in Mij het vermogen om beeld en gelijkenis van God te zijn, te breken, en om Mij te verwijderen van een vlekkeloze beleving van Gods Grondwet, de Wet tot volmaakte en onvoorwaardelijke toepassing van de ware zelfverloochenende Liefde, totaal, onbegrensd en ononderbroken in Mijn macht gehad.
Daarom ben Ik door de onfeilbaar oordelende God verheven tot Koningin en Meesteres van al het geschapene, want zie:
Elke mensenziel, zonder enige uitzondering, is ertoe geroepen om zo te leven dat de werkingen en de uitstraling van haar innerlijk leven, dit wil zeggen van de gesteldheden van haar hart, in haar het vermogen om spiegelbeeld van Gods Hart te zijn, naar de volmaaktheid kunnen doen toegroeien.
Volgens het onfeilbare oordeel dat God vanaf het begin van de geschiedenis van de mensheid heeft uitgesproken over het voorbije aardse leven van elke mensenziel die ooit in de wereld is gezonden, heeft geen enkele mensenziel buiten Mij ooit voor de volle honderd procent aan deze roeping beantwoord, in elke situatie, in elke gebeurtenis, in elk contact met medeschepselen, in elk detail en op elk ogenblik van het leven vanaf de geboorte tot in het uur waarin het leven van het lichaam in Gods Hart werd teruggeroepen.
Van een volmaakte, onvoorwaardelijke toepassing van de Goddelijke Grondwet door een mensenziel is sprake in de mate waarin deze mensenziel de ware zelfverloochenende Liefde jegens al haar medeschepselen spontaan, actief en vrijwillig op een vlekkeloze wijze heeft toegepast.
Dit betekent dat deze mensenziel in alle omstandigheden, situaties, gebeurtenissen en contacten met medeschepselen zowel in haar gedrag en reacties jegens elk medeschepsel als in de verborgen gesteldheden van haar innerlijk leven een vlekkeloze spiegel van de Tegenwoordigheid van God Zelf is, zodat deze ziel in staat is om haar God jegens elk medeschepsel tegenwoordig te stellen.
Dit is wat het betekent wanneer Ik zeg dat elke mensenziel de roeping heeft om spiegelbeeld van God Zelf te zijn. Precies met deze opdracht werden reeds de eerste mensenzielen in de wereld gezonden: om in Gods Naam en precies volgens Zijn eigen gesteldheden alle schepselen onder hun hoede te nemen en het Licht en de Liefde van God Zelf om zich heen uit te stralen.
De mensenziel moet de Goddelijke Grondwet volkomen spontaan en vrijwillig toepassen. Dit wil zeggen dat zij dit niet doet omdat iemand – zelfs God niet – haar ertoe dwingt, doch omdat zij spontaan precies hetzelfde als God Zelf wil.
God heeft geoordeeld dat buiten Mij geen enkele ziel ooit in elk detail en op elk ogenblik van haar aardse leven haar wil honderd procent in overeenstemming met Zijn eigen Wil heeft gebracht. Daar de Wil van God absoluut volmaakt is, komt dit oordeel hierop neer, dat volgens onze Schepper Mijn Wil op elk ogenblik van Mijn leven op aarde volmaakt identiek is geweest met de Zijne. Begrijp wel wat dit betekent:
Gods Wil is de Bron van elke uiting van Zijn Werken en de motor van Zijn almacht. Omdat Mijn Wil volkomen één is met Gods Wil, betekent dit dat Mijn macht volkomen onbegrensd is. Daarom is Mijn hoedanigheid van alle hoedanigheden, Mijn alomvattende hoedanigheid als Meesteres van alle zielen, niets anders dan een door God op grond van Zijn onfeilbaar oordeel toegekende titel die aanduidt dat Ik onder alle schepselen het best geplaatste schepsel ben om Hemzelf te vertegenwoordigen jegens alle mensenzielen, en aldus bij uitbreiding jegens alle schepselen.
God heeft Mij in de volheid van Mijn Wezen, zowel Mijn ziel als Mijn stoffelijk Lichaam, ten Hemel opgenomen en gekroond tot Koningin van Hemel en aarde en Mij daardoor boven alle schepselen verheven omdat in Gods ogen de waarde van een mensenleven voor de verwezenlijking van Zijn Werken en Plannen volkomen wordt bepaald door de mate waarin de betreffende ziel haar Wil één heeft gemaakt met de Zijne, en daardoor Zijn Wil heeft volbracht, in elk detail van haar doen en laten en van haar innerlijk leven (denken, voelen, bestreven, alle innerlijke reacties ten aanzien van elke gebeurtenis en situatie in haar leven).
Ik ben niet slechts tot Koningin van Hemel en aarde verheven omdat Ik de Moeder van Gods Zoon was: In dit geval zou Ik deze titel slechts hebben ontvangen als uitvloeisel van een eenmalig Goddelijk geschenk. Ik heb deze titel in de eerste plaats ontvangen op grond van Mijn vrijwillige levenslange inzet voor een vlekkeloze toepassing van Gods Wet, en dus van Gods Wil, in elk detail van Mijn doen en laten en van al Mijn innerlijke gesteldheden.
God beschouwt dit als een onomstotelijk teken voor Mijn alles beheersend verlangen dat de Goddelijke Wet volmaakt zou worden vervuld. Dit teken heeft Hem ertoe gebracht, Zijn verlangen te verkondigen dat Ik voortaan bekend zou zijn als de enige Meesteres van alle zielen – in de Hemel, op aarde, in het oord van loutering en in de regionen der duisternis – en aldus als bezitster van een absoluut onovertroffen en onvoorwaardelijk uitvoerbare macht over al deze zielen, een macht die bestaat uit een onovertroffen invloed op Gods Hart, een invloed die Ik echter slechts concreet kan verwezenlijken volgens de mate waarin mensenzielen op hun beurt hun wil één maken met Mijn Wil, die identiek is met de Wil van God.
De ideale weg naar de volle bloei van de ziel volgens Gods beeld en gelijkenis is daarom de volmaakte navolging van Mij in het bestreven van een volkomen zondeloosheid, met andere woorden van volmaakte toepassing van de Wet van de volmaakte heiligheid, die niets anders is dan een totale ontkrachting van de werken en plannen der duisternis in het eigen leven.
Volmaakt heilig is de ziel die de Wet van de Ware Liefde vlekkeloos beleeft in alle situaties van haar leven en tot in haar diepst verborgen innerlijke gesteldheden. Dit was immers het geheim van de volmaaktheid van Mijn eigen aardse leven in de ogen van de oordelende God: dat Ik op elk ogenblik en in alle omstandigheden de Goddelijke Grondwet van de zelfverloochenende Liefde in volmaaktheid heb vervuld en dat daardoor de gesteldheden van Mijn Hart absolute spiegelbeelden waren van het Hart van God Zelf.
Om deze zelfde reden is Mijn Hart één met het Hart van de Christus, en ben Ik het Tabernakel van de H. Drie-eenheid, de Bruid van de Heilige Geest en de Ark van het Nieuw Verbond. Hierdoor heeft geen enkele mensenziel ooit in dezelfde mate als Ik bijgedragen tot de verwezenlijking van de Werken en Plannen die God sedert de schepping van de mens in de wereld tracht te volbrengen. In het kader van deze verwezenlijking was Ik onder meer de volmaakt bruikbare sleutel in Gods hand op de deur naar de Verlossing van de mensenzielen door de Christus.
Dit alles is de ware rechtvaardiging van Mijn kroning tot Koningin van Hemel en aarde en van Mijn verheffing tot Meesteres van alle zielen.
Ik wees er doorheen de jaren reeds veelvuldig op, dat het verheerlijken van Gods Werken en Plannen een grote macht kan ontwikkelen. Dit komt doordat een dergelijke verheerlijking God aantoont dat mensenzielen hun wil in overeenstemming brengen met Zijn Wil en daardoor aantonen dat zij bereid zijn om zich volkomen te laten inschakelen in de voltooiing van Gods Werken en Plannen, want het is jullie bekend dat God Zijn Werken en Plannen verkiest uit te voeren via de vrijwillige medewerking van mensenzielen.
Geef jullie er rekenschap van, dat God Mij beschouwt als Zijn absoluut Wonderwerk, en dat daarom een leven in totale, onvoorwaardelijke toewijding aan Mij voor Hem geldt als de gouden weg doorheen het leven. Ik ben het grootste Wonderwerk van God op grond van de unieke gaven en vermogens die Ik van Hem heb ontvangen met het oog op de voltooiing van een unieke levensmissie als de Moeder van de Goddelijke Verlosser, én op grond van het feit dat Ik deze unieke gaven en vermogens op absoluut volmaakte wijze tot de volheid van hun vruchtbaarheid heb gebracht door Mijn leven te leiden op grond van innerlijke gesteldheden die volmaakte spiegelbeelden waren van het Wezen van God Zelf.
Om deze reden laat God Mij er jullie met de grootste aandrang op wijzen dat elke akt van verheerlijking jegens Mij werkt als een bliksemflits die de hel doorklieft en die ergens ter wereld een werk van duisternis onwerkzaam maakt of een plan van duisternis verhindert om tot uitwerking te worden gebracht.
Verheerlijking van het hoogste Wonderwerk van God betekent verheerlijking van Gods volmaaktheid en van de grootste uiting van het Goddelijk Licht. Geen mensenziel op aarde kan zich ten volle rekenschap geven van de macht met dewelke de Schepper Mij heeft bekleed en die Ik wegens de volmaakte overeenstemming van Mijn Wil met Zijn Wil onbelemmerd en onvoorwaardelijk kan aanwenden voor de voltooiing van Mijn unieke eeuwigdurende Missie als Koningin van de Laatste Tijden en als 'de Vrouw' onder Wier voeten alle werken en plannen van de duisternis verpletterd moeten worden tot definitieve grondvesting van het Rijk Gods, het Rijk van Jezus Christus en Zijn volmaakte Liefde, Vrede, Geluk en Gerechtigheid, op aarde.
De satan beseft ten volle het onschatbare gevaar dat voor zijn eigen plannen en werken schuilt in de verheerlijking van Mijn verhevenheid, die haar bekroning heeft gevonden in Mijn unieke hoedanigheid als Koningin en Meesteres van al het geschapene in uitvoering van Gods Werken en van Zijn Heilsplan voor de Laatste Tijden tot volmaakte ontsluiting van de effecten van de Verlossingswerken van Jezus Christus.
Hij vreest tevens in onuitsprekelijke mate elke poging van mensenzielen om Mij volkomen na te volgen in de vervulling van de Goddelijke Grondwet van de zelfverloochenende Liefde en in het grenzeloze respect voor de waardigheid van al hun medeschepselen.
In waarheid zeg Ik jullie, dat de hel schuldt en beeft telkens een mensenziel voor Mij neerknielt tot verheerlijking van de verhevenheid van God Werken die Ik belichaam, en dat zij eveneens schudt en beeft bij elke handeling, gedachte, gevoel en verlangen waardoor een mensenziel zich volkomen aan Mij weggeeft voor een leven in dienst van Diegene Die de unieke Missie heeft om elke lichtvolle handeling, gedachte, gevoel en verlangen van mensenzielen toe te voegen aan de Schatkist van Hemelse Genaden voor de grondvesting van Gods Rijk op aarde.
Mijn hoedanigheid en titel als Koningin van Hemel en aarde en Meesteres van alle zielen zijn noch ficties, noch louter symbolen, en nog het allerminst ketterijen, doch integendeel de voeten die de satan en zijn werken en plannen van dood, ellende, leed en chaos ter aarde zullen drukken om hen definitief te verpletteren voor een eeuwigdurende zichtbare verrijzenis van de grootheid van de ene ware God in de ogen der mensenzielen.
Ik ben het Groot Teken aan de Hemel, de Belofte van de Nieuwe Lente, de Vrouw via Wie God de satan wil en zal tonen dat de ziel die Hem volmaakt trouw is gebleven, een nooit gezien aandeel in Zijn macht verwerft, en dat hij – de satan zelf – die zich deze ongeëvenaarde macht trachtte toe te eigenen zonder tevens de Goddelijke Wet te vervullen, nu is overgeleverd aan de macht van de Vrouw Die voor tijd en eeuwigheid de Goddelijke Wet in Haar eigen Wezen belichaamt.
Daarom, volg Mij, en leid jullie leven als onderpand voor het Uur waarin de Vrouw met jullie concrete medewerking Haar Missie zal voltooien".
Woorden van de H. Drie-eenheid over Maria - Maria Domina Animarum
22/8/2006 WOORDEN VAN DE H. DRIE-EENHEID BIJ DE KRONING VAN MARIA TOT KONINGIN EN MEESTERES VAN AL HET GESCHAPENE
H. Maagd Maria via Myriam van Nazareth - Maria Domina Animarum
De Drie-Ene God verkondigde deze woorden aan alle gelukzaligen, die vóór Maria geknield lagen:
„Het is Onze Wil dat vanaf dit uur aan alle bewoners van deze Hemelse regionen, van de aarde, van het oord van loutering, en van de hel, verkondigd worde dat deze ziel, MARIA, de Onbevlekte Moeder van het Woord, in uitvoering van Ons Wilsbesluit dat vaststaat sedert eeuwen, de troon, de kroon en de scepter ontvangt van de ongeëvenaarde macht als Koningin over al het geschapene.Zij zal op soevereine wijze heersen en regeren over alle zielen en over al het niet-bezielde.
Zij is bekleed met Onze onbetwistbare Wil en met Onze onaantastbare macht, en Zij zal heersen in Onze Allerheiligste Naam. Haar woorden zullen zijn als wetten die Hemel, aarde en alles onder de aarde binden.
Haar macht vindt haar oorsprong in Onze Godheid, en Zij zal er vrij en soeverein over beschikken op grond van Haar onvergelijkbare verdiensten, verzameld in de uitvoering van de unieke roeping die Zij van Ons heeft ontvangen en met volmaakte benutting van de hoedanigheden, Genaden en Voorrechten die Zij uit de Bron van Ons Goddelijk Leven heeft kunnen putten en waarmee Zij als enige ziel is bekleed.
Het is Onze Wil dat Zij door alle zielen voor alle eeuwen zal worden gediend, gehoorzaamd en verheerlijkt. Zij zal alle macht hebben om te bevelen aan, en totale onderwerping en gehoorzaamheid te genieten vanwege, alle engelen, alle verheerlijkte zielen, alle zielen op aarde en alle verdoemde zielen.
Geen element van Onze Schepping, hetzij ziel hetzij onbezielde stof, zal het vermogen bezitten om aan Haar macht en Haar bevelen, van welke aard of inhoud ook, te weerstaan. Daarom zal Zij Meesteres van al het geschapene worden genoemd, want Wij leggen alles onder Haar voeten. In Haar handen leggen Wij de voltooiing van Ons Plan van Heil voor de zielen, waarvan de vruchten door God de Zoon zijn ontsloten.
Zij zal regeren en heersen met onbegrensde macht en met onfeilbare Wijsheid, op grond van Haar volheid aan Genaden. Na Onze Godheid zal Zij doorheen alle eeuwen het voorwerp zijn van het grootste eerbetoon.
Als Koningin over al het geschapene en Meesteres van alle zielen zal Zij een bemiddelende alsook een herstellende en een aanvullende rol vervullen bij de voldoening van de Wet van de Goddelijke Gerechtigheid. Zij zal daartoe vrij en soeverein kunnen beschikken over alle middelen uit de Bron van het Goddelijk Leven, evenals over alle zielen.
Zij zal alle macht hebben over de uitwerkingen en vormgeving van Onze Goddelijke Voorzienigheid. Alle gehoorzaamheid, verheerlijking, eerbetoon en dienst jegens Haar, zal gelden als gehoorzaamheid, verheerlijking, eerbetoon en dienst jegens Onze Godheid, en alles wat Haar wordt onthouden, zal gelden alsof het aan Onze Godheid is onthouden, want deze Ziel vertegenwoordigt Ons naar alle zielen toe.
In de Kroning van deze Ziel is het fundament van de voltooiing van Ons Plan van Heil volmaakt geworden. Geen enkele van Haar verlangens zal onvervuld blijven, en alles wat is en nog zal zijn, zal onderworpen zijn aan Haar onweerstaanbare macht. Zo luidt het Besluit van Onze onbetwistbare Goddelijke Wil.“
Op 22/5/2007 ontving Myriam van Nazareth van de Allerheiligste Maagd Maria een visioen waarin de Hemelse Koningin Zich vertoonde in Haar waarlijk bovenaardse schoonheid. In de loop van het visioen veranderden de beelden van de verrukkelijk mooie vrouwelijke gestalte in beelden van een paradijselijke tuin van een eveneens op aarde ongekende schoonheid. Daarbij sprak de H. Drie-eenheid de volgende woorden:
"Zie de Meesteres van alle zielen. Haar ziel zal een altijd bloeiende Tuin zijn, tot teken van het Goddelijk Leven. Haar grootheid zal onpeilbaar zijn, want Zij zal Draagster zijn van nooit geziene Glorie. Haar macht zal ongeëvenaard zijn onder al het geschapene, en Haar heiligheid volkomen. Zij zal de volheid van Ons welbehagen genieten, en Wij zullen Haar stellen tot Teken van lofprijzing voor de bewoners van het Hemels Paradijs, tot Teken van angst en verslagenheid voor de bewoners van de regionen van verderf, en tot Teken van navolging voor de bewoners der aarde. Zij zal worden gediend en geprezen. Heiligheid en Licht zal Zij verspreiden, en alle uithoeken der Schepping zullen Haar grootheid schouwen en Haar macht ervaren in de volheid van de Tijd".
(nu welt in de Tuin een bron op, en de stem spreekt verder):
"Zie de kern van het Wezen van je Meesteres: De nooit opdrogende Bron van Ons Goddelijk Leven draagt Zij in Zich, tot Haar soevereine beschikking. Zij zal het water van Goddelijk Leven laten stromen volgens Haar welbehagen, over de zielentuinen die ernaar verlangen, te delen in Haar heiligheid en de vruchten van Haar Tuin. Dit water zal de bodem der aarde klaarmaken voor de grondvesting van Ons Rijk, en de bodem der hel zal schudden onder de macht van Haar voeten. Zielen, drink uit de Bron die Wij in Haar hebben ontsloten voor tijd en eeuwigheid".
8/12/2006 WOORDEN DIE GOD SPRAK BIJ DE SCHEPPING VAN DE ZIEL VAN DE ONBEVLEKT ONTVANGEN HEILIGE MAAGD MARIA
H. Maagd Maria via Myriam van Nazareth - Maria Domina Animarum
"Ziehier de mensenziel, hersteld in haar oorspronkelijke staat van heiligheid en bekroond met het Vuur van Onze Godheid. De Vrouw zal Zij zijn. Uit Vuur van Ons Vuur maken Wij Haar. Het diepe wezen van alles wat Wij hebben gemaakt en nog zullen maken, zal in Haar aanwezig zijn in de hoogste graad van volmaaktheid.
Zij zal macht hebben over al het geschapene, Zij zal de volheid van het Leven dragen, Zij zal Onze Mysteries doorschouwen. Groot Teken zal Zij zijn, aanstoot en vernedering voor de duisternis, want het Licht zal in Haar wonen en aan Haar Hart ontvloeien. Al het bezielde zal Haar voeten verheerlijken, want alle werken der duisternis zullen onder Haar voeten vergaan tot stof.
Leef en heers, Vuur van Ons Vuur, want in U zal komen die IS. In U zal Hij zijn, en Gij in Hem. Marjam zal Uw Naam zijn: Oceaan van Goddelijke macht, rijkdom en Glorie".
mei 2007 AANKONDIGING VANWEGE DE H. DRIE-EENHEID AAN DE HEMELBEWONERS IN VERBAND MET DE PAS GESCHAPEN ZIEL VAN MARIA
"Prinsen en dienaren van Ons Eeuwig Rijk, aanschouw Haar, Die Wij ertoe hebben beschikt om in de Laatste Tijden vóór de volheid van de Tijd Koningin en Meesteres te worden over alle bewoners van deze Hemelse regionen, over alle zielen die Wij nog zullen scheppen, en over alle oorden en zijnstoestanden waarin deze zich ook zullen bevinden. Zij zal Onze macht vertegenwoordigen jegens al het levende en het niet-levende, het bezielde en het niet-bezielde. Kniel nu voor jullie Meesteres, zoals alle zielen dit zullen doen in tijd en eeuwigheid".
Openbaring over de unieke macht en verhevenheid van de Hemelse Koningin - Maria Domina Animarum
11/7/2023 OPENBARING OVER DE UNIEKE MACHT EN VERHEVENHEID VAN DE HEMELSE KONINGIN
Bijzondere Openbaring van de H. Maagd Maria aan Myriam van Nazareth - Maria Domina Animarum
God heeft Mij verheven boven al het geschapene, zodat Ik van alle mensen de hoogst verhevene ben, tweede in rang na de Drie-Ene God Zelf – de Eeuwige Vader, de Goddelijke Zoon Jezus Christus en de Heilige Geest. De ongeëvenaarde verhevenheid van Mijn Wezen heeft Mij bekleed met een unieke macht.
De ontsluiting van deze macht, d.w.z. de activering ervan, kan werkingen ontplooien die vernietigend zouden zijn voor alle werken die de duisternis op deze wereld reeds heeft voltrokken en nog bezig is te voltrekken, en die aan de basis liggen van alle ellende, leed en verwoesting door dewelke de Schepping wordt geteisterd, alsook voor plannen die de duisternis momenteel nog koestert en voor de uitvoering ervan waarbij hij de medewerking van mensenzielen nodig heeft.
Daarom vreest de satan de ontsluiting van Mijn macht boven alles, en om deze zelfde reden stelt hij alles in het werk om het geloof en vertrouwen in de grootheid van Mijn macht in de Schepping en mensenzielen te ondermijnen en elke verkondiging ervan met verbetenheid aan te vallen. Geen weg is voor hem vruchtbaarder om de grondvesting van Gods Rijk van volmaakte Liefde en Vrede in de wereld steeds verder te dwarsbomen dan mensenzielen in te fluisteren om zich tegen de waarheid van Mijn unieke verhevenheid en macht te verzetten.
Hoe méér mensenzielen zich vrijwillig, spontaan, van harte en oprecht aan Mij overgeven om hun leven – d.w.z. hun hele doen en laten en zelfs hun meest verborgen gedachten, gevoelens, verlangens en bestrevingen – in alle details in Mijn dienst te stellen, met des te méér macht kan Ik de duisternis in de wereld onwerkzaam maken teneinde de grondvesting van Gods Rijk op aarde jegens de Goddelijke Wetten te kunnen verantwoorden.
In waarheid zeg Ik je dat elke twijfel aan de echtheid, de waarheid, de realiteit van Mijn unieke verhevenheid boven alles dat onder God staat, en van de unieke en onbegrensde macht die met deze verhevenheid gepaard gaat, zijn oorsprong vindt in de bron van alle duisternis, de satan zelf, die Mijn absolute tegenpool is in de strijd tussen het Licht en de duisternis, tussen de Ware Liefde en zondigheid.
Deze strijd tussen Licht en duisternis is begonnen bij de schepping van mensenzielen, in het bijzonder vanaf het ogenblik waarop de eerste mensenzielen gehoor gaven aan de eerste influisteringen van de satan die hen van de beleving van de Goddelijke Wet wist weg te leiden, zodat zij de erfzonde bedreven en in de menselijke natuur de spontane neiging werd geschonden om volkomen te leven binnen Gods Wil.
Deze strijd geeft uitdrukking aan de eeuwige tegenstelling tussen de geest van Ware Liefde zoals belichaamd door de Mens geworden Goddelijke Zoon Jezus Christus, en de geest van de satan, de absolute en grenzeloze duisternis, de absolute tegenpool van Ware Liefde en daardoor bron van alle haat, verwoesting, verzieking, vergiftiging, leed, ellende, chaos, ongerechtigheid, ongeluk, angst, uitzichtloosheid, kwelling en dood.
Nadat de Godheid Mij had vergund om op mystieke wijze volkomen één van Hart en van beleving te worden en te blijven met Christus, de Zoon van God Die in het Vlees werd geboren uit het volmaakt heilige Tabernakel van Mijn onbevlekte Moederschoot, vertrouwde Christus Mij tijdens Zijn doodstrijd aan het Kruis van Verlossing voor eeuwig toe aan alle mensenzielen, en stelde Hij alle mensenzielen onder Mijn hoede en leiding. Hierdoor werd Mijn macht voor eeuwig bekrachtigd en bestendigd en werd Mijn status als Wezen dat boven al het geschapene verheven is, vereeuwigd.
Het unieke voorrecht van Mijn Onbevlekte Ontvangenis – waardoor Mijn hele Wezen het unieke Tabernakel van de Godheid kon worden – werd gevolgd door een leven dat Ik volkomen vrijwillig en volhardend totaal vrij wist te houden van alle zonde. Dit betekent dat Ik de volmaakte heiligheid van Mijn Wezen als de enige Onbevlekte Ontvangenis volkomen ongeschonden heb gehouden door een absoluut volmaakte eenheid van Mijn Wil met de Wil van God Zelf door een volkomen vlekkeloze beleving en toepassing van de Goddelijke Wet.
Ziedaar meteen de oorsprong van de volkomen onbegrensde natuur van Mijn verhevenheid en macht:
Mijn totale zondeloosheid wijst op de uitoefening van een onbegrensde macht over elke kracht die Mij levenslang onophoudelijk van God en van de Goddelijke Wet probeerde weg te leiden. Ik wist hierdoor Mijn leven op aarde te voltooien in een gesteldheid van totale, op geen enkel ogenblik en onder geen enkele omstandigheid geschonden macht over alle duisternis.
Dit betekent tevens een volmaakte versmelting van Mijn Wil met Gods Wil, Die de absolute tegenpool is van alle duisternis. Dit betekent dat Ik op elk ogenblik en in elke situatie van Mijn aardse leven onophoudelijk steeds volkomen hetzelfde doel nastreefde als God Zelf.
Zie, Gods Wil is de motor van Goddelijke macht. Om deze reden deelde Ik reeds tijdens Mijn leven op aarde in een uniek hoge mate in de macht van God: Mijn Wil, Mijn verlangens en Mijn doelstellingen waren vanaf het begin volkomen identiek met deze van God Zelf.
Om deze reden kan God Mij niets weigeren, temeer daar Mijn bestrevingen in alle omstandigheden strikt binnen de algemene doelstellingen van Gods Plannen liggen, en Ik in alle omstandigheden rekening houd met de beperkingen die automatisch voortvloeien uit de Goddelijke Wet der Gerechtigheid:
Deze Wet bepaalt of, en in welke mate, verlangens en bestrevingen van mensenzielen, alsook ontwikkelingen in de wereld in het algemeen, gunstig zijn voor de eeuwige toekomst van de betreffende ziel, voor medeschepselen met dewelke deze ziel in contact komt, en voor de ontwikkeling van Gods Plannen met Zijn Schepping.
Op grond van de volkomen versmelting van Mijn Wil, Mijn inzichten en Mijn verlangens en bestrevingen met deze van God Zelf, zou een weigering van God om een verlangen van Mij ten uitvoer te leggen, betekenen dat Hij Zijn eigen Wil, Zijn eigen verlangens, bestrevingen en Plannen zou verloochenen.
Dit is onmogelijk omdat de Wil, de verlangens en bestrevingen van God absoluut, onvoorwaardelijk en onherroepelijk volmaakt zijn en daarom verwezenlijkt moeten worden, daar de Goddelijke Wet en de Goddelijke Plannen van nature vervuld moeten worden. Zij beogen immers de voltooiing van de Schepping. Ik bedoel hiermee het volgende:
De Goddelijke Wet en de Goddelijke Plannen werken als het ware automatisch in de richting van vervolmaking van alles wat God ooit is begonnen maar dat door tussenkomsten uit de stoffelijke wereld van de oorspronkelijk door God bedoelde volmaaktheid is afgeweken.
Onder 'tussenkomsten uit de stoffelijke wereld' versta Ik elke invloed vanwege de duisternis, die mensenzielen ertoe brengt om Werken en Plannen van God tegen te werken, te schenden, van hun doel weg te leiden of hun verwezenlijking hetzij te schaden hetzij, voor zover dit enigszins mogelijk zou zijn, te vernietigen of hun uitwerkingen zodanig te vervormen dat zij niet langer als producten van God herkenbaar zijn.
Mijn opdracht is het, via intense begeleiding en onderrichting van mensenzielen alle ontwikkelingen die de Werken en Plannen van God ooit hebben geschaad of tegengewerkt en/of die dit nog steeds doen en nog zullen of kunnen doen, zodanig van richting te veranderen dat zij alsnog het oorspronkelijk door God beoogde doel kunnen bereiken.
Ik moet dit doen via 'herprogrammering' van de geesten en harten van mensenzielen, dit wil zeggen door met hun actieve medewerking hun gedachten- en gevoelswereld steeds dichter bij het Hart van God Zelf te brengen. Precies daartoe moest Ik boven al het geschapene worden verheven, en precies daartoe had Ik een volkomen onbegrensde macht nodig, tegen dewelke de duisternis absoluut niets vermag.
Aan de natuur, de diepe aard, van Mijn macht heeft God geen enkele grens gesteld. Ik beschik over deze macht in haar volheid, onvoorwaardelijk, onherroepelijk en eeuwigdurend.
Slechts één enkele grens is aan de uitwerkingen van Mijn macht gesteld:
de beperking die wordt opgelegd door de Goddelijke Wet van de Gerechtigheid, die stelt dat de daadwerkelijke uitwerkingen van Mijn macht – evenals trouwens van de macht van God Zelf – slechts merkbaar kunnen worden voor zover mensenzielen actief, vrijwillig en spontaan aan de vervulling van de Goddelijke Wetten en Plannen meewerken en/of zich in de concrete details van hun leven bereid tonen om hieraan mee te werken, alsook om zich van harte en zonder verzet innerlijk én via Mijn onderrichtingen en oproepen door Mij te laten leiden.
Ik ben door God verheven tot Koningin van de hele Schepping. Geen enkele kracht die onder God staat, vermag iets tegen Mijn Wil. Voor de krachten der duisternis is deze waarheid een nimmer eindigende kwelling, een nachtmerrie die hen naar de vertwijfeling voert.
Om deze reden buiten zij schaamteloos en met een ongeëvenaarde driestheid de zo verleidbare mensenzielen uit door hen in te fluisteren dat de almacht en de volmaakte Liefde van God slechts sprookjes of leugens zijn, en dat de verhevenheid en onbegrensde macht van Maria, Die door God Zelf oneindig ver boven deze krachten der duisternis is verheven, eveneens leugens zijn, en elke mogelijke verkondiger van Mijn unieke verhevenheid en macht een ketter.
De waarheid van Mijn unieke verhevenheid en macht heeft haar absolute bekroning gekregen in het Goddelijk verlangen dat Ik thans, in deze Laatste Tijden, bekend zou worden gemaakt in Mijn alles overkoepelende hoedanigheid als Meesteres van alle zielen. Deze hoedanigheid herinnert de satan ononderbroken aan het feit: dat God Mij onbereikbaar ver boven alles heeft verheven, ook boven hem – de satan –, zijn gevolg en al zijn werken en plannen;
dat God Mij een onbegrensde macht heeft gegeven om alle mensenzielen te leiden in de geest van Jezus Christus teneinde de macht van de Verlossingswerken van de Christus in haar volheid te helpen ontsluiten en de macht van de antichrist voorgoed te breken;
dat Ik daadwerkelijk de Vrouw van de Laatste Tijden ben, Diegene Die in samenwerking met de mensenzielen die jegens Haar het heilig verbond van toewijding in dienst van de verwezenlijking van Gods Werken en van de vervulling van Gods Wet sluiten, de kop van de satan, dit wil zeggen de belichaming van de duisternis en al haar werken en plannen, zal verpletteren onder Haar voet als opperste teken van Haar macht over alles dat de vervulling van Gods Plannen en Werken heeft proberen te verhinderen.
De Vrouw van de Laatste Tijden, de onbevlekte Koningin met de slang van alle werken en plannen der duisternis onder Haar voeten, is onder al het geschapene de enige volmaakte belichaming van de Goddelijke Wet. De Goddelijke Wet is het opperste werktuig van de Goddelijke almacht. Daarom is Mijn macht onbegrensd en ben Ik onoverwinnelijk voor elke kracht onder God.
Om deze reden ben Ik de gouden weg naar de definitieve ontkrachting van de duisternis en al haar werken op aarde. Niet Ik heb Mijzelf zo onbereikbaar hoog verheven en Mijzelf een zo volkomen macht toegeëigend. Evenmin zijn deze verhevenheid en deze macht Mij toegedicht door de wil of de verbeelding van een mensenziel. God Zelf heeft dit gedaan, opdat de vernedering van alles wat jegens God en Zijn Wet, en daardoor jegens de Ware Liefde, vijandig is, absoluut volkomen moge worden.
Zalig daarom de zielen die Mijn verhevenheid en macht van harte en onvoorwaardelijk aanvaarden en actief meewerken aan de ontsluiting ervan, want zij zijn het, die de verdienste zullen erven, te hebben bijgedragen tot de voltooiing van Gods volmaakte Werken en Plannen in de Schepping.
Gebeden om Maria's hulp bij de vestiging van Gods Koninkrijk op aarde
Gebeden om Maria's hulp bij de vestiging van Gods Koninkrijk op aarde (Maria Domina Animarum)
375. LOFPRIJZING AAN DE MACHT VAN MARIA, MOEDER VAN GOD
Allerheiligste Maagd Maria, Dageraad van het Rijk van het Eeuwig Licht, vanaf Uw Onbevlekte Ontvangenis uit de Schoot van de Heilige Drievuldigheid tot Uw Kroning tot Koningin van Hemel en aarde heeft God Uw grootheid verheerlijkt. Aanschouw mijn kleinheid, die zich in een voortdurende lofprijzing voor Uw voeten neerwerpt, want Uw zoete Naam brengt Leven en redding waar duisternis, verderf en nood dreigen.
Wees geprezen, Hemelse Bloem, want Uw ontferming laat de Zon opgaan over kwijnende zielen. Wees geprezen, Hemelse Bloem, want op Uw woord stort de Heilige Geest Zijn Gaven van Gelukzaligheid in de zielen. Wees geprezen, Hemelse Bloem, want elke duistere kracht wordt onder Uw voeten verpletterd. Wees geprezen, Hemelse Bloem, want Uw tussenkomst zal de Kerk van Christus redden van verval. Wees geprezen, Hemelse Bloem, want op Uw woord zullen de legioenen der engelen onze wereld zuiveren. Wees geprezen, Hemelse Bloem, want op Uw woord opent zich de Hemelpoort. Wees geprezen, Hemelse Bloem, want aan U behoort alle macht over Gods Genaden.
Wees geprezen, Hemelse Bloem, want aan Uw Voorspraak danken ontelbare zielen het Eeuwig Geluk. Wees geprezen, Hemelse Bloem, want zonder Uw altijddurende bijstand ben ik verloren. Wees geprezen, Hemelse Bloem, want onder Uw voeten worden mijn zonden en ondeugden tot stof. Wees geprezen, Hemelse Bloem, want U bent mijn Redster in al mijn noden. Wees geprezen, Hemelse Bloem, want Uw Mantel is het schild van alle vervolgden die in Uw macht geloven. Wees geprezen, Hemelse Bloem, want Uw Naam breekt de Hemel open en doet de hel beven. Wees geprezen, Hemelse Bloem, want ik heb mijn levensweg en mijn bestemming in Uw handen gelegd.
O Koningin van alle zielen, wees geprezen in Uw grenzeloze macht tot redding van noodlijdenden in ziel en lichaam, want Uw woorden van Voorspraak zijn woorden van Eeuwig Leven. Wees verheerlijkt, O machtige Moeder van God, in al Uw kinderen die door de genaden uit Uw hand het voedsel van Leven hebben gevonden voor tijd en eeuwigheid.
851. SMEEKGEBED OM DE MACHT VAN MARIA, MEESTERES VAN DE ENGELEN
O Maria, machtige Meesteres van de engelen, onschatbaar is de macht die U uitoefent door de ontelbare engelen die God in Uw dienst heeft gesteld. In naam van alle mensenzielen smeek ik U, zend toch Uw engelen over de aarde, opdat zij alle harten openbreken met het Vuur van hun Liefde, tot vestiging van Gods Rijk onder de zielen. O Koningin van Hemel en aarde, vervul toch mijn verlangen naar een heilig verbond tussen de engelen en de zielen op aarde, opdat Gods Plannen zich nu mogen verwezenlijken.
1016. AKTE VAN VERTROUWEN IN DE MACHT VAN MARIA
O Maria, machtige Koningin van Hemel en aarde, in mijn ellende en mijn nood werp ik mij voor U neer tot verheerlijking van Uw onbegrensde macht, opdat Uw heerschappij zich moge ontvouwen over alles wat mij beklemt en bedrukt. O Meesteres over alles uit Gods hand, gelden al Uw woorden alsof zij door God gesproken waren.
Daarom smeek ik U: O Meesteres van de engelen, wil de Hemelse legerscharen bevelen, mijn levensweg te bevrijden van de valstrikken en dreigingen van duisternis en zonde. O Meesteres over alle duivelen, wil elke duistere kracht aan Uw voeten vernederen, opdat zij moge voelen dat God U alle macht heeft gegeven.
O Meesteres van mijn hele wezen, wil mijn ziel zuiveren van elk spoor van zonde, mijn geest zuiveren van alle onrust en mijn hart zuiveren van alle onvrede, opdat ik U kan dienen met alles wat ik ben en heb, en in alle woorden en daden van mijn leven. U bezit een totale macht op het Hart van God.
U hebt de macht om mijn hele leven te veranderen en mij te herscheppen tot een zielentuin die God aangenaam is. Reeds kronkelt de satan onder Uw voet, want God heeft hem overgeleverd aan Uw macht.
Ik vertrouw op Uw totale overwinning op alle duisternis in het uur waarin de zielen U erkennen als hun Meesteres, door God geroepen. Op U, O Koningin van de Schepping, stel ik al mijn vertrouwen, want voor Uw macht en Glorie vlucht alles wat niet uitgaat van Gods Licht.
1493. STORMGEBED TOT MARIA, KONINGIN VAN DE LAATSTE TIJDEN
O Maria, Koningin van de Laatste Tijden, hoogste Trede op de trap naar de Troon van de Allerheiligste Drie-eenheid, Gods Groot Teken voor de opstanding van het Licht in de wereld. Onbevlekte Vrouw door God geroepen om alle werken van duisternis en hun effecten in de wereld onder Uw voet te verpletteren, Vlekkeloos heilig Portaal van Gods Rijk op aarde.
Ik smeek om Uw allermachtigste tussenkomst voor de bespoediging van de definitieve overwinning van God en Zijn Werken van Liefde, Licht en Vrede over alle duisternis in deze wereld. Wees daartoe de onfeilbare innerlijke Gids in de harten, voor een grondige zuivering van alles wat de volle bloei van Gods Wet in de wereld hindert.
1688. EERBETOON AAN DE MACHT VAN DE VROUW
Almachtige Drie-Ene God, in Wie de Bron en Bestemming liggen van alles wat ooit in de wereld werd gezonden, ik belijd voor U mijn erkenning van het Goddelijk Decreet, van de onbegrensde macht die door U werd geschonken aan de onbevlekt geschapen Heilige Maagd Maria, de Vrouw, tot restloze en definitieve ontkrachting van alle werken en plannen van de duisternis, tot restloze voltooiing van Uw onfeilbaar Heilsplan in het daartoe door U voorbestemde Uur.
Tot ondersteuning van mijn verlangen dat deze macht in haar volheid zichtbaar moge worden ontplooid, belijd ik de Vrouw als ware Meesteres van mijn hele wezen en van mijn hele levensweg, en mijn voornemen om Haar in elk detail van mijn leven te dienen, opdat Uw Goddelijke intenties vervuld mogen worden. Ik belijd Haar macht als Onbevlekte Ontvangenis, in dewelke Zij aan de satan werd getoond als teken voor de mogelijkheid dat een geschapen mensenziel volmaakt heilig kan zijn en volkomen aan de uitwerking van zijn duistere intenties kan worden onttrokken.
Ik belijd Haar macht in Haar Geboorte in het vlees, waarbij U ook Haar stoffelijk Lichaam hebt doen stralen in het Licht van de absoluut vlekkeloze heiligheid. Ik belijd Haar macht als de Vrouw, Tabernakel van de Godheid en daarom Draagster van de volheid van Goddelijk Leven in de gedaante van de Goddelijke Verlosser.
Ik belijd Haar macht als de Medeverlosseres, in welke hoedanigheid Zij de volkomen eenheid van Haar gevoelsleven met dat van de Goddelijke Verlosser heeft getoond in vertegenwoordiging van elke geschapen ziel die bereid is om haar wezen en haar leven restloos en in volmaakte zelfverloochening in dienst van de ontsluiting van de Verlossing te stellen.
Ik belijd Haar macht als de boven alles verheven Koningin en Meesteres over alles onder de Godheid, waarbij zij aan de satan is gesteld tot Goddelijk Teken voor de onoverwinnelijkheid van de ziel die volmaakt één is geworden met de Wil van de almachtige God. Geprezen zij de onbegrensde en onvoorwaardelijke macht van de Vrouw over alle duisternis. Laat de totale ontplooiing van Haar macht spoedig aan deze wereld worden getoond in de Triomf van Haar Onbevlekt Hart tot opening van de poort naar Uw Rijk op aarde.
1713. STORMGEBED TOT ONTSLUITING VAN DE MACHT VAN DE VROUW
Mijn almachtige God, enige Bron en Bestemming van alle mensen en enige macht aan Wie alles in deze wereld toekomt. Via de onbegrensde macht van Maria, door U gekozen tot eeuwigdurende Koningin van Hemel en aarde, smeek ik U om de spoedige vervulling van de Goddelijke Belofte tot definitieve grondvesting van Uw Rijk op aarde, opdat de almacht van de Verlossingswerken van Uw Zoon Jezus Christus, Verlosser van de mensenzielen van goede wil, restloos ontsloten worden.
Laat spoedig de zon opgaan over de dag waarop de duisternis zal worden verpletterd onder de machtige voet van Haar Die als enige geschapen mensenziel de absolute tegenpool van de satan en zijn werken van leed, ellende en verwoesting was, is en in eeuwigheid zal blijven. Mijn hele wezen en mijn hele levensweg heb ik onvoorwaardelijk en onherroepelijk overgegeven aan Haar als mijn Meesteres en Brug naar het Rijk van het Licht dat geen schaduwen werpt.
Laat Haar onbelemmerd kunnen heersen over talloze mensenzielen, opdat de satan en zijn gevolg in de uitoefening van Haar macht over ons leven en ons wezen de tekenen herkennen van de eindoverwinning van de Vrouw, Die is geroepen om via de totale dienst vanwege de zielen aan Haar, hun werken te beschamen voor alle eeuwigheid en de uitwerkingen ervan onder Haar voeten te verpletteren.
Laat de uitwerkingen van de grenzeloze macht van Uw hoog verheven Koningsdochter spoedig Haar Rijk vestigen in talloze zielen, opdat via Haar Triomf en onder de druk van Haar voet het Rijk van Jezus Christus op aarde moge komen en alle duisternis moge worden overspoeld door de golven van het Vuur van volmaakte Liefde die Hij op het Kruis van Golgotha voor alle eeuwen heeft ontbonden. In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. (maak het kruisteken).
1717. LOFPRIJZINGSGEBED TOT MARIA, VOLMAAKTE UITDRUKKING VAN GODS ALMACHT
Heilige Maagd Maria, boven alles verheven en onbegrensd machtige Koningin van de Schepping, onoverwinnelijke Schrik der duivelen, ik werp mij voor U neer, Die onder al het geschapene de belichaming bent van de almacht van de ene ware God van Liefde. Wil mijn lofprijzing aan U aan onze God aanbieden tot vrijkoop van de ontsluiting van Uw onbegrensde macht als de Vrouw van het Laatste Uur over de satan en zijn gevolg, en al hun werken en plannen van duisternis, ellende, leed en verwoesting die de hele wereld en mijzelf bedreigen.
Maria, schitterende en hoogst verheven Hemelse Koningin, enige geschapen ziel met onbegrensde macht om duivels te bevelen om de wereld te verlaten en zich in de eeuwige afgrond neer te storten; Maria, schitterende en hoogst verheven Hemelse Koningin, enige geschapen ziel door God verheven tot onbetwiste Meesteres over de engelen, met onbegrensde macht om engelen te bevelen om de wereld en individuele mensenzielen te bevrijden van bedreiging door werken en plannen van de duisternis;
Maria, schitterende en hoogst verheven Hemelse Koningin, enige geschapen ziel door God bekleed met de Onbevlekte Ontvangenis en daardoor absoluut volmaakt Tabernakel van Goddelijk Licht; Maria, schitterende en hoogst verheven Hemelse Koningin, enige geschapen ziel die een absoluut zondeloos leven heeft geleid en daardoor Gods eeuwigdurend Teken van totale macht over alle duisternis, alle zonde en alle bekoring is;
Maria, schitterende en hoogst verheven Hemelse Koningin, enige geschapen ziel wier Wil elk ogenblik van Haar bestaan absoluut volmaakt één was, en eeuwig zal blijven, met de Wil van God, de Wil die het hart is van de Goddelijke almacht; Maria, schitterende en hoogst verheven Hemelse Koningin, enige geschapen ziel van wie elk woord drager is van de absoluut onbegrensde macht van bemiddeling en voorspraak bij de Allerhoogste God, de enige Bron, Bestemming en Meester van al het levende;
Maria, schitterende en hoogst verheven Hemelse Koningin, enige geschapen ziel die door Gods Wil met de Christus mocht versmelten en daarom door de duisternis wordt gevreesd als belichaming van een macht en heerlijkheid die oneindig boven al het geschapene is verheven; Maria, schitterende en hoogst verheven Hemelse Koningin, enige geschapen ziel die de Goddelijke Wet van de Ware Liefde in absolute volmaaktheid heeft vervuld en daardoor onder al het geschapene de uiterste tegenpool van de duisternis is;
Maria, schitterende en hoogst verheven Hemelse Koningin, enige geschapen ziel in Wie alle volmaaktheden van de geschapen natuur zijn verzameld en aan Wier macht God daarom eeuwigdurend, onvoorwaardelijk en onherroepelijk geen enkele grens heeft gesteld; Maria, schitterende en hoogst verheven Hemelse Koningin, enige geschapen ziel door God voorbestemd om De Vrouw te zijn, Die in vertegenwoordiging van de mensenzielen de Triomf van de Goddelijke almacht zal uitdrukken door in Gods Uur de satan voorgoed onder Haar voeten te vernederen.
Aan U geef ik mij volledig, O allerheiligste Schatkamer van alle volmaaktheden uit Gods hand, U Die door God bent verheven tot de Troon van de enige Koningin van volmaaktheid en Die daarom door de vorst van alle duisternis wordt gevreesd als belichaming van het einde van zijn macht over de mensenziel.
Laat Gods Uur waarin Uw voet alle werken der duisternis voorgoed zal verpletteren, worden vervroegd, tot verheerlijking van de God Die deze oneindige uitingen van de hoogste Glorie in U heeft verzameld, in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. (maak het kruisteken)
1718. BELIJDENIS TOT MARIA ALS GODS GROOTSTE WONDERWERK
Heilige Maagd Maria, enige geschapen mensenziel in wie God de volheid van al Zijn Wonderwerken heeft belichaamd, tot vernedering van elke duistere kracht en van alle werken die de duisternis ooit op deze wereld heeft verwezenlijkt om Gods Werken te schaden en om mensenzielen tot eeuwige verdoeming te brengen, belijd ik Uw verhevenheid als volmaakt ontsloten straal van Licht uit Gods Hart.
Ik belijd U als de onbevlekt ontvangen en eeuwig maagdelijke Moeder van Gods Zoon Jezus Christus, de Messias en Verlosser van elke ziel die bereid is om haar leven in dienst te stellen van de vervulling van Gods Wet. Ik belijd U als de enige geschapen mensenziel in Wie de beleving van de zelfverloochenende Liefde de absolute volmaaktheid heeft bereikt.
Ik belijd U als de oneindig boven alles verheven Koningin van Hemel en aarde, door God geroepen en gekroond tot goedmaking voor de onvervuld gebleven rol van de eerste mensenziel als koningin van de Schepping, want in Uw volmaaktheid heeft God de erfzonde gewroken.
Ik belijd U als de Vrouw van de Laatste Tijden, onder Wier voeten reeds tijdens Haar leven op aarde elk werk en elk plan van duisternis werd verpletterd, en Wier macht de hel zal doen beven in het Uur waarin God de poort naar Zijn Rijk op aarde zal openen en de Verlossingswerken van Uw Goddelijke Zoon Jezus Christus hun ultieme bekroning zullen ontvangen.
Ik belijd U als mijn Hemelse Meesteres, mijn innerlijke Gids naar de vervolmaking als werktuig in Gods hand tot verheerlijking van de oneindige grootheid en Liefde van mijn enige God, de Bron en Bestemming van mijn leven op aarde. Ik belijd U als Meesteres van alle zielen, door God geroepen om de akkers van zielen te helpen ontsluiten voor het Goddelijk zaad van Christus, opdat zij graan kunnen voortbrengen tot voeding voor Gods Rijk op aarde. Laat Uw volmaaktheid in zielen het verlangen wekken om levende tekenen te worden voor de almacht van het Kruis over alle duisternis.
1719. KORT SMEEKGEBED TOT MARIA ALS GETUIGENIS TEGEN DE DUISTERNIS
Mijn Hemelse Moeder Maria, ik belijd U als de Heilige Maagd, onbevlekt ontvangen Moeder van de enige Mens geworden Goddelijke Verlosser en Messias Jezus Christus, Koningin van Hemel en aarde.
Ik belijd U als de Vrouw onder Wier voeten alle werken en plannen der duisternis definitief verpletterd werden vanaf Haar Onbevlekte Ontvangenis, en verpletterd zullen blijven worden tot bij de grondvesting van Gods Rijk op aarde,mijn Hemelse Meesteres en Meesteres van alle zielen volgens Gods Wil.
Wees mijn ondoordringbaar schild van Licht en Vuur, elk ogenblik van mijn leven, en mijn Koningin en Meesteres in tijd en eeuwigheid als Brug naar mijn God.
Openbaring voor de laatste tijden door de H. Maagd Maria, Meesteres van alle zielen
NOODOPENBARING VOOR DE LAATSTE TIJDEN door de Heilige Maagd Maria, Meesteres van alle zielen - Paastijd 2024 (via Myriam van Nazareth)uit: Maria Domina Animarum
Zielen uit Gods Hart, de wereld is méér dan ooit in de greep van zeer zware duisternis, die zich nu manifesteert in een verscheidenheid aan uitingen die uniek zijn in de geschiedenis van de mensheid. Veel zielen laten zich door de verlokkelijke schijnbeloften van de duisternis voor hun zogenaamd werelds welzijn, gewillig verblinden.
Talloze andere zielen laten zich door deze misleiden omdat zij alle voeling met de Goddelijke Wet en de ware noden van God totaal hebben verloren en zo oppervlakkig zijn geworden dat zij niet langer beseffen dat slechts de belangeloze, zelfverloochenende Liefde en dienst aan hun medemensen en aan Gods Werken de wereld terug kunnen brengen naar de door God bedoelde staat van volmaakte Liefde, volmaakte Vrede en volmaakt Geluk.
Het is Gods wens dat Ik zonder enig uitstel alle zielen oproep om met de grootste dringendheid intensief gebruik te maken van de informatie die Ik reeds bij herhaling heb mogen overbrengen in verband met de totaal onbegrensde macht die Mij voor eeuwig door de Allerhoogste is geschonken over alle duisternis en al haar werken, plannen, en alle uitwerkingen ervan in de hele Schepping alsook in elk individueel mensenleven en in elke situatie van duisternis in de wereld en in elk individueel leven.
Ik druk alle zielen op het hart dat deze wereld slechts kan worden gered door een totale, definitieve overwinning van het Licht over de duisternis. Dit betekent concreet een onvoorwaardelijke toepassing van de zelfverloochenende Liefde en de belangeloze dienst vanwege elke mensenziel jegens al haar medemensen. Slechts deze ingesteldheid geeft uitdrukking aan een oprechte toepassing van de ware geest van Jezus Christus.
Jezus Christus is zelfverloochenende Liefde en dienst, zonder het geringste spoor van zelfzucht, haat, discriminatie, vervolging, opruiing, bedreiging, mishandeling of agressie in welke vorm dan ook.
Jezus Christus is vlekkeloze Waarheid, zonder het geringste spoor van leugen, misleiding, dwaling, misinformatie, misvorming van informatie met de bedoeling, werken en bedoelingen van duisternis te bevorderen en Werken van Licht en Liefde te beschadigen, te manipuleren, te vervormen, te verminken of te verwoesten, Werken van Licht en Liefde te ontmoedigen en in mensen alle geloof en vertrouwen in de noodzaak en de immense waarde van Gods Werken en Plannen uit te roeien.
Ik spoor daarom alle zielen dringend aan tot volledige, volhardende en belangeloze navolging van de geest van Jezus Christus, maar ook tot een veel intensere gebruikmaking van de hen door hun God vergunde kennis over de absoluut onbegrensde macht die Ikzelf bezit, Maria, de Koningin van de Schepping, Die vanaf Mijn Onbevlekte Ontvangenis de satan en zijn hele gevolg en al hun werken en plannen van duisternis totaal in Mijn macht heb gehad.
God heeft Mij gemaakt tot Zijn Groot Teken naar de duisternis toe, Zijn Teken voor de totale macht van de geschapen mensenziel over alle duisternis mits de ziel zich totaal, onverdeeld en onvoorwaardelijk in elk detail van haar leven weggeeft aan de verwezenlijking van Gods Werken en Plannen, met een volkomen dienst aan al haar medemensen en aan haar enige ware levensroeping en levensopdracht, die erin bestaat, een onverdeeld werktuig te zijn voor de vervulling van Gods Wet in de wereld.
In het leven van elke ziel die oprecht en onvoorwaardelijk aanvaardt en erkent dat deze onbegrensde macht Mij voor eeuwig door God is geschonken en dat Ik deze macht in de wereld als geheel en in elk individueel leven kan aanwenden tot ontsluiting van de almacht van de eeuwig geldende Verlossingswerken van Jezus Christus en tot verlamming van elk effect van duisternis, kan en zal Ik de satan en zijn gevolg, en al hun werken en plannen van duisternis, ellende, leed, chaos en ongeluk, op de knieën dwingen en onder Mijn voeten vernederen en verlammen.
Vanaf Mijn Onbevlekte Ontvangenis genoot Ik de macht om de satan tot slaaf te maken, en dit heb Ik doorheen de geschiedenis van deze wereld ook reeds bij herhaling gedaan ten dienste van de unieke Glorie van onze God, vaak zonder dat zielen Mij als kanaal van deze machtsexplosie hebben herkend.
Ik kan en zal dit blijven doen, en wel in steeds hogere mate in de wereld en in het leven van elke ziel die zich via Mij restloos weggeeft aan de dienst van Gods Werken en van de totale ontsluiting van Zijn volmaakt Heilsplan.
In Gods voltooide werkelijkheid was de satan vanaf het begin slaaf van de Vrouw. Het is Gods bedoeling dat hij als Haar slaaf zichtbaar zal worden vernederd in vele levens, en in de hele Schepping, opdat via de enige onbevlekt geschapen mensenziel en alle zielen die volkomen op Haar vertrouwen en de leiding van hun leven in Haar handen leggen, Haar Goddelijke Zoon Jezus Christus voor eeuwig verheerlijkt zou worden als de Koning van de Ware Liefde en het Licht.
Ik roep daarom de zielen met de grootste nadruk op tot intens beleefde toewijding aan Mij, en via Mij aan hun God, in elk detail van hun leven, en tot een vertrouwvolle aanroeping van Mijn absoluut onbegrensde macht over alle duisternis. Dit is de door God voorziene Gouden Weg naar de definitieve grondvesting van Zijn Rijk van volmaakte Liefde, Vrede, Geluk en Gerechtigheid op aarde. Dit Rijk zal de bekroning worden van de ontsluiting van de Verlossingswerken van de Christus.
De sleutel op de Poort naar dit Rijk is door God in Mijn handen gelegd. Zalig de zielen die oprecht en onvoorwaardelijk geloven dat deze unieke macht Mij is gegeven, die deze macht in werking helpen stellen door een leven te leiden in ware navolging van Jezus Christus in Liefde en Waarheid, en die Mij actief betrekken bij elk element van strijd tegen de duisternis die hun leven en hun Geluk bezwaart en bedreigt en die God probeert te beroven van Zijn heerschappij over de wereld.
God heeft Mij voorzien als 'de Vrouw', de absoluut volmaakte mensenziel met een nooit overwonnen macht over de duisternis, de Koningin van de Laatste Tijden door Wie de Christus naar de wereld is gebracht, en door Wie de wereld opnieuw naar de Christus kan gaan, tot definitieve en eeuwigdurende vernedering van de satan, van al zijn werktuigen en van alle uitwerkingen van de talloze plannen die deze werktuigen in hun verblinding, liefdeloosheid en zelfzucht ooit in de wereld hebben ontplooid.
De duisternis heeft de eed gezworen, Gods Schepping te vernietigen, en misbruikt daartoe alle mensenzielen. Zalig de zielen die dit tijdig beseffen, en zich in antwoord daarop restloos weggeven aan de dienst aan Jezus Christus en aan Mijzelf, Die als de Koningin-Moeder de Missie moet vervullen om, met medewerking van de mensenzielen, de Schepping naar haar oorspronkelijke staat van heiligheid terug te voeren om haar in deze staat aan God terug te geven.
De duisternis bezit de Schepping niet, zij heeft haar van God gestolen om haar te verminken, te verontreinigen, onleefbaar te maken en zo mogelijk restloos te verwoesten, opdat de almachtige Goddelijke Schepper in Zijn almacht en Zijn volmaakte Liefde beschaamd zou worden en Jezus Christus Zijn grenzeloos Offer ten bate van de Schepping vergeefs zou hebben gebracht. Help Mij, deze schande om te keren en in alle harten onze God te herstellen in de volheid van Zijn Glorie, opdat deze wereld spoedig moge worden tot datgene wat zijn Schepper heeft bedoeld: de stoffelijke spiegel van het onstoffelijke Hemelrijk, een Paradijs zonder ellende, leed, chaos en ongeluk.
Geef Mij nu de kans om de wereld te tonen dat Mijn macht over de duisternis onbegrensd is, en Ik zal op het fundament van jullie Geloof en vertrouwen de Werken van de Christus en de Plannen die onze God ten aanzien van de wereld koestert, tot de volheid van hun Glorie terugbrengen, op elke levensweg en in de wereld als geheel. Voorwaar Ik zeg jullie, dat er geen grotere weg bestaat om de Goddelijke Wet van de Liefde te vervullen en alle duisternis voorgoed uit deze wereld te verbannen.
Laat Mij waarlijk ten volle Meesteres van alle zielen zijn, ook over alle zielen die hetzij vanuit het oord van verdoeming hetzij vanop deze wereld, Gods Werken te schande trachten te maken. Dan zal God voelbaar de Meester van Zijn Schepping kunnen zijn".
Innerlijk gebed van Pater Pio voor elk moment waarop een beslissing wordt genomen
Innerlijk gebed van Pater Pio voor elk moment waarop een beslissing wordt genomen
Geliefde Heer, laat mijn blik, mijn oren en mijn ziel aandachtig zijn voor de tekenen die U mij stuurt, omdat U weet hoe diep onvolmaakt en klein ik ben voor U. Ik weet dat, als ik vanuit mijn hart en geest smeek, Uw onuitputtelijke Liefde mij zal leiden. Heer, maak mij in deze wereld, een getrouwe spiegel van Uw Aanwezigheid. Verban alle arrogantie, hoogmoed en trots uit mijn wezen. Bekeer mijn hart volgens Uw Wil.
Heer, laat mijn ziel als een kruik vers water zijn in Uw heilige handen, zodat U mijn geest en mijn wezen kunt uitstorten waar U dit het meest nodig hebt, zodat ik, in voortdurende zelfgave en dienstbaarheid, bij elke stap Uw Werk van Liefde kan vervullen.
Heer, ik vraag U, net zoals Uw Zoon deed met de Heilige Apostelen, om mijn hoofd te wassen en te zuiveren van alle gedachten die tegen U ingaan. Heer, ik vraag U, dat U mijn handen wast en mij bevrijdt van heel mijn verleden, en mij vooral ontdoet van oneigenlijk gebruik van macht en alle autoriteit.
Heer, ik vraag U, dat U mijn voeten wast van het stof van het verleden, van opgelopen trauma’s, van alle lijden of littekens die ik misschien in een hart heb veroorzaakt.
Ik vraag U mij te zuiveren, net als Uw geliefde Zoon werd gezuiverd in de Tempel.
Maak mij vrij van mezelf zodat ik, met een ander bewustzijn en onder veilige omstandigheden, kan beslissen in overeenstemming met Uw Wil en Uw heilige aspiraties.
Tenslotte Heer, maak mij leeg, verneder mij, maak mij nietig zodat U, geliefde Vader, alles mag zijn want aan het einde van deze pelgrimstocht op aarde, zal Uw wijze en liefdevolle beslissing worden vervuld. Amen.
God waarschuwde mij om van dit voedsel weg te blijven
25/5 God waarschuwde mij om van dit voedsel weg te blijven - Great Miracles Avenue
Jonathan: Op 15 augustus vorig jaar begon ik met een traditioneel 3 daagse vasten. In de ochtend van de derde dag was ik zo uitgedroogd en zwak terwijl ik op mijn bed lag en ik vroeg me af wat ik moest eten binnen na het verbreken van het vasten om 6.00 uur. Ik ben niet het type dat graag thuis een maaltijd voor mezelf bereidt. Ik woon alleen, niet gehuwd en heb geen kinderen.
Het grootste deel van mijn eten komt uit de fastfoodcentra en restaurants vanwege mijn job als evangelist. Ik moet bekennen dat ik minder tijd voor mezelf heb en dat ik niet echt rekening houd met mijn gezondheid en het soort voedsel dat ik eet. Ik verhuis altijd van één district naar het andere en predik voor Gods volk. Terwijl ik me afvroeg wat ik moest eten, kwam waarlijk de Heilige Geest opdagen door een visioen en het was eigenlijk de enige keer dat Hij langskwam tijdens mijn drie daagse vasten.
De aanwezigheid van de Heilige Geest vulde mijn kamer en Hij kwam majesteitelijk in een koele bries en absolute stilte. De Heilige Geest sprak tot mij om weg te blijven van elke vorm van industrie waar voedsel wordt verwerkt met dingen die we niet met onze ogen zien. Hij zei dat de duivel een listig motief heeft om de gezondheid van Christenen aan te vallen via dit junkfood, zodat ze zwak en ziek kunnen worden. Als dit gebeurt, worden veel Christenen verhinderd om te bidden en deel te nemen aan veel activiteiten van aanbidding ter ere van de allerhoogste God. Hij vroeg mij of iemand zou kunnen bidden als hij ziek en zwak is.
Ik zei nee, op dat moment opende de Heilige Geest mijn ogen en ik zag mezelf in een hele grote voedselverwerkingsfabriek. Het was nacht en overal was het donker en het leek alsof de arbeiders of het personeel van de fabriek naar huis waren gegaan. Toen zag ik de eigenaar van de fabriek binnenkomen met twee grote demonen. Ik stond op een locatie waar ze me niet konden zien. Toen zag ik ze naar het reeds bewerkte voedsel gaan dat klaar was voor levering en distributie. Een van de demonen bleef daar terwijl de andere demon naar de andere secties ging waar de grondstoffen voor de het maken van voedsel werden bewaard.
De eerste demon stond bij het voedsel dat klaar was voor distributie en hij hief zijn twee handen op en richtte ze op het voedsel en ik zag hem een giftige substantie in het voedsel vrijgeven. Toen vertelde de Heilige Geest mij dat al dat voedsel besmet was en ze dit voedsel gingen leveren en verkopen. Veel mensen zouden dit eten, maar zullen de gevolgen hiervan niet onmiddellijk ervaren.
Het zal geleidelijk hun gezondheid vernietigen, waardoor ze vreemde ziekten krijgen. Hij zei dat veel mensen in het verleden aan dit soort ziekten zijn gestorven. Ik zag ook de andere demon die dicht bij de grondstoffen stond, hij braakte iets uit zijn mond als een gif en het kwam daar in alle kruidenpoeders terecht. Toen vertelde de H. Geest mij dat deze demon de geest van verslaving was.
Ik weet dat veel mensen verslaafd zijn aan junkfood en verwerkt voedsel vanwege het venijn dat de demon erin stopt als je verslaafd raakt aan het eten van al dit gekruide en bewerkte voedsel. Het is moeilijk om er vanaf te blijven vanwege de geest van verslaving. Bid alsjeblieft over mijn boodschap en vraag de H. Geest om je te leiden in alles wat je als voedsel binnenkrijgt. God zegene jullie.
Noot Claudia: hier zie je het belang om je voedsel te zegenen en zelfs gebruik te maken van wijwater in je voedsel.
Iedere burger met gezond verstand wil vrede, alleen de leiders niet!!!!!!!
27/5 Uit: Volgens Viktor Orban bereidt de NAVO zich voor op oorlog met Rusland - Niburu
Ondertussen begint het kanonnenvoer in Oekraïne nu echt op te raken.
Oekraïne voert nu een nieuwe mobilisatiewet in die door veel Oekraïense burgers en sommige politieke leiders een 'splijtzwam' wordt genoemd. De wet verplicht mannen tussen 18 en 60 jaar om hun militaire papieren altijd bij zich te dragen en op verzoek aan de autoriteiten te laten zien.
De minimum dienstplichtleeftijd wordt verlaagd van 27 naar 25 jaar (Oekraïne heeft een demografisch tekort aan mannen van 18-25 jaar). En alle Oekraïense mannen in het buitenland die de militaire leeftijd hebben bereikt, moeten terugkomen naar Oekraïne om hun paspoort te laten vernieuwen, ook vluchtelingen die in het begin van de oorlog van huis en haard zijn verdreven.
Dienstplichtigen moeten hun adres, contactgegevens en militaire gegevens binnen 60 dagen bijwerken via overheidsinstellingen of een mobiele applicatie. Dit is ter voorbereiding op een nationale dienstplichtdatabase die informatie bevat over elke man in de vechtleeftijd in het land.
Verwacht wordt dat de dienstplichtmaatregelen de Oekraïense arbeidspool sterk zullen verkleinen, waardoor veel bedrijven hun deuren zullen moeten sluiten. Essentiële werknemers zijn niet vrijgesteld van de dienstplicht.
Hoelang zou het duren voordat ze onze kinderen zullen ronselen om naar het Oostfront te gaan?
OLVrouw van Vrede te Medjugorje: Lieve kinderen! In deze tijd van genade roep ik u op om met uw hart te bidden. Mijn lieve kinderen, richt gebedsgroepen op waarin jullie elkaar tot het goede aanmoedigen en groeien in vreugde. Mijn lieve kinderen, jullie zijn nog ver weg. Ga daarom door met je opnieuw te bekeren en kies de weg van heiligheid en hoop, zodat God je vrede in overvloed kan geven. Bedankt dat u gehoor heeft gegeven aan mijn oproep. (25 mei 2024)
Over Filippus Neri en de bedevaart met zeven staties:
Om de traditie te waarderen is het nuttig om iets te weten over de stichter: de H. Filippus Neri.
Filippus Neri, eigenlijk: Filippo Romolo Neri (Florence, 21/7/1515 - Rome, 26/5/1595) was een Katholiek Priester die meewerkte aan de Contrareformatie. Men noemde hem de apostel van Rome. Hij is de stichter van de orde der oratorianen.
Neri werd opgeleid door de dominicanen van het Florentijnse San Marcoklooster. Hij zou in de zaak van zijn oom Romolo in San Germano komen als koopman, maar verliet deze plaats om naar Rome te gaan. In Rome meldde hij zich na een tijd als kluizenaar geleefd te hebben bij de Augustijnen. Hij hield zich vooral op bij de armen en zieken, en bezocht regelmatig de catacomben. In 1551 werd hij tot priester gewijd en sloot zich aan bij de broederschap San Girolamo della Carità. Neri nam veel mensen de biecht af. Hij organiseerde 's avonds met deze broederschap bijeenkomsten van gebed, zang en gesprekken; qua vorm waren het vespers met aansluitende ontmoeting. Al in 1567 sloot de latere kardinaal Caesar Baronius zich bij hem aan. In 1564 nam Neri de zielzorg over in de nieuwe parochie San Giovanni dei Fiorentini.
In 1575 gaf de paus de broederschap de status van een congregatie waarin zowel religieuzen als leken werden opgenomen. In 1577 werd de herbouwde Santa Maria in Vallicella aan hen toegewezen. De kerk heette al spoedig Chiesa Nuova. De vieringen vonden voortaan plaats in het oratorio, een kapel van de Chiesa Nuova. Deze vorm van religieus samenzijn en vieren ligt aan de basis van het oratorium als muzikaal genre. Pas in 1584 ging Neri tegen zijn zin zelf ook bij de Chiesa Nuova wonen. Spoedig volgde soortgelijke stichtingen elders in Italië. Zij waren geheel autonoom in de keuze van hun statuten en verdere reglementen. Neri weigerde zich te gedragen als een generaal-overste die uniformiteit oplegt.
Over Filippus Neri's onconventionele optreden doen veel verhalen de ronde. Hij was een vrolijk, sportief en vooral praktisch man. Neri verstond de kunst om met iedereen goed om te gaan. Hij was met veel mensen bevriend, onder wie voormannen van de Contrareformatie als Ignatius van Loyola, Carolus Borromeus, Franciscus van Sales en Felix van Cantalice.
Hij werd heilig verklaard in 1622. Hij ligt begraven in een kapel van de Chiesa Nuova. De kerkelijke feestdag is 26 mei.
Op dit moment in de geschiedenis verkeerde Rome in chaos, was het geloof zwak, was er corruptie in de Kerk en was de protestantse reformatie begonnen. Tegen deze achtergrond stelde Neri in 1553 een eendaagse pelgrimsroute op, beginnend bij de Sint-Pietersbasiliek en eindigend bij de Basiliek van Sint-Maria-Maggiore. Elk van deze kerken betekende een van de zeven gebeurtenissen die leidden tot de dood van Jezus aan het kruis. In elke kerk was er gebed, hymnezang en een korte preek van Neri. Het bestrijken van ongeveer 19 kilometer is nog steeds een doel voor velen die Rome bezoeken.
Elk van de zeven kerken pelgrimstocht werd geassocieerd met een van de gebeurtenissen uit het lijden van Jezus:
1) Jezus in de hof van Gethsemane (Lucas 22:39-46)
2) Jezus vóór Annas (Johannes 18:19-22)
3) Jezus vóór Kajafas (Matteüs 26:63-65)
4) Jezus vóór Pilatus (Johannes 18:35-37)
5) Jezus vóór Herodes (Lukas 23:8-9; 11)
6) Jezus opnieuw vóór Pilatus (Matteüs 27:22-26)
7) Jezus’ kruisiging en dood (Matteüs 27:27-31)
Deze pelgrimstochten waren niet bedoeld als plechtige gebeurtenis, maar om een gemeenschappelijke religieuze ervaring te delen. Hij en een paar vrienden en kennissen verzamelden zich vóór zonsopgang en gingen op pad.
De familie Mattei, een van de machtigste families in Rome, stelde hun terrein open voor pelgrims om uit te rusten en voorzag hen van brood, wijn, kaas, eieren, appels en salami. Tijdens deze pauzes speelden muzikanten en zangers.
Ook kunnen de deelnemers onder de gebruikelijke voorwaarden een aflaat verdienen en wordt gevraagd om voor specifieke intenties te bidden. Deze omvatten het bidden voor boetedoening voor de zonden, het verbeteren van lauwheid en nalatigheid in de dienst van God, het danken voor de vergeving van zonden, voor de paus en de Kerk, voor zondaars die nog in de duisternis van een slecht leven verkeren, voor de bekering van ketters, schismatici en ongelovigen, en voor de heilige zielen in het vagevuur.
De 7 Kerken van Rome zijn de volgende:
1 St Pietersbasiliek
2 Santa Maria Maggiore
3 San Paolo Fuori Le Mura (St Paulus Buiten de Muren)
4 San Giovanni in Laterano (St Jan van Lateranen)
5 De Santa Croce in Gerusalemme (Kerk van het Heilig Kruis in Jeruzalem)
6 Basilica di San Lorenzo fuori le Mura (Basiliek van St Laurentius buiten de Muren)
7 Heiligdom van Goddelijke Liefde
In 2000 verving Paus Johannes Paulus II een van de eerdere Kerken, de Basilica di San Sebastiano fuori le Mura (St Sebastiaan buiten de Muren) door het Heiligdom van de Goddelijke Liefde.
Wat is het eerste gebed dat Katholieken hun kinderen leren? Meestal is het zoiets als het Onze Vader, het Weesgegroet of misschien een gebed voor en na de maaltijd of voor het slapengaan. Met andere woorden: mondeling gebed. Vocaal gebed is, simpel gezegd, het hardop uitspreken van gebeden. Voordat iemand over de mysteries van het geloof kan mediteren of goddelijke werkelijkheden kan overdenken, moet hij eerst zijn gebeden hardop uitspreken.
De mens is een lichaam-ziel-samenstel, en daarom moet het lichaam – inclusief de stem – bij het gebed betrokken worden. En het is belangrijk om te onthouden dat niemand – ik bedoel niemand – dit niveau ooit helemaal verlaat. Zelfs de grootste mystici spraken luide gebeden uit tot hun sterfdag. Maar na verloop van tijd kan mondeling gebed worden gecombineerd met andere vormen van gebed, zoals meditatie.
Natuurlijk kan iedereen uiterlijk bidden, maar dat betekent niet dat hij ook daadwerkelijk bidt. Wil mondeling gebed echt gebed zijn, dan zijn er twee componenten nodig: (1) aandacht; en (2) toewijding. Een persoon moet zich bewust zijn van wat hij zegt, en hij moet het met liefde zeggen. Onze Heer waarschuwt voor vocale gebeden die zonder aandacht en toewijding worden gezegd. (Matt 6:7)
Niveau 2: Meditatie
Tijdens meditatie brengt men de geest toe op een bovennatuurlijke waarheid om de betekenis ervan door te dringen. Het is in de eerste plaats een daad van het intellect, maar de wil komt ook in het spel, omdat het doel van meditatie is om de wil om lief te hebben.
Over het algemeen zijn er drie elementen aan meditatie:
(a) Overweging: denk na over de bovennatuurlijke materie en denk na over wat het betekent. Je zou bijvoorbeeld kunnen mediteren over de incarnatie - dat God mens werd.
(b) Toepassing: pas de waarheid toe op het eigen spirituele leven. Als God mens werd, waarom deed Hij dat dan? De Kerkvaders zeiden dat het zo was dat de mens zou kunnen worden zoals God - daarom is het doel van het spirituele leven om steeds meer te conformeren aan het beeld van God.
(c) Voornemen: los praktische manieren op om de toepassing van deze waarheid in iemands leven te laten plaatsvinden. Als de bestemming van de mens God zelf is, welke deugden heb ik dan niet om meer op God te lijken?
Meditatie is de eerste fase van elk ernstig gebed en het is fundamenteel voor de verdere fasen. Er is gezegd dat als een persoon dagelijks mediteert, hij in een korte periode zal stoppen met het plegen van doodzonde of zal stoppen met mediteren. Meditatie is ook iets dat op elk niveau van gebed vruchtbaar kan zijn. De H. Teresa van Avila zei dat ze altijd haar gebed begon door een spiritueel werk te lezen en erover te mediteren. Dat zou haar dan leiden tot andere, hogere niveaus van gebed.
Hoogstwaarschijnlijk is de overgrote meerderheid van de Katholieken bekend met de eerste twee gebedniveaus die ik heb beoordeeld, vocaal gebed en meditatie. Beide niveaus zijn immers betrokken bij de meest voorkomende vormen van gebed, zoals de rozenkrans.
Veel Katholieken hebben misschien ook gehoord van hogere niveaus van gebed, zoals de mystieke ervaringen van de H. Catharina van Sienna of van de H. Johannes van het kruis. Maar er zijn eigenlijk nog twee niveaus van ascetisch gebed; d.w.z. gebed geïnitieerd door de mens: affectief gebed en verworven overweging.
Niveau 3: Affectief gebed
In het vorige niveau van gebed, meditatie genoemd, overheerst het intellect: men denkt aan een bovennatuurlijke waarheid en doet een poging om die waarheid op zijn leven toe te passen. In dit derde niveau van gebed, 'affectief gebed' genoemd, begint de wil te domineren in plaats van het intellect. Wat betekent dit? In tegenstelling tot meditatie, waar het intellect werkt om de bovennatuurlijke waarheid te overwegen, ontvangt de ziel tijdens affectief gebed bepaalde troost met betrekking tot die waarheid die indruk maken op de wil.
Deze troost leidt ertoe dat ze daden van liefde jegens de Heer maken. Ik beschouw deze activiteit graag als een "bovennatuurlijk voornemen in het nieuwe jaar". Bij het maken van een voornemen aan het begin van het jaar zegt men eenvoudig dat hij zo en zo zal doen en zich vervolgens inspant om ermee te houden.
In affectief gebed maakt de wil echter een bepaald voornemen, geholpen door genade, waardoor de persoon een ware verandering in zijn leven aanbrengt. De ziel kan bijvoorbeeld mediteren over de geseling aan de zuil en het erkennen van het lijden van Christus omwille van ons, en men zou kunnen besluiten om een strenger leven van boete te leiden. Dit voornemen veroorzaakt echter geen gevoel van last of angst, maar vult in plaats daarvan de ziel met diepe troost en vreugde.
Dit niveau kan echter spiritueel gevaarlijk zijn. Nu het gebed troost heeft gebracht, kan de persoon in 'spirituele vraatzucht' vallen, die de troost van het gebed voor zichzelf wensen. Zo kan men vast komen te zitten op dit niveau en geloven dat zijn gebed 'vruchtbaar' is omdat hij troost ontvangt.
Maar de waarheid is dat de enige indicatie of het gebed vruchtbaar is, is of de persoon groeit in deugd, liefdadigheid en zelfontkenning. Troost is geweldig, maar is een middel om een doel te bereiken (wat een vereniging is met God), niet het doel op zichzelf.
Niveau 4: Verworven herinnering
Op dit niveau bevindt de ziel zich nog steeds in het domein van ascetisch gebed; dus zelfs op dit vierde niveau is de mens nog steeds de voornaamste initiator. Dit niveau, ook wel ‘gebed van eenvoud’ of ‘eenvoudige blik’ genoemd, is de eenvoudige liefdevolle blik op het goddelijke object.
Daarin gebruikt men zijn vermogens om zich op de Heer te concentreren, zonder gebruik te maken van het intellect, de verbeelding of de emotie. Het is een simpele blik van de wil. Verworven herinnering vereist de grootste herinnering en vereist dat iemand zijn vermogens van intellect en wil beheerst. Dit is zodat hij zich volledig op de Heer kan concentreren en nog steeds van binnen kan zijn.
Houd er rekening mee dat verworven herinnering niet geforceerd mag worden en niet voor iedereen geschikt is. Als je vrucht haalt uit een eerder stadium krijgt, is er geen reden om naar dit niveau te gaan. Bovendien zou een moeder haar tienjarige dochter niet in een aanbiddingskapel achterlaten en haar alleen maar zeggen: “Kijk naar Jezus en denk aan niets anders dan aan Hem.”
Ze kon het gewoon niet en het zou zelfs schadelijk voor haar kunnen zijn, omdat ze verveling associeerde met bidden. Maar er schuilt een zekere schoonheid in dit niveau, nu het het domein van de mens begint te verlaten en het domein van God binnengaat: gebed gaat niet langer alleen over wat het met je doet, maar is steeds meer op God gericht.
Dit niveau van gebed bereikt de grenzen van wat de mens in gebed kan initiëren; alle stappen daarna worden door God geïnitieerd.
Niveau 5: Doordrenkte contemplatie
Een van de belangrijkste dingen om op te merken over dit niveau van gebed is dit: iedere christen is geroepen tot geïnfuseerde contemplatie. Het is een algemeen geloof dat alleen contemplatieve nonnen of monniken tot geïnfuseerde contemplatie zijn geroepen; Maar alle volgelingen van Christus kunnen – en moeten – uiteindelijk dit niveau van gebed bereiken.
Wat is geïnfuseerde contemplatie? Het is de ervaringskennis van God die door God in de ziel wordt gegoten. Met andere woorden, het is de invasie van de ziel door het bovennatuurlijke. In deze fase wordt de ziel doordrongen door Iemand anders.
Merk op dat om dit niveau te bereiken, de ziel in staat van heiligende genade moet zijn; iemand die doodzonde heeft, is geen ontvankelijk vat voor de Heilige Geest. Ook stopt de ziel die dit niveau van gebed bereikt niet met het beoefenen van deugd of naastenliefde; in feite zal het gewoonlijk intensiveren.
Er zijn een aantal kenmerken van dit gebedsniveau, waaronder:
(a) De onmogelijkheid om deze mystieke ervaring door eigen inspanningen teweeg te brengen. Je kunt geïnfuseerde contemplatie overigens niet ‘aanzetten’ of uitschakelen.
(b) De ziel is meer passief dan actief. Bij de vorige vormen van gebed reikte de ziel actief naar God; in deze fase leunt de ziel achterover en wacht om God te ontvangen.
(c) De kennis die door doordrenkte contemplatie wordt verkregen, is onbeschrijfelijk. Bij het lezen van de geschriften van een heilige Teresa of een H. Johannes van het Kruis valt vaak op hoe deze Heiligen moeite hebben om hun mystieke ervaringen daadwerkelijk te beschrijven. Ze gebruiken metaforen, maar zelfs deze moeten ver achterblijven.
(d) Een dramatisch nieuw leven van Christelijke deugd. In dit stadium kan men werkelijk doen waar de H. Paulus zo vaak over schrijft: leven ‘in Christus’. Het is werkelijk ‘niet meer ik die leef, maar Christus die in mij leeft’.
Niveau 6: Gebed van stilte
In de volgende fase van het gebed, het ‘gebed van de stilte’, beoefent men nog steeds geïnfuseerde contemplatie, maar het omvat nu een speciale boeien van de wil. Het is ’extra geïnfuseerde contemplatie’, om zo te zeggen. Dit niveau van gebed brengt grote spirituele vreugde, omdat de ziel verzonken is in het nadenken over de aanwezigheid van God. Terwijl niveau vijf een speciale nadruk legt op het intellect (kennis van goddelijke dingen), legt dit stadium een speciale nadruk op de wil (liefde voor goddelijke dingen).
Er is een analogie tussen de niveaus vijf en zes en de niveaus twee en drie: de niveaus twee en vijf werken voornamelijk op het gebied van het intellect, terwijl de niveaus drie en zes de wil betreffen.
Een van de grote voordelen van dit gebedsniveau is dat het vaak ervaren kan worden terwijl het intellect anderszins bezig is. De boer die zijn tuin onderhoudt, kan bijvoorbeeld tijdens het tuinieren het Gebed van de Stilte ervaren. De H. Teresa zei dat de persoon op dit niveau zo'n innerlijke rust en stilte ervaart dat zelfs spreken hem vermoeit.
Het Gebed van de Stilte is het hoogste niveau van de Verhelderende Weg van gebed; de volgende fasen maken deel uit van de Verenigende weg. De brug naar de volgende stadia kan worden bereikt via de brug van de donkere nacht van de ziel.
De donkere nacht van de ziel
‘De Donkere Nacht van de Ziel’ is een veelgebruikte uitdrukking maar wordt meestal verkeerd begrepen en gebruikt. De ware Donkere Nacht van de Ziel is de brug tussen de twee vorige niveaus en en Verenigende niveaus, waarin de ziel niet wordt gezuiverd van de lagere elementen van de ziel (die zijn reeds gezuiverd), maar de hogere vermogens van intellect en wil. In dit stadium is zelfs geïnfuseerde contemplatie niet mogelijk; elk vermogen van de ziel ervaart dorheid. In veel opzichten lijkt het op een vagevuur vóór de dood. Maar God openbaart Zichzelf in deze duisternis, wat leidt tot totale vereniging met Hem.
Maar waarom is dit nodig? Je zou in de verleiding kunnen komen om te denken dat een ziel in dit gevorderde stadium van gebed geen echte gebreken heeft, maar dat is niet het geval. Een paar van de gebreken die de donkere nacht van de ziel zuivert, zijn onder meer:
(a) Onvrijwillige afleiding tijdens het gebed. In dit stadium kun je nog steeds te maken krijgen met het onvermogen van het intellect en de wil om de focus vast te houden.
(b) Saaiheid in het gebed. Naarmate iemand gewend raakt aan geïnfuseerde contemplatie, kan het zijn dat hij een volledige gevoeligheid voor spirituele zaken begint te missen. Het is een soort spirituele luiheid.
(c) Verleiding tot overijver in plaats van liefdadigheid. Van nature verlangt iemand naar dezelfde vreugde die hij ervaart voor zijn broeders en zusters in Christus, maar in zijn ijver probeert hij hen, in plaats van op God te vertrouwen om hen vooruit te helpen, te dwingen.
Tijdens deze Donkere Nacht van de Ziel ervaart de persoon de uiteindelijke zuivering van de wil. Elk egoïsme, bewust of onbewust, wordt vervangen door een volledige aanvaarding van Gods wil. En dat is het punt van deze fase: je wil volledig verenigen met Gods wil, zodat de ziel niets anders wil dan wat God wil.
Nadat je door de Donkere Nacht van de Ziel bent gegaan, ga je naar de laatste fase van het gebed, de Verenigende Weg. Dit is de weg van de ‘perfecten’, degenen die zichzelf volledig hebben overgegeven aan God en Zijn heilige wil. In deze stadia ervaart de ziel geen afleiding en heeft ze de volledige zekerheid van een intieme vereniging met God.
Er is geen sprake van verveling of vermoeidheid in het gebed, ook al is het op dit niveau behoorlijk intens. Dit is het hoogste niveau van zuivering en de heilige kan alleen een naakte geloofsdaad doen. Hij is niet afhankelijk van enige troost, noch van de zintuigen, noch van de hogere faciliteiten van intellect, wil of geheugen; met andere woorden, hij gelooft niet in God en heeft Hem niet lief vanwege wat God voor Hem doet, maar eenvoudigweg omdat Hij God is, hij is met Hem verenigd.
Niveau 7: Eenvoudige Vereniging
Tijdens het gebed van Eenvoudige Vereniging worden alle interne vermogens, inclusief het intellect en de wil, geleidelijk gefascineerd en zijn ze bezig met God. Wat is niet verenigd? Alleen de externe lichamelijke zintuigen. Anders is de ziel volledig verenigd met God.
Niveau 8: Conformerende Vereniging
Dit wordt ook wel ‘spirituele verloving’ genoemd, waarbij zowel de interne als de externe zintuigen worden geabsorbeerd in de aanwezigheid van het goddelijke. In dit stadium verkeert de persoon in “extase” – het lichaam reageert niet langer op prikkels van buitenaf en is volledig in de ban van God.
Niveau 9: Transformerende Vereniging
Als niveau 8 ‘spirituele verloving’ is, dan is niveau 9 ‘spiritueel huwelijk’. Conformerende vereniging impliceert de instemming van de wil tot vereniging, maar de transformerende vereniging is de vereniging zelf. Dit is de hoogste graad van perfectie in het gebed, en de H. Johannes van het Kruis zei dat het “niets minder is dan een transformatie naar God”. Het is in dit stadium dat vergoddelijking plaatsvindt, en door genade wordt een ziel goddelijker dan menselijk. Iemands hele wezen is gefascineerd door God en alles wat hij doet is volledig verenigd met God. De ziel en God zijn in dit stadium zo verenigd dat ze niet gescheiden kunnen worden. Dit is het doel waarnaar alle Katholieken moeten streven.
Mijn hart brandt van liefde voor ieder van jullie. Als liefhebbende Vader draag Ik je in Mijn Hart, waar Ik niet wil dat je eruit weggaat.
Ik wens dat jullie onschuldig zijn (vgl. Mt. 5:8; Lc. 6:20), Mijn kinderen, omdat er zoveel verontwaardiging is in de mensheid, omdat er zoveel kwaad in de mensheid zit, dat Ik verlang dat Mijn kinderen leven van Mijn Liefde Voed je met Mijn Liefde, zodat je niet in zonde vervalt en dan niet meer kunt opstaan.
Mijn kinderen, dit moment waarop jullie leven volgens de goddelijke wil is een moeilijk moment;
maar wie geloof heeft, ontbreekt niets...
Wie geloof heeft, heeft alles...
Hij die liefde heeft voor zijn broeders en zusters, houdt op met te lijden in doodsangst...
Wie liede heeft voor zijn broeders en zusters, is oprecht...
Hij die liefde heeft voor zijn broeders en zusters verdient vergeving van schuld...
En Ik wil jullie, in het bijzijn van ieder van jullie, vergeven, maar jullie moeten Mij om die vergeving vragen (vgl. Mt. 6, 12-15).
Er is zoveel wreedheid, zoveel kleinzielige belangstelling van de mensheid, dat er sommigen van Mijn mensen zijn die op pijnlijke wijze de hele mensheid onder elkaar verdelen als oorlogsbuit. Mijn kinderen, het moment van de openlijke verklaring van de wereldoorlog komt dichterbij en elk land zal partij moeten kiezen, elk land zal zeggen: “Ik sta achter deze landen en ik begeleid de andere landen niet.”
Kleine kinderen:
Er komen momenten waarop je Geloof op de proef wordt gesteld en je moet deze tijd nemen om je Geloof te vergroten, want het is de tijd van voorbereiding, het is de tijd van genade om vanuit Mij te blijven leven en je met Mij te voeden en niet gescheiden van onze H. Drie-eenheid.
Lieve kinderen, ik hoor zovelen bidden en ik voel kilheid in het gebed; Ik voel dat velen bidden, maar zij bidden niet met liefde. Ik wens dat wanneer je Mij benadert, dat wanneer je bidt, je bidt met je hart, waarbij je elk woord dat je aan Mij, aan Mijn Moeder, opdraagt, voelt en naleeft. Ze moeten de helderheid van je gedachten behouden, zodat het hart van vlees blijft.
Mijn lieve kinderen, Ik hou van jullie en Ik beschouw ieder van jullie als een arme persoon die Mij nodig heeft om je Mijn Liefde te geven, omdat niemand overvloedig is in Mijn Liefde; en zodat je de Liefde die Ik je geef, kunt herhalen in je broeders en zusters in deze moeilijke en gespannen momenten waarin de hele mensheid leeft.
Zonder je medeweten komen en gaan gesprekken en ontmoetingen van grootmachten, van landen naar andere landen, omdat iedereen reeds weet wie hij moet steunen en wie niet. Degenen die het niet weten zijn jullie, Mijn kinderen, maar in dit grote trieste tafereel dat de mensheid heeft bereikt, moeten jullie te allen tijde handelen en goed doen. Dit is wat jullie moeten doen: bemin met Mijn zelfde Liefde en geef jezelf in geloof om deze Bedelaar van Liefde te troosten, omdat je Mij niet alleen bij Mijn Naam aanroept, maar Mij ook erkent als “de Koning der koningen en de Heer der heren” (1 Tim. 6:15-16).
Anderen zullen in Mijn Naam komen, maar als je Mij kent, zul je niet misleid worden. Zoek toevlucht bij Mijn Moeder. Ik houd van jullie, kinderen, maar tegenover de beslissingen van de menselijke vrijheid ben Ik respectvol totdat de schapen de afwezigheid van de stem van hun Herder voelen en naar Mij willen terugkeren.
Er zal groot lijden zijn op de aarde, er zullen rivieren van bloed over de aarde stromen, en toch zal het verlangen naar macht niet bevredigd worden totdat Ik gedwongen word in te grijpen en de slachting te stoppen. Ik doe het uit liefde, uit liefde voor ieder van jullie die Ik zegen en bemin, bemin en zegen.
Mijn lieve kinderen, bemin Mijn Moeder die jullie Moeder is, zoek je toevlucht in Haar. Ze zal jullie niet in de steek laten en Ik zal Mij verheugen om te zien dat jullie binnen het geloof en binnen de Goddelijke Wet blijven.
Bemin elkaar, lieve kinderen, zoals Ik jullie liefheb (vgl. Johannes 13:34-35). Dit zijn geen tijden om jezelf niet te vergeven. Deze momenten zijn van vergeving, zodat je jezelf kunt bevrijden van gebondenheid, want de Duivel rust niet en Ik roep je op om te vergeven (vgl. Mt. 18:21-35).
Mijn kinderen, Ik zegen de sacramentaliën die ieder van jullie op dit moment heeft. Ik zegen jullie omdat Ik weet dat jullie geloof hebben om de sacramentaliën te dragen. Ik zegen je in de Naam van Mijn Almachtige Vader, Eigenaar van Hemel en Aarde. Ik zegen je zodat, terwijl je in staat van genade verkeert, demonen vluchten. Ik zegen je dat je er voortdurend aan denkt Mij trouw te blijven.
Mijn lieve kinderen, Ik zegen jullie in de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Je Jezus
3 x WEES GEGROET ONBEVLEKTE MARIA, ZONDER ZONDE ONTVANGEN
Luz de Maria
Broeders en zusters, laten wij de zegen ontvangen van Onze Heer Jezus Christus.
We zien duidelijk dat Onze Heer de Boodschap begint door ons te laten mediteren over Zijn Woorden die ons confronteren met een realiteit die steeds vaker voorkomt, waarbij Hij de nadruk legt op het woord ‘verontwaardiging’, wat betekent beledigen of kwetsen, dat altijd lichtvaardig wordt gebruikt.
Onze Heer doet in deze Boodschap een geestelijke oproep tot ons tot een innerlijke verandering die buiten ieder van ons plaatsvindt in de werken en daden van elk moment, en getuigt van het werken en handelen op de manier van Christus.
We worden op dit moment met name geconfronteerd met twee heel duidelijke opties: goed of kwaad. We kunnen denken dat dit altijd zo is geweest, alleen dat het kwaad op dit moment geen prooi is voor de mens, maar dat het kwaad zich op de mens werpt en hem in bezit neemt.
Geconfronteerd met de aanvallen van de natuur, die agressiever en verrassender zijn, lijdt en zal de mensheid blijven lijden. De zon verschijnt in een stadium van grote activiteit dat voor de aarde niet onopgemerkt zal blijven, waardoor het klimaat uit de hand loopt. We moeten waakzaam blijven in het licht van aardbevingen met een grote omvang en in het licht van agressievere ziekten waarmee we binnenkort te maken zullen krijgen.
Broeders en zusters, laten wij bekeerde mensen zijn, wier geloof hen standvastig houdt en aanleiding geeft tot het goede te doen.
Fragmenten uit de woorden van OLVrouw van Guadalupe aan St. Juan Diego in 1531 in Mexico, zoals vastgelegd in de Nican Mopohua.
Weet zeker, mijn zoon, de kleinste, dat ik de perfecte en altijd maagdelijke H. Maria ben, Moeder van de ware God, door wie men leeft, de Schepper van de mensheid, degene die eigenaar is van wat dichtbij en daarna is, de Eigenaar van Hemel en aarde. Ik verlang naar dat ze hier mijn heilige kleine huis, een ‘Teocalli’ (Huis van God), voor me bouwen, waar ik Hem zal laten zien, ik zal Hem verhogen en Hem manifesteren; Waar ik Hem aan alle mensen met al mijn liefde, mijn medelevende blik en mijn hulp, mijn redding zal aanbieden.
Omdat ik echt je barmhartige Moeder, de jouwe en Moeder van iedereen ben die verenigd in dit land wonen; en van de hele mensheid, van allen die van me houden, van degenen die tegen me huilen, van degenen die naar mij zoeken, van degenen die vertrouwen in mij hebben. Daar zal ik naar hun kreet luisteren, naar hun verdriet, om al hun verschillende pijnen, hun ellende en verdriet te beteugelen om hun lijden te verhelpen en te verlichten.
Om te beseffen wat mijn medelevende, barmhartige blik van plan is, ga naar het paleis van de bisschop van Mexico en vertel hem dat ik je heb gestuurd om hem bekend te maken wat ik diep verlang, dat hij me een huis geef, dat hij mijn tempel bouwt, dat hij mijn tempel in de vlakte bouwt... nu mijn zoon, mijn kleinste, heb je mijn stem gehoord? Ga alles zo goed mogelijk doen.
Ik smeek je ernstig, jongste zoon van mij, en plechtig verorden ik je dat je morgen weer naar de bisschop gaat. Van mijn kant, laat het hem weten, laat hem mijn wens horen, mijn wil, zodat hij de tempel zal bouwen die ik vraag. Vertel hem daarom nogmaals dat ik het persoonlijk ben, de altijd maagdelijke, H. Maria, de Moeder van God die je stuurt.
Luister en houd in je hart, mijn jongste zoon, dat er niets voor je is om te vrezen, niets om je te treffen. Laat noch je gezicht noch je hart zorgen maken. Wees niet bang of enige andere ziekte, noch iets zwaar je zal treffen. Ben ik hier niet, die je Moeder ben? Ben je niet in mijn schaduw, onder mijn bescherming? Ben ik niet de fontein van je vreugde? Ben je niet in de plooi van mijn mantel, in mijn gekruiste armen? Is er nog iets dat je nodig hebt? Laat niets je treffen, je verstoren.
21/5 Herovering - Kracht van een Nieuw Pinksteren - Mission of Divine Mercy
21/5 Herover – Kracht van een Nieuw Pinksteren - Mission of Divine Mercy
Onze gezegende Moeder:
Mijn geliefde kleine kinderen,
Ik spreek tot je vanuit Mijn nieuwe Tepeyac, [1] waar ik alle woorden zal verzamelen die Ik door de eeuwen heen tot jullie heb gesproken; waar Ik alle verschillende genaden zal hernieuwen die je Hemelse Vader in Mijn heilige plaatsen heeft verleend als een zegel van Zijn Liefde en Zegen, en als antwoord op het gebed van Mijn Moederhart voor al Mijn kinderen. [2]
Wat houd ik van jullie, kinderen, met de liefde van de Vader, en van Mijn Zoon, en van de Allerheiligste Geest van God, die als een vlam in Mijn Hart neerdaalt en van daaruit, als uit een waterbron, geef Ik het jullie. Het is aan jullie om te drinken – om je hart te troosten, om de wonden in je geest te genezen, om je lichaam te genezen als dat nodig is voor je verlossing.
En om je de bemoediging te geven dat je niet de enige bent.
Mijn kinderen, kleintjes van Mijn Hart, Ik zie al jullie wonden, geen enkele blijft onopgemerkt. Net zoals Ik elk van de Wonden van Mijn Jezus heb gewassen en gekust, zo doe ik dat ook met jullie – kussen om te troosten en om het gif eruit te halen dat Satan in zijn afgunst in jullie heeft geïnjecteerd met al zijn machinaties en bedrog.
Ik reinig jullie wonden met Mijn tranen, Ik bedek ze met Mijn Liefde, Ik neem ze in bezit en Ik bied ze aan de Vader aan, samen met de Heilige Wonden van Mijn Jezus.
Alle wonden veroorzaakt door pijn en ongehoorzaamheid, en de afgunst van Satan – samen met de meest zuivere en Heilige Wonden van Mijn Jezus, van het Onbevlekte, Onschuldige Lam, uit liefde geofferd. De Enen moeten eerherstel bieden voor de anderen.
Kijk naar de Wonden van Mijn Jezus, degene die Hij draagt in Zijn Allerheiligste Lichaam en degene die Zijn Hart hebben verscheurd; en dat wordt weerspiegeld in Mijn Hart.
Vergeet ze niet, kinderen.
Laat ze jullie HOOP EN STERKTE geven.
De zekere HOOP van de onvergelijkbare Liefde van God voor Zijn mensen – voor ieder van hen.
De liefde die het EEUWIGE goede zoekt. EEUWIG, kinderen. Wees niet in de war en vergeet niet dat alles wat je ziet en beleeft voorbij zal gaan. En dat je voor deze eeuwigheid zult leven – voor de Goddelijke omhelzing die je zal omringen, vullen en genezen en waarin je alles zult vinden wat je hart verlangt.
Niet hier, kinderen – op deze aarde die nu vol is van zonde en dood voor de geest.
De aarde zelf kreunt, kinderen, bij het zien van zulke grote overtredingen tegen het Hart van God. En de aarde zelf zal worden vernieuwd, mooi gemaakt, gezuiverd, om een waardig huis en vat te zijn voor de vernieuwde Kerk, voor de nieuwe Hemelen en de nieuwe aarde.
Kinderen, hernieuw nu meer dan ooit jullie HOOP door middel van jullie GELOOF in wat Wij tegen jullie zeggen en in wat Wij namens jullie doen.
KIJK OMHOOG NAAR DE HEMEL, NAAR DE WONING DIE VANAF HET BEGIN VOOR JULLIE WERD VOORBEREID.
Leg menselijke verlangens terzijde en verhef ze, door je GELOOF en zuivere en Heilige HOOP, tot verlangens naar God, verlangens naar de eeuwigheid.
De rest gaat voorbij, en wat gaat dat snel voorbij!
Vervul de verplichtingen van je levensstaat, maar begin de HOOP VAN DE HEMEL te beleven en van HIJ DIE DAARIN WOONT EN OP JULLIE WACHT.
De vrucht van GELOOF is HOOP, en de vrucht van HOOP is STERKTE. En dit alles leidt tot OVERGAVE AAN GOD.
Dit is de reden waarom ik om jullie GELOOF vraag, waarom Ik tot jullie spreek over de hoop en over de standvastigheid die je ertoe brengt de vergankelijke schatten van de aarde te verachten om de schat van de liefde van God in zijn volheid te waarderen, die je beloning zal zijn in de Hemel.
Kijk naar de Heilige Wonden van mijn Jezus. Kijk naar ze in Mijn Hart. Verberg jullie wonden in de Onze, waardoor We ze in het Bloed en het Water kunnen wassen dat eruit stroomde, zodat - gezuiverd voor het gif van Satan en van je eigen acties en overtredingen - ze acceptabel kunnen zijn voor onze ABBA als een Offer van liefde, de navolging van het Allerheiligste Offer dat alles verkrijgt.
Kinderen, adem deze waarheid in, laat het binnenkomen als zuivere lucht in de diepste hoeken van je wezen en je bevrijden van elke stank van Satan en van menselijke criteria die zo schadelijk voor je zijn.
Mijn kinderen, je voelt je zwak, niet in staat om te doen wat We aan je vragen, niet in staat om je te verzetten; verslagen, gekweld, op de rand van wanhoop.
MIJN KLEINE KINDEREN, IK WEET HET. En dat wat jullie het meest pijn doet, is Onze schijnbare onverschilligheid voor je lijden; dat er niets verandert, er niets gebeurt, dat je gebeden lijken vast te lopen in een gesloten Hemel. [3] EN HOEVEEL JE HIERDOOR LIJDT. IK WEET HET. EN JE MOEDER HEEFT MEDELIJDEN MET JULLIE EN SPREEKT DAAROM TOT JULLIE - om je te vertellen dat elke druppel van je lijden wordt verklaard en zijn troost zal ontvangen.
Om je te vertellen dat om Mijn Leger te vormen een zeer harde vorming noodzakelijk is. De tijd is kort en jullie moeten worden gevormd in de smeltkroes van lijden, dorheid en van de schijnbare verlatenheid door Ons, zodat het zaad van het Geloof ontkiemt - in de duisternis - en wortel schiet in de duisternis - en sterk en krachtig wordt, in staat om te weerstaan wat er op jullie afkomt.
Kinderen, je Moeder weet waarmee je wordt geconfronteerd en Ik bereid je voor.
Deze voorbereiding vereist dat je het gezicht van Mijn Jezus ziet - Zijn ware gezicht, niet de vervormde die velen van jullie hebben geleerd en die je nu zoveel verwarring en angst veroorzaakt. Omdat het niet de waarheid is, verwondt het je ziel. [4]
We zullen je Onze gezichten laten zien en je zult ze in je ziel dragen als juwelen en als schilden. Maar voordat je ze ontvangt, kinderen, moet je worden gezuiverd in GELOOF.
Alle beproevingen die je beleeft, alle angst en duisternis - als je ze aan Ons geeft, nemen we ze en maken ze nuttig - de oude, de huidige en de toekomstige. WE MAKEN ALLES NUTTIG en we vullen alles met leven, wanneer je het aan Ons geeft.
Je ziet het ontkiemen van een zaadje niet - hoe, door hard en droog te zijn en omringd door totale duisternis, het begint te zwellen en te transformeren.
Het is hetzelfde met julllie, kleine kinderen, als je in Geloof accepteert wat de Vader, vol liefde voor Zijn kinderen, toestaat. [5]
Dit is waarom ik tegen je zeg: kijk met ogen van de eeuwigheid en verlang met een hart van eeuwigheid – door middel van GELOOF en HOOP – en op deze manier zul je de KRACHT hebben om nog een stap te zetten, en nog een stap daarna, tijdens deze periode. tijd van de onmiddellijke voorbereiding op de strijd. Ik herinner jullie nogmaals aan wat er met Mijn geliefde apostelzonen gebeurde met Pinksteren: ze werden getransformeerd en versterkt om de hun toevertrouwde missie te vervullen, tegen elke prijs, en zonder enig offer te sparen.
De Allerheiligste Geest van God daalde in hun harten neer en voltooide en bezegelde hun voorbereiding. Met jullie zal het hetzelfde zijn, lieve kinderen. Wees niet bang.
Wat jullie nu beleven – ieder van jullie, en ieder in zulke uiteenlopende omstandigheden – maakt deel uit van deze voorbereiding voorafgaand aan Zijn komst. Het is de zuivering, het verwijderen van de oude en vuile kleding, om bekleed te worden met de kleding en bewapening van Mijn soldaten.
WEES NIET BANG. VERTROUW, GELOOF, WACHT.
En je zult kracht ontvangen om dit wachten te leven. Ja, kinderen, wat is beloofd zal worden vervuld, en wat is aangekondigd zal plaatsvinden. De Rivieren van Genade zullen uit Mijn kleine Heuvel stromen en alle zuivere wateren verzamelen die de Vader in elk continent, volk en regio heeft voortgebracht.
Op dezelfde manier waarop Ik Mijn Leger verzamel en verenig met Mijn gevolg van engelen en aartsengelen en alle hemelse koren, zo verzamelen alle genaden die door de eeuwen heen zijn gegeven zich om te worden vernieuwd, gezuiverd en nogmaals in onvoorstelbare overvloed te worden uitgestort.
Het Nieuwe Pinksteren dat de voorbereiding van Mijn Leger zal bezegelen en het zal voorbereiden op de strijd, waarin ook alle krachten van het kwaad zullen worden verzameld. [6]
De strijd is gewonnen, kinderen, maar hij moet worden gestreden, geleefd en aangeboden. Kinderen, probeer het niet te begrijpen met jullie redeneringen, want dit zijn goddelijke mysteries die onmogelijk te begrijpen zijn op deze aarde, gezien de enorme beperkingen van tijd en afstand en van jullie zeer beperkte vermogen om te begrijpen. [7]
Maar op een dag, kinderen, zullen jullie deze Mysteries voor jullie hart en jullie geest zien opengaan als het openen van een bloem, als het opgaan van de zon bij zonsopgang, en jullie zullen ze in al Hun schoonheid, WAARHEID, harmonie beschouwen, en jullie zullen ze in al Hun schoonheid, WAARHEID, harmonie beschouwen. zullen de onuitsprekelijke Liefde begrijpen die de kern vormt van elk Mysterie.
Kinderen, want jullie kunnen ze nu nog niet ontvangen en daarom zijn GELOOF en HOOP nodig, zodat jullie te midden van de duisternis die Satan heeft weten te verspreiden over iedere menselijke sfeer, IN GELOOF kunnen zien en IN GELOOF AANVAARDEN, en ontvang IN GELOOF, en heb IN GELOOF lief van deze Goddelijke Mysteries – de ‘waaroms’ die jou zo’n angst bezorgen – tot het moment waarop je ze in volheid kunt ontvangen.
Mijn kinderen, jullie allemaal – ieder van jullie die op deze aarde rondloopt, die geboren is uit de Wil van de Vader, en die vrijgekocht is door Mijn Zoon aan het Kruis, en die voorbereid wordt om het Goddelijke Licht van de Vader te ontvangen. Allerheiligste Geest van God – denk aan de Hemel en de Liefde die op je wacht. Vergeet niet dat je moeder van je houdt en naast je staat. Bedenk dat alles wat is aangekondigd, zal worden vervuld.
Bedenk dat wat je nu beleeft niets is vergeleken met wat de Vader voor je heeft voorbereid: de eeuwige vreugde.
Bedenk, kinderen, dat alles vorming is, dat er in alles genade is om jullie te helpen, en dat jullie een Moeder hebben die dag en nacht voor Haar kinderen bemiddelt vóór de Troon en het Hart van God.
Ik ben je Moeder. Ik houd van jullie. Ik leid jullie, aarzel niet om Mijn hand te nemen. Ik zal je naar de vervulling van de Goddelijke Wet leiden; Ik zal je leiden naar de aanvaarding van je specifieke missies; Ik zal je leiden langs het pad van genezing van zoveel wonden die je met je meedraagt. Ik zal je stap voor stap, seconde voor seconde, naar het Hart van de Vader leiden.
Jullie zijn Mijn Leger, kinderen, en Ik heb sterke en moedige soldaten nodig; vol GELOOF en Hoop, om Licht aan jullie broeders en zusters te geven.
Kijk naar Mij, kinderen, als jullie voelen dat jullie op het punt staan in te storten. Kijk naar Mij en wees niet bang.
Kom naar Mijn Hart, kinderen. Wees niet bang.
Vanuit Mijn kleine Kapel, Mijn kleine Heuvel, zegen Ik jullie en sluit Ik julllie aan Mijn Hart.
HEF JE OGEN OP, WANT JE REDDING IS NABIJ.[8]
„AAN DEGENE DIE OP DE TROON ZIT, EN AAN HET LAM, ZIJ ALLE LOF, EN EER, EN GLORIE, EN KRACHT, VOOR EEUWIG EN ALTIJD. AMEN." [9]
Amen, kinderen. ZEG MET MIJ:
AMEN. LAAT HET ZO GEBEUREN.
Je Moeder die van jullie houdt en jullie zegent,
Allerheiligste Maria, de Morgenster
die de komst aankondigt van de ZON van GERECHTIGHEID en WAARHEID.
Jullie Koningin en jullie Vrede.
Voetnoten
[1] Toen Ze begon te spreken, nam ik Haar Aanwezigheid als Onze Lieve Vrouw van Guadalupe en de bijzondere Genade van Haar Verschijningen in Mexico sterk waar – waardoor Haar moederlijke Aanwezigheid en de Waarheid van God in een zeer ingewikkelde historische situatie terechtkwamen; de ontmoeting tussen twee zulke verschillende culturen – de strijd tussen het heidendom dat zo diepgeworteld was en het Christendom.
En hoe onze huidige situatie vergelijkbaar is (hoewel deze nu niet alleen een kleine regio treft, maar de hele wereld): de verdeeldheid tussen de wereld die God heeft afgewezen en opnieuw wegzinkt in heidendom (en erger), en de Christelijke wereld – zo gefragmenteerd , aangevallen en verzwakt – dat men steeds meer beseft dat de enige oplossing uit de Hemel zal moeten komen. En dat net zoals God in 1531 direct tussenbeide kwam, er ook nu een directe Goddelijke interventie zal komen – een veel grotere omdat die elke ziel en plaats moet bereiken.
Wanneer Ze zegt: “Mijn nieuwe Tepeyac”, is dat niet een manier om de oorspronkelijke Tepeyac te verminderen of de plaats ervan in te nemen – integendeel zelfs – maar om ons te herinneren aan wat er in 1531 gebeurde, als een reden om te hopen, omdat als herinnering aan de essentiële waarheden, en als troost en bemoediging te dienen, wetende dat Zij werkelijk onze Moeder is die voor ons zorgt, en dat God op het punt staat nogmaals namens ons tussenbeide te komen.
[Aan het einde van deze boodschap voeg ik verschillende fragmenten toe uit Haar woorden aan Juan Diego, want toen Ze zei: “Ik spreek tot je vanuit Mijn nieuwe Tepeyac”, voelde ik dat die woorden zeer aanwezig en levend waren.]
[2] Als Ze zegt dat hier alle Woorden en Genaden die door Haar Verschijningen, Boodschappen en verschillende Manifestaties door de eeuwen heen werden verleend, zullen worden verzameld en vernieuwd, merk ik dat Ze zinspeelt op de Manifestaties die God ons heeft aangekondigd en dat dit binnenkort zal gebeuren op deze kleine heuvel. Dat deze komende Manifestaties alle andere zullen verzamelen en hun goddelijke oorsprong zullen tonen en de genaden van elk van hen opnieuw aanwezig zullen maken – alsof ze opnieuw worden uitstorten.
Dit is waarom Ze zegt dat vanaf hier de Rivier van Genade zal stromen dat alle andere wateren zal verenigen. Moeilijk uit te leggen wat ik waarneem, maar het is zeker geen vermindering van andere verschijningen, maar eerder een demonstratie dat ze allemaal deel uitmaken van Gods Plan, en dat ze allemaal hebben geholpen en voorbereid werden op dit Uur.
[3] "Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij in de steek gelaten?" Jezus geeft ons het voorbeeld van hoe Hij, zelfs nadat Hij de vreselijke pijn in de Hof van Gethsemane had ondergaan, het verraad van Judas, in de steek gelaten was door Zijn Apostelen en Discipelen, geoordeeld, gegeseld, vernederd en aan het Kruis genageld was, nog steeds de laatste grote wond onderging, de doodswond. De schijnbare verlatenheid van de Vader. De Kerk, die Zijn Mystieke Lichaam is, lijdt nu haar Lijden. En het lijkt mij dat we ons in die laatste minuten bevinden waarin de Vader om het laatste offer vraagt: het gevoel en het zien van jezelf, qua schijn, volledig verlaten te zijn door God. Hij hoort ons niet, Hij komt niet – ondanks dat Hij ons vertelt dat Hij ‘binnenkort’ komt. We zien en voelen onze schijnbare vernietiging op zoveel manieren. En de bovenmenselijke inspanning om te blijven geloven, hopen en vertrouwen. Het is zo ontzettend zwaar en vermoeiend.
[4] Ik heb het gevoel dat “het aangezicht van Mijn Jezus zien” verwijst naar het kennen van Hem in Waarheid, en niet zoals Hij zo vaak aan ons is voorgesteld – het wegnemen van Zijn Koningschap, Zijn lijden, Zijn goddelijkheid, en het beperken van Hem tot een simpele idealistische maatschappelijk werker. Onze ziel verlangt naar het ware Beeld van het Aangezicht van God – en dit is de reden waarom deze vervormingen het diepste verlangen van onze ziel kwetsen – om God te zien en te kennen. Het is ook een verwijzing naar de Genade die Zij hebben beloofd te schenken wanneer Hun Manifestaties naar de kleine heuvel komen – dat wanneer wij de Verschijningen zien, Hun Gezichten in onze ziel gegraveerd zouden worden, als troost, maar vooral als bescherming. Ik zie dat het een noodzakelijke genade is om de verleidingen van de Antichrist te kunnen weerstaan, die zal proberen zichzelf voor te doen als ‘de Christus’, en dat het daarom van groot belang is om het ware Gezicht van Jezus en Zijn Naam in elke situatie te kunnen herkennen, en waarom Ze deze in onze ziel zullen graveren.
[5] Korte woorden om die daad van onze ziel uit te drukken die zo groot en zo belangrijk is dat het het spirituele leven transformeert en zoveel genaden naar de ziel en naar de hele wereld trekt.
[6] Ik denk dat Ze met dit “alles” aangeeft dat een teken van deze tijd het feit is dat al de verschillende kwade machten die ogenschijnlijk onafhankelijk zijn – maar die in feite voortkomen uit hetzelfde plan van de vijand – nu zich publiekelijk met elkaar verenigen en op één lijn brengen. We zien nu bijvoorbeeld dat dezelfde geest van ontkenning van God nu de terreinen van het onderwijs, de overheid, de wetenschap, het amusement en zelfs de religie domineert.
[7] Als het moeilijk is de redenen te begrijpen voor ziekten en rampen die God toestaat in degenen die Hem liefhebben, lijkt het onmogelijk om na te denken over het gruwelijke lijden van kinderen en andere zielen, in het bijzonder degenen wier onschuld wordt vernietigd door misbruik en rituelen van onvoorstelbare wreedheid en duisternis die hen werd aangedaan. Hoe kunnen we deze gruwel verzoenen met een God die goed is? Hoevelen hebben hun geloof verloren toen ze nadachten over deze vraag: Waarom, Heer?
En ik denk dat dit de reden is waarom Onze Heilige Moeder ons zegt dat we niet moeten proberen het te begrijpen of een menselijke verklaring te vinden. Maar nodigt ons eerder uit om erop te vertrouwen en te aanvaarden dat God de kennis van deze ‘waaroms’ voor Zichzelf reserveert tot het afgesproken uur. Dit is niet om deze “waaroms?” terzijde te schuiven als onbelangrijk, maar om ze stevig in Geloof en Hoop te plaatsen die ons vertellen dat “God weet waarom” en dat we op een dag zullen begrijpen en zien dat Zijn Liefde in alles werkzaam is, zelfs in de meest verschrikkelijke duisternis.
Heb ik ernstig getwijfeld aan de waarheden van het geloof? Heb ik een of meer geloofswaarheden ontkend in mijn gedachten? Heb ik deze twijfel of ontkenning uitgesproken in het bijzijn van anderen? Durf ik voor mijn geloof uit te komen, of schaam ik ervoor?
Heb ik de middelen achterwege gelaten die voor mijn zaligheid absoluut noodzakelijk zijn? Heb ik getracht de noodzakelijke vorming in de leer van de Kerk te ontvangen?
Heb ik het contact met God verbroken door het gebed en de sacramenten te verwaarlozen?
Heb ik aan mijn verlossing en zaligheid gewanhoopt, of heb ik mij schuldig gemaakt aan vermetel vertrouwen op Gods barmhartigheid en zo met een geruster gemoed gezondigd?
Ben ik inwendig, of in gesprekken met anderen, tegen God in opstand gekomen, wanneer ik tegenslag ondervond?
Heb ik oneerbiedig over heilige of gewijde personen of zaken gesproken, bijv. de Kerk, haar priesters, de sacramenten?
Ben ik bijgelovig geweest of heb ik mij met waarzeggerij of spiritisme ingelaten?
Ben ik lid van een of andere organisatie of beweging die niet strookt met het geloof of de richtlijnen van de Kerk?
Heb ik een sacrament zonder voorbereiding of heiligschennend ontvangen?
Ben ik in het bezit van, of geabonneerd op boeken, bladen of tijdschriften die de geloofs- of zedenleer van de katholieke Kerk aantasten of onjuist weergeven?
Heb ik die gelezen of aan anderen te lezen gegeven?
Span ik mij in om mijn geloof en mijn liefde tot God te versterken?
Wend ik de middelen aan om een godsdienstig cultureel niveau te bereiken dat mij in staat stelt een getuige van Christus te zijn door woord en voorbeeld?
Heb ik de dingen die op God betrekking hebben met tegenzin gedaan?
Tweede gebod:
Ben ik een eed, een belofte of gelofte door eigen schuld niet nagekomen?
Waaruit blijkt dat ik eerbied heb voor de heilige naam van God? Of heb ik de naam van God en van Jezus zonder respect, spottenderwijze als een stopwoord, of op een andere manier oneerbiedig gebruikt?
Heb ik zonder noodzaak een eed afgelegd? Heb ik meineed gepleegd of onvoorzichtig, lichtvaardig of voor dingen van weinig belang gezworen? Heb ik gezworen iemand schade te berokkenen? Heb ik de schade die eventueel daaruit voortvloeide hersteld?
Derde gebod:
Geloof ik alles, met name de geloofszekerheden die de katholieke Kerk leert? Ken ik haar het recht toe geboden te geven, of heb ik deze geboden zelf betwist en niet bedacht dat het door de geboden van de Kerk Christus zelf is die mij iets oplegt.
Heb ik op zondagen en verplichte feestdagen, of op de vooravond hiervan, de Mis vrijwillig verzuimd? Ben ik gedurende de Mis vrijwillig verstrooid geraakt, of ben ik zonder voldoende reden zo laat gekomen dat ik moet aannemen, dat ik mijn zondagsplicht eigenlijk niet vervuld heb? Ben ik te communie geweest?
Heb ik aan de personen die aan mij ondergeschikt zijn het moeilijk of onmogelijk gemaakt hun zondagsplicht te vervullen?
Heb ik zonder dringende reden lichamelijke arbeid verricht op dagen waarop dit niet geoorloofd is (zon- en feestdagen); dit gedurende geruime tijd?
Heb ik nagelaten op Aswoensdag en op Goede Vrijdag te vasten en mij op deze twee dagen van vleesspijzen te onthouden?
Heb ik op de vrijdagen door het jaar een kleine versterving gedaan of iets wat voor mij een offer betekent?
Heb ik tenminste eenmaal per jaar gebiecht en in elk geval ik mij van zware zonde bewust was? Heb ik de penitentie volbracht die de priester mij bij mijn laatste biecht heeft opgelegd? Heb ik boete gedaan voor mijn zonden?
Heb ik in de Paastijd de Communie ontvangen? Was ik daarbij in staat van genade? Als ik mij bewust was van een zware zonde, heb ik dan gebiecht alvorens te communiceren?
Probeer ik mijn zonden goed te praten?
Heb ik in de biecht uit schaamte of om een andere reden een zware zonde verzwegen? Heb ik erop gelet volgens kerkelijk voorschrift niets te gebruiken gedurende één uur voor de heilige Communie?
Vierde gebod:
Voor kinderen: Heb ik mijn ouders of anderen die over mij zijn gesteld niet gehoorzaamd in belangrijke zaken? Kan ik het opbrengen te luisteren naar mijn ouders, of wil ik steeds maar mijn eigen baas zijn? Ben ik hartelijk voor mijn ouders, of heb ik hun verdriet gedaan door mijn gedrag? Heb ik hen dwarsgezeten of gekwetst door woorden of daden? Heb ik hun enig kwaad toegewenst?
Heb ik mijn best gedaan om mijn dankbaarheid te tonen voor de moeite die zij zich getroosten voor mijn opvoeding door bijvoorbeeld ijverig te studeren?
Heb ik nagelaten hen te helpen in geestelijke of materiële behoeften? Geef ik toe aan mijn moeilijk karakter en maak ik mij soms zonder reden boos als ik mijn zin niet krijg? Wil ik de dingen die ik gebruik of bezit liefst voor mijzelf alleen houden? Kost het me moeite iets aan mijn broertjes of zusjes te geven of te lenen? Heb ik met mijn broertjes en zusjes ruzie gemaakt? Heb ik niet met hen willen spreken en probeer ik niet echt mij weer met hen te verzoenen? Ben ik afgunstig als zij in een of ander opzicht beter zijn dan ik? Heb ik hun een slecht voorbeeld gegeven?
Voor ouders: Leef ik mee met de mensen om mij heen of blijf ik onverschillig voor hun behoeften, hun problemen of het leed dat ze hebben? Hoe behandel ik mijn huisgenoten en de mensen met wie ik werk (collega‘s, bazen)? Heb ik anderen gekrenkt of bedroefd door ondoordacht optreden, grofheid, wangedrag enz? Heb ik aan mijn kinderen een slecht voorbeeld gegeven door mijn godsdienstige plichten, gezins- en beroepsplichten te verwaarlozen? Heb ik hen gekwetst door mijn gedrag?
Heb ik hen met liefde en met standvastigheid op hun fouten gewezen, of heb ik uit gemakzucht te veel door de vingers gezien? Ben ik bij het vermanen van mijn kinderen rechtvaardig en liefdevol, of laat ik mij leiden door egoïstische motieven en persoonlijke ijdelheid wanneer zij me lastigvallen en storen, of wanneer anderen door hen een minder goede indruk van mijzelf zouden krijgen?
Heb ik mijn plicht gedaan door hen te helpen hun godsdienstig leven te verzorgen en hen af te houden van slecht gezelschap? Draag ik voortdurend zorg voor hun vorming op godsdienstig gebied?
Sta ik toe dat zij werken, studeren of komen op plaatsen waar hun ziel of lichaam gevaar loopt? Houd ik mij op de hoogte van hun vrijetijdsbesteding? Ben ik een morele en geestelijke steun geweest voor mijn huisgenoten of voor degenen die van mij afhankelijk zijn? Beperk ik mij in mijn genoegens en amusement om mij meer aan mijn gezin te kunnen wijden? Zijn de eisen van mijn beroep in feite voor mij belangrijker dan mijn gezin?
Zorg ik voor een goede verhouding met mijn kinderen? Probeer ik een familiesfeer te scheppen? Probeer ik angst en wantrouwen, die een redelijke vrijheid van de kinderen in de weg staan, te voorkomen?
Heb ik ruzie met mijn echtgenoot (echtgenote)? Heb ik hem (haar) pijn gedaan of beledigd? Een slecht voorbeeld gegeven? Heb ik zijn (haar) fouten zonder belangrijke reden aan anderen verteld?
Heb ik geprobeerd mijn geloof in de Voorzienigheid levendig te houden? Heb ik mijn best gedaan luiheid tegen te gaan? Heb ik, terwijl ik ertoe in staat was nagelaten mensen te helpen?
Vijfde gebod:
Ben ik hartelijk voor anderen? Heb ik belangstelling voor hen? Kan ik naar een ander luisteren? Koester ik afkeer, haat, afgunst of wraaklust ten opzichte van iemand? Zijn er mensen met wie ik niet wil spreken? Weiger ik de goede verstandhouding te herstellen?
Heb ik iemand werkelijk kwaad toegewenst Mij erover verheugd wanneer hem (haar) iets onaangenaams overkwam? Misgun ik anderen soms wat ze hebben?
Heb ik mij door toorn laten meeslepen? Daardoor met anderen ruzie gekregen? Ben ik opvliegend of driftig geweest? Heb ik anderen geminacht? Met hen de spot gedreven, hen bekritiseerd, lastiggevallen of belachelijk gemaakt?
Heb ik anderen onheus behandeld met woorden of daden?
Heb ik iemand lichamelijk letsel toegebracht of het leven van anderen in gevaar gebracht ? Ben ik roekeloos geweest in het verkeer?
Ben ik voor anderen aanleiding tot zonde geweest door mijn gesprekken, mijn manier van kleden, of doordat ik hen uitnodigde een slechte film te gaan zien of door slechte boeken of tijdschriften aan hen uit te lenen?
Heb ik teveel gedronken of drugs gebruikt ? Heb ik aan gulzigheid toegegeven, meer gegeten of gedronken dan verstandig was?
Heb ik mijzelf de dood toegewenst in plaats van mij toe te vertrouwen aan Gods voorzienigheid? Heb ik ook daadwerkelijk iets gedaan om mij het leven te ontnemen?
Heb ik zorg gedragen voor het welzijn van mijn naaste?
Heb ik mijn werk slecht gedaan en daardoor schade veroorzaakt? Heb ik misbruik gemaakt van het vertrouwen van mijn meerderen? Heb ik mijn meerderen, ondergeschikten of andere personen benadeeld of hun ernstige schade berokkend?
Ben ik traag geweest bij het vervullen van mijn plichten?
Heb ik onrecht of misbruiken toegelaten, waar het mijn plicht was dit te verhinderen? Heb ik door luiheid bij mijn arbeid ernstige schade veroorzaakt? Heb ik me op mijn werk te weinig ingezet en hierdoor mijn opdrachtgever benadeeld?
Zesde en negende gebod:
Heb ik mij beziggehouden met oneerbare gedachten of herinneringen?
Heb ik slechte begeerten gekoesterd tegen de deugd van de zuiverheid, ook zonder ze ten uitvoer te brengen? Heb ik onzuivere gesprekken gevoerd?
Onderhoud ik nauwgezet de regels van de zedigheid, die de zuiverheid beschermen, of verwar ik dit met preutsheid? Heb ik onzuivere handelingen gepleegd? Alleen of met anderen ? Met iemand van hetzelfde of het andere geslacht?
Heb ik meegewerkt aan abortus of euthanasie?
Heb ik op andere wijze tegen de zuiverheid gezondigd?
Voor hen die verkering hebben : Is ware liefde de belangrijkste reden waarom ik verkering heb?
Weet ik me zo te beheersen dat mijn genegenheid voor mijn geliefde geen aanleiding tot zonde wordt? Verlaag ik de menselijke liefde tot camouflage van mijn egoïsme en genotzucht?
Voor gehuwden : Heb ik de huwelijkstrouw geschonden? Heb ik aan mijn echtgenoot (echtgenote) geweigerd waar hij (zij) recht op had ? Heb ik voorbehoedsmiddelen gebruikt? Heb ik voor het huwelijk met iemand geslachtelijke omgang gehad en het nog niet gebiecht?
Zevende en tiende gebod:
Heb ik geld of iets anders gestolen? Of eraan meegewerkt? Houd ik iets in bezit tegen de wil van de eigenaar? Heb ik anderen benadeeld door bedrog of afpersing? Chantage gepleegd? Heb ik bedrog gepleegd door meer te eisen dan billijk was
Steun ik naar vermogen de armen en de goede werken Heb ik mijn echtgenoot (echtgenote) iets onthouden van hetgeen hem (haar) toekomt?
Betaal ik naar billijkheid de arbeid van anderen? Heb ik mij, ten aanzien van mijn ondergeschikten, mij laten verleiden tot het onbillijk bevoordelen of voortrekken van bepaalde personen?
Heb ik geld ontdoken?
Heb ik onrecht, ergernis, diefstal, wraakneming, bedrog en wat verder in strijd is met het algemeen welzijn, zelf vermeden en, voorzover mijn taak dit meebrengt, gezorgd dat dit door anderen vermeden werd?
Achtste gebod:
Heb ik gelogen? Neem ik het niet zo nauw met de waarheid in zaken van minder belang? Heb ik zonder ernstige reden fouten van anderen bekend gemaakt? Heb ik geroddeld?
Heb ik lichtvaardig over anderen geoordeeld? Heb ik dit oordeel aan anderen meegedeeld?
Heb ik belangrijke geheimen van anderen geschonden door die zonder voldoende reden aan derden bekend te maken? Spreek ik lichtvaardig in ongunstige zin over anderen? Doe ik dit uit afgunst of opvliegendheid? Heb ik over personen of instellingen kwaadgesproken, alleen op grond van het feit ergens iets gehoord of gelezen te hebben?
Houd ik er rekening mee dat het verschil van politiek inzicht, beroepsopvattingen of wereldbeschouwelijke opvattingen geen reden is om mijn naaste te veroordelen in gedachten of gesprekken? Heb ik van dingen die ik ambtshalve vertrouwelijk had vernomen ten onrechte tot eigen voordeel gebruik gemaakt?
Besluit
Vaak biechten is sterk aan te raden. De biecht is onmisbaar als men vooruitgang wil maken in het geestelijk leven, in de liefde tot God. Het is voor ons ook zeer nuttig een vaste biechtvader te hebben omdat die ons begrijpt en ons duidelijk leiding geeft, die ons na verloop van tijd goed kent en raad kan geven in moeilijkheden. Als we oprecht biechten kan hij ons de weg aangeven in het geestelijk leven en ons behoeden voor alle kwaad in ons dat we voor iets goeds zouden houden.
Enkele voorbeelden : onze vermeende werkzaamheden die eigenlijk luiheid is, onze beweerde liefde die eigenlijk lust is, onze beweerde naastenliefde vaak eigenliefde is, onze vermeende zin voor rechtvaardigheid verdoken jaloersheid is. Nog een goede raad : let meer op de oorzaak van je gebreken dan op het gedetailleerd opsommen van alle fouten, tot het kleinste toe.
De zware zonden moeten natuurlijk beleden worden, maar velen zijn zich niet bewust dat de buitengewone nauwkeurigheid waarmee zij hun kleinere fouten opbiechten, de biecht niet beter maakt. Het is belangrijker een dieper berouw aan de dag te leggen en een vaster voornemen om zich te beteren. Een goed voorbereide biecht hoeft niet lang te duren.
Het is goed om in alle gevallen vanaf het begin recht op het doel af te gaan : de eerlijke en duidelijke opsomming van onze grote en kleine zonden. Daarna kunnen we als de biechtvader nog niet overgaat tot goede raad voor het geestelijke en morele leven, het zelf aan hem vragen.
Elk heeft tijd nodig voor de biecht, maar hou er altijd rekening mee dat je een ontmoeting hebt met Jezus Christus in het sacrament van de boete. Hij is altijd een geduldige luisteraar !
We hebben de neiging alles of bijna alles te minimaliseren tot uitvluchten die ons geweten moeten gerust stellen. Zulke uitvluchten moeten ons een alibi verschaffen om niet te moeten denken aan de gevolgen van onze daden, een verontschuldiging om te ontkomen aan onze plichten. Maar zonde is zonde, de grote als ook de kleine.
Wat het sacrament van de verzoening met God betreft :
Wij moeten altijd voor ogen houden dat dit sacrament een persoonlijke ontmoeting is met Jezus Christus, het sacrament waar we vergiffenis krijgen voor onze zonden. Het gewetensonderzoek, het berouw, het voornemen zich te beteren, de belijdenis en het volbrengen van de penitentie zijn dan ook geen holle daden. Het is ons persoonlijk antwoord op Gods barmhartigheid. Hij is het tenslotte die ons vergeving schenkt.
Het gewetensonderzoek
Wij moeten eerst ons geweten onderzoeken om de fouten te ontdekken waardoor wij Hem hebben beledigd. Er is geen algemene regel om dit te doen, maar er moet de nodige tijd aan besteed worden.
Om dit onderzoek goed te doen, is het passend dat wij ons aanbevelen bij de H. Maagd Maria en onze engelbewaarder, opdat zij van de H. Geest voor ons het licht verkrijgen, dat we onze fouten niet over het hoofd zien of dat we ze min of meer bewust zouden verdoezelen. Als wij echt verlangen dat de biecht ons geestelijk leven bevordert en Gods Liefde in ons doet groeien, dan is het noodzakelijk dat wij ons geweten zorgvuldig onderzoeken.
Sommigen denken dat zij hun fouten niet kunnen ontdekken. In de meeste gevallen hebben zij gelijk, omdat zij ze niet kunnen zien, hoewel ze in het oog springen. Dat komt omdat we zo gewoon raken aan vaste gewoonten, dat onze aandacht pas getrokken wordt door het afwijkende. Wij moeten dus de tijd nemen om de misstappen te vinden die sleur zijn geworden vb de lauwheid in het geestelijk leven, lichtvaardig woordgebruik, wat we voor de naaste zouden moeten doen maar niet doen, de leugen, het zich niet houden aan het gegeven woord.
Deze misstappen moeten berouwvol in het sacrament van de verzoening beleden worden. Zo kunnen wij, door Gods genade gezuiverd, elke dag een stap dichter komen op de weg van de persoonlijke heiliging, waartoe de Heer ons roept.
Het berouw
Het berouw betekent niet dat we tot tranen toe moeten bewogen worden, ook de grootste afschuw betonen voor de begane zonde is niet noodzakelijk. Er zijn immers gevallen waarin wij, na God beledigd te hebben , geen afschuw van de zonde in ons voelen opkomen, terwijl we het toch echt zouden wensen. Erger nog : na de zonde bedreven te hebben, gevoelen wij een nog sterkere neiging om te hervallen, want onze krachten om het goede te doen, verzwakken in zekere zin.
Het leed om de zonde blijkt niet uit het feit dat deze, welke ze ook zijn, ons niet meer aantrekken, maar uit onze vastbeslotenheid dat we deze zonde niet meer willen doen. Wie echt berouw heeft zegt : ik wou dat ik dat niet gedaan had of had ik maar nooit zo gehandeld. Het berouw moet ook betrokken zijn op de Heer. Het berouw moet ons tenslotte dichter bij God brengen; Hij schenkt ons de vergeving. Het berouw moet ons ook in de gesteldheid brengen waar we de genade ontvangen door de biecht. Valse spijt kan ons nog verder van God verwijderen.
Er zijn eigenlijk drie soorten van spijt over de zonden:
De eerste is die uit liefde. Die komt uit het hart : Verdriet uit liefde, omdat Hij goed is, omdat Hij je vriend is, die voor jou Zijn leven gaf. Omdat al het goede dat je hebt van Hem is. Omdat je Hem zo dikwijls beledigd hebt. Omdat Hij je telkens heeft vergeven, Geef je over en val van verdriet en liefde in Zijn armen.
De tweede soort van spijt is die van vrees. Die komt voort uit de angst voor de rechtvaardige straf die we door onze zonden in het andere leven zouden verdienen. Die spijt is niet zo volmaakt en onzelfzuchtig als de eerste, maar omdat ze toch gericht is op de Heer, is ze voldoende om de genade van de vergiffenis te krijgen.
De derde soort van spijt, is die die met de toenadering tot God niets te maken heeft. Het is spijt uit hoogmoed, omdat ze noch uit liefde tot God, noch uit vrees voor Hem voortkomt. Ze komt voort uit de eigenliefde die zich bij het zien van de eigen onvolmaaktheid gekwetst voelt. Als je deze teleurstelling over jezelf niet afwijst, kom je van kwaad tot erger. Trots blokkeert de terugweg naar God, want met zo'n spijt kunnen we niet echt gaan biechten; ze verraadt een houding die niet Gods vergeving zoekt, maar zichzelf; trots is een ongeordend verlangen naar volmaaktheid.
Het voornemen om zich te beteren
De spijt over onze zonden zou niet oprecht zijn zonder het voornemen ze niet opnieuw te bedrijven. Het moet een wilsbesluit zijn om niet opnieuw te zondigen. Maar om goed te biechten is het niet noodzakelijk de zekerheid te hebben dat men de Heer niet meer zal beledigen. Wel moet men bereid zijn de passende middelen te gebruiken om niet te hervallen. Het kan ons allen overkomen, zonder uitzondering, dat we opnieuw zondigen. Maar de vrees voor nieuwe fouten in de toekomst mag ons niet afhouden van het boetesacrament, evenmin als de herstellende zieke de medicijnen achterwege mag laten.
Juist omdat de biechteling weet dat hij in de zonde kan terugvallen, klampt hij zich vast aan de biecht, zoals de drenkeling aan zijn reddingsplank. Als Petrus aan Jezus vraagt hoe vaak hij moet vergeven, oppert hij als toppunt van edelmoedigheid : Zeven keer ? En Jezus antwoordt hem : Neen, ik zeg u, niet tot zevenmaal toe, maar tot zeventigmaal zevenmaal. God zegt ons dit, omdat ook Hij bereid is ons telkens te vergeven, als wij Hem er in de vereiste houding om vragen.
De persoon die om vergeving vraagt is vast besloten de omstandigheden, die een gevaar vormen om de relatie met God te verstoren, in zijn leven te vermijden. We mogen onszelf niet misleiden : wie met de zonde wil breken, moet daartoe de nodige maatregelen treffen (vb. Juiste vrienden, juiste lectuur...).
Een zieke die gezond wil worden neemt de medicijnen in die de dokter heeft voorgeschreven. Doet hij dit niet, dan kan men zeggen dat die persoon niet gezond wil worden. „Maar ik wil niet zondigen, ik ben alleen maar zwak“. Akkoord. Juist omdat wij zwak zijn, zijn we speciaal verplicht om de gelegenheid tot zonden te vermijden. Een eerlijk voornemen blijkt uit de bereidheid om iets te gaan doen waardoor we onze zwakheden te boven kunnen komen.
De middelen daartoe zijn : het gebed, de communie en de devotie tot de heilige Maagd Maria.
We kunnen onze toevlucht nemen tot de Heer en zijn Moeder, om van hen de noodzakelijke kracht te verkrijgen. Je hoeft het enkel te vragen.
De belijdenis van de zonden
Beschouw hoe barmhartig de rechtvaardigheid Gods is. Wie schuld bekent, wordt door het aards gerecht bestraft, door het goddelijk gerecht wordt hem vergeven. Geprezen zij het sacrament van de boete. Zo zijn de bovennatuurlijke dingen. Jezus Christus handelt niet volgens de wet van de wedervergelding (oog om oog, tand om tand), maar Hij wacht geduldig af totdat de zondaar zijn hart weer voor Hem opent om hem opnieuw zijn vriendschap aan te bieden. Er zijn mensen die menen dat een inwendige bekering volstaat om de goddelijke vriendschap terug te winnen. Het is echter niet genoeg om in je binnenste tot God te zeggen dat het je spijt.
Want Jezus heeft gezegd : Wier zonden GIJ vergeeft, hun zijn ze vergeven; wier zonden GIJ niet vergeeft, hun zijn ze niet vergeven. Dat wil zeggen : de mogelijkheid om te vergeven is in handen gelegd van de bedienaren van het boetesacrament. De biechtvader dient eerst de zonde en de innerlijke gesteltenis te kennen om te kunnen beslissen hoe hij gebruik moet maken van zijn volmacht om te vergeven. De biechteling moet zijn zonden oprecht belijden en hierdoor tegelijk ook zijn berouw verwoorden.
Als wij onze innerlijke gesteltenis willen tonen, als wij willen dat onze belijdenis vruchten draagt, dan is het niet voldoende om alleen maar te zeggen dat men in dit of dat gebod van God of van de Kerk te kort geschoten is, maar moet men ook zeggen hoe vaak dat gebeurde. Weet men dat niet juist meer, dan is het voldoende te zeggen : ik heb tegen dit gebod gezondigd door gedachten, woorden of daden, ongeveer zo vaak, zo lang.
De belijdenis van alle zonden naar soort en getal wordt de volledige biecht genoemd. Zo ook is de biecht niet compleet als de een of andere zonde, of het aantal keren dat men ze bedreven heeft, wordt verzwegen. De biecht moet oprecht zijn. Het heeft geen zin zonden te verheimelijken of verzwijgen, omdat het gevolg daarvan is dat men nog een zonde meer heeft (leugen).
Bovendien wordt in dat geval geen enkele van de beleden zonden vergeven. Als dat weglaten niet aan kwade wil, maar aan onvrijwillig vergeten ligt, dan wordt de vergeten zonde ook vergeven. De Heer waardeert de goede intentie, maar in de volgende biecht moet men ze alsnog belijden. Om de zojuist genoemde fouten te vermijden is het aan te raden om bij het begin van de biecht te zeggen, wat ons de grootste moeite kost, waarover wij ons het meest schamen. Zo wordt vermeden dat we op het laatste ogenblik juist dat vergeten of het uit vrees verzwijgen.
Soms is het goed te priester te zeggen dat wij ons schamen om sommige zonden te belijden. Door zijn vragen kan hij ons dan helpen om goed te biechten. Dan gaat de rest vanzelf. Bedenk dat we onze zonden gaan biechten en niet die van de naaste, behalve als het om zonden gaat die hij door onze schuld begaan heeft, of die wij met hem hebben begaan. Maar altijd voorzichtig dat de naam van de medeplichtige niet wordt genoemd. Op het einde van de biecht ontvangen we de absolutie.
Het volbrengen van de penitentie
Na de belijdenis van de zonden legt de priester ons een penitentie op. De Kerk zegt daarover : de boosaardigheid en dwaasheid van de zonde worden afgeleid uit het bestaan en de zwaarte van de straffen. Door de doodzonde verdienen wij de eeuwige straf of de hel, nooit geen kans meer om bij God te komen. Door de dagelijkse zonde brengt met zich mee dat we in het vagevuur belanden. Daar kennen ze de smart omdat ze niet onmiddellijk bij God kunnen. Die straffen zijn het gevolg van de zonden die de goddelijke heiligheid en rechtvaardigheid hebben gekwetst.
De zonden zijn het gevolg van de erfzonde die zoveel kwaad op de wereld heeft gebracht en die de oorsprong is van het leed dat wij moeten verduren als wij inderdaad de hemelse vreugde willen bereiken. Door de sacramentele absolutie worden de zonden en ook de erbij horende straffen door de Heer vergeven. Maar het komt vaak voor dat onze gesteltenis wanneer we gaan biechten, niet helemaal volmaakt is.
In dat dikwijls voorkomend geval worden de zonden wel vergeven maar verkrijgen wij niet de totale kwijtschelding van de voor onze zonden verschuldigde straf; immers, onze liefde tot God bereikt niet de noodzakelijke graad van innigheid. De eeuwige straf van de hel wordt echter altijd kwijtgescholden als wij vergeving ontvangen van de doodzonde. Er is een geloofswaarheid die deze leer komt bevestigen. Het bestaan van het vagevuur toont aan dat de straffen die wij moeten ondergaan, of de zonderesten die na de vergeving van de zonden zijn overgebleven, alsnog vereffend kunnen worden.
In het vagevuur worden de zielen van de overledenen gereinigd die echt berouwvol gestorven zijn, maar nog geen voldoening hebben gebracht voor de bedreven fouten. En die straffen, de gevolgen van eigen zonden, worden in dit leven uitgeboet door de smarten, de ellende en de droefheid van het leven, speciaal door de dood of na dit leven door de louterende kwellingen die dan nog geleden kunnen worden. De liefde tot Jezus eindigt niet met het geloof in Zijn vergeving en met de daarbij horende dankbaarheid. De echte liefde drijft ons ertoe om met Hem Zijn smarten en Zijn lijden te delen.
Na de uitleg van die begrippen is het gemakkelijker om de zin van de door de biechtvader opgelegde penitentie te begrijpen. Als deze ons vraagt om drie weesgegroetjes te bidden en de eucharistie bij te wonen, dan betekent die opdracht niet dat wij een raad volgen, maar dat wij door dat gebed of die daad van vroomheid een deel van de schuld betalen die wij, door Heer te beledigen, hadden opgelopen.
Eigenlijk zou de penitentie evenredig moeten zijn aan de zwaarte van de fouten. Omdat het niet mogelijk is duizend en één omstandigheden van ieders leven te kunnen beoordelen, legt de biechtvader gewoonlijk een kleine penitentie op. Deze moet een eerste stap zijn naar een vrijwillige boetedoening die met edelmoedigheid wordt volbracht. Wij beledigen God vaak. Om een rechtvaardige voldoening te geven is het logisch dat ieder zijn fouten probeert uit te boeten door een geef-mentaliteit ondersteunt door liefde. Als voorbeeld kunnen we opkijken naar Jezus, die de zwaarste last op zich heeft genomen door als mens Zijn lijden en dood aan het kruis te ondergaan.
In deze wereld
Gelukkig moeten de straffen die wij door onze zonden oplopen niet noodzakelijk in het vagevuur uitgeboet worden. Het is ook mogelijk ze allen uit te boeten op aarde. Daarom moet men van zijn bestaan op aarde geen doorlopend lijden te maken. Het leven kan en moet een tijd van vreugde zijn, waarin men in zekere zin een voorproefje krijgt van hemels geluk.
In de meeste gevallen zijn de penitenties die binnen handbereik liggen, de beste. Het is niet nodig ver te zoeken om God iets te kunnen aanbieden dat ons moeite kost : nauwgezetheid bij ons werk, stiptheid, orde in onze zaken, zwijgen als het moet, onze boosheid beheersen, onze tong bedwingen, onze plichten vervullen, geduldig zijn, vriendelijk met mensen omgaan die bij ons niet in smaak vallen, soberheid bij maaltijden, opstaan en naar bed gaan op de voorgenomen tijd, een werk afmaken, netheid, niet te veeleisend zijn, jaloersheid geen kans geven,....
Ook kleinigheden zijn waardevol. De waarde van een offer ligt in de liefde waarmee het wordt gedaan.
Doe alles uit liefde. Dan zijn er geen kleine dingen : alles wordt groot. De volharding in de kleine dingen uit liefde : dat is heldhaftigheid. Het bewijs van die liefde blijkt uit de blijdschap. Als die blijdschap ontbreekt, verliezen onze goede werken een groot deel van hun waarde. Jezus zegt ons hierover : Maar als gij vast, zalf dan uw hoofd en was uw gezicht om niet de mensen te laten zien dat gij vast. Maar vast voor uw Vader, die in het verborgene is. Wij moeten het verdriet, dat het leven met zich meebrengt, niet met tegenzin over ons laten komen, maar het aanvaarden als een geschenk van de Heer, dat ons de kans geeft iets van onze zonden goed te maken.
Bovendien moeten we ervan overtuigd zijn dat wij beloond worden door vermindering te ontvangen van de straffen die de nasleep vormen van onze zonden. Om zo te kunnen handelen moeten wij de dingen in het licht van het geloof zien. Alleen het geloof leert ons dat er temidden van verdriet ook vreugde kan zijn. Er zijn heiligen die in dit leven veel geleden hebben, maar men heeft ze altijd blij gezien.
Het geloof doet ons begrijpen dat de dingen die ons overkomen, zin hebben in de ogen van God, en dat er absoluut niets gebeurt zonder dat God dit toestaat of wil. Ziekte, tegenslag en dood zijn voor een christen slechts een bewijs van de liefde van God voor ons, en van Zijn verlangen ons te zuiveren van onze gebreken en zonden om ons zo spoedig mogelijk bij Zich te hebben in de hemel.
Onze oppervlakkigheid
Sommigen denken dat de vriendschap met God alleen daarin bestaat dat men Hem niet beledigt. Op deze puur negatieve uitleg van het eerste gebod bouwen zij hun leven van vroomheid op. Daarom is hun innerlijk leven nogal triest. Ze kennen de vreugde niet van het elke dag een beetje meer de Heer kunnen beminnen. Net zoals degenen die gewoon zijn in zonde te leven, kunnen ook zij de biecht niet op haar juiste waarde schatten. Ze vergeten dat dit sacrament niet alleen onze zonden vergeeft, maar ook een belangrijk middel is om geestelijke vooruitgang te maken.
Het geeft ons niet alleen de heiligmakende genade maar ook de sacramentele genade. Hierdoor krijgen wij de kracht om te vechten tegen het slechte en de inspanning om onze heiliging vol te houden. Er zijn elke dag zoveel moeilijkheden dat we onszelf zouden overschatten te denken dat wij erin kunnen slagen meer op Jezus te gaan lijken zonder de hulp te aanvaarden die Hij ons in iedere biecht aanbiedt.
Meestal hebben we geen zin of hebben we weer geen gelegenheid om te biechten. Telkens stellen we het uit tot later. En het resultaat ervan ? We verspelen Gods genade en worden lauw. De oorzaak van dit verloop is bijna altijd een tekort aan liefde en waardering voor het boetesacrament, waardoor we nalaten dit genademiddel met de nodige regelmaat te gebruiken. Het is niet mogelijk een regelmaat van biechten op te noemen. Voor sommigen zal een tussenpoos van een maand voldoende zijn, terwijl anderen elke week zouden moeten gaan. We kunnen onze biechtvader altijd om raad vragen. Er is een kerkelijk gebod dat voorschrijft om minstens één keer per jaar te biechten, of eerder, in doodsgevaar is of te communie zou willen gaan.
Maar dat gebod wordt niet altijd juist begrepen. Iedereen is verplicht om zware zonden te biechten. Dus degene die zonder doodzonde is zou niet hoeven te bidden, ook niet eenmaal per jaar en ook niet voor de communie te ontvangen of in doodsgevaar. Maar als wij werkelijk verlangen naar grotere liefde tot de Heer is er een groot verschil tussen wat men „moet“ doen en wat men „behoort“ te doen. Men is niet verplicht z‘n moeder een kus te geven; men is niet verplicht zijn geliefde te telefoneren; men is niet verplicht te eten; men is niet verplicht zich netjes te kleden als men uitgaat. Maar ieder die zichzelf respecteert doet dit als vanzelfsprekend.
Het geestelijk leven bestaat niet in een aantal verplichtingen die men moet volbrengen, maar in de liefde waarmee men deze doet. God wordt onze ontrouw niet moe. Onze Vader in de hemel vergeeft iedere belediging, zodra de zoon of dochter (wij zijn Zijn kinderen) opnieuw naar Hem terugkeert, wanneer hij of zij spijt krijgt en om vergeving vraagt. Onze Vader is zoveel Vader dat Hij onze wens om vergeving met open armen tegemoet gaat, vol van Zijn genade. Bij Hem komen we thuis.
Daarom is het nodig toch éénmaal per maand te biechten.
Er zijn er, die uit vrees voor sleur hun biecht langer willen uitstellen. Ze geven als reden dat ze willen voorkomen alleen maar uit routine en zonder devotie te gaan biechten. Zeker, het is goed dat ze het gevaar van sleur vrezen, maar het is niet goed om de biecht uit te stellen. Ze moeten inzien dat sleur niets te maken hoeft te hebben met een geregelde en godvruchtige biecht. Sleur, dat is het sacrament van de biecht, of gelijk andere sacramenten, ontvangen zonder de vereiste innerlijke staat. Daarom kunnen zelfs mensen die maar een keer per jaar gaan biechten nog in sleur vervallen.
De biecht is noodzakelijk om vergiffenis te krijgen van doodzonden. Zo kan ook de communie waardig worden ontvangen. Na een zorgvuldig gewetensonderzoek dient de vergiffenis te worden toegediend via een privé-biecht. Het sacrament van de biecht is een daad van nederigheid, van oprechtheid en een uitdrukking van het geloof en hoop. Het zorgt voor de wedergeboorte van de ziel en een levenswijze die beter en beter aansluit bij het voorbeeld van Christus. Door de biecht wordt de genade Gods teruggeven.
De zondaar
Een mens kan al lachend heel gemakkelijk zeggen dat hij gebreken heeft, maar eigenlijk is hij daar niet zo echt van overtuigd. Het zit hem al dwars als anderen daarover spreken. Denken dat we onze fouten hebben, dat gaat nog, maar die fouten toegeven als iets wat ons eigen is, dat is nog heel wat anders ! Een oppervlakkige kijk brengt ons ertoe om onze fouten te vergoeilijken. Zo ontstaat er een ondoordringbare muur die ons belet om dichter bij God onze Vader te komen en vertrouwelijk met hem om te gaan. Jezus’ oproep tot bekering en boete beoogt de bekering van het hart, de innerlijke boetvaardigheid.
Zonder deze innerlijke bekering blijven de uiterlijke werken van boetvaardigheid (zoals vasten en verstervingen) vruchteloos; de innerlijke bekering daarentegen zet ertoe aan deze houding uit te drukken in zichtbare tekens, gebaren en werken van boetvaardigheid.
Deze innerlijke boete is de wezenlijke kern van het sacrament, zodat zonder deze inwendige werkelijkheid alles wat we uiterlijk doen, praktisch nutteloos is. Dus : een biecht die zich beperkt tot de belijdenis van onze fouten, is nutteloos zonder de inwendige boete. Daarom is het zo belangrijk de zonden nederig te bekennen, opdat ons niet overkomt wat met de farizeeër gebeurde, waarover Jezus ons spreekt in het evangelie.
Jezus vertelt ons de volgende parabel : Twee mannen gingen naar de tempel om te bidden. De een was een farizeeër en de ander een tollenaar. De farizeeër bad met opgeheven hoofd aldus : “O God, ik dank U dat ik niet ben als die anderen die roofzuchtig, onrechtvaardig en echtbrekers zijn, of ook als die tollenaar daar. Ik vast twee maal per week. Ik geef een tiende van mijn inkomsten“. De tollenaar bleef echter op een afstand staan. Hij durfde zijn ogen zelfs niet ten hemel op te slaan, maar klopte op zijn borst met de woorden : “O God, wees mijn zondaar genadig“.
Het gedrag van de farizeeër is schijnbaar goed, maar hij vergeet één ding : God beminnen, dat is niet alleen aalmoezen geven, niet alleen vasten en het bezit van de naaste respecteren, maar nederig de begane zonden erkennen en er vergiffenis om vragen. Dat is wat de tollenaar deed : zelfs al had hij vele zonden bedreven, er werd hem toch vergiffenis geschonken.
Wat wil de Heer door deze parabel leren ? Zegt de farizeeër niet evengoed de waarheid als de tollenaar ? Wat ze zeggen is in beide gevallen wel juist, maar in het eerste geval gaat het om een halve waarheid. De farizeeër zag alleen maar het goede dat hij gedaan had. Hij vergeleek zijn daden en intenties niet met de leer van Jezus, maar beoordeelde die aan de hand van een eigengemaakte maatstaf, die hij aan zijn egoïsme had ontleend. En hij vergat dat gerechtigheid alleen verkregen wordt als men vergiffenis voor zijn zonden vraagt en zijn hart aan God schenkt.
De farizeeër houdt niet van God. Hij houdt van zichzelf en gaat prat op zijn deugdzaamheid. Hij minacht anderen zonder te erkennen dat daarin zijn grootste fout bestaat. Hij is geen rechtschapen mens meer van zodra hij minachting toont voor de tollenaar. Hij lijkt niet meer op de Heer. God vergeeft de tollenaar, en de farizeeër minacht de tollenaar.
De farizeeër voelt zich meer dan de tollenaar. Er is iets waarvoor hij vergiffenis moet vragen : zijn gebrek aan naastenliefde. Hij is zo ingenomen met zichzelf, dat hij daardoor aan het voornaamste voorbijziet : God beminnen boven alles, en de naaste als zichzelf.
De hoogmoed belet hem in te zien dat ook hij een zondaar is, al stelt hij goede daden. Zijn zonde is : de overtuiging dat hij zonder zonde is. Daar hij zijn fout niet erkent, vraagt hij geen vergiffenis. Daarom heeft er geen verandering in hem plaats : hij keert naar huis terug als dezelfde mens die de tempel binnenging om te bidden.
Daarom misschien hebben wij dikwijls zo‘n gerust geweten. De trots, of de eigenliefde, of het gebrek aan oprechtheid beletten ons om in te zien dat ook wij eigenlijk besmet zijn met iets waarover wij berouw zouden moeten hebben.
De zonde
Onze zonden erkennen, toegeven dat we zondaars zijn, dat is het begin van elke bekering. De eerste stap naar de verzoening met God (nl.onze zonden erkennen) samen met alle andere stappen die ons tot de vergeving voeren door het sacrament van de biecht, zijn niet mogelijk zonder de hulp van de genade. De genade kan al onze volgende toekomstige zonden niet voorkomen , maar door onze medewerking met de genade en onze persoonlijke bijdrage moeten wij Gods hand grijpen die Hij ons toesteekt. We moeten proberen de christelijke moraal te kennen, d.w.z. iets niet voor goed houden wat echt in strijd is met Gods wet.
Wij kunnen moeilijk de eerste stap naar de bekering zetten, als we het juiste inzicht missen om te weten wat al of niet zonde is. Sommigen menen ten onrechte dat men om te zondigen uitdrukkelijk kwaadwillig moet zijn , en dat men pas zondigt als men door haat tegen God gedreven wordt, maar zij vergissen zich. In werkelijkheid is de zonde een vrijwillige ongehoorzaamheid aan Gods wet. Om te zondigen is het al voldoende die wet te kennen en ze dan te overtreden. Dat betekent dat de zonde voor ons geen verrassing is.
Voor het ontstaan van een zonde zijn er drie voorwaarden :
1 iets moet slecht zijn of als slecht aanzien worden : een gedachte, een woord, een verlangen, een daad of een verzuim
2 men dient er zich bewust van te zijn dat God beledigd wordt
3 men heeft ingestemd met dit kwaad
Die drie voorwaarden noemt men : materie, kennis en instemming. Als die drie samengaan is er een persoonlijke zonde. Dit wil niet zeggen dat het beter is om Gods wet niet te kennen. In dit geval is -onwetendheid- schuldig. Die persoon is dan niet alleen schuldig aan die onwetendheid, maar ook aan de zonden die daaruit voortvloeien.
Jezus Christus heeft daarover de volgende uitspraak gedaan :
Verhard is het hart van dit volk. Met hun oren luisteren ze slecht, en hun ogen doen ze dicht uit vrees dat ze zouden zien met hun ogen, met hun oren zouden horen, met hun hart zouden verstaan, zich zouden bekeren en Ik hen zou genezen.
De ernst van de zonde
Wij worden geboren met een reeks natuurlijke vermogens. Vervolgens krijgen wij door ons doopsel, met de genade, het geloof, de hoop en de liefde, die ons geschikt maken voor het bovennatuurlijk leven. Maar al die vermogens, de natuurlijke zowel als de bovennatuurlijke, zijn slechts een vertrekpunt en middelen om, door onze persoonlijke inspanning en met behulp van Gods genade, het doel te bereiken dat God ons gesteld heeft. Dat wil zeggen dat, om de ernst van de zonde te begrijpen, wij in het licht dat de bovennatuurlijke deugden op ons leven werpen, de overgrote liefde moeten overwegen die God ons toedraagt.
Van alle eeuwigheid heeft God aan ons gedacht. Wij waren toen slechts een gedachte van God, maar die gedachte was God zo lief, Hij hield er zo innig veel van, dat Hij er het leven aan schonk. De liefde van God is zo groot, dat Hij heeft kunnen doen wat geen van ons vermag. Als wij iets verlangen, als wij iets willen wat nog niet bestaat, dan moeten wij ons tevreden stellen met de hoop dat „dat iets“ eens werkelijkheid wordt. Maar in God is dit anders : als God bemint, doet Hij dat met zulk een kracht dat Hij het leven eraan geeft. Dat is de verklaring van ons bestaan : de liefde die God ons toedraagt, deze unieke liefde, die in haar oneindigheid het aanschijn kan geven aan wat slechts een gedachte is.
En God heeft ons geschapen naar zijn beeld en gelijkenis, opdat wij, door Hem te kennen en te beminnen, voor altijd aan zijn zijde een onbeschrijflijk geluk kunnen genieten. De Apostel kan het alleen stamelend verwoorden : Geen oog heeft het gezien, geen oor heeft het gehoord, geen mens kan het zich voorstellen, wat God bereid heeft voor hen die Hem liefhebben.
God heeft ons geschapen als onsterfelijke wezens, overdadig begiftigd met genades en gaven. Maar door onze ongehoorzaamheid in het paradijs hebben wij de onsterfelijkheid van het lichaam en de heiligmakende genade van de ziel verloren. Toch heeft God hierdoor niet opgehouden ons lief te hebben. Hij heeft gewild dat de mens die gezondigd had, zelf de belediging zou uitboeten.
Maar dat was geheel onmogelijk, omdat door de erfzonde de mens onmachtig was uit eigen kracht de oorspronkelijke orde te herstellen. En zo werd de Zoon van God mens in de schoot van de Maagd Maria, om de lasten van de arbeid en de bitterheid van de dood, die alle schepselen treft, op zich te nemen en aldus vergeving te verkrijgen voor de opgelopen schuld. Daarom stierf Hij aan een Kruis om zijn leven prijs te geven als zoenoffer aan de Vader voor de zonden van alle mensen.
Zonde, wat is dat ? Dat is de minachting voor dit alles. De schouders ophalen voor de liefde waarmee God ons geschapen heeft, voor de liefde die ons doet leven, voor de Menswording van Gods Zoon, voor de arbeid in de jaren van zijn verborgen leven en zijn gehoorzaamheid aan Jozef en Maria, dertig jaar lang, voor zijn lijden, zijn geseling en zijn dood aan het kruis.
Als iemand de boosaardigheid van de zonde niet inziet, dan is de reden dat hij God niet voor ogen houdt, maar achter zichzelf aanloopt. Bij zo‘n mens hangt de ernst van de misslag af van de min of meer sterke indruk die deze op hemzelf maakt. In feite hangt de grootte van een belediging God aangedaan, niet af van de vraag hoe zo'n misslag onszelf misnoegd, maar hoe ver zij ons van God verwijdert. Als een persoon langer dezelfde misstap doet, zal zijn geweten meer en meer gesust worden, maar zijn zonden blijven even erg.
De boosheid van de zonde hangt niet af van de kracht waarmee de zonde ons innerlijk of uiterlijk treft. Om de ernst van de misslag te beoordelen, moeten wij op de eerste plaats letten op wat God ervan zegt, en niet de zonde meten maar onze maatstaven. De zonde, doodzonde of dagelijkse zonde, beledigt altijd de Heer. Maar omdat een zonde niet altijd onze opmerkzaamheid raakt, kunnen wij gemakkelijk tot het verkeerde besluit komen dat die zonde niet zo belangrijk was. Zo misvormen wij ons geweten en verwijderen wij ons steeds verder van de Enige die ons werkelijk gelukkig kan maken.
Gods barmhartigheid
Uit het Evangelie blijkt dat Jezus bekommert is om de mensen. Getuige daarvan zijn bijvoorbeeld de broodvermenigvuldigingen. Maar Zijn bezorgdheid blijkt toch wel het duidelijkst als het om onze geestelijke gesteldheid, ons innerlijk leven gaat. Marcus vertelt ons over de vier mannen die hun vriend, een lamme, naar Jezus wilden brengen :
Omdat zij wegens de menigte geen mogelijkheid zagen hem dicht bij Jezus te brengen, legden ze het dak bloot boven de plaats waar Hij zich bevond. Vervolgens maakten ze er een opening in en lieten hun vriend met bed en al tot voor de voeten van de Heer zakken. Toen Jezus het geloof van die mensen zag, wendde Hij zich tot de lamme en sprak : Mijn zoon, uw zonden zijn u vergeven. Er zaten enkele schriftgeleerden bij en deze zeiden bij zichzelf : ‚Wat zegt die man daar ? Hij spreekt godslasterlijk ! Wie anders kan er zonden vergeven dan God alleen ?‘
Uit zichzelf wist Jezus aanstonds dat zij zo redeneerden en Hij zei hun : „Wat redeneert gij toch bij uzelf ? Wat is gemakkelijker, tot de lamme te zeggen : Uw zonden zijn U vergeven, of : Sta op, neem uw bed en loop ? Welnu, opdat ge zult weten dat de Mensenzoon macht heeft op aarde zonden te vergeven, sprak Hij tot de lamme : Ik zeg u, sta op, neem uw bed mee en ga naar huis.“ Hij stond op, nam zijn bed op en voor aller ogen ging hij onmiddellijk naar buiten. Iedereen stond er versteld van, en ze verheerlijkten God en zeiden : „Zo iets hebben wij nog nooit gezien“.
Op het eerste gezicht is natuurlijk de genezing van de lamme het meest spectaculaire van deze gebeurtenis. Maar in feite is het wonderbaarlijke, dat de lamme vergeving van zijn zonden ontvangt en dat de poorten van de hemel wagenwijd voor hem open gaan. Dit wonder herhaalt zich ook vandaag nog, iedere keer dat wij een goede biecht spreken, het sacrament van verzoening ontvangen.
Wat Jezus voor Zijn dood aan Petrus en de andere apostelen had beloofd, namelijk de macht om zonden te vergeven, heeft Hij na Zijn verrijzenis bevestigd met de woorden : Ontvangt de Heilige Geest. Aan wie ge de zonden vergeeft, zijn ze vergeven, en aan wie ge ze niet vergeeft, zijn ze niet vergeven.
De bekering
De ogen van de Heer zien de mens nooit oppervlakkig. God doorgrondt ons. Hij kent ons hart, opdat uit Hem het leven voortkomt. Om de door de zonde verloren goddelijke vriendschap terug te winnen moet men dan ook een diepe inwendige bekering doormaken. Het menselijk leven is een voortdurend terugkeren naar het huis van onze Vader.
Terugkeren door berouw, de bekering van het hart, die de wens veronderstelt te veranderen, het vaste besluit ons leven te beteren, en dat zich uit door daden van offer en overgave. Terugkeren naar het huis van de Vader door het sacrament van de vergeving, waardoor wij bij het bekennen van onze zonden ons door in Christus te geloven en na te volgen zo tot Zijn broeders en zusters, leden van het gezin van God.
Om die terugkeer mogelijk te maken moet de mens zich bekeren. Hij moet inzien dat er een kloof ontstaat tussen hem en de Heer. Hij moet die kloof overbruggen met de hulp van Gods genade door innerlijk te veranderen. We mogen niet in de zonde blijven vastzitten. Anders zouden de woorden die Jezus richtte tot de schijnheiligen ook op ons van toepassing zijn : Dit volk eert Mij met de lippen, maar hun hart is ver van Mij.