25/1 Zoek elkaar - Angelica

Maria: Kom op, mijn kinderen, verenigt je en zoek de Vader! Hij laat Zich vinden, want dat is wat Hij verlangt.

Zeg: "VADER, ONZE VADER, VERBERG U NIET VOOR ONS. U WEET DAT WE AARDS ZIJN, MAAR WE HOUDEN VAN U EN WE ZULLEN U ZOEKEN. LAAT ONS U ONMIDDELLIJK VINDEN, WANT HET IS WAAR DAT WE VER VAN U AF LIJKEN, MAAR DAT IS NIET ZO, WANT ELKE KEER DAT WE IN MOEILIJKHEID ZIJN, IS UW NAAM DE EERSTE.

WE WETEN GOED DAT U ZULT ZEGGEN: 'JE ZOEKT ME ALLEEN OP ALS JE ME NODIG HEBT,' MAAR WE DOEN HET OMDAT WE ER ZEKER VAN ZIJN DAT U ALS EEN BLIKSEM ZULT KOMEN, WANT DIT ZIJN UW KINDEREN, UW ONMETELIJKE SCHEPPING. VADER, ONZE VADER, WAT HOUDEN WE VAN U!

HELP ONS OM VAN ONS GOEDE CHRISTENEN TE MAKEN. SOMS ZIJN WE ZELFZUCHTIG, MAAR WE WETEN GOED DAT U ONS VERGEEFT. LIJD NIET OM ONS, OM ONZE AFSTAND. WE LIJKEN ZO VER WEG, MAAR GELOOF ONS, WE ZIJN ZO DICHTBIJ: WE DRAGEN U IN ONZE HARTEN.

U BENT EEN AANWEZIGE VADER DIE ALLEEN MAAR ONS GOED WIL. WIJ ZIJN HET DIE AFDWALEN EN NIET HET PAD BEWANDELEN DAT UW ENIGE ZOON VOOR ONS HEEFT GEPLAND. VADER, LAAT ONS U VINDEN EN U MET ONS VERHEUGEN!”

Kom op, kinderen, ga aan de slag en laat het Allerheiligste Hart van de Vader juichen!

PRIJS DE VADER, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST

Ik geef jullie Mijn Heilige Zegen en dank jullie dat jullie naar Mij luisteren.

BID, BID, BID!

Jezus: IK ZEGEN JULLIE IN MIJN DRIE-ENE NAAM, DIE DE VADER, IK DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST IS! AMEN.

Moge Mijn zegen overvloedig, stralend, liefdevol, heilig en heiligend neerdalen op alle schepselen op aarde, zodat zij mogen begrijpen dat zij elkaar moeten zoeken om elkaar te kennen.

Kom op, kinderen, zoek elkaar en zie in ieder van jullie het gezicht in de ogen van de ander.

Kinderen, het is jullie Heer Jezus Christus die tot jullie spreekt, Hij die jullie nooit uit het oog verliest en jullie vaak tot redding leidt, omdat jullie afdwalen en niet naar Mij luisteren. Daarom grijp Ik in om jullie terug te brengen op het rechte pad!

Zie je, kinderen, op dit moment zijn de satanische krachten aan het werk. Ze willen zoveel mogelijk kinderen meeslepen om hen naar de ondergang te leiden, om jullie van Mij te verwijderen. Trap er niet in, wees sluw. Ik ben het enige goede, de enige liefde en de enige vreugde van jullie bestaan, en Ik vraag niets van jullie, Ik vraag alleen om een ​​beetje geliefd te worden, om een ​​beetje in jullie gezelschap te zijn.

Ik mis het echt om even met jullie te praten: hoe is het weer, of het regent, of het koud is, of jullie gegeten hebben, over van alles en nog wat, wat jullie dwarszit, wat jullie verdrietig maakt. Vertel het Mij allemaal, praat gewoon met Mij en we zullen in elkaars nabijheid blijven.

Zullen jullie dat ooit voor Mij kunnen doen? Ik denk het wel, dus kom binnen, de deur staat open, je hoeft niet te kloppen, want je hebt altijd voorrang!

IK ZEGEN JE IN MIJN DRIE-ENE NAAM, DIE DE VADER, IK DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST IS! AMEN

27-01-2026 om 19:22 geschreven door claudia

25/1 Het kruisteken - Zr Beghe

Gods liefde is onvergelijkbaar, omdat ze alles in zich omvat, en Zijn vrijgevigheid is wonderbaarlijk. God geeft, geeft en geeft steeds weer. Hij is onuitputtelijk en Zijn gaven raken nooit op. Hij kan alles geven, zelfs het onvoorstelbare. En wanneer Hij geeft, wat Hij voortdurend doet, hebben Zijn gaven een buitengewoon, wonderbaarlijk, ongeëvenaard en onverwacht effect. De diepe vreugde die de ziel daaruit put, is een onvergelijkbare vrede, een onverwachte geestelijke verzadiging, een diep serene en troostende zoetheid. Ik ben Degene die oneindig geeft.

Mijn gaven zijn divers; ze zijn niet gelijk; ze zijn altijd perfect afgestemd op de ziel die ze ontvangt. De ziel geniet van goddelijke gaven als een onverwachte verrassing, en toch verheugt ze zich erover ze ten volle te ontvangen, als een noodzakelijke en duidelijke aanvulling. Wanneer God een ziel met Zijn licht verlicht, resoneert zij en dankt Hem, omdat het bewijs van de goddelijke gave niet zichtbaar was vóór de ontvangst ervan. Ik ben het Licht van de wereld, en wie niet tot het Licht komt, verkeert in duisternis.

Ik verlicht, Ik communiceer en Ik leid. En elke ziel die op Mij vertrouwt, ontvangt Mijn Licht naar gelang haar mate en staat van genade. Mijn kinderen, biecht vaak; wees niet bang om Mij je fouten, je vergissingen, je zwakheden te openbaren. Ik ben de Genezer van zielen en lichamen, en al het goede gaat door Mij. Heb Mij lief, bid tot Mij, bekeer je en kom tot Mij zoals Mijn apostelen en Mijn discipelen, in volkomen vertrouwen, in volkomen nederigheid en met immense liefde. Menselijke liefde is het begin van de liefde die je volmaakt zult ervaren in de Hemel.

De liefde van de heiligen in de Hemel is ontleend aan de goddelijke Liefde die door niets geëvenaard of overtroffen wordt. Liefde in de Hemel is de drijvende kracht achter alles wat daar gebeurt. het is de drijvende kracht achter Aanbidding, Naastenliefde en de talloze daden die op deze buitengewone plaats worden verricht. In de Hemel slaapt men nooit. Men is voortdurend toegewijd, altijd vreugdevol, altijd respectvol. Werk wordt verricht met dezelfde bekwaamheid als alles wat God doet. De Vader is de Schepper, de Zoon is het Licht en de Heilige Geest is de levengevende Liefde.

Maar ieder Goddelijk Persoon is Schepper, ieder Goddelijk Persoon is Licht en ieder Goddelijk Persoon is levengevende Liefde. Geen enkel Goddelijk Persoon overtreft een ander, maar ieder is volledig toegewijd aan en respectvol voor de andere twee Personen. Zij geven zichzelf royaal, volledig en overvloedig, en hun ongeëvenaarde zachtmoedigheid trekt allen tot zich. Wat een vreugde om in de Hemel te zijn, wat een voortreffelijke verwachting voor zielen die op het punt staan ​​er voor de eeuwigheid binnen te treden, wetende dat zij op het punt staan ​​het grote doel van hun leven te bereiken.

Het is de top van heiligheid en de vervulling van al hun aspiraties. Heer, schenk ons ​​de grote genade om U te vergezellen in Uw Woonplaats, waar wij U met onze eigen ogen zullen zien en waar wij U naar beste vermogen en voor eeuwig zullen liefhebben!Ik wacht jullie daar op, Mijn kinderen, vurig en zelfs ongeduldig, zonder dat dat woord ook maar de geringste tekortkoming in Mijn mond laat horen. Ik wacht jullie daar op en maak het kruisteken, Mijn liefste kinderen, want het kruisteken is de toegangspoort tot de Hemel. Het is Mijn glorie, het is Mijn overwinning, het is jullie redding.

Ja, het kruisteken is het teken van Mijn kinderen, en zij die weigeren het te maken, zullen geen deel met Mij hebben. De duivel haat dit teken. Hij maakt het nooit en spuugt op allen die zich ermee bedekken. Het kruisteken is een bescherming. Het trekt Mijn aanwezigheid naar hen die het maken, want Ik ben persoonlijk voor ieder van hen aan het Kruis gestorven. Ik ben gestorven uit liefde, en Mijn Vader heeft dit heilige offer uit liefde gewild. Hij gaf Zijn Zoon aan de mensheid, wat Hem het meest dierbaar is.

Hij, de Almachtige, bracht het ultieme offer door het beste van Zichzelf te geven voor de verlossing en redding van Zijn schepselen. Alleen Zijn Zoon, God geboren uit God, kon Hem Zijn eer teruggeven, die zo wreed was aangetast door de zonden van de mensheid, en zo de gevallen mensheid tot genade terugbrengen. Dit goddelijke offer, dit offer van de Zoon van God, was onvoorstelbaar voor de duivel, die dacht dat zijn overwinning compleet was. Maar God, door Zijn liefde, door Zijn vrijgevigheid, door de totale zelfgave, heeft de mensheid verlost, heroverd en teruggebracht tot Zijn liefde.

De duivel zag zijn buit teruggeëist worden en vervolgt in zijn woede onophoudelijk Christenen tot de dag dat hij in de afgrond gevangen zit, zodat hij, op Gods bevel, de volken niet langer zal misleiden (Openbaring 20). Dan zal het tijdperk van vrede aanbreken, wanneer de hele aarde trouw zal zijn en alle volken verenigd in de lofprijzing en dienst van de ene God in Drie Personen. Mijn kinderen, bereid je voor op deze gezegende tijd door je gereed te maken, want de tijd dat God door allen gekend en bemind zal worden, is nabij. Jullie zullen Hem kennen, jullie generatie zal Hem kennen, maar daarvoor zullen jullie tijden van vervolging, oorlog en rampspoed moeten doorstaan.

Maar zij onder jullie die geloof hebben, die vertrouwen hebben en die niet wankelen, die zal God steunen en hen toelaten deze nieuwe tijd van de aarde binnen te gaan, een gezegende tijd waarin de aarde eindelijk zal zijn zoals de Schepper haar voor ogen had vanaf de schepping van de eerste man en vrouw. Geprezen en gezegend zij Hij, deze Almachtige God, altijd Overwinnend, altijd Liefdevol en altijd oneindig Geduldig. In de Naam van de Vader, en van de Zoon, en van de Heilige Geest. Amen.

Jullie Heer en jullie God

27-01-2026 om 19:11 geschreven door claudia

26/1 Ik werd naar de Hel gebracht wegens mijn lauwheid - Great Miracles Avenue

Naomi: Zes jaar geleden zorgde Jezus ervoor dat ik genas van een pijnlijke ziekte. Vanaf toen miste ik geen enkele dag in de kerk, zelfs al was ik moe. Ik las elke dag de Bijbel. Ik bad vanuit mij hele hart. Ik wilde God dienen op elke mogelijke manier. Ik hield van God en ik loofde hem met mijn mond en mijn hart dat ik nooit meer in zonde zou vervallen. En ik zei tegen hem dat niets op deze aarde mij van hem kon scheiden. Ik was zeker en vol vertrouwen. Ik geloofde echt dat ik nooit zou vallen. Ik was effectief in gebed. Als ik bad, voelde ik de Hemel dichtbij. Ik hield ervan om in Gods aanwezigheid te zijn. Ik hield van de kerk.

Ik hield van Gods volk. Ik hield van gerechtigheid. En ik haatte de zonde. Althans, dat dacht ik. Ergens in maart 2023 kreeg ik een baan. Ik herinner me die dag nog heel goed. Ik was toen reeds zo'n 9 maanden werkloos. Het ging heel moeilijk met me. Ik had moeite om mijn rekeningen te betalen. Soms wist ik zelfs niet hoe ik aan eten zou komen. Dus toen deze job kwam, voelde het alsof God mijn gebeden had verhoord. De baan was erg goed en het salaris was hoog. Sterker nog, het was erg lucratief.

En het schokkende was dat ik niet eens de kwalificaties had die ze vroegen. Ik was zelf verbaasd. Maar ik wist niet dat deze job mijn relatie met God langzaam zou beëindigen. Dit heb ik met pijn geleerd. Niet alles wat er goed uitziet, komt van God. De duivel kan zegeningen brengen in vermomming om iemand te vernietigen. Die job leek een gunst, maar het was een valstrik. In het begin, toen ik met de job begon, was ik nog aan het proberen. Ik bad 's ochtends voor mijn werk. Ik bad 's avonds als ik thuiskwam, maar de job nam veel van mijn tijd in beslag. Ik was altijd moe. Na een paar weken stopte ik met 's avonds bidden. Ik zei tegen mezelf dat God begrijpt dat ik moe ben. Ik bleef wel 's ochtends bidden.

Dus voelde ik me goed. Later stopte ik zelfs daarmee. Wat ik niet wist was dat die dagelijkse gebeden me beschermden. Toen ik stopte met bidden en me concentreerde op mijn werk en geld, kreeg de duivel langzaam toegang tot mij. Het ging zover dat ik stopte met regelmatig naar de kerk gaan. Ik ging alleen nog op zondag. Soms ging ik zelfs weg voordat de dienst was afgelopen. Ik stopte met meedoen aan kerkactiviteiten. Ik stopte zelfs met het lezen van mijn Bijbel. Het woord van God deed er niet meer toe voor mij. Op mijn nieuwe werkplaats ontmoette ik mensen die erg rijk en invloedrijk waren. Ze hadden geld.

Ze hadden connecties. En ik werd uitgenodigd naar grote plaatsen waar ik nooit van had durven dromen omheen te gaan. Dure restaurants, feesten, reizen. In die tijd zei ik tegen mezelf dat God nog steeds deuren voor me opende. Ik dacht dat Hij me meer zegende. Maar het was niet God. Het was de duivel die me dichter bij mijn dood bracht. Tegen augustus 2024 ging het heel slecht. Mijn collega's beïnvloedden me met geld en plezier. Ik begon alcohol te drinken. Eerst zei ik dat het maar één keer zou zijn. Daarna werd het vaak. Ik begon seksuele immoraliteit te bedrijven met mannelijke collega's. Ik begon mijn lichaam, de tempel van God, te vernietigen. Ik vergat volledig hoe de Heer me van de dood had gered. Ik vergat de genezing.

Ik vergat de tranen. Ik vergat de beloften die ik aan God had gedaan. Ik verraadde God. Ik beging zonden bewust. Ik ontucht pleegde. Ik rookte. Ik dronk alcohol. Op een gegeven moment heb ik een paar ongewenste zwangerschappen afgebroken. Zelfs nu ik dit schrijf, breekt mijn hart. Toch ging ik ondanks dit alles nog steeds naar de kerk op zondag. Ik deed alsof er niets aan de hand was. Een paar kerkvrienden waarschuwden me. Ze waarschuwden me liefdevol, maar ik negeerde ze. Ik verhardde mijn hart. Er was een tijd dat ik alleen naar de kerk ging om te laten zien hoe goed ik eruitzag. Ik droeg dure jurken.

Ik wilde dat mensen me in de kerk bewonderden. Mijn hart was ver van God verwijderd. Telkens als ik een affaire met een man had, zei ik tegen mezelf: "Dit is de laatste keer, maar het was nooit de laatste keer. Ik raakte steeds meer in de ban van hem." Ergens vorig jaar, op een zondag, was ik in de kerk en plotseling, zonder enige waarschuwing, voelde ik een scherpe slag in mijn mijn rug. Het raakte mijn ruggenmerg. Het voelde alsof iemand een zwaar metalen voorwerp had gebruikt en me hard van achteren had geslagen. De pijn was scherp en diep. Ik schreeuwde luid en viel op de grond. Mensen kwamen naar me toe gelopen. Iedereen dacht dat het een zalving was. Sommigen dachten dat het bevrijding was.

Ze zeiden: "God raakt haar aan." Ze hielden me overeind en een van de ouderlingen bad voor me. Na een tijdje nam de pijn wat af. Ik kon weer staan. Tegen de tijd dat ik die avond thuis was, voelde ik me wel wat beter, maar ik was in de war. Diep vanbinnen wist ik dat er iets niet klopte. Later diezelfde avond, toen ik thuis was, gebeurde het weer. Deze keer was het erger, veel erger. De pijn trof mijn ruggengraat opnieuw, harder dan ervoor. Ik kon niet rechtop staan. Ik huilde omdat het erg pijnlijk was. Ik begreep niet wat er met me gebeurde. Ik werd naar het ziekenhuis gebracht. Ze maakten scans. Ze deden tests.

Na alles keek de dokter me aan en zei dat er niets mis was. De tests waren normaal. Hij zei dat ik helemaal in orde was. Maar vanbinnen wist ik dat ik niet in orde was. Mijn lichaam had ernstige pijn. De pijn was echt. Ik voelde het diep in mijn rug. Ik leed elke dag. Ik wist dat er iets mis was, maar de dokters konden het niet zien. Toen kwam de volgende week. Het was donderdag. Ik zal die dag nooit vergeten. Dit was vorig jaar in oktober. Die nacht was ik alleen op mijn kamer. Het was rond elf uur 's avonds. Ik was niet aan het bidden. Ik lag gewoon daar. Plotseling begon ik stemmen te horen. Het was niet alsof iemand fysiek tegen me praatte. Het was vreemd. De stemmen waren niet luid, maar ze waren duidelijk in me.

Voordat ik ook maar kon begrijpen wat er gebeurde, werd mijn ruggenmerg opnieuw geraakt. Deze keer was het ondraaglijk. De pijn was veel erger dan voorheen. Het was als vuur en kracht tegelijk. Ik kon niet schreeuwen. Ik kon niet bewegen. Ik kon niet zelfs niet normaal ademen. Ik voelde mijn adem uit me wegvloeien. Ik voelde me hulpeloos. Ik voelde angst zoals ik die nog nooit eerder had gevoeld. En toen spontaan stierf ik. Zomaar. Zodra ik mijn lichaam verliet, was de eerste stem die ik hoorde de stem van mijn moeder. Ze stierf acht jaar geleden. Ik kende haar stem heel goed.

Ze riep mijn naam weer en weer. Ze zei: "Naomi, Naomi, je had hier niet moeten komen. Je had hier niet moeten komen." Ze bleef het maar herhalen. Ik was ook in de war. Ik wist niet waar ze het over had, daarom vroeg ik me af waar ze het over had? Maar hoewel ik haar stem duidelijk hoorde, kon ik haar niet zien. Ik keek om me heen, maar er was niemand. Ik bevond me alleen op een vreemd pad. Het was erg donker. Er was geen licht. De grond voelde koud en ruw aan, en ik was bang, maar ik begreep nog niet helemaal waar ik was. Toen veranderde plotseling alles. Een zeer sterke wind waaide.

Het was geen gewone wind. Het had kracht. Voordat ik kon reageren, tilde de wind me op en gooide me in een zeer grote put. Ik viel snel. Terwijl ik viel, drong een vreselijke geur in me op. Het was een dikke stank. Het rook naar brandende menselijke lichamen. De geur was zwaar. Het was verstikkend. Toen wist ik dat ik in de Hel was. Ik was geschokt. Ik kon het niet geloven. Ik bleef maar tegen mezelf zeggen: "Hoe ben ik hier terechtgekomen?" Ik herinnerde me wat mijn ouderling in de kerk me had verteld. Hij zei: "Als je eenmaal verlossing hebt ontvangen en Christen bent geworden, kun je niet naar de Hel gaan." Hij zei: "Jij behoort God toe. Ik geloofde dat met heel mijn hart.

Daarom: waarom was ik hier? Voordat ik mijn gedachte kon afmaken, werd ik gegrepen. Ik werd geketend. Zware kettingen werden me omgedaan. Ze waren niet zoals aardse kettingen. Ze waren pijnlijk. Ze brandden. Ik werd gegeseld. De pijn was onbeschrijfelijk. Elke slag drong diep door in mijn ziel. En ik schreeuwde. Ik huilde. Maar niemand gaf erom. De Hel is een plaats van diepe duisternis. Er is vuur, maar het vuur geeft geen licht. Er is hitte, maar ook kou. Er wordt geschreeuwd overal. Zielen die huilen, zielen smeken. Sommigen werden geslagen, sommigen werden gesleept, sommigen hingen in ketenen. Er was geen genade, geen rust, geen hoop. En de kwelling hield nooit op. Terwijl dit alles gebeurde, zag ik eindelijk mijn moeder.

Ze was daar. Toen ik haar zag, huilde ik luid. Ze zag er anders uit, gebroken, verdrietig, en ze bekende. Ze vertelde me dat ze daar was omdat ze nooit in Jezus had geloofd voordat ze stierf. Ik was niet verbaasd. Mijn moeder was nooit een gelovige. Dat wist ik. Toen bleef ik huilen. Ik bleef schreeuwen. Ik zei: "Waarom? Waarom ben ik hier?" Ik ging naar de kerk. Ik zong in het koor. Ik betaalde mijn tienden. Ik diende God. Ik riep deze woorden opnieuw en nog eens. Niemand antwoordde me. Ik riep de naam van Jezus. Ik schreeuwde het met alle kracht die ik had. Jezus, Jezus, Jezus. Maar er kwam geen antwoord.

In plaats daarvan hoorde ik gelach, spot, vreselijke stemmen die me uitlachten, die mijn pijn uitlachten, die mijn kreten uitlachten. Dat gelach brak me. Toen zag ik plotseling iets anders. Ik zag zes engelen met grote snelheid aankomen. Ze bewogen zich zeer snel. Ze kwamen met gezag. Ze brachten zielen en wierpen ze in de Hel. Ik keek naar hen. Nadat ze klaar waren, keerden vijf van hen terug en vertrokken. Maar één engel ging niet weg. Eén bleef achter. Toen ik dat zag bekroop me een diepere angst dan ooit tevoren voorheen. De engel die achtergebleven was, was anders dan alles wat ik ooit gezien had.

Hij was reusachtig, heel lang, sterk en mannelijk. Alleen al zijn aanwezigheid deed alles bevriezen. Hij hield een zwaard vast. Dat zwaard was groter dan mijn hele lichaam. Alleen al door ernaar te kijken, wist ik dat als hij wilde, hij iedereen in de Hel in één seconde kon vernietigen. Toen die engel verscheen, hielden al die vreselijke, onzichtbare wezens die spotten en lachten daarvoor, plotseling op. Alles werd ernstig. Toen sprak de engel met gezag. Zijn stem was krachtig en vastberaden. Hij beval dat we verplaatst moesten worden. Hij zei dat we naar een ander gedeelte gebracht moesten worden, het gedeelte van de lauwen.

Onmiddellijk werd zijn bevel opgevolgd. We werden meegesleept. We werden door scherpe doornen getrokken. De doornen sneden diep. Ze scheurden in ons. De pijn was verschrikkelijk. We werden meegesleept totdat we een ander gedeelte binnenkwamen. Dat gedeelte was voor lauwe Christenen. Die plaats was erger dan waar ik eerst was. Het was minstens tien keer heter dan andere gedeeltes in de Hel. De hitte was ondraaglijk. De pijn ging verder dan wat ik kon beschrijven. De kwelling hield nooit op. Het drong door in je lichaam, je ziel, alles. Toen riep de engel luid. Hij beval iedereen daar te stoppen met smeken om een nieuwe kans.

Hij zei: Jullie wisten reeds wat goed en wat fout was. Jullie kenden Gods waarheid, maar verloochenden Zijn liefde en keerden terug naar de wereld. Telkens als de engel beval dat het vuur zou toenemen, werd het onmiddellijk heter. Niet langzaam, onmiddellijk. En wij schreeuwden. Ik zag daar zoveel mensen. Velen van hen waren Christenen. Ik kon het zien. Mensen die naar de kerk gingen, mensen die de waarheid kenden. Toen schreeuwde één ziel luid. Ze huilde en zei: "Heer, waarom hebt U uw kind hier achtergelaten? Ik ben een Christen. "Haal me hier alsjeblieft weg." Zodra ze dat zei, werd de engel woedend. Hij berispte haar scherp.

Hij zei haar dat ze zichzelf nooit een Christen of een kind van God mocht noemen. Hij zei dat een echt kind van God nooit het soort leven zou leiden dat zij op aarde leidde. Hij zei dat de zielen op die plaats hypocrieten waren. Hij zei dat ze beweerden God lief te hebben, maar in hun hart volgden ze de wil van Satan. Op dat moment drong een besef tot me door als een mes. Toen wist ik pas echt waarom ik daar was. Toen begon de spijt pas echt begon. Ik voelde diepe spijt en ik was daarom beschaamd. Toen sprak de engel opnieuw. Deze keer veranderde zijn stem. Hij was nog steeds krachtig, maar er klonk verdriet in.

Het was alsof hij wilde huilen. Hij berispte ons allen en zei dat ieder van ons in dat gedeelte Jezus verdrietig had gemaakt. Hij zei dat we Jezus pijn hadden gedaan. Hij zei dat Jezus gestorven was en dat Hij alles opofferde om ons te redden van zonde. Toch gingen we terug en bezoedelden we onszelf opnieuw. We stopten met het volgen van Gods woord. Ik zag pijn zelfs in de engel. Hij was verdrietig dat mensen zoals wij redding konden ontvangen en de duivel ons toch nog opnieuw konden laten misbruiken. Hij noemde zonden, ontucht, drinken, roddelen, haat, liegen, trots, veel zonden. Hij zei: Jullie kenden de waarheid, toch kozen jullie voor de duisternis. Toen draaide de engel zich om en keek me recht aan. Ik voelde me ontmaskerd.

Hij veroordeelde me. Hij zei: Je bent ongeschikt om voor Gods heilige kinderen te staan ​​en te zingen (in het kerkkoor), terwijl je ontucht pleegde de nacht ervoor. Hij zei: Daarom kwam Gods toorn over jou. Hij zei: Een engel van de Heer sloeg je op je rug. Hij zei dat de slag mijn ruggenmerg verwondde. Hij zei: Je lauwheid bracht je naar de Hel. Hij zei duidelijk tegen me: Je kunt niet tegelijkertijd de duivel en God dienen. Hij zei: Je diende de duivel toen je overspel pleegde, toen je alcohol dronk en toen je zwangerschappen afbrak en toen je op zondag naar de kerk ging om te zingen in het kerkkoor.

Die woorden verpletterden me. Toen wist ik dat God niet met Zich laat spotten en dat lauwheid dodelijk is. Terwijl die engel me nog steeds veroordeelde, veranderde er iets. Een andere engel kwam. Op het moment dat deze nieuwe engel verscheen, verliet de engel, die agressief was, mij. Hij vertrok gewoon. En de sfeer veranderde. Deze nieuwe engel was anders. Zijn aanwezigheid bracht vrede. Hij had een zachte glimlach. Er heerste rust om hem heen. Toen hij naar me keek, voelde ik geen angst. Ik voelde vriendelijkheid. Ik voelde liefde. Voor de eerste keer sinds ik die plaats binnenkwam, voelde ik hoop.

Hij keek me recht in de ogen. Niet met woede, niet met oordeel, met begrip. Toen reikte hij naar me en bracht me uit dat gedeelte. Terwijl hij me wegtrok, hield de hitte op me te raken. Toen hield de pijn op. Daarna deed hij de kleren, die ik droeg, uit. Die kleren waren oud, vuil en gescheurd. Ze stonken slecht. Ze vertegenwoordigden mijn leven, mijn zonden, mijn hypocrisie. Hij trok ze voorzichtig uit. Toen deed hij me een nieuw gewaad aan. Het gewaad was schoon, wit en licht. Toen hij het aantrok, voelde ik vrede in mijn ziel komen. Ik voelde me schoon en opgelucht. Toen sprak hij tot me.

Hij zei: De Heer Jezus heeft je zonden weggenomen. Keer terug en verbeter je leven. Als je de wetten van de Heer gehoorzaamt en trouw blijft, zul je heel spoedig met Hem in het paradijs zijn. Toen hij die woorden sprak, vloeiden de tranen uit mijn ogen. Toen zei hij nog iets. Hij zei: Vertel de gemeente dat Jezus eerder bij hen zal zijn dan ze verwachten. Zodra hij uitgesproken was, vervaagde alles. En plotseling werd ik wakker. Ik was terug in mijn lichaam. Ik huilde als een kind. Mijn hele lichaam beefde.

Ik wist dat het geen droom was. Ik wist dat wat ik zag echt was. God heeft mij genade gegeven. Hij heeft mij een nieuwe kans gegeven. Daarom vertel ik jullie dit. Daarom smeek ik jullie om Gods volk te waarschuwen. Jezus komt eerder dan we denken.

26-01-2026 om 23:32 geschreven door claudia

4/1 Het slaapgeheim achter Jezus' wonderen (wetenschap bevestigt het) - Divine Faith Verse

Jezus trok zich terug op een eenzame plek. Hij ging alleen de berg op om te bidden. Heel vroeg in de ochtend, terwijl het nog donker was, stond Jezus op en ging weg alleen. Nadat Hij de menigte had weggestuurd, ging Hij alleen de berg op. En toen de avond viel, was Hij daar alleen, telkens weer. Voordat de 5000 mensen voedde, trok Hij zich terug. Voordat Hij over het water liep, bracht Hij de nacht door alleen op de berg. Voordat Hij Lazarus opwekte, rustte Hij. Voordat Hij de storm tot bedaren bracht, sliep Hij in de boot terwijl er chaos om Hem heen woedde. Het patroon is onmiskenbaar. Dit was geen vermoeidheid.

Het Griekse woord dat in het Nieuwe Testament wordt gebruikt, is anoro. Je Bijbel vertaalt het als 'zich terugtrekken'. Het betekent terugkeren naar een plaats van oorsprong, teruggaan naar de bron. Elke keer dat Jezus zich terugtrok in eenzaamheid en rust, keerde Hij terug naar het bewustzijn van het goddelijke. Hij betrad opnieuw het rijk waar menselijke beperkingen plaatsmaken voor oneindige mogelijkheden. De oude mystici wisten het en de moderne wetenschap bevestigt dit nu pas. Wanneer je slaapt, schakelen je hersenen niet uit. Ze reorganiseren zich.

Tijdens de diepe slaap verschuiven je hersengolven naar wat we thetafrequentie noemen, tussen 4 en 8 hertz. Dezelfde frequentie die verschijnt tijdens diepe meditatie, tijdens gebed, tijdens wat mystici door de geschiedenis heen goddelijke communie hebben genoemd. Neurowetenschapper Dr. Matthew Walker van de Universiteit van Californië ontdekte dat tijdens de REM-slaap de prefrontale cortex van de hersenen, het deel dat verantwoordelijk is voor logisch denken en zelfbewustzijn, zich in feite uitschakelt. Ondertussen lichten de emotionele en visuele centra op als een vuurwerkshow. Je bevindt je in een totaal andere staat van bewustzijn. Een staat waarin de grenzen tussen zelf en ander, tussen mogelijk en onmogelijk vloeiend worden.

De oude Essenen, een mystieke Joodse sekte die bestond in de tijd van Jezus, zagen slaap niet als louter rust. Ze noemden het het tweede heiligdom. Zij geloofden dat wanneer de zon onderging en het lichaam zich overgaf aan de duisternis, de ziel terugkeerde naar Eden. Niet metaforisch, werkelijk. En in die terugkeer vond genezing plaats niet door inspanning of streven of door Gods gunst te verdienen, maar door een zo volledige overgave dat het lichaam zich herinnerde wat de geest vergeten was, dat het reeds heel was.

Jezus groeide op in een traditie die deze praktijk eerde. Toen Hij zich terugtrok om te bidden, sprak Hij niet alleen met God. Hij betrad het rijk waar menselijk bewustzijn en goddelijk bewustzijn samensmelten. Waar gedachten werkelijkheid worden, waar een woord, gesproken vanuit het juiste niveau van bewustzijn, materie zichzelf kan reorganiseren. Ben je ooit gaan slapen met een probleem dat onoplosbaar leek, om vervolgens wakker te worden met een glashelder antwoord? Heb je ooit fysieke pijn ervaren die van de ene op de andere dag verdween? Heb je gemerkt dat wonden letterlijk sneller genezen als je goed slaapt?

Je hebt hetzelfde ervaren rijk dat Jezus bewust elke nacht betrad. Het verschil is dat Hij wist wat Hij deed. Hij was erin getraind en beheerste het. En hier komt het deel dat je aan het denken zou moeten zetten. In Johannes 14:12 doet Jezus een onmogelijke belofte. Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: wie in Mij gelooft, zal ook de werken doen die Ik doe, en grotere werken dan deze zal hij doen. Grotere werken, niet dezelfde, maar grotere. Hij sprak niet metaforisch. Hij openbaarde dat de macht niet alleen van Hem was maar van praktijk. En de oefening is voor jou beschikbaar.

Maar om te begrijpen hoe je het moet gebruiken, moet je het patroon duidelijker zien. Je moet zien wat er gebeurde in die uur vóór zonsopgang, voordat de menigte zich verzamelde, voordat de geschiedenis werd geschreven. Laat me je iets laten zien dat verborgen is in Marcus 6. Jezus heeft zojuist 5000 mensen gevoed met vijf broden en twee vissen. De menigte is uitzinnig. Ze willen dat Hij Koning wordt. Maar let op wat Hij vervolgens doet. Vers 45 zegt dat Hij Zijn discipelen in de boot liet stappen, terwijl Hij de menigte wegstuurde. En dan vers 46, nadat Hij hen had weggestuurd, ging Hij de berg op om te bidden.

Het is laat in de avond. Hij heeft zojuist een onmogelijk wonder verricht. De menigte bruist nog steeds van energie, maar Hij geniet niet van het moment. Hij trekt zich terug. Hij beklimt de berg alleen. En wat gebeurt er vervolgens? Vers 48. En rond het vierde nachtwake van de nacht kwam Hij naar hen toe, lopend over de zee. Tussen het voeden en het water lopen, zijn er die uren op de berg. De tekst vertelt niet wat gebeurde. Maar als je het patroon begrijpt, kun je het zien. Hij was niet zomaar aan het bidden zoals de meeste mensen bidden, woorden in de lucht sprekend, in de hoop dat iemand luistert.

Hij betrad het rijk, de plaats waar de wetten van de natuurkunde buigen voor de wetten van het bewustzijn. Waar water vast wordt, niet omdat de natuurwetten gebroken zijn, maar omdat je opereert vanuit een niveau waar andere regels gelden. Dit maakt het bijzonder. De moderne slaapwetenschap heeft ontdekt dat tijdens de diepste fase van de slaap, iets wat delta-slaap wordt genoemd, je lichaam volledig in de herstelmodus gaat. Je immuunsysteem wordt sterker. Ontstekingen nemen af. Groeihormoon overspoelt je systeem.

Beschadigde cellen regenereren. Maar hier is het cruciale deel dat wetenschappers pas beginnen te begrijpen. De kwaliteit van die genezing wordt direct beïnvloed door de staat van bewustzijn die je meeneemt naar je slaap. Een studie aan de Carnegie Mellon University toonde aan dat mensen die slecht sliepen drie keer meer kans hadden om verkouden te worden als ze werden blootgesteld aan een virus. Maar het ging niet alleen om de hoeveelheid slaap, het ging ook om de kwaliteit. Deelnemers die aangaven veel stress te ervaren voor het slapengaan, vertoonden verhoogde cortisolspiegels gedurende de nacht.

Hun lichamen kwamen nooit volledig in de parasympathische toestand terecht, de rust- en verteringsmodus waarin diepgaande genezing plaatsvindt. Hun geest voerde nog steeds gevechten, zelfs tijdens hun slaap. Maar proefpersonen die oefenden wat onderzoekers ontspanningsprotocollen voor het slapengaan noemden, eenvoudige ademhalingsoefeningen en mentale ontspanning lieten dramatisch andere resultaten zien. Het cortisol daalde, de hartslagvariabiliteit nam toe en hun immuunrespons was meetbaar sterker. Niet omdat ze iets deden tijdens hun slaap, maar omdat ze de slaap anders benaderden. Ze bereidden zich erop voor. Dit is wat Jezus begreep op een niveau dat de meeste mensen nooit bereiken.

Het lichaam luistert naar het bewustzijn. Die genezing is niet iets wat je forceert. Het is iets wat je toelaat door uit de weg te gaan de weg te wijzen. En de meest diepgaande manier om uit de weg te gaan is door heilige rust. Rust die begint voordat je hoofd het kussen raakt. Laat me je meenemen naar een ander moment. De nacht voordat Jezus de vrouw genas met de bloedvloeiing. Marcus 5 vertelt ons dat ze reeds 12 jaar bloedde. Twaalf jaar lijden, 12 jaar lang onrein genoemd worden. Ze had al haar bezit uitgegeven aan dokters. Niets hielp. En toen hoorde ze op een ochtend dat Jezus door haar stad trok.

Maar dit is wat de tekst niet vermeldt. De nacht vóór die ontmoeting, terwijl ze wanhopig wakker lag, was Jezus reeds het rijk binnengegaan waar haar genezing ontstond, in de diepe rust waar Zijn bewustzijn versmolt was met het Goddelijke. En toen ze de zoom van Zijn kleed de volgende dag aanraakte, stroomde er kracht van Hem uit. Hij was door Zijn nachtelijke oefening zo'n helder kanaal geworden dat genezing automatisch plaatsvond. 'Wie heeft Me aangeraakt?' vroeg Hij, want Hij voelde het uit zich weggaan. Genezing was iets waarvoor Hij een kanaal was geworden.

En dat kanaal werd elke nacht gebouwd tijdens de uren van heilige rust. Je kunt Zijn wonderen niet reproduceren door wilskracht of religieuze toewijding of door harder je best te doen. Maar je kunt Zijn praktijk wel reproduceren. En wanneer je dat doet, begint er iets te veranderen. Niet van de ene op de andere dag, niet op magische wijze, maar meetbaar, cellulair, echt. De Essenen die deze praktijk begrepen leerden een specifieke voorbereiding op jarenlange training. Het vereiste drie dingen: loslaten, overgave en herinnering.

1 LAAT LOS. Elke nacht voor het slapengaan oefende Jezus volledige vergeving. Want wrok koesteren tijdens het slapen is als gif drinken en verwachten dat iemand anders lijdt. Het Evangelie van Thomas, een van de teksten die het niet gehaald hebben in je Bijbel, vermeldt dat Jezus zegt: "Als je naar buiten brengt wat in je is, zal wat je naar buiten brengt je redden. Als je niet naar buiten brengt wat in je is dan zal wat je niet naar buiten brengt je vernietigen." Vergeving is hoe je het naar buiten brengt.

Als je in slaap valt terwijl je woede, pijn of bitterheid vasthoudt, blijft je zenuwstelsel geactiveerd. Je cortisol blijft verhoogd. Je lichaam komt nooit volledig in de genezende toestand. Je sleept kettingen mee naar het heiligdom. Denk aan iedereen die je vandaag gefrustreerd heeft. Iedereen die je pijn heeft gedaan, je heeft afgewezen, je verkeerd heeft begrepen je. Zie hun gezicht voor je. En zeg dan, hardop of in de stilte van je hart, dit: Ik laat je los. Ik vergeef je. Je hebt geen macht meer over mijn vrede. Haast je niet. Voel hoe de last van je schouders valt want die last, die wrok, die verbittering is het enige dat staat tussen jou en de helende slaap die Jezus bereikt.

2 GEEF JE OVER. Dit is moeilijker omdat controle de taal van angst is en de meesten van ons spreken die vloeiend. We klampen ons vast aan onze plannen, onze verwachtingen, onze ideeën over hoe het leven zou moeten verlopen. En we dragen die spanning mee de nacht in en vragen ons af waarom we uitgeput wakker worden, zelfs na 8 uur. Jezus had een uitdrukking voor dit. Uw wil geschiede. Niet mijn agenda, niet mijn tijdschema, niet mijn beperkte begrip. Uw begrip. Dit is geen passieve berusting. Dit is kracht.

Want wanneer je stopt met proberen alles te controleren, creëer je ruimte voor iets groters dan je beperkte perspectief om in beweging te komen. Als je je klaarmaakt om te slapen, haal diep adem, houd je adem even vast, en terwijl je uitademt, fluister: "Ik laat mijn behoefte aan controle los. Ik vertrouw op het proces. Ik geef me over aan wat zich probeert te openbaren." Voel hoe je lichaam zich ontspant. Dat is geen zwakte. Dat is afstemming op dezelfde kracht die je hart laat kloppen zonder dat je erover nadenkt, die je wonden geneest zonder dat je jezelf instructies geeft.

3 HERINNERING. Jezus zei: "Ik ben het licht van de wereld." Niet: "Ik heb licht. Ik draag licht. Ik ben. En jij ook." Elke spirituele traditie wijst naar dezelfde waarheid. Je bent geen lichaam met een ziel. Je bent een ziel met een lichaam. En in slaap, wanneer het ego eindelijk zijn greep loslaat, blijft er puur bewustzijn over. Hetzelfde bewustzijn dat sterrenstelsels tot stand bracht, hetzelfde bewustzijn dat weet hoe te genezen zonder dat het onderwezen hoeft te worden.

Dus, terwijl je vanavond in bed ligt in de stille duisternis, sluit je ogen en visualiseer dit. Een warm gouden licht dat opstijgt vanuit je hart. Zie het uitzetten bij elke ademhaling. Laat het je borst, je keel, je hoofd vullen. Laat het neerstromen in je buik, je benen, je voeten totdat je hele lichaam van binnenuit gloeit. En spreek dan in die ruimte deze woorden in stilte uit. Ik ben licht. Ik ben heel. Ik word vastgehouden. Dit is geen positief denken. Dit is herinnering.

Je creëert niet iets nieuws. Je herinnert je wat altijd al waar is geweest. En wanneer je in slaap valt met dit bewustzijn, ontvangt je lichaam het als instructie. Je cellen reageren. Je zenuwstelsel kalibreert zich opnieuw. Je stemt je af op de waarheid in plaats van op angst. Dit is wat Jezus deed elke nacht. Loslaten, overgeven, herinneren. En vlak voordat de slaap Hem opeiste, sprak Hij nog één laatste gebed uit. Hetzelfde gebed dat later zou weerklinken aan het Kruis. Maar dit gebed werd gefluisterd in de duisternis, in de eenzaamheid, in de heilige ruimte tussen waken en dromen: Vader, in Uw handen leg Ik Mijn geest.

Niet slechts één keer, maar elke nacht. Het was de laatste gedachte die zijn bewuste geest koesterde voordat Hij de drempel overschreed naar de slaap. Niet Zijn plannen voor morgen, niet de last van de wereld die Hij droeg. Alleen vertrouwen. Puur, volledig, kinderlijk vertrouwen. En toen liet Hij los. Wanneer je in slaap valt in een staat van volledige overgave, gebeurt er iets buitengewoons op cellulair niveau. Je autonome zenuwstelsel schakelt volledig over naar de parasympathische modus. Je nervus vagus, het belangrijkste communicatiekanaal tussen je hersenen en lichaam, begint veiligheidssignalen af ​​te geven aan elk orgaan, elk systeem, elke cel.

Onderzoek van het HeartMath Institute ontdekte dat hartslagvariabiliteit, de meting van de tijdsvariatie tussen hartslagen, een nauwkeurige indicator is van het genezingsvermogen van je lichaam. Hoge variabiliteit betekent dat je zenuwstelsel flexibel en responsief is, en in een staat van coherente werking verkeert. Lage variabiliteit betekent dat je vastzit in stressmodus. En de belangrijkste factor die de hartslag beïnvloedt, variabiliteit, is de emotionele toestand die je meeneemt naar je slaap. Proefpersonen die dankbaarheid en loslaten beoefenden vóór het slapengaan vertoonden een toename van 24% in hartslag-variabiliteit binnen 2 weken.

Hun lichamen werden letterlijk beter in staat tot genezing. Niet door farmaceutische interventie, niet door medische procedures, maar door bewustzijn, door de kwaliteit van hun rust, door te doen wat Jezus elke nacht deed 2000 jaar geleden, voordat iemand de instrumenten had om het te meten. Maar hier is het deel dat alles met elkaar verbindt. In Marcus 4 staat een verhaal dat op het eerste gezicht eenvoudig lijkt, maar de hele leer bevat. Jezus zit in een boot met Zijn discipelen. Er steekt een hevige storm op. Golven slaan over de randen. Dit zijn ervaren vissers en zelfs zij denken dat ze op het punt staan ​​te verdrinken.

En waar is Jezus? Vers 38. Hij was achterin de boot, slapend op een kussen, slapend terwijl de chaos woedt, volkomen vredig. Ze panikeren: Meester, maakt het U dan niets uit dat we vergaan? En Hij staat op, nog steeds in die toestand tussen slapen en wakker zijn, en spreekt tot de storm zoals je tot een overenthousiast kind zou spreken. Vrede, wees stil. En onmiddellijk gaat de wind liggen. De zee wordt volkomen kalm. De discipelen zijn doodsbang, banger dan ze waren voor de storm. Wie is dit? fluisteren ze. Dat zelfs de wind en de zee Hem gehoorzamen. Maar dit begrepen ze niet. Jezus bleef eenvoudigweg in een staat van bewustzijn waarin stormen geen macht hebben. Hij droeg die toestand mee van Zijn slaap naar Zijn wakker worden.

Hij verbrak de verbinding niet. Hij bleef in harmonie en de realiteit reorganiseerde zich rond Zijn bewustzijn. Elke nacht heb je toegang tot hetzelfde rijk waar Hij binnenging, hetzelfde bewustzijn dat Hij belichaamde, dezelfde helende kracht die door Hem heen stroomde. Maar de meeste mensen gaan onbewust over hun drempel heen. Ze vallen in slaap en dragen de chaos van de dag met zich mee, scrollen op hun telefoon tot hun ogen wazig worden, vullen hun gedachten met angst en vergelijking en verontwaardiging, spelen elke fout, elke spijt, elke angst voor morgen opnieuw af. En dan vragen ze zich af waarom ze uitgeput wakker worden.

Vanavond kun je de slaap benaderen zoals hij dat deed, als een heilige praktijk, als verbondenheid, als de terugkeer naar je ware aard, niet iets wat je doet, iets wat je toestaat. De vroege Christenen begrepen dit. De woestijnvaders en -moeders beoefenden de heilige slaap als hun voornaamste spirituele discipline. Ze noemden het sterven vóór je sterft. Want in de slaap laat je alles los. En gedurende een paar uur besta je als puur bewustzijn. En als je wakker wordt, is er iets veranderd. Niet altijd dramatisch.

Niet altijd natuurlijk. Maar als je oplet, zul je merken dat de pijn minder wordt, dat een probleem plotseling een oplossing heeft, dat een relatie lichter aanvoelt, dat een ontstekingsmarker daalt. Want terwijl je sliep, terwijl je je overgaf, terwijl je vertrouwde, vond er genezing plaats op niveaus die je niet kunt zien, maar zeker wel kunt voelen. Ben je klaar om te doen wat Jezus daadwerkelijk deed in plaats van alleen maar te aanbidden? Ga in vrede. Rust in kracht en ontwaak tot wat altijd al waar is geweest.

26-01-2026 om 22:40 geschreven door claudia

26/1 Profetie aan Pr Stefano Gobbi - Virgin Mary Prophecies

OLVrouw aan Don Stefano Gobbi 18/9/1988 nr 389:

Het betreft een periode van tien jaar. Dit zijn tien zeer belangrijke jaren. Dit zijn tien beslissende jaren. Ik vraag u deze met mij door te brengen, omdat u de laatste periode van de tweede Advenet ingaat, die u zal leiden tot de triomf van mijn Onbevlekte Hart in de glorierijke wederkomst van mijn Zoon Jezus. In deze periode van tien jaar zal de volheid van de tijd, die ik u heb aangewezen, voltooid worden, beginnend met La Salette tot aan mijn meest recente en huidige verschijningen.

In deze periode van tien jaar zal de zuivering die u al een aantal jaren doormaakt, haar hoogtepunt bereiken, en daarom zullen de lijden voor allen toenemen.

In deze periode van tien jaar zal de tijd van de grote verdrukking, die u in de Heilige Schrift is voorzegd, vóór de wederkomst van Jezus, voltooid worden.

In deze periode van tien jaar zal het mysterie van de ongerechtigheid, dat is voorbereid door de steeds verdergaande afvalligheid, zich openbaren.

In deze periode van tien jaar zullen alle geheimen die ik aan sommige van mijn kinderen heb geopenbaard, in vervulling gaan, en zullen alle gebeurtenissen die ik u heb voorspeld, plaatsvinden.

Daarom vraag ik u vandaag om deze hele periode aan mij toe te wijden, alsof het een langer en aaneengesloten Mariaal jaar betreft. Open voor mij de deuren van jullie harten en laat mij in jullie werken. Open voor mij de deuren van jullie families, van jullie parochies, van jullie kloosters en laat het onbevlekte licht van mijn aanwezigheid binnenkomen.

Vermenigvuldig jullie gebedsgroepen en leef in het grootste vertrouwen en de grootste kinderlijke overgave aan mij, zonder je te laten bevangen door ijdele nieuwsgierigheid naar wat jullie te wachten staat. Moge het water van de goddelijke barmhartigheid jullie reinigen van elke zonde en nieuwe knoppen in jullie doen ontspruiten voor het tijdperk van genade en heiligheid dat ik in mijn Onbevlekte Hart elke dag voor jullie voorbereid. Vanuit dit allerheiligste heiligdom van mij (Lourdes) zegen ik jullie allen.

Wanneer begonnen deze profetische jaren?

Paulus in 2 Tess 7-8: Want het geheimenis der wetteloosheid is reeds in werking; (wacht) slechts totdat hij, die op het ogenblik nog weerhoudt, verwijderd is. Dan zal de wetteloze zich openbaren; hem zal de Here [Jezus] doden door de adem zijns monds en machteloos maken door zijn verschijning, als Hij komt. 

15/9/2013 Boodschap aan Sulema: Alles kwam in onomkeerbare beweging op gang op het exacte moment dat mijn geliefde zoon Benedictus XVI afstand deed van de Pauselijke troon. Dat was het begin van de laatste fase van de vervulling van het geheim van Fatima. Pastoor Michel Rodrigue heeft inderdaad in paus Benedictus XVI de beteugelaar gevonden waarover de heilige Paulus spreekt.

Op 11 februari 2013, met het aftreden van Benedictus XVI, begon de laatste fase van de vervulling van het geheim van Fatima. Maar de catechon bleef het kwaad beteugelen door zijn fysieke aanwezigheid en zijn onophoudelijke gebed. Zoals Pr Michel onthult, had de Paus-emeritus zijn afstand van de troon omgezet in een daad van permanent voorsprekerschap. Dankzij zijn contemplatieve gebed bleef het kwaad bedwongen tot het moment van zijn dood. Op 31 december 2022 om 9:34 uur overleed Paus Benedictus XVI, en met zijn fysieke dood kwam er definitief een einde aan het tijdperk van de catechon.

De weerhouder was voorgoed verdwenen. Precies op 1 januari 2023 begonnen de tien beslissende jaren, zoals voorspeld door de Maagd Maria aan Don Gobbi. Sinds de dood van Benedictus XVI hebben de wereldgebeurtenissen een indrukwekkende versnelling doorgemaakt, die historici moeilijk kunnen verklaren. Binnen de Katholieke Kerk heeft de leerstellige verwarring ongekende proporties aangenomen. Debatten over de sacramenten, wijzigingen in de liturgie en openingen in morele kwesties verdelen het wereldwijde episcopaat.

Afvalligheid verspreidt zich en de religieuze praktijk stort in het Westen dramatisch in. Maar de meest spectaculaire bevestiging van deze datering komt van de mantel van de H. Maagd van Guadalupe. De tilma toont precies 46 sterren, met absolute wiskundige precisie gerangschikt in 12 verschillende sterrenbeelden. Moderne astronomen hebben ontdekt dat deze sterren de configuratie van de nachtelijke hemel van 12 december 1531, waargenomen vanuit de vallei van Mexico in de vroege ochtenduren, getrouw weergeven. Maar waarom precies 46 sterren?

Ze vertegenwoordigen de 46 Pausen, vanaf Paulus III, eerste grote promotor van Amerikaanse evangelisatie, tot en met Benedictus XVI. Elke constellatie bevat een aantal sterren die exact overeenstemmen met de Pausen die dezelfde naam aannamen. En er zijn geen sterren meer na de 46ste Paus. De symbolische bescherming eindigt na Benedictus XVI. Na de 46ste Paus kwam de bescherming onder de tilma ten einde en we zijn definitief de eschatologische fase van de laatste 10 jaar ingegaan.

Om beter het tijdperk te begrijpen waar we zijn gekomen, laten we kijken naar de 5 tekenen die geopenbaard werden aan Don Stefano Gobbi op 31/12/1992:

1 De verspreiding van dwalingen in de leerstellingen die leiden tot verzwakking van het geloof en geloofsafval. Nu zien we dit reeds gebeuren in de verschillende interpretaties die de geopenbaarde waarheid verwateren. De dreiging van syncretische spiritualiteit die zich vermengt met Christelijke elementen en die verwarring veroorzaken onder de gelovigen.

2 De intenser wordende conflicten en sociale wanorde vergezeld van een toename van natuurrampen. In het dagelijks nieuws zijn we getuige van dit fenomeen, regionale oorlogen, extreme politieke polarisatie, toenemende milieurampen. De maatschappij lijkt gekenmerkt door diepe breuken, en solidariteit en broederlijke liefde zijn vervangen door verdeeldheid.

3 De vervolging van Christenen die trouw zijn gebleven aan de Apostolische traditie. En het is op dit punt waar we ons nu bevinden. Statistieken tonen aan dat er een alarmerende toename is in geweld tegen Christenen in talrijke regio’s in de wereld. Een bovennatuurlijk teken van bevestiging kwam er in maart 2025 toen de H. Aartsengel Michaël een boodschap gaf aan Manuela Strack, zieneres te Sievernich: Als je zondigt in Europa en God beledigt met valse leerstellingen, weet dat het bloed van de martelaren in het Midden-Oosten de Kerk van Christus vernieuwt.

Onze Hemelse Koningin heeft je getoond dat de steen (van Mekka) tegen het Kruis zal opkomen. Deze woorden tonen duidelijk aan de botsing tussen onverenigbare visies van de realiteit reeds onderweg is. Een verdere bevestiging komt van een onverwachte bron. Antonia Salzano, de moeder van de jonge Carlo Acutis, heeft een betekenisvolle spirituele ervaring gehad. In een droom openbaarde de H. Franciscus van Assisi haar, dat na de heiligverklaring van haar zoon op 27/4, een nieuwe generatie van Heiligen zal opstaan. Deze lijkt niet toevallig te zijn, in de periodes van de Kerk waar de bloei van heiligheid aanwezig was, was dit vaak in tijden van martelaarschap.

4 De profanering van Goddelijke verering met de vervanging van de ware Eucharistische viering door een vorm die ontdaan is van zijn sacrale betekenis en enkel nog een gewone herdenking is.

5 Bijzondere kosmische manifestaties die reeds geanticipeerd zijn door het zonnewonder in Fatima op 13/10/1917. Deze zullen zich herhalen met toenemende intensiteit, nu we de uiteindelijke triomf naderen.

Er is nog een bevestiging van een weinig bekende bron. In 1962, wanneer sommige bezoekers Padre Pio vroegen of ze de Triomf van het Onbevlekt Hart zouden meemaken, zei hij: Jullie zullen het niet meemaken. Ik zal het niet meemaken. Maar hij wees naar kinderen van ongeveer 10 jaar en zei met profetische zekerheid: zij zullen de Triomf van het Onbevlekt Hart van Maria meemaken. Deze kinderen, geboren in 1952, zijn tegenwoordig in hun 70 jaar. Wanneer de Triomf zal gebeuren in 2033, bij het einde van de 10 jaar, die begonnen op 1/1/2023, zullen deze getuigen van de profetie van Padre Pio ongeveer 81 jaar zijn.

Deze leeftijd is perfect in overeenstemming met de mogelijkheid deze uiteindelijke Triomf mee te maken. Maar er is nog een element die het einde van dit profetisch decennium kenmerkt. Het jaar 2033 zal de 2000 jarige verjaardag van het Lijden, Dood en Verrijzenis van Christus zijn. Een gebeurtenis van buitengewone spirituele relevantie voor de Christelijke gemeenschap en voor de hele wereld. Van 1/1/2023 tot 31/12/2032, exact 10 jaar van laatste zuivering, gevolgd door de Triomf in 2033.

Wie zal deze tijd van beproeving doorstaan? De visioenen van de mystica Elisabetta CanoriMora (1774-1825) bieden een duidelijk antwoord. Deze 4 categorieën van mensen zullen een bijzondere bescherming ervaren:

1 Het eerste spirituele toevluchtsoord zal degene verwelkomen die een authentieke relatie beleven met de H. Maagd Maria. Het is een diepgaande spiritualiteit jegens de H. Maagd Maria. Het wordt gemanifesteerd in de toewijding aan haar Onbevlekt Hart en in het dagelijks bidden van de Rozenkrans. Deze groep zal een bijzondere leiding krijgen in de duisterste momenten.

2 Het tweede toevluchtsoord zal de bewaarders van het volledige geloof beschermen. In een tijdperk van relativiteit en leerstellige veranderen, zullen degenen die standvastig blijven in de Apostolische Leer in zijn geheel, zonder compromissen met de tijdsgeest, een oase zijn van waarheid in een woestijn van verwarrig.

3 Het derde toevluchtsoord is gereserveerd voor gewijde zielen, die trouw zijn gebleven aan hun oorspronkelijke roeping, priesters en religieuzen die volhouden in hun authentieke roeping, ondanks toenemende moeilijkheden. Zij zullen spirituele referentiepunten worden.

4 Het vierde toevluchtsoord zal de eenvoudigen van hart verwelkomen. Deze die in het dagelijks leven nederigheid en gehoorzaamheid aan het goddelijke plan beoefenen. Hun schijnbare onbeduidendheid in de ogen van de wereld verbergt een onschatbare waarde in de ogen van God.

Deze groepen zullen niet alleen de zuivering overleven, maar zullen de kern vormen van de spirituele wedergeboorte die zal volgen. Haar visioenen beschrijven een tijd van buitengewone bloei van de Kerk, na de beproevingen.Een nieuwe Herder zal de kudde leiden. De religieuze ordes zullen hun oorspronkelijke vurigheid en ijver terugwinnen. Gezinnen zullen hun roeping als huiskerken herontdekken.

De 10 beslissende jaren zijn begonnen.

26-01-2026 om 21:29 geschreven door claudia

26/1 Er is een reden dat je brein achteruit gaat - Niburu

Iets waar heel veel mensen toch wel bang voor zijn is het feit dat naarmate ze ouder worden hun hersenen minder goed gaan werken.
De achteruitgang van het brein wordt mede veroorzaakt door schade aan de bloedvaten van de hersenen, zegt neuroloog Loet Kloos van het Groene Hart Ziekenhuis in Gouda.

Iedereen schijnt al min of meer geaccepteerd te hebben dat naarmate we ouder worden ook de hersenen minder goed zullen werken.
In veel gevallen is dat ook zo en toch is dat niet iets wat je hoeft te laten gebeuren.

Zo verschijnt er nu een uitgebreid artikel in het AD waarin een aantal specialisten uitleggen waarom de hersenen op een gegeven moment minder gaan presteren.

De achteruitgang van het brein wordt mede veroorzaakt door schade aan de bloedvaten van de hersenen, zegt neuroloog Loet Kloos van het Groene Hart Ziekenhuis in Gouda. ,,De doorbloeding neemt dan af, waardoor je hersenen minder goed werken.” Ook krimpen de hersenen als we ouder worden. ,,Dat komt door het verval van zenuwcellen. Daar ontkom je niet aan, dat hoort bij het normale proces van ouder worden.”

Sommige risicofactoren voor dementie, zoals obesitas, een hoge bloeddruk, een hoog cholesterol of roken, kunnen leiden tot hart- en vaatziekten. ,,Van vaatschade weten we zeker dat het een achteruitgang van het brein veroorzaakt. Dat wil je het liefst zo veel mogelijk voorkomen. Een gezonde leefstijl met voldoende beweging helpt daarbij.”

In een ideale wereld zouden we er allemaal een gezonde levensstijl op nahouden, maar in de praktijk valt zoiets toch regelmatig zwaar tegen.

Maar, iets wat je wel kunt doen is een manier vinden om te zorgen dat de doorbloeding van je aderen goed is. Dit is het eigenlijk het meest essentiele van alles.

Je hebt een goede doorbloeding nodig voor eigenlijk alles, maar bovenal ook om narigheid zoals hartproblemen en dergelijke te voorkomen.

En om daarvoor te zorgen is er het bekende wondermiddel uit Japan.

Eén van de grootste problemen waar wij in de Westerse wereld mee te maken hebben is het probleem van verstopte aderen. Na de covid-19 ‘vaccinaties’ is dat probleem nog vele malen groter geworden, maar ook daarvoor bestond het al en ook bij niet ‘gevaccineerde’ mensen.

Dus, laten we het hebben over de absolute nummer één beste remedie voor het ontstoppen of reinigen van je slagaders.

Wat is een verstopte slagader?

Het is een slagader die gevuld is met plaque, die gedeeltelijk bestaat uit fibrine, wat een soort bindweefselproteïne is, en gedeeltelijk uit calcium. Vaak als je plaque hebt, heb je ook last van verstijving van de slagader en heb je ook veel ontstekingen die deze plaque in de eerste plaats hebben veroorzaakt.

Vaak heb je ook een geassocieerde hoge bloeddruk.

Mensen die met dit probleem naar hun huisarts gaan krijgen bijna altijd statines voorgeschreven, een middel dat niet werkt en heel veel bijwerkingen heeft zoals we uitgebreid hebben beschreven in eerdere artikelen.

Maar, zoals Dr. Eric Berg uitlegt in onderstaande video is er een middel dat heel goed werkt bij het schoonmaken van je aderen en dat zonder enige bijwerkingen.

Zo zegt hij verder:

Het perfecte middel zou dus niet deze ernstige bijwerkingen hebben en dit middel wordt al meer dan tweeduizend jaar door de Japanners gebruikt en het middel is genaamd Nattokinase. Het is een enzym en ook het het meest voorkomende ingrediënt in Natto, wat gefermenteerde sojabonen zijn, een heel populair bijgerecht dat Japanners eten.

En natuurlijk zitten gefermenteerde sojabonen boordevol vitamine K2. Ik weet niet of Nattokinase vitamine K2 bevat, maar Natto bevat zeker vitamine K2. Ik zal je wat vertellen over Nattokinase, want je zou denken dat het in elke krant zou staan als je het echt bestudeert en leert wat het kan doen, want het is heel fascinerend.

Ten eerste is het een zeer krachtige fibroletische verbinding. Het is een eiwit dat helpt bij het stollingsproces, dus natokinase breekt stolsels af. Het is krachtig en één experiment toonde een afname van trombose met 88 procent binnen zes uur, dus het is een geweldige oplosser van dit eiwit.

In feite gebruiken ze het ook om neuspoliepen te helpen oplossen die mensen veel sinusproblemen geven. Het heeft ook een zeer direct effect op het LDL dat geoxideerd is, zoals oxidatief LDL dat betrokken is bij deze stolling.

Het heeft zeer sterke ontstekingsremmende eigenschappen omdat je moet beseffen dat ontstekingen eigenlijk de oorzaak van dit hele probleem zijn. De wand van de slagader raakt beschadigd waarschijnlijk door suiker of omega-6 vetzuren of roken of wat dan ook.

Het andere leuke aan Nattokinase is dat het de bloeddruk verlaagt, het remt of onderdrukt het verdikken van de slagaderwanden, het verhoogt ook de HDL (goede cholesterol) en verlaagt de triglyceriden.

Ook werd in een onderzoek uit 2004 aangetoond dat het de kans op een beroerte verlaagd.

Miljoenen en miljoenen mensen zouden in overleg met hun arts kunnen stoppen met statines en in plaats daarvan Nattokinase kunnen gebruiken. Natuurlijk is dit ook het perfecte middel om preventief te gebruiken zodat je nooit te maken zult krijgen met een slechte doorbloeding van de aderen met alle risico's van dien.

Dit is dan ook hetzelfde Nattokinase dat in de formule zit van Dr Peter McCullough voor het oplossen van de ‘vaccinatie’ spike eiwitten.

26-01-2026 om 20:05 geschreven door claudia

26/1 Als je denkt dat 5G een probleem is, wacht tot je ziet wat 6G is - Niburu

Er was een tijd dat we technologie beschouwden als een hulpmiddel. Een hamer om een spijker te slaan, een auto om ons te verplaatsen, een smartphone om de wereld in onze broekzak te dragen.
Maar als we de recente verklaringen van de machtigste spelers op aarde mogen geloven, blijkt dat we verhuizen van een wereld waarin we technologie gebruiken, naar een wereld waarin we technologie zijn.

Er was een tijd dat we technologie beschouwden als een hulpmiddel. Een hamer om een spijker te slaan, een auto om ons te verplaatsen, een smartphone om de wereld in onze broekzak te dragen. Maar als we de recente verklaringen van de machtigste spelers op aarde mogen geloven, staat die verhouding op het punt definitief te kantelen. We verhuizen van een wereld waarin we technologie gebruiken, naar een wereld waarin we technologie zijn.

In mei 2022 liet Nokia-CEO Pekka Lundmark in Davos al doorschemeren dat de smartphone tegen 2030 "direct in ons lichaam gebouwd" zal zijn. Wat destijds klonk als de koortsdroom van een Silicon Valley-evangelist, is inmiddels officieel regeringsbeleid geworden.

In het onlangs getekende memorandum "Winning the 6G Race" (december 2025) zet president Trump zwart op wit dat de toekomst van de Amerikaanse veiligheid en economie afhangt van de ontwikkeling van "implanteerbare technologieën".

Nokia's CEO says that by 2030 "smartphones will be implanted directly into our bodies" as 6G becomes fully operational.

President Trump recently signed a Memorandum to accelerate 6G deployment, with a stated goal to "operate implantable technologies."

Het grootste gevaar is niet technisch, maar existentieel. Zodra hardware en software onder onze huid kruipen, verliezen we de status van 'origineel mens'. Een mens is van nature een autonoom wezen met een fysieke grens: de huid. Die grens beschermt niet alleen onze organen, maar ook onze innerlijke wereld.

Met 6G-implantaten wordt die grens opgeheven. We worden 'knooppunten' in een netwerk. Een mens die verbonden is met een cloud-gestuurd algoritme, is geen vrij individu meer, maar een interface. De vraag is dan: waar houdt de menselijke wil op en begint de programmeercode van de fabrikant?

De privacy-discussies van vandaag—over cookies en locatiegegevens—zullen in 2030 aandoen als onschuldige nostalgie. Een implantaat kijkt niet naar wat je doet, maar naar wie je bent. Het meet je hartslag, je hormoonspiegels en je neurale signalen.

Stel je een wereld voor waarin een overheid of bedrijf niet alleen weet dat je op een protestplein staat, maar ook dat je hartslag verhoogt door opwinding of woede. Dit is de ultieme vorm van controle: biometrische surveillance die direct toegang heeft tot onze biologie. De "vrije wil" wordt een rekbaar begrip als externe signalen onze stemming of impulsen kunnen beïnvloeden via neuromodulatie.

Men zal zeggen: "Het is vrijwillig." Maar we weten hoe dat gaat. Wie heeft er vandaag de dag nog géén smartphone? Probeer maar eens deel te nemen aan de moderne maatschappij zonder digitale identiteit. Als implantaten de nieuwe standaard worden voor betalingen, identificatie of werkprestaties, verdwijnt de keuzevrijheid. De originele, 'unplugged' mens wordt een tweederangsburger: langzamer, minder efficiënt en niet te volgen door het systeem.

De wedloop om 6G wordt gepresenteerd als een kwestie van nationale veiligheid en economische groei. Maar we moeten ons afvragen: wat hebben we aan een 'beveiligde' natie als de burgers hun lichamelijke integriteit hebben opgegeven?

Als we toelaten dat onze lichamen de laatste commerciële en politieke frontier worden, geven we iets weg dat we nooit meer terug kunnen krijgen: onze status als onafhankelijk, organisch wezen. De mens is geen besturingssysteem dat geüpdatet hoeft te worden. Het is tijd om de grens bij de huid te trekken.

Het verschil tussen 5G en 6G is vergelijkbaar met de overstap van een gewone weg naar een hyper-geavanceerde digitale zenuwbaan.

Waar 5G vooral bedoeld was om telefoons sneller te maken en 'dingen' te verbinden (zoals slimme koelkasten), is 6G ontworpen om de fysieke, digitale en biologische wereld volledig in elkaar te laten vloeien.

Hier zijn de belangrijkste technische en conceptuele verschillen:

1. Snelheid en Vertraging (Latency)

5G: Biedt een topsnelheid van ongeveer 20 Gbps. De vertraging is circa 1 tot 5 milliseconden.

6G: Wordt naar verwachting 100 keer sneller dan 5G, met snelheden tot 1 Terabit per seconde (Tbps). De vertraging wordt nagenoeg nul (microseconden).

Bij 6G is de verbinding zo direct dat een chip in je brein of lichaam informatie kan versturen en ontvangen zonder dat jij een 'hapering' merkt. Het voelt voor je lichaam alsof de technologie een echt onderdeel van je eigen zenuwstelsel is.

2. Van Communicatie naar "Sensing" (Waarneming) Dit is het meest fundamentele verschil.

5G: Is een netwerk voor dataverkeer (praten, streamen, appen).

6G: Wordt een "sensorisch" netwerk. 6G gebruikt extreem hoge frequenties (Terahertz-golven) die fungeren als een soort radar. Het netwerk kan objecten, mensen en bewegingen in een ruimte 'zien' en 'voelen', zelfs zonder dat die mensen een apparaat bij zich hebben.

Het gevaar: Dit maakt een vorm van surveillance mogelijk waarbij de omgeving zelf jou constant monitort.

3. De Integratie van Kunstmatige Intelligentie (AI)

5G: AI wordt gebruikt om het netwerk te ondersteunen.

6G: Is vanaf de basis gebouwd door en voor AI. Het netwerk is niet langer een dom doorgeefluik, maar een intelligent systeem dat voorspellingen doet over wat je gaat doen of nodig hebt.

4. Het "Internet of Bodies" (IoB)

5G: Richtte zich op het Internet of Things (IoT): je auto, je thermostaat en je deurbel verbonden met internet.

6G: Richt zich op het Internet of Bodies.

Dit is precies waar de CEO van Nokia en het memorandum van Trump naar verwijzen. De technologie is klein genoeg en het netwerk krachtig genoeg om menselijke lichamen als "onderdelen" van het internet te laten fungeren via biosensoren en implantaten.

Hoewel 2030 ver weg lijkt, wordt de basis nu gelegd.

Dit kun je doen om weerstand te bieden:

Bewustwording verspreiden:

Deel informatie over de koppeling tussen 6G en implantaten. Veel mensen denken dat 6G alleen over sneller internet gaat; zij weten niets van de "implanteerbare technologie" in de officiële documenten.

26-01-2026 om 20:02 geschreven door claudia

20/1 Hoeveel houd Ik van hen die Mij zoeken en Mij willen kennen! - Gisella Cardia

Mijn geliefde broeders en zusters, Ik dank jullie voor je gebeden. Zien jullie niet hoe de wereld is veranderd? Niets zal ooit meer hetzelfde zijn als de mensheid niet naar Mij luistert.

Kinderen, jullie vragen allemaal, of bijna allemaal, om tekenen. Toen Ik op aarde wandelde, gaf Ik vele tekenen, en toch verwierpen velen deze gave. Nu herhaalt de geschiedenis zich! Ik geef vele tekenen aan de mensheid, en toch worden ze niet aanvaard: ze worden bespot en beledigd.

Mijn zuster, hoeveel doe je wel niet om uit te leggen dat er zonder Mij geen orde kan zijn! En wat heb je ontvangen? Bedenk dat de gave bij jou blijft, en Mijn ongenoegen over hen.

Hoeveel houd Ik van hen die Mij zoeken en Mij willen kennen!

Ik laat jullie vrede na in jullie harten en in jullie gezinnen.

Je Jezus.

26-01-2026 om 19:46 geschreven door claudia

24/1 Stop deze wreedheden onmiddellijk! - Angelica
Mijn kinderen, volkeren van de aarde, dit is het moment waarop jullie je moeten verenigen!
Kijk om je heen naar wat er gebeurt: er zijn conflicten in alle delen van de wereld en de machthebbers willen ze niet stoppen, net als de onrust in Iran en Amerika, dat gelooft in de man die spreekt door Satan. De wreedheden zijn nog niet voorbij; veel kinderen van alle leeftijden, zelfs baby's, worden nog steeds afgeslacht, afgedaan als een vergissing, maar dat is niet het geval; ze zijn opzettelijk afgeslacht! Kijk naar wat er in Oekraïne gebeurt, iedereen is uitgeput, er is geen eten, geen elektriciteit en het is ijskoud. Oekraïne valt uiteen, waar wachten ze op, tot Satan binnenkomt en alles overneemt?
Stop deze wreedheden onmiddellijk!
Ik herhaal: "VOLKEN MOETEN VERENIGD ZIJN, WANT ALS BOOSAARDIGE MENSEN ZO HANDELEN, DOEN ZE DAT OMDAT ZE GOED WETEN DAT VOLKEN NIET VERENIGD ZIJN; ZE VREZEN NIETS, ZELFS GOD NIET. ZE ZIJN ERVAN OVERTUIGD DAT ZE HET JUISTE DOEN EN DAT GOD HEN DAT TOESTAAT: DIT IS KETTERIJ! BEKEER JE EN GEBRUIK GOD NIET VOOR JE EIGEN GEMAK. WERP JE OP DE GROND EN BID OM GOD'S VERGEVING!
PRIJS DE VADER, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST.
Kinderen, Moeder Maria heeft jullie allen gezien en heeft jullie allen lief vanuit de diepte van Haar Hart.
Ik zegen jullie.
BID, BID, BID!

26-01-2026 om 19:44 geschreven door claudia

25/1 OLVrouw, Koningin van de Vrede aan de zieneres Marija in Medjugorje

Lieve kinderen! Vandaag roep ik jullie op om te bidden en te zegenen voor allen die Gods liefde nog niet kennen.

Mijn lieve kinderen, wees anders dan anderen en wees positieve mensen van gebed en liefde voor God, zodat jullie met jullie leven een teken kunnen zijn van Gods liefde voor anderen.

Ik zegen jullie met Mijn Moederlijke Zegen en bid voor ieder van jullie tot Mijn Zoon Jezus.

26-01-2026 om 19:37 geschreven door claudia

24/1 OLVrouw, Koningin van de Vrede: Mijn lieve kinderen, gooi de schatten die God jullie heeft geschonken niet weg. Keer je af van de wereld en leef gericht op het paradijs waarvoor jullie alleen geschapen zijn. Streef ernaar te leven in de genade van de Heer. Ga te biecht en zoek de barmhartigheid van Mijn Jezus. Jullie kunnen geen redding verkrijgen als jullie je harten niet reinigen van alle vuil die door zonde is veroorzaakt.

Open jullie harten voor Mijn oproep. Ik ben uit de hemel gekomen om jullie naar de hemel te brengen, maar wat Ik doe, hangt van jullie af. Jullie hebben vrijheid, maar het beste is om Gods wil te doen. Jullie gaan een pijnlijke toekomst tegemoet, en jullie volk zal de bittere beker van het lijden drinken. Ik ben jullie Moeder en Ik houd van jullie. Wees waakzaam. Na het kruis komt de overwinning. Hou moed! Ik zal tot Mijn Jezus voor jullie bidden.

25/1 OLVrouw, Koningin van de Vrede: Mijn lieve kinderen, jullie behoren de Heer toe en jullie moeten Hem alleen volgen en dienen. Getuig met jullie eigen leven van de wonderen van de hemel. Laat de wereldse dingen je geloofsvlam niet doven. Bid. Wanneer jullie ver weg zijn, worden jullie een doelwit voor de duivel. Zoek kracht in het Evangelie en de Eucharistie. Heb de waarheid lief en verdedig haar. De mensheid is geestelijk blind, en Mijn arme kinderen stevenen af ​​op een grote geestelijke afgrond.

Geef Mij je handen en Ik zal je leiden op een veilig pad. Er zal droevig nieuws komen voor geloofsmensen op deze aarde. Bid. Wat er ook gebeurt, blijf standvastig op het pad dat Ik je heb gewezen. Ga voorwaarts zonder vrees! Ik houd van je en zal altijd bij je zijn. Op dit moment laat Ik een buitengewone regen van genade uit de hemel op je neerdalen. Hou moed! Morgen zal een betere dag zijn voor de rechtvaardigen.

26-01-2026 om 19:35 geschreven door claudia

Akte van perfect berouw

Zoals de meesten weten, zijn er twee soorten berouw:

volmaakt: uit liefde voor God;

onvolmaakt: uit vrees voor de hel.

De katholieke leer onderscheidt een tweevoudige haat tegen de zonde; het volmaakte berouw komt voort uit de liefde voor God die ernstig is beledigd; het onvolmaakte berouw komt voornamelijk voort uit andere motieven, zoals het verlies van de hemel, vrees voor de hel, de gruwelijkheid van de zonde, enz. (Concilie van Trente, zitting 14, hoofdstuk IV over berouw). (De Katholieke Encyclopedie, "Berouw")

BELANGRIJK: De daad van volmaakt berouw omvat het verlangen naar het sacrament van de boete (of verzoening) en de intentie om bij de eerstvolgende gelegenheid de sacramentale biecht af te leggen.

LET OP: Iemand die zich bewust is van een doodzonde mag de Heilige Eucharistie niet ontvangen zonder voorafgaande sacramentale biecht.

Het feit dat we altijd, onder alle omstandigheden en op elk moment, een daad van volkomen berouw kunnen verrichten, is zeer troostrijk en belangrijk om te onthouden.

O mijn God! Ik heb oprecht berouw dat ik U heb beledigd en ik verafschuw al mijn zonden, omdat ik het verlies van de hemel en de pijnen van de hel vrees;maar bovenal omdat ik U heb beledigd, mijn God, die volkomen goed bent en al mijn liefde waardig bent. Ik neem mij vastberaden voor, met de hulp van Uw genade, mijn zonden te belijden, boete te doen, en mijn leven te beteren. Amen.

Akte van berouw in Vlaanderen

Mijn Heer en mijn God, het is mij leed dat ik tegen uw opperste majesteit misdaan heb. Ik verfoei al mijn zonden, niet alleen omdat ik uw straffen heb verdiend; maar vooral omdat ze U mishagen, die oneindig volmaakt en alle liefde waardig zijt. Ik maak het vast voornemen, mijn leven te beteren en de gelegenheden tot zonde te vluchten. In dit berouw wil ik leven en sterven. Amen.

Latijn

Deus meus, ex toto corde paenitet me omnium meorum peccatorum, eaque detestor,
quia peccando, non solum poenas a te iuste statutas promeritus sum,
sed praesertim quia offendi te,
summum bonum,
ac dignum qui super omnia diligaris.
Ideo firmiter propone, adiuvante gratia tua,
de cetero me non peccaturum peccandique occasiones proximas fugiturum.
Amen

26-01-2026 om 19:25 geschreven door claudia

21/12 Het gebed dat Jezus voor elk wonder gebruikte - Divine Faith Verse

Toen Jezus buiten het graf van Lazarus stond, vroeg hij God niet om hem uit de dood op te wekken. Hij smeekte niet en onderhandelde niet. In plaats daarvan beschrijft Johannes 11 iets buitengewoons. Jezus sloeg zijn ogen op en zei: "Vader, ik dank U dat U mij gehoord hebt." Let op de tijdsvorm, verleden tijd. Hij dankte God voor iets dat nog niet gebeurd was ofwel, alsof het wonder al voltooid was voordat er enig fysiek bewijs was. Dat is geen gebed van verzoek. Dat is iets heel anders. Lees de evangeliën nog eens door en je zult hetzelfde patroon zien vóór elk wonder. Toen Jezus de lamme genas in Marcus 2, staat er in de tekst dat hij hun geloof zag en toen sprak.

Maar tussen zien en spreken gebeurde er iets dat het evangelie niet noemt. Toen hij de 5000 mensen voedde, keek hij eerst naar de hemel, niet om te vragen, maar om zich af te stemmen. Toen hij over het water liep, vertelt Matteüs 14 ons dat hij alleen de berg opging om te bidden voordat hij het onmogelijke deed. Voordat hij de vrouw met de bloedvloeiing genas, voelde hij kracht door zich heen stromen.Hij besloot niet om haar te genezen. Hij was al in een toestand waarin kracht kon stromen. Er is hier een consistente volgorde. Terugtrekking uit de menigte, eenzaamheid, een innerlijke verandering, en dan kracht. De vraag die niemand stelt is deze. Als Jezus duidelijke instructies gaf over hoe te bidden, waarom behandelt het moderne christendom het dan als een mysterie in plaats van een methode?

In Matteüs 6 zegt Jezus iets wat de meeste mensen hun hele leven lang verkeerd begrijpen. Hij zegt: "Wanneer je bidt, ga dan naar je kamer, sluit de deur en bid tot je Vader die in het verborgene is." Je hebt waarschijnlijk wel eens gehoord dat geïnterpreteerd als advies over privacy. Zoek een rustige plaats. Wees niet opvallend. Bid waar niemand je kan zien. En hoewel dat op een bepaald niveau waar is, miskent het volledig wat Jezus werkelijk bedoelde. Het Griekse woord dat hij gebruikte voor kamer is tamon. Het betekent niet een slaapkamer of een kast. Het betekent een binnenkamer, een schatkamer, een verborgen plaats binnenin iets. Jezus geeft je geen advies over de externe locatie. Hij geeft je een plattegrond van een binnenruimte.

Hij zegt dat je, wanneer je bidt, naar binnen moet gaan naar het deel van jezelf dat bestaat voorbij je gedachten, voorbij je identiteit, voorbij het lawaai van je bewustzijn. Ga naar je innerlijke kamer. En dan is dit cruciaal. Hij zegt: "Sluit de deur." Probeer je niet te concentreren, minimaliseer niet afleidingen. Sluit de deur. Verzegel hem. Sluit de wereld van de zintuigen buiten, het geklets van je geest, de versie van jezelf die bang is en verlangt en vraagt omdat de Vader niet buiten ergens luistert vanaf een afstand. De Vader bestaat in het geheim in de binnenkamer, op de plaats waar de meeste mensen nooit komen, omdat ze niet eens weten dat die er is. En Jezus ging elke keer naar die plaats voordat de kracht door hem heen stroomde.

Dit is geen speculatie. Het is een patroon. Elke genezing, elk wonder, elk moment waarin het onzichtbare zichtbaar werd, volgde dezelfde volgorde. Eerst innerlijk, afstemming, stilte, en dankracht. Maar hier is het probleem. Jullie hebben nooit geleerd hoe je naar binnen moet gaan. Jullie hebben geleerd om je ogen te sluiten en te beginnen praten. Om aan God te denken, je voor te stellen dat hij luistert, te hopen dat hij aandacht schenkt. Maar nadenken over God is niet hetzelfde als de plaats betreden waar God aanwezig is. En dat onderscheid is de reden waarom het wonder ophield.

Niet omdat God niet meer luisterde, maar omdat de methode, de daadwerkelijke praktijk van het betreden van de binnenkamer en het sluiten van de deur geleidelijk verloren ging toen het christendom zich ontwikkelde van kleine contemplatieve gemeenschappen tot een religie van een imperium. Je kunt stilte niet systematiseren. Je kunt innerlijke ontwikkeling niet standaardiseren. Je kunt priesters niet opleiden om mensen te begeleiden naar een plaats waar velen van hen zelf nog nooit zijn geweest. En zo bleef de instructie in de tekst staan, maar de praktijk, het hoe, verdween uit het gangbare onderwijs. Wat overbleef waren rituelen die je kon uitvoeren, gebeden die je kon memoriseren, vormen die je kon volgen zonder ooit de innerlijke capaciteit te hoeven ontwikkelen die Jezus beschreef. De woorden bleven, de methode werd vergeten.

Laat me je daarom vertellen wat Jezus begreep en wat bijna volledig ontbreekt in het moderne christelijke onderwijs. Bidden gaat niet over het overtuigen van God. Het gaat over samenhang. Laat ik dat nog eens herhalen, want dit is het keerpunt moment. Bidden, zoals Jezus het beoefende, gaat niet over het overtuigen van God om iets te doen. Het gaat erom een ​​staat te bereiken van afstemming waarin jij en de bron niet langer als afzonderlijke entiteiten functioneren. Waar jouw wil en de wil van de Vader niet in conflict zijn of onderhandeld worden. Ze zijn één. Waar er geen kloof, geen afstand, geen verdeeldheid is, alleen eenheid. En vanuit die positie, wanneer je spreekt, hoop je niet dat de werkelijkheid zal veranderen.

Je erkent dat ze al veranderd is. Daarom sprak Jezus in de verleden tijd bij het graf van Lazarus. Daarom bedankte hij de Vader voordat het wonder plaatsvond. Omdat vanuit de binnenkamer, vanuit de plaats van volledige afstemming, de toekomst en het heden samenvallen tot één. Wat je met je fysieke ogen ziet, heeft het nog niet ingehaald. Maar in het rijk van oorzaak, in het onzichtbare, is het al voltooid. Je spreekt dus niet vanuit gebrek. Je spreekt niet van hoop. Je spreekt niet vanuit de angst om te vragen. Je spreekt vanuit overeenstemming, vanuit afstemming, vanuit de plaats waar de wil van de Vader en jouw wil niet langer verdeeld zijn.

Luister naar hoe Jezus het zelf beschreef in Johannes 14:10 Hij zei: "De woorden die ik tot jullie spreek, spreek ik niet uit eigen gezag, maar de Vader die in mij woont, doet zijn werken." Hij neemt geen eer op zich. Hij claimt geen persoonlijke macht. Hij zegt: "Ik doe dit niet. De Vader doet het door mij heen." Maar let op, hij zegt niet dat de Vader het voor hem doet of aan hem. Hij zegt: door hem heen. Jezus werd het instrument, de toegangspoort, de plaats waar hemel en aarde elkaar ontmoetten. En dat deed hij door de binnenkamer binnen te gaan en de deur te sluiten voor alles wat niet God was. Maar alleen vanuit die plaats.

Als je probeert te spreken vanuit je persoonlijkheid, vanuit je ego, vanuit je afgescheiden geest, gebeurt er niets omdat je niet op één lijn bent. Je staat nog steeds buiten de deur, je handelt nog steeds vanuit een gevoel van tekort en behoefte. En de buitenwereld reageert niet naar scheiding. Het reageert op de bron. En je krijgt alleen toegang tot de bron wanneer je gaat waar Jezus heen ging, naar binnen achter de deur naar de stilte die bestaat vóór het denken, vóór de identiteit, vóór het lawaai van je eigen verlangen. Daarom bracht hij 40 dagen door in de woestijn voordat zijn bediening begon.

Daarom ging hij de berg op om te bidden voordat hij de twaalf discipelen koos. Daarom trok hij zich steeds weer terug in eenzame plaatsken. Zelfs toen menigten zich verdrongen, wanhopig op zoek naar zijn aandacht. Hij laadde zich niet op. Hij rustte niet. Hij heroriënteerde zich. Hij keerde terug naar de binnenkamer, sloot de deur, en zich herinneren wie hij was voorbij de menselijke persoonlijkheid. En elke keer dat hij dat deed, kwam hij terug met kracht. Nu, dit is wat ik je ga geven. Niet de complete methode, want de binnenkamer opent zich alleen voor zij die bereid zijn op de drempel te blijven, maar het toegangspunt, het fundament dat al het andere mogelijk maakt. Als je wilt gaan waar Jezus ging, moet je stoppen met wat je hebt gedaan.

Stop met in je hoofd tegen God praten. Stop met vragen. Stop met verlangen. Stop met je voor te stellen dat hij ergens daarbuiten luistert vanaf afstand. Doe in plaats daarvan dit. Ga ergens zitten waar je niet gestoord wordt. Wees stil. Sluit je ogen. En in plaats van te beginnen met bidden, in plaats van woorden uit te spreken, adem gewoon. Geen speciale ademhalingstechniek, geen techniek. Merk gewoon je ademhaling op. Voel hoe hij inademt. Voel hoe hij uitademt. En bij elke uitademing laat je bewust één laag van ruis los. Laat de gedachten los over wat je later moet doen. Laat los het gesprek dat je eerder had. Laat de versie van jezelf los die zich zorgen maakt over morgen of die gisteren herbeleeft. Adem gewoon in en uit.

En terwijl je dat doet, begin je de plaats achter je gedachten te voelen, de stilte die er altijd is onder het mentale geklets, de stilte onder het lawaai. Het is subtiel. Je zult geen stem horen. Je zult geen visioen zien. Je zult geen dramatische ervaring hebben. Maar als je blijftdaar, als je de drang weerstaat om te beginnen praten, vragen te stellen, het gebedsritueel uit te voeren dat je is geleerd, zul je iets beginnen te voelen, een aanwezigheid, niet extern, niet gescheiden van jou, maar dichterbij dan je eigen adem, dichterbij dan je eigen hartslag. Dat is de rand van de innerlijke ruimte. En wanneer je het voelt, haast je dan niet naar voren. Probeer niet iets te forceren. Begin niet om dingen te vragen of een lijst te maken van je behoeften.

Wees er gewoon. Blijf op die plaats. Ook al voelt het alsof er niets gebeurt, ook al probeert je geest je terug te trekken naar het denken, naar verlangen, naar het vertrouwde patroon van God om dingen vragen, blijf. Want de deur gaat niet open met geweld. Hij gaat open door herkenning. En herkenning kost tijd. Je kunt daar vijf minuten zitten en niets voelen. Je kunt er tien minuten zitten en denken dat je het verkeerd doet. Maar dat doe je niet. je leert stil te zijn. Je leert de deur te sluiten. leert lang genoeg te stoppen met praten om echt te luisteren. Je leert hoe hetvoelt om niet de stem in je hoofd te zijn. Niet degene te zijn die bang is. Niet degene te zijn die iets gerepareerd, voorzien of veranderd wil hebben.

Je leert te rusten in de aanwezigheid die er altijd al is geweest en op je wacht om opgemerkt te worden. En dat is het fundament. Zonder dit werkt niets anders. Je kunt elke gebedstechniek ter wereld leren. Je kunt Bijbelteksten memoriseren. Je kunt vasten, aanbidden en dienen, maar als je nooit leert de binnenkamer binnen te gaan, als je nooit leert de deur te sluiten en stil te zijn, zul je altijd van buitenaf bidden. En de buitenwereld heeft geen macht. Maar dit verandert er zodra je dat fundament hebt gelegd. Zodra je hebt geleerd de aanwezigheid in de binnenkamer te herkennen, is er een tweede beweging die Jezus maakte na de stilte, na de afstemming, na het binnengaan van de binnenkamer en het sluiten van de deur.

Geen woord, geen verzoek, maar een verschuiving in bewustzijn die afstemming veranderde in autoriteit. Het is het verschil tussen bidden tot de Vader en bidden als de Vader. Toen Jezus zei: "De Vader en Ik ben één", deed hij geen theologische bewering over zijn unieke goddelijke natuur. Hij beschreef de toestand waarin hij zich bevond vóór elk wonder. De plaats waar de grens tussen zelf en bron volledig vervaagde waar mijn wil en uw wil geen twee verschillende dingen waren waarover onderhandeld werd. Ze waren dezelfde beweging. En vanuit dieplaats van eenheid vroeg hij niet om wonderen. Hij herkende ze. Hij zag wat al waar was in het onzichtbare rijk en sprak het uit in het zichtbare. Daarom kon hij tegen de lamme zeggen: "Sta op en loop met volledige autoriteit." Daarom kon hij de storm gebieden te bedaren.

Daarom kon hij Lazarus uit het graf roepen. Hij hoopte niet dat God zou ingrijpen. Hij handelde vanuit de plaats waar hij en God één waren. Dit is wat er gebeurt als je leert in de binnenkamer te blijven. Wanneer je de deur sluit en lang genoeg, consistent genoeg, in die aanwezigheid rust, verandert er iets. Je ervaart jezelf niet langer als iemand die losstaat van God en om hulp vraagt. Je begint jezelf te ervaren als de plaats waar Gods wil tot uitdrukking komt. Niet omdat je speciaal bent, niet omdat je een verheven spirituele status hebt bereikt, maar omdat je simpelweg niet langer in de weg staat. De persoonlijkheid, het ego, de versie van jezelf die constant bang is, verlangt en nodig heeft, dat is wat de stroom van kracht blokkeert.

En wanneer je de innerlijke ruimte binnengaat en de deur sluit, zet je die versie van jezelf tijdelijk opzij.Je stapt uit de weg zodat wat er altijd al is geweest, ongehinderd door je heen kan stromen Jezus noemde het het koninkrijk der hemelen. Niet een plaats waar je heen gaat als je sterft. Een staat van bewustzijn die je bereikt terwijl je nog leeft. En hij zei dat het in je is binnenin, in de binnenkamer. Nu wil ik iets duidelijk maken. Dit gebeurt niet direct. Je zult dit niet één keer vanavond proberen en morgen wakker worden en wonderen verrichten. De innerlijke ruimte opent zich geleidelijk.

Het vereist oefening, geduld en de bereidheid om in schijnbare leegte te zitten terwijl je zenuwstelsel leert een frequentie te herkennen die het niet gewend is waar te nemen. Maar het opent zich wel. En wanneer dat gebeurt, houdt bidden op iets te zijn wat je voor God doet en wordt het iets wat je vanuit God doet. Je woorden krijgen een ander gewicht. Je intenties sluiten aan bij een grotere intelligentie en de realiteit begint anders te reageren omdat je niet langer vanuit scheiding opereert. Je werkt vanuit de bron.

26-01-2026 om 01:59 geschreven door claudia

24/1 Hoe je gedachten beheersen volgens Jezus (gebaseerd op de Schrift) - Divine Faith Verse

Het slagveld is je geest. Het territorium zijn je gedachten. De vijand heeft je ervan overtuigd dat deze oorlog er niet toe doet. Jou werd verteld dat je gedachten, onschadelijk en veilig zijn zolang je er maar nooit naar handelt. Maar Jezus draait dat volledig om. Hij leerde dat gedachten geen voorbijtrekkende wolken zijn. Het zijn zaadjes, blauwdrukken. De onzichtbare architecten die de zichtbare structuur van je leven ontwerpen. Beheers je gedachten en je beheerst je bestemming. Verlies je gedachten en je verliest alles.

De meeste mensen brengen hun leven door met proberen hun gedrag te veranderen. Ze beloven God dat ze zullen stoppen met hun woede te verliezen, zullen stoppen met zondigen, zullen stoppen met piekeren of jaloers zijn. En toch falen ze steeds weer. Waarom? Omdat ze proberen de vrucht te doden, terwijl ze de wortel negeren. Jezus maakte duidelijk dat elke actie begint als een gedachte. Elke zonde werd in de geest bedacht voordat ze in gedrag werd geboren.

In het Evangelie van Matteüs ontmaskerde Jezus de religieuze leiders die geobsedeerd waren door uiterlijke reinheid, het poetsen van bekers en het wassen van handen terwijl hun harten verdorven waren. Zie Matteüs 23:27. Hij noemde hen hypocrieten. Vervolgens legde hij het principe uit dat alles verandert. Want uit het hart komen boze gedachten voort, moord, overspel, ontucht, diefstal, valse getuigenis, godslastering. Matteüs 15:19. Let op de volgorde. De gedachte komt eerst. De daad volgt.

De gedachte is de wortel. De zonde is de vrucht. Je kunt de vrucht niet hebben zonder de wortel. Daarom leven zoveel christenen in een vicieuze cirkel van nederlaag. Ze proberen hun daden te beheersen terwijl hun gedachten op hol slaan. Het is dweilen met de kraan open. Jezus zegt dat als je je leven wilt veranderen, naar de bron moet gaan. Confronteer de gedachte voordat het een daad wordt. En hij bleef niet bij daden. In de Bergrede verhoogde hij de norm en dwong ons te kijken naar de gesteldheid van het hart.

In Matteüs 5 zei de wet: "Gij zult niet doden." Iedereen was het daarmee eens. Maar Jezus zei: "Maar ik zeg u: wie boos is op zijn broeder zonder reden, zal gevaar lopen voor het oordeel te vallen." Matteüs 5:21-22. Woede staat gelijk aan moord in de zin dat de innerlijke gesteldheid net zo belangrijk is als de uiterlijke daad. Wanneer je haat koestert, bitterheid aanwakkert of wraakfantasieën herbeleeft, vermoord je het geestelijke rijk en vernietig je relaties in het hart nog voordat er uiterlijke schade is aangericht. Hij deed hetzelfde met lust. De wet zei: "Pleeg geen overspel."

Maar Jezus zei: "Wie naar een vrouw kijkt met begeerte, heeft in zijn hart reeds overspel met haar gepleegd." Matteüs 5:27-28. De fysieke daad heeft nog niet plaatsgevonden. Maar in Gods plan is de zonde reëel. De gedachte is het zaad. Met tijd en gelegenheid brengt het vrucht voort. Jezus was niet hardvochtig. Hij was beschermend, met als doel de zonde te stoppen voordat ze begint. De meeste christenen nemen het gedachtenleven niet ernstig omdat ze niet zien wat er op het spel staat. Ze gaan ervan uit dat niet handelen gelijk staat aan veiligheid. Jezus zegt het tegenovergestelde.

Op het moment dat je een fantasie koestert, heb je de deur geopend. Je verwelkomt de vijand in je huis. En als hij eenmaal binnen is, gaat hij niet stilletjes weg. Dus, hoe beheersen we gedachten die zo krachtig zijn? Hoe stoppen we de gedachten die we niet willen? Hier maken velen een catastrofale fout. Ze proberen hun gedachten leeg te maken Ze proberen slechte gedachten te verdringen, ze te negeren, aan niets te denken. Maar Jezus waarschuwde tegen die strategie in een verontrustende gelijkenis over een onreine geest die een man verlaat, door dorre plaatsen zwerft, niemand vindt en terugkeert naar het huis van de man. De geest vindt het huis schoon geveegd en opgeruimd, maar leeg.

De geest komt terug met zeven andere geesten, die nog slechter zijn dan hijzelf, en de uiteindelijke toestand van die man is erger dan de eerste. Zie je de valstrik? Je kunt geen vacuüm creëren en verwachten dat het leeg blijft. De natuur verafschuwt een vacuüm, en dat geldt ook voor het geestelijke rijk. Verwijder een gedachte en laat niets op die plek achter en iets zal die ruimte vullen en dat zal niet goed zijn. De waarheid die de meeste christenen niet in praktijk brengen, is deze. Je bestrijdt een gedachte niet met niets. Je bestrijdt hem met een betere gedachte. Je verdrijft de duisternis door het licht aan te steken.

Dit is het principe van vervanging. De sleutel tot het winnen van de oorlog in je gedachten. Wanneer angst binnenkomt, probeer dan niet alleen maar te stoppen met bang zijn. Vervang het door een belofte van God. Wanneer lust je verleidt, probeer dan niet alleen het te negeren. Richt je gedachten op iets zuivers en iets dat meditatie waard is. Wanneer woede opkomt, onderdruk die dan niet zomaar. Vervang die door vergeving, waarheid, het karakter van Christus. De apostel Paulus begreep dit. Hij schreef: "Al wat waar is, al wat edel is, al wat rechtvaardig is, al wat rein is, al wat lieflijk is, al wat bewonderenswaardig is, als iets voortreffelijks of prijzenswaardigs is, denk daaraan."

Dit is geen positief denken. Dit is geestelijke strijd. Dit is je geest vullen met zo'n krachtige waarheid dat leugens nergens kunnen landen. Het gaat er niet om harder te proberen op eigen kracht. Het gaat erom je gedachten te vullen met Gods waarheid en te vertrouwen op zijn genade. Maar hoe weet je wat er werkelijk in je gedachten omgaat? Soms bedriegen we onszelf. We denken dat we iemand vergeven hebben, maar diep zijn we verbitterd. We denken dat we God vertrouwen, maar vanbinnen worden we verteerd door angst. We praten onszelf aan dat het goed met ons gaat, terwijl we in elkaar storten. Jezus gaf ons een diagnostisch hulpmiddel om de ware toestand van onze gedachten te onthullen.

Hij zei ons dat we naar onze woorden moesten luisteren. Jezus zei: "Uit de overvloed van het hart spreekt de mond." Je woorden zijn niet willekeurig. Ze stromen over. Ze zijn het zichtbare bewijs van onzichtbare gedachten. Als je wilt weten waar je over hebt gemediteerd, luister dan naar wat je hebt besproken. Als je constant klaagt, komt dat doordat je geest in negativiteit vertoeft. Als je anderen bekritiseert en veroordeelt, komt dat doordat je gedachten hard en veroordelend zijn. Als je spraak vol angst is, komt dat doordat je in je hoofd de ergste scenario's hebt geoefend. Je kunt geen negatieve geest hebben en een positieve mond. Ze zijn met elkaar verbonden.

Jezus waarschuwde dat we rekenschap zullen moeten afleggen voor elk ondoordacht woord dat we spreken. Welk woord spreken we? Dit zou ons angst moeten inboezemen, maar het zou ons ook moeten helpen. Het biedt ons een controlesysteem. Als je merkt dat je iets bitters zegt, stop dan. Bied niet alleen je excuses aan voor het woord. Ga terug naar de gedachte. Vraag wat je dacht 5 minuten voordat je het zei. Waar heb je de hele dag over nagedacht? Gebruik je woorden als een alarmsysteem. Wanneer de woorden duister worden, is dat een signaal dat je gedachten al duister zijn geworden. Dat is het moment waarop je de strijd moet aangaan. Een van de meest voorkomende zondige gedachten die christenen tolereren, is piekeren.

We beschouwen het niet eens als zonde. We noemen het bezorgdheid. We noemen het verantwoordelijkheid nemen. We noemen het plannen. Maar Jezus sprak meer over zorgen dan over bijna elk ander denkpatroon. En hij noemde het geen wijsheid. Hij noemde het zonde. Hij gebood ons om het niet te doen. In de Bergrede zei Jezus: "Maak je geen zorgen over je leven, wat je zult eten of drinken, of over je lichaam, wat je zult dragen." Matteüs 6:25. Waarom is zorgen maken zo gevaarlijk? Omdat je, wanneer je je zorgen maakt, over leugens mediteert.

Je denkt gedachten die zeggen dat God geen controle heeft. Je bent aan het oefenen scenario's waarin God niet goed genoeg is of niet machtig genoeg om je te helpen. Zorgen maken is geloof in het verhaal van de vijand. Jezus stelt een indringende vraag. Kan iemand van jullie door te piekeren ook maar één uur aan zijn leven toevoegen? Matteüs 6:27. Hij doet een beroep op logica. Wat produceren je angstige gedachten eigenlijk? Lossen ze het probleem op? Maken ze je gezonder? Nee, ze stelen je vrede en verlammen je geloof. Piekeren is een gedachte die niets anders dan ellende voortbrengt. Jezus geeft de oplossing. Hij zegt ons naar de vogels te kijken, naar de bloemen te kijken. Verleg je focus van wat je mist naar wat God geeft.

Dit is het geheim. Je gedachten beheersen draait om focus. Waar je je op focust, wordt groter in je gedachten. Focus op je problemen en ze worden reuzen, terwijl God klein wordt. Focus op God en Hij wordt immens, terwijl je problemen krimpen tot hun ware omvang. Dan geeft Jezus het gebod dat de discussie beëindigt. Zoek eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen je worden toegevoegd. Matteüs 6:33. Dit is een strategie voor gedachtenbeheersing. In plaats van te denken aan wat je nodig hebt, denk aan Gods koninkrijk. In plaats van te piekeren over morgen, focus je op het gehoorzamen van God vandaag.

Wanneer je je gedachten afstemt op Gods prioriteiten, stroomt vrede in je gedachten. Maar afstemming vereist een wapen. En het beste voorbeeld van hoe dit wapen te hanteren komt van Jezus zelf. Voordat hij zijn bediening begon, werd Jezus naar de woestijn geleid om door de duivel verzocht te worden. Dit was geen fysieke strijd. Dit was een strijd van gedachten. Satan kwam niet met een zwaard. Hij kwam met suggesties, ideeën die bedoeld waren om in te spelen op Jezus' honger, zijn identiteit en zijn missie. Zie Matteüs 4:1-11 en Lucas 4:1-13. De eerste verleiding viel Jezus' fysieke behoefte en zijn identiteit aan.

Satan zei: "Als u de zoon van God bent, beveel dan dat deze stenen brood worden." Let op het woord 'als'. De vijand zaait graag twijfel. Hij wil dat je twijfelt aan wie je bent en wie God is. Hij wilde dat Jezus zichzelf zou bewijzen, dat hij zijn macht zou gebruiken om zichzelf te troosten in plaats van op zijn Vader te vertrouwen. Hoe reageerde Jezus? Hij argumenteerde niet, debatteerde niet en gaf geen uitleg. Hij zei eenvoudigweg: "Er staat geschreven: de mens zal niet alleen van brood leven, maar van elk woord dat uit de mond van God komt." Matteüs 4:4. Dit is het wapen, de Schrift, het geschreven woord van God.

Jezus bestreed de gedachte met de waarheid, niet met zijn eigen logica, niet met zijn gevoelens, met een objectieve, externe, onveranderlijke waarheid. Toen de duivel het opnieuw probeerde, antwoordde Jezus op dezelfde manier: "Er staat geschreven." En toen de duivel hem alle koninkrijken van de wereld aanbood, gebood Jezus: "Ga weg van mij, Satan, want er staat geschreven: u zult de Heer, uw God, aanbidden en Hem alleen dienen." Matteüs 4:7 en 10. Hieruit zijn drie lessen te leren die uw manier van strijden zullen veranderen. Ten eerste antwoordde Jezus onmiddellijk. Hij liet de gedachte niet voortduren en gaf er geen aandacht aan. Op het moment dat de leugen arriveerde, vernietigde hij die.

Ten tweede sprak Jezus luid. Soms moet je de waarheid met je oren horen om de leugens in je hoofd te laten verstommen. Ten derde gebruikte Jezus de specifieke waarheid voor de specifieke leugen. Hij citeerde geen willekeurige verzen. Hij citeerde Schriftgedeelten die rechtstreeks in tegenspraak waren met de suggestie van de vijand. Zo moet je strijden. Wanneer een gedachte je vertelt dat je waardeloos bent, antwoord dan: "Er staat geschreven: Ik ben wonderbaarlijk en vreeswekkend gemaakt." Wanneer een gedachte fluistert dat je alleen bent, verklaar dan: "Er staat geschreven: Hij zal mij nooit verlaten noch in de steek laten."

Wanneer een gedachte schreeuwt dat je wraak moet nemen, antwoord dan: "Er staat geschreven: wraak is van Mij," zegt de Heer. Maar dit vereist voorbereiding. Je moet het woord van God in je hart hebben voordat de strijd begint. Als je geest leeg is van de Schrift, ben je een soldaat zonder wapen, weerloos. De vijand kent de Bijbel en zal hem verdraaien. Hij zal citeren uit de context en hem tegen je gebruiken. Je enige verdediging is dat je hem beter kent dan hij. Nu denk je misschien: "Dit klinkt uitputtend. Het klinkt als een onmogelijke hoeveelheid werk om elke gedachte in de gaten te houden, elke leugen te bestrijden, constant waakzaam te zijn." En je hebt gelijk. Op eigen kracht is het onmogelijk.

De menselijke geest is te snel, te gebroken, te gecompromitteerd om hem alleen te beheersen. Juist daarom heeft Jezus ons hulp beloofd. Voordat Jezus deze aarde verliet, vertelde hij zijn discipelen over de Heilige Geest. De helper, de Heilige Geest, die de Vader zal zenden in mijn naam, zal jullie alles leren en jullie herinneren aan alles wat ik tegen jullie heb gezegd. Johannes 14:26. ​​Dit is een belofte voor je gedachtenleven. De taak van de Heilige Geest is om je aan de waarheid te herinneren wanneer je verdrinkt in leugens. Wanneer paniek toeslaat, fluistert hij je de Schrift toe je. Wanneer je op het punt staat een vernietigende beslissing te nemen, prikt hij je geweten. Hij is het interne alarmsysteem dat God in elke gelovige heeft geplaatst.

Maar de Heilige Geest doet meer dan je alleen maar herinneren. Hij geeft je de kracht om nee te zeggen. Je bent geen slaaf van je gedachten. Je bent een nieuwe schepping. Jezus zei dat wie de Zoon vrijmaakt, werkelijk vrij is. Johannes 8:36. En dat omvat vrijheid van mentale bolwerken. Je hebt de autoriteit in de naam van Jezus om een ​​gedachte te bevelen te vertrekken. Veel christenen behandelen hun gedachten als geëerde gasten. Wanneer een gedachte aanklopt bij de deur van hun geest, nodigen ze die uit, bieden ze die een plaats aan en voeren ze een gesprek met die gedachte.

Maar je moet zondige gedachten behandelen als indringers. Als een dief inbreekt in je huis, zet je geen thee voor hem. Je beveelt hem te vertrekken. Je roept om hulp. In de geestelijke wereld roep je de naam van Jezus aan. Je hebt het recht om elke gedachte te verdrijven die niet thuishoort in de tempel van de Heilige Geest. Maar hier ligt het ultieme geheim. Het doel is niet alleen om slechte gedachten te bestrijden. Het doel is om in zo'n diepe verbinding te leven met Jezus dat zijn gedachten jouw gedachten worden. Jezus gaf het beeld van de wijnstok en de ranken. Ik ben de wijnstok, jullie zijn de ranken.

Als je in mij blijft en ik in jou, zul je veel vrucht dragen. Zonder mij kun je niets doen. Wat betekent het om in hem te blijven? Het betekent verbonden blijven. Wanneer een tak aan de wijnstok vastzit, stroomt het leven  vanzelf. Voedingsstoffen, water en alles wat de tak nodig heeft, komt zonder moeite van de wijnstok. De tak hoeft zich  niet in te spannen om vrucht te dragen. Hij blijft gewoon verbonden en de vrucht verschijnt. Wanneer je in Christus blijft, beginnen zijn gedachten in je gedachten te stromen. Je begint te denken zoals hij denkt, omdat je verbonden bent met zijn leven. Dit gebeurt door gebed. Het gebeurt door het lezen van de Bijbel. Het gebeurt door aanbidding. Het gebeurt wanneer je tijd doorbrengt in zijn aanwezigheid.

Hoe meer tijd je doorbrengt met Jezus, hoe minder aantrekkelijk de gedachten van de wereld worden. De verleidingen die je vroeger in hun greep hielden, zullen hol lijken. De zorgen die je vroeger beheersten, zullen absurd lijken. Waarom? Omdat je geest vernieuwd wordt door de aanwezigheid van God. Jezus zei: "Als jullie in Mij blijven en Mijn woorden in jullie blijven, vraag dan wat jullie willen en het zal voor jullie gedaan worden." Let op de voorwaarde. Zijn woorden moeten in je blijven. Ze moeten leven in je gedachten. Ze moeten thuis zijn daar. Wanneer het woord van God thuis is in je gedachten, is er geen plaats voor de leugens van de vijand. Het huis is bewoond.

Het licht is aan. De waarheid woont er.Maar we moeten oppassen voor wat er binnenkomt. Jezus waarschuwde ons om voorzichtig te zijn met wat we horen en wat we zien. Als je je gedachten vult met de rommel van deze wereld, gewelddadig vermaak, giftige sociale media, roddels, wellustige beelden, hebzuchtige filosofieën, kun je niet verwachten dat je de gezindheid van Christus hebt. Zie 1 Korintiërs 2:16. Je kunt niet twee heren dienen. Je kunt niet zes dagen lang in duisternis gedompeld worden en verwachten dat je op zondag denkt zoals Jezus. Jakobus, de broer van Jezus, schreef dat een man met een dubbele geest onstabiel is in al zijn wegen. Je moet kiezen. Je moet de poorten bewaken.

Als bepaalde programma's je laten struikelen, stop er dan mee. Als bepaalde mensen je ertoe brengen om negatief te denken, neem dan afstand. Als sociale media je vullen met afgunst en vergelijking, verwijder dan de app. Je kunt de strijd om je gedachten niet winnen als je de vijand steeds munitie blijft geven. Jezus gebruikte extreme taal om dit punt duidelijk te maken. Hij zei: "Als je oog je tot zonde verleidt, ruk het dan uit." Hij was niet letterlijk. Hij gebruikte hyperbolisch taalgebruik om ons te laten zien hoe ernstig we dit moeten nemen. We moeten bereid zijn de bronnen van onze destructieve gedachten af ​​te snijden. Alles voedt de duisternis, het moet worden verwijderd, hoezeer we het ook denken nodig te hebben.

Dus wat gebeurt er als je dit daadwerkelijk doet? Wat is het resultaat van het gevangennemen van elke gedachte en deze onder gehoorzaamheid aan Christus te brengen? Het resultaat is vrede. Niet de afwezigheid van problemen, maar een diepe bovennatuurlijke heelheid die de wereld niet kan begrijpen. Jezus beloofde zijn discipelen: "Vrede laat ik jullie na. Mijn vrede geef ik jullie. Ik geef jullie niet zoals de wereld geeft. Laat jullie harten niet verontrust worden en wees niet bang." Deze vrede is een bescherming voor je gemoed. Wanneer je Jezus vertrouwt en je gemoed op hem gericht houdt, bewaart hij je in volmaakte vrede.

Dit betekent niet dat problemen verdwijnen. Het betekent dat problemen je niet beheersen. Het betekent dat je gemoed, midden in de storm, verankerd blijft. Stel je voor dat je wakker wordt zonder onmiddellijke angst. Stel je voor dat iemand je beledigt en dat je niet de volgende 3 uur besteedt aan het bedenken van denkbeeldige argumenten. Stel je voor dat je een crisis onder ogen ziet en reageert met geloof in plaats van paniek. Dit is het leven dat Jezus voor je gestorven is. Maar je moet ervoor vechten. Waar begin je? Je begint met één gedachte, nu. De volgende keer dat een negatieve, zondige of angstige gedachte in je opkomt, vang hem. Stop hem voordat hij zijn zin afmaakt, zeg hardop: "Deze gedachte komt niet van God."

Nodig Jezus dan uit in dat moment. Praat met hem. Zeg: "Heer, ik ben bang, maar ik kies ervoor om op U te vertrouwen u." Citeer een vers. Als je er geen kent, zoek er dan een op. Schrijf het op. Onthoud het. Draag het bij je. Dit is geen eenmalige beslissing. Dit is een dagelijkse oefening. Het is een discipline van moment tot moment. Het vereist inspanning en dat is precies de reden waarom zo weinig christenen het daadwerkelijk doen. Het is gemakkelijker om lui te zijn. Het is gemakkelijker om je gedachten te laten afdwalen waar ze maar willen. Maar de luie geest wordt het speelveld van de duivel.

De gedisciplineerde geest wordt de tempel van God. Je bent geen slachtoffer van je omstandigheden. Je bent geen slachtoffer van je verleden. Je bent geen slachtoffer van je biologie. Je bent een kind van God en je hebt de gezindheid van Christus ontvangen. Korintiërs 2:16. Het is tijd om die te gebruiken. Het is tijd om het gebied terug te veroveren dat de vijand bezet heeft. De strijd om je leven wordt gewonnen of verloren in je gedachten. Al het andere is slechts de nasleep. De strijd is echt. De vijand is meedogenloos, maar jij bent niet weerloos. Je hebt het woord van God.

Je hebt de Geest van God. Je hebt de autoriteit van Jezus Christus. Beheers je gedachten en je zult je leven veranderen. Laat je gedachten je beheersen en je blijft een slaaf. De keuze is aan jou. Het slagveld is je geest.

26-01-2026 om 01:46 geschreven door claudia

25/1 Heilige openbaart de straffen voor elke zonde in het Vagevuur - Uniquely Mary

H. Magdalena de Pazzi kreeg de verschrikkelijke visioenen van het Vagevuur te zien. Niet om haar bang te maken, niet om te laten zien dat God een monster was, maar vooral om haar medelijden met degenen in het Vagevuur te vergroten, en vooral omdat ze nooit meer die zonden zou willen begaan. Op het aanbod om het Vagevuur te zien, was ze klaar om te zeggen: "Ja, ik ga." Ze stemde ermee in deze pijnlijke reis te ondernemen. In feite wandelde ze twee uur lang door de tuin, die erg groot was, en pauzeerde van tijd tot tijd. Telkens als ze haar wandeling onderbrak, overwoog ze aandachtig het lijden dat haar werd getoond.

Ze begon luid te roepen in klaagzang: "Genade, mijn God, genade, daal neer, o Kostbaar Bloed, en bevrijd deze zielen uit hun gevangenis. Arme zielen, jullie lijden zo wreed, en toch waren jullie tevreden en vrolijk." De kerkers van ​​de martelaren waren in vergelijking met deze tuinen van genot. Niettemin zijn er nog diepere. Hoe gelukkig zou ik mezelf wel niet moeten achten als ik niet gedwongen was om daarin af te dalen. Ze daalde echter wel af, want ze was gedwongen haar weg te vervolgen.

Maar toen ze een paar stappen had gezet, hield ze doodsbang stil en zuchtte diep. Ze legt de aard van hun lijden niet uit, maar de afschuw van wat ze ervoer toen ze hen aanschouwde, deed haar bij elke stap zuchten. Ze ging van daaruit naar minder sombere plaatsen. Het waren de kerkers van eenvoudige zielen en van kinderen in wie onwetendheid en gebrek aan verstand veel fouten verzachtten. Hun kwellingen leken haar veel draaglijker dan die van de anderen. Niets dan ijs en vuur was daar. Ze merkte op dat deze zielen hun beschermengelen hadden die hen enorm versterkten door hun aanwezigheid.

Maar ze zag ook demonen, wier vreselijke gedaanten hun lijden verergerden. Enkele passen verdergaand, zag ze nog ongelukkiger zielen, en men hoorde haar uitroepen: "O, wat een vreselijke plaats is dit! Het is vol afschuwelijke demonen en ongelooflijke kwellingen. Wie, o mijn God, zijn de slachtoffers van deze kwellingen? Helaas, ze worden doorboord met scherpe zwaarden." Ze worden in stukken gehakt." Haar werd geantwoord dat het de zielen waren wier gedrag besmet was met hypocrisie. Ze ging een kleintje dichterbij en zag een menigte zielen die als het ware gekneusd en verpletterd waren onder druk.

En ze begreep dat het die zielen waren die tijdens hun leven verslaafd waren geweest aan ongeduld en ongehoorzaamheid. Een moment later nam haar onrust toe en slaakte ze een vreselijke kreet. Het was een kerker van leugens die zich nu voor haar opende. Nadat ze aandachtig had nagedacht, riep ze luid: "Leugenaars zitten opgesloten in een plaats in de buurt van de hel, en hun lijden is buitengewoon groot. Gesmolten lood wordt in hun mond gegoten. Ik zie hen branden en tegelijkertijd beven van de kou. Toen ging ze de gevangenis binnen van de zielen die door zwakte hadden gezondigd.

En men hoorde haar uitroepen: "Ach, ik had gedacht jullie te vinden onder hen die door onwetendheid hebben gezondigd, maar ik heb me vergist. Jullie brandden met een intenser vuur." Verderop zag ze zielen die te veel waren aangetrokken tot de goederen van deze wereld en hadden gezondigd door hebzucht. Wat een blindheid zei haar dat ze zo gretig een vergankelijk fortuin zocht. Degenen die voorheen door rijkdom niet voldoende verzadigd konden worden, worden hier verzadigd met kwellingen. Ze worden gesmolten als metaal in de oven. Van daaruit ging ze naar de plaats waar die zielen gevangen zaten, die voorheen met onreinheid waren bezoedeld.

Ze zag ze in zo'n smerige en pestilentie-achtige kerker dat de aanblik misselijkheid veroorzaakte. Ze wendde zich snel af van dat walgelijke schouwspel. Toen ze de ambitieuze en de trotse mensen zag, zei ze: "Zie degenen die voor de mensen willen schitteren. Nu zijn ze veroordeeld om in deze vreselijke duisternis te leven." Toen werden haar de zielen getoond die zich schuldig hadden gemaakt aan ondankbaarheid jegens God. Zij waren een prooi van onuitsprekelijke kwellingen en als het ware verdronken in een meer van gesmolten lood omdat zij door hun ondankbaarheid de bron van vroomheid hadden laten opdrogen.

Ten slotte, in de laatste kerker, werden haar de zielen getoond die niet aan een bepaalde ondeugd waren overgegeven, maar die door gebrek aan de juiste zelfbeheersing allerlei onbeduidende fouten hadden begaan. Zij merkte op dat deze zielen deel hadden aan de bestraffing van alle ondeugden in mate, omdat die fouten die slechts van tijd tot tijd werden begaan, hen uiteindelijk minder schuldig maakten dan die die uit gewoonte werden begaan. Na deze laatste plaats verliet de heilige de tuin, en smeekte God haar nooit meer getuige te maken van zo'n hartverscheurend schouwspel.

Ze voelde dat ze de kracht niet had om het te verdragen. Haar extase hield nog steeds aan, en terwijl ze met Jezus sprak, zei ze tegen Hem: "Zeg me, Heer, wat was uw bedoeling met het aan mij openbaren die verschrikkelijke gevangenissen waarvan ik zo weinig wist en nog minder begreep? Ah, nu zie ik dat u mij de kennis van uw oneindige heiligheid wilde geven en mij steeds meer de kleinste vlek van zonde wilde laten verafschuwen, die zo afschuwelijk is in uw ogen. Daar heb je het.

Ze noemt niet elke afzonderlijke zonde, maar uit die beschrijving kunnen we ons een voorstelling maken van hoe de straf voor elke afzonderlijke zonde er mogelijk uit zou kunnen zien. Wetende dat en ook omdat we ons bewust zijn van de ongelooflijke beloning voor deugd, kunnen we nu onze zonden bestrijden. Wetende dat al het lijden dat we lijden in de strijd tegen onze zonden niets is in vergelijking met het Vagevuur. En niet alleen dat, maar het zal ook ongelooflijk beloond worden in de Hemel. Dus, mijn vrienden, ga heen en wees een heilige en weet dat wat het je ook kost, het niets is in vergelijking met wat we zeker in de Hel zullen lijden, maar zelfs in het Vagevuur.

25-01-2026 om 23:57 geschreven door claudia

25/1 Ik moest de wereld waarschuwing vooraleer ik ga - Great Miracles Avenue

Martin heeft uitgezaaide kanker, en heeft nog een week te leven. De diagnose van agressieve kanker werd 2 jaar geleden vastgesteld en er was geen kans op genezing. Hij had dagen dat de pijn ondraaglijk was. Bij de laatste controle op 22/1 bij de dokter kreeg hij s’nacht een ontmoeting met de Heer. Hij was atheïst geweest. Hij geloofde niet dat God bestond, niet in de Hemel en Hel. Hij geloofde dat alles kon uitgelegd worden door wetenschap, logica en rede.

Hij dacht dat na de dood men enkel tot stof terugkeerde en verder niets meer. Hij gaf kritiek op pastors die online preken hielden. Hij zag religie iets om de mensen te controleren. Hij geloofde dat bidden nutteloos was en geloof een teken van zwakheid. Hij werd naar de Hel en de Hemel gebracht om er getioge te zijn van vreemde gebeurtenissen. Hij kreeg de missie deze boodschap te delen.

Hij hoorde bij de terugkeer van de laatste controle een innerlijke stem die hem zei te bidden en zich tot God te wenden om hem nog te kunnen redden. Maar hij was koppig en weigerde. Maar die nacht kreeg hij een BDE toen hij bewusteloos naast zijn bed viel. En het moment dat hij stief zag hij overal demonen in zijn huis. Ze lachten luid en bespotten hem. Ze zeiden dat ze hem hadden misleid te geloven dat er geen God was. Ze zeiden dat hij nu tot hen behoorde. De demonen sleepten hem mee naar buiten, het huis uit. Sommigen bespotten me, sommigen plaagden me, sommigen noemden me een dwaas. De grond opende zich plotseling en ze sleepten hem mee in een diepe afgrond die eindeloos leek.

De man: We reisden lange tijd totdat we een plaats bereikten waar ik een ondraaglijke hitte voelde en dikke rook zag. De demonen die me daarheen brachten, gaven me over aan een nieuwe groep demonen en zeiden dat ze terug naar de aarde gingen om te jagen op meer zielen. Ze klaagden dat christelijke evangelisten hun werk moeilijk maakten door zielen voor God te winnen en dat dit tegen hun wil inging, omdat ze ook evangelisten voor Satan waren en ze ook zielen voor hem moesten winnen. Toen besefte ik dat alles wat ik geloofde verkeerd was.

Zodra ik overgeleverd was, verlieten ze de plaats en werd ik geketend met brandende metalen doornen die mijn lichaam doorboorden. En hoewel het door mijn lichaam heen drong, was er geen bloed. Maar de pijn was ondraaglijk. Op die plaats zag ik miljoenen mensen lijden. Ze waren in verschillende secties ingedeeld, als niveaus. Elke sectie had zijn eigen straf. Ik werd naar een plaats gebracht die bedoeld was voor mensen die God belasterden. Ik huilde en had spijt van alles. Ik schaamde me zelfs om God te aanroepen. Na enige tijd hield het lijden plotseling op. Ik begreep niet hoe of waarom, maar alles werd stil.

De hitte was er nog steeds, maar voelde ver weg. Toen veranderde het beeld. Ik was niet langer op dezelfde plaats. Ik stond op een afstand, alsof ik ergens hoger en voor me ver weg was geplaatst, maar heel duidelijk kon ik de Hemel zien. Ik wist meteen dat het de Hemel was. Niemand hoefde het me te vertellen. De poorten stonden wijd open. Ze waren niet gesloten. Ze werden niet bewaakt op een manier die eng aanvoelde. Ze stonden open alsof ze altijd al op mensen hadden gewacht om binnen te komen.

Het licht dat van binnenuit kwam was zuiver en helder, maar het deed geen pijn aan mijn ogen. Het was kalm. Het was vredig. Het voelde schoon aan op een manier die ik nog nooit eerder had ervaren. Ik bleef staan. Ik durfde niet dichterbij te komen. Ik voelde me niet waardig om een ​​stap te zetten. Ik bleef gewoon staan ​​en keek. De plaats was onbeschrijflijk mooi, maar ik zal proberen het eenvoudig uit te leggen. Alles leek levend. De grond zag er schoon en helder uit. De lucht voelde licht aan. Er was geen pijn.

Geen angst, geen ziekte, geen gehuil. Ik voelde vrede uit die plaats komen als een golf. In de Hemel zag ik mensen, niet veel. Vergeleken met wat ik in de Hel had gezien, waren het er maar heel weinig. In de Hel had ik miljoenen mensen zien lijden, schreeuwen, huilen en gestraft worden. Maar in de Hemel zag ik er maar een klein aantal waren. Dat schokte me diep. Ik stond daar na te denken over hoeveel mensen er op aarde zijn en hoe weinig er in die plaats van vrede waren. De mensen in de Hemel zagen er anders uit.

Ze waren niet ziek. Ze waren niet zwak. Ze waren niet verdrietig. Hun gezichten straalden van vreugde. Ze glimlachten op een manier die echt en oprecht aanvoelde, niet geforceerd, niet nep. Ze zagen er vrij uit. Ze zagen er compleet uit. Ze zagen eruit alsof ze niets tekortkwamen. Ik zag engelen om hen heen bewegen. De engelen behandelden hen met grote eerbied. De mensen werden behandeld als koningen en koninginnen. De engelen dienden hen met respect en vreugde. Niemand huilde. Niemand was bang. Niemand klaagde. Iedereen daar zag er tevreden en gelukkig uit. De mensen in de Hemel aanbaden God. Ze hielden niet op.

Ze aanbaden Hem voortdurend. Maar het leek niet op werk. Het leek op vreugde. Het leek natuurlijk. Het leek iets wat ze wilden doen. Terwijl ze aanbaden, kon ik geluiden horen die zacht en mooi waren. Het was geen hard lawaai. Het was geen verwarring. Het was harmonie. Ik kan niet volledig beschrijven hoe gelukkig die plaats was. Maar één ding weet ik zeker. Iedereen die daar binnenkomt, zal nooit meer weg willen. Er was geen herinnering aan pijn, geen herinnering aan ziekte, geen herinnering aan verlies.

Al het slechte was verdwenen. Het voelde alsof die plaats was hoe het leven altijd bedoeld was. Ik kon dit alles voelen, zelfs toen ik ver weg was van daar. Terwijl ik daar stond te kijken, begon mijn hart te kloppen van de pijn. Niet van pijn, maar van verlangen. Ik wilde dichterbij komen. Ik wilde een stap vooruit zetten en zien. Ik wilde in die plaats zijn. Maar toen ik probeerde te bewegen, lukte het niet. Het was alsof iets onzichtbaars me tegenhield. Ik keek naar mezelf en zag dat mijn kleren vuil en bevlekt waren. Ze zagen er donker en onrein uit. Toen begreep ik waarom ik niet dichterbij kon komen.

Ik wist zonder dat het me verteld werd dat niets onreins die plaats kon betreden. Ik voelde me beschaamd. Ik voelde me blootgesteld. Ik voelde me onwaardig. Ik stond daar verstijfd, kijkend naar de Hemel en wetende dat ik er niet in kon komen. Die pijn was dieper dan het lijden dat ik in de Hel voelde. De spijt was zo ondraaglijk. De wetenschap dat iets zo moois dichtbij was, maar onbereikbaar, brak me vanbinnen. Toen hoorde ik plotseling een luide stem. Die kwam niet uit één richting. De stem kwam van alle kanten tegelijk. De stem riep mijn naam: Martin. De stem riep mijn naam zeven keer.

Elke keer dat de stem sprak, drong ze diep door in mij. Ze was vastberaden, maar niet boos, krachtig, maar niet hard. Toen de stem sprak, werd alles stil. Toen zei de stem: "Je hebt nu de Hemel en de Hel gezien. Je hebt nu de waarheid gezien waar je je tegen verzette." Terwijl de stem sprak, begon ik zoete klanken te horen. Zachte melodieën volgden de stem. Het klonk als aanbidding. Het klonk alsof de Hemel zelf God eerde. Het was zuiver en rein. Ik wist dat het het geluid was van de Hemel die de allerhoogste God aanbad.

De stem ging verder en zei dat ik terug moest gaan en me moest bekeren. De stem zei dat ik anderen moest waarschuwen. De stem zei dat het niet lang meer zou duren voordat de Zoon van God zou terugkeren naar de aarde voor het oordeel. De stem zei dat de klok voor de mensheid reeds lang geleden was stilgestaan maar vanwege de genade van de Heer hadden mensen extra tijd gekregen om zich te bekeren. Toen zei de stem: "De extra tijd is bijna voorbij." De stem zei dat Jezus niet lang na mijn ontmoeting naar de wereld zou terugkeren. Daarna vervaagde alles.

Toen werd ik wakker. Wat ik die nacht zag veranderde me volledig. Vandaag ben ik niet meer dezelfde persoon als ervoren. Na wat ik heb gezien weet ik dat de dood niet het einde is. Het is een doorgang. En waar je na die doorgang heen gaat, hangt af van hoe je leeft hier. Sinds die dag heeft mijn hart geen rust meer gevonden. Mijn gedachten dwalen steeds terug naar wat ik zag. Ik kan de pijn, de angst en het lijden in de Hel niet vergeten. Ik kan de kreten van mensen niet vergeten die smeekten om een ​​tweede kans. En ik kan de vrede, de vreugde en de schoonheid van de Hemel niet vergeten.

Hoewel ik er niet in kon, wens ik nu meer dan wat ook dat ik God eerder in mijn leven had gekend. Ik wou dat ik hem ernstig had genomen. Ik wou dat ik had geluisterd toen mensen spraken over bekering en redding. Ik dacht dat ik de tijd had. Ik dacht dat ik de controle had over mijn leven. Maar nu weet ik dat het leven fragiel is en dat tijd niet aan iemand is beloofd. Ik geloof dat God me kan genezen nu, als Hij dat wil. Ik weet dat Hij de macht heeft om dat te doen. Ik heb Zijn macht gezien. Ik twijfel er niet meer aan. Maar zelfs als Hij mij niet geneest, zelfs als mijn leven eerder eindigt dan ik verwacht, wil ik me nog steeds bekeren.

Ik wil nog steeds zoeken naar verlossing. Mijn grootste verlangen is nu niet om genezen te worden, maar om in het reine te komen met God. Ik wil niet meer terug naar die plaats in de Hel. Ik wil die kwellingen en straffen nooit meer meemaken. Geen pijn op aarde kan vergeleken worden met wat ik daar voelde. Geen enkel lijden hier kan je voorbereiden op die plaats. Als je daar eenmaal bent, is er geen ontsnapping. Er is geen tweede kans. Er is er geen genade meer. Die angst is nu echt voor mij. Het is iets wat ik zelf heb meegemaakt. En daarom, kies ik ervoor om me te bekeren. Ik kies ervoor om me af te wenden van mijn oude leven. Ik kies ervoor om te zoeken God terwijl ik nog leef. Ik wil God kennen voordat ik sterf. Ik wil dat mijn leven Hem toebehoort.

Ik wil dat mijn zonden vergeven worden. Ik wil dat mijn naam geschreven staat in het boek van het leven. Zelfs als mijn lichaam zwak is, zelfs als mijn dagen kort zijn, wil ik dat mijn ziel veilig is. Als mijn woorden iemand kunnen bereiken die nog leeft en ademt, dan smeek ik je dit niet te negeren. Wacht niet tot het te laat is. Ga er niet vanuit dat je meer tijd hebt. Ik dacht ook dat ik meer tijd had. Ik heb gezien waar de weg van opstand leidt. Ik heb gezien wat degenen die God verwerpen te wachten staat. En ik heb gezien de vrede die wacht op hen die Hem toebehoren. Daarom kies ik voor bekering. Daarom kies ik voor verlossing. En daarom spreek ik nu, zolang ik dat nog kan.

25-01-2026 om 23:38 geschreven door claudia

25/1 Profetieën van Glynda Lomax: het verschrikkelijke profetische visioen voor Amerika en de wereld - Virgin Mary Prophecies

Januari 2026: boodschappen van Jezus aan de Amerikaanse Christelijke zieneres en schrijfter Glynda Lomax: Een valstrik - 72 fatale uren - dan de dood. Er is een sprake van een verwoestende oorlog die Amerika zal treffen. Er zullen bondgenoten zijn die zullen toekijken zonder tussen te komen, terwijl de grootste Amerikaanse steden worden verwoest. En nog erger: er komt een plaag, die zo snel en dodelijk is, dat begrafenisondernemers het niet zullen kunnen bolwerken. En men zal de lijken dumpen in massagraven. En vooraleer de plaag zich voordoet, wordt het pad daartoe reeds geëffend.

Ze zette een boodschap, de oorlog om alle oorlogen te beëindigen, op 16/1 op haar blog. Er komt een oorlog van enorme proporties die een einde zal maken aan de VS als een natie. De verliezen zullen catastrofaal zijn. Miljoenen mensenlevens eisen. Materiële verwoesting op een schaal die ondenkbaar is. De oorlog zal sommige van de grootste Amerikaanse steden treffen. Deze die het symbool zijn van de Amerikaanse macht en cultuur. De bondgenoten van de VS zullen gewoonweg toekijken. Ze zullen niet tussenkomen en troepen sturen. Ze zullen geen hulp bieden. De VS die de halve wereld beschermde zal zichzelf alleen bevinden, in de steek gelaten. Verraden door stilte door degenen die als vrienden werden beschouwd.

Op 17/1 verscheen de boodschap, Amerika is niet je thuis. Vele gelovigen zullen omkomen tijdens deze oorlog. Maar dit wordt voorgesteld als een terukeer naar Gods Huis. Het ware thuisland voor Christenen is niet op aarde, maar in de Hemel. Voor degenen die achterblijven is de taak duidelijk. Wijd jezelf toe aan de redding van zielen. Men moet de weinige tijd die rest, gebruiken om zoveel mogelijk mensen terug naar Christus te brengen vooraleer alles eindigt. Amerika’s dagen zijn geteld. Er is geen tijd meer te verliezen.

En op 13/1 verscheen de boodschap, degenen die Mij verwerpen. Deze boodschap spreekt over een komende tijd waar Christenen hun woning niet zullen kunnen verlaten, zonder ernstige risico’s te lopen. Er zullen verschillende plagen komen. De buitenwereld zal een dodelijke plaats worden. Glynda had een visioen en ze zag iets komen aan het begin van deze plagen of onmiddellijk ervoor. Iets wat het immuunsysteem onderdrukt. Daarna begint de echte plaag. Een extreme virulente plaag die iedereen treft, ook kinderen. En de plaag rukt snel op. Er zijn maar drie dagen tussen besmetting en overlijden: 72 fatale uren.

Men zal duizenden lichamen tegelijk moeten begraven. De plaag veroorzaakt dat mensen niet kunnen eten of dat het voedsel kan verteerd worden. Het lichaam weigert alle voedsel. Maar het is niet hongersnood dat hen dood, maar de directe effecten van de plaag op het lichaam. Dit veronderstelt dat de ziekte verschillende organen en systemen treft. Wat zullen de meeste mensen doen? Ze zullen bang zijn om een tekort aan voedsel te hebben. Winkels en supermarkten zullen leeg of besmet zijn.

Voorraden in woningen zullen op geraken. En dan gedreven door paniek en honger, zullen ze naar buiten gaan om op zoek te gaan naar voedsel. Ze zullen proberen verwanten te bereiken. Ze zullen niet opgesloten willen zitten en ze zullen de dood vinden, dood door besmetting, dood door geweld in de straten. De dood omdat ze gestopt zijn op God te vertrouwen. Dit is de valstrik. De angst voor schaarste zal het lokaas zijn. Wie het lokaas grijpt zal sterven. Al degenen met een sterk geloof die thuis zullen blijven en vertrouwen op God dat Hij op wonderbaarlijke wijze zal voorzien, zullen overleven.

Op 20/1 plaatste Glynda een boodschap wat het zal inhouden. Gelovigen zijn een tijd ingegaan van de laatste voorbereiding. Een van de meest tumulteuze perioden van de hele menselijke geschiedenis staat te gebeuren, niet in jaren, maar spoedig. Vele Christenen zullen op aarde leven en dit moeten doormaken. Maar de boodschap biedt ook een belofte. Wie zich toewijdt aan de evangelisatie in deze onmogelijke tijd zullen alles ontvangen wat ze nodig hebben terwijl de wereld instort. Wie zielen naar Christus brengt, zal bescherming, voedsel, water ontvangen. Niet door eigen verdienste, maar door Gods genade.

Op 12/1 had Glynda aangedrongen aan gelovigen geen energie te steken in politieke debatten. Wereldleiders weten zaken die wij niet weten. Zij hebben geclassificeerde informatie. In de boodschap wordt gezegd alle zorgen rechtstreeks to God te brengen in gebed in plaats van met andere gelovigen te discussiëren over politieke kwesties. Wanneer de oorlog en de plaag komen, zal niemand zich herinneren aan wie het juist had over de verkiezingen.

In de boodschap van 5/1 werd gezegd dat 2026 een jaar is van monumentale veranderingen voor trouwe gelovigen. God beweegt Zijn kinderen in de laatste posities. Volgens de boodschap is dit het laatste seizoen dat vele gelovigen op aarde zullen doorbrengen. Daarom ontvangen ze nu hun aardse beloningen. Wanneer we dit verbinden met de boodschap van de oorlog waarbij velen zullen sterven, wordt alles duidelijk. God geeft een laatste seizoen van zegen vooraleer hen naar Huis te roepen door de catastrofale gebeurtenissen die eraan komen. Maar doorheen de boodschappen is de belofte van wonderbaarlijke voorziening.

Wanneer winkels en supermarkten leeg zijn, wanneer voedsel besmet is, wanneer buitenkomen dood betekent, hoe zullen gelovigen overleven? Zoals Israël in de woestijn. Veertig jaar lang deed God elke dag wonderbaarlijk manna neerkomen uit de hemel. En God zal dit opnieuw doen. Ieder die gelooft zal op wonderbaarlijke manieren zijn noden zien gelenigd worden. Wat belangrijk is, is geloof. Wie twijfelt, buiten komt en menselijke oplossingen zoekt, zal sterven. Wie volledig op God vertrouwt en standvastig blijft in geloof, zal wonderen zien gebeuren.

De vervolging zal ook dramatisch toenemen. Wanneer mensen zien dat sommigen voedsel hebben in vrede en zij niets, zal haat uitbreken. Nijd zal leiden tot moorddadige razernij. Christenen zullen het doelwit worden. Ze zullen beschuldigd worden van egoïsme, middelen te verbergen, de oorzaak van problemen te zijn. Er zullen conflicten zijn binnen gezinnen. Ouders en kinderen onderling, echtgenoten onderling, broeders tegen broeders. Sommige gelovigen zullen verraden worden en uitgeleverd aan de autoriteiten door hun eigen familieleden.

Onze taak blijft elke dag te leven in Gods genade, oprechte bekering en naastenliefde. Echte voorbereiding gaat niet alleen over het aanleggen van voorraden, maar het versterken van het geloof, het verdiepen van je relatie met God, leven alsof elke dag de laatste zou kunnen zijn.

25-01-2026 om 17:30 geschreven door claudia

24/1 Nog even en dan zijn ook onze kinderen verbannen van sociale media - Niburu

Het was lang het ultieme symbool van jeugdige vrijheid: de smartphone. Maar wie vandaag de cijfers van onderzoeksbureau Newcom leest, ziet een heel ander beeld.
De digitale speeltuin waar we onze kinderen massaal in hebben achtergelaten, blijkt meer weg te hebben van een psychologisch mijnenveld. En het meest opmerkelijke? De slachtoffers zelf smeken nu om een hek om de boel heen te zetten.
Het klinkt zo nobel. "We moeten onze kinderen beschermen." Wie kan daar tegen zijn? De nieuwste cijfers van onderzoeksbureau Newcom vallen als rijpe vruchten in de schoot van beleidsmakers: een meerderheid van Nederland, inclusief de door schade en schande wijs geworden Generatie Z, snakt naar een sociale mediaverbod onder de zestien jaar. Maar wie even voorbij de zorgelijke krantenkoppen kijkt, ziet een patroon dat verder gaat dan alleen mentaal welzijn.

Laten we de zaak eens omdraaien. Is het toeval dat juist nu, terwijl de roep om een Europees digitaal identiteitsbewijs (eID) steeds luider klinkt, de 'gevaren van sociale media' als absolute prioriteit op de agenda worden gezet? Het beschermen van kinderen is de ultieme morele troefkaart. Het is bijna onmogelijk om ertegen te ageren zonder voor harteloos te worden versleten. Maar de prijs voor die bescherming is hoog: het einde van onze online anonimiteit.

Want laten we wel wezen: een verbod voor jongeren onder de zestien is onmogelijk zonder een waterdichte leeftijdscheck. En een leeftijdscheck voor jongeren betekent in de praktijk een identiteitscontrole voor iedereen. Om te bewijzen dat jij niet die dertienjarige bent die stiekem op TikTok wil, moet jij — de volwassene — laten zien wie je bent. Elke keer dat je inlogt, elke keer dat je een nieuwe app opent.

Hiermee bereiken overheden en techreuzen iets wat ze met louter politieke argumenten nooit voor elkaar hadden gekregen: een vrijwillige overgave aan totale digitale identificatie. Voor de overheid is de anonieme burger een hoofdpijndossier; voor adverteerders is een anonieme gebruiker minder waard. Een verplichte check lost beide problemen in één klap op. De 'zorg voor onze jeugd' wordt zo het breekijzer waarmee de laatste deur naar een anoniem internet wordt geforceerd.

Het is het klassieke handboek van de politiek: Problem, Reaction, Solution. Creëer of benadruk een probleem (mentale schade door apps), wacht op de publieke reactie (angst en de roep om actie), en presenteer de oplossing die je al jaren op de plank had liggen (digitale identificatie).

Natuurlijk zijn de zorgen van Gen Z echt. De depressies, de eenzaamheid en de verslavende algoritmes zijn geen verzinsels. Maar we moeten onszelf de vraag durven stellen: is een verbod de enige weg? Of kiezen we voor de weg die de machthebbers de meeste controle geeft? Als we niet uitkijken, ruilen we de verslaving aan de like-knop in voor een digitaal paspoortsysteem waar we nooit meer uitloggen.

De vraag is niet langer of we onze kinderen willen beschermen tegen TikTok, maar of we bereid zijn de prijs van die bescherming te betalen. Want als de digitale identiteitskaart eenmaal een feit is, is er geen weg meer terug naar de vrijheid van het anonieme web.
Dit alles heeft natuurlijk formeel niets te maken met de machtige Israël lobby die moord en brand schreeuwt in Amerika omdat kinderen via TikTok en dergelijke precies op de hoogte zijn van wat er in werkelijkheid allemaal gebeurt. Deze kinderen halen hun nieuws niet meer via de mainstream kanalen, maar via sociale media platforms.
Dat 'probleem' wordt dan als volgt opgelost zodat er gerichte censuur kan plaatsvinden: Larry Ellison, de mede-oprichter en uitvoerend voorzitter van Oracle, speelt een centrale rol in de recente overname van TikToks Amerikaanse activiteiten. Door zorgen over de Chinese eigenaarschap van ByteDance (TikToks moederbedrijf) dreigde een verbod op de app in de VS, maar president Trump heeft dit opgelost via een executive order die de overname goedkeurt.

25-01-2026 om 16:17 geschreven door claudia

23/1 ZOEK GOD - Angelica

Maria: Mijn kinderen, de machtigen komen bijeen en de volken wachten! Zoveel gepraat voor niets, alleen zij weten wanneer ze de conflicten moeten beëindigen en ze zullen de conflicten alleen beëindigen als hun belangen overeenkomen en hun prestige stijgt. 

Ze voelen zich alleen sterk met bommen, het doden van kinderen geeft hen een gevoel van macht en ze hebben nog niet begrepen dat hun leven niet van hen is, maar van Satan. Satan beheerst altijd het kaartspel en weet precies welke kaart hij moet spelen, de kaart waar ze in zullen trappen. 

Het is niet moeilijk om hen in de val te laten lopen, omdat ze God niet in hun hart hebben toegelaten. Hun harten en zielen zijn onderdrukt en ook zij hebben gebed nodig, zodat Satan niet langer in hen woont. 

Jullie die op gouden tronen zitten, zoek God, haast je, want alles wat jullie hebben gedaan zal op jullie terugkomen. Verlustig je niet in je gedachten, Satan zal ook aan jullie een einde maken! 

ZOEK GOD Ik herhaal: “ZOEK GOD, BEOEFEN LIEFDE EN NAASTENLIEFDE!” 

PRIJS DE VADER, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST. 

Kinderen, Moeder Maria heeft jullie allen gezien en heeft jullie allen lief vanuit de grond van Haar Hart.

Ik zegen jullie. 

BID, BID, BID!

25-01-2026 om 16:15 geschreven door claudia

17/1 Heb het sterke geloof dat je enige redding is - Gisella Cardia

OLVrouw, Koningin van de Rozenkrans: Mijn kinderen, ik dank jullie dat jullie verenigd zijn in gebed en dat jullie naar Mijn roep in jullie harten hebben geluisterd. Mijn gezegende kinderen, heb geloof, het sterke geloof dat jullie enige redding is. Vertrouwen op God betekent de mogelijkheid hebben om alles te doen wat je moet doen, zelfs als er geen oplossing lijkt te zijn. 

Mijn kinderen, niet alles kan volgens menselijke plannen verlopen, en als jullie God niet laten handelen, zal alles moeilijk worden, omdat sommige gebeurtenissen jullie controle kunnen ontglippen. 

Mijn kinderen, toen de engel Mijn moederschap aankondigde, was Ik verloren en bang; Ik kon niets anders doen dan geloof hebben, en dankzij het geloof heb Ik Gods wil vervuld. Ik heb me niet bemoeid met menselijke handelingen, maar Ik heb Mijn Ja gezegd; doe hetzelfde en wanhoop niet. 

Nu laat Ik jullie achter met Mijn Moederlijke zegen, in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

25-01-2026 om 16:12 geschreven door claudia