Ik ben Loek de Koning
Ik ben een man en woon in Scheveningen () en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 24/11/1934 en ben nu dus 90 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: fotograferen, wandelen, mijn website www.allesoverscheveningen.nl,.
Vandaag heb ik het erg druk gehad. Ik had een paar afspraken en die liepen wat uit de hand. Tussendoor heb ik even van het mooie weer genoten en wat foto's gemaakt. Bij het Westbroekpark was het water gedeeltelijk bevroren en met de heldere noordenwind is het prachtig fotoweer. Ik maakte wat foto's van ijsvogels, niet die mooie gekleurde vogeltjes, maar vogels op het ijs. Meeuwen, eenden e.d. Het Westbroekpark is een redelijk groot park, waar de kinderen een eigen hoekje hebben en waar ook een beroemd rosarium is. In dit rosarium wordt jaarlijks de gouden roos gekozen. Vandaag was het er erg stil. Geen kleine kinderen en weinig wandelaars. Nog een prettige avond en een goede nacht.
Kauwe klauwe: Haags voor koude handen. De Kauwe Klauwe Puch-meeting op de Noord-Boulevard in Scheveningen was een spetterend schouwspel; vooral voor ons senioren, die de statussymbolen uit de 60er jaren nog steeds een warm hart toedragen. Honderden Puchs, vaak in top-conditie werden gepresenteerd door de huidige bezitters. Velen van hen droegen de leeftijd van de zestiger jaren nog mee. De Puch-senioren met de mannensenioren uit de jaren 1960. Hoge sturen en rokende uitlaten. Het was een koude maar stralende dag.
Laten we dat vieze plaatje maar snel vergeten. Ik ben met een nieuw blog begonnen; herinneringen uit de periode 1940 - 1950 van een jongetje, dat Loekie heette. Niet als oorlogsherinnering; maar gewoon hoe dat jongetje alles ervaren heeft in die tumultueuze tijd. Oorlog, vrede, wederopbouw. Van kleuter naar puber. De tijd van de lagere school en de eerste stappen in het middelbaar onderwijs. Dat jongetje ben ik. Het zijn echte herinneringen en geen verhaaltjes, die mijn ouders mij verteld hebben. Het begin is gemaakt; de blog heet: http://blog.seniorennet.be/loekie Ik wens jullie een heel fijne dag en voor de schaatsliefhebbers: veel schaatsplezier. Loek
Op 13 januari 1995 spoelden er even ten zuiden van Scheveningen 3 potvissen aan. Joekels waren het. Zij waren waarschijnlijk gedesoriënteerd en in ondiep water gekomen. Daar zijn ze waarschijnlijk gestorven. De volgende dag ben ik gaan kijken en heb een aantal vieze plaatjes geschoten. Gelukkig hangen er aan foto's geen vieze geurtjes, maar die dode potvissen stonken verschrikkelijk. Het wel weer een historisch plaatjes. Eet veel vis, maar gezond en fris.
Om 17.00 uur vandaag is er een informatie-avond in het museum, dat na een ingrijpende verbouwing, bijna klaar is om zowel Museum Scheveningen als het Zeemuseum als zijn nieuwe bewoners binnenkort te ontvangen. Deze twee musea zijn een fusie aangegaan en presenteren zich over een paar maanden als Muzee Scheveningen. Over een paar maanden, zodra de inrichting van het museum klaar is, zal Muzee Scheveningen zijn gasten in een totaal nieuwe entourage ontvangen. Scheveningen Haven, Scheveningen-dorp en Scheveningen-Bad, samen verbonden door de zee, zal deze band op een heel bijzondere wijze gaan tonen. Vanavond dan een nieuwjaarsreceptie en presentatie voor de sponsors en overige genodigden. Ik zal, gezien mijn verbondenheid met de Scheveningse cultuur en mijn relatie met beide musea, ook bij deze gelegenheid aanwezig zijn. Ik breng nu al een toast uit op het Muzee Scheveningen en wens hem een behouden vaart en "Al 't nôdege voor têd en eeuweg'êd". Dit is de Scheveningse nieuwjaarswens en betekent: al het nodige voor tijd en eeuwigheid.
Vandaag hoop ik aan mijn nieuwe blog te beginnen. Maar op dit blog heb ik voor de treinliefhebbers iets bijzonders. Oude locomotieven, door mij in 1991 gefotograffeerd, in het openlucht museum voor treinen, in Camlik, Turkije. Ik ken niet de types, ook niet de modelnamen.
Ik ben door heel Turkije gereisd. Meestal maak ik gebruik van autobussen. Een uitgebreid spoorwegnet kennen ze niet in dat land. En als er al een trein rijdt, dan is de snelheid zo laag, dat een ezel het zo ongeveer kan bijhouden. Het busverkeer is prima geregeld. Op de hoofdverbindingen rijden alle bussen met airconditioning. Het is verboden te roken en onderweg worden water en/of consumpties aangeboden.Ik reis meestal met de nachtbussen: ik kan er redelijk goed in slapen en zo kan ik overdag genieten van cultuur en natuur. Mijn favoriete standplaats is Kusadasi. De plaats telde in1987 ongeveer 10.000 inwoners, maar tegenwoordig ca. 50.000. De weekmarkt is de plaats, waar je zo ongeveer iedereen kunt ontmoeten: inwoners en toeristen. De groenten- en fruitprijzen zijn bepaald door de marktmeester en gelden voor iedereen. Hierbij een fleurig plaatje van de markt. Foto's zijn door mij gemaakt met een canon, welk type weet ik niet meer.
Nee, we gaan nog niet op vakantie; dat doen we pas in mei. Maar als ik nu naar buiten kijk - zwaar bewolkt en het lijkt wel of er sneeuw gaat komen - terwijl het gisteren zo heerlijk zonnig was, dan verlang ik wel naar een zonnig land, om mijn stijve botten weer wat energie te laten tanken. En als ik aan vakantie denk, dan denk ik aan Turkije; dat land met zijn vriendelijke bevolking, zijn cultuur en natuur. In 1987 kwam Annemiek, mijn vrouw, met het idee om eens een ander land te kiezen; zij mocht kiezen en koos: Turkije. En ik reageerde: Turkije???!!! Hoe kom je daar nu bij; dan kunnen we net zo goed naar de Schilderswijk (een wijk in Den Haag, waar veel Turken wonen). Achteraf heb ik spijt van dat negativisme: Turkije is zo'n ongelooflijk fijn vakantieland. We hebben er genoten. En toen de drie weken om waren, zei Annemiek: ik dacht dat we hier pas twee weken waren. Nu gaan we jaarlijks tenminste eenmaal naar ons "tweede vaderland". Hierbij een foto van het openbaar vervoer; gemaakt in juni 1989 op het spoorwegstationnetje te Selcuk.
De camelia begint alweer te kleuren. Het zal niet zo lang meer duren of de bloemen komen. Trouwens de krokussen staan al 5 centimeter boven de grond.Wel op een beschermde plek, maar wel buiten. Temperatuur hier op Scheveningen en vlak onder de kust was vonmorgen om 7.uur -4 graden. Valt dus wel mee. De zon schijnt mijn kamer binnen: dat belooft dus een mooie dag. Voor de noorderlingen in ons land schaatsplezier. Maar elders in Europa brrrr. Ijskoud en dan geen eten en/of verwarming. Doet me denken aan WO II, alleen was het toen niet zo koud als nu. Maak er een mooie dag van.
Deze foto is om de een of andere reden altijd al mijn lievelingsfoto geweest. Ik heb hem gemaakt met een twee-oog reflexcamera, zo ongeveer 20 jaar geleden. Ik liep in het park Clingendaal en zag deze twee kauwtjes. Het was winterstil en koud. Zo'n dag als vandaag.
Een blauwe envelop heeft in Nederland bijna altijd met belastingen te maken. En als zo'n ding in je brievenbus zit of achter de deur op de vloermat ligt, dan is het eerste waar je aan denkt: betalen. Bij mij lag die ook weer in de bus. Ik heb hem (of is het haar) nog maar niet geopend. Zo'n haast heeft dat nou ook weer niet. Maar op een dag zal ik dat ding moeten openen en dan... Ik zie liever vogels in de blauwe lucht; maar vandaag is de lucht grijs. Toch maar wat blauwe vogels bij elkaar geplaatst. Vogels en foto's uit 1992. Je ziet maar weer: foto's van vroeger; de herinnering blijft.
Op de foto zijn een aantal kinderen(leeftijdgroep 10 - 14 jaar) van de scoutinggroep St.Joris5 bezig met een anti-graffiti project, dat op 11 februari onthuld zal worden in Scheveningen. Het idee van het ontwerp is van de hele groep(14 kinderen) en ze werken er ook allemaal aan mee. Het wordt een heel mooi mozaïek, waarin veel elementen van de scouting zijn opgenomen. Als het onthuld is zal ik u een foto ervan laten zien.
In het register van belastingaanslagen over het aantal schoorstenen waarover een huis in 1606 beschikte, blijkt, dat 278 huizen voor een aanslag in aanmerking komen. Daarvan hebben 21 bewoners 'door de groote armoede' geen vermogen en middelen om te betalen. Vermoedelijk gaat het hier om de stad Den Haag. Scheveningen heeft in 1632 slechts 222 huizen. Maar... uit dat register blijkt nog meer! Namelijk, dat 19 inwoners van Scheveningen door de Duinkerker kapers waren gevangen genomen! Ik weet niet hoe het met die gevangenen verder is afgelopen. Na 400 jaar zullen ze wel als spoken door het Vlaamse land dwalen.
In 1958 vestigt de Norfolkline zich in Scheveningen met aanvankelijk Colchester als Engelse haven. De Norfolkline vervoerde veel groenten en fruit naar Engeland en kreeg dan ook als snel de bijnaam "de Tomatenlijn". Omdat Great Yarmouth minder afhankelijk is van het tij wordt deze plaats de Engelse haven voor de Norfolkline. Op de plaats van het voormalige eiland "Vlook" komt in 1973 de derde binnenhaven, die door de Norflokline geëxploiteerd wordt als roll-on-roll-off- en containerterminal. In 2006 zullen de scheepsactiviteiten worden verplaatst naar Vlaardingen; de administratie blijft vooralsnog gehandhaafd in Scheveningen.
Gisteren heb ik jullie verkeerd voorgelicht. Je zou maar van plan zijn mij te bezoeken en dan sta je voor het verkeerde huis. Op de getoonde foto meldde ik, dat ik woon ter hoogte van de kruiwagen. Ik heb de kruiwagen wel even moeten verzetten, want ik zat echt verkeerd. Ik heb mijn huisraad maar op de kruiwagen geladen en ben met mijn vrachtje door de zandvlakte heen tot achter de berg (links op de foto) gezeuld, daar in de buurt van de kraan, bij dat muurtje, want daar moest ik zijn. Op de nieuwe foto: het witte muurtje is het fundament van ons appartementengebouw. Ter hoogte van dat bosje betonijzers, ga je zeven etages omhoog en dan kan je bij mij binnenkijken. Ons appartementengebouw draagt de deftige naam: Plaza Leonardo da Vinci (hoe komen ze erbij, daar midden in het hart van de badplaats, waarvan Jacob Pronk in 1818 de grondlegger was!!).
In 1866 wordt de Haagsche Tramweg Maatschappij H.T.M. opgericht (en bestaat dit jaar dus 140 jaar. Proficiat!) en laat in de zomer van 1890 op het traject Kurhaus-Wittebrug-Plein een accutram rijden. Bij de stopplaats Wittebrug is onder auspiciën van de Stichting Straatkunst op Scheveningen(een anti-grafitti-organisatie) door Scheveningse kinderen in het jaar 2005 een project gerealiseerd. Het project is een kleurrijke impressie van wat Scheveningen toen al en nu nog is: haven, dorp en badplaats. Ik ben trots op deze stichting, waarvan ik al 10 jaar voorzitter mag zijn.
Foto hiernaast genomen in juli 1996: op de plaats waar nu de kruiwagen staat en dan op de zevende verdieping is nu ons appartement. Destijds niet geweten, dat wij hier ooit zouden komen wonen. Zoekend naar iets anders kom je toch steeds weer wat onverwachts tegen.Nooit geweten dat ik deze foto destijds genomen heb. Toen Gevers Deynootweg nu Palaceplein.
Ik kon gisteravond de slaap maar niet vatten en lag te luisteren naar de stilte van de nacht. En toen kwam ik tot een ontdekking: 'de stilte van de nacht is vol geluiden de brommende motoren van de tram die veel te laat te hard door de straat gaat de stilte van de nacht is vol geluiden' en zo kan je doorgaan met: de klikklakkende hakken van de dame die een bezoek heeft afgelegd; het krakende geluid van de krimpende kast; het slaapgeronk van mijn gade. Inderdaad: de stilte van de nacht is vol geluiden.
Omstreeks 1952 maakte ik mijn eerste foto's; omstreeks 1955 maakte ik mijn eerste moderne schildering. Daarna was het een tijdje stil. In 1960 moest ik een belangrijke beslissing nemen, die mijn leven totaal zou veranderen. Een schreeuw om begrip. In die tijd van zoeken had ik echt hulp nodig, die niemand mij echter kon geven. Het was een beslissing, die ik zelf moest nemen. Toen schilderde ik het schilderijtje, dat hiernaast staat afgebeeld. Slecht 18,5 x 18,5 centimeter. Ik heb toen de beslissing genomen en er nooit spijt van gehad. Ook dit schilderijtje kwam ik vanmorgen tegen in de berging. Wat die potvissen niet teweeg kunnen brengen!!!
Heeft u dat ook wel eens, dat u wat zoekt en heel wat anders vindt dan u eigenlijk zocht. Zo verging het mij vandaag. Op 13 januari 1995 spoelden er drie potvissen aan op het strand tussen Scheveningen en Kijkduin. Ik heb daar destijds een serie foto's van gemaakt. Eén van die foto' wilde ik u vandaag laten zien. Dus snel naar de berging om die foto's op te halen, maar misgegrepen. Ik vond wel een andere foto, die ik maakte in mei 1990 en die deed mij denken aan de fantastische vakanties, die ik regelmatig in Turkije doorbreng. Deze foto geeft zo mooi de sfeer aan van het toenmalige Kusadasi. Nu is Kusadasi een van de bekende toeristische plaatsen, die echter nog steeds de sfeer van het oude dorpje ademt.
Tot aan 1874 haalden de mensen Scheveningen het benodigde drinkwater uit de sloten of werd het opgepompt uit natuurlijke bronnen. Erg hygiënisch was dat niet en soms braken er epidemieën uit, waardoor vele mensen stierven. Zoals de choleraepidemie in 1865. In 1871 wordt door het gemeentebestuur van Den Haag besloten tot de oprichting van de duinwaterleiding. In 1874 komt het eerste drinkwater via de in de duinen gebouwde watertoren eindelijk bij de mensen, vaak nog via één centrale kraan voor meerdere gezinnen tegelijk. De oude watertoren staat er nog steeds. Maar het water wordt nu via diepinfiltratie gewonnen.
op de nieuwjaarsreceptie van het Stadsdeel Scheveningen. Hoge pieten, bekenden, vrienden, wethouders: maar alles in een gemoedelijke sfeer, met hapjes, drankjes en muziek. Een korte speech en praten over voornemens, die je op 1 januari hebt genomen, maar inmiddels al lang weer vergeten bent. Toch wel belangrijk ook zo'n bijeenkomst. Je kan even lekker bijpraten en actie ondernemen: lobbyen noemen ze dat. Ervoor zorgen, dat je niet teveel alcoholische consumpties naar binnen stuurt, want dan wordt het gemakkelijk dronkemansgel...!
Vanmorgen eerst maar eens begonnen met het opschonen van mijn gastenboek. Het was zo vol gelopen, dat het steeds langer duurde om een bericht te verwijderen. Dus nu maar even de bezem er door gehaald: zo iets van schoonmaakwoede. Voor het vervolg dat boek maar goed in de gaten houden. Het is nu bij mij 10.38 uur: eerst maar even een bakje doen (dat is een Scheveningse uitdrukking en betekent even een kopje koffie drinken) met 'n kookje. Een hele prettige dag en straks kom ik nog wel even terug.
Nog één vogelplaatje en dan voorlopig niet weer. Morgen begin ik aan een ander onderwerp. Op de foto twee zeevogels, gefotografeerd in het noordelijke gedeelt van de Noordzee. De bovenste van de twee vogels is de grote jager, de ander de grote mantelmeeuw. De grote jager komt aan de Nederlands Noordzeekust maar heel weinig voor, de grote mantelmeeuw kunt u wel vaken waarnemen.
Aan boord van de Wiron 6, op 60.52 N en 0.52 O, heb ik de Jan van Gents gefotografeerd. Deze prachtige vogels zwermden rondom het schip. Soms allemaal van stuurboord naar bakboord en een tijdje later van bakboord naar stuurboord. Een fantastisch gezicht, dat ik nooit zal vergeten. Met dank aan Jaczon en de bemanning van de Wiron 6 voor deze onvergetelijke ervaring.
Ik zat vanmorgen te lezen in het boek 'Dwars door de duinen' (ISBN 90800-31178) en kwam de volgende informatie tegen; al in de 16e eeuw was er een bloeiende vishandel in Scheveningen, met export naar o.a. België en Duitsland. Toch leuk om te weten, dat Scheveningen al veel eerder bekend was als vissersplaats dan als badplaats. Monumenten uit die tijd zijn er helaas niet meer, met uitzondering van de Oude Kerk. Toch wel jammer, dat van het echte oude dorp nog maar zo weinig over is.
De zon heeft met gulle hand licht over duin en strand gestrooid.
Meestal zit ik al vroeg achter mijn scherm, maar vanmorgen heb ik eerst een duin- en strandwandeling gemaakt. De zon ging zo mooi op dat ik wel naar buiten moest. Het gras was berijpt en de temperatuur onder nul. Eerst naar de Harstenhoek, een natuurbeschermd gebied, en Meijendel, het duinwater gebied: prachtig dat mooie ochtendlicht over die duinen. Daarna naar het strand, dat nog geheel verscholen lag in de schaduw van de duinen. Dicht bij zee kwam langzaam de zon over de duinen kijken. De foto is vanmorgen gemaakt.
een muistroom op het strand ontstaat bij afnemend tij. Het lijkt wel een brede rivier. En toen dacht ik: denkend aan Holland zie ik brede rivieren traag door oneindig laagland gaan.
van iedere dag. Alleen zien we ze op Scheveningen steeds minder: die kleine, brutale en o zo vriendelijke mussen. Gebrek aan open gebied en broedmogelijkheden in de verstedelijkte gebieden hebben deze vogeltjes tot bezienswaardigheden gemaakt.
en daarom begroet ik u met een tapijt van bloemen. Ik houd van bloemen en er gaat geen dag voorbij of er is bloemenvreugde in mijn huis en dat komt niet alleen door mijn eigen zonnebloemetje. Zomer of winter: bloemen zijn er altijd. Een fijne dag gewenst.
Een boeketje bloemen gefotografeerd in mijn eigen huis.
Wat zal de wereld er schoner uitzien, als de hondenbezitters de poep van hun hond op straat zelf opruimen. Want poep aan je schoen dat is pas pech, maar ja dat overkomt je bijna dagelijks. Een strontcompositie; de foto's werden deze ochtend gemaakt in de directe omgeving van mijn appartement. Hondenpoep: de ergernis in onze 'schone' stad. Bewonder de stad, maar kijk regelmatig naar beneden.
Gelooft u daarin. Ik heb er nooit in geloofd. Maar vanmorgen ben ik toch gaan twijfelen toen ik de kranten doornam. Wat is dat nou? In de Telegraaf staat op de voorpagina: "weinig pech op vrijdag de 13e" en in de AD staat op de frontpagina: "in bed blijven op vrijdag de 13e"en op pagina 11 (waarom niet op 13?) "vaker ongeluk op vrijdag de dertiende" en op dezelfde pagina "op andere dagen heb ik net zo veel pech". Wat is dat nou: ik heb denk ik pech dat ik vandaag de krant van de 13e heb ontvangen. Wat een pechdag. Wat mij betreft: voor jullie allemaal een prettige dag. Ik sla de dertiende maar weer eens over: dat doen de hotels ook, die kennen geen dertiende etage.
Hoewel mijn hobby fotograferen is ben ik van categorie veranderd. Fotograferen lijkt steeds meer de weg op te gaan van manipuleren met de realiteit. Foto's veranderen alsof het schilderijen zijn... daar hebben we toch schilders voor. Foto's tot bewegende beelden maken... daar hebben we toch film en video voor! Foto is toch nog steeds het vastleggen op de gevoelige plaat van een waarneming, een actualiteit, een ervaring. Ik vind de actualiteit, zoal ik die beleeft belangrijker dan het manipuleren van beelden. O ja, er zijn best wel blogs met mooie foto's; kijk o.a. maar eens bij friends en bij de fotoclubs. Ik ben dus overgestapt naar actualiteit. We zien elkaar daar wel weer.
Het zit potdicht. Zicht zeer slecht. Toch zal ik er dadelijk even uitmoeten. Ik had al een afspraak gemaakt en bij mij geldt de regel: afspraak is afspraak. Tenzij het natuurlijk echt niet mogelijk is. Dan zal ik afbellen en sorry zeggen. Dan zal er zeker begrip zijn aan de andere kant van de lijn. Hoewel... ik heb het een keer meegemaakt, dat als gevolg van ijzel al het verkeer in Scheveningen onmogelijk was; toen ik mijn werkgever belde - slechts 4 kilometer verwijderd van mijn toenmalige woning - geloofde hij mij niet, want de zon scheen volop 4 kilometer verder. 's-Middags om vier uur was er pas weer verkeer in Scheveningen mogelijk. Maar hij trekt wel op die mist. Op de foto het uitzicht vanaf mijn appartement, vanmorgen 9.10 uur.
Scheveningen ligt aan de Noordzee, dat weten we allemaal. En als je aan Scheveningen denkt, dan denk je aan strand, zee, duinen. Maar in de omgeving van Scheveningen is veel meer te beleven. Als de zon eens niet schijnt, kan het best heerlijk fietsweer zijn. Dan is een duinentocht onvergetelijk, of... even de andere kant uit, in zuid-oostelijke richting, dan kom je terecht in de Hollandse polders. Met zijn koeien, zijn poldersloten, prachtige vergezichten en molens. Hiernaast de molens bij Driebruggen.
Vanmorgen problemen gehad met de server: 'http-fout 500 interne serverfout'. Daarnaast nog een probleem: de server had op een van mijn klantnummers mijn nieuwe adres (nieuw sinds maart 2005) niet verwerkt. Het blijkt dat de databestanden bij de server niet zijn gekoppeld. Dit soort problemen komt gelukkig bij Planet internet niet vaak voor, maar het kostte mij wel 45 minuten bellen. Ik heb de telefoonkosten maar bij hen neergelegd. Kijken hoe zij reageren. Het weer is somber en met vrij veel wind. Toch ga ik vanmiddag maar sporten. Dat doe ik trouwens tenminste 3 keer per week in een fitnesscentrum. Eerst cardio en dan fitness. Je voelt je wel lekker na zo'n inspanning. Even de messen slijpen voor een goede oefening. Ik wens jullie een sportieve dag. Groetjes Loek
Scheveningen is niet alleen bekend als vissersdorp en badplaats, maar herbergt binnen de stadsdeelgrenzen ook vele musea: Gemeente Museum, Fotomuseum, Gem, Museum Beelden aan Zee, Muzee Scheveningen, Museon, Kikkermuseum, Museumschip Hr.Ms.Mercuur, Nico's Toverlantaarn Museum. In Scheveningen hoef je je op cultureel gebied nooit te vervelen en met Den Haag als internationaal centrum zijn de mogelijkheden schier eindeloos. Scheveningen en Den Haag: er is altijd wel wat te beleven. Bijgeplaatste foto heb ik gemaakt in het voormalige Museum Scheveningen. Dit museum is nu in de verbouwing en wordt binnenkort samen met het Zeemuseum als Muzee Scheveningen heropend.
Dit is het wapen van Scheveningen. En onder het schild de spreuk "concordia constans". Een spreuk, die moeilijk te vertalen is. Je zou kunnen beginnen met: altijd saamhartigheid. Of: eeuwige eensgezindheid. Of: blijvende eendracht. Of: saamhorigheid. Is de spreuk hier bedoeld als wens? of wil het uitdrukken dat er al iets is. Scheveningen is te groot en te verscheiden om te zeggen, dat alle neuzen dezelfde kant uitwijzen. En toch hebben alle inwoners van stadsdeel Scheveningen iets van verbondenheid, iets, dat zij samen delen. De binding met de zee, de trots op hun woonomgeving. In één ding zijn wij Scheveningers het in ieder geval met elkaar eens: we wonen niet in Scheveningen, maar op Scheveningen. Laten we het daar maar voorlopig op houden. Vanuit Scheveningen in ieder geval een fijne dag gewenst.
Misschien had u het zelf al ontdekt. Als je een tekst met foto toevoegt, dan kan het gebeuren, dat het lang duurt voordat de foto op je blog zichtbaar is. Als dat voorkomt, voeg dan direct een nieuw bericht toe: zet bij titel een . (punt) en ook in de tekstblad. Doe toevoegen en de verlate foto verschijnt direct. Vergeet daarna niet het laatste bericht te verwijderen.
Eindelijk daar komt die dan: de zon. Hij had mij vanmorgen al vroeg moeten wekken, maar hij bleef verscholen achter de wolken. Met andere woorden ik heb me dus verslapen. Normaal sta ik om 7.00 uur op (in de winter, in de zomer veel vroeger), maar nu was het al ruim 3 kwartier later. Ik hoop maar dat die echt doorkomt en dat we - wat het weer betreft - een zonnige dag tegemoet gaan. Ik wens jullie allemaal een prettige zondag.
foto: zojuist genomen: een magere opkomende zon boven de stad.
Op de achtergrond zingt Enya haar lied "Amarantine". Ik houd van Ierse muziek. Zo luister ik ook graag naar Clanad. Annemiek heeft gisteren een bosje mimosa meegenomen. Zelf koop ik zelden bloemen. Nou ja, als ik wat goed moet maken, maar dan wordt het toch meestal een plant. Er staan maar weinig planten in huis: als ik iets meeneem, dan is het meestal iets voor lange duur. Van die mimosa heb ik een aantal foto's gemaakt. De kleur is zo mooi en de bloem zo fragiel. Ik heb bewust het midden onscherp gelaten om de omtrek te accentueren, waardoor de bloemen meer volume krijgen. Bij mimosa denk ik ook wel eens "de winter is vergangen". Ik groet u met deze foto. Ik hoop dat u dit waardeert. Vriendelijke groet, Loek.
Vanmorgen weinig tijd om wat te schrijven. Op de eerste plaats moet ik mijn vrouw, Annemiek, helpen met haar weblog. Zij heeft het in haar hoofd gehaald ook een weblog op het seniorennet te zetten. Ik moet alles nog controleren of het wel goed is, maar uiteindelijk moet ze het zelf helemaal alleen kunnen doen. Ze heeft de beschikking over een digitale camera en zal binnenkort komen met haar eigen foto's. Haar blog heet: "van alles en nog wat". Dat belooft wat. Na 43 jaar huwelijk hoor ik dan eindelijk eens hoe de vork in de steel zit.
voor iedereen, die vandaag wat te vieren heeft: een verjaardag, een bruiloft, een verloving, de geboorte van een kleinkind of voor iemand, die net begonnen is met zijn(haar) eerste blog. Een bloemetje uit vriendschap. Gewoon even een bloemetje. Fijne dag vandaag
De begraafplaats is aangelegd in 1778 en omvatte 15 kelders. Op 11 mei 1780 vindt de eerste begrafenis plaats. In 1792 zijn er inmiddels 72 kelders. In 1976 laat Leendert Jol een doodgeboren kindje hier begraven, waardoor voorkomen wordt dat de begraafplaats geruimd zou mogen worden. Er zijn hier veel bekende personen begraven: o.a. Betje Wolff, Aagje Deken, G.Groen van Prinsterer, Abraham Perrenot. Meer over deze begraafplaats kunt u lezen op de website: http://www.dodenakkers.nl/plaatsen/ternavolging
De eerste openbare begraafplaats in Nederland buiten de bebouwde kom is de begraafplaats Ter Navolging in Scheveningen. Deze begraafplaats is nu omringd door vele gebouwen, maar in de tijd dat Abraham Perrenot (1726 1784) deze begraafplaats stichtte (1780) lag deze ver buiten de bebouwde kom van het toenmalige vissersdorp. Op deze begraafplaats is in 1980 een gedenksteen ingemetseld, waarop vermeld staan: de naam van de stichter, zijn geboorte- en sterfjaar, alsmede een Latijnse tekst (plus vertaling). Ik vermeld hier de vertaling: Mijn rottende overblijfselen moeten verre van de stad liggen. Daar ik levend vermeed iemand te benadelen wens ik zulks ook na mijn dood niet te doen. Dit dus ter navolging.
Het stukje Belgisch Park, dat niet op de vorige foto staat. Bij het pijltje en de daarbij behorende rode tekst, daar woon ik. Van daaruit heb ik een prachtig uitzicht over mijn wijk met Den Haag als de skyline in het zuidoosten. Het hele jaar door een prachtige zonsopkomst, als die zich tenminste niet verschuilt achter een dik wolkendek. Nu weten jullie zo ongeveer alles van mij, behalve mijn pincode en die vertel ik niet. Tot de volgende keer.
Vanaf de kerktoren maakte ik veel foto's van de omgeving o.a. van de wijk Belgisch Park, de wijk waarin ik woon. De hele wijk kon niet op één foto. Het appartementengebouw, waarin ik woon, is net niet in beeld. Het ligt net links buiten de foto. Misschien straks nog. Het Belgisch Park strekt zich uit over het gebied, dat ligt direct achter het gele (kantoor)gebouw midden op de foto. In Den Haag ben ik dus een 'Belgisch Parker'.
En nu dan een samenvoeging van beide foto's die ik vanaag op he blog zette. Gemaakt met het hulpprogramma van Canon: Stich. Hiermee kan je een aantal foto's samenvoegen tot een panorama.
Vanaf die kerktoren kan je zo in de achtertuin van de omliggende woningen kijken. Een beetje brutaal is dat wel. Maar met fotograferen moet je wel rekening houden met de privacy van de ander. Gelukkig doen wij in Holland niet zo moeilijk. We sluiten 's-avonds ook niet de overgordijnen. Iedereen mag binnenkijken zolang hij maar niet staat te gluren. Het geeft je ook een veilig gevoel op straat als het avond is: de mensen zien je of kunnen je in ieder geval zien. Maar deze keer keek ik alleen maar in het achtertuintje van de mensen en naar die mooie achtergevels.
ziet de wereld er heel anders uit. Ik fotografeerde de badplaats Scheveningen vanaf de kerktoren van de Onze Lieve Vrouw van Lourdes, een voormalige katholieke kerk. (De laatste keer dat ik deze toren mocht beklimmen). Wat is alles klein als je daarboven staat. Poppenhuisjes en speelgoedautootjes, Vanaf de straat kijk je vol ontzag naar omhoog en nu...alles is maar betrekkelijk.
Een nieuwe dag in het nieuwe jaar. Een nieuwe werkdag: vandaag wensen we de baas, onze collegae op kantoor, het werk of de mensen die wij gisteren niet ontmoet hebben een heel gelukkig en gezond jaar toe. En dan begint het weer. De goede voornemens...we zien wel wat daarvan komt. In ieder geval moeten de extra kilootjes van de laatste week wel even weggewerkt worden en zullen we even moeten wennen om onze rookgewoontes aan te passen. Zelf ben ik geen roker, maar de extra kilootjes moeten er toch wel af. Eén voornemen moet in ieder geval worden uitgevoerd. Op de foto staat een bloempot met 5 amaryllissen, die ik een dezer dagen van een vriend kreeg. In de zwarte aarde ontwikkelen de bollen zich en op zekere dag komt de bloem tevoorschijn. En dan weten we, dat het bijna voorjaar is. Fijne dag.
Aan de nieuwjaarsduik te Scheveningen namen 10.000 personen deel. Meer mogen er niet meedoen. Maar ik weet dat er veel mensen zonder inschrijving te water zijn gegaan. Deze unieke opname is speciaal gemaakt voor het seniorennet. We zijn alle kranten voor. Even meebibberen en dan maar snel een nieuwjaarsborrel om weer wat bij te komen.
Vandaag om 12.00 uur storten zich weer meer dan 10.000 feestvierende, uitgelaten en verkleumde nieuwjaargangers in het zilte nat van de Scheveningse branding: temperatuur van het water 8 graden bij een lucht temperatuur van ca 6 graden, brrrrr. Ik moet er niet aan denken. Ik ga natuurlijk wel kijken bij zo'n nieuwjaarsduik: lekker warm aangekleed en mijn fototoestel in de aanslag om deze natte pret vast te leggen. En daarna: op de feestelijke receptie bij de fitnessclub mijn verkleumde lijf te verwarmen met een heerlijke borrel. Ik wens jullie allemaal een gezellige nieuwjaarsdag.