NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • Het onderwijs is nu officieel in crisis - Karel Verhoeven - DS 05 04 2019
  • Kwaliteit onderwijs moet omhoog, maar zonder gelijke onderwijskansen los te laten' - Elisabeth Meuleman - Knack Opinie - 03 04 2019
  • Onderwijslat moet lager - Lieven Boeve - VRTNWS - 28 03 2019
  • Filosofe Alicja Gescinska stapt via Vlimmeren de Europese politiek in - GVA 19 maart 2019 (editie Kempen)
  • Engels de meest geschikte taal voor internet - Senne Starckx - EOS
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Taaldemocratie
    Taalkundig-culturele democratie kan slechts gerealiseerd worden door gebruik van een Gemeenschappelijke, Eenvoudige, Neutrale, Tweede (= G.E.N.T.) taal, zoals het Esperanto.
    09-02-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Is het tijd voor één gemeenschappelijke Europese taal?

     

    http://www.europahoortbijnederland.nl/discussie/is-het-tijd-voor-een-gemeenschappelijke-europese-taal/alle-reacties/#comments

    ‘Tekort aan tolken Engels bij de Europese Unie’ kopten de kranten kort geleden. “Nederlanders moeten van de Vlamingen leren trots te zijn op hun taal”, zei staatssecretaris Frans Timmermans (Europese Zaken) onlangs in Antwerpen tijdens een bijeenkomst met de Vlamingen. Elkaar verstaan in de Europese Unie én aandacht en trots voor de nationale taal: is het tijd voor één gemeenschappelijke Europese taal?

    Binnen Europa worden 239 talen gesproken. De Europese Unie heeft 23 officiële talen. Alle besluiten van de EU-instellingen worden in die 23 talen vertaald. Ook tijdens de vergaderingen wordt er druk getolkt en via ‘oortjes’ gecommuniceerd, zodat iedereen de vergadering kan volgen. Na de vergadering praat men vervolgens voornamelijk Engels en Frans op de gangen.

    De EU zet zoveel mogelijk tolken in, zodat iedereen elkaar kan verstaan. Ook wil de EU hiermee meertaligheid bevorderen om respect voor elkaars verschillen te bevorderen. Het is daarom ook een probleem, als er een tekort aan tolken ontstaat.

    • Of is er een andere manier om elkaar goed te verstaan in de Europese Unie?
    • Wat te denken van één gemeenschappelijke Europese taal?
    • Zal dat het gewenste effect van onderling begrip en gemakkelijke communicatie versterken?
    • Strookt zo’n taal met het EU-beleid van respect voor diversiteit van taal?
    • Wat betekent één Europese taal voor het behoud van eigen taal?
    • Of vind je het een idee om een al bestaande taal als Engels en Frans in te voeren als leidende taal in  de EU?

    In 2004 haalde een voorstel voor één gemeenschappelijke Europese taal, het Esperanto, het niet in het Europees Parlement. Het Poolse Europees parlementslid, Małgorzata Handzlik, pleitte daar toen voor. Is de discussie van één gemeenschappelijke Europese taal vijf jaar later weer actueel?



     

     D.P. Beerda  09-02-2009  12:51

    Er is een enorme verscheidenheid aan talen op de wereld. Elke taal heeft haar eigen waarde, haar eigen cultuur en elk persoon voelt, beleeft en droomt in zijn of haar eigen taal. Voor communicatie buiten je eigen groep is het echter nodig een andere taal naast je eigen taal te leren. Wereldwijd zijn er 6.912 officieel erkende talen, Europa kent binnen haar grenzen 239 verschillende talen.(1) Internationale communicatie wordt met zoveel verschillende talen snel ingewikkeld.

    Binnen de Europese unie worden sinds 1 januari 2007, 23 talen gebruikt. Met 23 officiële talen zijn 506 talencombinaties mogelijk, aangezien elke taal vertaald kan worden in de 22 andere.(2)Om deze uitdaging aan te kunnen beschikt het Europees Parlement over diensten voor vertolking, vertaling en controle van juridische teksten. Deze tolken kosten niet alleen geld, al dat vertaalwerk zorgt er ook voor dat de communicatie langzamer verloopt omdat overal een stap tussen zit. Met deze 23 talen vergt de Europese samenwerking al een monsterinspanning, en dit terwijl er in de EU nog maar 1/10 van de talen die er in totaal in Europa zijn wordt gebruikt. Op het moment dat we alle 239 talen die Europa rijk is zouden gebruiken, zijn er maar liefst 56.882 talencombinaties mogelijk. Het is helder dat dit een een zeer complexe operatie gaat worden en wellicht een onbegonnen taak is.

    Is er een oplossing voor dit Europese taalprobleem? Zou er niet een oplossing bedacht kunnen worden die ervoor zorgt dat we binnen Europa met 1 taal in de internationale gemeenschap communiceren terwijl we de diversiteit van alle 239 talen die we hebben binnen Europa kunnen waarborgen? Wat zouden de kenmerken van zo een gezamenlijke taal moeten zijn?

    Als eerste zou het handig zijn dat de taal relatief gemakkelijk te leren is. Op die manier is de taal zo toegankelijk mogelijk en vergt het een minimale inspanning van de mensen om maximale communicatie mogelijk te maken. Daarnaast zou het praktisch zijn als de taal politiek neutraal is en niet toebehoort aan een bepaald land, natie of politiek systeem. Onderlinge nationalistische spelletjes van elkaar dwarsbomen en toch net de eigen taal iets belangrijker vinden dan die van je buurland zijn dan niet meer nodig. Het zou een taal zijn die ervoor zorgt dat alle mensen die deze taal spreken op gelijke voet staan met elkaar. Nu leren grote landen vaak geen enkele buitenlandse taal terwijl kleinere landen er vaak meerdere leren. Als er vervolgens communicatie plaatsvindt tussen de partijen dan zijn de mensen die de taal vanaf de geboorte spreken ook nog eens in het voordeel. Het zou dus een taal moeten zijn die ervoor zorgt dat alle huidige bestaande talen binnen Europa met evenveel respect behandeld worden en dat hun waarde gewaarborgd blijft.
    Kortom een taal die eenvoudig te leren is, die politiek neutraal is, die gelijkheid onder de sprekers voorstaat en die de huidige diversiteit van talen binnen Europa respecteert. Dat zou ideaal zijn.

    Gelukkig hoeven we niet ver te zoeken want deze taal bestaat al. Een taal die aan al deze vereisten voldoet is Esperanto. Esperanto zou ideaal zijn als gezamenlijke internationale taal in Europa. Als ieder land in Europa Esperanto als gezamenlijke Europese taal invoert naast haar eigen taal dan zijn er voor Europese samenwerking geen 56.882 talencombinaties maar slechts 239 nodig, terwijl alle talen in Europa dan gelijkmatig gerespecteerd worden. Dit zorgt voor een veel simpelere en efficiëntere manier van communicatie. Dit bespaart niet alleen heel veel kosten, het maakt de communicatie tussen landen binnen Europa aanzienlijk sneller en efficiënter.
    Esperanto kan er daarnaast voor zorgen dat Hongaren op gelijke voet kunnen communiceren met Engelsen en dat de Finnen en de Italianen gezellig bij elkaar op vakantie kunnen zonder grote communicatiebarrières.
    Frankrijk, Engeland, Duitsland en Spanje hoeven niet langer te ruziën over wie precies wiens taal juist wel of niet zou moeten leren, en kleine landen zoals Nederland hoeven niet langer 3 tot 4 talen te onderwijzen maar kunnen met 1 of 2 talen terecht zodat er meer tijd vrij komt voor andere belangrijke vakken.

    Esperanto als gezamenlijke Europese taal geeft tevens een eigen identiteit aan Europa. Noord-Amerika heeft het Engels, China het Mandarijn, Rusland het Russisch en India het Hindi-Urdu,(3)hoe mooi zou het zijn als Europa dan haar eigen taal heeft. Aangezien Esperanto relatief gemakkelijk te leren is, is het ook een gebaar naar de gebieden buiten Europa. Zij hoeven slechts Esperanto te leren om met alle landen van Europa te kunnen communiceren. Het invoeren van Esperanto binnen Europa kent daarom alleen maar voordelen, omdat internationale communicatie er een stuk simpeler en toegankelijker op wordt.

    Als iemand 20 jaar geleden had geroepen dat het grootste deel van Europa een gezamenlijke munt zou hebben, was die persoon waarschijnlijk voor gek verklaard. Nu is de Euro onbreekbaar en een van de stabielste muntsoorten op het wereldtoneel. Wellicht dat het idee van Esperanto als gezamenlijke Europese taal mensen nieuw voorkomt en wellicht ietwat ambitieus gevonden wordt. Maar Esperanto kan net zo een succes worden als de Euro, misschien zelfs wel groter want is communicatie en onderling begrip uiteindelijk niet belangrijker dan geld?

    Esperanto kan Europa een gezamenlijke identiteit geven met behoud van alle diversiteit. De communicatie tussen de verschillende Europese landen zou dusdanig verbeteren dat Europa veel sterker op haar eigen benen staat. Europa zou een plek worden waar we niet alleen overal met hetzelfde geld terecht kunnen, maar waar we elkaar ook allemaal kunnen verstaan in onze gezamenlijke tweede internationale taal.

    Na de Euro, is het nu tijd voor Esperanto in Europa!

    Bronnen:
    (1)http://www.nvtc.gov/lotw/months/november/worldlanguages.htm
    (2)http://www.europarl.europa.eu/parliament/public/staticDisplay.do?id=155&pageRank=2&language=NL
    (3)http://www.nvtc.gov/lotw/months/february/hindi.html

     

    09-02-2009 om 00:00 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    12-02-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.E.U. : goed en efficiënt bestuur? / chu bona kaj efika regado?

    Communicatie in Europese Unie en Wereldesperantobond

    Komunikado en Eŭropa Unio kaj Universala Esperanto-Asocio

     

                              E.U./EU

                       W.E.B./UEA.

     

    * Plenaire zitting/Plena kunsido:

       - leden/anoj: 785 (1)

       - lidstaten/ŝtatoj: 27 (1)

       - werktalen/laborlingvoj: 23 (2)

       - vertalers/tradukistoj: ? (max/maks.700 (3)

       - tolken/interpretistoj: 800 => 1.000 (2)

     

    * Vertaalkosten alle EU-instellingen

       Tradukkostoj de ĉiuj EU-institucioj :

            in/en 2006: 800 milj. € (4)

     

    * Systeemevaluatie/sistemevaluado:

    + : democratisch: iedereen spreekt eigen taal

         demokrata: ĉiu parolas la gepatran lingvon

    + : respect voor ieders taal en cultuur

         respekto por ĉies lingvo kaj kulturo

    : ingewikkeld : via tolken      

        malsimpla, perinterpretista

    : onpraktisch en inefficiënt

         malpraktika kaj malefika

     : technische voorzieningen vereist

         ebla nur en ekipitaj lokoj

    : geldverslindend en steeds toenemend

         kostega kaj ĉiam plialtiĝanta

     

    * Wereldcongres/Universala Kongreso:

       - deelnemers/partoprenantoj: ± 2000

       - landen/landoj: ± 60

       - werktaal/laborlingvo: 1

       - vertalers/tradukistoj: 0        

       - tolken/interpretistoj: 0

     

    *Vertaalkosten alle W.E.B.-activiteiten:

      Tradukkostoj de ĉiuj UEA-aktivecoj:

            sedert/ekde 1905: 0,0 €

     

    * Systeemevalutie/sistemevaluado:

    + : democratisch: niemand spreekt eigen taal

         demokrata: neniu parolas la gepatran lingvon

    + : respect voor ieders taal en cultuur

         respekto por ĉies lingvo kaj kulturo

    + : eenvoudig: van mens tot mens

         simpla, de home al homo

    + : praktisch en efficiënt

         praktika kaj efika

    + : onvoorwaardelijk: altijd en overal

          senkondicha: chie kaj chiam

    + : kostenloos in alle omstandigheden

         senkosta en ĉiuj kondiĉoj 

     

    Referenties/referencoj:

     

    (1): http://www.europarl.europa.eu/parliament.do?language=NL&id=146  

    (2): http://www.europarl.europa.eu/parliament/public/staticDisplay.do?language=NL&pageRank=4&id=155  

    (3): http://www.europarl.europa.eu/parliament/public/staticDisplay.do?id=155&pageRank=3&language=NL

    (4): http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference=MEMO/06/173&format=HTML&aged=1&language=NL&guiLanguage=en 

     

    ***************************************************************************        

    Commentaar/Komentario.

     

    - Waarom kan de modale burger dat wél en de elite niet?

       Kial la elito ne kapablas fari kion faras la modala civitano ? 

     

    -  Als de E.U. jaarlijks een fraktie van dat bedrag zou besteden aan onderwijs van het Esperanto, dan zouden niet alleen 785 Europarlementsleden maar ± 500 miljoen Euroburgers met elkaar kunnen communiceren, zonder tolken, van mens tot mens, met respect voor elkaars taal en cultuur.

     

       Se ĉiujare E.U. dediĉus onon de tiu sumo al la instruado de Esperanto, ne estus nur 785 eŭropaj parlamentanoj, sed 500 milionoj da eŭropaj civitanoj, kiuj povus interkomuniki sen interpretistoj, de homo al homo, en reciproka respekto de la lingvo kaj de la kulturo de ĉiuj.

     

    - In het huidig tolkensysteem zijn er 23 x 22 = 506 combinatiemogelijkheden. Als iedere tolk een G.E.N.T.-taal, zoals het Esperanto, zou beheersen, kan het aantal combinaties herleid worden  tot 23 x 2 = 46, wat reeds een enorme kostenbesparing zou betekenen.

     

       En la nuna interpretadsistemo estas 23 x 22 = 506 kombineblecoj. Se ĉiu interpretisto regus K.S.N.D.-lingvon, kiel Esperanton, la nombro de kombineblecoj povus reduktatiĝi al 23 x 2 = 46, kio jam estus enorma kostoŝparo.

    12-02-2009 om 00:00 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    13-02-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eén Belg op tien heeft last met lezen en schrijven

    Taalpost 877

    vrijdag 13 februari 2009

    Redactie: Erik Dams en Marc van Oostendorp; uitgave: Genootschap Onze Taal
    Taalpost is ook online te lezen: www.taalpost.nl/texts/archief.html.


    1. Taalnieuws

    - Bijna één miljoen Belgen kunnen onvoldoende schrijven en lezen, volgens het Postfonds voor de Alfabetisering.
    (Bron: De Standaard) http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=DMF10022009_099

    BRUSSEL - Bijna één miljoen Belgen - ongeveer één landgenoot op tien - kunnen onvoldoende schrijven en lezen. De problematiek treft alle lagen van de bevolking. Dat verklaarde de voorzitter van het Postfonds voor de Alfabetisering in het kader van de voorstelling van de resultaten van de eindejaarsactie van De Post.

     

    (…)

    'Analfabetisme in België wordt schromelijk onderschat (...) omdat men het nog te vaak associeert met mensen van buitenlandse origine die in hun eigen land geen kans hebben gekregen naar school te gaan, of met ouderen die om een of andere reden te vroeg van school zijn gegaan', legt Julien Van Geertsom, voorzitter van het Postfonds voor Alfabetisering, uit.

    De sociale consequenties van het probleem mogen niet onderschat worden. Wie niet kan lezen of schrijven zal moeilijker een job vinden en mocht dat al het geval zijn, zal hij minder kansen krijgen om zich in het bedrijf op te werken of om opleidingen te volgen. Ook de brieven van de gemeente, de dokter, het gerecht of de ziekenkas begrijpt hij niet. En de kinderen helpen met hun huiswerk, wordt eveneens moeilijk.

    'De Vlaamse werkloosheidscijfers leggen overigens duidelijk het verband bloot tussen laaggeletterdheid en sociale kwetsbaarheid. Bijna 40 procent van de werkzoekenden geeft aan dat ze moeilijkheden hebben om eenvoudige bewerkingen uit te voeren, te lezen of te schrijven. Uit dezelfde cijfers blijkt overigens ook dat werkzoekenden tot 3,5 keer vaker als laaggeletterd kunnen worden omschreven dan mensen die een job hebben', vervolgt Van Geertsom, die besluit dat analfabetisme zonder twijfel in direct verband staat met kwetsbaarheid, een gebrek aan kansen en sociale en economische uitsluiting.

    Het Postfonds voor Alfabetisering lanceert nu een speciale projectoproep, die eindigt op 23 april. Het fonds richt zich tot de betrokken organisaties en instanties en moedigt hen aan innoverende projecten voor de alfabetisering van jongeren en volwassenen in te dienen. Op 8 september, de internationale Dag van de Alfabetisering, worden de laureaten bekendgemaakt.

    ivb

     

     

    Commentaar: En hoe zou het met hun kennis van vreemde talen gesteld zijn?

     

     

     

     

    13-02-2009 om 00:00 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    26-02-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Esperanto in het Braziliaanse middelbaar onderwijs

    Geachte mevrouw/heer,

     

    Ter overweging:

     

    Een Braziliaanse senator stelt voor Esperanto te officialiseren in het Braziliaanse middelbaar onderwijs. Het project kreeg een positieve beoordeling in de senaat. (bron: http://www.liberafolio.org/Members/leitejr/eo_brazilalernejo)

     

     Cristovam Buarque, een gekende Braziliaanse senator, heeft voorgesteld het Esperanto officieel in te voeren in het Braziliaanse middelbaar onderwijs. Het wetsontwerp werd positief onthaald en kreeg zelfs lof van de Commissie voor Onderwijs van de hogere kamer. De voorzitter van de Braziliaanse senaatscommissie, senator Marcelo Crivela (een gekend evangelist in Brazilië), stelde een gunstig rapport op over het initiatief van Cristovam Buarque.

     

    Het wetsontwerp riep geen polemiek op en doorliep vlot de fasen volgens het interne reglement van de Brailiaanse senaat. Na de stemming in de senaat zal het voor een nieuwe stemming naar de kamer van afgevaardigden gezonden worden. Als het wetsontwerp door de afgevaardigen aanvaard zal zijn, zal de leider van de Braziliaanse republiek zeker niet aarzelen het te  bekrachtigen en te ondertekenen. Een jaar geleden stelde Cristovam Buarque via wetsvoorstel nr 27/2008 een wijziging voor van artikel 26 van de wet nr 9.394 van 20 december 1996, de belangrijkste Braziliaanse wetgeving betreffende het onderwijs (in het Portugees LDB - Lei de Diretrizes e Bases da Educação).

     

    Volgens artikel 26 van deze wet heeft de schoolgemeenschap het recht een vreemde taal uit te kiezen en moet de betrokken school vervolgens deze eis vervullen. Indien bijvoorbeeld een schoolgemeenschap voor Esperanto kiest, zal het schoolhoofd zorgen voor het onderwijs ervan. Als het al mogelijk is Esperanto of een andere taal uit te kiezen in een Braziliaanse school, hetzij een  basis-, hetzij een middelbare school, kan men zich afvragen wat de waarde is van het initiatief van de senator voor de middelbare school. Welnu, het feit dat Esperanto zal voorkomen in de wettekst is zeer belangrijk uit politiek standpunt, alleen reeds omdat Esperanto de enige "vreemde" taal zal zijn in het hoofdreglement betreffende het onderwijs in Brazilië, dank zij de toevoeging van het zesde alinea aan het vermelde artikel 26. Het mag gezegd worden dat dit lovenswaardige initiatief, zeker het belangrijkse uit de geschiedenis van het Esperanto in Brazilië, door een niet-Esperantist werd voorgesteld.

     

    Cristovam Buarque, gewezen rector aan de Universiteit van Brazilië en ooit kandidaat voor het leiderschap van de republiek, spreekt spijtig genoeg geen Esperanto. Hoewel hij buiten de beweging staat, is hij goed geïnformeerd over de interne idee voorgesteld door Zamenhof. In de tekst van het wetsvoorstel beschouwt  de senator Esperanto als een geschikt middel voor de opbouw van de vredescultuur, niet alleen internationaal, maar ook in eigen land. In het jubileumjaar van de 150ste verjaardag van Zamenhof ontvangt de Braziliaanse beweging dit wetsgeschenk met vreugde. Het wetsvoorstel is te vinden in het Portugees op:

    http://www.senado.gov.br/sf/atividade/materia/detalhes.asp?p_cod_mate=83989  

     

     

     

    Hoogachtend,

     

     

    Dan Van Herpe

    Taaldemocraat

    Koningin Fabiolalaan 2

    2360 Oud-Turnhout

     

    http://blog.seniorennet.be/taaldemocratie



    Dit bericht stuurde ik naar: 'mieke.vanhecke@vsko.be'; 'Monica Van Kerrebroeck'; 'dirk.decock@vlaamsparlement.be'; 'anne van lancker'; 'ivo belet'; 'piet.van.de.craen@vub.ac.be'; 'Bart Caron'; 'ev@etiennevermeersch.be'; 'yleterme@cdenv.be'; 'contact@openvld.be'; 'info@s-p-a.be'; 'Margriet Hermans'; 'marianne thyssen'; 'info@annedb.be' 

     

    26-02-2009 om 07:16 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    01-03-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Is Esperanto te Europees voor Aziaten? (deel 1)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

    L’ESPERANTO SERAIT-IL TROP EUROPEEN POUR LES ASIATIQUES ? 

    Opinions des intéressés eux-mêmes

     

    ĈU ESPERANTO ESTUS TRO EŬROPECA POR AZIANOJ ?

    Atestoj de la koncernatoj

     

                                                                                                                        
    Germain  PIRLOT
    Steenbakkersstraat 21
    BE-8400 Oostende, Eŭropa Unio
    gepir.apro.@.pandora.be

                                                

    Il arrive régulièrement que certaines personnes affirment que l’espéranto ne conviendrait pas pour les Asiatiques, vu que cette langue serait trop « européenne » pour eux. Je n’ai nullement l’intention de polémiquer à ce propos, d’autant plus que je ne suis pas compétent en la matière. Tout au plus pourrais-je suggérer de consulter le site multilingue d’un spécialiste dans ce domaine  < http://fr.wikipedia.org/wiki/Claude_Piron >. D’origine belge, Claude Piron a d’abord étudié l’espéranto comme première langue étrangère avant de travailler au siège de l’ONU à New York  où, pendant quelques années, il fut traducteur-correcteur vers le français à partir de l’anglais, du chinois, de l’espagnol et du russe. Il enseigna par la suite à l’université de Genève.

     

    J’ai pensé qu’il serait sans doute opportun de poser la question aux intéressés eux-mêmes, à ces Asiatiques, pour qui le choix d’un « moyen d’intercompréhension international » se limite généralement à une seule alternative : l’English à la sauce britannique ou l’English à la sauce étatsunienne ! Voyez ci-après quelques réactions – en espéranto avec une traduction littérale - que je vous livre sans commentaires.

     

     

    Regule iuj personoj certigas ke Esperanto ne taŭgus por azianoj, pro la fakto ke tiu lingvo estus tro « eŭropa ». Neniel mi intencas polemiki tiurilate, des pli ke mi ne estas kompetenta pri tio. Mi nur povus sugesti konsulti la plurlingvan paĝaron de specialisto  http://fr.wikipedia.org/wiki/Claude_Piron >. Belgdevena Claude Piron lernis Esperanton kiel unuan fremdlingvon antaŭ ol labori dum pluraj jaroj ĉe UNo en Novjorko kiel tradukisto-korektisto al la franca el la angla, ĉina, hispana kaj rusa. Poste li instruis en la universitato de Ĝenevo.

     

    Mi pensis ke endus demandi tiurilate la koncernatajn personojn mem, t.e. la azianoj, por kiuj la elekto de « internacia interkompreniĝilo » ĝenerale limiĝas je ununura alternativo : la English laŭ brita modo la English laŭ usona modo. Vidu ĉi-poste kelkajn reagojn – en Esperanto kun laŭvorta traduko – sen iuj ajn komentoj.

     

     

    février / februaro 2009 :

     

     

    Bill Mak - linguiste / lingvisto, Japon / Japanio :

     

    Mi estas lingvisto nun verkante mian doktoran tezon ĉe Kiota Universitato. La koncepto de Azio estas tre problema. Ĉar inter azianoj ekzistas tiom da diferencoj, eĉ multe pli ol inter eŭropanoj. Cetere, inter dekoj da aziaj lingvoj, eble nur en la korea kaj en la japana [r] kaj [l] estas alofonaj variaĵoj de la sama fonemo. La kantona ĉina estas mia denaska lingvo. Mi neniam konfuziĝas inter [r] kaj [l]. Tia antaŭjuĝo estas mita.


    Je suis linguiste et je prépare une thèse de doctorat à l'Université de Kyoto. Le concept Asie est problématique, car il existe tellement de différences entre les Asiatiques, davantage même qu'entre les Européens. Par ailleurs, parmi des dizaines de langues asiatiques, il n'y a peut-être qu'en coréen et qu'en japonais que [r] et [l] sont des variantes allophones d'un même phonème. Le chinois cantonnais est ma langue native. Je n'ai jamais fait de confusion entre [r] et [l]. Ce préjugé est un mythe. 

     

    La realeco estas jena: inter aziaj popoloj mankas komuneco. Se temas pri lingvo, praktike la angla estas la nuna solvo kiu interalie ne tiom bone funkcias. Sed ideale Esperanto estas pli bona solvo, ĉu teorie ĉu praktike. Se oni elpensas ian absolute logikan kaj neŭtralan lingvon kiel la "filozofa lingvo" de John Wilkins en la 17a jarcento, neniu povos lerni ĝin pro la malfacileco.

     

    La réalité est la suivante : il manque une communauté entre les peuples "asiatiques". S'il s'agit de la langue, l'anglais est pratiquement la solution actuelle qui, d'ailleurs, ne fonctionne pas tellement bien. Mais l'espéranto est idéalement une meilleure solution, théoriquement et pratiquement. Si l'on envisageait une langue absolument logique et neutre, comme la "langue philosophique" de John Wilkins au 17e siècle, personne ne pourrait l'étudier à cause de sa difficulté.

     

    Vidu mian artikoleton antaŭnelongan / Voyez mon récent article :

    http://www.ipernity.com/blog/billmak/120344

     

     

    Shaozhong Liu - professeur universitaire/ universitata profesoro, Chine / Ĉinio :

     

    Estas ega problemo, tamen mi ne pensas ke ĉiuj azianoj havas malfacilaĵojn por prononci [l] kaj [r]. 

     

    C'est un problème important; cependant je ne pense pas que tous les Asiatiques aient des difficultés pour prononcer [l] et [r].

     

     

    Han Zuwu - enseignant de langues étrangères / instruisto pri fremdlingvoj, Chine / Ĉinio :


    Mi neimageble renkontas la problemon, kiun vi skribis al mi, pri la lernado de Esperanto.

    Ĉiuj scias, ke Esperanto estas plej facila inter ĉiuj lingvoj en la mondo. Kompreneble mi lernas Esperanton pli multe facile ol la angla lingvo. Mi prononcas literojn [l] kaj [r] facile kaj senprobleme.

     

    De façon inimaginable je rencontre le problème que vous me décrivez à propos de l'étude de l'espéranto. Tous savent que l'espéranto est la plus facile de toutes les langues dans le monde. Evidemment j'étudie l'espéranto beaucoup plus rapidement que l'anglais. Je prononce les lettres [l] et [r] facilement et sans problème.

     

     

    Hoshida Acushi -  ingénieur retraité / emerita inĝeniero ,  Japon / Japanio :

     

    Ĉu Azianoj renkontas pli da problemoj por lerni Esperanton ol por lerni la anglan? Tute ne, laŭ mia sperto. Esperanto estas multe pli facila  ol la angla por lerni. En kelkaj lingvoj, ekz. la japana, la korea, kaj multaj oceaniaj (polineziaj) lingvoj mankas distingo inter [l] kaj [r], do junaj lernantoj sentas malfacilon por prononci anglajn vortojn en lernejoj.  Sed tio estas preskaŭ sama ankaŭ ĉe Esperanto. La distingo de [l] kaj [r] en Esperanto estas multe pli klara (do facila) ol en la angla,  al mi ŝajnas.

     

    Les Asiatiques rencontrent-ils davantage de problèmes pour étudier l'espéranto que pour apprendre l'anglais? Pas du tout, selon mon expérience. L'espéranto est beaucoup plus facile à étudier. Dans quelques langues, par exemple en japonais, en coréen, et dans plusieurs langues océaniennes (polynésiennes), il n'y a pas de distinction entre [l] et [r]; de jeunes étudiants éprouvent donc une difficulté à prononcer des mots anglais dans les écoles. Mais c'est aussi presque le même pour l'espéranto. Il me semble que la distinction entre [l] et [r] est beaucoup plus claire (donc plus facile) en espéranto qu'en anglais. 

     

     

    Ranga -  médecin-professeur dans un collège de médecine traditionnelle / kuracisto-instruisto en kolegio de tradicia medicino, Inde / Hinda Unio :

     

    Esperanto certe estas ne nur eŭropeca sed ankaŭ eŭropisma laŭ la opinioj de multaj miaj studentoj, kiuj provis lerni Esperanton de mi. Mi loĝas en suda Barato, kie oni parolas dravidajn lingvojn, kiuj malsimilas al hind-eŭropaj lingvoj de norda barato. Niaj lingvoj havas verbon en la fino de la frazo.

     

    Selon l'opinion de plusieurs de mes étudiants, qui ont essayé de l'étudier avec moi, l'espéranto n'est pas seulement une langue européenne, mais aussi européaniste. J'habite dans le sud de l'Inde, où l'on parle des langues dravidiennes, différentes des langues indo-européennes du nord de l'Inde. Nos langues ont le verbe à la fin de la phrase.
     
    Por ni estas malfacile prononci [c , ĵ, z]. Eble por japanoj estas malfacile prononci [l] kaj [r] sed ne ĉe ni. Por esplori la veron oni devas renkonti tiun kiu lernis Esperanton rekte per iu barata lingvo sen la fona scio en la angla. Mi pensas ke ĉiu esperantisto en Barato scipovas iom da aŭ ian anglan. Barataj lingvoj ne havas sonon [f]. Mi opinias ke oni ankaŭ ŝanĝu la ortografion de Esperanto por esti tute internacia.

     

    Il est difficile pour nous de prononcer les [c, ĵ, z]. ( « c »  se prononce « ts » comme dans «tsunami » -«  ĵ » se prononce  « j » comme dans «jeudi » ).  Peut-être est-il difficile pour des Japonais de prononcer [l] et [r], mais pas chez nous. Pour rechercher la vérité, l'on devrait rencontrer quelqu'un qui a étudié directement l'espéranto via une langue indienne, sans avoir une base d'anglais. Je pense que tout espérantiste en Inde connaît plus ou moins l'anglais. Des langues indiennes n'ont pas le son [f]. Je pense que l'on devrait changer l'orthographe de l'espéranto pour être tout à fait international. 


     Ni lernis Esperanton ĉar tiu lingvo estas pli facila ol la angla. Sed la esperantistoj kreas malfacilan Esperanton en paroloj kaj skriboj timigante novajn lernantojn.

     

    Nous avons étudié l'espéranto parce que cette langue est plus facile que l'anglais. Mais les espérantistes créent un espéranto difficile, oral et écrit, qui intimide de nouveaux étudiants.

     

     

    Lee Hyun Hee - commerçant / komercisto , Corée du Sud / Sud-Koreio :

     

     Laŭ mia opinio Esperanto ne havas problemon por azianoj, precipe por Japanoj. Estas iom malfacile distingi prononcon [r] kaj [l], tamen tio estas problemo de kutimiĝo. Mia amiko Harada Tsukuru (Japano) tre perfekte prononcas ilin, ĉar li multe faris penadon por ĝuste prononci tiun literojn. Kompreneble por koreoj tute ne estas problemo pri prononco. Laŭ mia opinio, Esperanto vere devas fariĝi komuna lingvo por homaro krom siaj naciaj lingvoj.

     

    A mon avis l’espéranto n’est pas un problème pour des Asiatiques, principalement pour des Japonais. Il y a une certaine difficulté à faire une distinction dans la prononciation de [r] et de [l] ; c’est cependant une question d’habitude. Mon ami Harada Tsukuru (Japonais) les prononce à la perfection, car il a fait des efforts pour bien prononcer ces lettres. Evidemment pour des Coréens il n’y a pas du tout de problème de prononciation. Selon mon opinion, l’espéranto doit vraiment devenir une langue commune pour l’humanité en plus des langues nationales.

     

     

    Probal Dasgupta - enseignant universitaire de linguistique / universitata instruisto pri lingvistiko,  Inde / Hinda Unio

     

    Mi trovas Esperanton la plej facile lernebla lingvo por azianoj el inter la kandidatoj por la statuso de internacia lingvo.

     

    Je trouve que, parmi les langues candidates au statut de langue internationale, l'espéranto est la langue la plus facile à étudier.

     

     

    Hamzeh Shafiee - ingénieur en télécommunication / inĝeniero pri telekomunikado, Iran / Irano :

     

    Por ni irananoj, mi neniam aŭdis pri problemo en prononcado de literoj [l] kaj [r].  Ambaŭ literoj ekzistas ankaŭ en persa alfabeto. Lernado kaj uzado de Esperanto estas ege pli facila ol ĉiuj aliaj lingvoj de la mondo. La nura problemeto en prononcado de Esperanto inter irananoj estas [c]; sed eĉ tio estas facile prononcata post iom da praktiko.


    Pour nous, Iraniens, je n'ai jamais entendu parler de problèmes dans la prononciation des lettres [l] et [r]; ces deux lettres existent dans l'alphabet perse. L'apprentissage et l'emploi de l'espéranto est beaucoup plus facile que ceux de toutes les autres langues du monde. Le seul petit problème pour des Iraniens est la prononciation en espéranto de la lettre [c] (prononcée « ts » comme dans « tsar»); mais même cette lettre peut être facilement prononcée avec un peu de pratique. 

     

     

    Somekawa Takatosi - enseignant / instruisto, Japon / Japanio :

     

    Jes, prononco de [l] kaj [r] estas malfacila por ni, japanoj. Facileco aŭ malfacileco de prononco estas grava afero,  troviĝas aliaj aferoj koncerne lingvon, mi pensas.

     

    Oui, la prononciation de [l] et [r] est difficile pour nous, Japonais. La facilité ou la difficulté de prononciation est une chose grave, mais je pense qu'il y a d'autres affaires en ce qui concerne une langue.

     

     

    Tahira Masako  -  Japon / Japanio :

     

    Jes, ĝenerale japanoj malfacile prononcas ne nur[l] kaj [r] sed ankaŭ [ĝ], [ĵ], [f]kaj [v]; tio dependas de individuoj. Por mi [l] kaj [r] facile distingeblas, sed [ĝ] kaj [ĵ] malfacile. Feliĉe, hazarde, por japanoj la vokaloj de Esperanto [a, e, i, o,u] tute samas al la japanaj vokaloj, dum koreoj kaj ĉinoj havas pli multe da vokaloj malfacile prononceblaj. Sed por japanoj estas alia problemo. Japana lingvo ne havas memstarajn konsonantojn escepte de [n]. Tial al konsonanto akompanas vokalo, ekzemple: "estas" emas prononciĝi al "esutasu", "lernanto" al "lerunanto", "frukto" al "furukuto", "adreso" al "adoreso", ktp. Inverse mankas [u], ĉar la japana [u] estas malforte aŭ preskaŭ ne prononcata, ekzemple: "okupita" al "okpita", "instruisto" al "instristo", "februaro" al "febraro" ktp. Eĉ mikso de eraroj okazas, ekzemple: "studento" al "sutdento", "industrio" al "indsuturio" ktp. Sed la malfacileco de Esperanto por azianoj ne devenas simple de  prononco, sed ĉefe de fremdaj vortoj kaj gramatikaĵoj.


    Malgraŭ ĉio Esperanto estas multe pli facila ol la angla lingvo por azianoj.

     

    Oui, généralement les Japonais prononcent difficilement non seulement [l] et [r], mais aussi [ĝ], [ĵ], [f] et [v] ; cela dépend des individus. Pour moi, je distingue facilement [l] et [r], mais plus difficilement [ĝ] et [ĵ] (« ĝ » se prononce « dj » comme dans « adjoint » ; « ĵ » se prononce « » comme dans « juin »). Heureusement, par hasard, pour les Japonais les voyelles de l'espéranto [a, e, i, o, u] (« u » se prononce « ou ») sont tout à fait semblables aux voyelles japonaises, alors que les Coréens et les Chinois ont beaucoup plus de voyelles difficilement prononçables. Mais pour les Japonais il y a un autre problème. La langue japonaise n'a pas de consonnes indépendantes, à l'exception de [n]. C'est ainsi qu'une consonne accompagne une voyelle, par exemple : "estas" a tendance à être prononcé "esutasu", "lernanto" comme "lerunanto", "frukto" comme "furukuto", "adreso" comme "adoreso", etc. A l'inverse il manque [u], car le japonais [u] est peu voire presque pas prononcé, par exemple : "okupita" comme "okpita", "instruisto" comme "instristo", "februaro" comme "febraro". Il y a même des mélanges d'erreurs, par exemple : "studento" devient "sutdento", "industrio" "indsuturio", etc.  Mais la difficulté de l'espéranto pour des Asiatiques ne réside pas seulement dans la prononciation, mais principalement dans les mots étrangers et les points grammaticaux.

     

    Malgré tout  l'espéranto est beaucoup plus facile que l'anglais pour des Asiatiques. 

     

     

    Aikawa Sekuto - technicien médical retraité / emerita medicina teknikisto, Japon / Japanio :

    (a ) Pri prononco japanlingvanoj malfacile distingas [r] kaj [l], sed koreoj facile prononcas tiujn du sonojn. Aziaj nacioj estas multe pli diversaj ol eŭropaj nacioj. Ni japanlingvanoj malfacile prononcas [r] kaj [l], sed tio okazas ne nur en Esperanto, sed ankaŭ en lernado de la angla, franca, germana... Tio do ne estas problemo sole de Esperanto.

    (b) Pri gramatiko kaj vortordo la japana lingvo kaj la ĉina lingvo havas tute malsamajn gramatikojn kaj vort-ordojn. Kaj ambaŭ lingvoj gramatike malsamas ol la eŭropaj lingvoj. Esperanto do pli malfacilas por azianoj ol por eŭropanoj. Tamen la naciaj lingvoj, ekzemple la angla, multe pli malfacilas ol Esperanto ankaŭ por ni.

    Esperanto ne estas absolute neŭtrala por azianoj, sed kiel internacia lingvo ĝi estas pli justa solvo ol la angla.

     

    En ce qui concerne la prononciation les Japonais font difficilement la distinction entre [r] et [l], mais les Coréens prononcent plus facilement ces sons. Les nations asiatiques sont beaucoup plus différentes que les nations européennes. Nous, Japonais, prononçons difficilement [r] et [l], mais ce n'est pas seulement le cas avec l'espéranto; c'est aussi la même chose pour l'étude de l'anglais, du français, de l'allemand ... Cela n'est donc pas seulement un problème lié à l'espéranto.

     

    En ce qui concerne la grammaire et  l'ordre des mots, ils sont tout à fait différents que dans la langue japonaise et la langue chinoise. Ces deux langues sont grammaticalement différentes des langues européennes. L'espéranto est donc plus difficile pour des Asiatiques que pour des Européens. Cependant, les langues nationales, comme par exemple l'anglais, sont aussi pour nous de loin plus difficiles que l'espéranto.

     

    L'espéranto n'est absolument pas neutre pour des Asiatiques, mais comme langue internationale il est plus équitable que l'anglais.  

     

     

    Firdaus Shukurov - enseignant universitaire de mathématique et d’informatique / universitata instruisto pri matematiko kaj informadiko,  Tadjikistan / Taghikio :

     

    Lernado de Esperanto estis por mi la plej facila afero. Mi havas neniun problemon pri literoj [l] kaj [r]. Tiuj homoj, kiuj kritikas Esperanton, similas al tiuj, kiuj kritikis Pasternak kaj Solzhenicyn, ne leginte iliajn verkojn. Mi parolas la anglan kaj la germanan, sed Esperanto estas la plej bona kaj bela. Bedaŭrinde la politikistoj estas kontraŭ Esperanto. Ili volas, ke la angla disvastiĝu kaj ke granda parto de la homaro liveru tempon por ĉi tiu lingvo

     

    L'étude de l'espéranto est pour moi la plus facile des choses. Je n'ai aucun problème avec les lettres [l] et[r]. Ces personnes qui critiquent l'espéranto ressemblent à celles qui critiquaient Pasternak et Soljenitsyne, mais qui n'avaient pas lu leurs oeuvres. Je parle l'anglais et l'allemand, mais l'espéranto est meilleur et plus beau. Malheureusement les politiciens sont contre l'espéranto; ils veulent que l'anglais se répande et qu'une grande partie de l'humanité consacre du temps à cette langue.

     

    Einde deel 1

    01-03-2009 om 00:00 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    02-03-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Is Esperanto te Europees voor Aziaten? (deel 2)

    Liu Baoguo -  enseignant / instruisto , Chine /  Ĉinio :

     

    Verdire, mi ankaŭ opinias, ke Esperanto estas iomete tro eŭropeca, ĉar en Esperanto troviĝas ege malmultaj aziaj terminoj. Tamen, kompare kun la angla lingvo, Esperanto estas multe pli facile lernebla. Multaj ĉinoj lernis la anglan pli ol dek jarojn kaj ne povas bone uzi ĝin. En norda Ĉinio, oni povas facile prononci la literon [l], tamen en suda Ĉinio, oni malfacile diferencigas la literojn [l] kaj [n]. En ĉina lingvo ne troviĝas la litero [r] ; multaj ĉinoj ne povas facile prononci ĝin. Tamen post ekzercado, multaj povas pli facile prononci ĝin. Mi kaj mia frato povas bone prononci la literon [r].

     

    A vrai dire, je crois aussi que l'espéranto est un peu trop européen, car en espéranto il y a très peu de termes asiatiques. Cependant, comparé à l'anglais, l'espéranto est beaucoup plus facile à étudier. De nombreux Chinois ont étudié l'anglais plus de dix ans et ils sont incapables de bien l'utiliser. Dans le nord de la Chine, on prononce plus facilement la lettre [l] ; cependant, dans le sud, on fait difficilement la différence entre les lettres [l] et [n]. Dans la langue chinoise l'on ne trouve pas la lettre [r] ; de nombreux Chinois ne peuvent pas la prononcer facilement. Toutefois après un entraînement, ils sont nombreux à la prononcer plus facilement. Mon frère et moi pouvons bien prononcer la lettre [r].  

     

     

    Simin Emrani  - enseignante / instruistino, Iran / Irano :

     

    Por perslingvanoj prononcado de esperantaj literoj estas tre flua, simpla kaj nenia problemo ekziztas. Sed menciindas ke ankaŭ francoj ne povas la literon [r] ĝuste prononci. Laŭ la plej lastaj esploroj pri lingvolerno estas indikita : « Oni per praktikado povos solvi la naciajn prononc-kutimojn ».

     

    Pour des personnes de langue perse la prononciation des lettres de l'espéranto est très fluide, simple, et il n'existe aucun problème. Mais il faut aussi mentionner que des Français également ne prononcent pas correctement la lettre [r].  Selon les recherches les plus récentes sur l'enseignement des langues, « l'on peut par la pratique résoudre les habitudes des prononciations nationales ».

     

     

    Eruda Li  -  Chine / Ĉinio :

     

    Mi estas ino kaj mi eklernis Esperanton ekde la 15-a jaro. Por mi ĝi ja estas la plej facile lernebla lingvo. Post kelkjara lernado , kiam mi vizitis Varsovion por la Universala Kongresoen la jaro 1987). La Pola Radio intervjuis min, kaj dissendis la programon tutmonde. Poste. mi informiĝis, ke la Pola Radio ricevis multajn leterojn de diverslandaj esperantistoj, kiuj diris ke " la knabino parolas tiel bele , klare kaj flue nian lingvon Esperanton, ke ŝi povas esti  la modelo por ni okcidentanoj... Fakte. ne nur mi, sed ankaŭ la plej multo el ĉinaj Esperanto-parolantoj povas klare kaj bone prononci ne nur [l] kaj [r], sed ankaŭ " iujn literojn" . Mi ankauŭ kantas esperante; jam mi havis plurfojan propran Esperanto- koncerton en diversaj landoj . La Radioj Pekino kaj Polonia ofte dissendas miajn Esperanto-kantojn al la tuta mondo. Mi neniam aŭdis plendojn, ke mi ne bone prononcis [l] kaj [r].

     

    Je suis une femme et j'ai commencé à étudier l'espéranto dès l'âge de 15 ans. Pour moi c'est certainement la plus facile des langues à étudier. Après quelques années, lorsque j'ai participé au congrès universel de Varsovie (en 1987), la radio polonaise m'a interviewée et a diffusé le programme dans le monde. Par la suite, j'ai appris que cette radio avait reçu de nombreuses lettres d'espérantistes de divers pays, disant que "la demoiselle parle si bien, si clairement et si couramment l'espéranto, qu'elle pouvait être un modèle pour nous Occidentaux". En fait, pas seulement moi, mais aussi la majorité des Chinois parlant l'espéranto peuvent prononcer clairement et correctement, non seulement [l] et [r], mais aussi d'autres lettres. Je chante également en espéranto; j'ai déjà donné plusieurs fois mon propre concert en espéranto dans divers pays. Souvent Radio Pékin et Radio Polonia diffusent à travers le monde mes chansons en espéranto. Je n'ai jamais entendu de plaintes quant à une mauvaise prononciation de [l] et de [r].

     

    (Quotidiennement ces deux stations de radio émettent en espéranto :  Radio Pékin   http://esperanto.cri.cn/  ;  Radio Polonia :   http://www.polskieradio.pl/eo/ ).

     

     

    Nguyen Thi Ngoc Lan - professeur retraité de français et d'anglais / emerita instruistino pri la franca kaj la angla, Vietnam / Vietnamio :  

     

    En mia lando grandaĝaj intelektuloj povoscias la francan lingvon. De antaŭ kelkdekoj da jaroj, la angla lingvo estas la ĉefa fremda lingvo instruata en lernejoj kaj universitatoj. La franca, ĉina kaj rusa lingvoj estas ankaŭ instruataj, sed nur en malmultaj lernejoj en grandaj urboj. Aliaj lingvoj, nome la araba, germana, hispana, itala, japana kaj korea estas instruataj en kelkaj universitatoj de fremdaj lingvoj. La lernado de iu ajn fremda lingvo necesigas minimuman kapablecon. La vjetnamoj, kiuj estas kapablaj pri la franca aŭ la angla lingvoj ankaŭ kapablas pri Esperanto. Tiuj, kiuj povoscias neniun fremdan lingvon, povas lerni Esperanton, sed kun malfaciloj konsistantaj ĉefe en prononco kaj sintakso. Estas do malfacile por ili plialtigi sian lingvo-nivelon, kaj iuj estas eternaj komencantoj. La miskompreno pri la internacia lingvo ankaŭ ekzistas en Vjetnamio.

     

    Dans mon pays, les intellectuels fort âgés savent le français. Depuis quelques dizaines d'années l'anglais est la langue principalement enseignée dans les écoles et dans les universités. Le français, le chinois et le russe sont également enseignés, mais seulement dans peu d'écoles des grandes villes. D'autres langues, comme l'arabe, l'allemand, l'espagnol, le japonais et le coréen sont enseignées dans quelques universités des langues étrangères. L'étude de n'importe quelle langue étrangère requiert un minimum d'aptitude. Les Vietnamiens qui en ont pour le français et l'anglais, en ont aussi pour l'espéranto. Ceux qui ne peuvent étudier aucune langue étrangère, peuvent étudier l'espéranto, mais avec des difficultés, principalement pour la prononciation et la syntaxe. Ils éprouvent donc des difficultés pour élever leur niveau linguistique, et ils sont d'éternels débutants. La méprise à propos de la langue internationale existe aussi au Vietnam. 

     

     

     

    Kimura Goro -  assistant universitaire / universitata vicprofesoro, Japon / Japanio

     

    La ĉiama demando...Jen (parto de) mia vidpunkto: Certe eŭropanoj havas relativan avantaĝon je lernado de esperantaj vortradikoj. Sed Esperanto fakte allogis ankaŭ azianojn. Ne pro sia lingva neŭtraleco (tio ja fakte ne eblas), sed pro tio ke ĝi ne estas ligita politike kaj identece al definita denaskularo, popolo aŭ lando. En tiu punkto Esperanto havas unikan valoron, certe ankaŭ por azianoj.

    L'éternelle question ... Voici (partiellement) mon point de vue. Des Européens ont certainement un avantage relatif dans l'étude des racines de l'espéranto. Mais en fait l'espéranto a séduit aussi des Asiatiques. Non pour sa neutralité linguistique (en réalité cela n'est pas possible), mais vu le fait qu'il n'est lié ni politiquement, ni identitairement à une ethnie définie, à un peuple ou à un pays. De ce point de vue l'espéranto a une valeur unique, certainement aussi pour des Asiatiques.   

    Miajn opiniojn pri tiu demando por esperantistoj skribis en "La Ondo de Esperanto" n-ro 127, 13:

    Sur cette question j'ai écrit mes opinions pour des espérantistes dans "La Ondo de Esperanto" (la vague de l'espéranto) n° 127, 13 -

    - Esperanto: ĉu nur por Eŭropo? /   L'espéranto : seulement pour l'Europe?

    http://www.esperanto.org/Ondo/Eb/127-eb.htm#Eb37-05


    kaj / et
    - Ĉu eblas deeŭropigi Esperanton? / Est-il possible de déseuropéaniser l'espéranto?
    http://www.bonalingvo.it/index.php/Orienta_Esperanto:_KIMURA_Goro_Christ

     

     

    Navin Shesta – Népal / Nepalo :


    Por ni en Nepalo ne estas malfacile prononci [l] kaj [r]. Eble por ĉinlingvaj parolantoj.

     

    Pour nous, au Népal, il n’est pas difficile de prononcer [l] et [r]. Peut-être pour les locuteurs chinois.

     

     

     

    +++++++++++

     

     

     

    Opinion d’une européenne / Opinio de eŭropanino :

     

     

    Mireille Grosjean - enseignante retraitée / emerita instruistino, Suisse / Svislando :

     

    Mi estas en Japanio por ses monatoj kaj mi observas la jenon.

     

    Japanoj penas prononci malsame [l] kaj [r],  [v] kaj [b],  [f] kaj [h] . Ili ankaŭ penas prononci [u], ĉar ĝi malaperas en la japana same kiel nia [e] en fina pozicio. Ili kutimas erari parolante sen artikolo kaj sen subjekto. Samaj malfacilaĵoj estas por ili en la angla. Plie japanoj havas multnombrajn malfacilaĵojn lernante la prononcon de la angla. Ili devas lerni meti prepoziciojn antaŭ la nomo, en la japana ili estas post la nomo. La vortvico en la japana estas tute alia ol en Esperanto kaj en la angla. Krome ili devas lerni ĉiujn vortojn, ne povas diveni "tablo, manĝi" ktp...kiel franclingvanoj.

     

    Japanoj diris al mi, ke ili pli rapide lernas Esperanton, ĉar en ĝi ili lernas "ĉevalo" kaj povas senprobleme konstrui "ĉevalino, ĉevalido, ĉevalejo ....Sed  en la angla, ili devas lerni ĉiujn vortojn tiajn. Japanoj konas "Kyoto no eki": eki= stacidomo. no = de  Stacidomo de Kyoto ; sed la vortvico estas mala. En la angla ekzistas sama vortvico kiel en la japana, tamen sen prepozicio. Alia pli bona ekzemplo: "basu no noriba". "Basu" = buso; "noriba" = haltejo. Bushaltejo = "basu no noriba".

     

    Je suis au Japon pour six mois et voici ce que j’ai observé.

     

    Les Japonais s’efforcent de prononcer différemment [l] et [r], [v] et [b], [f] et [h]. Ils s’efforcent aussi de prononcer [u] (prononcé « ou »), car il devient muet en japonais à la façon de notre [e] final. Ils ont pour habitude de parler erronément en omettant l’article et le pronom. Ce sont pour eux les mêmes difficultés que pour l’anglais. Par ailleurs les Japonais éprouvent de nombreuses difficultés en apprenant la prononciation de l’anglais. Ils doivent apprendre  à mettre les prépositions devant le substantif, qui se trouvent derrière en japonais. L’ordre des mots en japonais est tout à fait différent qu’en espéranto ou qu’en anglais. Par ailleurs ils doivent apprendre tous les mots, et ils ne peuvent deviner le sens de « tablo », « manĝhi » (prononcé « mandji »), etc.  comme les francophones.

     

    Les Japonais m’ont dit qu’ils étudient plus rapidement l’espéranto car, dans cette langue, lorsqu’ils étudient « ĉevalo » (prononcé « tchévalo » ), ils peuvent construire sans problème « ĉevalino » (jument), « ĉevalido » (poulain), « ĉevalejo » (écurie) … Mais en anglais ils doivent étudier tous ces mots. Les Japonais connaissent « Kyoto no eki » (eki / gare ; no / de – gare de Tokyo), mais l’ordre des mots est différent. En anglais il existe le même ordre qu’en japonais, mais sans préposition. Un meilleur exemple : « basu no noriba » / halte de bus ( basu / bus ; noriba / halte).

     


     

     

     

    ==============================

     

     

     

     

     

     

    02-03-2009 om 18:47 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    11-03-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Europa, minder een toren van Babel - John Bull ('t PALLIETERKE

    Geachte heer,

     

    Graag enkele bedenkingen bij het artikel: Europa, minder een toren van Babel van de heer John Bull.

     

    1/ Hij noemt het mechanisme de "maxi-mini regel" en bedoelt daarmee dat mensen met verschillende taalachtergronden die samenwerken, vergaderen, terugvallen op het gebruiken van de taal waarover zij vermoeden dat het grootste deel van de partners of genoten haar begrijpen. Dit heeft dus minder te maken met spreken dan wel met begrijpen.

     

    De NESsy’s (Native English Speakers, m.a.w.: ’s werelds eersterangsburgers, de nieuwe Übermenschen, het nieuwe Herrenvolk) het hoge woord en de anderen (waarover zij vermoeden dat het grootste deel van de partners of genoten haar begrijpen) luisteren en zwijgen, dus. Dit geldt ook voor hen die zich in het Engels wel verstaanbaar kunnen maken, maar taalkundig niet opgewassen zijn tegen moedertaalsprekers! Verhelderende discussies moet dat geven! Mooie invulling van het begrip (taal)democratie, niet, heer Bull?

     

    2/ Het (Engels) is het feitelijke Esperanto voor miljarden mensen. Overdrijft u niet lichtelijk?

     

    3/ Een Nieuw Esperanto dat even onschuldig is, en veel rijker van traditie en letterkunde, dan het graatmagere en mechanistische en goedbedoelde blablabla van dr. Zamenhof.

     

    a/ Taal is in de eerste plaats een middel tot communicatie en dan pas een middel tot overdracht van cultuur.

    b/ Het is intellectueel oneerlijk een taal eerst meer dan 100 jaar te negeren of desinformatie en zelfs nonsens erover te verspreiden en ze dan, niet gehinderd door enige kennis van zaken, te veroordelen omdat ze geen rijke traditie en letterkunde heeft. Dat is trouwens zeer relatief: http://esperanto.be/fel/nl/esym10.php

    c/ Die graatmagere taal verbindt al meer dan honderd jaar wereldwijd miljoenen mensen over taalkundige, culturele, geografische, filosofische of welke grenzen dan ook, heen, arbeiders zowel als intellectuelen, met wederzijds respect voor elkaars taal en cultuur.

    d/ Goedbedoelde blablabla. Ik geef u de mening weer van enkele intellectuelen die wél de moeite genomen hebben het Esperanto te leren en te bestuderen:

    Paul Ariste, befaamde taalkundige uit Tartu (Estland), die, behalve Esperanto, enkele tientallen talen beheerste:  Wat uitdrukkingsvermogen betreft, komt geen enkele van de nationale talen die ik ken op gelijke hoogte met het Esperanto.

    Maurice Genevoix (Secrétaire Perpétuel de l’Académie Française):

    L’espéranto est en mesure d’exprimer les nuances les plus subtiles de la pensée et du sentiment, elle est propre à permettre, par conséquent, l’expression la plus juste, la plus littéraire, la plus esthétique et de nature à satisfaire les esprits les plus ombrageux et les plus particularistes, et il ne peut pas porter ombrage aux fidèles des langues nationales. Une interview sur la Chaine Nationale (Paris, 18.02.1954)

    e/ Als men niet alleen een sociale/economische/intellectuele/politieke elite, maar ‘álle’ 500 miljoen Europeanen met elkaar wil laten praten, zal dat via een eenvoudige taal moeten gebeuren, of het zal niet gebeuren. Wil men dat ook nog op een democratische, niet-discriminerende wijze realiseren, dan zal dat via een neutrale taal moeten zijn. Bovendien: het ene (Esperanto) sluit het andere (Engels, meertaligheid) niet uit. Integendeel. Zie: http://www.springboard2languages.org/home.htm

     

     4/ Onschuldig omdat er achter de expansie van het Engels geen imperialistisch schema zit, geen opzettelijkheid.

    Bent u werkelijk zo naïef, heer Bull? Taal is macht! David Rothkopf  (directeur van het bedrijfsadviesbureau Kissinger Associates) heeft dit begrepen:  Il y va de l'intérêt économique et politique des Etats-Unis de veiller à ce que, si le monde adopte une langue commune, ce soit l'anglais".  Le monde Diplomatique, aout 1998, jg 45, nr 533.

     

    5/ Meer info over taaldemocratie op: http://blog.seniorennet.be/taaldemocratie.

     

     

    Vriendelijke groeten,

     

     

    Dan Van Herpe

    Koningin Fabiolalaan 2
    2360 Oud-Turnhout

    **************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************

    Hier volgt de reactie van Germain Pirlot, Ardennees wonend in Oostende.

    Geachte,

     

    Ik ben Ardeens en met veel aandacht heb ik het artikel van John Bull (Engelsman ?) gelezen : "Europa, minder een toren van Babel", "'t Pallieterke", 04.03.2009.

     

    Contrairement à ce que voudrait faire croire Mr John Bull, le but du British Council est absolument le même que celui de l'Alliance Française, à savoir renforcer et imposer un impérialisme culturo-linguistique, ce "racisme culturo-linguistique" qui est si bien accepté par plus de 95% de nos populations. 

     

    Voyez à ce sujet les propos de David Rothkopf, directeur général du Cabinet de consultants Kissinger Associates :"It is in the general interest of the United States to encourage the development of a world in which the fault lines separating nations are bridged by shared interests. And it is in the economic and political interests of the United States to ensure that if the world is moving toward a common language, it be English; that if the world is moving toward common telecommunications, safety, and quality standards, they be American; that if the world is becoming linked by television, radio, and music, the programming be American; and that if common values are being developed, they be values with which Americans are comfortable." - "In praise of cultural imperialism ?", Foreign Policy, Summer 1997.

     

    A lire également ces livres : 
    - "English as a global language" de David Crystal
    - "Language Death" de David Crystal (Cambridge University Press)
    - "Linguistic Imperialism" de Robert Phillipson (Oxford University Press)
    - "Linguistic Genocide in Education ...or worldwide diversity and human rights?"
            
    de Tove Skutbabb-Kangas chez L.E.A. Mahwah,New Jersey and London .

    Intéressante aussi est l'allocution de Gordon Brown, Premier Ministre britannique, prononcée le 17 janvier 2008 et consultable sur le site http://www.number10.gov.uk  sous le titre "The World's Language" et qui se termine par ces mots : 

    "We will go even further to make English language available to the wider world - inviting offers from telephone, telecom, internet, broadcast and website companies to make available through their channels the latest and most dynamic English learning, teaching and practice materials. So with more teachers, with more courses, more websites and now a new deal involving the publishing media and communications industries, we will open up English to new countries and new generations. English is our heritage, but it is also becoming the common future of human commerce and communication. This is a great opportunity for Britain - and a measure of the greatness that lies not in empire or territory but through a language that has the power to bring this world of over 200 countries and billions of people closer together, with the versatility to evolve and adapt. We will take up with vigour the bold task of making our language the world’s common language of choice. The language that helps the world talk, laugh and communicate together".

    Naguère, pour un certain Adolf, la "Race des Seigneurs" était constituée par les Aryens; désormais elle l'est par les "Native English speakers".

    Voor Mr J.Bull, "Het Engels is het feitelijke Esperanto voor miljarden mensen". C'est une langue fort répandue; absolument d'accord. Mais évitons de la comparer à l'espéranto - langue de l'amtié et de la tolérance - qui permet un dialogue interculturel, intercommunautaire, dans le respect mutuel de la langue, de la culture, de la dignité de chacun. Ce qui n'est jamais le cas avec l'anglais dont le but réel est la disparition des autres langues et des autres cultures.

    L'esprit véhiculé par l'espéranto est tout autre, comme l'explique très bien un Chinois, professeur d'anglais, dans une déclaration à un journal américain lors d'un séjour linguistique aux Etats-Unis : "When I speak Esperanto with an American Esperantist, we meet on a linguistically neutral basis, so we avoid the risk of butchering the other's native language. This prevents embarrassment and misunderstanding, and encourages a free and friendly exchange of ideas. When two persons shake hands, each extends his hand halfway, meeting in a neutral zone as a mutual gesture of friendship. So it is with Esperanto - a linguistic handshake" (Zhou Huanchang, Esperanto - A Linguistic Handshake, Los Angeles Times", 2. Part II/ Saturday, March 10, 1984). 

    Hoogachtend,

    Germain PIRLOT

    ****************************************************************************************************************

    Nog een reactie: Herman Deceuninck


    Geachte heer Bull,

    Uw artikel trok mijn aandacht omdat het zeer pertinent de ongelijkheden en zwakheden blootlegt van de communicatie in Europa.

    Dat vroeger Frans en nu Engels de taal is die (te) dominant geworden is, of we dit nu willen of niet, lijkt enkel te gebeuren omdat zoveel mensen deze taal maar al te graag willen adopteren en liefst tot de hunne maken. De realiteit heeft veel meer te maken met economische motieven. Ook British Council heeft al in een officieel rapport duidelijk gezegd dat de Engelstalige landen er alle belang bij hebben dat Engels de dominante wereldtaal is en blijft, alleen al omdat de Engelse taalindustrie hen immense economische en sociale voordelen oplevert. Dus niet zo onschuldig als het lijkt…

    Waarom wordt discriminatie op basis van huidskleur algemeen aanvaard en diezelfde discriminatie op basis van taal niet ? Wat als landen zouden gaan overwegen om economische compensaties te eisen voor hun verlies aan concurrentiekracht ook al is Engels een mooie en rijke taal met een eeuwenoude traditie ?

    Esperanto betekent ‘hij die hoopt’ en veel mensen die deze taal spreken ‘kiezen’ hier heel bewust voor als uiting van hun streven naar een gelijkwaardige en efficiënte communicatie. Om meer praktische redenen is het echter vaak zo dat we voor Engels ‘moeten kiezen’.  

    Concrete aanzetten worden evenwel gegeven om het ideale en het praktische te combineren (zo wordt het Esperanto bv. erkend en gebruikt als litteraire taal binnen het schrijvergenootschap PEN International). Eens er zich een kritische massa vormt, kan er een nieuw verhaal ontstaan. Vanuit een perspectief van vele generaties is taalkeuze nooit definitief. De geschiedenis zal het laatste woord krijgen…

    Met vriendelijke groet,

    Herman Deceuninck 

     

    11-03-2009 om 00:00 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    17-03-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Peeters en Pichal: Welke Engelse woorden worden er bij jou op de werkvloer gebruikt? (17/03/09)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Welke Engelse woorden worden er bij jou op de werkvloer gebruikt?

    xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />27 reacties Stuur naar een vriend


    Peeters & Pichal actua Engels werkvloer


    Vorige week ontving Vlaams Minister-President Kris Peeters enkele topmensen van General Motors Europe op zijn kabinet. Hij hoopte met hen verdere afspraken te maken om te komen tot 'een level playing field in verband met the facts en the figures'.

    Qua Engelse woordenschat kan dat tellen! En uiteraar is mijnheer Peeters niet de enige die zich graag uitdrukt in het Engels. De trend laat zich immers voelen in een heleboel Vlaamse bedrijven.  

    En dat kan verregaande gevolgen hebben. 'Werknemers krijgen bijvoorbeeld vitale instructies in een vreemde taal en dat kan de veiligheid in het gedrang brengen', zei André Leurs van het ACV zopas.  

    Misschien hoor je bij jou ook vaak Engelse woorden op de werkvloer? Want woorden als 'Policy, incentive, meeting, teambuilding, human resources' lijken zelfs al helemaal ingeburgerd.  Welke Engelse woorden hebben bij jou op het werk nog zoal het Nederlands verdrongen? En vind je dat een positieve of een negatieve evolutie? Laat het ons weten!  

    1 minuut geleden

    audio>

    reacties>

    CEO

    Taaldemocraat

    De Vlaamse intellectueel en diegenen die zich dat imago willen aanmeten: voor het Frans klauwend op de achterste poten, voor het Engels kwijlend op de knieën! Voor hen dit lied op de tonen van Cheerio.

    Cie - ie -oo, Cie - ie -oo
    In Vlaanderen zingen we zo
    Weg met het Nederlands, weg met het Frans
    We vallen voor 't Engels, nee da' s gene zwans
    En zolang als er NESsy's* bestaan
    blijven wij voor het Vlè-engels gaan
    Wij weten wat stijl is
    wat goed voor ons heil is
    De rest trekken wij ons niet aan!

    * NESsy’s = Native English speakers: ’s werelds eersterangsburgers, het Herrenvolk, de nieuwe Übermenschen.

    Meer info over taaldemocratie op http://blog.seniorennet.be/taaldemocratie

    *******************************************************************************************************

    Zie ook op: http://www.knack.be/blog/goal-/71-90/goal-.html :

    Tekens aan de wand

    Drie verontrustende berichten bereikten mij deze week. Eén: na een paar dagen Verenigde Staten krijgt Vlaams minister-president Kris Peeters nog maar drie woorden over zijn lippen: level playing fields. Twee: vier van de acht clubs in de kwartfinales van de Champions League komen uit de Premier League. Drie: het Engels van Marcin Wasilewski is zo goed geworden dat hij in de kleedkamer van Anderlecht de ene Poolse mop na de andere tapt (de situatie wordt onhoudbaar, volgens insiders).

    Dat zijn tekens aan de wand, of zoals Kris Peeters zou zeggen: 'signs on the wall'. Onze maatschappij verengelst aan een rotvaart en er staat niemand op om die evolutie een halt toe te roepen. In Brussel of 'Bruxelles' kan je op de Louizalaan of 'Avenue Louise' zelfs geen fruitsap of 'jus d'orange' meer bestellen. Nee, dat heet nu een 'smoothy'. De vraag die dan als onstuitbare diarree komt opzetten, is: waarom?

    Kan er ook eens dringend iemand het nummer You'll never walk alone uit de Belgische stadions bannen? Alternatieven zat: 'Er is een plaats in mijn armen' van Will Tura, 'Ergens is er iemand' van Willy Sommers, 'In de lente gaan we naar Venetië' van Paul Severs, en ga zo maar door. Waarom moeilijk als gemakkelijk ook gaat?

    Steve Van Herpe

    door Redactie Knack | 13 maart 2009 09:00 | 1 reacties | reageer hier

     

    17-03-2009 om 00:00 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Be proud but humble - Vlaams minister-president Kris Peeters (+ reacties)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Geachte heer Peeters,

     

    Betreft

     

    'Ik begrijp zeer goed die Vlaamse dynamiek, wij zijn in het verleden vaak niet correct behandeld. Mijn grootvader heeft tijdens de Eerste Wereldoorlog ook aan de IJzer gevochten. Wij hebben vanuit die onrechtvaardigheden een beschermingsgordel opgebouwd, die we in taalwetten en dergelijke hebben gebetonneerd. De vraag is of daar niet eens op een frisse manier naar moet worden gekeken, zonder die evenwichten aan te tasten. Mijn lijfspreuk is: Be proud, but humble. Wees trots, maar nederig. Wij mogen trots zijn op onze taal, maar we moeten die krampachtigheid laten varen. Ik vind dat we maar eens moeten debatteren over de vraag of we gespecialiseerde of internationaal georiënteerde opleidingen aan onze universiteiten niet in het Engels mogen aanbieden. Zo kunnen we bijvoorbeeld veel meer studenten uit het buitenland aantrekken. Wordt onze identiteit daardoor aangetast? Nee, toch? Laten we dat dus eens rustig bekijken.'  http://www.knack.be/nieuws/belgie/kris-peeters-stelt-voor-taalwetten-te-bekijken/site72-section24-article30836.html

     

    Kan u die nederigheid ook niet doortrekken naar het Europese taalbeleid, geachte heer Peeters? De Europese commissie stelt meertaligheid als norm: iedereen moet minimum twee vreemde talen leren. Het Maaloufrapport spreekt van een persoonlijke adoptietaal als tweede moedertaal en een internationale voertaal voor een zo breed mogelijke communicatie.

     

    Ik denk dat je geen universitair, laat staan een Oxford- of Camebridge-, diploma nodig hebt om in te zien dat het beheersen (=spreekvaardigheid) van twee vreemde talen voor vele Vlamingen/Europeanen onrealistisch is, gezien dit een enorme investering van tijd, geld en energie vereist. Bovendien lost dit het communicatieprobleem niet op.(*) Het Europese taalbeleid geeft bijgevolg geen antwoord op het communicatieprobleem van de gewone mensen. Een dergelijk beleid is dan ook asociaal want elitair, en ondemocratisch want discriminerend. En: heeft niet iedere burger recht op een mogelijkheid tot communicatie met anderstaligen?

     

    De voorzitter van de sp-a, mevrouw C. Gennez, stelde onlangs op de radio: socialisten dienen om antwoorden te geven op de problemen van gewone mensen. Je kan dat met evenveel recht zeggen van christen-democraten, niet? Wanneer gaan onze politici dan eindelijk eens oog hebben voor de communicatieproblemen van de gewone mensen? Of zijn zij er alleen voor de universitaire elite? Wat minder intellectuele bekrompenheid (a priori uitsluiten van de enige democratische oplossing van het communicatieprobleem omwille van haar eenvoud) en wat meer intellectuele bescheidenheid (als norm: naast de moedertaal een G.EN.T.-taal(*)  i.p.v. meertaligheid) zouden hen sieren.

     

    Wees fier, maar bescheiden, geachte heer Peeters!

     

    Met oprechte hoogachting,

     

    Dan Van Herpe

    Taaldemocraat

    Koningin Fabiolalaan 2

    2360 Oud-Turnhout

     

    (*) http://blog.seniorennet.be/taaldemocratie  zie o.a.: “An inconvenient truth”, geplaatst op 04/09/07


    *******************************************************************************

    Antwoord van de heer Kris Peeters:

    Geachte heer,

    Ik heb uw bericht met veel aandacht gelezen.

    Inhet interview waarnaar u verwijst heb ik er willen aan herinneren dat pas sinds de eerste helft van de vorige eeuw - en en dat is dus nog niet zo lang geleden - het Nederlands op alle terreinen van ons openbaar leven de eersterangsrol speelt waar het recht op heeft. In de honderd jaren ervoor haddende Vlamingen ondervonden hoe asociaal en ondemocratisch een onderwijs- rechts- en bestuurssysteem kan zijn dat deeigen cultuurtaal door een vreemde taal vervangt. De vernederlandsing gebeurde zonder de kennis van vreemde talen op te geven. De talenkennis van de Vlamingen is een enorme troef.

    Er zijn belangrijke resultaten geboekt, maar de nieuwe uitdagingen dienen zich aan. Om zich te kunnen handhaven in een meertalige samenleving waarvan de grenzen vervagen, moet de Nederlandstalige samenleving in hoge mate meertalig zijn, maar dit houdt niet in dat de eigen taal ingeruild moet worden voor een andere.

    In dezelfde context is hetbelangrijk om in Europees verband op tekomen voor het Nederlands. Het zou niet aanvardbaar zijn dat Europa sommige van zijn burgers tot tweederangsburgers zou reduceren door hun minder taalrechten toe te kennen.

    Enkel een veeltalig Europa maakt het voor alle Europeanen mogelijk om ermee te communiceren, zich telaten informeren enb erin te participeren. De belangen van de burgers en de democratische legitimiteit van deinstellingen zijn dus gediend met de principiële gelijkwaardigheid van de officiële EU-talen.

    Met vriendelijke groeten,

    Kris Peeters
    Vlaams minister-president

    ----------------------------------------------------------------------------------------------------

    Geachte heer,

     

     

    Betreft:  uw schrijven van 09 april 2009

     

     

    Een partijgenoot van u, waarvoor ik overigens nog steeds veel respect heb, zei eens over nederlandsonkundige franssprekenden: Ofwel zijn ze te dom ofwel willen ze niet. Ieder mens van goede wil wist wat hij daarmee bedoelde. De doelgroep dus niet: die voelde zich beledigd omdat ze voor dom werd gehouden. Ik heb een beetje hetzelfde gevoel als je politici schrijft over het talenbeleid.

     

    In mijn e-schrijven van 17 maart 2009 heb ik het nergens over:

    - het vervangen van de eigen cultuurtaal door een vreemde taal;

    - het ontkennen van de meerwaarde van meertaligheid, zelfs niet van het belang van  kennis van het Engels.

     

    Daarom wil ik het nog eens kernachtig, in niet mis te verstane bewoording - alhoewel: met politici weet je nooit - samenvatten:

     

    Meertaligheid – G.EN.T.*-taligheid

    = beperkte communicatiemogelijkheden, en dus beperkte culturele horizon, voor een

       minderheid;

    = asociaal, discriminerend, ondemocratisch.

     

     

    Meertaligheid + G.E.N.T.-taligheid

     = onbeperkte communicatiemogelijkheden, en dus onbeperkte culturele horizon, voor

         “iedereen”;

    = sociaal, niet-discriminerend, democratisch;

    = win-situatie voor IEDEREEN.

     

     

    Met oprechte hoogachting,

     

     

    Dan Van Herpe

    Taaldemocraat

    http://blog.seniorennet.be/taaldemocratie

     

    * G.E.N.T. = Gemeenschappelijke, Eenvoudige, Neutrale, Tweede




     

     

     

     

     

    17-03-2009 om 00:00 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    18-03-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Europa, minder een toren van Babel - John Bull : nog een late reactie
    Geachte heer Bull,
     
    Nog een late reactie op een citaat uit uw artikel in 't Pallieterke: Europa, minder een toren van Babel.
     
    "De Engelstaligen kennen hun moedertaal per definitie en zijn hoe langer hoe minder gemotiveerd andere idiomen te leren, want iedereen kent hun taal."
     
    Ik stuur u een van de reacties op het radio1-programma: "Peeters en Pïchal"  van deze morgen: Welke Engelse woorden worden er bij jou op de werkvloer gebruikt? 
    Hoort u het ook eens van een ander. http://www.radio1.be/programmas/pepi/1568551/#comments
     

    de meetingroom van babel

    piotr

    Ik werk reeds vele jaren in multi-nationale ondernemingen, en Engels als voertaal is me dan ook niet vreemd. Bij sollicitaties is het dan ook een vereiste dat je Engels spreekt. Eens binnen komt de ware realiteit aan het licht. Vele polyglotten beheersen hun Engels niet, en dat leidt op vergaderingen tot misverstanden, verkeerd geïnterpreteerde instrukties en babylonische toestanden. Waar we als collega's met dezelfde moedertaal aan één woord genoeg hebben om te begrijpen wat er juist wordt bedoeld, zijn er op vergaderingen individuen die met graagte hun vocabularium ten toon spreiden, wat door de rest niet begrepen maar wel beaamd wordt.
    Ook het geschreven Engels slaat nergens op, nog niet in het minst dat van de native writers, die veronderstellen dat je het allemaal maar moet begrijpen.
    Wat orde in de taal zou iedereen ten goede komen, of het nu Engels of Nederlands is.
     
     
     
    Met vriendelijke groeten,
     
    Dan Van Herpe
    Taaldemocraat
    Koningin Fabiolalaan 2
    2360 Oud-Turnhout
     
     

    18-03-2009 om 19:53 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    19-04-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moi pas parler français - Dwars: Studentenblad Universiteit Antwerpen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Uit: Dwars – Studentenblad Universiteit Antwerpen

     http://www.dwars.ua.ac.be/spip.php?article738

    jaargang 8 - dwars 52

    Moi pas parler français

    Waarom ook exacte wetenschappers taalvakken krijgen

    Geef de zoektermen ‘Frans’, ‘studenten’ en ‘kennis’ in op Google en je komt uit bij adjectieven als ‘belabberd’ en ‘beschamend’. Het probleemkind Frans werd al meermaals opgerakeld, door linguïsten maar ook door bedrijfsleiders. Met het Engels - de taal die iedereen dénkt te kunnen - is het niet veel beter gesteld, zo wees onderzoek bij studenten uit. Voor sommigen een reden om taalvakken in te lassen, ook voor exacte wetenschappers. Quoi?!

    Meer dan 80 procent van de Brusselse bedrijven gebruikt minstens drie talen in hun communicatie met economische partners. Universiteiten proberen steeds meer aan de noden van die arbeidsmarkt te beantwoorden, volgens het (soms gecontesteerde) principe van de ‘arbeidsmarktinzetbaarheid’. Toch leveren ze meer dan eens krakkemikkige knobbels af. Dat talen belangrijk zijn, daar is de academische wereld het zo goed als unaniem over eens. Of verbredend taalonderricht ook de verantwoordelijkheid is van de universiteit, ligt moeilijker.

    Moi trouver trop cher

    “Als mijn kinderen op eigen initiatief een taalcursus zouden willen volgen, zou ik dat vermoedelijk wel duur vinden.” Aan het woord is Pol Cuvelier, voorzitter van de Raad van bestuur van Linguapolis. “Onze visie is dan ook dat talen breder in het curriculum verankerd moeten worden. Dat is sociaal wenselijk en er is veel vraag naar vanuit de arbeidsmarkt.” Linguapolis is het taleninstituut van de UA, waar een intensieve cursus buiten het curriculum (60 uur) al gauw 300 euro kost. Het instituut wordt daar immers niet voor gesubsidieerd. Van 2007 tot nu volgden zo’n 450 studenten en vooral doctorandi op eigen houtje een cursus aan Linguapolis, voornamelijk uit de opleidingen Rechten, Scheikunde en Biologie.

    Avec des cheveux

    Talen binnen het curriculum zijn schaars. Momenteel worden binnen een aantal opleidingen als Rechten, Geneeskunde en TEW taalvakken georganiseerd, al dan niet onder de verantwoordelijkheid van Linguapolis.

    Exacte wetenschappers en Frans, dat doet nogal makkelijk denken aan français avec des cheveux sur. In de faculteit Wetenschappen is er geen sprake van taalvakken. Wel worden jaarlijks idealiter twee gastdocenten per faculteit uitgenodigd en poogt de universiteit 10 à 20 procent van de studenten op buitenlandse studiereizen te sturen, een percentage dat in sommige faculteiten nog lang niet binnen handbereik is.

    Tegenwind

    Op vraag van de farmaceutische bedrijven in het Brusselse voerde Biomedische Wetenschappen sinds dit jaar naast een module Engels ook het keuzevak ‘Communication en français’ in voor de master, bestaande uit achttien uur theorie en tien uur oefeningen. “Dat is niet bijster veel”, stelt voorzitter van de onderwijscommissie Filip Lardon, “maar studenten signaleren wel dat de cursus helpt. Vooral de praktische vaardigheden krijgen de nadruk.” De reacties van de studenten zijn voor het merendeel positief, hoewel ze aangeven eerder presentatietechnieken te leren dan de taal zelf.

    Aan de invoering van het keuzevak ging nochtans een kleine lijdensweg vooraf. Aanvankelijk werd Frans verplicht, maar dat zorgde voor veel tegenwind. “Eén student maakte behoorlijk wat tumult door te stellen dat nagenoeg alle studenten tegen waren en deed alsof hij de mening van de volledige studentengroep vertegenwoordigde. In feite speelde hij cavalier seul: de student, een Nederlander, had weinig achtergrondkennis van het Frans”, vertelt Lardon. Nu wordt het Franse vak naast een module ‘Scientific English’ aangeboden, zodat studenten één taal moeten kiezen. “Het is de vraag of we niet beide talen moeten combineren. Maar dan wordt het weer schrappen in de wetenschappelijke opleidingsonderdelen, of zadelen we de studenten op met extra colleges. Het programma zit nu al vol.”

    Willen maar niet kunnen

    “Over het nut en onnut van taalvakken wordt tot in den treure gepraat”, stelt professor Walter Weyns van de faculteit Politieke en Sociale Wetenschappen. In de tweede bachelor wordt daar een verplicht taalvak Frans en Engels van zes studiepunten gedoceerd. Binnen en tussen de departementen lopen de standpunten hierover uiteen.

    Sommige visitatierapporten suggereren een uitbreiding van het taalonderricht. Een deel van de professoren meent dat zo’n instrumenteel vak niet tot de kern van de opleiding behoort; anderen pleiten juist voor een behoud van het taalvak omwille van het profiel van de opleiding.

    Anderstalige, vakspecifieke opleidingsonderdelen die niet onder de noemer ‘taalvakken’ vallen, zijn ook een piste. In elk geval beginnen studenten die weinig of geen Frans (en Engels) in hun vooropleiding genoten met een handicap. Die studenten zouden de mogelijkheid krijgen om een taal naar eigen keuze te volgen aan Linguapolis. “Geen ideale situatie”, meent Walter Weyns.

    Bij de studenten PSW wordt het taalvak met gemengde gevoelens ontvangen: “Je kent dat, we zitten in een grote aula en het zijn steeds dezelfden die antwoorden. Maar een docent Frans horen praten, frist je woordenschat wel op.” De studenten zouden ook niet gestimuleerd worden om een studie-ervaring in Wallonië of Frankrijk op te doen. Zo zijn er maar twee plaatsen voor Erasmus in Frankrijk. Sommige studenten bemerken dat ze speciaal naar Antwerpen kwamen voor de talen. “Volgens het nieuwe voorstel van het departement Sociologie zouden alle verbredende vakken, zoals Psychologie en Frans, optioneel worden. Hoeveel mensen gaan Frans dan nog kiezen?”

    Weyns klaagt over het gebrek aan wisselwerking tussen de taaldocenten en de docenten die een ‘kernvak’ geven: “Er wordt te weinig ingespeeld op de mogelijkheid om teksten door te spelen.” Ook het tekort aan personeel en de grote lesgroepen die daar het gevolg van zijn strooien roet in het eten. “Het is een kwestie van willen maar niet kunnen”, besluit Weyns.

    English everywhere

    Als er al discussie is over een taalvak Engels (of Frans) van enkele luttele uren per week, wat voor reacties leveren Engelstalige masters dan op? Deels om de taalbeheersing te verbeteren, maar vooral om internationale studenten te kunnen ontvangen, zijn er plannen om masters gedeeltelijk of volledig in het Engels te organiseren. Die vraag leeft vooral bij TEW en in de exacte wetenschappen, waar afgestudeerden vaak op internationale markten terechtkomen.

    Professor Pol Cuvelier van Linguapolis ziet de grote voordelen van internationalisering, maar is geen onverdeeld voorstander van uitsluitend Engelstalige masters: “Internationaliseren is goed, net als het optimaliseren van de kennis van het Engels. Maar het zou stom zijn om de lokale belangstellingssferen te verwaarlozen en instromende studenten af te schrikken. Als je Belgische economie studeert en je doet dat alleen door een Amerikaanse bril, dan kan je beter thuis blijven.”

    Of er dan ook een voorbereidend vak Academisch Engels georganiseerd moet worden, ligt nog open. “De noodzaak daarvan moeten we zeker onderzoeken”, stelt Filip Lardon. Linguapolis biedt momenteel al een cursus Engels aan voor docenten. Die kan ook opengesteld worden voor studenten maar daar hangt een prijskaartje aan. En voegt Cuvelier toe: "Soms kan dat wenselijk zijn. Maar we moeten niet gek doen. Vlaamse docenten en studenten opleiden om tegen elkaar in het Engels te converseren, dat heeft iets raars."

    Het beschamende Frans en Engels zijn voorlopig dus nog niet verbannen uit studentikoze monden.

    Kirsten Cornelissen


    *****************************************************************************
    Bedenking: Als het al zo beschamend gesteld is met de talenkennis van de universitaire studenten, hoe ze het dan gesteld zijn met de talenkennis van de gemiddelde Algemeen SO/Technisch SO/Beroeps SO-student?

    19-04-2009 om 00:00 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    22-04-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bart Caron: Cultuur- en mediaprogramma van Groen!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Geachte heer,

     

    Dank voor het toesturen van het cultuur- en mediaprogramma van Groen!  U hebt, samen met uw medewerkers, inderdaad hard gewerkt aan deze tekst en u mag daar terecht fier op zijn.

     

    Toch mis ik aandacht voor een sociaal-taalkundig-communicatief-cultureel project dat o.a. ertoe kan bijdragen dat:

    - alle kinderen/mensen dezelfde toegang tot cultuur/andere culturen krijgen;

    - kinderen/mensen intens in contact kunnen komen met cultuur/andere culturen.

     

    Ik heb het hier over een G.E.N.T(*).-taal, zoals het Esperanto. Deze taal brengt al meer dan honderd jaar mensen uit de hele wereld samen, arbeiders zowel als intellectuelen, over aardrijkskundige, culturele, levensbeschouwelijke of welke grenzen dan ook, heen. Ze stimuleert velen bovendien tot studie van andere talen en haar propedeutische waarde leidt tot een aanzienlijke vermindering van de/het daartoe benodigde tijd, geld en energie.

     

    Niettegenstaande de zeer belangrijke positieve waarde van dit project valt het nog steeds buiten de aandacht van mensen/partijen die beweren veel belang te hechten aan het sociaal-cultureel aspect in de samenleving. Eens te meer: een gemiste kans.

     

    Toch wens ik u en uw partij veel succes toe!

     

    Meertaligheid – G.EN.T.-taligheid

    = beperkte communicatiemogelijkheden, en dus beperkte culturele horizon, voor een

       minderheid;

    = asociaal, discriminerend, ondemocratisch.

     

    Meertaligheid + G.E.N.T.-taligheid

     = onbeperkte communicatiemogelijkheden, en dus onbeperkte culturele horizon, voor

         “iedereen”;

    = sociaal, niet-discriminerend, democratisch;

    = win-situatie voor IEDEREEN.

     

    Dan Van Herpe

    Taaldemocraat

    http://blog.seniorennet.be/taaldemocratie

     

    * G.E.N.T. = Gemeenschappelijke, Eenvoudige, Neutrale, Tweede

     

    22-04-2009 om 00:00 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    28-04-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Taalfouten op school, so what? (DS 28 april 2009 - pag. 5).
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De Nederlandse Taalunie voerde een onderzoek uit naar Jongeren en de Nederlandse taal.
    Dit idee kreeg in Vlaanderen logistieke steun van het jongerenblad Maks! van het tijdschrift Klasse.

    Onderstaande reactie stuurde ik naar 'veerle.beel@standaard.be'; 'info@taalunie.org';  'redactie.ouders@klasse.be'

    *************************************************************************

    Geachte mevrouw/heer,

     

    Graag volgende reactie op het artikel: Taalfouten op school, so what? (DS 28 april 2009 – pag. 5).  

     

    Met het Engels kun je je overal redden. Deze vorm van wensdenken leeft niet alleen onder jongeren maar ook in brede lagen van de bevolking. Het wordt zo vaak herhaald dat men het op de duur nog gaat geloven ook. Zelfs journalisten bezondigen zich aan het verspreiden ervan.

     

    Zo schreef John Bull in dit verband in ’t Pallieterke (04.03.2009: Europa, minder een toren van Babel): De Engelstaligen kennen hun moedertaal per definitie en zijn hoe langer hoe minder gemotiveerd andere idiomen te leren, want iedereen kent hun taal.

     

    Met mondjesmaat kan je in de pers evenwel ook lezen dat het Engels zijn officieuze status van lingua franca niet kan waarmaken. In Dwars (Studentenblad UIA - jaargang 8 - dwars 52) stelde Kirsten Cornelissen: Geef de zoektermen ‘Frans’, ‘studenten’ en ‘kennis’ in op Google en je komt uit bij adjectieven als ‘belabberd’ en ‘beschamend’. Het probleemkind Frans werd al meermaals opgerakeld, door linguïsten maar ook door bedrijfsleiders. Met het Engels - de taal die iedereen dénkt te kunnen - is het niet veel beter gesteld, zo wees onderzoek bij studenten uit.

     

    Als het onder de universiteitsstudenten al zo belabberd gesteld is met de talenkennis, hoe zou de situatie dan zijn bij de gemiddelde ASO-, TSO- en BSO-leerling?

     

    Ook mensen uit de internationale zakenwereld hebben er hun twijfels over. Op (http://www.radio1.be/programmas/pepi/1568551/#comments) lees je volgende reactie van ene Piotr: Ik werk reeds vele jaren in multi-nationale ondernemingen, en Engels als voertaal is me dan ook niet vreemd. Bij sollicitaties is het dan ook een vereiste dat je Engels spreekt. Eens binnen komt de ware realiteit aan het licht. Vele polyglotten beheersen hun Engels niet, en dat leidt op vergaderingen tot misverstanden, verkeerd geïnterpreteerde instrukties en babylonische toestanden. Waar we als collega's met dezelfde moedertaal aan één woord genoeg hebben om te begrijpen wat er juist wordt bedoeld, zijn er op vergaderingen individuen die met graagte hun vocabularium ten toon spreiden, wat door de rest niet begrepen maar wel beaamd wordt.

     

    Wil Europa het communicatieprobleem democratisch (= voor “iedereen”) oplossen, zal het uit een ander vaatje moeten tappen, zoveel moet duidelijk zijn. Alleen een Gemeenschappelijke, Eenvoudige, Neutrale, Tweede (=G.E.N.T.) taal, zoals het Esperanto, is een realistisch alternatief. Officiële erkenning en invoering in het talenpakket van het onderwijs, een dwingende noodzaak. Voor vele personen/partijen die de begrippen “democratisch” en “sociaal” hoog in het vaandel voeren, is dit blijkbaar nog steeds een brug te ver.

     

    Dan Van Herpe

    Taaldemocraat

    http://blog.seniorennet.be/taaldemocratie)


    *****************************************************************************

    Mevrouw Veerle Beel stuurde volgende reactie:

    Dank voor uw reactie, waar ik het overigens best wel mee eens kan zijn.
    Het artikelt geeft enkel weer wat sommige jongeren hierover denken/zeggen.
     
    Zo u wilt, kunt u altijd een lezersbrief schrijven om uw reactie te geven.
    Die stuurt u dan best naar: opinie@standaard.be
     
    Met vriendelijke groet,
     
    Veerle Beel

     

     

     

     

     

     

     



    28-04-2009 om 00:00 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De schandpaal van de media (DS 2-3 mei 2009 - Opinie & analyse - pag. 47

    Hans Annoot heeft ernstige bedenkingen bij de manier waarop het verhaal over lijfstraffen in een Leuvense Steinerschool door de media werd behandeld.

    *****************************************************************************

    De belangrijkste les die wij uit dit onverkwikkelijke avontuur overhouden, is de ervaring hoe pervers media kunnen werken. Zonder te willen veralgemene, lijkt het toch een trend.

     

    Les één: nieuws is niet wat maatschappelijk relevant of belangrijk is, nieuws is wat de media tot nieuws proclameren omdat hén dat uitkomt. Iets wordt belangrijk omdat de media er aandacht aanbesteden, niet omgekeerd. (…)

     

    Les twee: de media gedragen zich niet als onpartijdige waarnemers die als doel hebben burgers correct te informeren. Ze kiezen partij en eenmaal dat gebeurd is, wordt informatie geselecteerd in functie van het ingenomen standpunt. Nuanceringen zijn te lastig, het ideale (simpelste) format is dat van de spaghettiwestern: er zijn alleen good guys en bad guys.

     

    Hans Annoot, directeur Steinerschool Antwerpen en bestuurder Federatie van Steinerscholen

    *****************************************************************************

    Deze redenering is volledig van toepassing op de houding van de media i.v.m. taaldemocratie en de mogelijkheden van een G.E.N.T.-taal, zoals het Esperanto.

    Hier ook:

    1/ een volledig gebrek aan kritische houding t.o.v. het Europese taalbeleid:

     - a/ de niet-haalbaarheid van meertaligheid als norm; 

     - b/ de inefficiëntie van een dergelijk beleid;

     - c/ het miskennen van het asociaal, discriminerend en ondemocratisch karakter ervan.

     

    2/ een volledig negeren van een eenvoudige, eerlijke, economische en efficiënte oplossing van het Europees/mondiaal communicatieprobleem ten gevolge van de taalkundige verscheidenheid:

     - a/ geen correcte informatie, nog eerder: desinformatie, over het Esperanto;

     - b/ het aannemen van een hypokriete houding door te pleiten voor

            taalkundig/culturele verscheidenheid en terzelfdertijd feitelijk het Engels als lingua

            franca te erkennen en zelfs te promoten.

    03-05-2009 om 00:00 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    06-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Franstaligen verkiezen Engels boven Nederlands - DS online
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Franstaligen verkiezen Engels boven Nederlands - dinsdag 05 mei 2009 - Auteur: Steven Samyn

    http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=7S29R3RU&saved=1

    Artikel:

    Als je het taalkundig-culturele hinterland van Engels en Nederlands vergelijkt, is de keuze voor een Waal vlug gemaakt. Wie echter denkt met het Engels overal terecht te kunnen, wacht een zware desillusie. Gezien het beheersen van 1 vreemde officiële taal een enorme investering van tijd, geld en energie betekent, is dit voor velen een utopie. Het beheersen van 2 vreemde talen is een E.U.topie, en niet alleen voor de modále burger! Wil de EU het communicatieprobleem democratisch oplossen, zal het uit een ander vaatje moeten tappen: een Gemeenschappelijke, Eenvoudige (door” iedereen” te leren met een minimale investering van tijd, geld en energie), Neutrale (door iedereen te leren want niemands uitsluitende moedertaal), Tweede (= G.E.N.T)taal, zoals Esperanto. Een goede kennis van de moedertaal en een G.E.N.T.-taal legt de lat voor velen al meer dan hoog genoeg. Laat meertaligheid over aan wie daartoe gemotiveerd is op basis van interesse of noodzaak. Een winsituatie voor iedereen!

    (Reacties op de site van DS online zijn beperkt tot 1000 tekens.)

    06-05-2009 om 00:00 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rottige Russen - DS - Steven De Foer - 16 mei 2009
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=RM2A4KFM&ref=krantenkoppen&saved=1#reageer
     
    Rottige Russen

    • zaterdag 16 mei 2009
    • Auteur: Steven De Foer

    RARE JONGENS  — U kent natuurlijk André Vermeulen. Zeer bekwaam allround VRT-journalist, en enkele weken per jaar Eurovisiesong-vraagbaak. U zou de goede man moeten zien rondlopen hier in Moskou. Terwijl hij met een telefoon overleg pleegt met de VRT, legt hij met een andere aan de redactie van Woef uit waarom Gigliola Cinquetti won in 1964, toen ze nog een pekinees had, en pas tweede werd in 1974, toen ze overgeschakeld was op een poedel. Je wordt er nerveus van hem bezig te zien, de gevangene van een enorme vraag naar zijn bodemloze Eurovisiesongfestivalkennis. En toch zo rustig blijven. Behalve één keer. Toen weer eens een vervelende Rus hem de weg versperde naar zijn commentaarcabine, en alleen maar met njet antwoordde op de tien talen die Vermeulen gebruikte. Tot André het beu werd. In het Eurovisie-Scheld-festival had Vermeulen zonder concurrentie twaalf punten gekregen. Rustige mensen ontploffen het hardst.

    ***************************************************************************

    Commentaar:

    Waarmee nog maar eens bewezen is dat je je zelfs met kennis van 'tien' talen, waaronder uiteraard het Engels, niet altijd en overal verstaanbaar kan uitdrukken.

    Waarmee ook nog maar eens het belang van een Gemeenschappelijke, Eenvoudige, Neutrale, Tweede (= G.E.N.T.) taal, zoals het Esperanto, bewezen is. Als je tenminste het communicatieprobleem op een democratische (voor 'iedereen' haalbare) en niet-discriminerende (via een taal die IEDEREEN moet leren)wijze wil oplossen.

    Voor meer uitleg, zie: http://blog.seniorennet.be/taaldemocratie

     

    16-05-2009 om 00:00 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    30-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ne lui doit-on pas d'avoir donné avec la langue anglaise, ...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Germain Pirlot schreef volgende reactie op een passage uitLa Libre Belgique(28 mai 2009) -Supplement: "Trois défis que seule l'Europe peut relever":


    Cher Monsieur Defraigne,

    Bien que je ne sois plus un "jeune citoyen européen", je viens de parcourir le supplément de "La Libre Belgique" consacré aux "Trois défis que seule l'Europe peut relever" (28 mai 2009).

    Un passage a particulièrement retenu mon attention : "... un vrai Européen doit s'inquiéter de l'éloignement dans lequel la Grande-Bretagne se cantonne vis-à-vis de l'UE ...Le Royaume-Uni est en effet un très grand pays qui a beaucoup apporté au monde par sa culture, ses institutions, son esprit d'entreprise - n'est-ce pas lui qui a jeté les bases du capitalisme industriel et de conquête - n'a-t-il pas été à la tête du plus vaste empire jamais établi dans le monde - et son sens inégalé de riches et précieuses traditions. Ne lui doit-on pas d'avoir donné avec la langue anglaise, une "lingua franca" au monde? ...".

    Ce qui m'inquiète, c'est précisément cet "impérialisme culturo-linguistique" que l'on nous impose de plus en plus dans l'Union Européenne, cette forme de "racisme culturo-linguistique", qui n'est pas à l'honneur de l'Europe, mais qui nous est de plus en plus imposé par l'Uncle Sam.

    En fait,le but inavoué, et inavouable, est surtout d'imposer le "tout-anglais" pour d'autres intérêts, comme l'a très bien explicité David Rothkopf, directeur généraldu Cabinet de consultants Kissinger Associates: "It is in the general interest of the United States to encourage the development of a world in which the fault lines separating nations are bridged by shared interests. And it is in the economic and political interests of the United States to ensure that if the world is moving toward a common language, it be English; that if the world is moving toward common telecommunications, safety, and quality standards, they be American; that if the world is becoming linked by television, radio, and music, the programming be American; and that if common values are being developed, they be values with which Americans are comfortable." ( "In praise of cultural imperialism ?" Foreign Policy,Summer 1997).

    Dans ces conditions, je pense que les possibilités de manoeuvres denos eurocrates sont très limitées, et leur position n'est pas toujours des plus confortables. D'une part, ils doivent encourager un multilinguisme (de façade), mais, d'autre part, ils se voientpresque forcésd'imposer un unilinguisme de facto et à le justifier aux yeux des Européens.

    Ne serait-pas là le quatrième défi que l'Europe devrait essayer de relever? Trouver une formule qui mette tous ses citoyens sur un pied d'égalité?

    Personnellement, cela ne me pose guère de problèmes lorsque cette forme de "racisme culturo-linguistique" se passe dans les milieux eurocrates, mais cela me gêne énormément lorsque ce sont les simples citoyens, les plébéiens européens, qui en sont lesvictimes ... alors qu'ils restent quand même les principaux financiers des instances européennes.

    Si, lors d'une épreuve sportive européenne, seuls les athlètes "native English speakers" avaient le droit deporter unetenue sportive, alors que les autres seraientcontraints de s'aligner vêtus de lourds vêtements et chaussés de sabots, tout le monde crierait au scandale, y compris nos eurocrates. C'est pourtant ce qui se passe sur le plan linguistique, mais très peu en prennent conscience; c'est devenu une triste et banale réalité, bien que ce soit une scandaleuse discrimination.

    Naguère, pourun certain Adolf et ses acolytes,les Ariens représentaient la race noble. De nos jours, pour un certain Sam et ses acolytes,lanouvelle race noble est constituée des "native English speakers".Les autres restent des "Untermenschen". Nil novi sub sole !

    Pourtant il existe d'autres alternatives. Ainsi je suis en contact quotidien avec des Européens allophones par le truchement d'une langue neutre, relativement facile à maitriser [de 10 à 12 fois plus facile que l'anglais]. C'est également dans cette "lingua franca" démocratique que se déroule actuellement à Herzberg am Harz (Allemagne, 28 mai - 3 juin 2009), le 8e congrès européen de l'EEU présidé par un diplomate irlandais, en poste auprès des instances européennesà Bruxelles. Commedes dizainesd'autres rencontres internationales de ce type, ce congrès européen, auquel participent quelque370 personnes de 28 pays se déroulesans le moindre euro dépensé pour l'interprétation ou la traduction, et ce dans le respect mutuel de la langue, de la culture, de la dignité de chacun, sans cette forme éhontée de "racisme culturo-linguistique" si chère à bien des europhiles.

    Veuillez agréer, Cher Monsieur Defraigne, l'expression de mes salutations distinguées.

    Germain Pirlot , enseignant hon.

    Ardennais européen, Untermensch linguistique

    Steenbakkersstraat 21, 8400 Oostende

    *************************************************************************************************

    Reactie van journalist P. Defraigne:

    Cher Monsieur,
    Merci pour votre long courriel tres reflechi et interpellant.Je suis d'accord avec le fait que la connaissance de l'anglais est discriminatoire. L'usage de l'anglais est le produit d'une domination de l'Amerique economique, technologique et militaire.Il est un fait , aussi respectable donc qu'un lord maire et a beaucoup d'egards tres avantageux (allez fairez des affaires en Chine!)
    .Ce qui est insupportable c'est que la langue anglaise sert aussi de vehicule au discours neoliberal de la Superclass que vous avez bien identifiee.J'ai ecrit jadis que l'Europe ne pouvait pas se penser en anglais.
    Detacher le langage conceptuel de la langue est tres difficile, car la langue n'est pas neutre.Je ne pense pas de la même facon lorsque je redige en anglais ou en francais.
    Comment faire alors ? Mais construire sa pensee dans sa langue propre et a partir de la, echanger des points de vue forcement differents et aboutir a une synthese...en s'appropriant l'anglais et en le subvertissant.
    Mais je n'ai que sympathie pour celles et ceux qui explorent d'autres voies.Ainsi jaillira la lumiere.
    Bien cordialement votre
    Pierre Defraigne

    ***********************************************************************

    Antwoord van Germain Pirlot:

    Cher Monsieur Defraigne,

    Je vous remercie pour votre aimable et rapide réaction,dont je partage les grandes lignes.

    Cependant, par exemple, je me demande si un "lord-maire" est toujours respectable!? Un titre pompeux n'est parfois qu'une façade d'apparat.

    Je ne conteste pas que, actuellement, l'anglaisse révèle souvent incontournable dans bien des cas, mais est-ce une raison pourne pas rechercher des solutions plus démocratiques, moins discriminatoires? D'ailleurs, comme vous le dites si judicieusement, "la lumière jaillira en explorant d'autres voies".

    C'est une de ces voies que j'ai explorée et que j'exploite quotidiennement avec des personnnes de tous les continents, de toutes les classes sociales, de tous les milieux culturels, religieux, politiques, philosophiques, entre autres avec des Chinois, dans un esprit de tolérance réciproque. L'esprit généré par cette langue est très bien exprimé par un Chinois, professeur d'anglais, dans une déclaration à un journal américain lors d'un séjour linguistique aux Etats-Unis : "When I speak Esperanto with an American Esperantist, we meet on a linguistically neutral basis, so we avoid the risk of butchering the other's native language. This prevents embarrassment and misunderstanding, and encourages a free and friendly exchange of ideas. When two persons shake hands, each extends his hand halfway, meeting in a neutral zone as a mutual gesture of friendship. So it is with Esperanto - a linguistic handshake" (Zhou Huanchang, "Esperanto - A Linguistic Handshake, Los Angeles Times", 2. Part II/ Saturday, March 10, 1984).

    Evidemment, une telle solution ne fait pas l'unanimité car, comme l'a souligné Claude Piron*,«L’étude des réactionspar la méthode de l’entretien clinique met en évidence toutes sortes de peurs sous-jacentes, parmi lesquellesla peur du risque, lapeur du contact direct, lapeur de la régression infantile, lapeur de la transparence, lapeur de la facilité perçue comme infériorité, lapeur de la perte d’une supériorité, lapeur de l’hétérogénéité, lapeur du nivellement et de la destruction» (Claude PIRON, «Un cas étonnant de masochisme social» in Action & Pensée, Revue de l’Institut international de psychanalyse Charles Baudouin, n°19, sept.91, pp. 51-79, ISSN 0001-7426).

    Toute la question semble être là : To be or not to be afraid !?!

    30-05-2009 om 00:00 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hoe zie ik Europa na 7 juni? - Anne Van Lancker (EP - SP.A)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    1/ Op 27 mei ontving Germain Pirlot volgend bericht (Annes nieuws) van europarlementslid Anne Van Lancker:

     

     

    ----- Original Message -----

    From: Anne Van Lancker

    To: gepir.apro@pandora.be

    Sent: Wednesday, May 27, 2009 9:13 AM

    Subject: Annes nieuws

     

    xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />


    Hoe zie ik Europa
    na 7 juni

    **********************************************************************************

    2/ Germain Pirlots antwoord hierop:

     

      Mijn droom?  Een Europa zonder taal-cultuur-discriminatie !!!   Is dat maar een hersenschim ?

    **********************************************************************************

    3/ Germain stuurde dit door naar mij, waarop ik volgende reactie stuurde naar Anne Van Lancker:

     

    “Socialisten dienen om antwoorden te geven op de problemen van gewone mensen.”

     (Caroline Gennez op de radio)

    Mijn droom? Politici (en zeker zij die het begrip 'sociaal' hoog in het vaandel voeren) die zich interesseren voor het communicatieprobleem van gewone mensen, die willen inzien dat het huidig talenbeleid (meertaligheid als norm) helemaal niet sociaal, laat staan: efficiënt, is en die zich willen inzetten voor communicatiemogelijkheid voor 'iedereen', zonder discriminatie.

    Het zal wel een droom blijven, zeker?

    *******************************************************************************

     

    4/ De reactie van Anne Van Lancker

     

    Beste Germain Pirlot en beste Dan Van Herpe,

     

    Natuurlijk moet Europa nog veel meer ambities hebben dan wat er op mijn website staat! Taal en cultuur horen daar zeker bij. Communicatie moet inderdaad toegankelijk zijn voor iedereen, dus alle vormen van discriminatie moeten bestreden worden.

    Inderdaad is dat nog een verre droom, maar ook sociaal Europa is nog een verre droom en toch heeft me dat nooit tegengehouden om ervoor te vechten. Zijn het immers niet de dromen die de politiek moeten drijven?

     

    **********************************************************************************

    5/ Mijn antwoord:

    "Communicatie moet inderdaad toegankelijk zijn voor iedereen, dus alle vormen van discriminatie moeten bestreden worden."

    Ik vecht hier al 13 jaar voor, maar zie nog steeds geen begin van een begin van het bestrijden van taaldiscriminatie, noch in politieke, journalistieke of academische middens. Dat uitgerekend een socialistisch (!) minister van onderwijs zo'n ondemocratisch, disciminerend, asociaal, want elitair beleid voert dat geen rekening houdt met de communicatierechten van de gewone mensen, kan er bij mij niet in. Ziet u, met alle respect, niet alleen een modale kapper/kapster, metser, loodgieter, automechanieker, poetsvrouw, (vul zelf maar aan), maar ook een modale kleuterleid(st)er, leraar/lerares, agent(e), kinder-/bejaardenverzorg(st)er (vul zelf maar aan), en ja: ook kinesist(e) zich vlot in twéé vreemde talen (en welke dan?) uitdrukken? Het is voor velen reeds een groot probleem zich vlot in de standaardmoedertaal uit te drukken. Wanneer gaat die minister (en al wie het meertaligheid-als-norm-beleid steunen) eens met beide voeten op de grond komen? Wat meer intellectuele nederigheid zou hem/hen sieren!

    *********************************************************************************************************

    30-05-2009 om 14:34 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    14-06-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Constantia et labore - DS 13 juni 2009
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     Constantia et labore

    • zaterdag 13 juni 2009 
    • Auteur: Steven De Foer

      RARE JONGENS — Nadat Bart Somers stante pede mea culpa had geslagen over dit annus horribilis, reed Bart De Wever linea recta naar de tv-studio's om er veni, vidi, vici te zeggen. Zijn magnum opus was geschreven, hij dronk een ad fundum.

    De vaste eindredacteur van de cultuurpagina's zal nogal geknarsetand hebben bij het lezen van deze openingszinnen. Hij houdt niet van Latijnse citaten: hij vindt ze snobistisch, omdat niet iedereen ze begrijpt, en schrapt ze vaak manu militari uit teksten. Dat hij de aanhef van dit stukje toch in extenso heeft laten staan, bewijst nochtans dat deze dode taal vaak springlevend en perfect begrijpelijk is voor bona fide Vlamingen.

    Lees verder op: http://www.standaard.be:80/Artikel/Detail.aspx?artikelId=CF2B80JQ

    ***************************************************************************

    Mijn reactie:

    Op 14 juni 2009 omstreeks 00u32, zei Dan Van Herpe:

    Alsof het te pas , en vooral, te onpas gebruiken van Engelse woorden en uitdrukkingen (alsof iedereen die begrijpt!) geen snobisme is, want: 'ad majorem eruditi hominis gloriam'. Gebruik van het Latijn is natuurlijk het 'nec plus ultra' voor wie voor intellectueel wil doorgaan. Wie weet wordt het ooit nog 'cool' uit het rijke aanbod van Esperanto-uitdrukkingen te citeren? Dat veronderstelt echter een combinatie van openheid van geest en intellectuele nederigheid. Maar:'ech guto malgranda, konstante frapante, la monton granitan traboras'. (http://blog.seniorennet.be/taaldemocratie)

     

    14-06-2009 om 10:21 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    28-06-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voorstel van UEA over Esperanto aan vier wereldgrootmachten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Voorstel van UEA over Esperanto aan vier wereldgrootmachten

    Op 16 juni ging in de Russische stad Jekaterinburg de eerste topvergadering met  Brazilië, Rusland, India en China door. De vier landen willen intensiever samenwerken en gezamenlijk naar buiten treden in  de wereldpolitiek. De huidige economische crisis was in Jekaterinburg het hoofdthema van de gesprekken tussen de staatsleiders Dmitrij Medvedev uit Rusland, Luiz Inacio Lula da Silva uit Brazilië, Hu Jintao uit China en de Indische eersteminister Manmohan Singh.

    Na de bijeenkomst schreef UEA-president prof. Probal Dasgupta de vier leiders een brief waarin hij de gebeurtenis historisch noemde. “Een economische crisis die door andere landen werd veroorzaakt treft uw landen zwaar, niet alleen omwille van de ongelooflijke risico’s en schulden die Amerika zich gepermitteerd heeft, maar ook omwille van het feit dat de munt van slechts één land als internationale munt geldt” was zijn commentaar op het thema van de bijeenkomst.  Terzelfdertijd deed hij volgend voorstel:

    “ UEA stelt u het idee voor dat valuta en talen op een gelijkaardige manier functioneren. Het internationaal gebruik van het Engels versterkt slechts enkele bevoorrechte landen en creëert terzelfdertijd risico’s en kosten voor andere landen.  Leidden dergelijke  munt-  en taalprivileges ons naar een betere wereld? Waren  die kosten efficiënt? Zeker niet."

    “Uw vier landen zijn belovend voor de toekomst. Maar u,  zoals wij over de hele wereld, moet de munt-  en taalprivilegies een halt toeroepen als wij snel,  goedkoop en harmonisch willen vooruitgaan. Wat een nieuw muntsysteem betreft hebt u reeds ideeën en voorstellen. Voor een nieuw taalsysteem stellen wij Esperanto voor als een efficiënte, pragmatische en goedkope oplossing.”

    Iedereen die de brief van prof. Dasgupta ontving, kreeg hem in de eigen taal.

    Bron: la' Gazetaraj Komunikoj de UEA, n-ro 332, 2009-06-26

    http://www.uea.org/dokumentoj/komunikoj/gk.php?no=lasta

    **********************************************************************************

    Propono de UEA pri Esperanto al kvar mondaj gvidantoj

    La 16-an de junio okazis en la rusa urbo Jekaterinburgo la unua pintkunveno de Brazilo, Rusio, Hinda Unio kaj Chinio. Tiuj kvar landoj intencas kunlabori pli intense kaj elpashi kune en la monda politiko. En Jekaterinburgo, kie la chefa temo estis la nuna ekonomia krizo de la mondo, renkontighis la shtatestroj Dmitrij Medvedev el Rusio, Luiz Inacio Lula da Silva el Brazilo kaj Hu Jintao el Cxinio, kaj la barata chefministro Manmohan Singh.

    Post la kunveno la prezidanto de UEA, prof. Probal Dasgupta, skribis al la kvar gvidantoj, karakterizante la eventon kiel historian. "Ekonomia krizo okazigita alilande trafas viajn landojn grave, ne nur pro la nekredeblaj riskoj kaj shuldoj alprenitaj en Usono, sed ankau' pro la fakto, ke la valuto de nur unu lando rolas kiel internacia valuto", li komentis la temon de la kunveno. Per tio li samtempe enkondukis proponon:

    "Universala Esperanto-Asocio proponas al vi la ideon, ke valutoj kaj lingvoj funkcias sammaniere. La internacia uzo de la angla plifortigas nur kelkajn privilegiitajn landojn kaj samtempe starigas riskojn kaj kostojn por chiuj aliaj. Chu tiaj privilegioj, valutaj kaj lingvaj, kondukis nin al pli bona mondo? Chu la kostoj estis efikaj? Certe ne."

    "Viaj kvar landoj estas promesaj landoj por la estonteco. Sed vi, kiel ni tra la tuta mondo, devas chesigi la valutajn kaj lingvajn privilegiojn, se ni volas progresi rapide, malpli koste kaj harmonie. Pri nova valuta sistemo, vi jam havas ideojn kaj proponojn. Por nova lingva sistemo, ni proponas Esperanton kiel efikan, pragmatan kaj malpli kostan solvon."

    La letero de prof. Dasgupta estis sendita al chiu ricevanto en ties propra lingvo.

    Fonto: la' Gazetaraj Komunikoj de UEA, n-ro 332, 2009-06-26 http://www.uea.org/dokumentoj/komunikoj/gk.php?no=lasta



    28-06-2009 om 00:00 geschreven door Dan Van Herpe

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    >

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!