Ik ben Ronny, en gebruik soms ook wel de schuilnaam traumadour.
Ik ben een man en woon in Veurne () en mijn beroep is vroeger wel ja.
Ik ben geboren op 28/03/1947 en ben nu dus 77 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: De wereld, de mensen, de natuur, de geest....
Waarom een blog?
Communicatie! Het gevoel niet nutteloos zo maar allerlei dingen te denken en te schrijven.
Mijn doel?
Dat mensen mij verstaan en de brug van vooroordelen naar naoordelen durven nemen.
Protest!
Een aantal jaren jong? Geleefd!
Zoals op vele plaatsen was vorig weekend de 'nacht van de duisternis' ook bij ons geprogrammeerd met een wandeling. Om de boel wat op te frissen werd ik gevraagd mijn stemgeluid in te zetten onderweg. Het zou een soort natuurwandeling worden met uitleg door een gids over de planten en bomen (had men mij gezegd). Dus enkele voordraagbare gedichtjes gekozen en/of geschreven. Maar in de duisternis valt niet veel te lezen, dus heb ik mijn geheugen eens ferm opgepoetst om die woorden te etaleren. Valt niet mee. 'On the limit' was ik klaar om drie luistermomenten te vullen. Maar....
De gids bleek zich vooral te richten op de kinderen (wat goed is!), met spook en heksen verhalen (wat ze fantastisch deed) in een soort sluitend geheel dat je best niet onderbreekt (waar improviseren van mij vooral zou gestoord hebben). Daarnaast kwam men mij (terloops) zeggen dat er eigenlijk al tijdsgebrek was, voor het verder programma in de kerk. Mijn medewerking werd dus gereduceerd tot een derde, op een ongelukkige plaats waar die (gelukkig) grote groep mensen niet allemaal bij konden.
Het werd toch een geslaagde avond. Maar voor mij met een duistere nasmaak. En een lesje, halve afspraken deugen niet.
Een dezer dagen zet ik die tekstjes wel eens in mijn blog. Ik moet er toch ergens mee naartoe.
Nu hebben we er ook één en is het geen alleenrecht meer van de down-unders! Ons gat is natuurlijk nog maar een gaatje, maar als we zo goed voortdoen dan zal het met bijna 100% zekerheid uitgroeien tot een groot gat. En dan kunnen we de zon nog meer vereren.
Er bestaat een paradox van Russell (jawel, Bertrand) die
zegt dat een verzameling van alle verzamelingen die zichzelf niet omvatten,
niet bestaat. Want als die verzameling wel zichzelf omvat, dan behoort ze niet
tot die reeks en als de verzameling zichzelf niet omvat dan zou ze per
definitie in zichzelfmoeten zitten.
Twee contradicties, een paradox.
Normale mensen zetten zich daar sprakeloos bij neer. Er kan
dus gewoon geen verzameling bestaan van alle verzamelingen.
Maar wiskundigen moeten een oplossing vinden! En die
vinden ze in de vorm van een klasse, die eigenlijk een verzameling is die
verschillende soorten verzamelingen kan bevatten. Dus , eureka!, er bestaat een
klasse van alle verzamelingen! Maar, aker(dj)ue, er kan wel geen klasse bestaan
van alle klassen.
Wat zeggen ze? Je moet geestelijk actief blijven om
geestelijk gezond te blijven!? Ik denk dat ik stilaan spataders op mijn
hersenen krijg van die kronkels die me erg veel (te veel) aan de politiek doen
denken.