De Missiebond van Beveren-Leie bestaat 60 jaar. onderpastoor Gheeraert nam op 22 april 1965 het initiatief tot de stichting. Michel Debrouwere werd de eerste voorzitter, Henri Velghe secretaris en Robert Meersseman werd schatbewaarder. Etienne Verhelst, Jacques Callens en Luc Pieters waren de opvolgers van Michel Debrouwere, die als Michael ook verantwoordelijke uitgever talrijke bijzonder gesmaakte bijdragen leverde voor van het magazine Missiepost.

      FOTO2%%%

Sinds 1898, dus 117 jaar geleden, stuurt Beveren-Leie mannen en vrouwen uit om te missioneren, 22 in het totaal vertrokken er uit onze deelgemeente van Waregem. De eerste Beverse missionaris was Joseph Vervaecke, en hij trok naar Kongo Vrijstaat op 8 september 1898, als dappere versbakken scheutist! De naam Belgisch Kongo kwam pas 10 jaar later. Pater Kamiel Vandenhende, de nonkel van Maria Madeleine Vandenhende, die later missiezuster zou worden, vertrok als Karmeliet in 1901 naar Zuid-India. Michel Debrouwere heeft mooie artikels geschreven over zeven voorlopers. Twaalf andere Bevernaars vertrokken als zendelingen, ook nog voor de oprichting van de Missiebond, maar zij kwamen allen in een warm contact met de Missiebond vanaf april 1965. Voor hen hadden de Bevernaars al sterrestoeten en missiekermissen georganiseerd. 

De eerste vrouwelijke zendeling uit Beveren-Leie was zuster Margriet Coopman die al vertrok naar Ceylon (= Sri Lanka) in september 1929, om er tbc-patiënten te verzorgen en in te staan voor een degelijke opvang van deze getroffenen. Na haar vertrok ook scheutist Antoon Schotte, de nonkel van de jonge Jan Schotte die later ook missionaris wilde worden. Antoon trok naar China in 1931.

Bij de stichting in 1965 telde Beveren-Leie maar liefst 12. Zendelingen, 8 missionarissen en 4 missiezusters. Beveren-Leie had echter vele jaren voordien al 7 missionarissen. Na de start zouden er nog drie missionarissen volgen: Joseph D’Hondt, Frans Labeeuw en Leen Mestdagh. Naast E.H. Gheeraert bestond de eerste kern uit: Jacques D’hondt organisator van de plaatselijke missiefeestelijkheden, twee vrouwelijke bestuursleden van de missienaaikring en zeven bereidwillige mannen die begrepen dat onze missionarissen toen lang genoeg werden vergeten. Naast de drie bestuursleden uit de inleiding vermelden we nog Marcel Himpe, André Laevens, Jacques D’Hondt en Michel D’Hondt, (zoons van Lieske), Jozef Missiaen, Lieske D’Hondt, Zosima Meersseman en ook nog Louis Nkinga een zwarte Frater Scheutist uit Jambes in verlof bij de familie Omer Devoogt. Louis Nkinga zou in Beveren-Leie trouwens priester gewijd worden in augustus 1966, één jaar nadat de Missiebond startte en werd later  bisschop in de Democratische Republiek Congo, bisschop van het bisdom Lisala (Louis Nkinga Bondala, C.I.C.M. (1997-2015). Met ereburger Jan Schotte, bisschop benoemd in 1984 en aartsbisschop met alllerheiligen 1994, kende de Beverse Missiebond nog een tweede hoge kerkelijke functionaris als zendeling.

Van bij de start besloten de stichters van de Missiebond elk jaar een groot missiefeest te houden, maar ze besloten ook om informatie door te geven aan de vrienden van de Missiebond. Dat gebeurde door missieavonden te organiseren en paters te vragen die verslag brachten met lichtbeelden en film van bijvoorbeeld een reis door Latijns-Amerika, of de missiewerking in Zuid-Afrika of over de Eskimo’s.

Een sterk middel om informatie te verspreiden was ook het tijdschrift Missiepost. Eerst was dat met medewerking aan het Kortrijkse blad Missieschakel waarin wat ruimte kwam voor de werking van de Beverse groep, maar veel belangrijker waren de gestencilde blaadjes, met uitsluitend nieuws over de Beverse missionarissen en zusters. En er was aanvankelijk géén abonnementsgeld te betalen! Maar wie iets gaf, kreeg veel dank. Vanaf 1977 kwam het systeem van betalende abonnees, ooit ruim 400. In het blad liet Michael, Michel Debrouwere, zijn pen de volle vrijheid en hij publiceerde vlot geschreven interviews met al wie in het missiewerk betrokken was. Hij wou “een kameraadschappelijke, eigen-Beverse sfeer”. Maar vooral zijn vele historische reeksen over Leonard De Bo, over de heerlijkheid Poeke, over de speelplaats en het schoolleven van vroeger, over de herbergen enz. kenden een enorm succes. Kortom, heerlijke lectuur van een onderlegd historicus en heemkundige. Samen met zijn trouwe vriend Etienne Ducatteeuw bracht hij De Clocke als een afzonderlijke rubriek en meteen kregen wij de geschiedenis van ons dorp in veel facetten. in 1987 stopten de artikels van de heemkundigen. Niet getreurd, het actuele dorpsnieuws door Raf Debrouwere kreeg nu meer aandacht.

In 1981 was er zoveel te doen rond het Sint-Jansspel, dat er dat jaar géén missiekermis georganiseerd werd. Er kwamen wél twee kaasavonden in de plaats daarvan, wie wilde kon daar ook twee charcuterie-avonden van maken. Het succes daarvan was groot en zo evolueerde de missiekermis naar een dergelijke Breughel-maaltijd in de jaren 80. Het ‘Woestijnspel’ in februari 1986 mobiliseerde opnieuw velen in en de opbrengst ging integraal naar Broederlijk Delen en ... de Missiebond! Vanaf de jaargang 1986 werd Jan Meersman ‘verantwoordelijk uitgever’. Jan nam alles op zich wat Missiebond betrof en Mieke Callewaert stond hem dapper terzijde als typiste mét een splinternieuwe elektrische schrijfmachine. Missiepost staat nu al 26 jaar onder de deskundige redactie van Paul De Smet. De stencilmachine geraakte in de loop van de jaren op de achtergrond.

Momenteel gaat de missiebond onder de overkoepelende naam Sint Anna voor de drie deelgemeenten aan de Leie, eigenlijk de verderzetting van de Beverse missiebond die nu 60 jaar bestaat. Doel blijft het steunen van onze missionarissen die werkzaam zijn in de ontwikkelingslanden.