Alweer vrijdag...

Mijn leraar piano geeft een concert te Boechout op 12 december.

Theater Vooruit Klassiek!

Op vrijdagavond 12 december om 20.15 uur stelt Theater Vooruit

U de talentrijke Japanse pianovirtuoos Kiyotaka Izumi voor.

Deze jonge pianist won tijdens zijn studie reeds verschillende internationale wedstrijden en behaalde in 2002 zijn "meester" diploma aan het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium te Antwerpen met de grootste onderscheiding. Een rijzende ster in de pianowereld!

Hij zal u laten wegdromen op werk van Grieg, Schumann en Chopin.

Tickets 15 Euro /-18/+65 12 euro
Theater Vooruit Sint-Bavoplein 17, Boechout
info&tickets: Theater Vooruit - 03 289 09 78 of info@hettheatervolk.be

En wegdromen zal je zeker!!!

**********

Een sprookje van Hans Christian Andersen - 037

Het was afschuwelijk koud, het sneeuwde en het begon donker te worden. Het was ook de laatste avond van het jaar, oudejaarsavond. In die kou en in dat donker liep er op straat een arm, klein meisje, zonder muts en op blote voeten. Ze had wel pantoffels aangehad toen ze van huis ging, maar dat hielp niet veel: het waren heel grote pantoffels, haar moeder had ze het laatst gedragen, zo groot waren ze, en het meisje had ze bij het oversteken verloren, toen er twee rijtuigen vreselijk hard voorbijvlogen. De ene pantoffel was niet te vinden en met de andere ging er een jongen vandoor: hij zei dat hij hem als wieg kon gebruiken als hij later kinderen kreeg. Daar liep dat meisje dus op haar blote voetjes, die rood en blauw zagen van de kou. In een oud schort had ze een heleboel zwavelstokjes en één bosje hield ze in haar hand. Niemand had nog iets van haar gekocht, de hele dag niet. Niemand had haar ook maar een stuivertje gegeven. Hongerig en koud liep ze daar en ze zag er zo zielig uit, dat arme stakkerdje! De sneeuwvlokken vielen in haar lange, blonde haar, dat zo mooi in haar nek krulde, maar aan dat soort dingen dacht ze echt niet. Uit alle ramen scheen licht naar buiten en het rook overal zo lekker naar gebraden gans; het was immers oudejaarsavond en daar dacht ze wel aan.

In een hoekje tussen twee huizen, waarvan het ene een beetje vooruitstak, ging ze in elkaar gedoken zitten. Haar beentjes trok ze onder zich op, maar ze kreeg het nog kouder, en naar huis durfde ze niet, want ze had geen zwavelstokjes verkocht en ook geen stuivertje gekregen. Haar vader zou haar slaan en thuis was het trouwens ook koud. Ze woonden vlak onder het dak en daar blies de wind doorheen, ook al waren de ergste kieren met stro en oude lappen dichtgestopt. Ze had bijna geen gevoel meer in haar handjes van de kou. O, wat zou een zwavelstokje lekker warm zijn! Zou ze er eentje uit het bosje durven trekken en het tegen de muur afstrijken om haar handen te warmen? Ze trok er een uit. "Ritsss..." Wat vlamde dat, wat brandde dat! Het gaf een warm, helder vlammetje, net een kaarsje, toen ze haar handen eromheen hield. Een wonderlijk licht gaf het. Het meisje dacht dat ze voor een grote, ijzeren kachel zat met glimmende koperen ballen en een koperen trommel. Het vuur brandde zo heerlijk, het was zo lekker warm. Maar wat was dat? Het meisje strekte haar voetjes al uit om die ook te warmen - toen ging de vlam uit, de kachel verdween - en zij zat met een stompje van het afgebrande zwavelstokje in haar hand.

Ze stak er nog een aan. Het brandde, het gaf licht en waar het schijnsel op de muur viel, werd die doorzichtig, net als een sluier. Ze keek zo de kamer in, waar de tafel gedekt was met een spierwit tafelkleed, met het fijnste porselein. De gebraden gans, gevuld met pruimen en appeltjes, stond heerlijk te dampen. En wat het allerheerlijkst was, de gans sprong van de schaal en waggelde met een vork en mes in zijn rug over de grond. Hij kwam recht op het arme meisje af; toen ging het zwavelstokje uit en was alleen de dichte, koude muur er nog.

Dit sprookje is mij altijd bijgebleven...

**********

Kerstman die massa speelgoed aan klinieken gaf, is vrouw

De mysterieuze kerstman die afgelopen week voor miljoenen euro's aan speelgoed afzette aan de ingang van liefst twintig Britse kinderziekenhuizen, blijkt een vrouw te zijn. Met haar prachtige geste bewijst ze dat Kerstmis inderdaad een feest van vrede voor iedereen kan zijn.

Anoniem
Het personeel van geen van de 20 klinieken wist vanwaar de vrachtwagen vol speelgoed kwam. Na een zoektocht door de Engelse krant Daily Mail is het mysterie opgelost: de kerstman blijkt een wilde weldoenster te zijn, een vrouwelijke uitgever uit de East Midlands. Ze wil anoniem blijven.

Goed hart
Samen met haar zakenrelaties had de vrouw al dat speelgoed verzameld om "iets terug te geven aan de maatschappij. Elk jaar zijn er duizenden kinderen die de kerstperiode in een ziekenhuis moeten doorbrengen. Enkelen van hen zijn er erg aan toe. Op deze manier proberen wij hen wat op te vrolijken. We willen ook aantonen dat vrijgevigheid veel kan doen. Het is ons zeker niet om de publiciteit te doen. We wilden gewoon ons goed hart tonen. Het geeft ons allemaal een warm gevoel dat we een beetje geluk in een kinderleven kunnen brengen."

Piratenschip
Marion Robinson, de moeder van de achtjarige David, was alvast in de wolken met het groot piratenschip dat haar zoontje mocht ontvangen in het ziekenhuis. "Dit is een prachtig gebaar", zegt de moeder. "Het speelgoed geeft de kinderen eindelijk iets anders om zich mee bezig te houden dan hun ziekte en dan naar de vier muren van hun kamer te zitten turen." (hlnsydney/kh)

Bedankt leden van de photoshopgroep voor de wensen...
Hier een paar uit de zovele kaartjes die ik mocht ontvangen ter gelegenheid van mijn verjaardag.

Somewhere Over The Rainbow




Er is een plaats in de hemel die Regenboogbrug heet.
Als een dier, dat een hele sterke binding heeft met iemand hier, overlijdt, gaat dit dier naar de Regenboogbrug.
Daar zijn graslanden en heuvels voor al onze speciale kameraadjes zodat ze kunnen rennen en samen kunnen spelen.
Er is genoeg eten, water en zonneschijn en onze vrienden hebben het er heel comfortabel.

Alle zieke en oude dieren zijn er weer gezond en levenslustig;
zij die gewond of verminkt waren, worden weer ongeschonden en sterk, precies zoals wij ze herinneren in onze dromen.
De dieren zijn gelukkig en tevreden, maar er is één klein ding: ze missen allemaal een speciaal iemand, iemand die achtergelaten is.

Ze rennen en spelen samen, maar er komt een dag waarin er één plotseling stopt en de verte in kijkt.
Zijn heldere ogen staan strak; zijn lichaam begint te trillen.
Dan maakt hij zich los van de groep, vliegt over het gras, sneller en sneller.
Je bent gezien, en wanneer jij en je speciale vriend elkaar eindelijk treffen, houden jullie elkaar stevig vast in dit vreugdevolle weerzien, om nooit meer gescheiden te worden.
De vrolijke kusjes regenen op je gezicht; je handen aaien de liefdevolle kop, en je kijkt nog een keer in die vertrouwde ogen, zo lang weg uit je leven, maar altijd aanwezig in je hart.
Dan ga je de Regenboogbrug over, samen..... 

Enya - " Adiemus "

**********

 Twee vrienden zitten op café gezellig een pintje te drinken. 

 Zegt Lucien : ' Ik geloof dat ik van mijn vrouw ga scheiden.' 

 'Waarom ?' vraagt Jules. 

 'Wel het is nu drie maand dat Liliane niet meer tegen mij spreekt' antwoordt de Lucien. 

 De Jules drinkt van zijn pint, denkt na en zegt :
 'Lucien voor dat je een beslissing neemt,
 overweeg het goed, want zo een vrouw vindt ge niet gemakkelijk . .'

Piano solo cover of Jim Brickman's Winter Waltz,
played on Steinway K Upright piano





.......

Vandaag bestaat mijn blogje 1 jaar.

Bedankt iedereen, zonder jullie hield ik het niet vol!

Het weeklesje gemaakt - Bol in water

Na de ochtendkoffie had de man net het café verlaten toen hij een wat ongebruikelijke begrafenisstoet het  kerkhof zag naderen.
Voorop reed een zwarte lijkkoets die op een meter of tien werd gevolgd door een identieke koets.
Achter de tweede koets liep een treurige man, het hoofd
gebogen, met een pitbull aan de lijn.
Hij werd op de voet gevolgd door wel 200 mannen die in een lange rij achter hem aan liepen.
De toeschouwer deed geen moeite zijn nieuwsgierigheid te bedwingen.



Hij liep naar de man met de hond en zei met zachte, eerbiedige stem:
'Ik wil u graag mijn medeleven betuigen met uw verlies.
Ik ben me ervan bewust dat dit een slecht moment is om u te storen.
Maar ik heb nog nooit een begrafenisstoet zoals deze gezien.
Mag ik vragen wie er ten grave wordt gedragen?'
'Jawel,' antwoordde de man.
'De eerste koets is voor mijn echtgenote.'
'Wat is er met haar gebeurd?'

De man antwoordde: 'Mijn hond viel haar aan en heeft haar doodgebeten.'
'Afschuwelijk. En voor wie is de tweede koets?'
'Daarin ligt mijn schoonmoeder,' antwoordde de weduwnaar.
'Zij probeerde mijn vrouw te hulp te komen toen de pitbull ook haar aanviel.'

Er volgde een gedragen, bijna ontroerend moment van stilte tussenbeide mannen.
Toen vroeg de toeschouwer:
'Zou ik de hond misschien kunnen lenen?'
'Jawel,' zei de man.
'Sluit maar aan. '

©

Een kind vraagt aan zijn vader:
'Papa waarom eten wij geen apenvlees?'

De vader die een beetje door de vraag wordt verrast, antwoordt hem:
'Heu! Dat is omdat wij van de apen afstammen!
Als wij ervan zouden eten,
dan zou het, als het ware willen zeggen dat wij onze voorvaders zouden opeten?'

De kleine jongen denkt het begrepen te hebben en vroeg:
'En is het daarvoor dat die van den Islam geen varkens eten?'

Bron: De Streekkrant

© Reuters

Er is de voorbije weken al heel wat gezegd en geschreven over de nieuw verkozen Amerikaanse president Barack Obama. De Britse krant The Telegraph ging op zoek naar de dingen die u nog niet wist over de eerste zwarte president van de Verenigde Staten.

- Hij verzamelt strips van Spider-Man en Conan the Barbarian

- Tijdens zijn schoolperiode werd hij "O'Bomber" genoemd omdat hij zo'n goede basketballspeler is

- Zijn naam betekent "de gezegende" in het Swahili

- Zijn favoriete maaltijd is linguini met garnalen, bereid door zijn vrouw Michelle

- In 2006 won hij een Grammy voor de audioversie van zijn autobiografie, 'Dreams From My Father'

- Hij is linkshandig, waarmee hij de zesde naoorlogse president is die linkshandig is

- Hij heeft alle Harry Potter-boeken gelezen

- Hij bezit een paar rode bokshandschoenen die door Muhammad Ali gesigneerd zijn

- Als tiener werkte hij in een ijssalon en nu heeft hij een hekel aan ijsjes

- Toen hij als kind in Indonesië woonde, at hij hondenvlees, slangenvlees en geroosterde sprinkhanen.

- Hij spreekt Spaans

- Tijdens zijn campagne keek hij liever naar sportkanalen dan naar CNN.

- Zijn favoriete drank is iced tea met zwarte bosbessen

- Hij beloofde zijn vrouw dat hij zou stoppen met roken voor hij zich als president zou kandidaat stellen. Dat deed hij niet.

- Hij had een aapje met de naam Tata als huisdier in Indonesië.

- Tot hij naar de universiteit ging, noemde iedereen hem 'Barry'.

- Zijn favoriete boek is Moby-Dick van Herman Melville

- Hij was aanwezig op het vrijgezellenfeestje van de verloofde van zijn halfzus, maar vertrok toen de stripper arriveerde.

- Het bureau in zijn kantoor in de Amerikaanse Senaat behoorde ooit toe aan Robert Kennedy

- Hij en zijn vrouw Michelle verdienden vorig jaar 3,2 miljoen euro, vooral door de verkoop van zijn boeken

- Zijn favoriete films zijn 'Casablanca' en 'One Flew Over the Cuckoo's Nest'

- Hij draagt steeds een klein beeldje van de Madonna met het kind en een armband van een soldaat uit Irak als geluksbrengers.

- Hij gaf zich op om in een zwarte pin-upkalender te figureren aan de universiteit van Harvard, maar werd afgewezen door het voltallige vrouwelijke comité.

- Tot zijn favoriete muziek behoren Miles Davis, Bob Dylan, Bach en The Fugees

- Op hun eerste afspraakje nam hij Michelle mee naar een film van Spike Lee, 'Do The Right Thing'

- Hij speelt graag Scrabble en poker

- Hij drinkt geen koffie en maar zelden alcohol

- Als hij geen politicus was, zou hij architect geworden zijn.

- Als tiener nam hij marihuana en cocaïne.

- Zijn dochter Malia wil eerst naar de universiteit van Yale en daarna actrice worden, zijn dochter Sasha ziet een toekomst als zangeres en danseres wel zitten

- Hij betaalde pas vier jaar geleden zijn studentenlening volledig af, nadat hij het contract voor zijn boek had ondertekend.

- De meter van Malia is de dochter van Jesse Jackson

- Hij heeft de slechte gewoonte om constant zijn BlackBerry te checken

- Hij rijdt met een Hybride Ford Escape, nadat hij zijn benzineslurpende Chrysler 300 van de hand deed.

- Hij laat zijn haar elke week knippen door zijn kapper in Chicago die hem daarvoor 16 euro aanrekent.

- De codenaam die de Amerikaanse geheime diensten hem gaven was "Renegade".

- Hij wil een basketballplein laten aanleggen rond het Witte Huis in Washington

- Zijn favoriete kunstenaar is Pablo Picasso

- Op zijn bureau staat een houten sculptuur van een hand met een ei, een Keniaans symbool voor de breekbaarheid van het leven

- Zijn vader zaliger was econoom in de Keniaanse regering

**********

Wannes Van de Velde - ik wil deze nacht in de straten ...




De Antwerpse volkszanger, kunstenaar en schrijver Wannes Van de Velde is op 71-jarige leeftijd overleden. De zanger kampte al jaren met een wankele gezondheid. 'Ik wil deze nacht in de straten verdwalen' en 'De brug van Willebroek' zijn de bekendste nummers uit zijn carrière, die meer dan 40 jaar omvatte.


Wannes Van de Velde, hier tijdens de 0110-concerten in 2006.

De drie W's
Van de Velde behoorde eind jaren zestig samen met Walter De Buck en Willem Vermandere tot 'de drie W's'. Volkszangers die in hun repertoire resoluut voor teksten in het dialect kozen. Van de Velde was daarnaast ook een begaafd flamenco-gitarist.

Leukemie
In 2000 werd er leukemie bij hem vastgesteld, die hij overwon. In september 2006 was hij in staat om terug op te treden, onder meer op de Antwerpse editie van de 0110-concerten. In dat jaar verscheen ook zijn laatste cd 'In de Maat van de Seizoenen'. Zijn ziekte werd hem nu toch fataal. (mvdb)

**********