Oostende

Een gebouw waar de tijd schijnbaar geen vat op heeft is deze café op de hoek van de Eikelstraat en de Berkenstraat. Er is hier op het eerste zicht niet veel veranderd. Zelfs de naam is gelijk gebleven. Alleen het biermerk werd aangepast....

Menig Eeklonaar heeft hier zijn eerste danspassen gemaakt.  Heel lang geleden was er hier in Eeklo al een dancing, "De Cercle", wat in het Eeklo's als ' de sirkle' klonk. Men vertelde mij dat hier veel plezier gemaakt is. Dan ging men naar het 'bal' om te gaan dansen. Ondanks verschillende aanpassingen kreeg 'de sirkle' het moeilijker en moeilijker om te blijven bestaan. Na een tijdje te hebben leeggestaan werd, ik dacht begin de jaren '70, er een 'echte' moderne (in die tijd) dancing van gemaakt. Ook dit ging met wisselend succes en stilletjes verdween ook hier de belangstelling. Wanneer de appartementen gebouwd zijn die er nu staan weet ik niet juist meer. Ik dacht rond 1995.

Enkele huizen daar vandaan stond "Het Krugerhof". Dit was mijn gedacht een café-hotel maar naar het schijnt was er achteraan ook een zaaltje waar gedanst kon worden. En volgens mij heeft er daar in dat poortje op de linkse kant later nog een frituur geweest. Ook dit gebouw is al lang uit het stadsbeeld verdwenen.

De werken voor de bouw op de hoek van de Boelare en de Molenstraat zijn in feite nu nog maar gestart. Nu is men bezig met het uitgraven van de overtollige aarde om de grondwerken te kunnen beginnen.

Met Antoine Boute hebben we een Eeklonaar die zich vooral als beeldhouwer maar ook in andere kunstwerken bekend maakte in Eeklo. Ook in het sociaal leven, hier denken we dan aan De Welgezinden en de Herbakkers, is Antoine een gewaardeerde figuur.

Het beeld van de fanfare in de Oostveldstraat.         Ook in het maken van de houten Herbakkersreuzin had Antoine zijn deel. Kunstenaar Patrick Ysebaert bedacht het beeld. Beeldhouwer Antoine Boute maakte de handen en de kool uit lindehout samen met 25 leerlingen en hun leerkrachten uit het PTI. Dit beeld staat opgesteld recht over Het Leen.

Dit beeld werd in 1993 door Antoine gemaakt naar aanleiding van het honderdjarig bestaan van het mannenkoor De Welgezinden. De gezichtloze figuren staan voor alle Welgezinden uit de geschiedenis, maar kunnen ook worden geduid als hedendaagse Eeklonaars. Dit bekende beeld staat in de Cocuytstraat.

Nu we stilaan naar de zomer gaan en de Huysmanhoeve terug open is blijven we eens stilstaan bij de laatste Huysman die op het hof verbleven heeft. Dit was Bernard (in Eeklo beter gekend als Noard) Huysman. Hij was de zoon van Bernard en Martha. Hij was een echte Eeklonaar en werd er geboren op 11/11/1927. Noeste werker in de harde boerenstiel.

Als 'Noard' echter zijn 'zondagse kostume' aantrok en eens 'op stap' ging was Noard een populaire figuur. Waar Noard verscheen was er plezier en leute. Noard was wel een sloeber (dat kan men zien aan zijn oogjes) en met zijn typische grote snor een aparte verschijning. Toen echter de symptomen van prostaatkanker opdoken werd het voor Noard een ongelijke strijd welke hij op 14/05/1998 verloor.

Aan de buitenkant zijn er geen spectaculaire veranderingen meer. Dit heeft nu zijn definitieve vorm gekregen. Aan de binnenkant wordt er verder gewerkt. Er is nu aan elke kant een grote ruimte. Er zou een ontmoetingsruimte komen en een soort cafetaria.

In de Snuifmolenstraat stond vroeger het cafeetje 't Snuifmoleken. Wel, dat cafeetje staat daar nog. En zo te zien is er daar in de loop der jaren, buiten de naam,  heel weinig aan veranderd. Let op het 'scheve' dak.

                                                            Zo was het vroeger

Tot gisterenavond heeft men verder gewerkt om de Kerkstraat open te krijgen tegen het bouwverlof. Maar het is de mensen niet gelukt. Voor voetgangers en fietsers gaat het maar de auto's moeten nog een beetje wachten. Het is echter nu al te zien dat er zullen bij zijn die niet kunen wachten.....

                                                      Zo is het vandaag

Wie kent Jenever Van Hoorebeke niet (voor mij een Hoorebeeksken madam). Dit was de ingang naar de distillerie vroeger. Dit moet ongeveer zijn waar nu de toegang naar De Herbakker is in de Boelare. In het groot herenhuis links was dokter De Keyser de laatste bewoner dacht ik. Op de voorgrond een 'gendarm' met hun hoge kepie. Als klein mannen hadden we daar schrik van.

materiaal. Graag zou ik iets nieuw willen proberen op mijn blog. De zondag zou ik een nieuwe rubriek willen starten maar met oude foto's. Zoiets als : Eeklo vroeger en nu. Dat zou zowel over personen, straten of om het even wat kunnen gaan. Nu is het niet mijn bedoeling om te jammeren of te neuten over vroeger maar eens een klein beetje mijmeren over lang vervlogen tijden mag wel eens dacht ik. Ook zullen er dingen bij zijn 'van vóór mijn tijd' maar waar er wel foto's van bestaan. Julien Van De Genachte zal mij foto's bezorgen die ik dan hier op mijn blog kan gebruiken. Als er nog mensen zijn die mij foto's kunnen bezorgen, aarzel niet. Wie mijn 'vernieuwing' niet goed vind (of juist wel) kan altijd reageren op de link onderaan elk artikel. Of als er iemand is die van het artikel nog meer informatie heeft mag het mij altijd laten weten.

De namen De Clercq Huibrecht en De Roo Alice zullen de meeste mensen niet veel zeggen. Maar van 'Beirken de garçon' en van 'Liesken toarte' (beiden rechts op de foto) zal menig Eeklonaar wel al gehoord hebben en sommigen hen wel goed gekend hebben. Hun café Picasso was in 'Het Rootjen' op de Markt hier in Eeklo. Alice dankt haar bijnaam 'toarte' aan de periode dat zij bij bakker Gustaaf Geirnaert (vooraan in de Molenstraat) werkte. De 'jonge gast' naast Alice op de foto lijkt mij op een op dit ogenblik bekende Eeklonaar. Of ben ik mis?

Nieuwe info: de man naast Lieske is inderdaad Patrick Ysebaert. De andere (met krullen) is Pierre Van Hee. Beiden waren ze in de jaren 80 verantwoordelijk voor de produktie van de bekende toneelstukken "Mielken" en "Het sleutelgat.

De werken in de Peperstraat schieten goed op. De baan is al met een soort verharding bewerkt en ligt gereed om gegoten te worden. Waarschijnlijk zal men wachten tot de werken volledig klaar zijn. Er moet op het einde nog een stuk riolering gelegd worden en dan zal alles in één keer geasfalteerd worden.

krijgt een naam. Hier in Eeklo heeft men de laatste weken schijnbaar ijverig bezig geweest om alles een naam te geven. Nu wordt donderdag 26 februari om 19.00 uur het kunstwerk "Oog voor Eeklo" op het rond punt aan de watertoren officieel  onthuld door de weduwe van industrieel en ereburger John Buyck. Het is een ontwerp van mevrouw Hilde Van Sumere en werd vervaardigd door Victor Buyck Steel Construction. Het werd door de heer John Buyck, ter gelegenheid van zijn 75ste verjaardag, aan de stad Eeklo geschonken.

veldrit van het seizoen werd gereden in Eeklo. Met winnaar Niels Albert was iedereen tevreden en mochten de organisatoren terug een pluim op hun hoed steken voor het voortreffelijke werk dat ze geleverd hebben.

Foto's Jörgen Lammens

Met Antoine De Boever, op de foto zijn Herbakkerskostuum, hebben we hier toch iemand die in de Eeklose samenleving al het een en ander verwezenlijkt heeft. Hij was stichter van de Eeklose sportraad, Espora, waar hij na 35 jaar stopt met "zijn" sportraad. Antoine was turnleraar  bij de Broeders van Liefde waar ik er zelf nog les van gekregen heb. Zijn vrouw Rosa heeft mij leren zwemmen. Hij was mede-organisator van Te Voet door 't Meetsjesland. Hij was ook oprichter van VVV Eeklo en was een van de eerste zwemleraars in het Eeklose zwembad. Vele van deze groeperingen zullen hem missen. Maar zoals Antoine zelf zegt: ik besef nu dat ik eigenlijk weinig thuis ben geweest de voorbije 40 jaar, waarmee vrouw Rosa het wel eens zal zijn.

Een tijdje geleden kwam ik hier met het bericht dat dit oude hoevetje op de Brugsesteenweg zou worden afgebroken. Nu rij ik niet iedere dag Eeklo rond om iedere plaats in de gaten te houden maar deze hoeve is niet meer.

Dit is alles wat er momenteel nog overschiet. Maar dit is een serieuze lap grond waar er toch wel mogelijkheden zijn om er iets moois van te maken.

komt alles stilletjesaan terug op gang. Gisteren was men dan toch op twee plaatsen weer aan het werk.

                 Dit is in de Zandvleuge waar er gisteren een man of twee bezig was.

Grote bedrijvigheid was er wel aan het Zonneheem.  Maar daar is men binnen bezig en voor de kou zal dat wel 'een vest schelen' zoals we dat zeggen.

Het was zondagavond dat de zon het genoeg vond en op een tijspanne van een kleine 10 minuten helemaal achter de Eeklose kerk verdween. Met het open weer kleurde de ondergaande zon de hemel in verschillende kleuren. Mooi schouwspel.

De werken in de Kerkstraat hier in Eeklo gaan waarschijnlijk hun laatste week van 2008 in. Men is volop bezig met buizen leggen.

Met Gaston Dauwe hebben we hier in Eeklo een man die zelf een beetje geschiedenis schreef. Op 75 jarige leeftijd studeerde hij af aan de Gentse Universiteit als licentiaat Geschiedenis en werd alzo de oudste Belg die zo'n universiteitsdiploma behaalde. Deze geboren en getogen Eeklonaar wou in 1950 eigenlijk rechten gaan studeren. Maar zijn familie was actief in de textielnijverheid en werd hij dus naar Verviers en daarna ook naar Doornik gestuurd om er ingenieursstudies te doen. In het begin van de jaren zestig ging het bergaf met de textiel in het Meetjesland. Na dertien jaar in de textiel te hebben gewerkt verzeilde Gaston in de meubelbranche. Maar ook in deze branche ging het na enkele goede jaren minder en minder. Negen jaar geleden - Gaston was intussen 67 jaar- deed hij de deur van zijn meubelfabriek definitief dicht.  In 1999 is Gaston dan terug beginnen studeren. Maar nog weet Gaston van geen ophouden en heeft zich onlangs nog ingeschreven voor een gidsenopleiding in Gent. Als er dus iemand de titel van 'eeuwige student' met trots mag dragen dan is hij het wel !