Dinsdag 9 oktober 2007

De val

als een koorddanseres
zoekend naar zichzelf
flirtte ze met het evenwicht
het was een balanceren
zweven met het voelen
van machteloos dat in haar huilde

beneden zag ze mensen kijken
met ogen van het ongeloof
angst greep om haar heen
toen ze bijna viel in diepe duisternis

nog even zwijmelde de vrouw tot ze niet meer kon
in haar tuimelen naar de hardheid van het bestaan
hoorde ze het gegil van een diepe val

© Merel

Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

alfons10 oktober 2007 om 17:25

Zeer mooi

Heb ook ook aan de zij kanten gelezen echt mooi..liefs

Mieke moma9 oktober 2007 om 20:50

Hallo Merel !!

Mooi gedicht !!! Eentje met veel diepgang als je tenminste tussen de regels kunt lezen !!!!

Reageer op dit bericht

Maandag 8 oktober 2007

Dank je wel

                      Vandaag voor een keer geen gedicht

                     alleen een welgemeende dank je wel

                                  Merel

4 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 7 oktober 2007

Voor Dino

                             Voor iemand die van ons allemaal
                             een beetje steun gebruiken kan
                            Ga daarom even naar haar blog
                            met enkele lieve woordjes

                            https://blog.seniorennet.be/dino

dan staat de wereld even stil
een koude kilte kruipt in mij
er is ongeloof
en ik begrijp het niet
waarom een vrouw als jij
een vrouw die vreugde zaait
en anderen warmte schenkt
met de dekens van haar hart

waarom jij
reeds getekend door dat vreselijk woord
nu zelf het gevecht moet ondergaan

je slikt heel even en verteert
dapper is je beste vriend
bang heb je in een donkere hoek verbannen
en moedig knijpt je gemoedelijk in je hand
je denkt weemoedig hoe strijdlustig een klein iemand is
en weet heel zeker dat jij als grote mens
de hindernissen op je weg zal overwinnen

           ©   Merel

22 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 6 oktober 2007

Mijn droom

wat doe ik met mijn dromen
ze gapen me bezitterig aan
en kwijlen van verlangen

straks kruipen ze in mijn slaap
banen zich een weg
tussen de nachtmerries in mijn stal

dan schiet ik angstvallig wakker
mijn hart kruipt uit mijn keel
bonkt harde slagen in mijn hoofd

verkrampt wacht ik tot de ochtend komt
mijn ogen knijp ik niet meer dicht
in mijn droom ben ik het die vlucht
toch komt hij steeds terug

© Merel

6 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 5 oktober 2007

Teder zwijgen

je aanwezigheid
gehuld in teder zwijgen
wist mijn gekwetste ziel te beschermen
met de adem van het stil ontwaken

je stilte
proefde naar geborgenheid
gedragen op de witte vleugels
van de nieuwe dag

in je ogen zag ik
een stuwdam van genegenheid
langzaam verdronk ik
in het meer van tederheid

© Merel

1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 4 oktober 2007

De mens

ik heb me in de mens vergist
hij bloosde van vertrouwen
toen hij liet proeven
van het nest van hier hoor je thuis
misschien flirtte ik met de naïviteit
was ik te goed gelovig
dacht dat hij een spiegel
van me zelf zou zijn

ik heb de mens verwenst
voel de walging in me stijgen
nu hij met weinig woorden
de belofte breekt
het mes snijdt in mijn ziel
pijn bloedt bijna dood
het lijkt hem niet te deren
ik werp loze woorden in zijn schoot
het vertrouwen kruipt als een rat uit mij
en zoekt zijn thuis in een riool

© Merel

1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 3 oktober 2007

Tijd lijkt stil te staan

tijd lijkt stil te staan
niets is nog wat het was
toch werd gisteren vandaag
en morgen komt weldra

in het besef dat alles anders is
begrijp je het leven niet
dat dansend op het ritme van de dag
een weg vindt waar je niet in past

's avonds als rust gezelschap wordt
en schemerlicht naar duister roept
knaagt de pijn van niet begrijpen
duurt de nacht weer vreselijk lang

5 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 2 oktober 2007

Misschien

misschien
kijk je even achterom
twijfel je

zie je
hoe het verlangen met mijn haren speelt
de hunker naar tranen smaakt

misschien
ben ik dom
verlang ik te veel

© Merel

2 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 1 oktober 2007

Eenzaam ziek

een norse blik klopte op je schouder
keek je aan met waterige ogen
zijn bibberende stem liet hij je verstaan
hoe verkeerd het was wat je dacht

ik ben geen zuurpruim
die hier de tijd zit te verkniezen
mijn geest botst met ontzettend bang
nu het verdict de deuren sluit
het oordeel liever wat gaat slapen
en kwade beesten zonder genade
de sappen uit mijn lichaam
als zoete spijs verteren

de duisternis die weldra komt
zaait pieker in mijn hoofd
brengt nachtelijke kwelling naar mijn kamer

beschaamd nam ik zijn arm
begeleidde hem tot bij het bed
waar witte lakens wachtten
op het lichaam zonder kleur

© Merel

6 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 30 september 2007

Blinde vlek

zijn verdriet zuchtte
voelde zich ongelukkig
hij probeerde aan iets moois te denken
zocht in zijn herinnering
een beeld om te koesteren
voor altijd te bewaren

ergens
dacht hij
kon je het geluk oprapen

maar moedeloos
stond hem op te wachten
met harde woorden
kraakte hij zijn gedacht

zijn blinde vlek stond in de weg

© Merel

2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 29 september 2007

Twee oudjes

twee oudjes op een bank
ze drinken gretig van het herfst voelen
samen
hand in hand
ze zeggen niet zo veel
begrijpen zonder woorden
liefdevol glinsteren ogen
met een glimlach legt ze haar hoofd op zijn schouder

"wat als"
vraagt ze voorzichtig
hij veegt haar sombere gedachten weg
ze mijmeren
dromen om samen de eindstreep te halen
hand in hand
zonder woorden

ze plukken tederheid en liefde
een takje geluk
en een boeket herinneringen
behoedzaam laten ze het rusten in een doosje

voor als . . .

© Merel

4 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 28 september 2007

Emoties

zoveel emoties heb ik beleefd
ze vertelden mij hoe het leven
boeiend in mijn dagboek schreef
soms stond pijn me aan te gapen
kwam het verdriet met vlugge pas tot bij mij
gelukkig bracht een blauwe lucht
zoete dromen en zag ik even het geluk
het verlangen schreef sierlijke letters
en heimwee traande doorlopen woorden
donkere nachten spraken met de eenzaamheid
tot de passie tederheid ontmoette
en het liefdesvuur de kamer verwarmde
was ik al eens moedeloos
tekende vriendschap een regenboog

mijmerend hoe het ooit was
een vleugje pijn met een sprankel geluk
hoop ik dat de toekomst
emoties brengt om van te snoepen

© Merel

1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 27 september 2007

Gevoelens

als gevoelens
je uitpersen
tot geen sap meer overblijft

als gevoelens
je beklemmen,
een touw van vastgebonden zijn

als gevoelens
met je treuren
en je voelt alleen nog angst

wat doe je dan ?

© Merel

4 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 26 september 2007

Dwaallichtjes

nu plukken we de vruchten van onze voetstappen
diepe sporen in een modderige brij
straks donkert de nacht
zie je dwaallichtjes verleidelijk dansen
heimwee hunkert naar verlangen
als elfjes met vleugels van satijn
de ballade zingen van gelukkig zijn
ademloos luistert stilte en proeft
de vrede van de nieuwe nacht

5 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 25 september 2007

Ik herinner me

ik herinner me een jonge vrouw
haar allereerste keer
weet nog hoe ze dacht
ik verlang
maar ben ook een beetje bang

doet het pijn
als ik me volledig geef
valt mijn schroom
als losse vlagen op de grond
ben ik te bedeesd
wil ik me verbergen
onder het doek van nu nog liever niet

ik herinner me een jonge vrouw
bang verlangend
naar een beetje meer

© Merel

4 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 24 september 2007

Doodgewoon

doodgewoon begint de dag
alsof hij een gewoonte breit
tussen gisteren en vandaag
klapwiekend komt een ekster aangevlogen
met een vleugelslag raakt ze het alledaagse

illusies springen weg
dwars door het helderblauwe
schaduwen verdwijnen
nu de zon koude tranen schreit
het grijze staart vol twijfels naar de leegte
koud zweet danst met het onvermogen

© Merel

Reageer op dit bericht

Zondag 23 september 2007

Mijn oude school

het ruikt naar nieuw met een snuifje oud
die zondagochtend in de school van het verleden
nog een laatste keer doet hij zijn deuren open
begroet de meisjes van weleer
nu bijna allen moedertje samen met hun man

nog een keer loop je over de houten vloer
en vraag je af waar je klaslokaal nu is gebleven
in je herinnering zie je het kleine meisje
twee vlechtjes in het haar en witte sokjes aan
voor het eerst ging ze naar de grote school
twaalf jaar later zei ze als een tiener
haar blauw schooluniform voorgoed vaarwel

nog een keer loop je door de gang
als je de ogen sluit hoor je misschien de bel
de speelplaats lijkt ineens zo klein
en het houtwerk van de kapel
wat hebben ze ermee gedaan

morgen komen mensen in hun appartementje wonen
mijn school van vroeger, ze bestaat helaas niet meer

© Merel

1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 22 september 2007

Het brave meisje

Met een misschien liet ze zich niet doen
ze raakte op de drift
voelde woede in haar koken
zij - het brave meisje van weleer -
als een op hol geslagen paard
hinnikend en stampvoetend op de grond
schuimbekkend
vergat ze wie ze was

te lang werd ze vernederd
naïef in haar denken
na een week van hoop
gedropt in de hoek van het bedriegen
werd ze het meisje met geweld

het stille kermen van altijd
kende geen voldoening meer
helder denken was totaal ontredderd
te laat besefte ze wat ze had gedaan
snikkend en walgend van zichzelf
had ze zijn leven weggewist

© Merel

1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 21 september 2007

Klein meisje

weet je klein meisje
in je blik zie ik hoe je ogen dromen
je loopt al dansend door de regen
en plukt elke nieuwe dag
met een lach om van te snoepen

je huppelt vrolijk in het rond
met de kijkers van een kind
die in een bloem het wonder ziet
het kleine weet de waarderen
en 's avonds dapper schaapjes telt

als ik je zo zie rennen
dartel als een veulen
kan ik niet anders dan genieten
de wereld met je delen
en stoeien als een kind

© Merel

3 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 20 september 2007

Er sluimert iets

er sluimert iets in mij
ik weet niet wat het is
het speelt met mijn gedachten
het kent geen klank of kleur

ik zie heel vaag een beeld
wazig
niet te doorgronden
een mistgordijn
bedekt als een sluier
die nieuwe droom van mij

ik voel iets in me borrelen
een gevoel
bijna vergeten
zou het verdriet in mij nu sterven
en het geluk mij vreugde geven

er gebeurt zo waar een wonder
nu ik mijn schuilplaats ga verlaten
maanrood knipoogt naar mij
de nacht proeft niet meer naar bang

© Merel

2 reacties Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van begrijphetnietje