Archief

" Oorlogsdagboek"

van Hélène Berr

Uitgeverij : De Geus

Gebonden : 288 blz.

Vertaling : Marianne Kaas  

( met voorwoord van Patrick Modiano )

Journal, d'Hélène Berr, préface de Patrick Modiano, suivi de Hélène Berr, une vie confisquée, par Mariette Job. Editions Tallandier, janvier 2008

. ISBN 9782847345001

Een getuigenis van zeldzame kracht

' De enigen die gelukkig zijn, moeten wel de onwetenden zijn '




***
"ik weet waarom ik dit dagboek bijhoud, ik weet dat ik wil dat  Jean het krijgt als ik er niet ben wanneer hij terugkomt. Ik wil niet verdwijnen zonder dat hij alles weet wat ik in zijn afwezigheid heb gedacht of op z'n minst een gedeelte."
Het is een haast vooruitziende uitspraak die Hélène Berr doet in 1943, halverwege haar dagboek ; in 1944 wordt ze in Bergen-Belsen samen met haar ouders omgebracht.
Het dagboek dat ze tussen 1942 en haar deportatie in 1944 bijhield , verschijnt nu in Nederlandse vertaling.
Hélènes nicht Mariëtte Job maakte het in Frankrijk in 2008 openbaar.
Op het moment dat zij het in handen kreeg, was er al veel tijd verstreken sinds Hélène haar gedachten op papier had gezet, maar ze besefte van welke onschatbare waarde het dagboek moest zijn. Ook zag ze het als haar plicht.
" Niets doen had gevoeld alsof ik haar en haar familie voor een tweede keer doodde ", antwoordt Mariëtte op de vraag waarom ze zich inzet voor de nagedachtenis aan haar nicht.
'Hélène overleeft door middel van haar dagboek , en dat wil ik graag met anderen delen '

Een zoektocht bracht haar bij Jean Morawiecki, Hélènes verloofde.
Hij overleefde de oorlog en kreeg nadien van Andrée Bardiau, de kokkin van de familie Berr, het dagboek toegestuurd. Het eerste contact met Jean betekent het begin van een bijzondere reeks ontmoetingen tussen de twee.
In haar nawoord schrijft Mariëtte: ' Op 18 april 1994 draagt hij het manuscript aan me over en maakt me erfgename van het dagboek. Ik zie een pak blaadjes afkomstig uit schoolschriften, in een envelop van stevig bruin papier.
Het omvangrijke dagboek, dat intact is en waarvan ook de vorm een beeld geeft van Hélènes persoonlijkheid , is volledig met de hand geschreven, alinea na alinea, vrijwel zonder doorhalingen,zonder correcties.
De tekst is verbluffend helder, Hélène ontvouwt haar gedachten zonder de geringste neiging er  tijdens het schrijven iets in te veranderen, zonder haperen, in perfect evenwicht tussen gedachte en emotie .

Hélène Berr werd, haast onvermijdelijk, vaak de Franse Anne Frank genoemd.
Mariëtte heeft deze vergelijking al meerdere malen gehoord. ' Hélène betekent als symbool voor ons hetzelfde als Anne Frank voor jullie. Maar eigenlijk zie ik maar weinig overeenkomsten tussen Hélène en Anne.
Hélène was tien jaar ouder dan Anne en zat niet ondergedoken.
Ze schets een levendig beeld van de buitrenwereld, van het leven onder bezetting .

Het dagboek laat zien dat Hélène zich maar al te goed bewust was van haar lot ; ' Ik wil leven ; zo veel als in mijn vermogen zal liggen. Zelfs gedeporteerd zal ik onophoudelijk denken aan terugkeren. Als God me het leven niet ontneemt , en als - wat zo gemeen zou zijn , en het bewijs van een niet langer goddelijke wil , maar van menselijk kwaad - de mensen het me niet afpakken .'

Het belang van dit dagboek is overduidelijk ; de boodschap die Hélène Berr uitdraagt - haar zucht naar vrede en geluk - is universeel.
Haar uiteindelijke lot is uiterst wreed geweest en haar dagboek biedt ons de kans stil te staan bij de vraag tot welke gruwelen de mens in staat is.
' Hélène wilde dat de hele wereld wist wat er zich onder haar ogen afspeelde' , aldus Mariëtte..




IN  OORLOGSDAGBOEK  lezen we hoe het leven van een jonge joodse vrouw
 langzaam wordt verwoest terwijl ze zich bewust wordt van haar noodlottige einde.

Een beschrijving van het leven in bezet Parijs

  

Heldere maan  

Uitgeverij  = De Boekerij

384 bladzijden

ISBN10: 9022546160 / ISBN13: 9789022546161

Een boeddhistisch klooster. Twee totaal verschillende werelden ontmoeten elkaar. Kunnen ze zich verzoenen?

***
Een groter verschil tussen twee werelden lijkt niet denkbaar.Jian , geboren en getogen in Beijing, is pas afgestudeerd als politicoloog. Door een val van een berg belandt hij in een klooster, ver van het leven wat hij gewend is.Geen telefoon om zijn familie te bellen en geen ziekenhuis om zijn wonden te laten verzorgen. Alleen maar kale monniken die hem, naar het lijkt, niet willen helpen.
 Mingyue groeit op in datzelfde boedhistisch klooster, omringd door tweeënzeventig monniken, ver van de bewoonde wereld.
Door een speling van het lot worden ze in elkaars armen gedreven.

Tot Jian ontdekt wat Mingyue's taak is in het klooster, en zij schrikt van zijn reactie op haar harmonieuze leven.Een roman over de tegenstelling tussen twee denksystemen en de verzoening.

Heldere maan is geen boek dat men in een sneltreinvaart uitleest.Je grijpt niet verlekkerd naar het boek, maar moet jezelf er toe zetten om het te gaan lezen,,maar als je dan eenmaal bezig bent, is het verhaal heel mooi. al moet ik  telkens erg wennen aan de beeldende manier van schrijven van Lulu Wang.
De licht-erotische toon van het boek, zorgt voor een spannend tintje.Er zijn dan ook enkele delen die echt lekker lezen, waardoor het niet moeilijk is om in korte tijd tientallen bladzijden te lezen.
Toch waren er vooral veel passages waar je moeilijk doorheen kwam en dat ligt aan haar wollige schrijfstijl.

Lulu Wang gebruikt graag poëtische zinnen, als: "Haar wijsvinger schittert als een jaden haarspeld onder de jonge zon". Mooie zinnen voor in een gedicht, maar het helpt niet echt om de vaart in het verhaal te houden. Daarnaast wordt de lezer overspoeld met Chinese gezegden en wijsheden.Het is dan ook niet verwonderlijk dat een boek met zoveel extra woorden, ruim vierhonderd bladzijden telt.

Het is een bizar verhaal, waar de tenen van een lezer die hier is opgegroeid waarschijnlijk van zullen krullen. Mingyue is namelijk een jonge vrouw die elke nacht met één van de monniken naar bed gaat. Zij denkt hier zelf voor te kiezen, maar ze is niet anders gewend. De monniken in kwestie zijn heren die al behoorlijk op leeftijd zijn.
Tijdens een wandeling in het bos vindt ze een gewonde jongeman die ze ter verzorging meeneemt.
Het enige wat deze jongeling Jian genaamd- zich nog van zijn redding herinnert, is het beeld van een meisje dat licht gaf. Hij wordt in het klooster verzorgd door broeders, maar blijft een ontzettend verlangen voelen naar een weerzien met deze intrigerende jonge vrouw.

Mooi in dit boek is hoe de hoofdpersonages elkaar voortdurend aantrekken en afstoten en hoe niet enkel zijzelf, maar ook hun verschillende werelden telkens botsen. Het is ontroerend om te lezen hoe Jian probeert uit de leggen wat de zee is, en telkens opnieuw verstrikt raakt in zijn uitleg omdat hij steeds meer woorden gebruikt die Mingyue totaal nieuw in de oren klinken.Het boek geeft een inkijk in een boeddhistisch klooster, een wereld waar je anders niet terecht komt. Het beeld dat van dit klooster geschetst wordt, is echter wel op zijn minst apart te noemen. De kloosterlingen volgen bijvoorbeeld op gezette tijden een groepssessie, waarbij ze op een drum zitten en waarbij hun ballen muziek maken door de opwinding die stijgt naarmate Mingyue sensueler danst. Apart, ik zei het reeds.

Het boek zit vol met zulke ideeën, die je zelf waarschijnlijk nooit gekker en beter kan verzinnen!






BIBLIOGRAFIE : 

Het lelietheater

(1997)
Brief aan mijn lezers (1998) (novelle)
Het tedere kind (1999)
Het Witte Feest (2001) (novelle)
Seringendroom (2001)
Het Rode Feest (2002) (novelle)
Bedwelmd (2004)
Heldere Maan (2007)

 

Lulu Wang -1960

***
De Chinese schrijfster Lulu Wang werd in 1960 geboren in Beijing.

Na een studie Linguïstiek en Letterkunde verhuisde ze op 25-jarige leeftijd naar Nederland. In 1997 plaatste Lulu Wang zichzelf in één klap op de literaire kaart met de roman 'Het Lelietheater'. Het boek werd bekroond met het Gouden Ezelsoor en de Nonino Prijs. In 2007 kwam haar laatste boek 'Heldere Maan' uit.

Lulu Wang schrijft echter niet alleen boeken, ze staat ook op het podium: via Chinese fabels en sprookjes neemt ze je in deze voorstelling graag mee op een reis van het westen naar het oosten, van fantasie naar werkelijkheid, van Boeddha naar de verboden vrucht.

.

˜Lulu Wang is een original, een werkelijk getalenteerd auteur, zelfs wanneer haar hart luider spreekt dan haar pen - Jonathan Burnham Schwarz, The New York Times

 

" Dwaalspoor "

van Loes den Hollander

Uitgeverij :Karakter Uitgevers B.V.Uithoorn (Nederland)

342 pagina's- Paperback

ISBN 978 90 6112 229 6

"Ik houd van moedige mensen. Van lafaards ga ik over mijn nek" 

. Jij weet wat er staat te gebeuren maar de hoofdpersoon niet, daardoor blijft de spanning toch tot het eind behouden. Dat vond ik voor mezelf een leuke opdracht om te vervullen."- Loes den Hollander

***
Het huwelijk van Rob en Lilian Dijkman lijkt stabiel.
Toch lijkt er iets mis.Grandioos mis.

Lilian kwam uit een onaangepast gezin en is in een pleeggezin opgegroeid.Ze heeft Rob ontmoet toen ze nog erg jong was.
Rob was tien jaar ouder, katholiek opgevoed en hij maakte grote indruk op haar. en tegen de druk van zijn familie bleef hij voor Lilian kiezen.
Zijn houding tegenover Lilian wanneer ze een kind wil en krijgt, is toch wel weer vreemd. Hij blijft het haar de rest van hun huwelijk kwalijk nemen en dat komt de huwelijkstrouw niet ten goede.

Het is natuurlijk pijnlijk voor beiden, wanneer ze merken dat ze onder een schuilnaam met elkaar chatten en zelfs een afspraak maken. Blijkbaar zijn ze onder een andere naam wel aantrekkelijk voor elkaar.

 Rob Dijkman, eigenaar van een meubelbedrijf wordt ziek en ligt met een darmtumor in het ziekenhuis.Hij krijgt vandaag op zijn 59 e -verjaardag de uitslag of er uitzaaiingen zijn.
Zijn zoon Ivo en zijn secretaresse Marjo komen ook op bezoek in het ziekenhuis.

Wanneer Lilian haar nieuwe vriend Bram ontmoet, weet ze het wel, maar de kanker komt nog even tussenbeide. Wanneer dat een goede afloop dreigt te krijgen, weet ze dat ze met Bram verder wil, maar de lezer weet meer. Die heeft al enkele signalen gekregen dat Bram minder deugt dan hij zich voordoet en dat Rob waarschijnlijk leuker is dan Lilian wil doen geloven

Lilian staat op het punt haar geluk in een andere richting te zoeken, als Rob wordt vermoord. Ze blijft achter met tegengestelde gevoelens en met de onbehaaglijke gedachte dat er meer  aan de hand is dan ze kan overzien. Ze heeft redenen genoeg om verschillende mensen uit haar omgeving te wantrouwen, zelfs haar eigen zoon.

Maar ze staat geen sectie op het lijk toe. Dan komt de chirurg bij haar en die weigert een verklaring voor een natuurlijke dood af te geven. Het lichaam wordt overgedragen aan justitie en Lilian kan nog geen begrafenis of crematie regelen.

De uitslag van het onderzoek naar de doodsoorzaak is dat Rob om het leven is gebracht. De rechercheurs komen haar vragen stellen.
Rob is vermoord door een inspuiting met kaliumchloride, waarna hij een hartstilstand heeft gekregen. Het is een heel klinische methode en moet eigenlijk veroorzaakt zijn door iemand van het verplegend personeel of door iemand die zich als zodanig heeft voorgedaan.

Haar zoon Ivo wil weten of het waar is wat Marjo heeft verteld aan hem, nl. dat Lilian een vriend heeft. Lilian geeft het toe.
Rob wordt begraven en het is gènant dat Marjo in hetzelfde mantelpakje de begrafenis bijwoont als Lilian. Bovendien wordt de sfeer slecht wanneer er twee dreigende brieven worden afgeleverd. Marjo lijkt de kwade genius te zijn. Als er een tweede dode valt, rijst de vraag of de moorden iets met elkaar te maken hebben.
En of haar eigen veiligheid wel zeker is.

Deze literaire thriller is een intrigerende geschiedenis waarbij de gedachten van de moordenaar cursief worden weergegeven zonder dat de lezer weet wie de dader is. Na een spannende ontknoping volgt een verrassend bericht voor Lilian; de laatste gedachten van de dader zijn huiveringwekkend. Een aanrader voor liefhebbers van de betere thriller. Het verhaal doet denken aan de romans van Joy Fielding.

Loes den Hollander weet haar verhaal goed op te bouwen en het verhaal is met een enorme vaart geschreven.

Den Hollander ontwikkelt zichzelf en haar verhalen in razend tempo. En de kwaliteit blijft ondanks de snelheid gewaarborgd .Eén ding is duidelijk: Nederland heeft er een misdaadauteur bij!

Loes den Hollander





Loes den Hollander uit Wieringerwaard ,schrijft al vanaf het moment dat ze kon lezen. Aanvankelijk poëzie, later columns, daarna verhalen en ten slotte haar eerste boek. Toch kwam het nooit in haar op om van schrijven haar beroep te maken, omdat ze zich helemaal richtte op haar carrière in de gezondheidszorg.

Dat veranderde toen ze in 2001 een verhalenwedstrijd won. Vanaf dat moment ging er voor haar gevoel een luik in haar hoofd open waar een onstuitbare lading teksten achter zit die zich allemaal verdringen om te worden opgeschreven.
Toen ze in 2006 haar carrière als directeur van een gezondheidszorginstelling beëindigde, vond ze vrijwel tegelijk een uitgever voor Vrijdag, haar eerste literaire thriller. Daarna volgde al snel het zinderende Zwanenzang en sindsdien is schrijven haar voornaamste bezigheid.

Zij was van 2002 tot 2009 hoofdredacteur van Denkbeeld, een vakblad voor de gezondheidszorg en is nu nog als gastredacteur aan het blad verbonden.
Veel onderhuidse spanning en psychologische ontwikkeling; talloze levensechte personages en een herkenbare, vrouwelijke hoofdpersoon; ruim aandacht voor relaties en zaken die vrouwen bezighouden. Dat zijn de voornaamste ingrediënten van de literaire thrillers van Loes den Hollander.

Bibliografie :

Vrijdag -2006

Zwanenzang-2007

Naaktportret -2007

Broeinest -2008

Dwaalspoor-2008

Loslaten -verhalen - 2008

Alles te verliezen

van Esther Verhoef

Uitgever:ANTHOS

- Paperback /318 p.

ISBN:9789041414175

Verschijningsdatum: 20-11-2008

Je kunt je verleden wel de rug toekeren, maar wat als het verleden jou niet wil loslaten?

***

Claire is al tien jaar gehuwd met de succesvolle makelaar Harald van Santfoort. Met hun twee dochtertjes , Charlotte van vijf en Fleur van zeven wonen ze in een gerestaureerde hoeve.
Claire is een duizendpoot: ze is hulpouder op school, zorgt voor haar alleenstaande moeder en vormt ook de krachtige spil waar het gezin én het succesvolle Ravelijn Vastgoed om draait. Er zijn maar weinig vrouwen die niet met haar zouden willen ruilen.

Het leven lacht hen toe, zo lijkt het, of toch niet helemaal? Wat als het verborgen verleden van Claire plots uit het niets opduikt?

Claire is niet zo smetteloos als ze zich voordoet. Niemand weet waarmee zij in het verleden haar geld verdiende en dat zij een ongezonde relatie had met Marius, een beruchte crimineel. Zelfs haar eigen man is hiervan niet op de hoogte.

En dat wil ze zo houden, koste wat kost.

Na acht jaar cel is Marius weer op vrije voeten. Hij heeft Claire getraceerd en is niet van plan om zijn oude vriendin zomaar op te geven. 

 
De auteur bouwt de spanning langzaam op tot een verrassend, eerder bruusk open einde. De relatief eenvoudige plot is fraai uitgewerkt. De twee ik-figuren, Claire en Harald, vertellen ieder hun verhaal in twee aparte reeksen hoofdstukjes, waarvan de nummering qua lay-out verschilt. Het verhaal is vooral meeslepend vanwege de vlotte vertelstijl, de fijnzinnige beschrijvingen van de karakters en hun gedachtewereld, de doordachte dialogen en de rake sfeerscheppingen.

Geweld nadert hun huis. Erotische spanningen komen boven drijven. Harald's zorgvuldig opgebouwde makelaarskantoor dreigt ten onder te gaan aan torenhoge schulden. Zeer donkere wolken pakken zich samen boven het onschuldige leven van de twee jonge dochters van het echtpaar.Als Claire geconfronteerd word met de gevolgen van haar geheime verleden en de rampzalige invloed daarvan op haar gezin neemt ze een dramatisch besluit.

Het begin van een nachtmerrie, want Claire zal er alles aan doen om dit verleden geheim te houden. Want een mens is tot alles in staat om te redden wat het heeft… en alles verliezen is natuurlijk geen optie.

Een leuk geschreven verhaal, boeiend, meeslepend en vast en zeker een pageturner zoals er niet al te veel meer zijn.

Esther J.J.Verhoef - Verhallen : 1968

 

Esther Verhoef

werd geboren in 's-Hertogenbosch op 27-9-1968 en groeide grotendeels in het Brabantse op.
Sinds haar zevende jaar schreef ze dagelijks en het schrijven bleef een constante factor.
In 1989 begon ze met een wekelijkse column in Flair en in 1995 kwam haar eerste boek uit.

Vanaf 1995 tot nu schreef zij ruim 50 boeken over huisdieren, verzorgde hiervoor het leeuwendeel van de fotografie en begeleidde ruim 50 (non-fictie) manuscripten van andere auteurs.Esthers dierenboeken zijn in meer dan 20 talen vertaald en wereldwijd zijn er naar schatting 7 miljoen verkocht. Ook haar foto's volgden dezelfde weg en zijn gebruikt als ansichtkaarten, kalenders en voor verpakkingen en reclame.

Esther Verhoef is zeven jaar hoofdredacteur geweest van een populair dierenblad en schreef artikelen en columns voor verschillende bladen.In Nederland haalden twee van haar dierenboeken in 1997 en 1998 de CPNB-tophonderdlijst (fictie en nonfictie). Met name de Hondenencyclopedie was een bestseller met de 37ste plaats.
In 1999 werd ze hoofdredacteur van Dier en Vriend, een kwartaalblad over dieren. In de winter van 2005 legde ze het hoofdredacteurschap neer om zich meer te kunnen wijden aan het schrijven van thrillers.

 Haar thrillerdebuut Onrust (2003) werd meteen genomineerd voor de Gouden Strop 2004. In maart 2006 verscheen Onrust in het Duits onder de titel Rastlos bij Grafit Verlag.
De opvolger Onder druk (2004) kwam in 2005 eveneens op de shortlist van de Gouden Strop terecht, maar won in dat jaar de Diamanten Kogel, de Belgische tegenhanger van de Gouden Strop.

Sinds 2004 woont Esther met haar man en hun drie kinderen in het zuidwesten van Frankrijk, waar ze dierenboeken en thrillers schrijft. Onder de naam Escober schrijven zij en haar man Berry Verhoef actiethrillers.

In april 2006 verscheen haar derde thriller, Rendez-vous, een autobiografisch getinte psychologische thriller over een gezin dat emigreert naar Frankrijk. Van Rendez-vous zijn inmiddels meer dan 220.000 exemplaren verkocht. Rendez-vous werd genomineerd voor de NS Publieksprijs 2006.

In 2006 schreef Esther Verhoef samen met haar man Berry de zeer goed ontvangen thriller Chaos, onder pseudoniem Escober (www.escober.nl). Onder deze naam blijven zij nieuwe actiethrillers schrijven in de lijn van Onrust, Onder druk en Chaos, terwijl de psychologische thrillers (zoals Rendez-vous en Close-up) (2007) onder haar eigen naam zijn verschenen.

Bibliografie :

***

Rottweiler -1998

Duitse herder -1998

De opvoeding van de pup -1998

Jack Russel Terrier -2001

Border Collie-2001

Britse Korthaar -2001

Geillustreerde kippen encyclopedie -2001

De grote honden encyclopedie -2002

Agaporniden -2002

Onrust - 2003

Onder druk -2004

Konijnen -2004

Kippen -2004

Katten fokken -2004

Heilige Birmaan -2004

Honden fokken -2004

Golden Retriever -2004

Franse Bulldog -2004

Duitse Dog -2004

Een pup in huis -2006

Een kat in huis -2006

Bullmastiff -2006

Wonen op vakantie -2007

Handboek katten fokken -2007

De mannetjes van de radio -2007

Close-up -2007

Rendez-vous - 2007

Alles te verliezen -2008

Prijzen:
2007, winnaar Zilveren Vingerafdruk met Close-up
2006, winnaar Zilveren Vingerafdruk met Rendez-vous
Winnaar Diamanten Kogel met Onder druk

 

Charlotte Mutsaers ' : " Koetsier Herfst "
uitgever: De Bezige Bij

ISBN: 978 90 234 2671 4
Omvang: 464 bladzijden
Uitvoering: Gebonden

˜Koetsier herfst is een mangnum opus geworden. Een vrijzinnig en geestig boek. Dit is een boek dat vraagt om een echt vooruitstrevende lezer,één die, net als Mutsaers zelf, oog heeft voor wat afwijkt en voor weinig terugdeinst." -Trouw

Een opzwepende ode aan de verbeeldingskracht...

***

Charlotte Mutsaers voert in Koetsier Herfst een personage op dat de westerse moraal radicaal afwijst. Hoofdpersoon Maurice Maillot is schrijver, een onschuldige occupatie vergeleken bij de terroristische acties van zijn vriendin Do die voor het ˜kreeftenbevrijdingsfront" werkt.

De roman speelt zich achtereenvolgens af in Amsterdam en Oostende, de twee plaatsen waar ook de schrijfster afwisselend woont en werkt, en wordt hoofdpersoon Maillot dag en nacht vergezeld door zijn hondje Slava, een mogelijke verwijzing naar Mutsaers eigen hondje Pieter met wie zij op de achterflap prominent staat afgebeeld.

Koetsier Herfst geeft een absurdistisch schouwspel weer.
Het is een ode op de excentriciteit en het bohémienschap.
Maurice Maillot, die een afkeer heeft van zowel spel als van hoogdravendheid, heeft het intellectuele leven de rug toegekeerd. De dag dat hij per toeval in het park een mobiele telefoon vindt begint een nieuwe toekomst.
Koetsier Herfst is een verrassend en spannend verhaal waarin grote vragen over ethiek, leven, dood, eenzaamheid, kunst en levenskunst op ingenieuze wijze aan de orde komen.

Het roer moest om voor Charlotte Mutsaers. Nadat zij in de jaren tachtig en negentig haar eigen vorm had gevonden, tussen essay en verhaal in, om haar onvervreemdbare kunstopvatting uiteen te zetten en in één moeite door het resultaat daarvan te tonen, werd het tijd voor iets anders.
Nu Mutsaers acht jaar later in haar nieuwe roman een schrijver opvoert met een writers' block, zou het goed kunnen dat de inzinking van deze Maurice Maillot niet uit de lucht komt vallen. ˜Dit boek bestaat uit ervaringsfeiten, laat de schrijver in de introductie weten.

Ze verzon een list. Zo eentje die al haar vindingrijkheid weer op stoom zou brengen: de hoofdpersoon in haar verhaal werd een man, Maurice Maillot, een schrijver wiens beste boek na zijn vijftigste nog moet komen, een vleeseter met een hekel aan intellectuelen, die door de vondst van een mobieltje in het Vondelpark in aanraking komt met een jonge blonde Betty Boop met goddelijke stelten en een snorretje, die zegt dat ze Adolphe heet, wat waarschijnlijk Dora moet zijn, een dierenactiviste die Maurice meeneemt naar Oostende rond de kersttijd. Daar gaan ze hun wittebroodsweken vieren.
Maar terwijl in de voormalige koningin der badsteden de bevolking gehuld in bontjassen koers zet naar de gemoedelijke restaurants om zich daar op arme kreeften te storten, hult Dora zich in sexy latex, bivakmuts op de blonde kop, om als lid van het 'Lobster Liberation Front'de boel op stelten te zetten.

Do opent een heel nieuwe wereld. Een wereld waarin waarden op hun kop gezet worden en grenzen in vraag gesteld.
˜Koetsier Herfst' neemt je mee op een rustige, maar toch boeiende reis. Mutsaers schrijft in een heel aangenaam tempo.De zinnen zijn allemaal even prachtig, het knispert en knettert in deze roman.

Hoewel het verhaal weinig actie bevat, creëert ze toch een dynamische sfeer. Kleine handelingen krijgen veel aandacht, snedige dialogen blijven ronddwalen in je hoofd.Vanaf het nachtkastje kijkt een foto van Osama bin Laden toe, ˜baard boven baard', een beauty, met zijn zachtmoedige blik en dichterlijke inborst, zwijmelt Dora.

De creatieve explosie die Koetsier Herfst heet, naar een melancholiek gedicht van die heerlijke Osama, een titel die˜vitaliteit met vergankelijkheid verzoent, is de halsstarrige verdediging van de stelling dat˜er maar één realiteit is, die van jezelf, en dat er achter de speelsheid en de onwil tot relativeren die het gedrag van Maurice en Dora kenmerkt, een groot medelijden schuilt met alles wat weerloos is, inzonderheid met de machteloosheid van dieren tegenover de zogenaamd verstandelijke mensen.

Nieuw is het niet wat Charlotte Mutsaers demonstreert, maar onverminderd is haar strijdlust, en het vuurwerk van haar geen moment verflauwende proza werkt geregeld op de lachspieren.

Het frivole taalgebruik van Mutsaers is indrukwekkend. Het vermogen van de schrijfster om zich in een rake, frisse en volkomen vrije taal uit te drukken wekt ook in deze roman bewondering. Maar waar dat in Rachels Rokje resulteerde in een wervelende vertelling die zijn kracht van begin tot eind behoudt, daar raakt het verhaal in Koetsier Herfst gelijktijdig met het in het slop raken van de liefde tussen Do en Maurice zijn verrassing kwijt.

Misschien is het niet eerlijk om Koetsier Herfst af te zetten tegen zijn succesvolle voorganger, want Mutsaers is er in haar nieuwste roman zonder meer in geslaagd een onderwerp dat haar persoonlijk zeer aan het hart gaat uit te werken tot een leesbare, goed geconstrueerde en coherente roman.

Graag speelt Charlotte Mutsaers een spel met de lezer,en weet ze telkens als een niet te vangen sprinkhaan voor te blijven. Ze suggereert zaken die ze dan half terugneemt om er vervolgens toch weer op door te gaan. In dat spel komt ze steeds weer uit bij de macht van de verbeelding. Het gaat er nooit om hoe het˜echt" is, alles draait om hoe je het ziet.

Do heeft dan ook een foto van Bin Laden op haar nachtkastje staan niet in de laatste plaats omdat hij zulke mooie gedichten schrijft. In zijn persoon verenigt zich het onverenigbare: het woord en de daad.

In het paar Maurice en Do komen die twee uitersten ook samen: als stel zijn ze de schrijver van het ideale boek, waarin engagement niet louter op papier maar in het echt beleden wordt. Dat geldt vooral voor Do's extreemste daad: haar zelfmoord als offer aan de kreeften. En als offer aan de literatuur, want Koetsier Herfst zou geen betekenisvol boek zijn zonder haar dood.


Charlotte Mutsaers -1942



 

Charlotte Jacoba Maria Mutsaers , geboren in Utrecht op 2 november 1942

is een Nederlandse schrijfster, essayiste en schilderes.Charlotte Mutsaers was een oorlogskind. Toen ze 9 jaar was, overleed haar opa, die op een kasteel in Kapellen woonde, samen met haar oom Felix en diens zuster. Het was de eerste keer dat ze met de dood geconfronteerd werd.
Na haar gymnasiumopleiding ging ze eerst studeren en toen ze 29 jaar was ging ze naar de Rietveld Academie in Amsterdam.
 In 1983 maakte ze haar debuut met Het circus van de geest, gevolgd door Hazepeper (1985) en Mijnheer Donselaar zoekt een vrouw (1986). Haar eerste roman was De markiezin (1988), gevolgd door Rachels rokje (1993). Die laatste roman werd juichend ontvangen, alsook in Duitsland waar haar werk verschijnt bij Hanser Verlag.

Mutsaers publiceerde een aantal veelgeprezen en originele essaybundels: Kersebloed (1990, Jan Greshoffprijs), Paardejam (1996) en Zeepijn (1999). Haar oeuvre werd in 2000 bekroond met de Constantijn Huygensprijs, voor haar literaire en beeldende werk ontving zij de Jacobus van Looyprijs. In 2008 publiceerde zij haar nieuwe roman Koetsier Herfst bij De Bezige Bij. Ze wordt gerekend tot de inventiefste en betoverendste schrijvers in het Nederlandse taalgebied.

Ze is gehuwd met de neerlandicusJan Fontijn

. Ze hebben geen kinderen, wel een Foxterriër Pieter. Ze wonen afwisselend in Amsterdam, Oostende en Frankrijk.




Bibliografie :

Het circus van de geest 1983

Hazepeper 1985

Mijnheer Donselaer zoekt een vrouw 1986

Hanegeschrei 1988

De markiezin 1988

Kersebloed 1990

Rachels rokje 1993

Paardejam 1996

Zeepijn 1999

Fik & Snik 2000

Bont 2002

Cheese! 2003

Koetsier Herfst 2008

Prijzen :
1

992 - Jan Greshoffprijs voor Kersebloed
2000 - Constantijn Huygensprijs voor haar gehele oeuvre
2000 - Jacobus van Looyprijs voor haar gehele oeuvre
2000 - Busken Huetprijs voor Zeepijn

 

 

 

 

 

" De Wolkenjagers "

van Robert Mawson

Oorspronkelijke titel :

"Under an English heaven "

Uitgeverij : De Boekerij

Vertaling : Aris J. van Braam

Paperback : 336 blz.

ISBN / 9022540103 


  Het dramatische leven van de hoofdpersonen is bijna verslavend !

***
De rust in het Engelse dorpje Bedenham wordt in 1943 verstoord door de komst van ruim drieduizend Amerikaanse soldaten.

Iedere ochtend, nog voor zonsopgang, vertrekken honderden van hen in bommenwerpers richting Duitsland en velen keren nooit terug..

De bewoners gedragen zich wantrouwend tegenover de vreemdelingen,behalve Billy, een jonge evacué uit Londen, die niets liever doet dan rondhangen bij de Amerikanen, en alles weet over de vliegtuigen en hun bemanning.
.
Eén van hen is Billy's lerares Heather.Zij wacht al anderhalf jaar op een bericht van haar man die naar Azië is gestuurd.Het is zeer de vraag of hij nog leeft.
Heather put kracht uit haar werk, maar thuis wachten haar eenzame, lange avonden. 
Steun vindt ze bij de getraumatiseerde piloot John Hooper.
Deze Amerikaan verloor tijdens een ongeluk zijn gehele bemanning, hij overleefde zelf op miraculeuze wijze en  wordt nu verteerd door schuldgevoelens.

Wat er destijds gebeurd is, kan hij zich niet meer herinneren en hij weet dus niet of hij verantwoordelijk was voor het drama. Hij wil maar één ding: zijn taak in de oorlog eervol volbrengen.
Tussen Heather en John groeit meer dan vriendschap. Hun liefde vormt het enige lichtpuntje in de duisternis van de oorlog. Maar beiden zijn zich ervan bewust dat deze liefde ook een keerzijde heeft...

Mawsons ontroerende oorlogsroman vertelt de dramatische gebeurtenissen tijdens luchtaanvallen op Duitsland

en zuigt ons zo diep in de levens van de beschadigde personages dat hun problemen  aanvoelen als de onze.
Het boek is één ontroerend en meeslepend verhaal over heel gewone mensen die zich ontpoppen tot ware helden.
De wolkenjagers  is geschreven met een enorm psychologisch inzicht en ingehouden emotie en wordt overgebracht met een bijna hypnotische vertrouwelijkheid en precisie.

Dit is een roman vol actie: charmant, authentiek, onweerstaanbaar leesbaar en verrijkt met romantiek

Robert Mawson ,werkte als journalist en copy-writer en bracht tien jaren in de vliegtuigindustrie door als piloot van vrachtvliegtuigen
Hij reist zowat de hele wereld rond en verdeelt zijn tijd tussen Engeland en Frankrijk.

Bibliografie : 

* De wolkenjagers -1998 -Under an English heaven
* Lazaruskind -2002 -The Lazarus child
* Zeetijdingen -2003 - Upon dark waters