* The Lucky One * van Nicholas Sparks

"

De Uitnodiging "

2008, 286 blz., ingenaaid, druk 1

Uitgeverij : Kok

vertaling van :

" The Shack "

van William Paul Young

Paperback /248 pagina's | juli 2008

ISBN 9789043515504

Is God echt wel zo goed? Ben ik echt wel zo geliefd?

***

De jongste dochter van Mackenzie Allen Phillips, Missy, is tijdens een kampeervakantie met het hele gezin ontvoerd.In een verlaten hut in de wildernis van Oregon worden er aanwijzingen gevonden die erop duiden dat ze op brute wijze om het leven is gebracht.
De dader is nooit gevonden en het verdriet en gemis worden door Mack en zijn gezin nog elke dag gevoeld.

Vier jaar later ontvangt Mack, die nog steeds in diepe rouw is, een opvallend briefje- met de uitnodiging om opnieuw naar de hut te gaan.
De ondertekening doet hem vermoeden dat het briefje van God zelf afkomstig is.
Tegen zijn gevoel in gaat hij terug naar de plek des onheils. Hij komt daar aan op een koude, winterse middag en stapt zijn grootste nachtmerrie weer binnen.
Hij brengt daar het weekend door in het gezelschap van God, een Afro-Amerikaanse vrouw die zichzelf ˜Papa' noemt; Jezus, een man uit het Midden-Oosten; en Saruya, de verpersoonlijking van de Heilige Geest in een Aziatische vrouw. In lange dialogen, die het merendeel van het boek uitmaken, probeert het drietal Mack nieuwe geloofsinzichten bij te brengen en hem te verzoenen met het onheil dat hem heeft getroffen.

De uitnodiging door William Paul Young is de Nederlandse editie van "The Shack", de nummer 1 op de bestsellerlijst van de New York Times. In Amerika verkocht het boek al ruim twee miljoen exemplaren. Wereldwijd verandert deze wervelende roman vol inzichten miljoenen lezers.
Het leuke aan het boek is wel dat het alle standaard denkbeelden over God overhoop haalt en een volkomen andere invalshoek kiest.Het blijft natuurlijk weer een denkbeeld van iemand, maar de schrijver zet een God neer waar ik graag in zou geloven.

William Young geeft ons een verfrissende kijk op moeilijke geloofsvragen.

De uitnodiging  worstelt met de tijdloze vraag: Waar is God in deze wereld vol pijn en verdriet?
Geen thriller dus, maar een moderne vorm van een christelijk traktaat met veel nadruk op de intieme omgang met God en alverzoening, maar weinig Bijbels gefundeerd.
Het is bij uitstek een boek voor deze tijd; met een grote behoefte aan verbeeldingsvolle verhalen die het imago van een bedreigend, manipulerend en veroordelend christendom tegengaan en genade weer in het hart van het evangelie plaatsen.

Tegelijkertijd behandelt het grote thema's: waarom mensen lijden en sterven, wie God is, wie we zelf zijn in relatie tot God en elkaar, genade, vergeving. Dat gebeurt vanuit een verrassend perspectief, waarbij je soms even met je ogen moet knipperen.

God die eieren met spek bakt - misschien spreekt het niet iedereen aan !

William Paul Young

William Paul Young, is geboren in Canada, maar groeide op als zoon van zendelingen tussen de Daniâ's, een Papoea-stam in Nieuw Guinea Hij had nooit de intentie om een boek te gaan schrijven.Het feit dat zijn boek" De uitnodiging" in Amerika een beststeller is geworden, heeft hem zelf nog het meest verbaasd.
De auteur, in het dagelijks leven office- manager en conciërge, schreef al wel gedichten, songteksten of korte verhalen voor zijn eigen plezier, maar alleen zijn familie en vrienden kregen dat onder ogen.

Aangemoedigd door zijn vrouw om zijn af en toe vreemde en ongewone denkwijzen voor hun zes kinderen ook eens op papier te zetten, schreef Young het boek als een kerstgeschenk voor hen.
"Het was vooral bedoeld om zowel hun eigen vader als God de Vader beter te leren kennen.
Het heeft mij zelf  jaren gekost om het grote geheel te begrijpen en ik wil hen de pijn en het proces waar ik doorheen ben gegaan, graag besparen. Ook wilde ik door het verhaal het beeld van God veranderen; Hij is zoveel groter dan het doosje waarin Hij zo vaak wordt gestopt."
 

" Oorlogsdagboek"

van Hélène Berr

Uitgeverij : De Geus

Gebonden : 288 blz.

Vertaling : Marianne Kaas  

( met voorwoord van Patrick Modiano )

Journal, d'Hélène Berr, préface de Patrick Modiano, suivi de Hélène Berr, une vie confisquée, par Mariette Job. Editions Tallandier, janvier 2008

. ISBN 9782847345001

Een getuigenis van zeldzame kracht

' De enigen die gelukkig zijn, moeten wel de onwetenden zijn '




***
"ik weet waarom ik dit dagboek bijhoud, ik weet dat ik wil dat  Jean het krijgt als ik er niet ben wanneer hij terugkomt. Ik wil niet verdwijnen zonder dat hij alles weet wat ik in zijn afwezigheid heb gedacht of op z'n minst een gedeelte."
Het is een haast vooruitziende uitspraak die Hélène Berr doet in 1943, halverwege haar dagboek ; in 1944 wordt ze in Bergen-Belsen samen met haar ouders omgebracht.
Het dagboek dat ze tussen 1942 en haar deportatie in 1944 bijhield , verschijnt nu in Nederlandse vertaling.
Hélènes nicht Mariëtte Job maakte het in Frankrijk in 2008 openbaar.
Op het moment dat zij het in handen kreeg, was er al veel tijd verstreken sinds Hélène haar gedachten op papier had gezet, maar ze besefte van welke onschatbare waarde het dagboek moest zijn. Ook zag ze het als haar plicht.
" Niets doen had gevoeld alsof ik haar en haar familie voor een tweede keer doodde ", antwoordt Mariëtte op de vraag waarom ze zich inzet voor de nagedachtenis aan haar nicht.
'Hélène overleeft door middel van haar dagboek , en dat wil ik graag met anderen delen '

Een zoektocht bracht haar bij Jean Morawiecki, Hélènes verloofde.
Hij overleefde de oorlog en kreeg nadien van Andrée Bardiau, de kokkin van de familie Berr, het dagboek toegestuurd. Het eerste contact met Jean betekent het begin van een bijzondere reeks ontmoetingen tussen de twee.
In haar nawoord schrijft Mariëtte: ' Op 18 april 1994 draagt hij het manuscript aan me over en maakt me erfgename van het dagboek. Ik zie een pak blaadjes afkomstig uit schoolschriften, in een envelop van stevig bruin papier.
Het omvangrijke dagboek, dat intact is en waarvan ook de vorm een beeld geeft van Hélènes persoonlijkheid , is volledig met de hand geschreven, alinea na alinea, vrijwel zonder doorhalingen,zonder correcties.
De tekst is verbluffend helder, Hélène ontvouwt haar gedachten zonder de geringste neiging er  tijdens het schrijven iets in te veranderen, zonder haperen, in perfect evenwicht tussen gedachte en emotie .

Hélène Berr werd, haast onvermijdelijk, vaak de Franse Anne Frank genoemd.
Mariëtte heeft deze vergelijking al meerdere malen gehoord. ' Hélène betekent als symbool voor ons hetzelfde als Anne Frank voor jullie. Maar eigenlijk zie ik maar weinig overeenkomsten tussen Hélène en Anne.
Hélène was tien jaar ouder dan Anne en zat niet ondergedoken.
Ze schets een levendig beeld van de buitrenwereld, van het leven onder bezetting .

Het dagboek laat zien dat Hélène zich maar al te goed bewust was van haar lot ; ' Ik wil leven ; zo veel als in mijn vermogen zal liggen. Zelfs gedeporteerd zal ik onophoudelijk denken aan terugkeren. Als God me het leven niet ontneemt , en als - wat zo gemeen zou zijn , en het bewijs van een niet langer goddelijke wil , maar van menselijk kwaad - de mensen het me niet afpakken .'

Het belang van dit dagboek is overduidelijk ; de boodschap die Hélène Berr uitdraagt - haar zucht naar vrede en geluk - is universeel.
Haar uiteindelijke lot is uiterst wreed geweest en haar dagboek biedt ons de kans stil te staan bij de vraag tot welke gruwelen de mens in staat is.
' Hélène wilde dat de hele wereld wist wat er zich onder haar ogen afspeelde' , aldus Mariëtte..




IN  OORLOGSDAGBOEK  lezen we hoe het leven van een jonge joodse vrouw
 langzaam wordt verwoest terwijl ze zich bewust wordt van haar noodlottige einde.

Een beschrijving van het leven in bezet Parijs

  

Heldere maan  

Uitgeverij  = De Boekerij

384 bladzijden

ISBN10: 9022546160 / ISBN13: 9789022546161

Een boeddhistisch klooster. Twee totaal verschillende werelden ontmoeten elkaar. Kunnen ze zich verzoenen?

***
Een groter verschil tussen twee werelden lijkt niet denkbaar.Jian , geboren en getogen in Beijing, is pas afgestudeerd als politicoloog. Door een val van een berg belandt hij in een klooster, ver van het leven wat hij gewend is.Geen telefoon om zijn familie te bellen en geen ziekenhuis om zijn wonden te laten verzorgen. Alleen maar kale monniken die hem, naar het lijkt, niet willen helpen.
 Mingyue groeit op in datzelfde boedhistisch klooster, omringd door tweeënzeventig monniken, ver van de bewoonde wereld.
Door een speling van het lot worden ze in elkaars armen gedreven.

Tot Jian ontdekt wat Mingyue's taak is in het klooster, en zij schrikt van zijn reactie op haar harmonieuze leven.Een roman over de tegenstelling tussen twee denksystemen en de verzoening.

Heldere maan is geen boek dat men in een sneltreinvaart uitleest.Je grijpt niet verlekkerd naar het boek, maar moet jezelf er toe zetten om het te gaan lezen,,maar als je dan eenmaal bezig bent, is het verhaal heel mooi. al moet ik  telkens erg wennen aan de beeldende manier van schrijven van Lulu Wang.
De licht-erotische toon van het boek, zorgt voor een spannend tintje.Er zijn dan ook enkele delen die echt lekker lezen, waardoor het niet moeilijk is om in korte tijd tientallen bladzijden te lezen.
Toch waren er vooral veel passages waar je moeilijk doorheen kwam en dat ligt aan haar wollige schrijfstijl.

Lulu Wang gebruikt graag poëtische zinnen, als: "Haar wijsvinger schittert als een jaden haarspeld onder de jonge zon". Mooie zinnen voor in een gedicht, maar het helpt niet echt om de vaart in het verhaal te houden. Daarnaast wordt de lezer overspoeld met Chinese gezegden en wijsheden.Het is dan ook niet verwonderlijk dat een boek met zoveel extra woorden, ruim vierhonderd bladzijden telt.

Het is een bizar verhaal, waar de tenen van een lezer die hier is opgegroeid waarschijnlijk van zullen krullen. Mingyue is namelijk een jonge vrouw die elke nacht met één van de monniken naar bed gaat. Zij denkt hier zelf voor te kiezen, maar ze is niet anders gewend. De monniken in kwestie zijn heren die al behoorlijk op leeftijd zijn.
Tijdens een wandeling in het bos vindt ze een gewonde jongeman die ze ter verzorging meeneemt.
Het enige wat deze jongeling Jian genaamd- zich nog van zijn redding herinnert, is het beeld van een meisje dat licht gaf. Hij wordt in het klooster verzorgd door broeders, maar blijft een ontzettend verlangen voelen naar een weerzien met deze intrigerende jonge vrouw.

Mooi in dit boek is hoe de hoofdpersonages elkaar voortdurend aantrekken en afstoten en hoe niet enkel zijzelf, maar ook hun verschillende werelden telkens botsen. Het is ontroerend om te lezen hoe Jian probeert uit de leggen wat de zee is, en telkens opnieuw verstrikt raakt in zijn uitleg omdat hij steeds meer woorden gebruikt die Mingyue totaal nieuw in de oren klinken.Het boek geeft een inkijk in een boeddhistisch klooster, een wereld waar je anders niet terecht komt. Het beeld dat van dit klooster geschetst wordt, is echter wel op zijn minst apart te noemen. De kloosterlingen volgen bijvoorbeeld op gezette tijden een groepssessie, waarbij ze op een drum zitten en waarbij hun ballen muziek maken door de opwinding die stijgt naarmate Mingyue sensueler danst. Apart, ik zei het reeds.

Het boek zit vol met zulke ideeën, die je zelf waarschijnlijk nooit gekker en beter kan verzinnen!






BIBLIOGRAFIE : 

Het lelietheater

(1997)
Brief aan mijn lezers (1998) (novelle)
Het tedere kind (1999)
Het Witte Feest (2001) (novelle)
Seringendroom (2001)
Het Rode Feest (2002) (novelle)
Bedwelmd (2004)
Heldere Maan (2007)

 

Lulu Wang -1960

***
De Chinese schrijfster Lulu Wang werd in 1960 geboren in Beijing.

Na een studie Linguïstiek en Letterkunde verhuisde ze op 25-jarige leeftijd naar Nederland. In 1997 plaatste Lulu Wang zichzelf in één klap op de literaire kaart met de roman 'Het Lelietheater'. Het boek werd bekroond met het Gouden Ezelsoor en de Nonino Prijs. In 2007 kwam haar laatste boek 'Heldere Maan' uit.

Lulu Wang schrijft echter niet alleen boeken, ze staat ook op het podium: via Chinese fabels en sprookjes neemt ze je in deze voorstelling graag mee op een reis van het westen naar het oosten, van fantasie naar werkelijkheid, van Boeddha naar de verboden vrucht.

.

˜Lulu Wang is een original, een werkelijk getalenteerd auteur, zelfs wanneer haar hart luider spreekt dan haar pen - Jonathan Burnham Schwarz, The New York Times

 

" Dwaalspoor "

van Loes den Hollander

Uitgeverij :Karakter Uitgevers B.V.Uithoorn (Nederland)

342 pagina's- Paperback

ISBN 978 90 6112 229 6

"Ik houd van moedige mensen. Van lafaards ga ik over mijn nek" 

. Jij weet wat er staat te gebeuren maar de hoofdpersoon niet, daardoor blijft de spanning toch tot het eind behouden. Dat vond ik voor mezelf een leuke opdracht om te vervullen."- Loes den Hollander

***
Het huwelijk van Rob en Lilian Dijkman lijkt stabiel.
Toch lijkt er iets mis.Grandioos mis.

Lilian kwam uit een onaangepast gezin en is in een pleeggezin opgegroeid.Ze heeft Rob ontmoet toen ze nog erg jong was.
Rob was tien jaar ouder, katholiek opgevoed en hij maakte grote indruk op haar. en tegen de druk van zijn familie bleef hij voor Lilian kiezen.
Zijn houding tegenover Lilian wanneer ze een kind wil en krijgt, is toch wel weer vreemd. Hij blijft het haar de rest van hun huwelijk kwalijk nemen en dat komt de huwelijkstrouw niet ten goede.

Het is natuurlijk pijnlijk voor beiden, wanneer ze merken dat ze onder een schuilnaam met elkaar chatten en zelfs een afspraak maken. Blijkbaar zijn ze onder een andere naam wel aantrekkelijk voor elkaar.

 Rob Dijkman, eigenaar van een meubelbedrijf wordt ziek en ligt met een darmtumor in het ziekenhuis.Hij krijgt vandaag op zijn 59 e -verjaardag de uitslag of er uitzaaiingen zijn.
Zijn zoon Ivo en zijn secretaresse Marjo komen ook op bezoek in het ziekenhuis.

Wanneer Lilian haar nieuwe vriend Bram ontmoet, weet ze het wel, maar de kanker komt nog even tussenbeide. Wanneer dat een goede afloop dreigt te krijgen, weet ze dat ze met Bram verder wil, maar de lezer weet meer. Die heeft al enkele signalen gekregen dat Bram minder deugt dan hij zich voordoet en dat Rob waarschijnlijk leuker is dan Lilian wil doen geloven

Lilian staat op het punt haar geluk in een andere richting te zoeken, als Rob wordt vermoord. Ze blijft achter met tegengestelde gevoelens en met de onbehaaglijke gedachte dat er meer  aan de hand is dan ze kan overzien. Ze heeft redenen genoeg om verschillende mensen uit haar omgeving te wantrouwen, zelfs haar eigen zoon.

Maar ze staat geen sectie op het lijk toe. Dan komt de chirurg bij haar en die weigert een verklaring voor een natuurlijke dood af te geven. Het lichaam wordt overgedragen aan justitie en Lilian kan nog geen begrafenis of crematie regelen.

De uitslag van het onderzoek naar de doodsoorzaak is dat Rob om het leven is gebracht. De rechercheurs komen haar vragen stellen.
Rob is vermoord door een inspuiting met kaliumchloride, waarna hij een hartstilstand heeft gekregen. Het is een heel klinische methode en moet eigenlijk veroorzaakt zijn door iemand van het verplegend personeel of door iemand die zich als zodanig heeft voorgedaan.

Haar zoon Ivo wil weten of het waar is wat Marjo heeft verteld aan hem, nl. dat Lilian een vriend heeft. Lilian geeft het toe.
Rob wordt begraven en het is gènant dat Marjo in hetzelfde mantelpakje de begrafenis bijwoont als Lilian. Bovendien wordt de sfeer slecht wanneer er twee dreigende brieven worden afgeleverd. Marjo lijkt de kwade genius te zijn. Als er een tweede dode valt, rijst de vraag of de moorden iets met elkaar te maken hebben.
En of haar eigen veiligheid wel zeker is.

Deze literaire thriller is een intrigerende geschiedenis waarbij de gedachten van de moordenaar cursief worden weergegeven zonder dat de lezer weet wie de dader is. Na een spannende ontknoping volgt een verrassend bericht voor Lilian; de laatste gedachten van de dader zijn huiveringwekkend. Een aanrader voor liefhebbers van de betere thriller. Het verhaal doet denken aan de romans van Joy Fielding.

Loes den Hollander weet haar verhaal goed op te bouwen en het verhaal is met een enorme vaart geschreven.

Den Hollander ontwikkelt zichzelf en haar verhalen in razend tempo. En de kwaliteit blijft ondanks de snelheid gewaarborgd .Eén ding is duidelijk: Nederland heeft er een misdaadauteur bij!

Loes den Hollander





Loes den Hollander uit Wieringerwaard ,schrijft al vanaf het moment dat ze kon lezen. Aanvankelijk poëzie, later columns, daarna verhalen en ten slotte haar eerste boek. Toch kwam het nooit in haar op om van schrijven haar beroep te maken, omdat ze zich helemaal richtte op haar carrière in de gezondheidszorg.

Dat veranderde toen ze in 2001 een verhalenwedstrijd won. Vanaf dat moment ging er voor haar gevoel een luik in haar hoofd open waar een onstuitbare lading teksten achter zit die zich allemaal verdringen om te worden opgeschreven.
Toen ze in 2006 haar carrière als directeur van een gezondheidszorginstelling beëindigde, vond ze vrijwel tegelijk een uitgever voor Vrijdag, haar eerste literaire thriller. Daarna volgde al snel het zinderende Zwanenzang en sindsdien is schrijven haar voornaamste bezigheid.

Zij was van 2002 tot 2009 hoofdredacteur van Denkbeeld, een vakblad voor de gezondheidszorg en is nu nog als gastredacteur aan het blad verbonden.
Veel onderhuidse spanning en psychologische ontwikkeling; talloze levensechte personages en een herkenbare, vrouwelijke hoofdpersoon; ruim aandacht voor relaties en zaken die vrouwen bezighouden. Dat zijn de voornaamste ingrediënten van de literaire thrillers van Loes den Hollander.

Bibliografie :

Vrijdag -2006

Zwanenzang-2007

Naaktportret -2007

Broeinest -2008

Dwaalspoor-2008

Loslaten -verhalen - 2008

Alles te verliezen

van Esther Verhoef

Uitgever:ANTHOS

- Paperback /318 p.

ISBN:9789041414175

Verschijningsdatum: 20-11-2008

Je kunt je verleden wel de rug toekeren, maar wat als het verleden jou niet wil loslaten?

***

Claire is al tien jaar gehuwd met de succesvolle makelaar Harald van Santfoort. Met hun twee dochtertjes , Charlotte van vijf en Fleur van zeven wonen ze in een gerestaureerde hoeve.
Claire is een duizendpoot: ze is hulpouder op school, zorgt voor haar alleenstaande moeder en vormt ook de krachtige spil waar het gezin én het succesvolle Ravelijn Vastgoed om draait. Er zijn maar weinig vrouwen die niet met haar zouden willen ruilen.

Het leven lacht hen toe, zo lijkt het, of toch niet helemaal? Wat als het verborgen verleden van Claire plots uit het niets opduikt?

Claire is niet zo smetteloos als ze zich voordoet. Niemand weet waarmee zij in het verleden haar geld verdiende en dat zij een ongezonde relatie had met Marius, een beruchte crimineel. Zelfs haar eigen man is hiervan niet op de hoogte.

En dat wil ze zo houden, koste wat kost.

Na acht jaar cel is Marius weer op vrije voeten. Hij heeft Claire getraceerd en is niet van plan om zijn oude vriendin zomaar op te geven. 

 
De auteur bouwt de spanning langzaam op tot een verrassend, eerder bruusk open einde. De relatief eenvoudige plot is fraai uitgewerkt. De twee ik-figuren, Claire en Harald, vertellen ieder hun verhaal in twee aparte reeksen hoofdstukjes, waarvan de nummering qua lay-out verschilt. Het verhaal is vooral meeslepend vanwege de vlotte vertelstijl, de fijnzinnige beschrijvingen van de karakters en hun gedachtewereld, de doordachte dialogen en de rake sfeerscheppingen.

Geweld nadert hun huis. Erotische spanningen komen boven drijven. Harald's zorgvuldig opgebouwde makelaarskantoor dreigt ten onder te gaan aan torenhoge schulden. Zeer donkere wolken pakken zich samen boven het onschuldige leven van de twee jonge dochters van het echtpaar.Als Claire geconfronteerd word met de gevolgen van haar geheime verleden en de rampzalige invloed daarvan op haar gezin neemt ze een dramatisch besluit.

Het begin van een nachtmerrie, want Claire zal er alles aan doen om dit verleden geheim te houden. Want een mens is tot alles in staat om te redden wat het heeft… en alles verliezen is natuurlijk geen optie.

Een leuk geschreven verhaal, boeiend, meeslepend en vast en zeker een pageturner zoals er niet al te veel meer zijn.

Esther J.J.Verhoef - Verhallen : 1968

 

Esther Verhoef

werd geboren in 's-Hertogenbosch op 27-9-1968 en groeide grotendeels in het Brabantse op.
Sinds haar zevende jaar schreef ze dagelijks en het schrijven bleef een constante factor.
In 1989 begon ze met een wekelijkse column in Flair en in 1995 kwam haar eerste boek uit.

Vanaf 1995 tot nu schreef zij ruim 50 boeken over huisdieren, verzorgde hiervoor het leeuwendeel van de fotografie en begeleidde ruim 50 (non-fictie) manuscripten van andere auteurs.Esthers dierenboeken zijn in meer dan 20 talen vertaald en wereldwijd zijn er naar schatting 7 miljoen verkocht. Ook haar foto's volgden dezelfde weg en zijn gebruikt als ansichtkaarten, kalenders en voor verpakkingen en reclame.

Esther Verhoef is zeven jaar hoofdredacteur geweest van een populair dierenblad en schreef artikelen en columns voor verschillende bladen.In Nederland haalden twee van haar dierenboeken in 1997 en 1998 de CPNB-tophonderdlijst (fictie en nonfictie). Met name de Hondenencyclopedie was een bestseller met de 37ste plaats.
In 1999 werd ze hoofdredacteur van Dier en Vriend, een kwartaalblad over dieren. In de winter van 2005 legde ze het hoofdredacteurschap neer om zich meer te kunnen wijden aan het schrijven van thrillers.

 Haar thrillerdebuut Onrust (2003) werd meteen genomineerd voor de Gouden Strop 2004. In maart 2006 verscheen Onrust in het Duits onder de titel Rastlos bij Grafit Verlag.
De opvolger Onder druk (2004) kwam in 2005 eveneens op de shortlist van de Gouden Strop terecht, maar won in dat jaar de Diamanten Kogel, de Belgische tegenhanger van de Gouden Strop.

Sinds 2004 woont Esther met haar man en hun drie kinderen in het zuidwesten van Frankrijk, waar ze dierenboeken en thrillers schrijft. Onder de naam Escober schrijven zij en haar man Berry Verhoef actiethrillers.

In april 2006 verscheen haar derde thriller, Rendez-vous, een autobiografisch getinte psychologische thriller over een gezin dat emigreert naar Frankrijk. Van Rendez-vous zijn inmiddels meer dan 220.000 exemplaren verkocht. Rendez-vous werd genomineerd voor de NS Publieksprijs 2006.

In 2006 schreef Esther Verhoef samen met haar man Berry de zeer goed ontvangen thriller Chaos, onder pseudoniem Escober (www.escober.nl). Onder deze naam blijven zij nieuwe actiethrillers schrijven in de lijn van Onrust, Onder druk en Chaos, terwijl de psychologische thrillers (zoals Rendez-vous en Close-up) (2007) onder haar eigen naam zijn verschenen.

Bibliografie :

***

Rottweiler -1998

Duitse herder -1998

De opvoeding van de pup -1998

Jack Russel Terrier -2001

Border Collie-2001

Britse Korthaar -2001

Geillustreerde kippen encyclopedie -2001

De grote honden encyclopedie -2002

Agaporniden -2002

Onrust - 2003

Onder druk -2004

Konijnen -2004

Kippen -2004

Katten fokken -2004

Heilige Birmaan -2004

Honden fokken -2004

Golden Retriever -2004

Franse Bulldog -2004

Duitse Dog -2004

Een pup in huis -2006

Een kat in huis -2006

Bullmastiff -2006

Wonen op vakantie -2007

Handboek katten fokken -2007

De mannetjes van de radio -2007

Close-up -2007

Rendez-vous - 2007

Alles te verliezen -2008

Prijzen:
2007, winnaar Zilveren Vingerafdruk met Close-up
2006, winnaar Zilveren Vingerafdruk met Rendez-vous
Winnaar Diamanten Kogel met Onder druk

 

Charlotte Mutsaers ' : " Koetsier Herfst "
uitgever: De Bezige Bij

ISBN: 978 90 234 2671 4
Omvang: 464 bladzijden
Uitvoering: Gebonden

˜Koetsier herfst is een mangnum opus geworden. Een vrijzinnig en geestig boek. Dit is een boek dat vraagt om een echt vooruitstrevende lezer,één die, net als Mutsaers zelf, oog heeft voor wat afwijkt en voor weinig terugdeinst." -Trouw

Een opzwepende ode aan de verbeeldingskracht...

***

Charlotte Mutsaers voert in Koetsier Herfst een personage op dat de westerse moraal radicaal afwijst. Hoofdpersoon Maurice Maillot is schrijver, een onschuldige occupatie vergeleken bij de terroristische acties van zijn vriendin Do die voor het ˜kreeftenbevrijdingsfront" werkt.

De roman speelt zich achtereenvolgens af in Amsterdam en Oostende, de twee plaatsen waar ook de schrijfster afwisselend woont en werkt, en wordt hoofdpersoon Maillot dag en nacht vergezeld door zijn hondje Slava, een mogelijke verwijzing naar Mutsaers eigen hondje Pieter met wie zij op de achterflap prominent staat afgebeeld.

Koetsier Herfst geeft een absurdistisch schouwspel weer.
Het is een ode op de excentriciteit en het bohémienschap.
Maurice Maillot, die een afkeer heeft van zowel spel als van hoogdravendheid, heeft het intellectuele leven de rug toegekeerd. De dag dat hij per toeval in het park een mobiele telefoon vindt begint een nieuwe toekomst.
Koetsier Herfst is een verrassend en spannend verhaal waarin grote vragen over ethiek, leven, dood, eenzaamheid, kunst en levenskunst op ingenieuze wijze aan de orde komen.

Het roer moest om voor Charlotte Mutsaers. Nadat zij in de jaren tachtig en negentig haar eigen vorm had gevonden, tussen essay en verhaal in, om haar onvervreemdbare kunstopvatting uiteen te zetten en in één moeite door het resultaat daarvan te tonen, werd het tijd voor iets anders.
Nu Mutsaers acht jaar later in haar nieuwe roman een schrijver opvoert met een writers' block, zou het goed kunnen dat de inzinking van deze Maurice Maillot niet uit de lucht komt vallen. ˜Dit boek bestaat uit ervaringsfeiten, laat de schrijver in de introductie weten.

Ze verzon een list. Zo eentje die al haar vindingrijkheid weer op stoom zou brengen: de hoofdpersoon in haar verhaal werd een man, Maurice Maillot, een schrijver wiens beste boek na zijn vijftigste nog moet komen, een vleeseter met een hekel aan intellectuelen, die door de vondst van een mobieltje in het Vondelpark in aanraking komt met een jonge blonde Betty Boop met goddelijke stelten en een snorretje, die zegt dat ze Adolphe heet, wat waarschijnlijk Dora moet zijn, een dierenactiviste die Maurice meeneemt naar Oostende rond de kersttijd. Daar gaan ze hun wittebroodsweken vieren.
Maar terwijl in de voormalige koningin der badsteden de bevolking gehuld in bontjassen koers zet naar de gemoedelijke restaurants om zich daar op arme kreeften te storten, hult Dora zich in sexy latex, bivakmuts op de blonde kop, om als lid van het 'Lobster Liberation Front'de boel op stelten te zetten.

Do opent een heel nieuwe wereld. Een wereld waarin waarden op hun kop gezet worden en grenzen in vraag gesteld.
˜Koetsier Herfst' neemt je mee op een rustige, maar toch boeiende reis. Mutsaers schrijft in een heel aangenaam tempo.De zinnen zijn allemaal even prachtig, het knispert en knettert in deze roman.

Hoewel het verhaal weinig actie bevat, creëert ze toch een dynamische sfeer. Kleine handelingen krijgen veel aandacht, snedige dialogen blijven ronddwalen in je hoofd.Vanaf het nachtkastje kijkt een foto van Osama bin Laden toe, ˜baard boven baard', een beauty, met zijn zachtmoedige blik en dichterlijke inborst, zwijmelt Dora.

De creatieve explosie die Koetsier Herfst heet, naar een melancholiek gedicht van die heerlijke Osama, een titel die˜vitaliteit met vergankelijkheid verzoent, is de halsstarrige verdediging van de stelling dat˜er maar één realiteit is, die van jezelf, en dat er achter de speelsheid en de onwil tot relativeren die het gedrag van Maurice en Dora kenmerkt, een groot medelijden schuilt met alles wat weerloos is, inzonderheid met de machteloosheid van dieren tegenover de zogenaamd verstandelijke mensen.

Nieuw is het niet wat Charlotte Mutsaers demonstreert, maar onverminderd is haar strijdlust, en het vuurwerk van haar geen moment verflauwende proza werkt geregeld op de lachspieren.

Het frivole taalgebruik van Mutsaers is indrukwekkend. Het vermogen van de schrijfster om zich in een rake, frisse en volkomen vrije taal uit te drukken wekt ook in deze roman bewondering. Maar waar dat in Rachels Rokje resulteerde in een wervelende vertelling die zijn kracht van begin tot eind behoudt, daar raakt het verhaal in Koetsier Herfst gelijktijdig met het in het slop raken van de liefde tussen Do en Maurice zijn verrassing kwijt.

Misschien is het niet eerlijk om Koetsier Herfst af te zetten tegen zijn succesvolle voorganger, want Mutsaers is er in haar nieuwste roman zonder meer in geslaagd een onderwerp dat haar persoonlijk zeer aan het hart gaat uit te werken tot een leesbare, goed geconstrueerde en coherente roman.

Graag speelt Charlotte Mutsaers een spel met de lezer,en weet ze telkens als een niet te vangen sprinkhaan voor te blijven. Ze suggereert zaken die ze dan half terugneemt om er vervolgens toch weer op door te gaan. In dat spel komt ze steeds weer uit bij de macht van de verbeelding. Het gaat er nooit om hoe het˜echt" is, alles draait om hoe je het ziet.

Do heeft dan ook een foto van Bin Laden op haar nachtkastje staan niet in de laatste plaats omdat hij zulke mooie gedichten schrijft. In zijn persoon verenigt zich het onverenigbare: het woord en de daad.

In het paar Maurice en Do komen die twee uitersten ook samen: als stel zijn ze de schrijver van het ideale boek, waarin engagement niet louter op papier maar in het echt beleden wordt. Dat geldt vooral voor Do's extreemste daad: haar zelfmoord als offer aan de kreeften. En als offer aan de literatuur, want Koetsier Herfst zou geen betekenisvol boek zijn zonder haar dood.


Charlotte Mutsaers -1942



 

Charlotte Jacoba Maria Mutsaers , geboren in Utrecht op 2 november 1942

is een Nederlandse schrijfster, essayiste en schilderes.Charlotte Mutsaers was een oorlogskind. Toen ze 9 jaar was, overleed haar opa, die op een kasteel in Kapellen woonde, samen met haar oom Felix en diens zuster. Het was de eerste keer dat ze met de dood geconfronteerd werd.
Na haar gymnasiumopleiding ging ze eerst studeren en toen ze 29 jaar was ging ze naar de Rietveld Academie in Amsterdam.
 In 1983 maakte ze haar debuut met Het circus van de geest, gevolgd door Hazepeper (1985) en Mijnheer Donselaar zoekt een vrouw (1986). Haar eerste roman was De markiezin (1988), gevolgd door Rachels rokje (1993). Die laatste roman werd juichend ontvangen, alsook in Duitsland waar haar werk verschijnt bij Hanser Verlag.

Mutsaers publiceerde een aantal veelgeprezen en originele essaybundels: Kersebloed (1990, Jan Greshoffprijs), Paardejam (1996) en Zeepijn (1999). Haar oeuvre werd in 2000 bekroond met de Constantijn Huygensprijs, voor haar literaire en beeldende werk ontving zij de Jacobus van Looyprijs. In 2008 publiceerde zij haar nieuwe roman Koetsier Herfst bij De Bezige Bij. Ze wordt gerekend tot de inventiefste en betoverendste schrijvers in het Nederlandse taalgebied.

Ze is gehuwd met de neerlandicusJan Fontijn

. Ze hebben geen kinderen, wel een Foxterriër Pieter. Ze wonen afwisselend in Amsterdam, Oostende en Frankrijk.




Bibliografie :

Het circus van de geest 1983

Hazepeper 1985

Mijnheer Donselaer zoekt een vrouw 1986

Hanegeschrei 1988

De markiezin 1988

Kersebloed 1990

Rachels rokje 1993

Paardejam 1996

Zeepijn 1999

Fik & Snik 2000

Bont 2002

Cheese! 2003

Koetsier Herfst 2008

Prijzen :
1

992 - Jan Greshoffprijs voor Kersebloed
2000 - Constantijn Huygensprijs voor haar gehele oeuvre
2000 - Jacobus van Looyprijs voor haar gehele oeuvre
2000 - Busken Huetprijs voor Zeepijn

 

 

 

 

 

" De Wolkenjagers "

van Robert Mawson

Oorspronkelijke titel :

"Under an English heaven "

Uitgeverij : De Boekerij

Vertaling : Aris J. van Braam

Paperback : 336 blz.

ISBN / 9022540103 


  Het dramatische leven van de hoofdpersonen is bijna verslavend !

***
De rust in het Engelse dorpje Bedenham wordt in 1943 verstoord door de komst van ruim drieduizend Amerikaanse soldaten.

Iedere ochtend, nog voor zonsopgang, vertrekken honderden van hen in bommenwerpers richting Duitsland en velen keren nooit terug..

De bewoners gedragen zich wantrouwend tegenover de vreemdelingen,behalve Billy, een jonge evacué uit Londen, die niets liever doet dan rondhangen bij de Amerikanen, en alles weet over de vliegtuigen en hun bemanning.
.
Eén van hen is Billy's lerares Heather.Zij wacht al anderhalf jaar op een bericht van haar man die naar Azië is gestuurd.Het is zeer de vraag of hij nog leeft.
Heather put kracht uit haar werk, maar thuis wachten haar eenzame, lange avonden. 
Steun vindt ze bij de getraumatiseerde piloot John Hooper.
Deze Amerikaan verloor tijdens een ongeluk zijn gehele bemanning, hij overleefde zelf op miraculeuze wijze en  wordt nu verteerd door schuldgevoelens.

Wat er destijds gebeurd is, kan hij zich niet meer herinneren en hij weet dus niet of hij verantwoordelijk was voor het drama. Hij wil maar één ding: zijn taak in de oorlog eervol volbrengen.
Tussen Heather en John groeit meer dan vriendschap. Hun liefde vormt het enige lichtpuntje in de duisternis van de oorlog. Maar beiden zijn zich ervan bewust dat deze liefde ook een keerzijde heeft...

Mawsons ontroerende oorlogsroman vertelt de dramatische gebeurtenissen tijdens luchtaanvallen op Duitsland

en zuigt ons zo diep in de levens van de beschadigde personages dat hun problemen  aanvoelen als de onze.
Het boek is één ontroerend en meeslepend verhaal over heel gewone mensen die zich ontpoppen tot ware helden.
De wolkenjagers  is geschreven met een enorm psychologisch inzicht en ingehouden emotie en wordt overgebracht met een bijna hypnotische vertrouwelijkheid en precisie.

Dit is een roman vol actie: charmant, authentiek, onweerstaanbaar leesbaar en verrijkt met romantiek

Robert Mawson ,werkte als journalist en copy-writer en bracht tien jaren in de vliegtuigindustrie door als piloot van vrachtvliegtuigen
Hij reist zowat de hele wereld rond en verdeelt zijn tijd tussen Engeland en Frankrijk.

Bibliografie : 

* De wolkenjagers -1998 -Under an English heaven
* Lazaruskind -2002 -The Lazarus child
* Zeetijdingen -2003 - Upon dark waters

 

" Duivelseed "

van Jean-Christophe Grangé

Uitgeverij : De Geus

ISBN-10: 9044511440

ISBN-13: 9789044511444

Aantal pagina's: 701 Paperback

Genre: Thriller

Vertaling : Floor Borsboom

Oorspronkelijke titel:

Le Serment des Limbes

«Toutes mes idées de base viennent des reportages que j'ai faits en tant que journaliste »
Jean-Christophe Grangé

Car autant l'univers de Stephen King baigne dans le fantastique, autant Grangé privilègie la réalité.

***
De romans van Jean-Christophe Grangé grijpen je vanaf de eerste bladzijde bij de keel , ze brengen je van je stuk.
Wat deze Franse auteur onderscheidt van zo veel van zijn collega-thrillerschrijvers is de literaire verwoording en diepgang van zijn personages.
Grangé  lijkt vooral gefascineerd te zijn door het kwaad en confronteert de lezer hiermee in al zijn boeken.
Steeds in een andere vorm, in een ander decor , maar altijd rauw en onverholen.
Met tegelijkertijd een groot inzicht in de menselijke psyche.
In zijn nieuwe,vuistdikke thriller Duivelseed aanschouwen we het kwaad in de vorm van enkele moorden die op duivelse wijze zijn uitgevoerd.

Het leven van Mathieu Durey nam een vreemde wending. Als zoon van welstellende Parijse ouders behoorde een toekomst vol glamour tot zijn mogelijkheden, maar al op jonge leeftijd gaf hij blijk van een grote godvruchtigheid. Tegen de wil van zijn ouders in volgde hij zijn roeping en hij zou vermoedelijk als geestelijke geeindigd zijn, als zijn vriend Luc Soubeyras daar geen stokje voor gestoken had. Net als Mathieu was Luc door de katholieke microbe gebeten. Hij haalde Mathieu echter over om de Kerk achter zich te laten en zich in te zetten in de echte wereld, de strijd tegen de goddeloosheid is daar nu eenmaal uitdagender.

Mathieu is als lid van een hulporganisatie getuige van de gruwelen in Rwanda ten tijde van de volkerenmoord en Luc ziet in de Kroatische vestiging Vukovar tot welke wreedheden mensen in staat zijn. Het sterkt zijn geloof in de Duivel, als tegenpool van God. Mathieu gelooft niet in een Duivel, maar wel in slechte mensen.

Op het moment dat Duivelseed begint, zijn Luc en Mathieu elkaar uit het oog verloren. Nochtans zijn ze allebei gesetteld in Parijs en leveren ze als hoge piefen bij de politie strijd tegen de misdaad. Tot Luc zelfmoord pleegt. Die daad komt hard aan bij Mathieu. Luc leek mentaal altijd heel sterk en bovendien strookt zelfmoord niet met het katholieke gedachtegoed. Ook al redde snel medisch ingrijpen het leven van Luc, toch wil Mathieu uitzoeken wat zijn vriend tot die daad bracht. Hij ontdekt dat Luc, via een aantal erg bizarre moorden, de Duivel op het spoor was. Hij vindt het zijn plicht als vriend om verder te gaan met het werk van Luc.

Iets of iemand moet Luc tot zijn wanhoopsdaad hebben gedreven. Mathieu gaat daarom na waar Luc zich de laatste tijd mee heeft beziggehouden en ontdekt dat Luc in het geheim een reeks moorden onderzocht, waarbij de daders de lichamen in vergaande staat van ontbinding achterlieten en duivelse symbolen gebruikten. Alle daders blijken vroeg in hun leven een bijna-doodervaring te hebben meegemaakt. Beetje bij beetje onthult zich de schokkende waarheid: de moordenaars zijn als het ware door de duivel bezeten en handelen in zijn naam.
Zal Mathieu zijn eigen leven en zichzelf trouw kunnen blijven nu hij oog in oog staat met het kwaad? Zijn zoektocht brengt hem naar Sicilië, de Jura en zelfs tot binnen in het Vaticaan.(waar Mathieu wordt toegelaten tot de geheime kelders) en Lourdes komt Mathieu tot een verbijsterende ontdekking die zijn eigen verleden volledig op zijn kop zet.
God versus Satan ? Of zijn het de bijna-doodervaringen van de daders die tot die gruwelijke daden leiden ?
Het brengt hem van Lourdes, waar een religieuze specialist van wonderbaarlijke genezingen huist, tot Rome, waar het Vaticaan een goed verborgen bibliotheek herbergt met allerhande duivelse werken. De sleutel van het mysterie ligt in bijnadoodervaringen. Mensen die ontwaken na een klinische dood vertellen gelijkaardige verhalen over een verblindend licht. Gelovigen zien in deze verhalen een afspiegeling van de hemel. Verhalen over de hel zijn minder wijdverbreid en daar is, zo blijkt uit Duivelseed, een reden voor.

Jean-Christophe Grangé is met Duivelseed niet aan zijn proefstuk. Hij schreef eerder vijf goedontvangen thrillers waarin hij flirt met de grenzen van de wetenschap.

In Duivelseed neemt hij bijnadoodervaringen onder de loep en creëert hij een huiveringwekkende sfeer. Of het nu op een plaats delict, tijdens een rit door nachtelijk Parijs, op de intensive care of in het huis van Mathieu is, je kan maar moeilijk het gevoel van een duivelse aanwezigheid van je afschudden. Dat komt natuurlijk omdat Mathieu, door alle informatie die hij krijgt, in alles duistere machten gaat zien en dat onbehagen overbrengt op de lezer.
De afwisseling tussen herkenbaar bijgeloof en nuchter boerenverstand maakt Duivelseed tot een griezelig goed boek.

Het inkijkje in de christelijke wereld, waarschijnlijk fictief maar o zo heerlijk om lezen, is om je vingers bij af te likken. De moorden en de bezeten moordenaars doen je huiveren. De personages Luc en Mathieu en hun familie en vrienden zijn levensecht en de afwikkeling van de plot is adembenemend. Kortom, Duivelseed is echt een lekker boek om lezen.

Dat Grangé zelf de smaak van het occulte te pakken heeft, mag blijken uit zijn zevende boek Miserere .


Jean-Christophe Grangé -1961



Jean-Christophe Grangé  is geboren In Boulogne-Billancourt op 15 juli 1961 .
Hij studeerde af op een proefschrift van Flaubert in 1985. Toen ging hij een tijdje in een publiciteitszaak werken en later in een persagentschap waar hij een fotograaf ontmoet die hem meeneemt op reportage.
Hij krijgt hierdoor de smaak van het reizen te pakken en verblijft tussen de nomaden, de pygmeeën , eskimo's en rendierdrijvers van Mongolië.Om de kosten van die reportages te kunnen bekostigen gaat hij zijn eigen persagentschap oprichten.Tijdens zijn trektochten maakt hij ook kennis met de poolgebieden en hij krijgt er de inspiratie voor zijn boek : " De vlucht van de ooievaars ".
Als onbetwiste meester van de thriller mag Grangé  zich in enkele jaren tijd verheugen in een breed lezerspubliek. Zijn thrillers zijn inmiddels vertaald in 30 landen , van Duitsland , V.S.A. ,tot Turkije en Japan.
De meeste van zijn boeken zijn reeds met succes verfilmd .

Bibliografie :

De bloedrode gletscher

- 1999 -Les Riviéres Pourpres

De vlucht van de ooievaars -2002 -Le Vol des Cigognes

Het wolvenrijk -2004 -L'Empire des Loups

Voorbij de zwarte lijn-2005 -La Ligne Noire

Het stenen concilie -2005 -Le Concile de Pierre

Duivelseed - 2008 - Le serment des limbes

Miserere -september 2008

" Het Diner "

van Herman Koch

Uitgever: Anthos  

ISBN: 9789041413680

296 pagina's

Herman Koch schreef een copieus zevengangenboek over verdorven ouders



***

Twee echtparen gaan een avond uit eten in een restaurant. Ze praten over alledaagse dingen, dingen waar mensen tijdens etentjes over praten: werk, de laatste films, de oorlog in Irak, vakantieplannen, et cetera.
Maar ondertussen vermijden ze waar ze het eigenlijk over moeten hebben: hun kinderen.

De twee vijftienjarige zoons van beide echtparen, Michel en Rick, hebben samen iets uitgehaald wat hun toekomst kan verwoesten.
Tot dusver zijn alleen vage beelden van de twee in Opsporing verzocht vertoond en zit het onderzoek naar hun identiteit vast. Maar hoe lang nog? Twee mannen, twee vrouwen, twee zoons - wie durft een beslissing te nemen over de toekomst van zijn eigen kind?
Wat het nog ingewikkelder maakt is dat de vader van een van de jongens de beoogde nieuwe minister-president van Nederland is.

Het diner is de weergaloze en ambitieuze nieuwe roman van Herman Koch, waarin de vraag centraal staat in hoeverre je als ouder verantwoordelijk bent voor de daden van je eigen kind. In soepel proza schotelt Koch de lezer een bloedstollend verhaal voor dat zich binnen de tijdsspanne van een avond voltrekt.

Een roman over een allesbepalend etentje waarvan de strakke vorm slechts een van de vele kwaliteiten is.Koch is zich van het toneelachtige van zijn nieuwe roman goed bewust.

Het restaurant waarin het diner genuttigd wordt is De Kas in Park Frankendael in de Amsterdamse watergraafsmeer. Drie maanden van tevoren reserveren.
Koch brengt er vier personen aan één tafel Ze hebben iets ongemakkelijks; iets naars te bespreken.
Er moet iets worden opgelost. De herkenbaarheid zit niet zozeer in de inhoud van dat gesprek als wel in de wijze waarop de ambiance van het restaurant en het eigenaardige gedrag van het personeel worden geschetst.

Treffende observaties zijn er daarbij volop, zoals deze: 'Alleen in Nederland staan ze om de haverklap aan je tafeltje, ze schenken je niet alleen bij, maar werpen ook nog eens peinzende blikken op de fles wanneer deze leeg dreigt te raken'
Tijdens het lezen van Het diner wordt bovendien snel duidelijk dat sprake is van een plot, en dat is ook al niet zo'n literaire eigenschap van een roman.
Koch is in Het diner een plotbouwer.
Hij verdeelt het verhaal in zeven gangen " vijf bedrijven met een proloog en een epiloog,
In het openingsdeel ˜Aperitief" stelt Paul zich aan ons voor als een weldenkende, sympathieke man die op een gezonde en vooral humoristische manier zijn weerzin etaleert tegen de snobistische haute-cuisine-cultuur van een duur restaurant in de Amsterdamse Watergraafsmeer .
In ˜Voorgerecht"worden de wederzijdse irritaties tussen de twee echtparen aan de dis zachtjes aangestipt. En in de gangen daarna verergert alles tot een harde climax in "˜Digestief".

Paul en Serge zijn broers; Serge is lijsttrekker van de grootste oppositiepartij, gedoodverfd premier en onuitstaanbaar ijdel en glad. Uiteindelijk zal hij nog de menselijkste van het viertal blijken te zijn, aangezien de andere drie letterlijk over lijken gaan om hun kinderen te vrijwaren van straf na een uitbarsting van zinloos geweld.

Want dat is waar Het diner om draait, om de arrogantie van ouders die koste wat kost willen voorkomen dat de toekomst van hun lieve, mooie zoontjes in gevaar komt omdat ze toevallig een zwerfster hebben gedood die in de weg lag.

Het diner heeft een dilemma als uitgangspunt, en wel het volgende: je weet dat je kind iets verschrikkelijks heeft gedaan, een ernstig misdrijf heeft gepleegd, maar niemand anders weet dat je kind dat heeft gedaan. Wat besluit je te doen? Ga je naar de politie of niet?

In het verlengde daarvan spelen zaken als erfelijkheid - zorgen jouw genen ervoor dat je kind zo'n boef is geworden? - geweten, opportunisme en loyaliteit een rol. Door zo'n dilemma centraal te stellen krijgt je roman,, als vanzelf een zekere gelaagdheid.
Herman Koch is gelukkig het schrijven niet verleerd.
De passages waarin de verteller thuis op de bank ligt te denken, behoren tot de hoogtepunten van dit boek: 'Iets fluisterde mij in dat ik met denken moest stoppen, dat ik vooral niet te ver door moest denken. Maar dat lukte nooit, ik dacht de dingen altijd door tot aan het eind, tot aan hun uiterste consequentie."

˜Wanneer ik een definitie zou moeten geven van geluk, schrijft Paul in het begin van de roman,dan is het deze: het geluk heeft aan zichzelf genoeg, het heeft geen getuigen nodig.] Het ongeluk is altijd op zoek naar gezelschap. Het ongeluk kan niet tegen stilte -" het kan vooral niet tegen de stiltes die vallen wanneer het alleen is.

De lezer voelt  mee met die  antiburgerlijke rebel die af en toe wel agressief uit de hoek komt.
Dat Kochs nieuwe boek gedrenkt is in humor, zal niemand verbazen die zijn vorige romans heeft gelezen.
Hij goochelt met raadsels en zet de lezer op een doortrapte manier voortdurend op het verkeerde been.

De grote stap die Koch in Het diner zet is dat de hoofdpersoon ondanks zijn eigenaardige psychological make-up geloofwaardig en herkenbaar blijft - een vader die weinig gemeen heeft met de karikaturen die het werk van Koch ook bevolken, en in wiens onvoorwaardelijke liefde voor vrouw en zoon je blijft geloven.

Het resultaat is één van de de beste Nederlandse romans van de laatste maanden.

Zo is Koch op zijn best, schitterend denkend en schrijvend tot aan de uiterste consequentie en niet ingesnoerd door iets wat zo wezenlijk kinderachtig is als een verbazingwekkende plot.

Herman Koch -1953 

Herman Koch , geboren op 5 september 1953 in Arnhem , is een Nederlands acteur en schrijver.
Koch verhuisde met zijn ouders al op zijn tweede naar Amsterdam. Hij zat daar later op het Montessori Lyceum, maar werd van school gestuurd. Toch begon Koch daarna aan een studie. Hij studeerde drie maanden Russich, en koppelde aan deze studie ook reizen. Zo werkte hij een jaar op een boerderij in Finland.
Koch is bekend als acteur, voornamelijk van de televisieserie Jiskefet

, maar is ook schrijver en columnist van de Volkskrant .
In 2005 schreef hij het dictee voor het Groot Dictee der Nederlandse Taal.
Hij is getrouwd met Amalia en heeft een zoon Pablo (1994) en woont voornamelijk in Spanje.
Koch schreef ook onder de naam Menno Voorhof.

Zijn laatste roman "Het diner" is een klassiek en hecht opgebouwde roman over vier ouders die een dilemma hebben met betrekking tot de loyaliteit naar hun kinderen wanneer ze te weten komen dat die kinderen een zwerfster hebben vermoord. In hoeverre mag je je kinderen blijven beschermen? In de roman die tijdens een lange maaltijd wordt geserveerd, klinkt ook de luchtige en Jiskefetachtige toon over luxe-sterren-restaurants.





Bibliografie :

1985 - De voorbijganger, verhalen

1989 - Red ons, Maria Montanelli, roman

1991 - Hansaplast voor een opstandige, de beste verhalen van Menno Voorhof

1996 - Eindelijk oorlog, roman

1998 - Geen agenda, verhalen

1999 - Het evangelie volgens Jodocus, columns

2000 - Eten met Emma, roman

2001 - Schrijven & drinken, verzamelde verhalen

2001 - Dingetje, columns

2003 - Alle verhalen, verhalen

2003 - Odessa Star, roman

2005 - Denken aan Bruce Kennedy, roman

2009 - Het Diner , roman

Nooit meer Frankrijk door Harmen van Straaten & Herman Koch...

TV-series :

1990-2005 - Jiskefet

2008 - Voetbalvrouwen

" Zenumagiër "

van William Gibson

Oorspronkelijke titel :

" Neuromancer "

Uitgeverij : Meulenhoff

Paperback :273 pagina's

Vertaald door Peter Cuijpers

ISBN10 9029042478
ISBN13 9789029042475

****
In een gecomputeriseerde toekomstwereld waar illusie en werkelijkheid nog maar nauwelijks van elkaar zijn te onderscheiden, wordt een aan lager wal geraakte dief van software een pion in een geheimzinnige angstaanjagende machtsstrijd.

Talking about how 9/11 spurred his shift from Science Fiction to Fiction.:
"I think it gave me ample proof that the world was stranger and more incomprehensible initially than anything I would have been able to imagine as a science fiction writer."

***

Naarmate de tijden platter worden, de wereld meer en meer van haar raadselen ontdaan wordt en de wonderen sneller de wereld uit vlieden, naarmate we, kortom, onze biotoop beter gaan kennen en kunnen analyseren en berekenen, is de behoefte aan geheimen en mysteries evenredig aan het toenemen.
Als het onweert gelooft niemand nog dat de hemel op zijn hoofd gaat vallen.
Ufo's zijn altijd stiekeme militaire projecten van de yankees. De regenboog is geen verzoeningsteken van God.
Het monster van Loch Ness dankt haar bestaan aan een reeks mislukte foto's, bovenwereldse graancirkels in Britse korenvelden zijn ginnegappend aangebracht door een stelletje malloten van boeren .
En de bijna-doodervaring is, net als het déjà-vu, een eenvoudig chemisch uitglijdertje in de menselijke hersenen.

Met Neuromancer, introduceerde William Gibson het woord cyberspace in de wereld- en science fiction zou nooit meer hetzelfde zijn.
Laten we een twintigtal jaar teruggaan in de tijd. Het is 1984 en ene William Gibson schrijft een boek over hackers, Internet, firewalls, kunstmatige intelligentie, de Matrix, Cyberspace en virusprogramma's. Toen was het allemaal nieuw, nu is de wereld die Gibson creëerde zo dichtbij gekomen, dat het vertrouwd in de oren klinkt.

Het boek stond ook aan de wieg van een nieuw genre Science Fiction: Cyberpunk.

Het boek maakte grote indruk, niet alleen omwille van het onderwerp, maar ook door het flitsend taalgebruik, de taal van de straat, de donkere post-industriële wereld waarin het verhaal zich afspeelt en die doet denken aan de film Blade Runner.
Gibson kreeg de Hugo, Nebula en Philip K. Dick Awards voor het boek.

Neuromancer (1984) speelt zich af in de net-niet-nabije toekomst. Plastische chirurgie is alomtegenwoordig: bijna alle mensen hebben implantaten en kunstmatige ledematen en organen, en gebruiken designer-drugs als waren het snoepjes.
De wereld wordt gedomineerd door multinationals, er is verregaande corruptie, vervuiling, en verval.

Met behulp van 'consoles', breekt Case,een toetsencowboy, die omwille van een beroepsfout zijn talent om zich met de Matrix te verbinden heeft verloren,binnen in webruimtes (cyberspace) van bedrijven om daar informatie te stelen.

Hij overleeft in Chiba City in Japan. Op een dag wordt hij gerecruteerd door Molly, een in leer geklede straat-samouraï,die voor Armitage werkt.
Die Armitage is een KI (kunstmatige intelligentie) van de firma Tessier-Ashpool.

Case, gelokt door de belofte om weer in de Matrix te kunnen doordringen, wordt in zijn aanval bijgestaan door Vlaklijner, een gestorven hacker die in de Matrix verder leeft. Een Chinees militair virusprogramma moet het "ijs" van de data van Tessier-Ashpool kraken... Een elektronisch verdedigingssysteem, een soort firewall, in het boek ICE genaamd, kan voor de hackers echter echt de dood betekenen.
Door middel van chirurgie worden kleine gifzakjes in het lichaam van Case aangebracht
Enkel als hij erin slaagt de netwerken van het bedrijf Tessier-Ashpool SA te hacken, zal het gif geneutraliseerd worden. Case en een aantal companen, waaronder Molly, moeten onder deze chantage de uitdaging wel aangaan.

Het boek werd geschreven in een tijd waarin een aantal van de woorden die wij nu zouden gebruiken om de gebruikte concepten te beschrijven nog niet bestonden, en dus noemt Gibson sommige dingen anders dan de naam waaronder we ze nu kennen.
Neuromancer werd gevolgd door Count Zero en Mona Lisa Overdrive, en vormt daarmee een trilogie die bekend staat als de Sprawl-serie.

De boeken van Gibson zijn rijk wat inventiviteit, taal en stijl betreft, en lijken nog het meest op Japanse anime/manga .

De scènes wisselen snel, en wat echt gebeurt en wat niet, vanuit wiens gezichtspunt en in welke ruimte (de echte of cyberspace) is niet altijd duidelijk, waardoor het gevaar van desoriëntatie bij de lezer steeds op de loer ligt. Zij vragen daarom eigenlijk om herlezing, die ook niet snel zal vervelen. Er komt veel geweld en actie in voor.

Gibson kiest resoluut voor zgn. used future: de toekomst ziet er grauw, vuil, vervallen en gevaarlijk uit.
De auteur roept een coherent futuristisch universum op, volgestouwd met details. Typisch is dat hij niet stilstaat bij die details om ze te beschrijven en/of te verklaren; de lezer moet dus zelf veel gissen en invullen.

Vaak lopen twee of meer vertellijnen parallel. Bovendien kunnen bepaalde personages (Case, bijvoorbeeld) andere personages hacken: Case neemt dan de zintuiglijke waarnemingen van bijvoorbeeld Molly over (hij ziet, voelt, ruikt etc. wat Molly ziet, voelt, ruikt etc.).

Dit veroorzaakt vaak verwarring wat betreft het vertelperspectief. Al deze stilistisch grensverleggende elementen maken de leeservaring extra intensief.

Gibson verwierf internationale faam met zijn vloeiende, meeslepende proza, en de nabije-toekomst wereld die hij in de Zenumagiër-trilogie neerzette, een wereld gebouwd op afval, een stedelijke wildernis waarin de technologie veel minder op de voorgrond treedt dan in de traditionele SF, maar een des te grotere impact heeft op het dagelijkse leven. Centraal in zijn boeken staat de ''matrix'', ofwel ''cyberspace'', de virtuele wereld gevormd door aan elkaar gekoppelde computersystemen die pas veel later opgang zou maken als het internet, en de ''jockeys'', de jonge en hippe hackers die met hun brein en zenuwstelsel rechtstreeks op de matrix zijn aangesloten.

In de geest van het postmodernisme oefende zijn werk een grote invloed uit op een hele generatie schrijvers en kunstenaars, van Bruce Sterling tot Paul Verhoeven. Het is met name zijn geslaagde integratie van menselijke individuen met een tot in het extreme vercommercialiseerde en vertechnologiseerde wereld die zijn werk zo indringend maakt.

"Kaleidoscopic, picaresque, flashy, and decadent...an amazing virtuoso performance...Neuromancer, in every sense, is state-of-the-art."
- The WASHINGTON POST.

William(Ford) Gibson -1948

Verenigde Staten (Conway, South Carolina), Canada, 17 mrt 1948-

William Gibson, William (Ford) Gibson, geboren in 1948 in Myrtle Beach, South Carolina, Amerika, is sinds 1968 woonachtig in Toronto, Canada en vanaf 1972 gevestigd in Vancouver.
Hij debuteerde in 1977 met Fragments of a hologram rose, een verhaal dat werd gepubliceerd in het tijdschrift Unearth, dat met Burning Chrome en Johnny Mnemonic in 1983 werd gebundeld in Burning Chrome, een verhalenbundel die in de SF-underground een enorme impact had en later als het begin van de Cyberpunkbeweging werd betiteld.

In 1984 verscheen Zenumagiër een roman die hem in een klap tot een beroemdheid in SF-land maakte, later gevolgd door Count Zero en Mona Lisa Overdrive, samen de Zenumagiër-trilogie.

Bibliografie :

Series :Sprawl
1.

Neuromancer (1984) - Zenuwmagiër
2. Count Zero (1986)- Biochips
3. Mona Lisa Overdrive (1988)

Bridge
1.

Virtual Light (1993) -Virtueel licht
2. Idoru (1996)- Idoru
3. All Tomorrow's Parties (1999) - Het stalker syndroom

Romans :

The Difference Engine (1990) (met Bruce Sterling) - De stoomvlinder
Johnny Mnemonic: The Screenplay and the Story (1995)
Pattern Recognition (2002)- Beeld voor beeld
Spook Country (2007)

Collections

Burning Chrome (1986)- Technopunk SF

Het duister van de maan

van John Sandford

Oorspronkelijke titel :

" Dark of the Moon "

Uitgever: A.W. Bruna Uitgevers

Aantal pagina's: 296

Genre: Thriller

Verschijningsdatum oktober 2008

ISBN-10: 9022994570 ISBN-13: 9789022994573

***

Ecoloog en politieman Virgil Flowers(drie keer getrouwd, drie keer gescheiden) , wordt de nieuwe held van thrillerauteur Sandford, die hem introduceerde in 'Verborgen boodschap', zijn zeventiende thriller over rechercheur Lucas Davenport.

Davenport heeft Virgil drie jaar geleden gerecruteerd voor het Bureau Misdaadbestrijding (BM) in St. Paul, Minnesota en heeft hem 'alleen maar het ruige werk' beloofd.
Ruig is de zaak waar Virgil in dit verhaal mee te maken krijgt zeker.
Het verhaal begint geweldig goed. Bij de eerste bladzijden is de lezer al geboeid.

Virgil Flowers. De naam klinkt als van een nicht, maar het tegendeel is waar.
Dit is namelijk de vleesgeworden vrouwverslindende macho met een klein hartje in de nieuwe serie van John Sandford.

Hij wordt naar een afgelegen prairiestadje Bluestern gestuurd voor de vreemde moord op een hoogbejaard echtpaar (bij de man zijn de ogen uit het hoofd geschoten), maar als hij er is, brandt ook nog het huis van de gehate rijke, hoogbejaarde speculant  Judd tot op de grond af.
Judd, zit in het huis opgesloten en kan niet meer ontsnappen.
Virgil Flowers komt er achter dat er vele redenen zijn om Judd te haten. Toch gaat hij op zoek naar de moordenaar van Judd.
Wie heeft het voorzien op deze tachtigers? Het blijkt allemaal te maken te hebben met gebeurtenissen uit het verleden die tot veel armoede en andere ellende in het stadje hebben geleid.

Judd leek een rokkenjager te zijn, die op zakelijk vlak letterlijk over lijken leek te gaan.

Plots zitten we in een moderne Agatha Christie, waarbij iedereen wel in aanmerking lijkt te komen voor deze moord, en we eigenlijk moeten zoeken wie het niet zou kunnen hebben gedaan
In een besloten kring van een kleine stad bevinden we ons met de beste ingrediënten om een leuke policier in handen te krijgen, vlot leesbaar, inleefbaar en bijzonder boeiend geschreven.

Voor de liefhebbers van de betere thriller, is het steeds weer uitkijken naar de werken van deze auteur, die een forse reeks van boeken wist uit te brengen met zijn vaste held, Lucas Davenport.
Zoals steeds bij deze auteur is het opnieuw een pageturner geworden die zeker niet tegenvalt en tegemoet komt aan de verwachtingen die de fans van Sandford stellen bij zijn boeken.
Uiteraard geen klassieke literaire werken, maar leuke en spannende avonturen, die de tand des tijds overleven, en die je na een aantal jaren toch wel weer eens ter hand kan nemen om nog eens van het verhaal te kunnen genieten.

De auteur die voor zijn werk als verslaggever reeds werd beloond met een Pullitzer Prize, bewijst dat hij, naast zijn non-fiction-werk eveneens een grootmeester is in de wereld van de spannende verhalen...

De schrijfstijl van Sandford spreekt je aan vanwege de knipoog die erin te vinden is, want enerzijds schrijft hij actiethrillers waarin het er soms knap ruig aan toe gaat, en anderzijds schrijft hij puur amusement met - een hoog oh-gehalte. Op die manier ontstaat er een lichtvoetigheid dankzij welke je niet alleen door het verhaal racet, maar hij ook regelmatig een glimlach op je gezicht tovert.

John Sandford is een heel productieve auteur, die regelmatig twee boeken per jaar schrijft. Tot nu toe is dit nog zelden ten koste van de kwaliteit gegaan.

De kracht van Sandford zit hem in het sausje humor dat de boel aardig relativeert. Dit werkt echter niet op alle momenten en haalt soms jammer genoeg wel eens de spanning uit het verhaal.




John Sandford -1944

John Sandford , geboren in Cedar Rapids,Iowa op 23 februari 1944 is het pseudoniem voor journalist en Pulitzer Prize-winnaar John Rosswell Camp.
Hij liep school in Cedar Rapids, studeerde in 1962 af aan Washington High School .Na vier jaar behaalde hij in 1966 zijn B.A. in American Studies aan the University of Iowa.
In 1966 huwt hij met Susan Lee Jones , een medestudente aan  the University of Iowa. Hij was in the U.S. Army van 1966-68, werkte als verslaggever voor  the Cape Girardeau Southeast Missourian van 1968-1970, en keerde van 1970-1971 terug naar de universiteit om er  zijn M.A.  in journalistiek te behalen .
Hij werkte voor de krant Miami Herald van 1971 tot 1978 en verhuisde aansluitend naar Minneapolis, waar hij werkte voor Saint Paul Pioneer Press.

Hij was een finalist voor de Pulitzer-prijs met een verhaal over de cultuur van de oorspronkelijke bewoners van Noord-Amerika, de indianen. Hij won de Pulitzer-prijs in 1986 met een artikelenreeks over het leven van een moderne boerenfamilie.
In 1989 schreef hij zijn eerste fictieromans, de politiethriller Spel op leven en dood (Rules of prey) en Het duivelscontract (The fool's run). De laatste werd onder zijn eigen naam (John Camp) gepubliceerd, de eerste onder het pseudoniem John Sandford . Nadat gebleken was dat romans die onder pseudoniem waren gepubliceerd meer succesvol waren, werden alle volgende romans onder het pseudoniem John Sandford gepubliceerd.

Bibliografie :

Series

Kidd And LuEllen

1. The Fool's Run

(1989) (als John Camp)-Het duivelscontract
2. The Empress File (1991)
3. The Devil's Code (2000)
4. The Hanged Man's Song (2003)

Lucas Davenport

1. Rules of Prey (1989)-Spel op leven en dood
2. Shadow Prey (1990)
3. Eyes of Prey (1991)
4. Silent Prey (1992)
5. Winter Prey (1993) - The Iceman
6. Night Prey (1994)
7. Mind Prey (1995)
8. Sudden Prey (1996)
9. Secret Prey (1998)
10. Certain Prey (1999)
11. Easy Prey (2000)
12. Chosen Prey (2001)
13. Mortal Prey (2002)
14. Naked Prey (2003)-Doodstrijd
15. Hidden Prey (2004)- Onder schot
16. Broken Prey (2005)-Moordprofiel
17. Invisible Prey (2007)-Verborgen boodschap
18. Phantom Prey (2008)
19. Wicked Prey (2009)
Three Complete Novels: Mind Prey; Sudden Prey; Secret Prey (omnibus) (2000)

Virgil Flowers

1. Dark of the Moon (2007) -Het duister van de maan
2. Heat Lightning (2008

Romans :

The Night Crew (1997)
Dead Watch (2006) -Dodenwake

Non fiction

The Eye and the Heart (1988) (als John Camp )
Plastic Surgery: The Kindest Cut (1989) (als John Camp)

 

 

Drie koppen thee .

Eén man op vredesmissie...Eén school tegelijk

Vertaling: Joost de Wit

Aantal pagina's: 448 Oorspronkelijk titel: Three Cups of Tea

verschenen bij Uitgeverij : Nieuw Amsterdam -oktober 2008

#1 New York Times Bestseller :

Three Cups of Tea -
 

One Man’s Mission to Promote Peace . . . One School at a Time

van Greg Mortenson en David Oliver Relin

Uitgeverij :VIKING Hardcover 2006

ISBN 0-670-03482-7
***

"Hier [in Pakistan en Afghanistan] drinken we bij het zakendoen drie koppen thee. Bij de eerste ben je nog een vreemde, de tweede maakt je een vriend, en na de derde word je familie. En voor familie doen we alles - zelfs met gevaar voor eigen leven.' Haji Ali, dorpshoofd van Korphe, Karakoramgebergte, Pakistan

"True freedom does not only come from studying, reading and writing. True freedom comes through never giving up hope." - Greg Mortensen

***

In 1993 vond bergbeklimmer Greg Mortenson na een mislukte poging om de op een na hoogste berg ter wereld, de K2, te bedwingen, en na bij de afdaling zijn weg te hebben verloren tijdelijk onderdak in een tot armoede vervallen Pakistaans dorpje Korphe in het Karakoramgebergte.
Onder de indruk van de warmte waarmee hij daar werd ontvangen, beloofde hij terug te komen om te helpen bij het bouwen van een school.

In de tien jaar erna zette Mortenson niet één, maar nu al vierenzestig scholen - ook voor meisjes - neer in het onherbergzame gebied van de Taliban. Dit spannende en meeslepende verhaal getuigt van de daden waartoe de kracht van de menslievende geest in staat is.

Het geeft een zeer goed inzicht hoe het leven in dat deel van de wereld plaatsvindt .Het opent je ogen voor dingen waarover in de westerse journalistiek weinig over te lezen is, de andere kant van het verhaal zeg maar.Het gaat hier over mensen en gewoonten, die als we ze zouden weten, ons beeld over de Islam en waarden en normen die daar bij horen totaal zou veranderen

Wat deze man bewerkstelligt zou voor ons een voorbeeld moeten zijn hoe wij als welvarende westerlingen werkelijk hulp kunnen bieden en voor gelijkheid in de wereld als geheel zouden kunnen zorgen.

Greg Mortenson en de journalist David Oliver Relin vertellen in Three Cups of Tea ,de reis die Mortensen leidde van zijn mislukte klimpoging tot het succesvol oprichten van scholen in één van de meest onherbergzame gebieden van Afghanistan en Pakistan.
Door wapens te vervangen door potloden , en vrede te promoten met boeken brengt Mortensen hoop en opvoeding bij aan  de afgelegen gemeenschappen van centraal Azië.

Dit is een biografisch boek over een bergbeklimmer die scholen bouwt in Pakistan en Afghanistan, als een belofte voor hulp die hij van de inwoners kreeg. De scholen bestaan als teken van vrede en steun voor vooral de meisjes in de meeste dorpen.
Er staat ook veel nuttige informatie in over hoe je zijn project kan steunen.

Eén man op vredesmissie...Eén school tegelijk

,

Drie koppen thee is een voortreffelijk boek dat op een bijzonder belangrijk moment in de geschiedenis verschijnt. De voor het onderwijs verantwoordelijke overheden in Pakistan en Afghanistan schieten op indrukwekkende wijze tekort. Mortenson biedt met zijn werk de armste kinderen de kans om een evenwichtige opleiding te volgen, waardoor ze minder gemakkelijk ten prooi zullen vallen aan de rekruterende madrassas.

Hoe meer mensen dit lezen hoe beter. Van het begin tot het eind boeiend en het beschrijft een hartverwarmend liefdevol mens, waar we ons aan zouden moeten spiegelen.






De verpleegkundige en voormalig bergbeklimmer Greg Mortenson (foto) is directeur van het Amerikaanse Central Asia Institute in Bozeman, Montana, en is enige maanden per jaar in Pakistan en Afghanistan bezig met het bouwen van scholen. Hij is getrouwd en heeft twee kinderen  met Dr Tara Bischop ( dochter van Dr .Barry Bischop :de senior National Geographic Society (NGS) uitgever, NGS Chairman of Research and Exploration Committee, en fotograaf  van  the NGS American Everest 1963 expedition.

De Amerikaanse journalist David Oliver Relin reist de hele wereld af en kreeg voor zijn creatieve professionele bezigheden meer dan veertig landelijke prijzen toegekend. Hij studeerde en doceerde aan de Writers' Workshop in Iowa, en levert geregeld werk aan bladen als Parade en Skiing Magazine. Hij woont in Portland, Oregon.

 

"Greg Mortenson represents the best of America. He’s my hero. And after you read Three Cups of Tea , he’ll be your hero, too." -U.S. Representative Mary Bono (R-Calif.)

***

 De kleine getuige - Jodi Picoult

Oorspronkelijke titel : " Perfect Match "

Uitgever: The House of Books
ISBN: 9789044319200

Aantal pagina's: 379

This is a novel about the unbreakable bond between mother and child, about a woman who takes justice into her own hands only to discover how very dangerous playing God can be and about the destructive, redemptive, terrifying power of love.

Love and hate are 'Perfect Match' ; Mom turns vigilante after son's molestation.

 

***
Hulpofficier van justitie Nina Frost vervolgt het soort misdaden dat families verscheurt.

Ze helpt de slachtoffers en hun familie een weg te vinden door een nachtmerrie - zelfs wanneer het rechtssysteem niet altijd het foutloze kompas is dat het behoort te zijn.

Ze leert dat de enige manier om dit mijnenveld over te steken bestaat uit medeleven tonen, strijden voor rechtvaardigheid en emotioneel afstand houden.
Maar als ze ontdekt dat haar vijfjarig zoontje Nathaniel seksueel misbruikt is , worden in één klap al haar zekerheden omver gemaaid. Ze bedenkt een plan om recht te eisen voor haar zoon,.Het offer dat ze zal moeten brengen en de consequenties zijn op dit moment niet meer belangrijk voor haar.

" De kleine getuige " van Jodi Picoult gaat over een jongetje van vijf dat door een priester verkracht is.
Zijn moeder schiet, in de rechtszaal, de dader dood, opdat haar zoontje niet hoeft te getuigen en ze doet het voorkomen alsof ze op dat moment ontoerekeningsvatbaar was.

 Zij is zelf hulpofficier van justitie en weet wat een rechtszaak met haar kind zal doen. Beschreven vanaf de moord en vanuit de perspectieven van het jongetje Nathaniel - dat sinds het misbruik niet meer praten kan -, zijn moeder, zijn vader, een vriend en de hulpofficier van Justitie, vertelt het boek het verhaal dat aan de moord voorafging en het verhaal van daarna, met een verrassend slot.

Aan de ene kant is Nina officier van justitie, wiens werk het is om daders van seksueel misdrijf achter de tralies te krijgen en vaak moet aanzien hoe de kinderen ook door de ondervragingen in de rechtszaal getraumatiseerd worden.Bovendien weet ze uit ervaring dat de daders meestal vrijuit gaan of minimale straffen krijgen omdat de bewijsvoering zo moeilijk is.
Aan de andere kant is zij natuurlijk nu de moeder wiens kind het slachtoffer is en wel door een priester die zij vertrouwde.
Het verhaal neemt verschrikkelijke wendingen die met DNA te maken hebben, en zo komen er best ethische en morele kwesties aan de orde. Je moet even in gedachten houden dat ze het Amerikaanse rechtssysteem beschrijft met een jury.
Menig een zouden de dader helemaal gesloopt hebben als het hun kind was en kunnen haar heel goed begrijpen.

Haar man is woedend. Het is niet zeker dat ze vrijgesproken wordt en dat zou voor hun zoontje rampzalig zijn. Sinds de vervelende gebeurtenis waarbij hij misbruikt is door een pater heeft hij zijn moeder nodig. Zonder zijn moeder lukt het hem niet om te praten.

Nina is ervan overtuigd dat ze de zaak zal winnen als ze maar volhardt in haar vlaag van verstandsverbijstering. Ze stort echter in als blijkt dat ze de verkeerde pater neergeschoten heeft. De echte dader sterft een natuurlijke dood voordat hij opgepakt wordt.

De dag van het proces nadert. De advocaten halen alles uit de kast om hun gelijk te halen. Dat lijkt te werken, want de jury is verdeeld en kan niet tot een unanieme beslissing komen. Het lot van Nina ligt nu in de handen van de rechter. Hij zal een uitspraak moeten doen op basis van de geldende wetten en met een videoband waarop te zien is dat Nina de man doodschiet is er weinig kans op vrijspraak.

Schitterend uitgewerkt boek. De spanning druipt ervan af. En niet alleen omdat je wilt weten of het Nina lukt om vrij te komen, maar ook omdat er veel spanning hangt tussen alle verschillende karakters in het boek.

Jodi Picoult blijkt veel kennis te hebben van het rechtssysteem en van bepaalde psychische aandoeningen. Ze weet alles overtuigend te brengen en ze schrijft het op een manier, zodat je het ook gemakkelijk aan zou nemen. Mocht Jodi het verzinnen, zou je het waarschijnlijk toch voor lief nemen.Ze zet de gedachten en gevoelens van een vijfjarige jongen bijna perfect neer.

Nina gaat heel ver om haar kind te beschermen. Als het er in eerste instantie op lijkt dat haar man  Caleb de dader is, aarzelt ze geen moment om hem aan te geven.
Ze twijfelt een beetje aan haar man en vindt dat hij niet genoeg doet om hun zoon te beschermen.
Maar Nina weet niet dat de vaderliefde net zo diep zit als de moederliefde in dit boek.
 
Picoult is er met dit boek weer ingeslaagd om te laten zien wat onvoorwaardelijke liefde met mensen doet. Ze zijn in staat tot het ondenkbare.

It is impossible not to be held spellbound by the way she forces us to think, hard, about right and wrong .-The Washington Post

 

Jodi Picoult -1966

***
Jodi Picoult ,is een Amerikaanse auteur , geboren in 1966 en opgegroeid in Nesconset op Long Island, New York.Picoult schreef reeds op vijfjarige leeftijd haar eerste verhaal getiteld : "The Lobster Which Misunderstood."
Zij studeerde creatief schrijven aan Princeton University, waar ze in 1987 haar diploma behaalde.Terwijl ze nog college liep schreef ze twee korte verhalen in  Seventeen magazine .Onmiddellijk na haar studies belandde ze in verschillende jobs : textbooks uitgeven tot Engelse les geven.. 
Ze behaalde ook een M.A. in opvoeding aan Harvard University.
Ze huwde met Tim Van Leer die ze tijdens haar studententijd leerde kennen.Ze woont samen met hem en haar drie kinderen Sammy,Kyle en Jake en een handvol huisdieren.  in Hanover, New Hampshire.

Nineteen Minutes, Picoult's roman die handelt over de nasleep van een beschieting van een dorpsschool was haar eerste roman die nummer één behaalde op de New York Times bestsellerslijst.
Ze zou dit nog eens herhalen met haar boek :" Change Of Heart ", dat uitkwam in maart 2008 .

Ze won de New England Book Award  in 2003 voor haar hele oeuvre, dat bestaat uit boeken als De tweede dochter en De tiende cirkel.


Bibliografie :

Songs of the Humpback Whale: A Novel in Five Voices (1992)
Harvesting the Heart (1993)
Picture Perfect (1995)- Verloren in de stilte
Mercy (1996)- De mantel der liefde
The Pact (1998)- Het verbond
Keeping Faith (1999)
Plain Truth (2000)- Strijd met de waarheid
Salem Falls (2001)
Perfect Match (2002)- De kleine getuige
Second Glance (2003)
My Sister's Keeper (2004)- De tweede dochter
Vanishing Acts (2005)- Het verdwenen meisje
The Tenth Circle (2006)- De tiende cirkel
Nineteen Minutes (2007)- Negentien minuten
Change of Heart (2008)
Handle with Care (verschijnt maart 2009)

" De Praagse connectie "

van Christian De Coninck

Uitgeverij: Houtekiet 

Ingenaaid, 250 pagina's

Verschenen: april 2007

ISBN:9789052409290



***

De Brusselse politiecommissaris Stijn Goris, brengt zijn weekend door in zijn appartementje aan zee.
Terwijl hij aan het uitwaaien is op het strand van Koksijde stort er voor zijn ogen een vliegtuigje neer. Hij is behulpzaam met het toedienen van de eerste zorgen aan de piloot.

's Anderendaags blijkt dat de piloot aan de Brusselse Rooseveltlaan woont.
Stijn krijgt de vraag om eens langs te gaan bij de flat van de man.Dit huisbezoek is het begin van een zaak die begint met een ongeluk en evolueert tot mensenhandel.
De crash blijkt geen ongeval, maar een misdaad te zijn. Een misdaad met vertakkingen tot in Praag.

En voor Stijn en zijn collega  inspecteur Stef Pauwels het goed en wel beseffen zitten ze op het spoor van een Russische maffia organisatie, die hun lucratieve handel niet zonder slag of stoot willen opgeven.Het duo moet opboksen tegen een maffia die handelt in drugs, porno en kinderen.

Samen met zijn collega gaat hij spannende, maar ook pijnlijke weken tegemoet.

Voor  Stijn Goris is de speurtocht vooral een confrontatie met zijn eigen,door misbruik getekende jeugd. De jacht op de kindersmokkelaars wordt een afrekening met zijn persoonlijke demonen.
Als Goris bovendien ontdekt dat hij door zijn oversten wordt misbruikt, dreigt hij door het lint te gaan.

Zo wordt Goris heel het boek lang geconfronteerd met vreselijke herinneringen aan het misbruik waarvan hij als kind slachtoffer was.

De Coninck neemt de lezer niet alleen mee naar Koksijde, Antwerpen, Praag en Amsterdam; hij brengt ook Brussel in beeld: van het ˜betere"volk van de Rooseveltlaan tot de seksshops in de binnenstad.
De lokale politie is de biotoop waarin hij zich thuisvoelt en waaraan hij naar eigen zeggen veel te danken heeft.

De Coninck broedde al langer op een boek, maar pas toen hij in 2005 ernstig ziek werd en zes maanden lang niet kon werken, heeft hij zich aan het schrijven gezet.op zijn laptop.
Niet met de bedoeling het boek uit te geven, maar als therapie.
Een collega heeft hem toch kunnen overhalen het manuscript aan uitgevers aan te bieden.

Greet Spaepen, redacteur bij de uitgeverij Houtekiet, geeft eerlijk toe dat ze sceptisch aan de lectuur van De Praagse connectie  is begonnen.
Weer eens een politiecommissaris die denkt een boek te kunnen schrijven ?
Ze gaf hem echter het voordeel van de twijfel , werd uiteindelijk meegesleept door het verhaal en las het boek in één ruk uit.

De Coninck is naar verluidt dan ook de eerste politieman in functie die een misdaadroman heeft geschreven.
Het typische 'pv-taaltje' waarmee politiemensen behept zijn, moest uit De Praagse connectie, maar De Coninck stond erop dat de politionele procedures gerespecteerd werden. Het sturen van een rogatoire commissie, bijvoorbeeld, verloopt geheel volgens het boekje.
De hele rits misdaden die de auteur in zijn boek verwerkt :moord, kinderporno en kinderhandel, drugs en maffia -hinderen de vaart van het boek niet.
In zijn eerste misdaadroman creëert Christian De Coninck  boeiende en geloofwaardige figuren.

Brussel ,waar de auteur  is geboren in de schaduw van de Basiliek van Koekelberg - is zijn geliefde stad.
Eerlijkheidshalve moet De Coninck bekennen dat hij zich voor de karaktertrekken van sommige personages heeft geïnspireerd op personen die hij in het ware leven ontmoet heeft.

Collega's zijn dan ook benieuwd wie zij in het boek zullen herkennen.
En hij geeft zichzelf in het boek heel even zijn echte rol mee ,als woordvoerder van de Brusselse politie.
In De Praagse connectie heet de woordvoerder van de politie niet De Coninck, maar De Prins.

Christian De Coninck: "Het is niet toevallig dat ik de onderzoeksrechter een pijp laat roken en hem Bruno De Graaf noem. Dat is natuurlijk een verwijzing naar de Brusselse onderzoeksrechter Bruno Bulté, die zopas procureur des Konings werd. Bulté is een van de fijnste magistraten met wie ik ooit werkte. Als je met vermoedens zat maar er geen harde bewijzen voor vond, kon Bulté je altijd weer op weg zetten naar de bewijzen. Natuurlijk herkende hij zichzelf al in mijn boek."

Zowat alle grote thema's komen in het boek aan bod: vriendschap, liefde en tederheid, passie en seks, macht en machtmisbruik, waarheid en leugen, zonder hebzucht te vergeten.Maar de auteur vertelt het relaas met een ongelooflijk vlotte schrijfstijl, die zeer aangenaam is om lezen.
De Coninck is een goed verteller maar, een rijker taalgebruik zou zeker mogen .Het verhaal zelf is een verzameling van thema's uit enkele tientallen klassieke misdaadromans.
Niet dat het verhaal na een tijdje begint te stokken maar het is allemaal een beetje déjà  lu.

Gelukkig geeft De Coninck beroepshalve de lezer fraaie politietechnieken mee. En er staan een paar mooie pagina's in waarbij je de auteur vergeet.

En belangrijker nog, eigenlijk blijf je  wel lezen, ondanks een ferme put in het verhaal iets voorbij halfweg.
Het kan dus nog beter, want het gemak waarmee het hoofdpersonage door het verhaal raast, is bij momenten moeilijk voor waar aan te nemen: bijna nergens loopt het mis, weet het hoofdpersonage het niet meer of krijgt hij zijn nul op het request.
Wel prachtig beschreven is de wijze waarop Stijn Goris ingehaald wordt door zijn eigen verleden en hij op een bepaald moment zichtzelf tegenkomt tijdens het onderzoek.

Een jaar na de verschijning van de misdaadroman, het debuut van Christian De Coninck, werd een contract getekend tussen de auteur, uitgeverij Houtekiet en filmproducent Eyeworks Film & TV Drama voor de film- en televisierechten.

Tv producent en ex tv-presentator Reinout Oerlemans heeft de filmrechten van een thriller gekocht. Ditmaal van De Praagse Connectie van C. de Coninck.
Ook over de rechten voor verfilming van alle vervolgromans werd een akkoord bereikt.

Hij is zeer tevreden dat Brussel nu, net als Antwerpen met Jef Geeraerts" Vincke en Verstuyft", zijn flikkenduo heeft. Dat is goed voor het imago van de Brusselse politie. Want politie en cultuur worden niet vaak in één adem genoemd.De Coninck komt nu naast zijn optredens als politiewoordvoerder ook in de media als misdaadauteur.

Al bij al is De Praagse connectie toch een goed debuut dat plezierig was om lezen van een auteur die nog groeimarge heeft.

Christian de Coninck -23 juli 1960

Christian De Coninck is geboren in BRUSSEL  : werkt als politiecommissaris en woordvoerder van de Brusselse politie op het bureau in de Kolenstraat .
Tijdens een langdurige hospilalisatieperiode in 2005 begon hij als therapie zijn debuut-misdaadroman De Praagse Connectie te schrijven. Hij woont in Asse.

Bibliografie :

De Praagse Connectie -2007
Het octopuscomplex-2008
Het boemerangprincipe( zal in maart 2009 verschijnen)