* Neuromancer* -( Zenumagiër ) van William Gibson

" Zenumagiër "
van William Gibson
Oorspronkelijke titel :
" Neuromancer "Uitgeverij : Meulenhoff
Paperback :273 pagina's
Vertaald door Peter Cuijpers
ISBN10 9029042478
ISBN13 9789029042475
****
In een gecomputeriseerde toekomstwereld waar illusie en werkelijkheid nog maar nauwelijks van elkaar zijn te onderscheiden, wordt een aan lager wal geraakte dief van software een pion in een geheimzinnige angstaanjagende machtsstrijd.
Talking about how 9/11 spurred his shift from Science Fiction to Fiction.:
"I think it gave me ample proof that the world was stranger and more incomprehensible initially than anything I would have been able to imagine as a science fiction writer."
***
Naarmate de tijden platter worden, de wereld meer en meer van haar raadselen ontdaan wordt en de wonderen sneller de wereld uit vlieden, naarmate we, kortom, onze biotoop beter gaan kennen en kunnen analyseren en berekenen, is de behoefte aan geheimen en mysteries evenredig aan het toenemen.
Als het onweert gelooft niemand nog dat de hemel op zijn hoofd gaat vallen.
Ufo's zijn altijd stiekeme militaire projecten van de yankees. De regenboog is geen verzoeningsteken van God.
Het monster van Loch Ness dankt haar bestaan aan een reeks mislukte foto's, bovenwereldse graancirkels in Britse korenvelden zijn ginnegappend aangebracht door een stelletje malloten van boeren .
En de bijna-doodervaring is, net als het déjà-vu, een eenvoudig chemisch uitglijdertje in de menselijke hersenen.
Met Neuromancer, introduceerde William Gibson het woord cyberspace in de wereld- en science fiction zou nooit meer hetzelfde zijn.
Laten we een twintigtal jaar teruggaan in de tijd. Het is 1984 en ene William Gibson schrijft een boek over hackers, Internet, firewalls, kunstmatige intelligentie, de Matrix, Cyberspace en virusprogramma's. Toen was het allemaal nieuw, nu is de wereld die Gibson creëerde zo dichtbij gekomen, dat het vertrouwd in de oren klinkt.
Het boek stond ook aan de wieg van een nieuw genre Science Fiction: Cyberpunk.
Het boek maakte grote indruk, niet alleen omwille van het onderwerp, maar ook door het flitsend taalgebruik, de taal van de straat, de donkere post-industriële wereld waarin het verhaal zich afspeelt en die doet denken aan de film Blade Runner.
Gibson kreeg de Hugo, Nebula en Philip K. Dick Awards voor het boek.
Neuromancer (1984) speelt zich af in de net-niet-nabije toekomst. Plastische chirurgie is alomtegenwoordig: bijna alle mensen hebben implantaten en kunstmatige ledematen en organen, en gebruiken designer-drugs als waren het snoepjes.
De wereld wordt gedomineerd door multinationals, er is verregaande corruptie, vervuiling, en verval.
Met behulp van 'consoles', breekt Case,een toetsencowboy, die omwille van een beroepsfout zijn talent om zich met de Matrix te verbinden heeft verloren,binnen in webruimtes (cyberspace) van bedrijven om daar informatie te stelen.
Hij overleeft in Chiba City in Japan. Op een dag wordt hij gerecruteerd door Molly, een in leer geklede straat-samouraï,die voor Armitage werkt.
Die Armitage is een KI (kunstmatige intelligentie) van de firma Tessier-Ashpool.
Case, gelokt door de belofte om weer in de Matrix te kunnen doordringen, wordt in zijn aanval bijgestaan door Vlaklijner, een gestorven hacker die in de Matrix verder leeft. Een Chinees militair virusprogramma moet het "ijs" van de data van Tessier-Ashpool kraken... Een elektronisch verdedigingssysteem, een soort firewall, in het boek ICE genaamd, kan voor de hackers echter echt de dood betekenen.
Door middel van chirurgie worden kleine gifzakjes in het lichaam van Case aangebracht
Enkel als hij erin slaagt de netwerken van het bedrijf Tessier-Ashpool SA te hacken, zal het gif geneutraliseerd worden. Case en een aantal companen, waaronder Molly, moeten onder deze chantage de uitdaging wel aangaan.
Het boek werd geschreven in een tijd waarin een aantal van de woorden die wij nu zouden gebruiken om de gebruikte concepten te beschrijven nog niet bestonden, en dus noemt Gibson sommige dingen anders dan de naam waaronder we ze nu kennen.
Neuromancer werd gevolgd door Count Zero en Mona Lisa Overdrive, en vormt daarmee een trilogie die bekend staat als de Sprawl-serie.
De scènes wisselen snel, en wat echt gebeurt en wat niet, vanuit wiens gezichtspunt en in welke ruimte (de echte of cyberspace) is niet altijd duidelijk, waardoor het gevaar van desoriëntatie bij de lezer steeds op de loer ligt. Zij vragen daarom eigenlijk om herlezing, die ook niet snel zal vervelen. Er komt veel geweld en actie in voor.
Gibson kiest resoluut voor zgn. used future: de toekomst ziet er grauw, vuil, vervallen en gevaarlijk uit.
De auteur roept een coherent futuristisch universum op, volgestouwd met details. Typisch is dat hij niet stilstaat bij die details om ze te beschrijven en/of te verklaren; de lezer moet dus zelf veel gissen en invullen.
Vaak lopen twee of meer vertellijnen parallel. Bovendien kunnen bepaalde personages (Case, bijvoorbeeld) andere personages hacken: Case neemt dan de zintuiglijke waarnemingen van bijvoorbeeld Molly over (hij ziet, voelt, ruikt etc. wat Molly ziet, voelt, ruikt etc.).
Dit veroorzaakt vaak verwarring wat betreft het vertelperspectief. Al deze stilistisch grensverleggende elementen maken de leeservaring extra intensief.
Gibson verwierf internationale faam met zijn vloeiende, meeslepende proza, en de nabije-toekomst wereld die hij in de Zenumagiër-trilogie neerzette, een wereld gebouwd op afval, een stedelijke wildernis waarin de technologie veel minder op de voorgrond treedt dan in de traditionele SF, maar een des te grotere impact heeft op het dagelijkse leven. Centraal in zijn boeken staat de ''matrix'', ofwel ''cyberspace'', de virtuele wereld gevormd door aan elkaar gekoppelde computersystemen die pas veel later opgang zou maken als het internet, en de ''jockeys'', de jonge en hippe hackers die met hun brein en zenuwstelsel rechtstreeks op de matrix zijn aangesloten.
In de geest van het postmodernisme oefende zijn werk een grote invloed uit op een hele generatie schrijvers en kunstenaars, van Bruce Sterling tot Paul Verhoeven. Het is met name zijn geslaagde integratie van menselijke individuen met een tot in het extreme vercommercialiseerde en vertechnologiseerde wereld die zijn werk zo indringend maakt.
"Kaleidoscopic, picaresque, flashy, and decadent...an amazing virtuoso performance...Neuromancer, in every sense, is state-of-the-art."
- The WASHINGTON POST.
William(Ford) Gibson -1948
Verenigde Staten (Conway, South Carolina), Canada, 17 mrt 1948-

William Gibson, William (Ford) Gibson, geboren in 1948 in Myrtle Beach, South Carolina, Amerika, is sinds 1968 woonachtig in Toronto, Canada en vanaf 1972 gevestigd in Vancouver.
Hij debuteerde in 1977 met Fragments of a hologram rose, een verhaal dat werd gepubliceerd in het tijdschrift Unearth, dat met Burning Chrome en Johnny Mnemonic in 1983 werd gebundeld in Burning Chrome, een verhalenbundel die in de SF-underground een enorme impact had en later als het begin van de Cyberpunkbeweging werd betiteld.
In 1984 verscheen Zenumagiër een roman die hem in een klap tot een beroemdheid in SF-land maakte, later gevolgd door Count Zero en Mona Lisa Overdrive, samen de Zenumagiër-trilogie.
Bibliografie :
Series :Sprawl
1.
2. Count Zero (1986)- Biochips
3. Mona Lisa Overdrive (1988)
Bridge
1.
2. Idoru (1996)- Idoru
3. All Tomorrow's Parties (1999) - Het stalker syndroom
Romans :
The Difference Engine (1990) (met Bruce Sterling) - De stoomvlinderJohnny Mnemonic: The Screenplay and the Story (1995)
Pattern Recognition (2002)- Beeld voor beeld
Spook Country (2007)
Collections
Burning Chrome (1986)- Technopunk SF































