Naar de inhoud

Mrs.Bo and Mr. Silver

akke.beakke.be

Archief

GROETJES UIT CADZAND

He lieve schattebloggers,


eindelijk een internetcafe gevonden waar iets werkt.  Nu ben ik toch mijn codes vergeten om mijn mail te lezen zeker.  Volgende keer op een kaartje schrijven.
de laptop doet het helemaal niet ondanks het feit dat alle mannelijke computerdeskundigen op de camping zich erover gebogen hebben, en over mij ook natuurlijk.
dus chia -  wil je mannelijke aandacht op vakantie - ga ergens zo iets doen en ze komen op je af zoals vliegen op een pot stroop.
de lieve schatten konden er net evenveel van als ik en ik heb het dus opgegeven.  daarna even geprobeerd op de -staande- computer onder het afdak van de camping maar die deed het nog minder,   alle kleine kinderpolletjes hebben daar al zo op getimmerd dat er niets goed werkt.
de camping patron stond verbaasd te kijken naar de interesse voor al die laptoppers op een tafelvoetbal onder een afdak dat hij kwam kijken en besloten heeft om nog meer hotspots aan te vragen en eventueel tafel en stoeltjes te voorzien.
Als er nu veel fouten staan in dit blogstukje moeten jullie het me niet kwalijk nemen, de toetsen staan dus weer niet op hun plaats en deze kan ik niet verzetten.
Het is hier al de hele week tropisch warm - wie wil er nu aan de riviera zitten als je het in Cadzand ook vindt.   
Bibieke is zelfs al twee keer in volle zee gaan zwemmen.  Even paniek toen mijn tenen geen grond meer voelde - ik was een beetje verder gezwommen dan gepland.
"rustig blijven, niet panikeren'" zei ik moedig tegen mezelf en zwom toch in lichte paniek terug richting strand.
Ventje stond met onze hond al met zijn grote teen in het water om me in echte nood te komen redden.  Hij vond de nood nog niet hoog genoeg omdat ik nog geen drie keer ondergeweest was.  Hij heeft daarenboven een vreselijke hekel aan water onder de temperatuur van 37 graden.
oef... als ik nu nog snel even wil bijlezen op jullie blogs voor mijn eurocentjes op zijn ga ik me moeten haasten.
ik ben toch al gelukkig dat ik dit cyber cafeeke ontdekt heb, nog plezant ook want zo'n goei Triple terwijl ge typt smaakt lekker.

dag lieve schatten.... hopen maar dat het zo'n goed weer blijft, dan genieten jullie er allemaal mee van, alhoewel.... op het nieuws zag ik dat de kempen er flink van langs hebben gekregen, Pedro hopelijk niet bij U???

groetjes uit Cadzand ..... en tot de volgende .....
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door BOJAKO om 18:18 7 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

a hot, sticky, tipsy lady in a hot, sticky little room....



 






Morgen is het zover, we pakken in en we gaan proberen een droge - (jaja dan zijn wij al heel tevreden) - vakantie door te brengen aan zee in dat schilderachtig plat land, onder de zeespiegel, waar de mensen raar vlaams praten en klompen dragen en waar overal windmolens draaien.

Cadzand-by-the-sea here we come...

Een godganse voormiddag heb ik geprobeerd om een kaart te plaatsen en te installeren  in mijn laptop, dat me zou moeten toelaten om te linken aan de hotspot op de camping zodat ik niet helemaal moet afkicken van mijn blogje.

Ik heb geen flauw idee of het gaat werken, toen ik mijn laptop van danige frustratie bijna door de living zwierde ('t was wreed warm en dan word ik een ietsiepietsie kriegelig) schoten de twee lichtjes aan van dat stuk dat ik in dat gat stak. (Dit is computertaal voor gevorderden dus beginnelingen moeten hier best afhaken).

Ik heb dus nu een laptop met een insteekding waarvan op een gegeven moment twee lichtjes beginnen te branden als ik iets doe (maar ik  herinner me niet meer wat ik toen gedaan heb om ze te laten branden).

Nu hoop ik alleen maar dat die lichtjes op de camping ook terug zullen branden, want dan vermoed ik dat het ding werkt, maar dan moet ik nog uitzoeken hoe ik mijn laptop aan de praat krijg aan die hotspot,  pfffft.... een mens zou van minder beginnen doortrappen! 

Voor mijn zenuwen zou het heel goed zijn indien er een computerexpert ergens in een caravan op onze camping zit indien het niet lukt.

Tussen het installeren van die hele santeboetiek heb ik dan ook nog mijn haar geverfd, vanalles al klaargezet om morgen mee te nemen, daarna - omdat ik toen bijna flauwviel van de warmte - snel nog even wat rondgeplodderd in mijn zwembadje, dan me klaargemaakt om lekkere tapa's te gaan eten bij broer 2 en schoonzus.

Nu, hier, ici, in mijn snikheet pc kamertje probeer ik (tijdelijk hoop ik) met een brok in mijn keel afscheid te nemen van mijn blogvriendinnen/vrienden.

Jullie blogs lezen zal ik altijd wel kunnen aan dat antiek computergeval dat ze op de camping geplaatst hebben, maar iets schrijven zal enkel lukken als ik mijn laptop aan de praat krijg.

De afspraak met ventje is: we blijven aan de caravan zolang het droog is. Het hoeft geen 30°C te blijven, maar er is één heel duidelijke afspraak, meer dan één dag regen en biebieke komt terug overhuis. Ik ga niet opgesloten zitten in een caravan in de regen met mijn ventje en een natte hond. Verleden jaar hebben we dat wel gedaan en het was niet bevorderlijk voor de goede harmonie van ons huwelijk, om het heel zacht uit te drukken.

Van Antwerpen naar Cadzand is tenslotte maar een dik uurtje rijden.

Als deze tekst voor sommigen onder u wat onduidelijk is wil ik uitleggen dat schoonzus fantastisch lekkere sangria als aperitief had gemaakt en ik had enorm dorst en het was heel warm. De frisse witte wijn paste perfect bij de spaanse tapa's en de grappa was wel Italiaans maar gaf de koffie die extra kick die het nodig had om nog beter te worden.

De twee schoonzonen van schoonzus zijn allebei bakkers dus het geheel werd dan nog afgesloten met een tafel vol lekkere pattisserie - het kan ook patisserie zijn, maar daar zit ik op het ogenblik geen fluit meer mee in. What's wrong with a ' t ' too much?

Bon .... liefste vriendinnen en vrienden, voor ik hier flauwval van de warmte.... vergeet me niet, ik kom terug. Jullie blogs zullen zeker gelezen worden,  zelfs aan de exorbitante prijzen van de camping computer (die exorbitant ziet er ook wat raar uit maar ik vind het wel een pracht van een woord al zeg ik het zelf).

Of jullie van mij nog horen de volgende drie weken zal dus afhangen van de werking van dat ding in dat gat van mijn laptop of van het weer ( veel regen = thuis remember en thuis = PC ).

Tot dan allemaal een dikke, warme, plakkerige smakkerd ! en nu ga ik liggen want alles draait een beetje .... hic.....

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door BOJAKO om 00:00 14 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

DRINGENDE OPROEP AAN ALLE MANNEN











Vandaag voor u gelezen in ‘De Frut’

 

Goedele Liekens zoekt piemels!

 

Voor “Het Penisboek” – de opvolger van “Het Vaginaboek”.

Ze zoekt mannen die bereid zijn om hun –lid- te laten fotograferen.

Alles zal anoniem verlopen, de naam of gezicht van de trotse bezitter wordt niet gepubliceerd.

En nog beter...ze is niet op zoek naar gigantische penissen – neenee, alles komt in aanmerking, oud, jong, klein, donker, recht, krom, besneden of onbesneden.

De fotosessies vinden plaats in Antwerpen.

Geïnteresseerden kunnen zich kandidaat stellen via e-mail en men moet géén foto meesturen, uw naam en contactgegevens volstaan.

 

Dus mannen: mailen naar penisboek@hotmail.com.

 

Men zegge het voort: “there’s no penis like an old penis”....

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 01:09 9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

for my loved ones...


Free Image Hosting at www.ImageShack.us 

my sweet darlings
there are days
 like this one
 when I miss you intensely
 the comfort of your arms
folding gently around me
 your cuddles
sweet kisses
and loving hugs
 your caring interest 
 and listening ear
your kind words
and loving advice
 your gentle stroking
of my hand
your humor
and laughter
I miss it so much
it hurts me inside
  then
I realize
 I should be so grateful
for having had
your love and your care
for so many a year
 but my darlings
 there are days
like this one
when I miss you intensely

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 00:14 4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

antwoord aan Kamiel...







Kamiel schrijft in zijn blog over de reacties op mijn vorig  artikel.

Ik wou eerst bij hem antwoorden, maar het werd een vrij lange reactie daarom zet ik het antwoord terug hier in mijn blog.

Kamiel, je moet begrijpen dat in blogreacties mensen soms gewoon even hun frustratie willen uiten,  wat de gewone man/vrouw-van-de-straat bijna nooit kan.

Onze mening wordt nooit gevraagd op TV, men hoort de meningen van Brice en andere 'geleerden', Siegfried Bracke, politiekers allerlei etc.etc...

Lezersbrieven naar kranten worden ook geselecteerd op basis van hun nieuwswaarde voor de krant zelf, niet interessant genoeg - de vuilbak in.

Er zijn bij de bloggers rijke intellectuelen die het hele gebeuren op macro schaal mondiaal bekijken,  maar de meesten onder ons zijn gewone, middelmatig geschoolde arbeiders die wellicht de wereld bekijken vanuit ons klein mini, micro perspectief.

Voor mijn vader - een ongeschoolde mijnwerker - zou het antwoord heel wit/zwart geweest zijn.
"Al die gasten naar den troep en een paar jaar strenge discipline en 't zou ineens opgelost zijn" zou zijn stelling geweest zijn, daar ben ik van overtuigd.

Ik had het trouwens in mijn blogstukje helemaal niet over vreemdelingen, hoe zou ik?  Ik ben er zelf een.  Ik schreef over de moed van één uitzonderlijke man.

Maar ik zal trachten op je vraag te antwoorden:

Hoe kan iemand zoals onze premier of bv. Milo, een arts, die waarschijnlijk in een riante villa woont in een mooie, groene omgeving - waar al jaar en dag zijn oude vertrouwde Belgische buren en vrienden wonen - de wereld door dezelfde bril bekijken als iemand in een kleine rijhuis,  in een arbeiders wijk, waar op een tijdspanne van tien jaar elk vertrouwd gezicht werd vervangen door een weliswaar vriendelijk en lieve, maar onverstaanbare Turks/Marokkaanse gebuur met een totaal verschillende cultuur en taal?

Hoe kunnen we met onze nieuwe buren in contact komen als we elkaar niet verstaan of indien hun cultuur niet toestaat dat onze buurvrouw binnenkomt wanneer onze man of volwassen zoon thuis is? Dit is geen veronderstelling maar een feit, mijn jonge, vriendelijke, mooie, Turkse buurvrouw mag bij mij niet binnenkomen als mijn mannen in huis zijn, dus dan maar liever helemaal niet:  zegt "haar man".

Ook wij hebben zelf tijd nodig om deze heel snelle evolutie te verwerken. Het is voor ons een even moeilijke aanvaardings- en gewenningsproces als voor de nieuwe immigranten.

Ik mis ook mijn oude buren rechts die naar een rusthuis zijn en waar we gezellig mee over de tuinmuur konden keuvelen.

Links mis ik de buren van de hoek die me altijd vriendelijk groetten en waar ik elke dag een gezellig babbeltje mee deed. De nieuwe Turkse bewoner kijkt stuurs naar de grond als ik hem groet, hij is het niet gewoon dat een vreemde vrouw hem recht in de ogen kijkt, hem een goeiedag wenst, knikt en glimlacht. Wat bij ons beleefd is, is in zijn cultuur naar ik verneem, heel onbeleefd.

Begrip moet dus komen van de "twee" kanten en momenteel hebben velen onder ons het gevoel dat er enkel van onze kant geduld en begrip moet komen.

Waarschijnlijk vloeien de reacties op mijn blog voort uit zulke minieme, kleine maar ingrijpende veranderingen in ons dagelijks leven. Niet meer, niet minder.

We zijn nog niet zo snel of ver geëvolueerd als Darwin dacht; net zoals de apen waar we van afstammen moet een potentiële indringer in onze groep zich eerst bewijzen voor we hem toelaten en tolereren.

De film "Bij de beesten af" van Bert Haanstra gaf een goede weerspiegeling van de overeenkomsten tussen mens en dier (voor diegenen die zich die film nog herinneren): ....

° De drang van het leven is "het blijven bestaan", soms zelfs ten koste   van andermans leven. 
° Het mannelijke geslacht wil indruk maken op het vrouwelijke geslacht.
°Graag een eigen plek in de maatschappij willen hebben. 
° Behoefte aan respect. 
° Overbevolking leidt tot agressie. 
° Het tot een bepaalde groep willen horen, waar buitenstaanders maar beter afstand van kunnen houden. 
° Een groep heeft belangen. Hoe groter de groep, hoe meer belangen.

Ik vrees dat we op een oplossing voor de huidige problemen  nog heel lang zullen moeten wachten Kamiel, evolutie heeft tijd nodig ...
jij die vroeger zo goed je spreekwoorden kende: laat ons allemaal beginnen met het volgend spreekwoord:

"als iedereen voor zijn eigen deur veegt is de hele straat schoon!"

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 00:18 7 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Voor Guido Demoor...














Maar lievemensendeugd toch, wat gebeurt er met de wereld, waar gaan we naartoe? Ik voel me net alsof ik midden in een gangsterfilm zit uit de jaren vijftig in Chicago.

We hadden dit weekend over de grens het nieuws niet gevolgd en vernamen pas gisteren dat er weer een vreselijk drama is geweest in onze mooie stad.

Een moedige man Guido Demoor, kwam tussenbeide als burger in een ruzie op een bus en werd vermoord.

Nog maar pas – 14 juni - las ik op het blog van Titipoes dat teveel mensen doen alsof hun neus bloedt als er hulp nodig is en ik was het volkomen met haar eens.

Ik zou me hoogstwaarschijnlijk net zoals Guido Demoor ertussen gegooid hebben indien ik zag dat er onschuldige mensen aangevallen werden, zo zit ik in elkaar. Ventje heeft al dikwijls gezegd dat ik nog klop ga krijgen. Een heel lieve vriendin van me die op werpafstand woont van de plaats waar de tragedie plaatsvond is net zoals ik, ze kan ook haar ‘teut’ niet houden als ze onrecht of brutaliteit ziet. Ze is klein en fijn, één klopke zou volstaan om haar van kant te maken, maar ze redeneert net hetzelfde als ik, als je bang bent krijg je ook klop! Als jonge ettertjes op straat brutaal zijn durft ze heel goed de scherpe kant van haar tong laten zien.

Maar het zal voor de familie van Guido Demoor geen troost zijn wanneer hij posthuum als held wordt vereerd, zij krijgen hem daar niet mee terug.

Onze mooie, prachtige stad, waar ik altijd zo graag gewoond heb, met al de toffe mensen wordt stilaan een stad vol loslopende gekken.

De rekening zal in oktober gepresenteerd worden vrees ik Mijnheer de Burgemeester...ik denk met heel veel spijt dat een zoveelste rouwregister niet veel meer zal helpen!

Toch wil ik ondanks alles blijven geloven dat Antwerpen nog te redden valt.

Met hulp van The Strangers op de achtergrond probeer ik de krop in mijn keel door te slikken.

Guido Demoor, alhoewel het je niet terug zal brengen wil ik je toch zeggen: je bent een held en je verdient een standbeeld. Slechts heel weinig mensen durven nog doen wat jij gedaan hebt, je medemens helpen.

Iedereen in Antwerpen, toch nog altijd onze prachtige, mooie stad weent bittere tranen voor je en hoopt dat je dood niet voor niets is geweest...

(orig.: Si tu t'appelles mélancolie van Joe Dassin)

de lichtjes op de Schelde
den beiaard van den tore
mensen op 'n bank
'n ons Lievrouwke. . en de Vlaaikesgânk
de straat waar 'k vreuger katteke spelde

Antwârpe. . gij zè ga veur mij
toch de stad waar azzek zèn gebore
de Groenpleuts, de Meir. . de Keyserlei
daar hemme kik m'n hart verlore
Antwârpe. . waar da'k ik ook ben
ik kan nievrans mijnen draai ni vinde
'k weet het 't is flaa. . mor ik beken
bij aa zèn 'ik thuis. . en onder vrinde

'n zeemanskroeg. . de dokken
de Vogelemart op Zondagmorge
't tjing-tjangsplein
en brabo zie van ze fontein
ne joenge fluite nor e mokke

Antwârpe. . gij zè ga veur mij
toch de stad waar azzek zèn gebore
de Groenpleuts, de Meir. . de Keyserlei
daar hemme kik m'n hart verlore
Antwârpe. . waar da'k ik ook ben
ik kan nievrans mijnen draai ni vinde
'k weet het 't is flaa. . mor ik beken
bij aa zèn 'k thuis. . en onder vrinde
Antwârpe. . gij zè ga veur mij
toch de stad waar azzek zèn gebore
de Groenpleuts, de Meir. . de Keyserlei
daar hemme kik m'n hart verlore ....

(tekst van en gezongen door The Strangers)

 


 
Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 00:00 17 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

ventje en voetbal










Oef...terug thuis aan mijn PC’ke. Ik heb hem ( voor mij is’t een hem ) vastgepast, kuskes gegegeven en ben hem nu aan’t strelen op zijn gevoelige toetsen met mijn zachte vingertopkes.

Op de camping waar we staan zijn ze eindelijk de éénentwintigste eeuw binnengeraakt en hebben ze ‘buiten’ een soort computerconsole gezet ‘onder een afdak’ waar je ‘staande’ aan kan werken tegen de democratische Hollandse prijs van 7 euro per uur...jawatte! ’t is dan verdorie nog een Qwerty inplaats van een Azerty en als je dan typt kan je het vergelijken met een pianist die aan een piano zit waarvan ze enkele toetsen hier en daar verlegd hebben.

Om compleet gadgadada van te worden.

Uit je rechterooghoek zie je de eurocent teller elke seconde zakken en dan begin je nog meer te foeteren. Het eerste uur ben je dan ook bijna kwijt aan het ontdekken van het verdomd ding.

Uiteindelijk gaf ik me gewonnen en droop ik terug af naar onze caravan, letterlijk en figuurlijk want het regende weeral voor de zoveelste keer.

Daar in de caravan stond mijn vertrouwd laptopke me aan te staren, trouwens ook een Qwerty maar omdat het de mijne is heb ik het toetsenbord gewoon gewijzigd naar Azerty want ik typ toch blind.

Voor andere mensen die op mijn laptop willen werken is dat dan wel heel frustrerend want als ze op de Q drukken krijgen ze een A, maar ja... ’t is tenslotte de mijne.

Zuchtend zei ik veel later tegen een van de eigenaars van de camping dat het toch spijtig was dat ze zo’n spel daar hadden gezet inplaats van gewoon een hotspot te voorzien, en of ze misschien dan toch ook een barkruk aan die hoge computer konden zetten, want een uur staan had mijn rug helemaal geen goed gedaan.

“Maar er is daar ook een Hotspot Mefrouwtje” kreeg ik als antwoord. “Oh ja? Waar dan?” vroeg ik verbaasd. “Nou daar aan die andere computer, dr staat selfs è bankje en dr kun je op zitte met je leptopje op je schoot as je wil, daar mut je binne wel è kaartje feur keupen, dat werkt niet met euro’s hoor! ”.

Akkerdjie akkerdjie....ik liep terug om een studie van mijn laptop te maken die ook niet meer van de jongste is en zag in het configuratiescherm toch dat ik er via een hotspot zou moeten kunnen mee werken.

Om zeker te zijn belde ik neef 1 op van wie ik de laptop overgekocht had, om hem om wat meer uitleg te vragen.

“Sorry tantelief, die kaart die je nodig hebt zit er niet meer in, ik had die nodig in mijn nieuwe, maar als je terug thuis bent kom ik het wel voor je in orde brengen zodat je de volgende keer via je laptop kan werken”.

Dus....een hele week PC-loos. Een vreselijke, echte ontwenningskuur, maar het was dringend nodig want ik moest toch bijgelezen geraken en trouwens er was zoveel voetbal op TV.

Jaja, zover hebben ze me gekregen, ik volg af en toe nu voetbal. Ik begrijp er niks van, maar die mannekes kunnen nogal over en weer lopen en af en toe is het soms zelfs een beetje spannend. ’t Is wel moeilijk want tegen dat ik doorheb wie de bal in welke goal moet stampen, draaien ze de hele boel om en lopen ze weer naar de andere kant. Onbegrijpelijk. Maar al dat stampen, trekken, klauwen, spuugen, boksen, tussen elkaars benen glijden, pootje lap doen enz, maakt het toch interessant. Al dat mannelijk testosteron op één veld, ‘t jongens toch....uiteindelijk is dàt de geschikte plaats om het kwijt te geraken.

Ik kon in een caravan natuurlijk ook niet naast de TV kijken. Voor diegenen onder u die het niet kennen, een caravan heeft een vrij beperkte ruimte.

Thuis ontsnap ik naar mijn kamertje, maar ontsnappen in een caravan is onmogelijk.

Aan de camping Bar gaan hangen bij de knappe venten heeft ook geen zin want daar wordt ook enkel naar voetbal gekeken en er wordt ook over niets anders gepraat. Op zo’n momenten mag Pamela Anderson op de toog gaan zitten dan duwen ze haar gewoon achterover de grond op. Haar twee voetballen kunnen niet op tegen die ene wit-zwart geblokte.

De Duitse kampeerders hadden grote duitse vlaggen op hun caravan en Holland werd steeds meer oranje. Het zal er vanavond nogal aan toegaan, misschien best dat we even terug thuis zijn.

Ik heb wel mijn best gedaan en één TV tegen de vlakte gesmeten door mijn draai in de caravan wat kort te nemen, ik was die kleine ruimtes nog steeds niet gewoon en... gedaan TV.... R.I.P.... dat Jefke ging voor ons geen kommissies nie meer doen.

Ventje was in de GB van Knokke (het dichtst bij Cadzand) zijn voorraad pintjes gaan halen en ik heb nog getracht om hem per GSM van het noodlottig gebeuren op de hoogte te brengen maar ventje nam niet op. Ventje kwam terug op de camping aan. Ventje zag de kapotte TV. Ventje werd rood. Ventje ziet graag TV en voetbal. Ventje werd purper. Ventje kreeg TV niet meer aan de praat.

Ventje vertrok als een wervelwind terug naar Knokke voor de GB sloot en kwam een uur later terug met een nieuwe TV.

Gelukkig....ik was gered....’t was bijna ‘Moord op een Camping door voetbalgekke man’. Hij zou verdorie nog vrijgesproken worden ook.

Nu ga ik nog snel wat blogjes lezen want ik heb daarnet op het blog van ons Musje gezien dat ze een explosief kannetje wormen heeft opengedaan.

Moet kunnen, zeggen ze in Antwerpen...en ons Musje is van Antwerpen, zodus.....

Trouwens ik moet zien dat we op tijd gedaan hebben met eten voor de match straks begint!

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 17:33 9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

me and my pc...













Gisteren een volledig stress-vrije dag gehad.  Niets,  of toch zo weinig mogelijk gedaan om eindelijk van die vervelende keelpijn af te geraken want ik wil onze Seppe graag terugzien.


Gewoon in mijn cocoon zetel gelegen/gezeten/gehangen en beginnen lezen in ‘Tijd van leven’ van Dean Koontz.  Af en toe een goei thriller mag ook eens. Alhoewel...dit is een heel andere Dean Koonz dan anders, ik ben nu aan blz 95 en ik heb nog niet anders gedaan dan gelachen, het spannende deel zal nog moeten komen denk ik.  Ofwel was ‘den Dean’ bij het schrijven van dit boek in een heel grappige stemming,  ofwel kan hij zich nu permitteren om  ghostwriters in te schakelen.  Maar een goede schrijver moet waarschijnlijk net zoals een goede acteur alle kanten uit kunnen.


We hebben een hele dag geen bezoek gehad zodat ik me kon permitteren om gewoon in mijn badpak te blijven rondhangen met mijn ‘borstjes’ op mijn rug open en bloot,  en ik kon op regelmatige tijdstippen als het te warm werd mijn plonsbad in en uit om af te koelen.

Ventje heeft het toch maar weer klaargespeeld om het net op tijd voor de warmteperiode gemonteerd en gevuld te krijgen.   Wel gemakkelijk als je zo’n handige Harry hebt rondlopen.


Vanavond komen zoon 2 en zijn vrouwtje en de kindjes eten en dan kan ik weer het ongelooflijk lekkere Mustella geurtje van onze Seppe opsnuiven.  

Toen ik daarnet telefoneerde om ze uit te nodigen zei schoondochter dat hij een droombaby is, de hele dag en nacht braaf slapen en goed eten en als hij wakker is rustig om zich heen kijkend... ( zijn vader was ook zo’n baby  ).


Indien de weerman voor de volgende dagen geen stortbuien voorspelt dan zijn we van plan om er eens een paar dagen tussenuit te trekken naar onze caravan aan zee.

We hebben er de hele maand mei en het grootste deel van juni niet naartoe kunnen gaan omwille van – verjaardagen – geboortes – oogoperaties – ziek – slecht weer, er was altijd een reden om niet te gaan.

Ik zie ook dat mijn agenda de week daarop helemaal volgeboekt staat, dus het wordt nu of nooit.


Ik zal er wel mijn PC’ke missen.  Ik kan mijn laptop wel meenemen om te schrijven en verder te leren werken met mijn fotobewerkingsprogramma,  maar ik heb er geen internetverbinding.  Er staat op de camping welgeteld één computer die je tegen betaling kan gebruiken, maar dat wordt dan wel aanschuiven vrees ik,  ik begrijp echt niet waarom ze er gewoon geen hotspot hebben geïnstalleerd.


Het is toch verbazend hoe snel ik aan dit medium verslaafd ben geworden.  Ik zou het echt niet meer kunnen missen.  

’s Morgens na de koffie en de krant, PC opzetten, de mail openen inplaats van je brievenbus,  eventuele mails beantwoorden,   dan even mijn dagboek bijschrijven en mijn favoriete blogjes lezen en mijn dag kan beginnen.  Tegen dan is er al wel een flinke hap uit. 


Als ik tijdens de dag geen tijd heb gehad dan ga ik ’s nachts in alle rust achter mijn PC zitten.

Het groot voordeel van de nacht is dat je door niemand gestoord wordt, op de achtergrond hoor ik dan enkel het gesnurk van mijn Handige Harry die met een grote smile op zijn gezicht droomt van drilboren, slijpschijven en Brico centers....

Ieder zijne meug zeggen ze hier in Antwerpen!

 

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 13:08 10 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

even anders met de hulp van Huismusje via Hotlips....

In feite zou ik vandaag iets heel zinnigs moeten schrijven want dat is al een tijdje geleden.
Ik ga me echter beperken tot een zinnige verwijzing naar het blog van ‘Praatjesmaakster’ of ‘Titipoes’, ik weet niet juist onder welke naam haar blog staat. Haar laatste twee blogstukjes van 14 en 16 juni waren zo interessant dat ik er niets aan kan toevoegen en enkel beamen wat ze daar schrijft.
Verder wil ik ook nogmaals reklame maken voor twee blogs die je ook links op mijn blog terugvindt bij mijn favorieten en waar ik hoop dat je ook van geniet: ‘Kommaneuker’ en ‘Me’. Ik zie daar altijd maar een reaktie van mezelf staan en ik denk dat jullie die blogs nog moeten ontdekken. De moeite...
Verder kan ik vandaag echt niets zinnigs bedenken en dan kan je beter zwijgen zeiden de nonnen op school vroeger altijd, en of ze gelijk hebben!

Ronald had voorspeld dat er op de heesheid waarschijnlijk keelpijn zou volgen, je bent dokter of je bent het niet, en hij heeft gelijk gekregen. Ik heb onze Seppe sinds die eerste keer dus niet meer gezien omdat ik mijn bacillen voor mezelf wil houden. Ik heb me gisteren dan maar wat beziggehouden met het plaatsen van zijn foto’s.
Zoonlief liet me weten dat hij inmiddels al veel knapper geworden is sinds de geboorte en de meeste plooien er nu uitgestreken zijn. Hij zal me wat recentere foto’s doormailen zodat ik de evolutie kan volgen want dat gaat snel bij zo’n pasgeborene.

Schoonma is dan toch geopereerd en heeft het overleefd en ventje ook. Ze had thuis al een sterk kalmeermiddel genomen en in’t ziekenhuis hebben ze er nog een straffere bijgedaan via een infuus. De dokter zei dat het oog niet moest verzorgd worden tot de volgende ochtend en ventje is dan thuis komen slapen. De volgende dag is hij dan tegen de middag naar haar toe gegaan om te zien of alles OK was en om verder af te spreken met de verpleegster die we besteld hadden om drie keer per dag de druppels toe te dienen.
Twee uur later zat hij nog te wachten en nog steeds geen verpleegster. Hij belde naar de dienst en toen bleek dat de verpleegster kort voor zijn aankomst aangebeld had maar dat schoonma niet had opengedaan. “Ich sliep, ich haabe niks geheurd....” was haar antwoord.
De kalmeerpillen van de dag ervoor werkten dus nog door tot de volgende namiddag. Ventje heeft dan aan de telefoon gevraagd of de verpleegster in’t vervolg vrij lang wou aanbellen om schoonma wakker te krijgen. Ik ben benieuwd hoe het vandaag verlopen is.
Ze had natuurlijk liever gehad dat wij drie keer per dag zouden langskomen want : ‘noe moet ich altaaid binnen blaaiven en wachten tot verpleigster komt, noe kan ich niet boiten’... wanneer ventje gaat wil ze er altijd een dagje van maken, even iets gaan eten, even naar de supermarkt om boodschappen en dan even een terrasje doen.
Schoonma geniet nog intens van het leven en het is haar gegund maar geen dertig dagen aan een stuk. Het andere oog wordt binnen veertien dagen geopereerd als alles goed gaat.

Gisteren na school hebben we de twee kleinzonen opgevangen en de zon scheen en ...: “nana....kom we gaan zwemmen!....” en ze stoven als raketten naar de tuin.
Nu was het gisteren nog niet zo warm maar ik durf die twee klein ventjes niet alleen in het zwembad laten en ventje weigert pertinent om zelfs zijn grote teen in water te dompelen dat onder de 37 °C is. Dus de nana haar zwempak aan, het ijskoud water in en met de kleinzonen wat rondgeplenst tot ze het te koud kregen.
Ik zal toch dringend op dieet moeten want kleinzoon 2 die achter me aan zwom zei plots : “nana, gij hebt ook borstjes op uw rug!” - lap....doe uw kleinzoon dan eens een plezier en ge krijgt opmerkingen over uw vetkwabjes. Maar ja... uit een vroeger blogstukje weten jullie al dat hij bezeten is door alles wat met borstjes te maken heeft.

Ik krijg net telefoon dat kleinzoon 1 niet mee wil met mama en papa naar de winkel en liever bij nana komt dus ik ga even moeten stoppen. Seffens ga ik nog proberen om deze tekst op een nieuwe wijze op mijn blog te krijgen dankzij de hulp van Hotlips die dan weer de hulp kreeg van Huismusje. ’t Is hier in deze categorie toch een gezellige boel bij de Roddeltantes hé, geef toe....

(  voor het inzetten van deze tekst ben ik net even op het blog van Hotlips geweest....ik heb er nog de tranen van in mijn ogen, da's toch een schatje hé mensen, geef nu toe..moest de wereld door zo'n mensen als hier in deze blogcategorie gerund worden dan zou er geen sprake meer zijn van oorlogen!  )

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 14:01 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Mrs.Bo and Mr. Silver

↑ Terug naar de berichten