Naar de inhoud

Mrs.Bo and Mr. Silver

akke.beakke.be

Archief

geeuw - geeuw - snurk - snurk ....





Half vier ‘s morgens en hier zit ik weer klaarwakker achter mijn computerscherm.

Mijne zilveren was al half door het Zoniënwoud geraakt met zijn boomzaag en hij zat weer vast op grote wieren.

Bestaat er een zelfhulpgroep voor partners van snurkers?   :roll:

Als ge zo klaarwakker in uw bed ligt,  dan begint er vanalles door uw hoofd te spoken en dan is het maar beter om op te staan en iets zinnigs te doen zoals een spelletje spelen op de computer.

Op TV zenden ze op dit onzalig uur niets uit en ik had niet veel zin om te lezen.  Ik ga nochtans beginnen aan de hele Harry Potter reeks.

Ik had al alle boeken in bruikleen van neef, behalve de eerste,  en die heb ik nu gekregen voor mijn verjaardag.  Ik wou ze liefst in ’t engels lezen en ik vond dat ik met numéro uno moest beginnen.

Ik moet toch een beetje bij blijven om met mijn kleinkinderen te kunnen meepraten.

Mijn nieuw tekenpad is ook verslavend.  Een uur is snel voorbij wanneer je daarmee begint.

Kleindochter is gisteren terug naar school gegaan, de boebeltjes waren al iets minder en ze was er niet echt ziek van.   De paasklokken kwamen trouwens langs op die laatste schooldag vòòr het paasverlof en dat wou ze niet missen.

Wij zijn zelf de paashaas gaan opzoeken in de Djee Bee gisteren samen met schoonma.  Ze wou nog inkopen doen voor zondag.

Zondag wordt ze vijfentachtig en vermits wij iets groter wonen dan zij,  komt de familie hier samen voor het aperitief en daarna vertrekken we van hieruit naar het restaurant.

De meeste familie moet van ’t zeetje komen en het is maar te hopen dat ze geen sneeuwkettingen zullen nodig hebben.

Ik heb toch ongelooflijk geluk gehad met het weer op mijn verjaardag.

Gisteren was het precies putteke winter.

Aangezien we toch aan ’t winkelen waren ben ik dan ook maar even de lingerie winkel ingedoken,  want ik had dringend nieuwe boobie-steunen nodig.  Ik heb er twee heel mooie gevonden maar ik sloeg bijna steil achterover van de prijs.   Een portemonnee moet vreselijk afzien als een vrouw mooie lingerie wil.

Zo’n mooi gerief en niemand buiten uw huisdokter krijgt het ooit te zien!  Erg hé?

Gisteravond heb ik met zus Engeland getelefoneerd die al sinds september vorig jaar flink ziek is.   Ze is inmiddels geopereerd maar de pijn bleef na de operatie nog steeds hetzelfde.

Na maanden wachten is ze eindelijk terug bij de ‘consultant’ geraakt,  bij manier van spreken toch want het  was wel een hele lieve, begrijpende assistent (de consultant heeft het zelf altijd veel te druk) maar deze assistent kwam tot de conclusie dat ze bij een andere specialist moest zijn en hij gaat haar nu doorverwijzen.   Dat zal weer een maand tot twee maanden duren vooraleer ze daar weer bijgeraakt, en intussen maar pijn lijden.  Laat ons hopen dat we hier in België nooit die toer opgaan.

Ondertussen is het arm kind maar zelf op onderzoek gegaan op ’t Internet en ze denkt dat ze uiteindelijk zelf de ziekte heeft gevonden die beantwoordt aan haar symptomen.  

Ze heeft een zelfhulpgroep gecontacteerd van mensen met die ziekte (die ze denkt te hebben) en die hebben haar een pak brochures opgestuurd met raadgevingen en sinds ze die volgt heeft ze toch al wat minder pijn.

De assistent van de consultant zei haar dat het best mogelijk was dat ze aan die ziekte zou lijden,  maar dat het door de andere specialist zal moeten bevestigd worden. 

Nog even en we hebben de dokter niet meer nodig.   We tikken onze symptomen in op het internet, vervolgens krijgen we een diagnose en een voorschrift voor de nodige medicatie.

Snel en goedkoop in deze alsmaar duurder wordende tijden.


Van duurdere tijden gesproken :
Ik zag op het nieuws onze nieuwe,  stralende, zij het nog wat bleke, eerste minister handjes schudden.  Was dat een zware bevalling zeg!  
Is er écht nog iemand die deze regering serieus neemt?  Ik zou het graag weten.

Ik merk dat de vrouwen weer goed vertegenwoordigd zijn!  (u voelt toch wel mijn sarcasme van het scherm druipen hoop ik !) :-8)


Vader zaliger zou zeggen :

We dronken een glas,

We pisten een plas

En alles bleef zoals het was.


Bon, nu ga ik nog maar wat hersendodende spelletjes spelen in de hoop om terug vaak te krijgen (Antwerps voor :  ‘om terug moe te worden’ )

Misschien kan ik dan toch nog een uurke of twee slapen.

Geeuw … excuseer, pardon !

   

 

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 05:00 8 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

amaai mijn voeten, wat een weer! Is dat de lente?





Ons madam is een beetje moe, gisteren heeft ze tot een stuk in de nacht zitten spelen met haar nieuwe tekenpen en vandaag, totaal onverwacht weliswaar, hebben we kleindochter ‘met boebeltjes’ opgevangen.

Waarschijnlijk heeft ze nu ook diezelfde vijfde kinderziekte die Seppe vorige week had.

Ik zit me hier af te vragen of wij vroeger ook die vreemde genummerde kinderziektes gehad hebben.

Ze zijn nu tegen alles en nog wat ingeënt en toch zijn ze alle vijf voeten ziek.

Misschien krijgen ze nu geen rode hond, mazelen, kinkhoest, waterpokken, dikoor en wat nog allemaal meer, maar mutaties van deze virussen.

Ik wist zelfs niet dat er een vijfde kinderziekte bestond.

We zullen nu maar de zesde afwachten zeker?

Morgen ga ik met mijn moeder op stap, inkopen doen!    We hebben voorgesteld om de aperitief voor haar 85ste verjaardag volgende zondag hier bij ons te doen en nu moeten we alles nog gaan kopen.
Ik word het nu al een beetje gewoon, feestjes organiseren.
Ons madam was toch precies content van haar feest en haar cadeau dus ik krijg een beetje krediet voor een tijdje :wink:
Van mij krijgen jullie zoals altijd een mopke, dat fleurt een mens wat op met zo’n vreselijk weer!

Snakken jullie ook zo naar de zon?   Kon ik maar vertrekken naar 't zuiden, maar ons madam wil niet mee en zonder haar is het bijlange niet zo plezant.


Groetjes van de zilveren,

 


Een vrouwelijke professor aan de universiteit herinnert de studenten aan het feit dat ze de volgende dag tijdens het grote eindexamen geen enkel excuus van afwezigheid zal dulden.

Enige uitzondering daarop is een zware verwonding, zeer ernstige ziekte of het plotse overlijden van een naast familielid.

Op de eerste rij van het auditorium reageert Tom, de playboy onder de studenten: "En in geval van oververmoeidheid, Mevrouw? Van bijvoorbeeld een uitputtende sexnacht?"

Hilariteit alom.

Wanneer de stilte eindelijk is weergekeerd, glimlacht de vrouwelijke professor eventjes naar de student, schudt lichtjes het hoofd en zegt hem: "Dan mag je met je andere hand schrijven."

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

nog even tijd voor het volgend feestje ...

.

kleinkindjes2dq7.jpg


Hèhè…ik ben al een beetje bekomen van mijn onvergetelijk feest. 
Alhoewel! 
Ik zit al een hele ochtend aan dit stukje te werken en niets lukt :lol:


Maar ach ... van elke seconde heb ik genoten.  Ik ben zelfs al een beetje verzoend met het vreselijk getal 'zes'.

Mijn drie ex-scouts hadden heel ons huis en tuin omgetoverd.
In huis stonden overal hoge, ronde hangtafels (togen) – ’t ja zijn mannen en ze hangen graag aan een toog nietwaar.
Tussen de keuken en de veranda hadden ze nog een wijn en aperitief toog gemaakt.  In de tent buiten stond al het bier klaar – een Bierfest- tent !
Tafels, stoelen, tassen, en een enorme koffiezetapparaat hadden ze gehuurd bij de parochie.
De vele schotels voor het buffet hadden ze met z’n drieën ’s morgens bereid bij zoon 1 thuis.  
Ventje was de sous-chèf en volgde instructies.:lol:
Broer 1 had alle ‘smoskes’  in de Ardennen gemaakt en bracht deze mee naar het feest.
De bakkerij van nichtje had gezorgd voor de super lekkere verse broodjes, het suikerbrood en ook voor de taarten en cakes voor het zoet buffet.
En onze vele vrienden en familie zorgden voor het plezier.
Het hele gebeuren deed me denken aan een familiefeest uit de film Pallieter, of een Italiaans familiefeest.  
Iedereen voelde zich thuis en op zijn gemak, overal liepen kinderen heen en weer.   Vermits het goed weer was konden de kinderen in de tuin ravotten. Kleinzoon kwam zelfs vragen of ze in het zwembad mochten.:roll:
Daaraan ziet ge hoeveel deugd dat eerste zwak lentezonnetje toch doet hé.

De dag erna liep ik natuurlijk rond met een wreed voze kop. 
Broer 1 en zijn vrouwtje bleven logeren en ’s morgens zaten we allemaal héél stil aan de ontbijttafel koffiekoeken te eten.

We hebben forfait moeten geven voor het eerste verjaardagsfeestje van hun kleinkind die dag, want er moest  opgeruimd worden.

Later op de avond zijn de kinderen nog mee de restjes komen opeten en ik heb – het advies van de Fons van indachtig -  van de resterende verse groenten een soepke gemaakt.  ‘Waste not, want not’ zei mijn moeder zaliger altijd en de Fons zegt dit trouwens ook :lol:

Trouwens,  Fons en zijn vrouw Lief hadden mij enkele dagen daarvoor per post de door mij nog steeds onafgehaalde kookboek opgestuurd met hun verjaardagswensen, dit nadat ik hier op mijn blog vermeld had dat ik het nog even te druk had om het te komen afhalen.  Er zijn toch veel lieve mensen op Seniorennet.


Zus van Engeland kon spijtig genoeg niet komen want zij wacht NOG STEEDS om  terug  bij haar specialist te geraken.  
De wachtlijsten voor een doktersvisite zijn niet te geloven.   Ze had zelfs een persoonlijke brief naar de specialist geschreven, maar het heeft niet mogen baten.  De afspraak stond vast op 20 maart en basta !   Enkel de bijna-stervenden krijgen waarschijnlijk voorrang.


Ik had voor mijn verjaardag veel waardebons gekregen en gisteren ben ik op stap geweest en ik heb wat knappe attribuutjes gekocht voor mijnen ‘Harry P.’ 

  had me gezegd dat zijn wederhelft 'Computeroma' op haar computer schilderijen maakt met een pen op een tekenpad. 
Wel lieve Computeroma, zo'n pen en pad heb ik gisteren gekocht.  
Indien het niet lukt dan zal ik bij u om raad moeten komen!

Het idee ( ik weet het  - het moet ‘DE idee’ zijn Komma, maar ik vind het niet zo goed in de mond liggend :wink: ) dus:  het idee om met een pen creatief bezig te zijn op de computer vond ik schitterend.   Met de muis tekenen vlotte niet echt zo goed.

De kleinkinderen zullen het ook wel leuk vinden, zeker kleinzoon 2, want die doet niets liever dan tekenen.

Ik zit nu te popelen om het ding te installeren, maar ik heb eerst nog veel ander werk dat voorrang krijgt.

Maar …. anticipatie is ook een plezant gevoel!

Nu zondag as. volgt het groot feest voor schoonma die vijfentachtig wordt,  ik zal mijn weegschaal best nog maar even in de kast laten staan zeker ! :-?

 

 






Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 12:22 10 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

The morning after the day before ....







Vandaag gewoon even een heel kort item wegens ‘kleine’ kater.

Ik wil iedereen bedanken die gisteren de stap naar mijn oude dag zo ontzettend onvergetelijk plezant heeft gemaakt.

Vooral mijne gouden zilveren, mijn twee ongelooflijke zonen, mijn schatten van schoondochters en mijn oudste broer en niet te vergeten de bakkers en patissiers van de familie van mijn jongste broer.

Verder alle aanwezige familie en vrienden en alle afwezige familie en vrienden die me hun wensen gestuurd hebben.

Mijn allerliefste vriendin M. die toch nog gekomen is,  ondanks de vreselijke chemo van enkele dagen ervoor.
Ik vraag me nederig af wat ik ooit in een vorig leven gedaan heb om dit te verdienen,  omringd worden met zoveel liefde en vriendschap.

Zelfs het beloofde goede weer was van de partij,  dit mede dankzij jullie gebeden en brandende kaarsjes.

(Ps. ge moest eens weten hoe lang ik zit te sukkelen om dit er op te krijgen! :lol: )




thanks20(33).gif

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 15:29 6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Mrs.Bo and Mr. Silver

↑ Terug naar de berichten