INGE
ja, sommige momenten vraag ik me dat ook wel af. een antwoord hebben we niet. bij de één gaat alles van een leien dakje, bij de andere gaat er telkens iets mis.
één ding weet ik, uit ondervinding, elke beproeving brengt je dichter bij elkaar, maakt je een beetje sterker. de band met mijn kinderen en kleinkinderen is het laatste jaar enorm versterkt. niet dat je daarom iets moet tegen komen, maar je wordt wel gewaar dat je op die momenten blij bent dat je je moeder, kind, vriendin, partner .... of zo hebt, die om je geven. dan weet je ook wie echt om je geeft.
echte vrienden zijn er voor je, wat er ook gebeurt. ze zijn ook een grote steun, je kan er eens terecht voor een goeie babbel.
ik mag me gelukkig prijzen dat ik heel toffe vriendinnen heb, die ondanks dat ze mijn kinderen niet echt kennen, toch heel erg meeleven. ik wil ze hiervoor extra bedanken.
deze namiddag ga ik met één van mijn beste vriendinnen, annie , naar de school in drongen, die gedurende het schooljaar lapjes heeft gebreid. met enkele moeders gaan we nu die lapjes aan elkaar zetten. ik kijk er heel erg naar uit. die kinderen hebben met heel veel enthousiasme gebreid, en daar gaan we nu iets moois van maken, zodat ze op het einde van het schooljaar een mooie zending klaar hebben om noodlijdende mensen in een ander werelddeel te helpen. en met het bezoek aan deze school sluit ik de week af en kijk hoopvol uit naar het weekend. ik wens iedereen dan ook een prachtig, zonnig weekend.







1 reactie op dit bericht
zo maar
Zo maar even een dikke virtuele knuffel en boeket vol goede moed en hoop. Sorry dat ik je mail niet beantwoordde maar ik had het zelf even moeilijk (wat feitelijk geen excuus mag zijn voor mezelf)