Naar de inhoud

DEKEN VOOR PAKISTAN

als je anderen kan helpen, ben je een gelukkig mens
seniorennet.beseniorennet.be
bezoek ook eens onze website : www.debreimadammen.be
Maandag 5 maart 2007

ECHO VAN HET LEVEN

een man en zijn zoon trekken samen de bergen in,
plotseling struikelt de jongen en roept :"aahhh...."
verrast hoort hij een stem vanuit de bergen roepen
"aahhh...."
vol nieuwsgierigheid roept hij :"wie ben jij?"
het enige antwoord dat hij terugkrijgt is :
"wie ben jij?"
hij wordt kwaad en schreeuwt :"jij bent een lafaard"
waarop de stem antwoordt :
"jij bent een lafaard"

daarop kijkt de jongen zijn vader aan en vraagt:
"papa, wat gebeurt hier?"
de man antwoordt ; "zoon, let op"
hij roept vervolgends : "ik bewonder jou"
de stem antwoordt : "ik bewonder jou"
de vader roept : "jij bent prachtig"
de stem antwoordt : "jij bent prachtig"

de jongen is verbaasd en begrijpt nog steeds niet
wat er aan de hand is.
daarom legt de vader uit :
de mensen noemen dit "echo"
maar in feite is dit  "het leven"
het leven geeft je altijd terug wat jij erin binnenbrengt
het leven is een spiegel van jouw handelingen.
als je meer liefde wilt, geef dan meer liefde
als je meer vriendelijkheid wilt, geef dan meer vriendelijkheid.
wil je dat mensen geduldig en respectvol met je omgaan, geef hen dan geduld en respect
deze natuurwet gaat op voor elk aspect van ons leven :
het leven geeft je altijd terug wat jij erin binnenbrengt.
het leven is geen toeval,
maar een spiegel van jouw eigen handelingen.
de echo van het leven
Geschreven door dino om 11:20
Dinsdag 27 februari 2007

HARTEPIJN

gisteren was de moeilijkste dag voor mij sinds fien in het uz ligt.   ze moest een rugmerpunctie hebben en ook die zware chemo zou ze toegediend krijgen.   ze is daar echt heel bang,  want telkens heeft ze heel veel pijn.     in de voormiddag hadden we nog plezier gehad en samen gekleurd.  jan kwam in de namiddag na zijn werk ook.  we wisten dat ze elk moment konden komen om haar mee te nemen naar de onderzoekskamer.  toen het zo ver was,  wachtten we gespannen tot het voorbij was.  ondertussen kwam de dokter bij ons en vertelde dat haar bloed kankervrij  is,  het merg moeten ze nog onderzoeken.  ze reageert heel goed op de chemo en als alles goed bleef mag ze vandaag, dinsdag naar huis.  we moeten ook geen masker en schort meer dragen,  doordat ze een grotere weerstand heeft.  woensdag moet ze dan even terug voor een scan,  en  elke dag voor bloedafname.   op maandag en dinsdag wordt ze dan opgenomen voor de punctie en zware chemo,  en de vrijdag een dagopname voor de gewone chemo.    een zware opdracht,  maar het feit dat ze nu eens in haar eigen bedje zal slapen en thuis kan zijn,  zal haar allicht veel deugd doen.
ondertussen mocht jan fien weer naar de kamer dragen.   ze zag er echt niet goed uit en weende van de pijn.  zoiets breekt je hart.   ze duwde op mijn hand zo hard ze kon,  om haar pijn wat te verdragen.  ze moest plat blijven liggen voor de rest van de dag en nacht.  samen zijn we toen bij haar gebleven  geen van ons beiden wilde naar huis.  de verpleegster had het ook moeilijk.  voor hen is dit een loodzware job.   al de kinderen die daar terechtkomen hebben kanker en komen voor een hele periode naar het ziekenhuis.  ze bouwen echt een band op met de  kinderen.
inge kwam s 'avonds om bij fien te slapen.  ik   hoop dat ze ondanks alles toch een vrij rustige nacht had.  straks maak ik me klaar om nog een dag door te brengen  bij haar.   ik kijk er al naar uit. 
Geschreven door dino om 08:09
Dinsdag 27 februari 2007

KLEINE DINGEN

er zijn ergere vormen van armoede
dan die van geldgebrek
want een leven zonder liefde
maakt zelfs een miljonair nog gek
er zijn vele vormen van armoede
al heeft iemand nog zoveel geld
als ziekte iemands leven binnenkomt
zijn ook zijn dagen geteld
geniet daarom van elke dag
van de kleine dingen  uit het leven
want die zijn o zo waardevol
en worden je GRATIS gegeven

dit gedicht vond ik op een  wandeling door blogland.  ik vind het heel mooi .  
zondagnamiddag toen  ik bij fien in het uz was,  kwamen mijn jongste dochter tamara en haar man sven op bezoek.   ik vertelde al dat zij twee honden hebben (cockers) .  zij gaan vaak op een forum voor hondenliefhebbers  en maken ook wandelingen samen met die mensen van het forum.  natuurlijk had tamara over ons fientje gesproken.  die mensen hadden daar massaal op gereageerd door kaartjes te sturen en sommigen stuurden zelfs een mooie knuffelhond.  die kaartjes en knuffels bracht tamara zondag naar fien,  die ook een grote dierenvriend  is .   de blik in haar oogjes maakten me zo blij.  mij raakte het heel erg dat die mensen,  die fien niet persoonlijk kennen toch zo begaan zijn met haar.  zelf kreeg ik ook al kaartjes van mensen,  die mij kennen of gebreid hebben voor de dekens voor pakistan,   talloze mails om te informeren naar fien en haar en onze familie sterkte te wensen   deden ons zoveel deugd  en daarom wil ik iedereen danken hiervoor.   die dingen tonen ook aan dat er echt liefde onder de mensen heerst  en dat is waar het allemaal om gaat.   het zijn de kleine dingen die het hem doen.  
Geschreven door dino om 07:55
Vrijdag 23 februari 2007

GEDICHTJE VOOR FIEN

dappere fien,
mijn klein,  lief prinsesje
om je zo te zien
liggend in je ziekenhuisbedje
...altijd welgezind
't zonnetje in huis
door ieder van ons bemind.
we bidden  allen en zijn overtuigd
je komt hier genezen uit !

mijn dappere meid
omringd door de beste zorgen
komt voor jou een nieuwe morgen
het is nog een lange weg te gaan
het eind van de tunnel is nog niet in zicht
stap voor stap...maar je zal er staan !
dat voorspel ik je in dit gedicht.

je liefste mémé nadine
Geschreven door dino om 09:49
Donderdag 22 februari 2007

POEKE

kent iemand de weg naar Poeke?  ooit van het kasteel van Poeke gehoord? 
het is een heel klein,  pittoresk dorpje in de nabijheid van Lotenhulle,  Vinkt en Aalter.
het dorpje alleen al is geweldig mooi,  maar de parel is wel "het kasteel van Poeke".
op een mooie  voorjaarsdag is het echt eens de moeite om daar eens een wandeling te maken  en het prachtige kasteel te bewonderen.  de stad Aalter heeft het aangekocht en renoveert het nu. het gemeentebestuur van aalter gaat de komende vier jaar  maar liefst 2,5 miljoen euro besteden aan de verdere uitbouw van het kasteeldomein.  het zou zonde zijn om zo'n gebouw te laten vervallen.  elke eerste zondag van april  tot en met september  is er een klassiek apéritiefconcert.  het is de bedoeling dat er regelmatig activiteiten plaatshebben van of door de mensen van aalter. om meer te weten te komen over het kasteel van poeke kan je eens een kijkje nemen op de site : www.poeke.net
gisteren was ik er met patriek,  je raadt het nooit....er is momenteel een biljarttornooi aan de gang!
in de verschillende zalen worden er op verschillende biljarts wedstrijden gespeeld in voorbereiding van de finale op zondag.
ook binnenin is het echt de moeite om te zien.
gisteren was ik ook even bij ons fientje,  want er werd karnaval gevierd op de kinderafdeling van het uz.   fien ging zich verkleden in een fee.   dat is dan toch eens een fijne gelegenheid tijdens hun lange verblijf  in het ziekenhuis.  ik druk nogmaals mijn bewondering uit voor de jonge mensen die dit allemaal op  zich nemen,  om dit allemaal waar te maken!   gisteren had fien ook geen koorts meer,  maar krijgt nog steeds antibiotica,  waardoor men de behandeling met chemo heeft moeten stilleggen.  zodra ze helemaal beter is,  starten ze de behandeling met chemo opnieuw.   mijn grootste wens is dat ze eind volgende week naar huis mag komen.  

Geschreven door dino om 08:26
Maandag 19 februari 2007

HOOP

zaterdag mocht ik eindelijk weer naar fientje,  ook zondagnamiddag heb ik bij haar doorgebracht.  ik was heel blij te zien dat het zo goed ging.  als alles goed ging mocht ze deze avond naar huis en moest in het vervolg tweemaal in de week binnen voor een dagopname.  spijtiggenoeg deze morgen kreeg ze plots koorts,  en mag ze voorlopig niet naar huis.  het is  wel een zware opdoffer,  maar we leven in hoop.   vandaag kreeg ik ook telefoon uit meulebeke.  angèle belde me dat ze weeral één en ander klaarstaan heeft.   dus van zodra ik wat tijd heb,  gaat het richting meulebeke.  

Geschreven door dino om 19:05
Donderdag 15 februari 2007

ZIEK

maandag was ik al weer blij dat ik bij  fien kon zijn,  dinsdag was ik ook paraat.  maar 'savonds laat voelde ik al dat er iets mis was.  woensdagmorgen mocht ik naar de dokter gaan : een lichte keelontsteking,  verkoudheid,  en een hoge bloeddruk. :cry:    verdict :  rusten en medicatie.  dus niet naar het uz.  fien begreep het allemaal niet :  ik ben toch ook ziek zei ze,  dus kon ik zowel bij haar komen....  inge legde haar uit dat ik haar wel erg ziek zou maken.  dus noodgedwongen zit ik hier een paar dagen thuis.   maar ik moet toegeven,  het is echt wel nodig,  ik voel me zo slapjes  en dan nog eens die vervelende verstopte neus.   nu ja,  dan kan ik even op mijn blogje schrijven.  
gisteren belden ze uit    evergem,  dat ze weer een viertal zakken lapjes staan hebben.  ze gaan nu proberen deze aan elkaar te zetten.   dat zou al veel werk gespaard zijn. 
dan wou ik ook nog zeggen dat ik maandagavond een goed gesprek had met de nieuwe burgemeester van eeklo : koen loete.  hij heeft mijn actie in de coulissen gevolgd en sprak zijn waardering uit.  ik vroeg hem een plaats om de lapjes en dekens op te slaan en waar we één keer in de week een namiddag zouden kunnen komen naaien.  morgen ziet hij de heer van hauwenhuyse ,  directeur van de psychiatrie,  waar ik nu een plaatsje heb,  doch binnenkort wordt dit gebouw gesloopt en dan zou ik graag een nieuwe lokatie hebben.  de burgemeester zal het er samen met de heer van hauwenhuyse over hebben.  ik hoop spoedig nieuws te krijgen.  misschien dat er dan nog wat mensen zijn die zin hebben om  ook eens een namiddagje te komen lapjes aan elkaar zetten.
zo heeft iedere week zijn goeie en minder goeie momenten.   zo is het ook in het leven.

Geschreven door dino om 10:02
Zaterdag 10 februari 2007

DANK

stilaan worden de gevolgen van de chemo merkbaar...  fientje krijgt meer pijn en ongemakken.  als ouder,  grootouder,  zou je hen willen helpen,  maar je staat machteloos.   wel ondervind ik dat ze blij is dat er altijd iemand bij haar is.
daarom ook wil ik iedereen bedanken die ons of haar een kaartje stuurde,  informeerde hoe het met haar is... al die steun doet zo veel deugd.   

Geschreven door dino om 20:35
Donderdag 8 februari 2007

KINDERKANKERFONDS

vandaag ga ik even niet naar het uz gent,  en wil van de gelegenheid gebruik maken om eens te vertellen hoe goed de kankerpatiëntjes daar opgevangen worden.  deze afdeling van het uz is eigenlijk overal vermaard   in binnen en zelfs buitenland.
dat ons fientje nergens beter kan zijn dan daar,  kan ik alleen maar beamen.  ik vind sowieso het beroep van verpleger/verpleegster,   één van de mooiste beroepen die er bestaan.  het is meer een roeping.   die mensen zetten zich dag in dag uit in voor de zieke medemensen.  we weten ook allemaal dat er eigenlijk véél te kort zijn,  de werkdruk ligt heel hoog.   
op de afdeling waar fien ligt,  worden de patiëntjes enorm goed begeleid en opgevolgd,  verzorgd  en zelfs een beetje verwent...
voor alle onderzoeken worden ze verwittigd,  ze leggen uit wat ze gaan doen  en waarom,  zodat de kinderen niets onverwachts ondergaan.  en dit alles op een manier op maat van de kindjes.
ook over hun ziekte worden ze stap voor stap  ingelicht,  het is echt  bewonderenswaardig  hoe ze dit allemaal doen.  
gisteren kwamen ze  een soort camera en schermpje installeren gekoppeld aan de telefoon,     hetzelfde wordt in de klas van fien gedaan,  zodat ze met haar klasgenootjes kan bellen en ze zelfs zien.
dit ,  en ook heel veel andere dingen wordt de patiënten GRATIS   aangeboden  door het KINDERKANKERFONDS.
ik ga hier geen lange tekst over dit fonds neerschrijven,  maar ik raad jullie aan op de volgende websites langs te gaan,  om eens te lezen wat deze mensen allemaal doen om het lange verblijf van kinderkankerpatiëntjes en hun ouders  aangenamer te maken  :
www.kinderkankerfonds.be   en www.simonodil.com 
je ziet de mensen al eens staan in een grootwarenhuis met kleine leuke dingen die je kan kopen ten voordele van het kinderkankerfonds,  maar eigenlijk sta je er niet bij stil,  dat het je eigen kinderen of kleinkinderen kan overkomen,  tot er een moment komt dat het  gebeurt.....  
plots krijgt dat alles  je volle aandacht en besef je wat een mooi werk deze  vzw eigenlijk doet.
ze verdienen werkelijk onze steun !!!
voor de dekens van pakistan  vroeg ik de mensen enkel om wol en lapjes,  maar deze  vzw  kan alleen werken met de  geldelijke steun van de mensen,   door de verkoop van artikels,  door de opbrengst van  evenementen die georganiseerd worden ten voordele van het kinderkankerfonds.   
een bezoekje aan deze twee websites zal jullie zeker overtuigen van het vele goede die ze voor de kankerpatiëntjes   doen.

ondertussen   zet ik s avonds nog altijd lapjes aan elkaar,   en hou ik ook contact met de mensen en zoals nu,  schrijf ik nog eens op mijn blog.  

  
Geschreven door dino om 13:51
Maandag 5 februari 2007

KORTEMARK

vrijdag en zaterdag bracht ik bij fien door in het ziekenhuis.  we spelen paardjesspel,  ze leest  of tekent.  ze is altijd heel actief geweest.
deze week wordt het zwaarder,  wordt medicatie aangepast en zullen de gevolgen merkbaar worden.  ik kijk al uit om deze namiddag weer naar mijn kleine schat te gaan. 
maar gisteren ben ik er even  "uit" geweest .  er was in kortemark,  een jaarlijkse grote biljartprijskamp waar we  naartoe gaan,  waar patriek al eens derde werd.    er waren meer dan tweehonderd biljarters op post.  maar met negen biljarts ,  viel alles nog wel mee.  ik had me alvast voorzien en lapjes meegenomen om truitjes te maken.   af en toe vroeg wel eens iemand wat ik aan het maken was.   tegen de avond kwamen de kinderen,  die mee waren met hun ouders binnen  en die  kwamen kijken naar de truitjes die ik al gemaakt had ,  die namiddag.  ze vroegen ook voor wie  ze waren?  ik vertelde hen over de actie van pakistan  en   haalde  een deken,  en andere truitjes,  die  altijd in de wagen liggen  (als voorbeeld) .    ze vonden het heel mooi.  ik vond het echt wel geweldig dat die jonge kinderen  zoveel interesse vertoonden.   k gaf hen dan  een tekst mee over de aktie en het adres van mijn blog,  zo kunnen ze er  eens op bezoek komen,  en wie weet is er weer een klas die beslist om te breien  voor het goede doel.  
patriek werd derde,  dus   we waren allebei tevreden.
vandaag is weer een nieuwe dag en zoals ik al zei : we nemen dag per dag  en hopen dat alles voor ons fientje in orde komt.
ik wil ook  langs deze weg   iedereen bedanken die een mailke stuurde  of even langs kwam   voor fien.

Geschreven door dino om 00:00
Zaterdag 3 februari 2007

DONDERDAG 1 FEBRUARI STOND DE WERELD EVEN STIL....

woendagavond belde mijn oudste dochter me op,  om te vragen of ik donderdagvoormiddag met fien,  mijn kleindochtertje van zes,  even om 11 uur in het ziekenhuis van eeklo bij de kinderspecialiste kon gaan.  ze was  heel bleek en zag er echt niet goed uit.
ik ging haar donderdagmorgen halen en we gingen nog eens naar de dagbladwinkel .  daarna gingen we naar de afspraak. 
de dokteres  vond ook dat ze héél bleek zag en vond anders niets speciaals dus besloot ze bloed te nemen en grondig te laten onderzoeken.  nog geen uur later belde ze mijn dochter op, op haar werk,  dat fien leukemie heeft...  dan staat de wereld toch even stil...
we moesten onmiddellijk met haar naar het uz in gent en daar werden  de  onderzoeken gestart en medicatie toegediend. 
het zal lang duren,  maar als alles maar goed komt,  dat is wat  telt.  ik ben nu heel veel in het ziekenhuis ,  daar ben ik nu eigenlijk liefst... dicht bij haar.  ze zit in het eerste leerjaar,  zou haar eerste communie doen...
vorige week zei ze nog tegen me dat ze dokter wilde worden,  gisteren zei ze dat de dokter heel lief is en haar gaat genezen.  de verpleegster vroeg haar toen als ze nog wil voor dokter leren ,  en ze knikte overtuigend.
hopelijk komt het allemaal goed.  maar als ik zie met hoeveel liefde de dokters en het verplegend personeel daar hun werk doen,  dan weet ik dat er echt alles aan gedaan wordt om het kind zich goed te doen voelen in de situatie dat ze zijn,  en dit draagt zeker bij tot hun herstel. we moeten ons nu sterk houden voor ons kleine meisje en hopen dat alles goed komt.
Geschreven door dino om 07:14
Dinsdag 30 januari 2007

NIEUWJAARSVERGADERING

vandaag was ik uitgenodigd op de nieuwjaarsvergadering van de missiekring in ruiselede.  mijn mama was er graag eens bijgeweest,  dus nam ik haar  mee.
  zuster cécile en zuster noëlla, hadden me gevraagd  een beetje te komen praten over de actie voor pakistan,  en ook mijn plakboek mee te brengen.     zo kunnen de mensen van de missiekring zich een beetje voorstellen waarvoor zij al dat prachtige en mooie breiwerk maken. 
ik had voor iedereen  een klein bundeltje tekst mee , zodat ze alles  thuis nog eens konden nalezen.

er zijn misschien gemeenten waar geen missiewerking is,  maar in ruiselede  is het tegendeel waar.    er zijn talrijke leden,  die met hart en ziel elke keer naar de bijeenkomst komen en thuis nog verderwerken.  elk jaar is er dan ook een missiefeest.
maar vandaag werd er eens niet gebreid of genaaid.  zuster noëlla opende de vergadering met een gebed  en een paar nieuwjaarswensen.  dan  mocht ik over mijn geliefd  breiwerk voor pakistan praten .
we konden nog gezellig napraten bij een kop lekkere koffie met koeken.
ik zag dat mama zichtbaar genoot,  ik weet dat ze daar heel veel plezier aan beleeft  en altijd blij is eens met één van haar kinderen te kunnen meegaan.
het was dan ook behoorlijk laat als we huiswaarts reden.  maar wel heel  tevreden.
Geschreven door dino om 21:10
Maandag 29 januari 2007

GEDICHTEN

vandaag begint weer een nieuwe week.  gisteren was een fijne dag voor mijn vader en ook voor ons natuurlijk.  ik had een gedicht gemaakt voor zijn 30 jaar nuchter,  en het ontroerde hem zichtbaar.   over gedichten gesproken wil ik toch enkele bijzondere blogs onder jullie aandacht brengen.
"begrijp het nietje"   is een blog van merel.  zij maakt héél prachtige gedichten.  ik hoop dat ze ooit een bundel uitgeeft met haar werk.
"met hart en ziel"  van hartendame2  is ook zo'n mooie blog .
"poëzie toplijst",  het woord zegt het zelf,  daar vind je ook prachtige gedichten terug.
Lien heeft ook twee prachtige blogs :
"ogentroost"  en "onder de regenboog"   zijn zeker het bezoeken waard.
het zijn gewone mensen die niet bekent zijn als gerenomeerde dichters,  maar die voor mij zeker evenveel talent hebben.
ik geniet ervan eens bij hen langs te gaan om van hun gedichten te genieten.  ik hoop dat jullie er ook eens op bezoek gaan.

deze week wordt een drukke week voor de dekens.  het is weer serieus aan het worden hoor.   de twee dames uit Beke  komen met hun werk (dekens en truitjes) naar hier.  deze week ga ik ook bij zuster cécile en zuster noëlla   een grote hoeveelheid dekens ophalen.  nog enkele mensen hebben gebeld om wol te brengen.   en zo gaat het maar verder.  er staat weer al een 125 kilo klaar en tegen het eind van de week zal dat weer al heel wat meer zijn.  sowieso zal deze winter niets meer naar pakistan gaan.  maar via wereldmissiehulp zal ik misschien een ander goed doel kunnen helpen.   ik ga nu vlug aan de slag,  want het werk thuis moet ook nog gebeuren, hé.  het weekend is voorbij en nu eerst ons appartementje opkuisen.  ik hoop dat het voor jullie allemaal een toffe week wordt,  en hopelijk niet teveel nattigheid. we zien wel.  tot later,  dino
Geschreven door dino om 08:34
Zondag 28 januari 2007

bijzondere dag voor mijn pa

morgen is een bijzondere dag voor ons.   en met ons bedoel ik  mijn broer en zussen  en partners, en mijn ouders.
30 jaar geleden is mijn pa naar de AA gestapt,  omdat hij besefte dat het zo niet verder kon.   hij dronk altijd thuis,  maar méér dan goed voor hem was.
het heeft zijn  leven ,  maar dat van zijn gezin veranderd in de goede zin.
daarom gaan we morgen met ons gezin eens lekker gaan eten.
30 jaar  tis een hele tijd,  en nog elke week gaat hij twee keer trouw naar de bijeenkomsten van AA. 
ik bewonder mijn pa enorm.  hij betekent héél véél voor mij,  hij is mijn grote voorbeeld.  daarom ook dat ik zo blij ben dat we hem morgen eens kunnen vieren.

ik wens iedereen in blogland een fijn weekend.  misschien zijn er onder jullie ook die iets te vieren hebben...  dan feliciteer ik jullie bij deze.  groetjes,  dino

Geschreven door dino om 00:30
Donderdag 18 januari 2007

de week begon voor mij met een triestige dag : maandag,  22 jaar geleden overleed mijn man,  danny,  plots aan een hartafwijking.   het is elk jaar een moeilijke dag voor mij.  eigenlijk ben ik dan liefst van al alleen  die dag.     maar... het leven gaat voort en woensdag ben ik een ganse dag  op toer geweest om dekens en lapjes op te halen.
het begon al in de voormiddag. 
de eerste stop was het dagcentrum Herdershove.   iemand van de info-balie leidde me mee.  "ben je bang voor honden? " vroeg hij mij.  natuurlijk niet,  ik hou heel veel van alle dieren. 
in het dagcentrum woont een golden retriever!!!  wat een prachtige, lieve hond,  die de mensen daar gezelschap houdt!   ik had daar wel al eens over gehoord op teevee,  maar daar hebben ze dus wel degelijk zo'n toffe mensenvriend  bij zich wonen.  
een ganse lading lapjes stonden er voor mij klaar.  alles kon maar net in de koffer van mijn wagen.
vandaar  reed ik naar régine  in  brugge.   zij is een echte engel : de mensen die breien in brugge kunnen  bij haar terecht om de lapjes af te geven,  ofwel gaat zij ze bij  hen afhalen.  ook zuster noëlla van integraal had er weer heel wat prachtige dekens en truitjes afgegeven.  zo zat mijn auto bijna helemaal vol.   
na de middag ging het richting sint-michiels,  je weet wel waar het boudewijnpark is.   daar moest ik twee adressen doen. 
bij de eerste dame was ik al een paar keer. 
voor de tweede lading lapjes moest ik bij lieve zijn.
ik had al af en toe contact met haar via de computer, en  
had  altijd het gevoel dat we op dezelfde golflengte zitten.  ik  keek er enorm naar uit om haar te ontmoeten.
een héél charmante en lieve vrouw  ( eigenlijk zoals ik ze mij had voorgesteld ) opende de deur .  het was  een fijne namiddag,  het deed me echt deugd eens zo'n gezellige babbel bij een kopje koffie.  
lieve was 33 jaar lang verpleegster,  en is heel sociaal voelend.  ze houdt er ook van te breien voor pakistan.
we hadden het ook over hoe de dekentjes nu verstuurd worden en over hoe het allemaal begonnen is.
dank je ,  lieve, voor de fijne namiddag !

Geschreven door dino om 20:15
Zondag 14 januari 2007

Taaldoordenkertjes

 

Arafat was zijn sjaal kwijt,  hij had zijn Yasser over gehangen

 

Amerikaanse buffels ,  hebben iets bijzonders.

 

Als hij niets anders te eten had,  leefde Godfried van bouillon.

 

Kwaliteitslingerie is bijzondergoed

 

Mag je op zondag ook weekdieren eten?

 

Word bokser, dan heb je méér kans op slagen.

 

Drinken halveert je leven,  maar je ziet dubbel zoveel.

 

Ik  ging hem een trap verkopen,  maar hij woonde op het  gelijkvloers.

 

Roken blijft een teer onderwerp

 

De bultenaar besefte dat hij het ergste achter de rug had.

 

De ontevreden klant sleurde het restaurant voor het gerecht.

 

Die losse vijs kon hem geen moer schelen.

 

Om op schema te blijven,  moest de tandarts een tandje bijsteken.

 

Reeds twee maanden na de amputatie van  zijn been, 

steekt deze man op eigen houtje de straat over.

 

Door zijn toedoen,  stond haar bloes open.

 

 

Toen ik de prijs van de sla zag,    kreeg ik een krop in de keel.

 

Van mensen die nooit wat geven,  daar krijg ik wat van…

 

je moet op tijd weten hoe laat het is.

 

 

Geschreven door dino om 10:27
Vrijdag 12 januari 2007

DEKEN VOOR PAKISTAN...1JAAR LATER

deze  week kreeg ik een mail van een journalist met de vraag of hij eens langs mocht komen voor wat informatie ,  om een artikel over de actie te schrijven,  nu we reeds een jaar bezig zijn met de dekens.     ik was daar heel zeker voor te vinden,  maar ik vond dat antoinette er ook bij moest zijn.    zonder haar had ik dit nooit allemaal kunnen doen.    en ze was er  ook hoor!
normaal gezien komt het artikel morgen in het laatste nieuws ,   verzekerde de journalist ons.    wij kijken er naar uit!  het doet altijd plezier wanneer mensen geïnteresseerd zijn in wat je doet. 
vandaag kreeg ik ook enkele fotos toegestuurd door rosette.    dat is de dame die in watervliet de breiclub  "de vierkantjes "  voorzit.  zij had contact met mensen van de krabbendijk   in nederland.  daar had ze de dekens en truitjes voorgesteld,  en ze zijn heel enthousiast en willen er ook maken.  zo gaat de actie buiten de grenzen. 
alleen  maar goed nieuws dus....
ik wens jullie allemaal een héél fijn weekend !

Geschreven door dino om 19:29
Zondag 7 januari 2007

KLEINE ENGEL

dinsdag was ik op de receptie van patriek zijn werk.  vele medewerkers (zo noemen ze in nederland hun personeelsleden)  waren er met hun gezin.  daardoor waren heel wat kleine kinderen,  sommige nog in een buggy of reiswieg,  andere al wat groter.  toen ik daar gezellig aan een tafeltje zat om een stukje taart te eten,  en een koffietje te drinken,  viel me een kleine kleuter op die rondkroop   tussen al dat volk.  het was een heel mooi meisje,  maar wat er precies aan de hand was,  ik weet het niet,  maar  het kon niet lopen en zelfs kruipen ging niet zo vanzelf.  ze kwam tot aan mijn stoel gekropen en keek zo lief naar mij.  ik nam haar handjes vast en ze trok zich heel moeizaam recht.  ze was hoegenaamd niet bang of vreemd.  ik probeerde met haar een eindje te wandelen.  en aan mijn beide handen hield ze me stevig vast en heel traag ging ze vooruit.   ze was zo blij en fier.  ik deed haar bij haar mama en vroeg hoe oud ze was : 16 maand.  ik ging terug naar mijn plaats en weer kwam de kleine terug naar mij.  dus ging ik opnieuw wandelen met haar,  tot ik verder moest met pat, want we moesten nog een vracht halen en lossen.  ik bracht het kleintje opnieuw naar de mama,  maar ze weende en wilde met me mee.  dat kon natuurlijk niet en met verdriet in mijn hart vertrok ik.  s'avonds bleef het beeld van het meisje me bij.  ik voelde me echt triest,  en besloot iets op papier te zetten.
met de weinige capaciteiten die ik heb om een gedichtje te maken,  probeerde ik toch het volgende :

je mooie oogjes keken me vragend aan
je handjes tasten omhoog om ze rond mijn vinger te slaan.
ik neem je beide handjes en trek je recht
...hoe je met gans je kleine lijfje vecht !
daar sta je dan plots rechtop
mijn kleine schat,  jij kleine levende pop.
plots krijg ik zo'n warm gevoel over mij
wou dat je mijn kindje was
zo hulpeloos en toch blij
ik zou graag je mama zijn.
'k zou je graag verzorgen
en koesteren, mijn leven lang
dan hoef je nooit meer bang te zijn.
ik leer je flink recht te staan,
te lopen....maar eerst te gaan.
ik leer je praten, ik leer je knuffelen.
je warme blik maakt mijn hartje week
ik wou dat je altijd zo naar me keek,
mijn kleine lieve engel....

Geschreven door dino om 23:05

Meer van DEKEN VOOR PAKISTAN

↑ Terug naar de berichten