
maandag is het dan zo ver. om 8.30u wordt ik verwacht in het ziekenhuis van sijsele. woensdag om 13.30u wordt ik geopereerd en daarna moet ik twee dagen op intensieve zorgen verblijven , vooraleer ik terug naar mijn kamer mag.
dan volgen nog wel een week of twee vooraleer ik naar huis mag.
dus het zal hier even stil zijn op mijn blog.
ik voel me gesteund door al die bloggers die me mailden om me sterkte te wensen, door al mijn toffe vriendinnen die zich zo inzetten voor de actie van de dekentjes , en door mijn familie en in het bijzonder mijn twee schatten van kleinkinderen.
ik heb nog zoveel plannen, wil me nog zoveel inzetten voor de actie, en dat zal me stimuleren om te genezen. ik wil nog zo veel doen , al zal ik het de eerste tijd rustig aan moeten doen .
ik wou jullie ook vertellen dat fien deze week drie halve dagen naar school geweest is.
dinsdag werd de catheter verwijderd en ze mag van de professor enkele halve dagen in de week naar school, maar moet op tijd en stond rusten.
ze geniet er echt van om weer bij haar klasgenootjes te zijn , iets wat ze de laatste negen maanden heeft moeten missen.
je hoort soms eens praten over leukemie en vroeger wist ik niet goed wat dat juist inhield voor een kind. maar ik heb het nu van dichtbij meegemaakt en alléén het feit dat ze geen contact mogen hebben met andere kinderen, geen dieren, niet gaan zwemmen, niet naar het speelplein, niet naar het strand, niet naar een pretpark, zelfs niet mee om boodschappen naar de supermarkt.... weegt heel zwaar. ze komen enkel in contact met grote mensen, worden geconfronteerd met zware problemen, weten dat ze vechten voor hun leven...; dat maakt dat ze eigenlijk op een korte tijd "groter" worden. ze hebben nooit meer dat onbezorgde leventje van voorheen. de 75 weken nabehandeling voor fien zijn begonnen : elke week bloedafname en om de tien weken een rugmergpunctie. het is dus nog een lange weg te gaan.
ik heb diepe bewondering , niet alleen voor fien, maar ook voor al die kankerpatiëntjes . sommige zijn nog zo klein, je vraagt je af hoe zo'n kindje al kanker kan hebben.
gelukkig kan men nu veel mensen helpen, en dit komt ook omdat de laboratoria en de medische wereld voortdurend inspanningen doet om nieuwe methodes en betere medicatie te ontwikkelen.
tot slot wil ik iedereen bedanken die mijn blog bezoekt. ik hoop dat , binnen een paar weken, als ik weer thuis ben , jullie nog eens naar mijn blogje komen. dank u en tot binnen een paar weken.
dikke knuffel . dino