bezoek ook eens onze website : www.debreimadammen.be

Vrijdag 14 december 2007

WATERVLIET OP ZIJN BEST

gisteren brachten annie en antoinette samen met mij een bezoek aan de breiclub de vierkantjes in het dorpshuis in watervliet. door de zorg voor fien en mijn verblijven in het ziekenhuis, was het al lang geleden dat ik er was. het was een blij weerzien en voor annie en antoinette een aangename kennismaking. ze stonden versteld van zoveel mooie dekens en truitjes die daar gemaakt worden. en iets bijzonders daar is het werk van hun oudste breister : een vrouw van 95 jaar die elke maand trouw een ganse reeks gebreide kousjes aflevert. antoinette wou dat ook wel leren en vroeg haar hoe ze die maakt. ik toonde enkele mensen daar hoe ik mutsjes brei voor de kankerpatiëntjes en voor de babies in senegal met de knitty - knitter. dit is een nieuwe manier van breien, een modernere manier van punniken. velen van ons kennen dat wel van vroeger met het paddestoeltje of zelfs met een klosje van garen met vier nageltjes van boven. ze vonden dat daar wel heel leuk, en gaan zich dat ook aanschaffen. het was echt gezellig, annie en antoinette voelden zich duidelijk op hun gemak. bij een koffietje of frisdrank werden herinneringen van vroeger opgehaald en ook leuke anekdotes verteld. de tijd ging snel. maar het was een fantastische namiddag. antoinette had wol mee en daar waren ze wel heel tevreden mee.
rond half vijf reden we naar huis en hielden er een geweldig goed gevoel aan over. annie had ook enkele fotos gemaakt, die ze me gisteravond al toestuurde. ik wou het 95- jarig vrouwtje eens afdrukken , terwijl ze uitlegt aan antoinette hoe ze de kousjes moet breien.

Geschreven door dino om 08:32

Dinsdag 11 december 2007

PROFICIAT ANNIE !!!!

een tijdje geleden liet annie me weten dat de ganse voorraad wol, die ze bij martine haalde, op was.   er was dus nood aan een nieuwe voorraad wol voor drongen...
ik had hier op mijn blog al een oproep gedaan, en ook in libelle, maar met weinig resultaat.
annie op haar beurt speurde ook op internet en zo om wol te vinden.   en ze vond inderdaad een zoekertje van een vrouw die een grote voorraad had die ze wou verkopen.
vorige week is annie dan terplekke gaan kijken wat er allemaal was.    ze vertelde de vrouw over onze actie en waarvoor de wol dus zou dienen.   ze kwamen tot een schappelijke prijs voor de ganse voorraad. dolgelukkig keerde annie huiswaarts en begon de wol te sorteren.
na het weekend kreeg ik een mooi berichtje van haar : ze had nog nooit zo genoten van iets te kopen .   802 bollen en nog eens 7 kg gebreide stukken !!!!!   niet te geloven !!!!! ze kan nu weer een tijdje voort.
ik ben zo blij voor haar en ik wil haar speciaal proficiat wensen want,   annie heeft die wol zelf betaald.
"deken voor pakistan" is geen "vereniging" zoals vele anderen : ik heb een oproep gedaan in de krant om lapjes te breien of wol te geven en daarop hebben honderden mensen gereageerd.   antoinette en annie waren twee van hen. twee onbekende mensen voor mij, die ik hierdoor beter leerde kennen.   het zijn hartsvriendinnen geworden.   ze zijn eerlijk, met een hart als goud, steeds klaar om iemand te helpen. ik ben een gelukkig mens dat ik kennis met hen kon maken, vriendschap met hen kon sluiten, een vriendschap voor het leven.
donderdag gaan we samen naar watervliet, naar de maandelijkse breinamiddag in het dorpshuis. het is lang geleden dat ik nog kon gaan, door de zorgen voor fien en nu met mijn eigen gezondheidsproblemen.    ik neem annie en antoinette mee, zodat ze eens kunnen zien hoe het daar aan toe gaat.   zo leren zij ook deze mensen eens kennen.

Geschreven door dino om 20:41

Woensdag 5 december 2007

NOG EEN MOOIE FOTO UIT RUISELEDE

laatst zette ik een foto van de missiekring van ruiselede op mijn blog. ik had nog een tweede foto met hun breiwerk die al klaar was, maar toen ik die foto op m'n blog wilde zetten, bleek hij te groot te zijn. mijn lieve vriendin annie uit drongen heeft dat nu voor mij opgelost en de foto verkleint. zo kunt u alsnog genieten van de mooie breiwerkjes die mensen van ruiselede maakten.
het zijn echt juweeltjes !!!!!

Geschreven door dino om 21:36

Zondag 2 december 2007

KERSTMARKT IN DEINZE

volgende zaterdag gaat er in deinze een kerstmarkt door.   een tip om eens een uitstap van te maken.
voor mij heeft die kerstmarkt nog een andere betekenis : twee jaar geleden belde antoinette me vanop de kerstmarkt, waar ze elk jaar staat met   kaartjes die ze verkopen voor "ziekenzorg".   ze had de vrijdag mijn artikel gelezen in de krant , en ze vroeg me of ze reclame mocht maken voor mijn actie.
ze zou mij later nog terugbellen , zei ze.
ik vond dat wel tof !
ze belde me inderdaad een week later weer op en bood me aan te helpen bij de actie.    zij en haar vriendin mireille hebben een hobbyclub in vinkt, en die zouden ook helpen om te breien.
maar bij antoinette ging dit alles veel verder : deze vrouw is mijn rechterhand geworden in de actie, mijn steun, en één van mijn beste vriendinnen ! ik ben haar zo dankbaar voor wat ze allemaal doet voor mij, en nu ik, wegens mijn ziekte, wat minder kan, is zij er weer om alles in goede banen te leiden....

een gewoon telefoontje, gebeurtenis, kan je leven veranderen en een héél uitzonderlijke, levenslange , sterke vriendschap opleveren... dat bewijst onze vriendschap nog eens !
dank je antoinette voor alles !

Geschreven door dino om 22:47

Zondag 2 december 2007

deze morgen kreeg ik van blogger andré otté een mail met een tekst die ik ook op mijn blog wil zetten.

Kaarsen branden wereldwijd
Worldwide Candle Lighting
Ieder jaar op de tweede zondag in december:
Zondag, 9 december 2007

Opdat hun licht voor altijd zal stralen zetten mensen in de hele wereld op deze dag om 19.00 u brandende kaarsen voor hun raam om hun gestorven kinderen te gedenken.
Zo worden de kaarsen in de ene na de andere tijdzone telkens een uur na elkaar aangestoken, zodat een golf van licht de hele wereld overspoelt.
Op vele plaatsen wordt deze Kaarsen Branden Wereldwijd, begeleid door verschillende activiteiten, zoals bijeenkomsten waar namen worden voorgelezen, kerkdiensten, gedenktochten, aandacht in de pers …
Het initiatief tot deze actie werd in 1997 genomen door de Compassionate Friends in de V.S.
Kaarsen branden wereldwijd
Reacties hierop altijd welkom.
Marina maes
Voorzitster
vzw 'ouders van een vermoord kind'
marina.maes2@telenet.be
Ouders van een overleden kind
Zelfhulpgroep ouders van een overleden baby

een kind verliezen, is wel het ergste wat je als ouder kan overkomen ! dat zullen alle ouders beamen.
laat ons dan ook op die dag een kaarsje branden... dino

Geschreven door dino om 09:05

Zaterdag 1 december 2007

PRETTIG WEEKEND

ja...'t is weer eens weekend, zullen er velen denken ! en dit zal er zeker geen zijn om te onthouden, wat het weer betreft. maar toch zijn er wel andere dingen die de moeite waard zijn om naar uit te kijken. hier in eeklo alleen zijn er bij twee hobbywinkels opendeur, speciaal voor kerst. in gent gaat dan weer de hobbybeurs door in flanders expo. kerstmarkten, kerstshows in tuincentra.... er is overal wel wat te beleven, die ons weekend dan toch weer goed maakt.
tom en fien gaan vandaag met hun papa naar de sint. daar kijken ze enorm naar uit, zoals zoveel kinderen.
ik ben dan weer blij, dat mijn eerste week chemo goed verlopen is. zo is er wel voor iedereen iets waar hij content over is.
graag had ik jullie dan enkele wijze gezegden meegegeven om eens over na te denken of gewoon eens te lezen.

menigeen vindt zijn hart pas, als hij of zij het verloren heeft
***
de wereld is als een spiegel : als je boos kijkt, kijkt zij boos terug
***
luisteren betekent : wachten tot de ander uitgesproken is
***
houd van de mensen zoals ze zijn, er zijn geen anderen
***
oud en wijs wil niet zeggen dat je alles weet
***
vergeet wie je dacht te zijn en accepteer wie je bent
***
een stap terugdoen, brengt je soms verder dan een dozijn stappen vooruit
***
leraren openen de deur, maar je moet zelf binnengaan
***
doe het goede en volhard daarin
***
wat is haasten als de tijd de eeuwigheid kent
***
wie wil zoekt een mogelijkheid, wie niet wil zoekt een reden
***
de eerste stap in het realiseren van een droom, is het in je geest prioriteit maken
***
mijn wolken treurend in het duister, vergeten dat zij het zelf zijn die de zon verborgen houden
***
elke minuut dat je je druk maakt over het verleden, gaat af van je toekomst
***
tussen het volhouden door, mag je best even rusten
***

en nu is het weekend dus, mogen we zeker wat rusten, en ...genieten !

Geschreven door dino om 05:40

Woensdag 28 november 2007

SCHITTEREND....MISSIEKRING RUISELEDE !!!!

wat denken jullie van deze foto?   deze is gisteren genomen op de bijeenkomst van de missiekring bij de zusters in ruiselede.    daar was een echte bedrijvigheid aan de gang , waar een dame uit meulebeke die ook breit, echt verrast door was.    ze had me gebeld dat ze graag eens ergens zou gaan kijken waar ze de lapjes, die zij breit, samengenaaid worden. ik gaf haar het telefoonnummer van zuster cécile, en gisteren was ze dan te gast op de bijeenkomst.   daar lagen al een ganse lading truitjes en dekens bijeen, en de dames werken verder. .... alle dekens zijn heel mooi van kleur samengesteld en prachtig afgewerkt !!!!!
zuster cécile en zuster noëlla houden me op de hoogte, nu ik niet zelf kan gaan.   ik hoop na de reeks bestralingen zelf weer op bezoek te kunnen,   misschien eind januari...
ik wil langs deze weg alle dames die breien in ruiselede bedanken voor hun mooie werk, en vooral zuster cécile en zuster noëlla, die ervoor zorgen dat alles in orde komt. zij hebben in de tijd ook gezorgd voor de eerste contacten met wereldmissiehulp, die al heel veel dekens verstuurd hebben.   zonder de zusters was dat niet mogelijk geweest.

graag had ik eens een bijzonder oproep gedaan :
in drongen hebben annie en enkele buren en collega's   reeds van in het begin gebreid voor pakistan. daarvoor haalden ze hun wol bij martine, je weet wel de "wolmadam".   daar stonden massa's wol... maar na twee jaar is die voorraad op.   als er mensen zijn, die restjes wol hebben die ze niet meer nodig hebben, wil u mij alsjeblieft mailen?   laat naam en adres en eventueel telefoonnummer weten , dan kunnen we verder afspreken.
zo kunnen die mensen weer verder breien, het is voor hen een "passie" geworden, en zeker met die lange winteravonden, heel leuk om te doen.
dus, hebt u nog een restje wol op zolder of ergens in een kast, en wil u deze aan ons schenken : patriek.nadine.dejonghe@telenet.be
onze grote dank, nadine en breisters uit drongen.

Geschreven door dino om 21:09

Maandag 26 november 2007

EERSTE CHEMODAG

deze morgen moest ik al vroeg in het ziekenhuis zijn. eerst langs bij de arts en dan moest de poortcatheter aangeprikt worden. net als vrijdag was dat weer niet evident. uiteindelijk haalden ze de dokter bij die de operatie deed en hij heeft het rap gefixt. tegen twaalf uur was de chemo doorgelopen en hadden ze alles afgekoppeld en was ik er van af. deze namiddag moest ik dan in az brugge voor een simulatie voor de bestralingen. een heel lieve dokteres nam me eerst mee naar haar bureau om uitvoerig uitleg te geven over wat? hoe?..... héél leerrijk. het gaf me een totaal andere kijk op de behandeling die nu volgt. ook voor het verder verloop van de bestralingen kan ik altijd bij haar terecht voor vragen en als ik het eens moeilijk heb of zo... dat is een hele geruststelling. volgende maandag moet ik de eerste keer gaan. ze raadde me aan op tijd te rusten en goed te eten. dat is heel belangrijk.
en ja, vanavond ben ik wel moe, maar ik wilde eerst vertellen hoe het gegaan was vandaag. groetjes, dino

Geschreven door dino om 19:45

Zaterdag 24 november 2007

MOEILIJKE DAG GISTEREN

gistermorgen moest ik naar het ziekenhuis om een poortcatheter te steken.   een poortcatheter is een volledig implanteerbaar toedieningssysteem dat gebruikt wordt om medicijnen in de bloedbaan toe te dienen. de poort is van buitenaf slechts te zien als een kleine zwelling onder uw huid. het is gemaakt van speciaal medisch materialen en ontworpen voor veilig, langdurig gebruik in het menselijk lichaam.
normaal gezien is dat een kleine ingreep die gebeurt onder lokale verdoving. bij mij verliep het niet zo vlekkeloos en kwam toch wat méér bij kijken om de poort uiteindelijk te plaatsen. ik moest een dag blijven en er werd ook nog een foto gemaakt om helemaal gerust te zijn dat alles op zijn plaats zat. ik maakte me wel zorgen en voelde mij niet zo gerust als anders.   van maandag tot vrijdag moet ik elke dag chemo krijgen . maandagnamiddag moet ik naar az brugge voor een simulatie, en dan zal ook bestralingen starten, dertig keer....
het kwam zo plots allemaal op me af en ja, de ene dag is ook de andere niet.   toen ik dan uiteindelijk naar huis mocht, was ik toch wel blij. ik had nogal wat pijn en was moe en de tweezit- zetel thuis is tegenwoordig mijn lievelingsplekje geworden. daar heb ik me dan ook neergevleid voor de rest van de avond.   vandaag is het al wat beter, de pijn is verminderd.   toch heb ik al zeer veel gerust. antoinette en annie belden me op om eens te informeren en me wat moed in te spreken.
dinsdag komt de pers naar het dienstencentrum in deinze om een artikel te maken over het werk van griet in senegal. elke belde me om te vragen of ik daar kon zijn ?   spijtiggenoeg kan ik niet , wegens de chemokuur, maar antoinette zal er zijn . dat is voor mij een hele geruststelling.   zij is één van de personen waar ik altijd op kan bouwen.   ik prijs me gelukkig dat ik zo'n goeie vriendinnen heb, en zoveel mensen die met me meeleven. verder hou ik me dit weekend superrustig, rusten is het enige wat ik nu moet doen, zeggen de dokters . dus zal ik hun raad maar opvolgen.   ik wens iedereen bijgevolg een aangenaam weekend, doe wat je graag doet en geniet er van. tot volgende keer. dino

Geschreven door dino om 18:59

Dinsdag 20 november 2007

WEERSPREUKEN

heeft januari koude en droge dagen,
dan zal in februari de sneeuw u plagen.

als in februari vroeg krokussen bloeien,
dan zullen ze met de koude stoeien

danst het lammetje in maart,
april pakt het bij de staart

de huwelijkse staat is als april
nu de zon, dan storm en dan weer stil

kamillegeur in mei,
brengt de zomer dichterbij

hoort ge in juni de donder kraken,
dan maken de boeren goede zaken

is in juli de morgen rood,
's avonds verkeert het weer in nood

iedereen heeft het al ondervonden,
wervelwinden zijn aan augustus gebonden

trekvogels in septembernacht,
ze maken de kersttijd zacht

oktober geeft ons wijn en zonnige dagen,
maar ook jicht en andere plagen

maakt de spin in 't web een scheur,
dan klopt weldra de stormwind aan de deur

met decembermaand is het jaar weer uit,
gelukkig wiens balans goed sluit.

Geschreven door dino om 20:49

Zaterdag 17 november 2007

ALLEZ ALLEZ ZIMBABWE

iedereen kent wel de serie over het wel en wee van roger de vlaeminck en de renners uit zimbabwe.    dan kennen jullie ook wel marianne en haar man die een gouden hart hebben en nu alles in het werk zetten om een weeshuis te bouwen in dit land.
u hoort me al komen : weeskinderen...truitjes...dekentjes...
ik had al enkele malen gedacht, misschien moet ik eens naar marianne gaan en vragen of zij geen truitjes of dekentjes kunnen gebruiken voor die weeskinderen. blijkbaar ben ik niet alleen want gisteren belde yvonne me van waarschoot-beke.   zij breien ook sinds het begin voor mijn aktie. ze vroeg me of ik het niet erg vond dat zij contact opgenomen had met marianne . in de loop van volgende week zou ze er eens naartoe gaan om ons werk te tonen.   graag zelfs. zo'n initiatieven zijn meer dan welkom.
ik hoop dat marianne het mooi vind , want volgende week vertrekt er al iemand naar daar en die zou al wat kunnen meenemen.
de zon schijnt en dat maakt me blij. gisteren was ik bij de specialist in het ziekenhuis   om meer te vernemen over de chemo, en er moeten dus ook bestralingen komen. de eerste kuur en bestralingen beginnen op maandag 26 november en zouden tegen nieuwjaar gedaan zijn en daarna nog een tweede kuur van een zestal maanden chemo. ik ben genezen, zegt hij, maar ze geven me nog een "levensverzekering "!  .... dus wat kan een mens meer wensen.

graag zou ik jullie nog een paar spreuken meegeven, om eens over na te denken :

elke kleine attentie is groot
humor is een goede schokbreker, als je botst in het leven
ontroerd zijn is nadenken met je hart
al doen wat je kan, is al wat je kan doen
een droom is wat mensen drijft
één goede kant is beter dan een groot verstand
rij wijs, of 't is je laatste reis
gezonde mensen willen alles, zieke slechts één ding :genezen
etiketten plak je op flessen, niet op mensen
de waarheid komt nooit uit de loop van een geweer
eenzaamheid, de jas die niemand past
als alles rond geld draait, ben je arm
geef mensen geld en ze maken ruzie,
geef ze een droom en ze werken samen
zet de tv af en het leven aan
kinderen zijn dikwijls onze leermeesters
je gezicht is de spiegel van je hart.

een prettig weekend gewenst.    dino

Geschreven door dino om 10:31

Dinsdag 13 november 2007

MIJN VENTJE EN IK

mijn ventje en ik zijn al 21 jaar samen en hopen daar nog vele jaren bij te doen. enkele weken geleden, toen de dokter zei dat ik kanker had, waren we allebei even de grond onder onze voeten kwijt.
je denkt nooit dat het op onze leeftijd ook plots kan verkeerd gaan. we waren er allebei niet goed van. maar dat gaf me ook de moed om de operatie te ondergaan zonder angst, ik was blij dat het "slechte stuk darm" eruit ging. en nu rust ik veel , zoals de dokters me voorschreven. ik wil weer gezond worden.
gisteren heeft tamara ons eens gefotografeerd, dat was al lang geleden. ik wil deze even met jullie delen.

Geschreven door dino om 20:41

Zondag 11 november 2007

11 NOVEMBER

toen ik deze morgen opstond en even buiten keek, had ik zin om weer in mijn warm bedje te kruipen : wind en regen....
maar ja t'is herfst en dan kan je dat eigenlijk wel verwachten.    en t'zijn van die dagen dat je dan lekker kunt genieten van je in je zetel te vleien en een boek te lezen of wat handwerk te doen.
om 13 uur bekeek ik het nieuws op tv.   daar toonden ze de koning en oudstrijders die bloemen gingen neerleggen bij het graf van de onbekende soldaat.    één ding trof me diep : de enige overlevende van de eerste wereldoorlog, een 109-jarige man uit groot-brittanië, zei wijze woorden : NOOIT MEER OORLOG !
op die dagen komen nog eens beelden in het geheugen, die we allemaal wel al gezien hebben over de wereldoorlogen.     zelf heb ik geen oorlog meegemaakt, maar mijn oma's konden er urenlang over vertellen.    het waren moeilijke tijden van angst en ontberingen.    als je dan eens naar ieper en de streek er rond gaat, en je ziet de talrijke oorlogskerkhoven waar gesneuvelde soldaten liggen, dan vraagt een mens zich wel eens af : waarom????
de kinderen van vandaag horen niet meer over die oorlogen vertellen door mensen die het echt meemaakten, wel op school in de geschiedenisboeken .    dat lijkt allemaal zo ver weg,   en nu is er toch niets tekort ???
toch vind ik het eens goed dat dagen als 11 november in ere gehouden worden, en dat we ons dit   eens   herinneren,   en dankbaar zijn voor wat de oudstrijders   en soldaten die hun leven gaven in de oorlog,   voor ons land gedaan hebben.

Geschreven door dino om 20:50

Dinsdag 6 november 2007

MAYA WORDT GROOT

misschien hebben jullie het al gezien ? maar in de linkse kolom staan twee nieuwe foto's ! één met de drie honden van mijn jongste dochter en haar man, en één met maya alleen. op 12 augustus schreef ik op mijn blog dat een nieuw hondje zijn intrede deed in het gezin van tamara en sven. ondertussen is ze al heel wat gegroeid. op het hondenforum werd ze verkozen tot miss puppy ! ze gaat tweemaal in de week naar de hondenschool en is heel flink. ik kan echt genieten van die lieve honden, 't zijn gewoonweg superschatjes ! ik wil jullie ook eens laten meegenieten van die mooie foto's.

Geschreven door dino om 22:55

Dinsdag 6 november 2007

AVS

kort bericht :

mijn dochter liet mij net weten dat fientje vanavond op de regionale zender van avs komt. blijkbaar zijn ze gisteren op de school in ertvelde komen filmen.

fien gaat sinds gisteren ganse dagen naar school. voor het herfstverlof is ze halve dagen geweest en in het uz gent vinden ze dat ze het nu wel zal aankunnen om ganse dagen te gaan. je ziet haar op de foto op haar eerste schooldag.

Geschreven door dino om 08:41

Maandag 5 november 2007

GOD IN JE LEVEN BRENGEN

deze morgen ontving ik een tekst via een mail van een vriendin, die ik jullie niet wil onthouden.   als je wil, lees het eens door, het is echt iets om over na te denken.

de dochter van een beroemde predikant werd geïnterviewd tijdens een talkshow op televisie.
de presentatrice vroeg haar : hoe kon God zulke gruwel toelaten? (feiten op 11 september)
dit jong meisje gaf een even diep als scherpzinnig antwoord :

ik geloof dat God door dit alles even diep bedroefd is als wij,
maar sinds vele jaren vragen wij hem om onze scholen te verlaten,
uit onze regeringen weg te gaan en te verdwijnen uit ons leven.
gentleman, als hij is, heeft hij zich rustig teruggetrokken.
hoe kunnen wij dan nog hopen dat God ons zijn zegen en bescherming
zal geven, als we blijven aandringen om ons alleen te laten ?
in verband met recente gebeurtenissen, terroristische aanslagen,
moordpartijen in scholen, oorlogen enz....denk ik dat alles begon bij
Madeleine Murray O'Hare, die klacht indiende en eiste dat er in de scholen
niet meer gebeden werd. we hebben JA gezegd.
daarna heeft een ander gezegd dat we de Bijbel op school niet meer
zouden mogen lezen.
diezelfde Bijbel die onderwijst "ge zult noch moorden, noch stelen,
en heb jezelf lief"
en wij hebben JA gezegd.
vervolgens was er Dr. Spock, die ons heeft gezegd dat we onze kinderen
niet mogen slaan wanneer ze verkeerd of slecht handelen, omdat
anders hun kleine persoonlijkheid vervalst zou worden, en dat we ze
in hun eigenwaarde zouden aantasten.
de zoon van deze dokter is spijtig genoeg omgekomen door zelfdoding.
men zegt ons dat een expert weet waarover hij spreekt,
eender wat hij ons vertelt.
weer hebben we JA gezegd.
nu vragen we ons af, waarom onze kinderen geen geweten hebben,
waarom ze geen onderscheid tussen goed en kwaad kunnen maken,
en waarom ze een vreemde, een ouder of zichzelf zomaar kunnen
doden zonder emoties te vertonen.
waarschijnlijk dat we ten gevolge van diepe reflectie tot de conclusie
zullen komen , dat alles te maken heeft met het principe "te oogsten
wat men zaait".
   het is eigenaardig vast te stellen hoe gemakkelijk het voor mensen
is om God weg te gooien om zich daarna af te vragen
waarom hun wereld een hel wordt, of hoe gemakkelijk we
aannemen wat er in de kranten verschijnt, maar alles wat de Bijbel
zegt in twijfel trekken.
   het is raar vast te stellen dat wij grapjes per mail kunnen
versturen, die zich verspreiden als strovuur, maar indien
we berichten ontvangen in verband met God, we tweemaal
nadenken, alvorens ze met anderen te delen.
misschien durf je ze niet naar je correspondenten sturen,
omdat je niet weet waarin ze geloven, of je afvraagt wat
ze wel over jou zullen denken.
   het is eigenaardig dat we meer begaan zijn met wat mensen
over ons zouden kunnen denken, méér dan wat God over ons zou
kunnen denken......

Geschreven door dino om 22:37

Zaterdag 3 november 2007

DIKKE KNUFFEL

nog eens   een dikke knuffel   van me voor al die lieve mensen die me zoveel moed inspreken en toffe mailtjes sturen.
de voorbije week was het even wennen.   in het ziekenhuis lijkt alles zo makkelijk   en voel je je goed,   maar thuis voel   je   je al rap niet zo zeker.   je bent bang om iets verkeerd te doen, verkeerd   te eten   of zo....   gelukkig   is   patriek er ,   die echt   alles   voor me doet,   en ook de kinderen .     ik heb wel nog heel veel   geslapen,   kan ook niet lang   met iets bezig zijn. waarschijnlijk door die zware verdoving , kan ik me nog niet zo goed concentreren.
maar dat zijn dingen die voorbijgaan.
woensdag kreeg ik dan het nieuws dat ik   er in het weefsel, van het stuk dikke darm dat ze wegnamen,   nog twee poliepkes met cellen gevonden zijn, zodat ik zeker nog chemo moet krijgen.
dat was efkes slikken,   maar ergens zal het dan een geruststelling zijn dat er nadien geen (?) kwaadaardige cellen meer zijn.   maar tis winter, en ik hoop tegen dat de zomer eraan komt, ik weer gezonder door het leven ga.
momenteel   heb ik   maar één   wens : genezen !
ik neem dag per dag en zie wat er komt.
wat je vroeger als normaal beschouwt, lijkt plots véél belangrijker. de liefde die je krijgt,   is véél intenser, de liefde die je geeft   ook !
ik begon deze blog, gewoon om jullie te vertellen   over   de dekentjes   die we maken voor pakistan, en later voor andere gebieden.   stilaan word   je   blog méér dan   een gewoon comunicatiemiddel met geïnteresseerden.   je geeft   ook steeds een beetje meer van jezelf bloot.   je voelt je ook véél méér verbonden met de andere bloggers en bezoekers van je blog.   ik heb héél toffe mensen leren kennen,   heb ook héél véél geleerd bij het lezen van andere blogs.   ik heb ook de poëzie   op een andere manier leren kennen bij de prachtige gedichten   van    mensen ,   die   geen   "naam" hebben,   maar voor ons, bloggers,   des te méér.
eigenlijk zijn jullie allemaal voor mij   méér dan een knuffel waard !
dank   U   !   nog een prettig weekend !

Geschreven door dino om 08:43

Maandag 29 oktober 2007

EVEN BIJPRATEN

het is een wat druilerige morgen ,   maar toch kan ik ervan     genieten.    twee weken geleden vertrok ik naar het ziekenhuis en zie, ik zit hier al voor mijn computer.      gisteren heb ik twee keer een heel korte wandeling gemaakt, de frisse lucht deed me deugd hoor !
ik ging ook eens binnen bij standaard boekhandel.    veel vriendinnen van me hadden me een boekenbon gegeven ,   ik wou graag wat lezing. romans interesseren   me niet, maar andere des te meer.     "leven met kanker, bekende vlamingen getuigen" was het eerste boek dat ik me wilde aanschaffen.     ik kocht ook het boek van Jill Peeters, onze weervrouw,     en dan nog het kookboek van Piet Huysentruyt.
het boek over kanker heb ik bijna de helft gelezen.     ik herkende er heel veel in, en wat bij de meesten terugkwam is dat je nooit verwacht dat het je overkomt en dat je dan wel heel anders naar het leven kijkt. zelf heb ik ook menig uren zitten nadenken over wat voorbij is en wat hopelijk nog komt.... ik dacht bij mezelf : ik heb nog veel te veel plannen, ik ben nog veel te jong om hier niet meer te zijn.
op internet zocht ik gistermorgen van alles op over dikkedarmkanker.       het is zo onbekend : hoe krijg je dat? wat kan je doen om het te voorkomen? kan het genezen worden? ..... het zijn allemaal vragen waarop je een antwoord wil vinden.

gisteren kon ik ook eindelijk het eerste nummer van Pasc@l afhalen . ik   moet zeggen dat ik alle mensen die eraan werkten heel hartelijk kan feliciteren.      het is echt een blad voor en door senioren,   met heel interessante artikels.
ik vind dat pascal een pluim verdient.   als je eens denkt wat seniorennet al teweeg gebracht heeft.... voor heel wat mensen is het niet meer weg te denken....zeker voor mij niet !!!!

Geschreven door dino om 09:18

Zaterdag 27 oktober 2007

TERUG THUIS !!!!

hallo allemaal, sinds deze namiddag ben ik terug van het ziekenhuis, waar ik op 17 oktober een operatie onderging aan de dikke darm . de chirurg verwijderde een stuk van 30 cm, en dit is nu in het labo voor onderzoek.
normaal duurt zo'n opname drie weken, maar omdat ik zo goed herstel, mocht ik dinsdag al beginnen met kleine beetjes eten en zodoende kon ik vandaag naar huis. ik moet nog heel veel rusten en mag eigenlijk nog niets doen. maar ik wou jullie toch al een seintje geven en zeggen dat ik naar omstandigheden heel goed ben . morgen of overmorgen probeer ik nog een beetje op mijn blog te schrijven, en mailkes te beantwoorden. ik moet nu vijf weken aansterken en dan moet ik nog preventief chemo krijgen. dat wordt dan wel weer een zware periode, maar met zoveel mensen die om me geven achter mij, lukt dat zeker !
sorry dat ik nu niet zoveel schrijf, want ik ben rap moe, maar ik heb mijn blog en jullie allemaal enorm gemist in het ziekenhuis, dus tot heel binnenkort.
liefste groetjes van dino

Geschreven door dino om 21:49

Zaterdag 13 oktober 2007

LAATSTE KEER OP MIJN BLOG VOOR OPERATIE

maandag is het dan zo ver.   om 8.30u wordt ik verwacht in het ziekenhuis van sijsele.    woensdag om   13.30u wordt ik geopereerd en daarna moet ik twee dagen op intensieve zorgen verblijven ,    vooraleer ik terug naar mijn kamer mag.
dan volgen nog wel een week of twee vooraleer ik naar huis mag.
dus het zal hier even stil zijn op mijn blog.
ik voel me gesteund door al die bloggers die me mailden om me sterkte te wensen, door al mijn toffe vriendinnen die zich zo inzetten voor de actie van de dekentjes , en door mijn familie en in het bijzonder mijn twee schatten van kleinkinderen.
ik heb nog zoveel plannen, wil me nog zoveel inzetten voor de actie, en dat zal me stimuleren om te genezen.      ik wil nog zo veel doen , al zal ik het de eerste tijd rustig aan moeten doen .
ik wou jullie ook vertellen dat fien deze week drie halve dagen naar school geweest is.
dinsdag werd de catheter verwijderd en   ze mag van de professor enkele halve dagen in de week naar school, maar moet op tijd en stond rusten.
ze geniet er echt van om weer bij haar klasgenootjes te zijn , iets wat ze de laatste negen maanden heeft moeten missen.
je hoort soms eens praten over leukemie en vroeger wist ik niet goed wat dat juist inhield voor een kind. maar ik heb het nu van dichtbij meegemaakt en alléén het feit dat ze geen contact mogen hebben met andere kinderen, geen dieren,   niet gaan zwemmen, niet naar het speelplein, niet naar het strand, niet naar een pretpark, zelfs niet mee om boodschappen naar de supermarkt.... weegt heel zwaar.    ze komen enkel in contact met grote mensen, worden geconfronteerd met zware problemen, weten dat ze vechten voor hun leven...; dat maakt dat ze eigenlijk op een korte tijd "groter" worden.   ze hebben nooit meer dat onbezorgde leventje van voorheen. de 75 weken nabehandeling voor fien zijn begonnen : elke week bloedafname en om de tien weken een rugmergpunctie.   het is dus nog een lange weg te gaan.
ik heb diepe bewondering ,   niet alleen voor fien, maar ook voor al die kankerpatiëntjes . sommige zijn nog zo klein, je vraagt je af hoe zo'n kindje al kanker kan hebben.
gelukkig kan men nu veel mensen helpen,   en dit komt ook omdat de laboratoria en de medische wereld voortdurend inspanningen doet om nieuwe methodes   en betere medicatie te ontwikkelen.

tot slot wil ik iedereen bedanken die mijn blog bezoekt.   ik hoop dat , binnen een paar weken, als ik weer thuis ben , jullie nog eens naar mijn blogje komen.    dank u   en tot binnen een paar weken.
dikke knuffel .   dino

Geschreven door dino om 00:00

Meer van DEKEN VOOR PAKISTAN