HET VERHAAL VAN JOEP
gisteren kreeg ik een mailtje met een bijzondere tekst, die ik graag even op mijn blog zet.
Joep was zo’n figuur, waar je echt helemaal gek van kon worden. Hij was altijd goedgehumeurd en had altijd iets positiefs te melden. Als iemand hem vroeg hoe het met hem ging, antwoordde hij : “ als het nog beter met me zou gaan, zou ik twee keer voor je staan.”
Het was een geboren optimist. Als één van zijn personeelsleden eens een slechte dag had, zei hij altijd tegen die persoon in kwestie, dat hij het positieve van de situatie maar eens moest bekijken.
- Zijn doen en laten maakten me zo nieuwsgierig, dat ik hem op een dag vroeg : “hoe is het mogelijk, dat een mens als jij constant positief blijft denken? “
-Joep antwoordde : “ als ik ’s morgens wakker word, heb ik twee mogelijkheden : ik leef die dag in een slecht humeur of in een goed humeur en ik wil in een goed humeur leven. Telkens als er wat gebeurt kan ik mij die vraag stellen : lijd ik eronder of leer ik ervan?
En elke keer als iemand mij benadert om zich te beklagen, kan ik zijn beklag accepteren of hem wijzen op de positieve dingen in het leven, want ik heb ook voor die positieve kant gekozen.”
-Mijn antwoord daarop was dat het lang niet zo gemakkelijk is als hij doet voorkomen.
-“zo makkelijk is het wel,” meende Joep, “want jou leven bestaat uit keuzes maken en telkens weer kun je kiezen : of en hoe je op een situatie zult reageren, of je positief wilt blijven en dat geldt je hele leven lang.”
Ik dacht lang na over Joep zijn woorden. Korte tijd later nam ik ontslag bij mijn werkgever om voor mezelf te beginnen en we verloren contact. Maar ik dacht vaak aan Joep als ik voor het positieve leven koos en niet voor de lijdensweg.
Een paar jaar later, hoorde ik dat Joep een ernstig ongeval had gehad op een bouwplaats : hij was 18 meter naar beneden gevallen en na een 20 u durende operatie en 20 weken revalidatie met een stalen frame in z’n rug, zocht ik hem op in het ziekenhuis en vroeg hem hoe het met hem ging, gezien de omstandigheden.
-Joep antwoordde : “als het nog beter met me zou gaan, zou ik twee keer voor je staan. “
-Ik vroeg hem wat hij dacht in de seconden voor en tijdens het ongeval.
-“ Het eerste wat ik dacht was of ik mijn ongeboren dochter wel zou zien, maar toen ik op de bodem lag, besefte ik dat ik die keuze had.
De ambulancemensen deden hun werk voortreffelijk en zeiden mij dat het wel allemaal goed zou komen, maar toen ik in het ziekenhuis de gezichten van de doktoren zag, wist ik dat ze mij weinig kans gaven om te overleven. En ik wist dat ik zelf het initiatief moest nemen en dat deed ik ook.
Toen de operatiezuster mij vroeg of ik ergens allergisch voor was, antwoordde ik luidkeels “JA”
De zusters en doktoren keken allen verbaasd naar mij en ik antwoordde : “ZWAARTEKRACHT”
Het hele team lachte luid en ik zei dat ik hen besloten had om verder te leven, dus opereer me maar als een levende en niet als een dooie.
Joep overleefde dankzij de vakbekwaamheid van de artsen. Maar dankzij zijn eigen positieve instelling, die bewonderenswaardig is.
Van hem leerde ik, dat wij telkens weer de keus krijgen om met volle teugen van het leven te genieten.
Het is echt je eigen instelling die alles bepalend is in je eigen leven! Maak je daarom geen zorgen om wat morgen gebeurt. Vandaag is er al genoeg om je zorgen over te maken. En vandaag is het morgen waarover je je gisteren zorgen gemaakt hebt.
Geniet van het leven, het is het enige dat je hebt !
Aan jou de keuze….
2 reacties op dit bericht
Hier kunnen we ons voordeel mee doen lieve Nadine
Wat prachtig geschreven...ja we hebben inderdaad keuzes al valt het soms niet mee.Ook ik zit wel es in een dipje als er weer iets niet loopt zoals zou moeten, maar ik kom er steeds weer overheen.Maar dit verhaal is goed om te onthouden.....Hoe voel je je nu lieverd? Ook jij bent zó positief en geniet van kleine dingen ondanks je ziekte.Dat vind ik geweldig.Leuk dat Fientje en Tom in Villa Pardoes zijn....de beschermheer is Frans Bauer maar dat zul je dan wel weten..Het is zo goed dat ouders en kinderen daar es lekker alles even kunnen vergeten.
Nou meiske, hou je goed he? Dikke kus ook voor Patriek en liefs van mij
Lieve Nadine