GOEDE VOORNEMENS

eindelijk vrijdagavond... maandag startte een week chemo èn  de bestralingen gingen verder.   nieuwjaar kwam ertussen waardoor er toch  een vrije dag was.   ik keek daar echt wel naar uit,  want ik had tom en fien al meer dan een week niet  meer gezien en er lagen hier pakjes voor hen te wachten.  in de namiddag  zat ik hier dan met patriek en gans mijn gezinnetje samen bij lekkere taart,  een kop koffie ,  een amarettootje...  het was supergezellig !  
de woensdag ging ik dan  met frisse moed naar het ziekenhuis.  en  vandaag zit het er  op wat de chemo betreft,  nu drie weken thuis en dan  een week chemo,  en ondertussen zullen de bestralingen ook  beïndigd zijn.   ik kijk hoopvol naar de toekomst.
vandaag de kerstversiering  in dozen gestopt voor een jaartje en het nieuwe jaar is  al vier dagen oud.
zo gaat het steeds opnieuw,  maar  meer dan ooit kijk ik vooruit. 

2008  wordt een keerpunt  in mijn leven.  ik zal nooit meer op dezelfde manier tegen het leven aankijken dan vroeger,  méér bewuster leven,  méér genieten van gewone momenten,   van mijn vriendinnen,  van mijn familie....
ik denk dat iedereen dat zal beamen die al eens echt ziek geweest is.
je leeft bewuster !  maar eigenlijk is het spijtig dat we dat eerst moeten meemaken om tot dit besluit te komen. 
maar nu is het weekend,  en weer of geen weer,  ik zal er toch van genieten  en ik wil hier nog een versje neerschrijven,  die ik deze week op een nieuwjaarskaartje kreeg :

de kalender is weer opgeraakt
en we hebben het jaar weer volgemaakt...
was het maneschijn en rozengeur
of smeet je soms met de deur...
het is vaak niet zoals we dromen
maar ik hoop dat alles toch goed is gekomen
een heel gelukkig 2008

lang geleden  op een oudejaarsavond  zat een meisje bibberend van de kou ,  gewikkeld in een wollen sjaal in een hal van een stationnetje.  mensen kwamen  uit de treinen en haasten zich naar huis.  stillaan liep het station leeg.  de treinen stonden stil .  de lichten doofden en ze haastte zich naar buiten. 
daar stond ze dan op straat,  waar het rustiger geworden was.  ze trok haar wollen sjaal heel dicht tegen zich aan.  ze stak de straat over en kwam in een rustige laan terecht.   ze keek een huis binnen,   daar branden de lichten overal,  ze kon zien hoe een vrouw in de leefruimte  een tafel mooi aan het versieren was,  kaarsjes deed branden,  ze zag er tevreden uit.  plots stopte een wagen voor de deur en een vijftal mensen kwamen eruit en belden aan de deur van het huis.  ze hadden pakjes bij zich.  wat zou daar allemaal inzitten?   de deur ging open en ze haasten zich naar binnen waar het heel gezellig was.   weer ging het meisje wat verder.  bijna in alle huizen brandde licht,   stond een mooie kerstboom ,  lagen pakjes erbij en was de tafel mooi gedekt.  
ze wreef haar handen tegen elkaar, die hadden zo'n kou.  kon ze zich maar eens warmen aan het haardvuur daarbinnen...
plots zag ze daar tussen de struiken een jong hondje liggen.  ze stapte op het diertje toe.  het zag er mager en ondervoed uit  en had net zoveel kou als zij.  ze nam het diertje op  en draaide het in haar wollen sjaal.   ze trok het dicht tegen zich aan.  het hondje likte haar wang.   ze voelde zich plots zo intens gelukkig.  met twee was het toch   fijner dan alleen.  ze stapte verder door de straat  met het hondje die haar ook verwarmde.  ze keek nog wel eens door een raam maar voelde zich niet meer eenzaam.  ze nam het diertje mee naar haar armoedig kamertje .   ze legde het diertje op haar bed en stak de kachel aan,  en ook een kaarsje deed ze branden.   ze keek in de kast en vond nog wat boterhammetjes.  ze haalde melk uit de koelkast,  en goot het in een kommetje , verbrokkelde  een beetje brood erin  en gaf het aan het hondje.  zelf at ze ook een boterhammetje.   daarna legde ze zich op haar bed met het hondje dicht bij haar .  ze vielen in slaap.   enige tijd nadien schrokken ze wakker van  knallend geluid...  het vuurwerk om middernacht wekte hen.  door haar raam kon ze het spektakel zien.  dit is nu het nieuwe jaar ,  zei ze tegen het hondje,  en dat is voor mij goed begonnen want ik kreeg een lief vriendje cadeau...jij !

gewoon geschreven op oudejaarsavond  door dino

het nieuws van de moord op benazir bhutto  beroerde de ganse wereld.  in pakistan braken rellen uit,  het land is in diepe rouw.   als ik nieuws hoor uit pakistan,  dan trekt dat mijn aandacht,  omdat mijn actie bij pakistan begon.   de laatste maanden was deze opmerkelijke vrouw vaak in het nieuws bij de aanloop van de komende verkiezingen in haar land.   ze had veel kans om de overwinning te behalen op de huidige president musharraf.  ze had ook veel vijanden en wist dat  ze de kans liep vermoord te worden.  gisteren was het dan zo ver....
in het nieuws sprak er iemand over dat het is omdat ze "een vrouw" was,  dat ze vermoord is.  
ze had een groot deel van haar leven in groot brittanië doorgebracht ,  studeerde aan de universiteiten van harvard en oxford. 
  ze kende de problemen in haar land en was daar de leidster van de pakistaanse volkspartij.   ook de pakistanen in ons land  zijn in diepe rouw om haar overlijden. 
ze is pas 54 jaar,  kon nog zoveel doen voor haar land.  nu is ze niet meer,  maar ik ben zeker dat haar geest verder leeft in haar volk.   ik hoop dat de onrust daar ophoud en er eerlijke verkiezingen komen.

mag ik jullie  allemaal een fijn weekend wensen ?  tot volgende week.  dino

graag wil ik jullie allemaal een zalig kerstfeest wensen !  geniet van deze dagen,  het zijn dagen die we meest doorbrengen met onze familie of vrienden. 
maar vergeet ook niet om eens even aan diegenen te denken die niet het geluk hebben om kerst te vieren,  of toch niet bij hun familie zoals onze militairen in kosovo  en andere gebieden. 
 
héél in het begin van mijn blog heb ik eens  verteld over die wens die je om middernacht  mag doen.    mijn ouders deden dat ook  nadat ze twee jaar vruchteloos geprobeerd hadden zwanger te worden,  en ik werd net 9 maanden nadien,  op 24 september geboren.  dus wie een wens heeft,  om middernacht kan je die doen....

ik hoop dat ik met mijn blog ook mensen in het buitenland kan bereiken,   en zo ook mijn kerstwensen ontvangen. 
dat er vrede mag komen op deze wereld,  dat de mensen wat méér voor elkaar overhebben, dat we een beetje leren delen,   dat er meer geluk en liefde mag  komen...  het zijn allemaal wensen die iedereen wel in gedachten heeft,  laat ze ook uitkomen.  zalige kerst !

laatst zette ik een foto van de missiekring van ruiselede op mijn blog.  ik had nog een tweede foto  met hun breiwerk die al klaar was,  maar toen ik die foto op m'n blog wilde zetten,  bleek hij te groot te zijn.  mijn lieve vriendin annie uit drongen  heeft dat nu voor mij opgelost  en de foto verkleint.  zo kunt u alsnog genieten van de mooie breiwerkjes die mensen van ruiselede maakten. 
het zijn echt juweeltjes !!!!!

Kaarsen branden wereldwijd
Worldwide Candle Lighting
Ieder jaar op de tweede zondag in december:
Zondag, 9 december 2007

Opdat hun licht voor altijd zal stralen zetten mensen in de hele wereld op deze dag om 19.00 u brandende kaarsen voor hun raam om hun gestorven kinderen te gedenken.
Zo worden de kaarsen in de ene na de andere tijdzone telkens een uur na elkaar aangestoken, zodat een golf van licht de hele wereld overspoelt.
Op vele plaatsen wordt deze Kaarsen Branden Wereldwijd, begeleid door verschillende activiteiten, zoals bijeenkomsten waar namen worden voorgelezen, kerkdiensten, gedenktochten, aandacht in de pers …
Het initiatief tot deze actie werd in 1997 genomen door de Compassionate Friends in de V.S.
 Kaarsen branden wereldwijd  
Reacties hierop altijd welkom.
Marina maes
Voorzitster
vzw 'ouders van een vermoord kind'
marina.maes2@telenet.be
Ouders van een overleden kind 
 Zelfhulpgroep ouders van een overleden baby  

een kind verliezen,  is wel het ergste wat je als ouder kan overkomen !     dat zullen alle ouders  beamen. 
laat ons dan ook op die dag  een kaarsje branden...                                           dino  

ja...'t is weer  eens  weekend,  zullen er velen denken !   en dit zal er zeker geen zijn om te onthouden,  wat het weer betreft.    maar  toch zijn er wel andere dingen die de moeite waard zijn om naar uit te kijken.    hier in eeklo alleen zijn er bij twee hobbywinkels opendeur,  speciaal voor kerst.   in gent gaat dan weer de hobbybeurs door in flanders expo.  kerstmarkten,  kerstshows in tuincentra.... er is overal wel wat te beleven,  die ons weekend dan toch weer goed maakt. 
tom en fien gaan vandaag met hun papa naar de sint.  daar kijken ze enorm naar uit,  zoals zoveel kinderen.
ik ben dan weer blij,  dat mijn eerste week chemo goed verlopen is.   zo is er wel voor iedereen iets waar hij content over is.
graag had ik jullie dan enkele wijze gezegden meegegeven om eens over na te denken of gewoon eens te lezen.

menigeen vindt zijn hart pas,  als hij of zij het verloren heeft
***
de wereld is als een spiegel : als je boos kijkt,  kijkt zij boos terug
***
luisteren betekent : wachten tot de ander uitgesproken is
***
houd van de mensen zoals ze zijn,  er zijn geen anderen
***
oud en wijs wil niet zeggen dat je alles weet
***
vergeet wie je dacht te zijn  en accepteer wie je bent
***
een stap terugdoen, brengt je soms verder dan een dozijn stappen vooruit
***
leraren openen de deur,  maar je moet zelf binnengaan
***
doe het goede en volhard daarin
***
wat is haasten als de tijd de eeuwigheid kent
***
wie wil zoekt een mogelijkheid,  wie  niet wil  zoekt een reden
***
de eerste stap in het realiseren van een droom,  is het in je geest prioriteit maken
***
mijn wolken treurend in het duister, vergeten dat zij  het zelf zijn die de zon verborgen houden
***
elke minuut dat je je druk maakt over het verleden,  gaat af van je toekomst
***
tussen het volhouden door,  mag je best even rusten
***

en nu is het weekend dus,  mogen we zeker  wat rusten,  en ...genieten !

iedereen kent wel de serie over het wel en  wee van roger de vlaeminck en de renners uit zimbabwe.    dan kennen jullie ook wel marianne  en haar man  die een gouden hart hebben en nu alles in het werk zetten om een weeshuis te bouwen in dit land. 
  u hoort me al komen :  weeskinderen...truitjes...dekentjes...
ik had al enkele malen gedacht,  misschien moet ik eens naar marianne gaan en vragen of zij geen truitjes of dekentjes kunnen gebruiken voor die weeskinderen.  blijkbaar ben ik niet alleen want gisteren belde yvonne me van waarschoot-beke.   zij breien ook sinds het begin  voor mijn aktie.  ze vroeg me of ik het niet erg vond dat zij contact opgenomen had   met marianne . in de loop van volgende  week zou ze er eens naartoe gaan  om  ons werk te tonen.   graag zelfs.  zo'n initiatieven  zijn meer dan welkom. 
ik hoop dat marianne  het mooi vind ,  want volgende week vertrekt er al iemand naar daar en die zou al wat kunnen meenemen. 
de zon schijnt  en  dat maakt me blij.  gisteren was ik bij de specialist in het ziekenhuis   om meer te vernemen over de chemo,  en er moeten dus ook bestralingen komen.  de eerste kuur  en bestralingen beginnen op maandag 26 november  en zouden tegen nieuwjaar gedaan zijn  en daarna nog een tweede kuur van een zestal maanden chemo.  ik ben genezen,  zegt hij,  maar ze geven me nog een "levensverzekering "!  .... dus wat kan een mens meer wensen.

graag zou ik jullie nog een paar spreuken meegeven,  om eens over na te denken :

elke kleine attentie is groot
humor is een goede schokbreker,  als je botst in het leven
ontroerd zijn is nadenken met je hart
al doen wat je kan,  is al wat je kan doen
een droom is wat mensen drijft
één goede kant is beter dan een groot verstand
rij wijs,  of 't is je laatste reis
gezonde mensen willen alles,  zieke slechts één ding :genezen
etiketten plak je op flessen,  niet op mensen
de waarheid komt nooit uit de loop van een geweer
eenzaamheid,  de jas die niemand past
als alles rond geld draait, ben je arm
geef mensen geld en ze maken ruzie,
geef ze een droom en ze werken samen
zet de tv af en het leven aan
kinderen zijn dikwijls onze leermeesters
je gezicht is de spiegel van je hart.

een prettig weekend gewenst.    dino

mijn ventje en ik zijn al 21 jaar samen  en hopen daar nog vele jaren bij te doen.   enkele weken geleden,  toen de dokter zei  dat ik kanker had,  waren we allebei even de grond onder onze voeten kwijt. 
je denkt nooit dat het op onze leeftijd ook plots kan verkeerd gaan.  we waren er allebei niet goed van.   maar dat gaf me ook de moed om de operatie te ondergaan zonder angst,  ik was blij dat het "slechte stuk darm" eruit ging.  en nu rust ik veel ,  zoals de dokters me voorschreven.  ik wil weer gezond worden. 
gisteren  heeft tamara  ons  eens gefotografeerd,  dat was al lang geleden.  ik wil deze even met jullie delen.