gisteren werd parijs-roubaix gereden. de hel van het noorden...
iedereen had de ogen gericht op tom boonen, en hij heeft het waargemaakt, voor de tweede maal in zijn carrière.
de laatste dagen voelde ik me wat minder en toen patriek zich voor tv zette om de koers te volgen, vleide ik me in mijn zetel om wat te slapen. maar een twaalf kilometer voor de aankomst werd ik wakker en zag dat het spannend was. ik besloot mee te kijken tot de aankomst, en wat mogen we fier zijn : vier belgen in de eerste tien !!!!
de wielerfanaten zijn wel héél tevreden.
vandaag start een nieuwe week. in de namiddag ga ik met ons floortje (mijn poes) naar de kapper. connie van het kattenhotel "toska" gaat haar een kambeurt geven die alle dode haren verwijdert en haar nageltjes knippen. ongeloofelijk hoe onze poes daarvan houdt.
morgen ga ik met antoinette naar zuster noëlla en zuster cécile van ruiselede, daar ligt een grote lading dekens en truitjes te wachten om meegenomen te worden. aangezien ik deze week nog van plan ben om naar huize triest te gaan, zal dat wel van pas komen.
tijdens het weekend heb ik ook eens uitvoerig de nieuwe pascal gelezen, wat is het weer een prachtige editie geworden. ik wens dan ook iedereen die er aan meewerkte proficiat ! doe zo voort, zou ik zeggen. het mooie dossier , dat uitneembaar is, is ook steeds heel interessant, en zo kan je het bewaren in een map om later nog eens te raadplegen.
het is een tijdschrift voor en door de senioren, maar ook interessant voor iedereen, ik ben ervan overtuigd dat het steeds meer lezers zal krijgen .
en van "senioren" gesproken, onlangs kreeg ik de volgende tekst toegestuurd. ik hoop dat niet iedereen er zo over denkt, maar hetvolgende is een "klaagzang van een gepensioneerde"
ik heb 40 jaar geploeterd
ik heb moeten werken als een paard
ik heb nu een leuk pensioentje,
en we hebben wat gespaard...
we wonen in een aardig huisje
met als voortuin een plantsoen,
ik dacht : nou ga ik lekker rusten
omdat ik niets meer hoef te doen...
ik werk wel door, zei moe venijnig
ik word nooit gepensioneerd
het is niet meer dan billijk,
dat je mij wat assisteert...
's morgens moet ik al beginnen
als stofzuiger machinist
ik zuig van boven naar beneden,
geen hoekje wordt door mij gemist...
ik kan nu ook al koffie zetten
en ik was, ik strijk en boen,
ik dek de tafel en was de kopjes
omdat ik toch niets heb te doen...
we hebben achter ook een moestuin
die moet worden uitgebuit,
dat kun je zelf wel , zei mijn eega
dat scheelt ons een hele duit...
en nu sta ik dan te spitten,
poot andijvie, sla en meloen,
ik heb blaren op mijn handen,
omdat ik toch niets heb te doen...
mijn vrouw heeft ook twee poezen,
die zijn zo lief, zegt ze,en mak
ze geven kopjes en ze spinnen,
maar ik zit met de kattebak...
en die krengen kunnen miauwen,
maar dat ligt aan het seizoen,
dan komt de kater van de buren,
omdat die ook niets heeft te doen...
is mijn kleinzoon soms wat knorrig,
doet ie niets dan kattekwaad,
dan zegt mijn dochter, ga naar opa,
die weet met zijn tijd toch geen raad...
zij en oma gaan dan winkelen,
en in 't restaurant een bakkie doen,
ik speel met mijn kleinzoon indiaantje,
omdat ik toch niets heb te doen...
mijn vrouw gaat vaak op theevisite
zij vermaakt zich opperbest
en als ze dan voldaan weer thuiskomt,
vindt ze het opgemaakte nest...
eigenlijk ben ik een doetje,
maar wat kan je eraan doen.
oma heeft het heft in handen,
omdat ik toch niets heb te doen.
ik ben dienstmeid, ik ben tuinman,
en ik dweil, poets en schrob.
en mijn vrouw doet of ze het druk heeft,
want ze houdt er toezicht op...
ik loop te zwoegen en te zweten
met een hoofd als een pioen,
ik raak verdraaid nog overspannen,
omdat ik toch niets heb te doen...