PROMOTIEBUS

iedereen van jullie heeft af en toe in zijn leven wel eens een opdoffer gekregen,  de één al groter dan de andere....  het zijn dingen om eens over na te denken,  te delen en eens te bespreken met vrienden of familie.
ik kreeg er deze week enkele te verwerken en omdat het onze actie aangaat wil ik het er met jullie over hebben.
1. maandag wou ik een bezoek brengen aan de hobbytentoonstelling in Vinkt.  Antoinette en haar vriendin Mireille hebben daar enkele jaren geleden de hobbyclub opgericht en dat draait daar heel goed,  en de tentoonstelling was daar het schoonste bewijs van.  na eens rond te zijn gegaan sloeg ik een babbel met Antoinette.  plots kwam Mireille zich bij ons voegen en zei dat ze iets te vertellen had : op een rommelmarkt in Sint-Truiden hadden ze lappendekens verkocht....  indien Antoinette of ik ze zouden zien ,  zouden we meteen weten of het er van onze actie zijn,  maar het waren dezelfde naar het schijnt.  dus de kans is er dat er enkele dekens van onze actie verkocht werden.  dat deed me heel veel pijn.  Antoinette zei nog,  misschien verkopen ze er om dan met het geld de armen te helpen....
dat is allemaal mogelijk,  en ik hoop (!) dat het zo is,  maar het gaf me een heel wrang gevoel. 
dit zijn dingen die we niet kunnen controleren,  we kunnen alleen geven  met een goede bedoeling,  maar  we gaan toch proberen dit na te gaan.
2. ik had een mail gestuurd naar Wereldmissiehulp met de hoop dekens en truitjes met hen te kunnen meegeven.   maar ik kreeg gewoon een mail terug dat ze niet naar Pakistan gaan. 
alle officiële  hulporganisaties willen ons gerief niet.
ik bedacht dat we gelukkig mogen zijn da we laatst nog zoveel gerief naar Nederland deden voor Tibet....

maar ik mag mijn hoofd niet laten zakken .  er zijn nog altijd groepen mensen die heel  content zijn met onze dekens en truitjes.  het wordt winter  en dan zullen ze nog meer van pas komen. 

t lijkt of de grote vakantie net begon.... en ze loopt al op haar einde.....

het is een hele drukke maand geweest : we hebben lapjes en dekens opgehaald,  we hebben wol verdeeld,  en mijn garage raakt weer helemaal vol met gerief voor Huize Triest.  ik kijk ernaar uit om na 6 september de voorraad die klaarligt naar daar te doen,  en ondertussen het resultaat te zien van de veranderingen aldaar. 

we zijn ook bezig met het voorbereiden van die samenkomstnamiddag   in 'De Bosrank' in Deinze waarover ik al schreef. 

volgend weekend is er in Vinkt een Hobbytentoonstelling in de oude jongensschool, Aarseleweg :

zondagnamiddag 29/08/2010 van 13 tot 20 uur

demonstratie 'Pergamano' van 14 tot 16 uur

maandag 30/08/2010 van 11 tot 19 uur

demonstratie 'Pergamano' van 14 tot 16 uur

je kan er de werken van de creaclub bezichtigen en genieten van een kop koffie met taart of pannekoek en een drankje !

inkom gratis

op de tentoonstelling worden  werkjes tentoongesteld die in de toekomst gemaakt kunnen worden.

na de hobbytentoonstelling zal het snel september zijn. 
 
onze schatten van kleinkinderen  mogen zich al weer klaarmaken om naar school te gaan..... sommige kijken er naar uit en voor de anderen mag de vakantie wat langer duren. 
op de voorlaatste dag van de vakantie is mijn papa jarig : 82 jaar wordt hij en hopelijk blijft hij nog een tijdje bij ons.
de tijd gaat zo vlug,  de weken vliegen voorbij,  zeker als je al wat ouder bent.  we moeten dus proberen er zoveel mogelijk van te genieten !  we kunnen het niet genoeg herhalen.... want we vergeten het zo vaak  om eens rond te kijken,  een adempauze te nemen,  gewoon genieten van wat we hebben....

Antoinette en Annie hadden me een voorraad wol gebracht om mee te nemen naar Watervliet.   zoals elke tweede donderdag van de maand waren de breisters weer verzamelt in het dorpshuis ( vroegere gemeentehuis).   een deel van de voorraad werd verdeeld,  de rest van de wol nam Rosette mee naar huis ,  waar de breisters dan kunnen komen om hun voorraad aan te vullen.
wie ook aanwezig was in het dorpshuis want Marietje.  Marietje werd 98 (!) jaar,  zij  is het vrouwtje dat zo'n mooie sokken breit......  vorige winter is ze gevallen en heeft haar heup gebroken,  en toen vond men het niet meer verantwoord dat ze nog alleen woonde,  ze is toen naar het bejaardentehuis getrokken.  daar breit ze nog elke dag  één sok !  haar dochter had haar gebracht zodat ze iedereen kon trakteren voor haar verjaardag.  ze is nog wat gebleven  om wat bij te praten.   ik moet zeggen,  zoals ze er nu uitziet wordt ze vast en zeker 100 !!!! 
elke maand geeft ze haar gebreide sokken mee voor de breiclub.
dat zijn wel van die bijzondere momenten , waarop ik besef wat onze actie wel allemaal meegebracht heeft....
als ik nu de beelden zie van de overstromingen in Pakistan,  dan moeten we beseffen dat er nog heel veel mensen zijn die ons nodig hebben.  ik hoop dat we weer dekens kunnen meegeven met Wereldmissiehulp !

U weet allemaal dat wij reeds veel dekens en truitjes afleverden bij Huize Triest in Gent.  Huize Triest  biedt een maaltijd en een bed voor de armsten onder de dak-en thuislozen met en zonder papieren  in Gent. 

dit doen zij geheel met de steun van de vele mensen,  maar eigenlijk is dat nog niet genoeg.  dat zult U snel begrijpen wanneer ik enkele cijfers meedeel uit het voorbije werkjaar :
1. maaltijden onder de middag : 78 per dag
2. sociaal eethuis : capaciteit 65 personen, gemiddeld 64 personen per dag
3. namiddagactiviteiten : capaciteit 35 personen,  gemiddeld 41 personen per dag
4. begeleid wonen naar vluchtelingen toe (gemeenschapshuis Tabor) sinds het ontstaan 18/12/04 hebben 121 personen in Huize Triest gewoond, dit werkjaar 23 personen
5. per week ontvangen wij  in Huize Triest ongeveer 591 mensen.  zij die bij ons wonen, zij die komen eten in ons sociaal eethuis,  zij die gebruik maken van de namiddagactiviteiten, zij die te gast zijn in onze acute nachtopvang voor één nacht tot max 4 nachten, zij die ons huis gebruiken als inloopcentra...
6. telefoon en gsm oproepen : gemiddeld 110 per dag
7. gestructureerde- en sporadische vrijwilligers: 43 schatten van mensen
8. betaalde krachten vanuit de congregatie van de Broeders van Liefde : een coördinator, begeleider acute nachtopvang  en polyvalent medewerker.
9. acute nachtopvang : aantal overnachtingen 3791.  aantal verschillende personen : 1892  aantal kinderen : 733, waaronder 594 uit Oost-Slowakije, 61 uit Bulgarije, 19 uit België en 54 illegalen (buiten europa)

dit zijn maar enkele cijfers,  maar die aantonen dat daar hééééél véél gedaan wordt in Huize Triest.  en indien ze nog meer financiële middelen hadden zouden ze nog meer mensen kunnen helpen.  daarom durf ik  vragen,  indien U een goed doel wil steunen,  aub denk dan eens aan Huize Triest.  U kan altijd een gift doen op het nummer 440-0340021-11 (met fiscaal attest)  vzw Projecten Broeders van Liefde ,  stropstraat 119 9000 Gent.

in Nederland,  Kattendijke,  breien een groep mensen reeds jaren voor het goede doel.  ook zij maken dekens zoals wij en zo kwamen de mensen van breiclub 'de vierkantjes' uit Watervliet in contact met deze groep.  de mensen uit Kattendijke komen elke eerste vrijdag van de maand samen in het huis van Ilona Schmit.  wie is deze Ilona Schmit ?  deze vrouw werd op 5 september geboren in Goslar, Duitsland met Nederlandse nationaliteit.   in 1973 verhuisde ze naar Zeeland en begon te schilderen.   haar directe omgeving was haar inspiratiebron : de bomen in haar boomgaard,  haar kinderen,  dieren en Zeeuwse huisjes.  iemand vertelde haar dat haar schilderijen  tot de naïeve kunst behoorden.  datzelfde jaar werd ze in New York uitgekozen als Nederlandse vertegenwoordiging voor de Biennale Young Artists.  zo is haar internationale carrière gestart.  ze heeft geëxposeerd in Parijs, Chicago, Berlijn, Brussel, Milaan , Zagreb, Den Haag en Amsterdam.  nog steeds is haar directe omgeving haar grote bron van inspiratie.    enkele jaren geleden is ze ook begonnen met het schilderen van iconen.  ze schildert nu ongeveer 30 jaar en hoopt daar nog 30 bij te doen.....

en naast die mooie schilderwerken maken  zet ze zich helemaal in voor het goede doel.  via haar gaat alles naar mensen die persoonlijk alle breiwerk brengen bij de armen.  momenteel gaat alles naar Tibet.  

vrijdag ben ik samen met Antoinette , Rosette die voorzitster is in Watervliet en nog drie dames meegereden naar Kattendijke,  ongeveer een uurtje rijden van in Watervliet.  Antoinette en ik waren heel benieuwd wat we daar gingen meemaken, voor ons was het de eerste keer !

we werden daar heel hartelijk ontvangen,  alles gaat daar in een typische gemoedelijke hollandse sfeer.  natuurlijk stond de koffie en de thee klaar !   Ilona vertelde over de vorige zendingen die naar Tibet gegaan waren  en dat ze nu ,  voor een schooltje 60 pakketjes ging klaarmaken met schoolgerief voor de kindjes.
daarna zette ze zich rustig neer en dan was het tijd voor "show en tel".... Antoinette en ik vroegen ons af wat dat mocht betekenen?   wel... ALLE stuks die meegebracht werden,  worden getoond(=show)  en geteld !
een 40-tal mooie dekens en 120 gebreide truitjes ,  mutsen,  sokjes.... passeerden de revue,  allemaal om het mooist !
de Nederlandse vrouwen stonden paf van wat wij allemaal meegebracht en vervaardigd hadden.  ze vroegen zich af wanneer we dit allemaal gemaakt hadden....
Antoinette en ik waren blij  dat wij nu eindelijk kennis gemaakt hadden met een groep waar we veilig  breiwerk kunnen mee meegeven  naar gebieden waar heel veel nood is.
naast onze leveringen aan Huize Triest proberen wij ook nog andere mensen te helpen.  vorige week hadden we nog een ontmoeting met Trees Van Hove,  en zij vertrekt aan het einde van dit jaar weer naar Senegal  en rekent op onze dekentjes en mutsjes voor de baby's....

ik werd geboren in Blankenberge,  en woonde ook in Zeebrugge,  en momenteel woon ik sinds geruime tijd in Eeklo,  maar een groot deel van mijn puberteitsjaren bracht ik door in Zomergem.   mijn ouders wonen er nog,  mijn broer en nog enkele familieleden,  en ook nog vele bekenden.  dat brengt mee dat ik nog steeds geïnteresseerd ben in wat er allemaal in dit dorp gebeurt.  deze morgen kreeg ik een mail van mijn broer om eens een kijkje te nemen op de site : www.zomergem.net  !  daar had hij een 'opvallend verzoek'  geplaatst voor de 50ste verjaardag van mijn schoonzus.   ik vond  er ook een bericht over mijn oproep in 'de stip'.  dat verraste me aangenaam.  mijn broer schreef er als commentaar nog eens een oproep bij voor wol....    dat maakte me heel gelukkig.    en tevens vond ik het leuk via deze website heel wat te kunnen lezen over 'mijn gemeente',  want dat is het nog steeds voor een deel.   elke week de zondagvoormiddag breng ik door bij mijn ouders,  meestal rond half elf ga ik dan samen met mijn ma een koffietje drinken in 't zoet gemoed,  een eethuis-tearoom, even verderop.... dat is echt genieten voor mijn ma,  die ondertussen al 79 jaar wordt.  ze is nog heel kwiek, rijdt nog met de wagen,  gaat nog heel veel kaarten  en ja,  zelfs shoppen !!!     het liefst doet ze dat met één van haar dochters, schoondochter of kleindochters....  ik hoop dat ik dat op die leeftijd ook nog zal kunnen....als ik al zo oud word !!!

25 juni 2009  in de namiddag werd het nieuws de wereld ingestuurd dat Yasmine uit het leven gestapt was....  iedereen was geschokt.  de laatste weken voor haar dood was het wel opgevallen dat ze heel fel vermagerd was,  iedereen wist dat ze heel veel verdriet had door het stuklopen van haar huwelijk,  maar dat ze zo diep zat....
nu,  een jaar later,  zijn we haar nog niet vergeten.... ze was een heel veelzijdige artiste,  niet alleen als zangeres maar ook als presentatrice.  haar fans hebben vandaag uitgeroepen als duveltjesdag....  Yasmine dronk graag eens een duvel... dus als je vandaag toevallig een duvel drinkt,  denk dan eens aan deze fantastische vrouw....
25 juni is voor mijn schoonzus Martine ,  ook een bijzondere dag.  zij wordt vandaag 50 jaar!  ik heb maar één broer,  en hij heeft een fantastisch vrouwtje,  ze is niet groot, maar ze is dé sterke vrouw achter mijn broer die jaren geleden een decoratiebedrijf begon dat nu uitgegroeid is tot een bedrijf met naam en faam. 
50 jaar was voor mij  een mijlpaal in mijn leven.  ik heb dat aangevoeld als : het grootste deel van mijn leven is al voorbij,  maar nu komt de tijd van genieten ....
als je jong bent gaat alles soms veel te  vlug aan je voorbij,  na 50 jaar bekijk je dat meer... je geniet meer, je staat meer stil bij sommige dingen...je ziet de schoonheid beter van alles...
het is een mooie leeftijd,  de meesten hebben grote kinderen,  al kleinkinderen,  en dat is écht genieten !!!
vandaag heb ik voor Floortje gezorgd,  en als je ziet wat zo'n klein mensje van zeven maand kan... ze zit al flink recht  en bewondert haar speelgoed,   betast alles,  begint al flink wat te brabbelen,  soms meen ik 'mama' en 'papa' te verstaan... en als ze naar me lacht,  dan smelt ik weg...
jullie kennen wel allemaal dat gevoel zeker????  k moet het niet uitleggen hé....  je zou er alles voor doen !
deze avond ga ik nog eens kijken naar 'de stip'  en hopen dat mijn oproep eindelijk wordt vertoond.....  er zijn al velen de revue gepasseerd die daar ook in Zomergem waren voor hun oproep,  maar blijkbaar willen ze nog wat wachten met mijn oproep voor wol !!!
sowieso wordt het uitgezonden hebben ze me beloofd,  dus ik blijf hopen...
waar we heel blij om kunnen zijn is dat de zon van de partij is en ons een schitterend weekend bezorgt : tijd dus om de natuur in te trekken,  te fietsen, wandelen,  een terrasje doen,  shoppen...  
voor onze kinderen of kleinkinderen is de grote vakantie in zicht,  en bijgevolg ook voor hun leraren en leraressen. 
voor de studenten zijn de examen achter de rug,  sommige weten al of ze geslaagd zijn of niet,   anderen beginnen straks hun vakantiejob...
vele mensen  beginnen al hun valiezen te maken om op vakantie te vertrekken.
het is een fantastische tijd,  denk daar eens aan !
niet klagen,  niet zagen,  we leven in een rijk land,  in een vrij land,  waar we heel veel kansen krijgen,  waar de sociale voorzieningen heel goed zijn,  waar we mogelijkheden hebben, waar geen zichtbare armoede heerst... maar waar er wel armoede is !  en discriminatie !
laat dus naast al dat geluk,  een plaatsje in je hart voor deze mensen  die niet zoveel geluk hebben als wij. 
wij proberen dat met het breien van lapjes en het maken van dekens,  truitjes, sokjes, sjerpen...  het is onze manier om te helpen,  en als ik denk aan al die mensen die breien,  aan mekaar naaien,  een randje rond de dekens haken... dan ben ik bijzonder fier en dankbaar dat we al vijf jaar bezig zijn,  en dat de groep nog steeds groeit....  dat ik het al lang niet meer alleen moet doen,  maar drie fantastische helpers heb : Antoinette,  Annie  en Patricia !  we hebben elkaar gevonden in deze actie en vullen mekaar aan,  dit is echt een verbond voor het leven....
een fijn weekend gewenst !!!!

elke avond om half acht,  na het nieuws op vtm is er "de stip". je kan er een oproep doen voor van alles en nog wat.  gisteravond hoorde ik dat ze voor opnamen vandaag in Zomergem op de markt stonden,  dus dat was de ideale gelegenheid om een oproep te doen voor wol.  ik belde Annie en Antoinette en zij vonden ook dat we die kans moesten grijpen.       nadat ik deze morgen  eerst in Waarschoot-Beke dekens opgehaald had, ging het richting markt in Zomergem.   daar was al redelijk wat volk komen opdagen  om alles eens mee te maken,  en sommige,  zoals ik,  om een oproep te doen.   ik heb mijn best gedaan om in deze korte boodschap te vertellen dat we van restjes wol lapjes breien,   en daar dan prachtige dekens van maken voor daklozen, mensen in Pakistan, Senegal, Bolivië, Roemenië.....
de mensen van vtm konden niet zeggen of het vanavond wordt uitgezonden, of op een andere dag,  in ieder geval zal de opname  vanaf morgen op de website van vtm bij "de stip" te bekijken zijn. 
en dan afwachten,  hoeveel respons we krijgen op de oproep.  ik heb alvast naam en adres en telefoon van Antoinette, Annie en mezelf opgegeven,  zodat zoveel mogelijk mensen wol kunnen brengen.  die wol verdelen we dan onder de breisters. 
als je wil zien hoe ik het ervanaf gebracht heb,  ga eens naar de stip op vtm.....

deze blog gaat hoofdzakelijk over mijn hulpactie,  maar ook over mijn persoonlijk leven en dat van mijn omgeving....
mijn oudste kleinkind Tom,  bijna 12 jaar is autistisch.  door de jaren heen heb ik veel gelezen over dit onderwerp,  en je leert ook gaandeweg  hoe zo'n kind in mekaar zit,  wat de problemen zijn....
het grootste probleem is,  dat men bij problemen niet onmiddelijk aan 'autisme' denkt.  de meeste autistjes worden  als 'moeilijke kinderen' bestempelt,  worden dan gestraft,  en dit is juist wat je niet mag doen...
omdat ik overtuigd ben dat veel ouders en grootouders mijn blogje lezen wil ik hierover toch iets meer vertellen.  deze kinderen hebben meestal al een 'lijdensweg' van onbegrip en verkeerd handelen achter de rug wanneer ontdekt wordt dat ze autistisch zijn....
op de site van een vereniging voor ouders van autistische kinderen vond ik een opsomming van enkele signalen van autisme :
* enkel meedoen als een begeleider aandringt of helpt
* onophoudelijk over hetzelfde onderwerp praten
* behoeften uitdrukken door iemand bij de hand te nemen
* ongepast lachen of giechelen
* moeilijkheden in de omgang met anderen
* ongewoon spelgedrag
* vreemde bewegingen
* beperkte wederkerigheid
* extreem verdriet of woede zonder aanwijsbare reden
* geen angst voor gevaar
* steeds dezelfde activiteiten herhalen
* letterlijk herhalen van woorden of zinnen
* weinig soepel in denken en doen
* heel goed zijn in sommige activiteiten waarbij geen sociaal inzicht nodig is
* vluchtig of géén oogcontact
* opvallende lichamelijke over-activiteit of extreme passiviteit
* afstand houden
* ze hebben moeilijkheden met : sociale relaties,  (non-)verbale communicatie,  spel en verbeelding,  veranderingen....

in 'Nina' van vorige week stond een vraag over 'hoe communiceren met autisten?'
daar raad men het volgende aan :
-  spreek met korte zinnen
- gebruik concrete taal
- vaak kunnen ze maar één ding tegelijk, dus niet praten en kijken tegelijk...
- vermijd eindeloze discussies.  het kind begrijpt je standpunten niet en zal het ook niet begrijpen.  hij moet het gewoon doen omdat het moet
- hou het inhoudelijk zakelijk inplaats van emotioneel
- toon je gevoelens en emoties fysiek
- stel concrete vragen en wees geduldig,  een antwoord krijgen duurt soms wat langer
- wees voorspelbaar en geef veranderingen 'tijdig' aan
- lok communicatie uit en geef het de tijd om de informatie te verwerken
- geef duidelijkheid en regels
- communiceer één ding tegelijk
- verwacht geen reactie op non-verbale communicatie van jou kant
- stel het kind gerust als je boos bent op iemand anders, het heeft niets met hem te maken
- straffen heeft geen zin,  ze begrijpen niet waarom...met duidelijke afspraken en regels zal het vanzelf goed gaan,  want ze kunnen zich daar goed aan houden
- als het kind boos is,  zorg dan voor afleiding om weer tot rust te komen.  praat er later met hem over.  er discussies en emoties in mengen heeft géén zin.

zoals je ziet is het een heel moeilijke materie,  maar ik hoop dat je een klein beetje inzicht kreeg,  en niet altijd denkt bij kinderen die soms raar reageren,  dat het 'moeilijke kinderen' zijn...
wat mijn dochter dikwijls ervaart is dat mensen je bekijken 'alsof je met je kind geen weg kunt...'
veroordeel ouders niet onmiddelijk,  want je weet nooit wat erachter zit...
dat is  iets wat ik geleerd heb door de leukemie van Fien en de kanker bij mezelf : niet te snel oordelen als iemand te moe lijkt te zijn,  iets niet kan....
één voorval is me altijd bijgebleven van toen Fientje ziek was.  op een bepaald moment in haar ziekte kon ze niet meer stappen,  ze was té uitgeput.  ik had bij de CM  een grote buggy gehuurd, zodat ik elke dag met haar eens kon gaan wandelen... op een keer kruisten we een paar jonge gasten.  één van hen zei : "hey zeg,  ben jij niet een beetje te groot om  in zo'n buggy te zitten???"
Fien zijn toen tegen mij : " mémé,  zij weten niet dat ik heel ziek ben,  en niet meer kan stappen hé "
gelukkig dat ze dat zo opnam,  maar die gast besefte niet hoeveel hij ons kwetste met zijn opmerking...

't is weer maandag,  een nieuwe week,  bijna halfweg het jaar,  ons stemplicht vervult,  en nu uitkijken wat de week ons brengt.  hopelijk geluk, vriendschap, een nieuwe uitdaging....
ik wens het jullie alvast toe.