Archief

Maandag 27 augustus 2007

de filosoof

hij kijkt me wezenloos aan over de rand van zijn afgezakte oude bril met mistige glazen de wijsvinger recht voor de neus alsof hij naar…

hij kijkt me wezenloos aan over de rand van zijn afgezakte oude bril met mistige glazen de wijsvinger recht voor de neus alsof hij naar de hemel wees en wilde zeggen, mij nemen ze nog niet te grazen de plek door rook gewolkt omvat zijn denkend bestaan zoveel gezwegen zelfs dichtbij het diepste gestaan ach, zei hij fluisterend luister niet naar mij ik was een denker, maar het geluk, nee dat kwam niet voorbij

Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Maandag 27 augustus 2007

als wegen samenvallen

zij weet niet meer wat gister was nee, niemand kwam hier op bezoek dit is geen leven was hij er nog maar al was het even een mensenkind…

zij weet niet meer wat gister was nee, niemand kwam hier op bezoek dit is geen leven was hij er nog maar al was het even een mensenkind kwam in de ochtend reisde bij volle maan heeft weet van niets schreeuwde bij aankomst heeft een lange weg te gaan waar is toch mijn beurs oh, in de la of nee daar wie heeft hem meegenomen vertrouw niemand ik mis zoveel de laatste tijd altijd alleen, heb ik daarom zoveel zonen de wieg is verwarmd door een omhulde kruik zij wordt bewonderd omringd door hoopvolle vreugde, verwachtingsvolle liefde lang gekoesterd in een moederbuik wanneer kom je weer eens langs ik ben zo alleen huil dagen en nachten was ik maar dood dit heeft geen zin ik weet steeds minder kom je nog ik wil garen kopen heb een trui met een gat erin

Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Maandag 27 augustus 2007

een schim

ik bewoog nog eenmaal mijn handwarme glas keek met weemoed door het gebladderd venster het raamwerk begrensde mij met dat wat was achter in …

ik bewoog nog eenmaal mijn handwarme glas keek met weemoed door het gebladderd venster het raamwerk begrensde mij met dat wat was achter in mijn diepe tuin bij het bouwvallig prieel zag ik nog haar schim langzaam verscheidend in een duistere kim ik draaide me om, nam een laatste slok onder de dode schemerlamp, begroef daar mijn gelaten gezicht mijn toekomst was weer op het verleden gericht

Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Maandag 27 augustus 2007

zo gewoon

rust heerst in mij de bladeren zijn gevallen net als gedachten een plek vinden en de strijd in mijn gemoed allengs verzachten rust heer…

rust heerst in mij de bladeren zijn gevallen net als gedachten een plek vinden en de strijd in mijn gemoed allengs verzachten rust heerst in mij ik kan weer geven de ander zien en horen de eenvoud van intens contact kan mij weer bekoren ja, het lijkt niet groots of van gering gewicht toch raakt het dat wezenlijke wat ik zie in jouw gezicht

Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Maandag 27 augustus 2007

ik, naakt voor u (tweede versie)

ondanks het slijtend beeld weet u geen raad u betrapt uzelf dat mijn blootheid uw belangstelling verraadt ongemakkelijk is uw houding b…

ondanks het slijtend beeld weet u geen raad u betrapt uzelf dat mijn blootheid uw belangstelling verraadt ongemakkelijk is uw houding bij het zien van een middelbaar lijf dat wist ik wel het vlees is zwak ik ben nu eenmaal een mannelijk wonder een lijf, behaard van top tot teen maakt u onrustig tracht mij in ogen te zien blozend gaat u ten onder geheel ontdaan ben ik, van uiterlijke schijn ik heb mijn stof afgelegd belijd nu een nakend bestaan

Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Maandag 27 augustus 2007

ik, naakt voor u

geheel ontdaan ben ik, van uiterlijke schijn ik heb mijn stof afgelegd belijd nu een nakend bestaan een lijf, behaard van top tot teen maakt…

geheel ontdaan ben ik, van uiterlijke schijn ik heb mijn stof afgelegd belijd nu een nakend bestaan een lijf, behaard van top tot teen maakt u onrustig tracht mij in ogen te zien blozend gaat u ten onder dat wist ik wel het vlees is zwak ik ben nu eenmaal een mannelijk wonder ongemakkelijk is uw houding bij het zien van een middelbaar lijf ondanks het slijtend beeld weet u geen raad u betrapt uzelf dat mijn blootheid uw belangstelling verraadt

Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Maandag 27 augustus 2007

adem mijn dromen

adem mijn dromen voorzichtig in als ik jou vertel met zachte stem wat je toe mag komen ik waas niet bij daglicht ben noch een schaduw i…

adem mijn dromen voorzichtig in als ik jou vertel met zachte stem wat je toe mag komen ik waas niet bij daglicht ben noch een schaduw in de nacht voel de bries van tederheid die het versteende verzacht, je naar jezelf geleidt diep in jou aardt de binding, de kern van rust van daaruit wordt vervreemding in slaap gesust en zal je hart met openheid zijn uitgerust word gewaar van de trilling in mijn woorden ze zijn als reikende handen zij baren de vreugde, die ook mijzelf ooit overmande

Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Maandag 27 augustus 2007

zij ging al

een lieve meis heeft haar jeugd verloren zinloos en plots eindigen haar woorden stokt de weg naar voren haar jong verleden een scheppende bl…

een lieve meis heeft haar jeugd verloren zinloos en plots eindigen haar woorden stokt de weg naar voren haar jong verleden een scheppende bloem sterft in het heden bladeren van geluk zuigend naar het licht buigen troosteloos worden machteloos afgesneden de toekomst komt haar niet meer toe ook die liefhebben ervaren met ongeloof de gemiste verwachting schreeuwende pijn bevriest het redelijk denken hoop daalt in de menselijke achting daar gaat zij nu op een onbekende weg heeft ons ongewild verlaten een ding kan ik zeggen niemand, nee niemand zal haar uit ons hart kunnen praten

Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Maandag 27 augustus 2007

vind mij te vinden

het is als of nee, het is ik ben zo en zo vind mij, als ik mij vind, zo veel of geschift ga naar mij staren ontleed mij doorheen mijn v…

het is als of nee, het is ik ben zo en zo vind mij, als ik mij vind, zo veel of geschift ga naar mij staren ontleed mij doorheen mijn vel en huid gaat mij verklaren vind mij te vinden zie mij in de ogen kent mijn bronzen hart splijt mij met mededogen zwart mij niet met koele smart ik ben en meer meer en anders ook vind mij als ik mij vind dat alles wat in mijn lijf en daarbuiten bevindt een rad van beeldend avontuur, een kind van zinnigheid man van buitenspel, vrouwelijk, een zachte structuur vind mij te vinden weet mij en ook jou te binden binnen mijn beperkte duur

Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Maandag 27 augustus 2007

zachte overgave

ik, dwalende, met bijna gesloten ogen half ziende over haar kwetsbaar lijf heeft zij, ontegenzeglijk mij opgezogen in haar overgebleven zijn…

ik, dwalende, met bijna gesloten ogen half ziende over haar kwetsbaar lijf heeft zij, ontegenzeglijk mij opgezogen in haar overgebleven zijn, omkleed met blanke, gelaagde togen sanfte hingabe ich, herumirrend mit beinah geschlossenen augen halb sehend, über ihren verletzbaren leib hat sie unweigerlich mich aufgesogen mit ihrem verbliebenen sein umhüllt von weissen gelegten roben tender devotion wandering about with almost closed eyes half seeing over her vulnerable body she has inevitably sucked me down into her remaining existence wrapped into a white layered gown

Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00