Ik kijk naar u.
U leest dit en probeert te ontdekken:
wordt dit iets of niets, lees ik door
of raak ik al verveeld.
Het gaat over "U".
Dus u bent er ineens helemaal bij.
Wat zal Dreyfsandt zeggen, hoe kan hij
weten waar ik (u) dus mee bezig ben.
Ik zal het u zeggen, u leest
en ik ga vertellen wat ik van u vind.
Er gaat door u hoofd, wat een onzin,,,
hoe kan hij nu weten wie ik ben.
Nou dat is heel eenvoudig.
U bent minder ingewikkeld dan u denkt.
U bent minder interessant dan u hoopt.
U bent in feite niet anders dan anderen.
Wat een onzin denkt u en terecht,
maar zo kijkt u naar uw zelf.
U doet al jaren uw best om wat te worden.
Uw opvoeders deden hun best er iets
van te maken en dan bent u iets.
Laten we wel wezen, u bent echter niet
zoveel als u denkt,
Oké,,,,u ontleent uw waarde vooral
aan het nut dat u voor anderen bent,
in relaties, werk en misschien dichten
enzovoorts.
Maar die anderen zijn ook minder
dan ze denken;
Uw eigen-beeld staat nu op wankelen.
Immers die anderen hebben ook een beeld
van zichzelf dat niet klopt.
Ook zij blijken doorsnee mensen te zijn.
Moet ik die onzin nog verder lezen denkt u....
Ja goede vraag.
Wel u leest door, want ik heb u wel geraakt,
ook al zegt u, wat een kwats.
En het is ook kwats want wij mensen komen
niet verder dan kwats.
We leren nog zoveel, maar in feite weten we
nog steeds zeer weinig.
Tot uw teleurstelling steek ik
met kop en schouder boven de rest uit.
Dus ook boven u. Ik hoor u al zuur lachen,
wat een super ego heeft die vent
en dat klopt ook.
U ziet ik ben niet anders dan u.
Daarom ken ik u zo goed!!!
Levend sterven
