THAT IS WAR MAN
That is war man.
Nu heb ik je vuile Arabier gierde het door hem heen.
Op de grond, zijn kleren doorweekt met het bloed van gedode burgers en soldaten, keek een jonge Irakees recht in de loop van zijn geweer.
Twee kastanjebruine ogen keken Sonny vragend aan.
“Alstublieft laat mij leven,”smeekte de Irakees
Sonny zag dat er geen soldaat maar een kind voor hem lag.
“Hoeveel van mijn Amerikaanse vrienden heb jij al gedood?”vroeg Sonny vertwijfeld.
“Ik doodde nog nooit een mens, ik zoek mijn vader, hij is hier waarschijnlijk ergens in de buurt, misschien wel omgekomen.”
Sonny kreeg medelijden met de knaap en liet zijn wapen zakken. De vuile Arabier was plots een kind, een jongen ongeveer zo oud als zijn jongste broertje.
“Sta recht en ga verder je pa zoeken young man,”
“Moge Allah u beschermen Amerikaan.”
Plots ging er een kogel door het hoofd van de jongeling. Sonny zag zijn schedel uit elkaar barsten en zijn hersenen in het rond spatten.
Achter hem stond zijn vriend.
“Ik kwam net op tijd makker,”lachte Sam zonder enige emotie.
“Het was een jongen Sam, die zijn vader zocht. Jij vermoorde hem Sam, een kind nog!”
Sam haalde zijn schouders op.
“Sorry, Ik dacht dat hij je bedreigde Sonny. That is war man, that is war.”