Gevallen engel.
Gevallen engel.
Ik ben eindelijk aan lagerwal geraakt.
Ik heb een poos aan hogerwal gestaan.
Maar ik schreeuwde mij daar hees.
Ik heb een fobie ik lijd aan hoogtevrees.
Bestaat de Sint niet bompa?
Bestaat de Sint bompa?
“Bompa,”zei Eliano met een zéér ernstig gezichtje, ”er zijn mama’s die zeggen dat Sinterklaas niet bestaat.
“Wat is dat voor onzin, en wie zegt dat,”was mijn eerste reactie.
“De mama van Koen en die van Jessy ook,”zei hij met een groot vraagteken in zijn blik.
Intussen had ik tijd gehad om na te denken. Eliano zit in de tweede klas en hij kan niet eeuwig in de Sint geloven maar toch wilde ik hem dat geluk niet helemaal afnemen.
“Als die mama’s dat zeggen, hebben zij ongelijk,”zei ik “Een paar honderden jaren geleden deelde Sint-Nicolaas reeds geschenken uit aan de arme kinderen. Ja, de Sint was een groot kindervriend, zo groot zelfs dat men hem heilig verklaarde voor al de goede dingen die hij deed.
Weet jij hoe oud een mens kan worden Eliano?”
“Max, zo’n honderd jaar bompa?”
“Juist, zo verging het ook met de eerste Sint. Hij was een mens en stierf op een dag. Maar in de harten van de kinderen stierf hij nooit, daarom kwamen er helper Sinten die zijn werk verder zetten en zo kan
Sinterklaas nu nog honderden jaren later zijn werk nog steeds verder zetten door zijn hulpsinten die jou binnenkort speelgoed brengen.”
Eliano knikte begrijpend.
“Dan zijn het domme mama’s die zeggen dat de Sint niet bestaat.”concludeerde hij.
“Inderdaad, echt erg domme mama’s,”zei ik en trok hem stevig tegen mij aan.
Zo ik heb mijn slag thuis gehaald, en Eliano kan weer eventjes verder, of misschien moet hij zich nooit meer afvragen of de Sint nu echt bestaat. Zijn raadsel is opgelost op een softe mannier.
Trouwens volgens mij bestaat de Sint, ik wil mijn kinderhart niet kwijt.
Den bompa 14-11-2007
Carpe diemCarpe diem
Carpe diem, carpe diem.
Meisje geloof niet meer in hem.
Waarom blijf je hem nog trouw.
Het leven wacht echt niet op jou.
Carpe diem, carpe diem.
Luister niet meer naar zijn stem.
Waarom heb je hem geloofd.
Hij die niets geeft maar veel beloofd.
Carpe diem, carpe diem.
Leef, geniet zonder één rem.
Geef hem zijn vrijheid laat hem gaan.
Carpe diem, carpe diem vang je eigen leven aan
kinesitherapieKinesitherapie.
De kinesist trok aan mijn tenen.
Hij wrong mijn botten uit elkaar.
‘k Liet mij niet doen ik wou niet wenen.
Ik trok die kerel bij zijn haar.
Hij op zijn beurt ging zich verweren.
Hij gaf een stamp tegen mijn knie.
Pats op zijn neus dat zal hem leren.
Met zijn kinesisatherraboemtajesa marteltherapie.
Ik ben een romanticusIk ben een romanticus.
In Antwerpen zegt men een romantieker.
De zakenman zegt dat ik te melig ben.
Dat ik de niet realiteit niet ken.
Man je bent niet rationeel,
man, je leeft niet echt, je droomt te veel.
God, ik kan het niet verhelpen.
Dat ik zo vaak op roze wolken loop.
Misschien is er voor de rationelen.
In mijn kantgekloste kader nog een sprankel hoop.