Liefde is blind
Liefde is blind.
Als je al een tijd langer dan een halve eeuw op deze bol rondloopt, en dan ook nog op dezelfde coördinaten, dan zou je toch denken dat je alle woorden en gezegdes van die aardse plek kent.; verkeerd.
Ik ben geboren en getogen in Antwerpen, ik ken er elke straat, elk Antwerps woord en ieder gezegde. Dat dacht ik tot gisteren toen ik Joppe tegen kwam.
Joppe een ferme jongen, vooraan in de twintig, een vriend van mijn zoon, altijd goed gezind en steeds klaar voor een schalkse grap.
“Hallo, de Joppe,”begroette ik hem.
“Ha, den bompa, hoe gaat het met jou en met de bomma?”lachte hij.
“Goed man, goed en met jou, ga je uit met nieuwjaar?”
“Neen, ik blijf alleen thuis?”zei hij en ik zag wat spijt in zijn ogen.
“Vieren met Elke natuurlijk?”
“Neen, het is uit met Elke bompa,”
“Oei, het was toch dik aan met jullie.”
“Ja, maar ik heb een scheve schaats gereden met Nancy.”Zei hij met de kop in de grond.
“Met Nancy? Bedoel je crazy Nancy, die met de spechtenbek?
“Ja bompa, met die Nancy.”
“Maar enfin Joppe?”
“Och bompa, het was enkel een bevlieging, één keertje.”
“Maar Joppe, Nancy kan toch niet op tegen Elke, niet van karakter, zeker niet van uiterlijk.”
“Ja bompa, maar liefde is blind en een lul heeft geen ogen hé”
Ik schoot in een lach.
“Die had ik nog niet gehoord Joppe.”
“Komaan bompa, dat is toch een echte Antwerpse uitdrukking.”
Liefde is blind en een lul heeft geen ogen, waar halen ze het uit?
Ik word nooit oud genoeg om alle uitdrukkingen van mijn prachtige stad te kennen
