Vandaag

Gisteren

Gisteren was het prachtig weer s’middags, ik was nog moe van het wandelen de dag ervoor. Maar ik vond als ik 2uur kan wandelen in een tuincentrum, kan ik ook wandelen met Rocky in het bos.

Dat was niet Marieëndal, maar het bos wat er tegen aan ligt, het was ongeveer 3uur, niet zo heel druk Rocky kan daar  vrijuit rennen.

Ik voelde dat  het bos mij omarmen, de takken fluisterde ”waar was je de hele tijd?”Ik liep heel langzaam wou alle facetten van het bos tegelijk in mij opnemen.

Mijn fantasie ging aan de loop:

Ik zag… een krokodil verscholen in het water

Ik zag …monsters in boomstammen

Ik zag… gouden sterren op de grond

Ik zag …de blote tenen van de bomen

Ik zag… wandelende takken

Ik zag… eendjes die gedwongen werden

 onder boomstammetjes door te zwemmen

Ik zag …een olifantslurfvis

Wat ben ik blij dat ik zoveel fantasie heb,

ik voelde me rustig en gelukkig.

Eliza

Laatste foto's van het reisje

Eliza

Foto's van het reisje
















Eliza

Foto's van het reisje


Aan de koffie in een gebouw vlak bij de abdij.


Er hingen mooie dingen zoals de ikoon.



Ook in de pronkkast stonden mooie dingen.




Zilveren wierrookhouders

Kaarsen in de vorm van een pater.


Het graf van 'Graaf Florris' de eerste.


De banken in de kerk waar alleen
 de paters mogen zitten.

ELIZA

Heerlijke dag

Fijn het was zo ver, de dag dat we met de bus een dagreisje gingen maken, georganiseerd door de K.B.O. We werden van verschillende standplaatsen opgehaald, prima opgevangen door de dames Ans de Bruin en Nel Donkers.

Zij waren vriendelijke gastvrouwen die ons deze dag nog mooier lieten beleven. Zij zorgde er ook steeds voor dat alle schaapjes aan boord waren. Ik zal ook meteen de chauffeur even noemen ‘Anton’ die zeer deskundig de grote bus tussen de nauwe straatjes in de dorpen reed, en achteruit ook nog een staaltje van sturen liet zien. Een chauffeur die ons ook de hele reis door vertelde wat de mooie of interessante plekjes waren. De reis ging naar Egmond, waar we   koffie met gebak kregen, een abdij gingen bezichtigen, van daar uit  eten in een gezellig restaurant ,  dan door naar een groot tuincentrum ‘De Boet’

 Het is allemaal perfect gelopen en er is niets te veel belooft .De reis naar de abdij was in een genoeglijke sfeer alle mede reizigers konden het goed met elkaar vinden. De koffie met gebak verrukkelijk, we mochten zelf ons gebakje uitzoeken. Onder het koffie drinken werd ons de geschiedenis van de abdij verteld zeer boeiend al werden we wat afgeleid door de lekkere gebakjes.

De rondleiding door de abdij en de kaarsenwinkel was goed verzorgd( Af en toe moest ‘Klaas’ de man die ons rondleidde  wel even zijn stem iets harder laten horen, we waren net een klas die met schoolreisje ging)indrukwekend zoals de kaarsen gemaakt werden, heerlijk het eten; Boerenkool met worst,of zuurkool met een gehakt bal, ijsje toe helemaal lekker. Daar na naar de ‘Boet’

(Deze foto is helaas wat bewogen)

 Een gigantisch tuincentrum waar we voor twee uur losgelaten werden. Je wist niet waar je het eerst zou gaan kijken, een groot gedeelte al helemaal in kerstsfeer, dan denk je ineens ja! nog een paar weken en dan is het al zo ver.

Helemaal moe maar zeer voldaan  terug naar de bus waar Anton met zijn handen in het haar zich afvroeg ' hoe krijg ik al die gekochte dingen in mijn bus' (Arme Anton)De terug reis lieps voorspoedig we waren keurig optijd in Den Helder en omstreken. Dank aan de goede chauffeur, de lieve dames; Ans en Nel, en dank aan de K.B.O omdat we even uit de sleur van alle dag mochten genieten van dit fijne reisje.
 

Els

Dit is het verslag dat ik mocht maken over onze fijn dag uit, er komen meer foto's.

 



Eliza

Woensdag , een rustige dag.

Vandaag een rustige dag, vannacht heb ik niet goed geslapen, ik dorst niet goed op mijn nieuwe krullen te slapen, morgen is alles er vast uit. Maar nee, vanmorgen stond het aan de achterkant wel recht op, maar met een klein beetje vocht zag ik zo de golfjes er weer in springen.

Nu denkt u vast ’wat een raar mens, waar maakt ze zich toch druk om?

Als je altijd al het gevoel hebt gehad dat je zus veel knapper was als jij, veel mooier haar had als jij, het heeft mijn hele leven dwars gezeten dat ik melkboerenhonden haar had, en mijn zus schitterende lange gekrulde lokken.

Daar kon zij ook niets aan doen en ik heb het haar nooit kwalijk genomen, jaloers was ik wel.

De gezegde ‘als je haar maar goed zit’ is helemaal voor mij gemaakt.

Eliza

Elzia

***
Dood

'k Heb voor de dood al meer dan eens
een lief gedicht geschreven
ik neem hem wel eens op m'n schoot
hij hoort zo bij het leven

Ik weet hoe bang ik was als kind
wat heb ik 'm geknepen
hij was m'n vijand, nu mijn vrind
nu heb ik hem begrepen

hij heeft me zijn geheim verteld
en zo ben ik m'n angst ontgroeid
voor mij is hij een open veld
waar hemelhoog het voorjaar bloeit

***
Geschreven door 'Toon Hermans'

Uit sprakenvan
'Wim Kan'

In ziekenhuizen worden patiënten
gewekt, omdat het tijd is
dat ze hun slaappil nemen.

*
De beste verpleester laat
 wel eens een steek vallen

*
Zij die het vuile werk doen,
verdienen schoon te weinig.

*
Voorbeeldige ziekenhuispatiënt:
Zuster , mag ik wakker woren?

*

Mist


De koetjes in de wei blijven een mooi opjekt
voor mij.


Die schaduw, mooi toch
 

Het kleine meeuwtje dobberd
 zachtjes op het water.

Rocky die nog een laatste druppel
op de molshoop moest plassen.

 
Spiegelbeeld vertel eens even .

Eliza

Zondag 10 November 2011.

Wat ik vanmorgen zag. 

Ik wilde met Rocky naar buiten voor zijn
 ochtend ronde en er was mist.
Ik haalde  mijn foto toestel even op,
 het is een wonderlijke wereld in de mist.
 Ik zag een vage schaduw en dan
ineens die sportman die hard rende.

  Even verder op de familie Zwaan…
Harry, Mathilde en Harry junior.
De andere twee kinderen hebben
 hun weg gevonden, Harry junior nog niet.

Verschillende eenden in het water,
tussen de mannen eenden zit toch
ook wel wat verschil van kleur.
 
 

De schaduw van Harry junior in het water,
 viel me op 

 Een klein bergeendje was op zijn eigen, 

Op de terug weg drie dames die ook
 al hollend uit de mist kwamen. 

In de heg nog steeds het hoofd van de kerst man,
die er al twee jaar zit te kijken naar
 de kabouters aan de overkant. 

 Dan begint je dag toch goed?

Eliza

Ik schrijf en brief aan Rocky

Lieve Rocky

Jij kwam in mijn leven op het goede moment, eigenlijk voor allebei het goede moment. Ik was eenzaam had niet echt iemand meer om te verzorgen, jij was met jouw 4 jaar al 3 keer verhuist naar een ander gezin. Wat ging er in jouw koppie om? Jij wist het toch niet meer. Nu was je voor de vierde keer bij iemand anders, iemand die je niet kende, iemand die het beste met je voor had, maar dat kon jij niet weten. Jij was je eigen baasje geworden jij  wist niet naar wie je luisteren moest, wat zal dat moeilijk voor jou geweest zijn.

Ik hoor vaak  mensen zeggen, een hond is een hond en geen mens, hij denkt niet als een mens, het is een hond.  Dan neem ik een grote hoed af voor jou Rocky,  en een heel klein petje  voor de mens.

Een hond heeft het vermogen om een baas vlekkeloos te gehoorzamen mits er aandacht aan besteed word( weliswaar, door de baas)

Rocky,  jij had dat niet geleerd.

Rocky,  jij bent altijd vriendelijk, kwispelt met je staartje als ik thuis kom, blaft heel luid als ik thuis kom ”fijn dat je weer thuis bent”.

Wanneer ik je wil knuffelen, vind jij dat prima.

Heb ik  behoefte aan een wandeling in de buiten lucht, sta jij al bij de deur.

Al schreeuw ik tegen je, jij blijf vriendelijk tegen mij.

Als je in je mand ligt naast me op bed en ik draai je oortjes er zo wat af om dat ze zo lekker zacht zijn, jij vind dat prima.

Lieve Rocky als ik jou dan zo streel, vloeit er zo veel liefde en warmte van mij naar jou toe, ik weet zeker dat jij dat  voelt.

Rocky ik weet dat je ook veel van mij houd( naar je honden vermogen, wat groter is als van sommige mensen).

Ik hoop dat we nog een lange tijd samen gelukkig mogen zijn,  komt de dag dat ik afscheid van je moet nemen zal ik zeer verdrietig zijn,

maar de  herinneringen aan jou zullen  altijd  een glimlacht op mijn gezicht  brengen.

Dikke knuffel van je vrouwtje.

Eliza

Weer een nieuwe dag.

De dag is weer aangebroken, ik heb een rondje gelopen met Rocky het is echt winterkoud. De wind is guur, gelukkig dat het zonnetje er in de loop van de middag bij kwam, dat verzacht de koude wind. De zon maakt alles vrolijker . De dag is verder wat rommelig verlopen, een buurman zou mij helpen om het honden mandje achter op mijn fiets te maken.. Moest ik wel met de mand en de fiets naar de buurman, waar is mijn fiets sleutel? Niet in de tas die ik altijd mee heb omdat daaraan de sleutels van de schuur zitten, als ik de fiets haal of breng, ik heb die tas bij mij daar zit een vakje in die ik kan afsluiten met een rits. Ik ga naar de schuur doe de deur open wil de sleutel van mijn fiets pakken uit het vakje achter de rits, jammer geen sleutel? Hoe kan dat nu? Ik doe hem al en hele tijd keurig in dat vakje, nu niet! Mijn maag draait in het rond ik word giftig op mij zelf, waar laat je die sleutel nou?, waarom niet in dat vakje van de tas? Ik terug naar huis, ik zoek echt overal  waar ik maar kan bedenken, op de gekste plekken gekeken  je weet het met mij maar nooit, niet te vinden. Dan de andere sleutel maar die heeft ook een vast plekje? gelukkig die lag er keurig. (toch fijn dat je twee sleutels normaal bij de fiets heb) Naar de buurman, die vroeg zich al af waar ik bleef. Ik vertel dat ik de sleutel kwijt was, het eerste wat ik hoorde was ,”die moet je op een vast plekje neer leggen.”ja dat had ik altijd gedaan, nu niet. De buurman maakt zeer vakkundig het mandje achterop, daar was ik blij mee, maar mijn gedachten waren nog steeds ergens aan het zoeken naar mijn fietssleutel. Rocky had ik  mee genomen dus weer naar huis,  Rocky naast de fiets aan de halsband . Ik lopend naar huis, berg de fiets op in de schuur, doe de sleutel in het vakje van mijn tas, ik ga het huis binnen doe mijn jas uit  en ga toch weer zoeken, ik kon het niet uitstaan, de sleutel heeft geen beentjes dus kan niet weglopen? Word steeds meer sacherijnig,  ga van kwaadheid  janken. Dat is gewoon overbodig het helpt helemaal niet,  moest naar de toilet, ja hoor in het wasbakje onder mijn toilettas daar lag  de sleutel. Niet te filmen hoor. Ik had daar nooit gekeken zolang ik niet naar de toilet moest. Toen ik hem zag wist ik het weer, ik had gefietst en moest nodig naar het toilet, doe de deur open neem een schuiver naar de toilet,  mijn fiets had ik voor de deur nog wel op slot gezet, met  de fietssleutel  in mijn hand de WC in.

 Een hand de fietssleutel ander hand broek naar beneden ja,  dan wil je de sleutel wel even kwijt dus gooi je hem in het wasbakje, de sleutel nestelt zich onder mijn toilettas die voor de makkelijkheid altijd in het wasbakje ligt. Conclusie! Toilettas ook opruimen dan had de sleutel zich niet kunnen verstoppen.

Oké , sleutel heb ik, moet nog naar de buurman terug de gemaakte kosten betalen, Rocky wil mee  waar is zijn halsband? Ik word bijna gek (wat een onzin, MOE , dat wel ). Dan gaat er een laatje  in mijn brein  open die de goede raad van mijn vriend laat zien, “even terug denken, wat heb je hier voor gedaan”. De fiets in de schuur geborgen daar de hond los gemaakt, naar de schuur, daar lag de hondenriem in het mandje achter op.

Ik zit met gloeiende wangen gewoon moe te wezen van mijn eigen ik.

Eliza

Kinderfoto's






Deze foto zelf gemaakt .




Geweldige foto's, de kinderen zijn zo
 onbevangen, ik was blij toen ik deze foto's
zelf opgestuurd kreeg. 




Dit is mijn neefje uit Purmerend



"Ik zit lekker binnen, jullie lekker  niet"

Kinderfoto's





Deze foto zelf gemaakt, al weer twee jaar geleden bijna,
het was vast zielig wat Indra op tv zag,
Rocky als echte knufel troost haar.

  
Dit zijn neefjes en nichtjes van elkaar


Lijkt net echt hé
(niet zelf gemaakt)


Foto met de hond zelf gekregen via email




Welke slak gaat het snelst
(heb je even tijd dan)


Moeder en kind, zo mooi


Deze foto is van de vacantie, broer en zus
deze foto moest ik even maken

Eliza

Stilstaan

stilstaan in je armen
en jij in mijn armen
niets zeggen
niets horen
niet luisteren
alleen maar stilstaan in vier armen
niets denken
geen woord
leeg zijn
als een onbeschreven blad
en zo dicht bij elkaar als
twee bladzijden van een boek
jouw warmte is mijn warmte
en mijn warmte de jouwe
eindelijk samen
in het reuzachtige geweld
 van de stilte

Geschreven door 'Toon Hermans'
*********

Liefste

Liefste je armen zijn
om mij heen.
Jou stem fluisterd
"nu ben je even niet alleen."
Je ogen kijken mij
  zó lief aan.
Ik wil nooit meer uit jou
armen gaan.
Je mond kust mij teder
en zacht.
Ik wil met je slapen de
hele nacht
In jouw armen mijn ogen
weer open doen.
Helemáál wakker worden
 door een fijne zoen
van jou,
 mijn liefste.

Eliza

Zo mooi als 'Toon Hermans'
 kan ik het niet verwoorden,
maar het komt recht uit mijn hart.




Eliza

Hilleke


Mijn zus Hilleke verstandelijk gehandicapt,
maar ze begrijpt alles, staat hier als een fotomodel.


Zij is de tante van mijn zoon,
ze vind het heerlijk zo'n stoere arm om haar heen.
 Dit is te zien aan haar glimlach.


Dit is mijn andere zus,
ja, ZIJ lijkt op mijn vader, IK op mijn moeder.
De drie zussen bijelkaar.


Eliza

Hilleke is heel erg ziek geweest vorig jaar,
we dachten echt dat ze het niet zou halen.
Maar nu gaat het naar omstandigheden goed
en zo als u ziet! met mij gaat het VEELS te goed.