Als ik

  

De meidoorn

Mijn bloemblaadje vielen
als sneeuw naar beneden,
toen waren mijn doornige
takken zo leeg.
Maar dat is alweer
een paar maanden geleden
want weet je wat ik
in die tussentijd kreeg?
Ja vuurrode vruchten
die vogels graag eten,
vooral als de dagen
zo nat zijn en koud.
Heb jij wel eens
in zo'n vruchtje gebeten?
Ik denk niet dat jij er
zo erg veel van houdt!


versjes en tekeningen van
Cicely Mary Barker

vertaald door
Nannie Kuiper

Zaterdag  10 December 2011-12-10

De donkere dagen voor Kerst, dat was het zeker deze week, alle dagen donker, veel wind, veel regen, ik moet oppassen dat ik daar ook niet somber van word. Gisteren was ik voor controle in het ziekenhuis. Alles was goed alleen ik had wat te veel gedaan, ik moet de naweeën aanvaarden. Ik heb nu als steun een elastiekknieband om mijn knie, dat geeft inderdaad wat verlichting.

 Vanmorgen ging het licht weer aan in Den Helder, heerlijk de zon liet zich even zien, verblindend, maar helaas de donkere wolken hebben hem weer verborgen, ik klamp me vast aan het gezegde:

‘Achter de wolken schijnt altijd de zon’.

 Ik zie het voor mijn ogen in het echt, er schijnt een gouden rand  om de donkere wolken.

Het lukt niet om gezellig iets te schrijven, ik snap dat niet zo goed  meestal gaat het vanzelf bij mij?  Ik denk dat ik dat klein jongetje eventjes leen van de reclame op de t v, hij geeft mij zijn limonade en zegt:
  ”het komt wel goed schattje"

 

Eliza

Hoera

Hoera de zon was sterker dan de wolken, zou zijn vriend de wind meegeholpen hebben om de wolken te verjagen?. Hebben ze het samen op een akkoordje gegooid, er was te veel regen,  er waren genoeg wolken, nu toch echt weer even de zon aan de beurt. Het zonnetje zet mijn kamer en slaapkamer in een gezellig licht het slaat gelijk aan bij mij

Ik wou graag kerststukjes op mijn tafel, daardoor moet mijn elfen koning en zijn onderdanen even een stapje terug doen. Zijn domein is nu de slaapkamer  waar hij zich waardig heeft terug getrokken.

Genieten

Ik schep zo mijn eigen fantasie wereldje, met mijn elfen koning en al die leuke elfjes, stenen paddenstoelen (vanwaar Paddenstoelen?  geen stoelen voor padden zou je zeggen?of toch?)stenen egeltjes, stenen poppetjes, wel weer echte dennenappels. Ik kan er heel erg mee bezig zijn, iedere keer weer maak ik het stuk anders, Het leuke is dat het allemaal niet duur hoeft te zijn. De figuurtjes van steen vind ik een grote winkel ‘Acen’, of in tuin centra’s , echt niet duur. In het bos zijn ook leuke dingen te vinden eigenlijk wel het hele jaar door.(Waarom ik dan dozenvol heb staan met schors ,takjes ,mos, dennenappels, nootjes , kastanjes ,?) gewoon hebberigheid.

Nu met de kerst zijn er in de tuin centra’s  hele leuke figuurtjes te vinden om zelf kerst decoraties te maken, daar is ook een gedeelte kabouters en bos figuurtjes. Ik kon echt met moeite kiezen, het was allemaal even mooi.

Het is al weer etenstijd, de dag is gauw om vooral als ik toch weer blij achter mijn computer zit en lekker met u klets. En zo als ik klets, zo warrig soms als ik overkom, zo rommelig is het om me heen dat hoort bij mij.

Eliza

Uit het boekje;
'Achter  de wolken'

Jij ben goed, precies zoals je bent.
Jij bent bovendien de enige persoon in
wie je goed kunt worden. Waardeer
jezelf, geloof in jezelf, erken dat je
een waardevol persoon bent. Als je
je goed genoeg voelt en zelfvertrouwen
hebt, ervaar je vreugde en vrede.

***

Denk niet dat je geen last zou hebben
van depressiviteit als je geloof maar
 sterker was. Zo werkt het niet. Als je
in God gelooft, is het goed om te
bedenken dat God van je houd, precies
zoals je bent: een mens in een
onvolmaakte wereld.



***
 

Klein stormpje

Het waait hier heftig, arme Rocky had het even niet meer, hij heeft een pluimpje achter aan zijn staart de wind waait hem vooruit maar speelt ook stiekem met zijn staartje. Rocky steeds maar omkijken “wat heb ik nou aan mijn staart hangen,?”Toen we tegen de wind moesten op boxen keek Rocky mij maar steeds aan,”wat is dit nu? mijn oren flapperen zowat van mijn hoofd af ”.Toen we terug gingen en het windje in de rug hadden ging Rocky bijna vliegen, het staartje als roer. Ik vind dat  machtig, ik spreidt mijn armen en wil me zo wel laten duwen door de wind, heerlijk zolang het maar niet regent. Dat doet het vandaag dus zeker wel. Tussen de buien door doen we nu maar steeds kleine stukjes lopen.

U weet dat ik gek ben  op bloemen, bomen en planten, ik probeer er ook altijd goed voor te zorgen, maar nu heb ik het dus mooi fout gedaan. Ik had 2 lidcactusjes gekocht, ze stonden mooi in bloei, ik heb ze gewoon teveel water gegeven, er vielen steeds maar stukjes af. Waar de bladeren in de aarde kwamen waren ze kledderig dus daarom vielen ze er af. Ik heb een nieuw potje gepakt droge aarde erin gedaan en de afgevallen stekken weer in de aarde gestopt,ik hoop dat er weer wortels aan komen, het gaat me aan het hart dat al die knopjes die er aan zitten niet open zullen gaan.

Eliza

Heftig

De wind …is heftig

De wind … is krachtig

De wind …is machtig

De wind … is ondeugend

De wind …  trekt aan je mouw

De wind … speelt met je haren

De wind … flappert met je broekspijpen

De wind … eerst duw je tegen hem aan

De wind … duwt je terug, je gaat vanzelf

De wind …is soms zachtjes, soms loei hard

De wind ...is net een groot kind

De wind … die een stoei partijtje geweldig vind

De wind …je hoeft niet voor hem te betalen

De wind … zorgt dat je  longen  frisse lucht halen

De wind …  hoort er bij

De wind …maakt mij blij

Eliza

Sint geweest, op naar het Kerstfeest.


Vandaag was het gewoon uitstekend weer
om lekker binnen te gaan freubelen.

De dozen met kerstspullen uit de kast gehaald
breed uit op bed gelegt zodat ik goed
kon kijken wat ik nodig had.

Voorkant


Achterkant
De rode Kerst man met allemaal rode
 spulletjes op de ene tafel.

 
Engeltjes op de andere tafel.


Voorkant


Achterkant

Groen kerstkleedje er onder
een klein beetje kerst sfeer in huis

Eliza

Indra en Sven  klein en groot



















Eliza

Foto's van Sven en Indra  'klein en groot'



















Eliza

t’ Valt wel, maar niet mee

Ja, t,valt wel, maar niet mee?, vreemde titel? maar zo was het.

Eerst viel het hartstikke mee, de operatie, de pijn, geen echte spierpijn, kon redelijk al weer lopen, gisteren een trap opgelopen om de zee even te zien, gisteravond, ik kon Rocky wel weer uitlaten dat wou ik zelf, dus twee keer een  klein rondje met Rocky ging allemaal goed, ik had wel paracetamol in genomen en ibuprofen spierverslappers, dus of ik daar nu zo van in een halleluja stemming was? Vandaag moest Rocky onder narcose om zijn tanden na te laten kijken, ik moest  hem om 9 uur  naar de dierenarts brengen, ik ben hem huilend  weg gaan brengen, ik had het niet meer, hij hing slap in de armen van een assistente  toen hij het spuitje had gehad om te gaan slapen, ik wou Rocky zelf vast houden tot hij sliep. Zag mijn andere hondjes die ik in de loop der jaren door ouderdom  moest  laten inslapen  weer voor me,  ik dacht zo gaat het ook en keer met Rocky, hij blijft niet eeuwig leven. Ik liep ook heel beroerd vandaag, alle zenuwen van de laatste dagen kwamen er nu toch uit. Ik was altijd al een jankert nu is het ook weer bar en boos. Om 11 uur kon ik Rocky weer ophalen, ik  ging met gierende zenuwen naar binnen, hij was al helemaal bij, en blij dat hij me zag. Maar heel triest vind ik het dat al zijn kleinen tandjes die boven zijn lip uitstaken( de overbeet ) er uit getrokken zijn. Ik heb de arts zelf niet gesproken, morgen ga ik toch opbellen waarom al die tandjes er uit moesten. Er zat een tandje los dat wist ik, ze waren ook niet helemaal wit meer, maar we konden stoeien met het Apie, hij kon er dan erg aan trekken dus voor mij had hij absoluut geen last van die tandjes. Nu heeft hij net zo’n bekkie die te vergelijken is met de mondjes van kleine kinderen als ze hun melktandjes gaan  wisselen voor grote tanden, er zit een gat nu tussen twee grote hoektanden, hij is zijn Rambo smoeltje kwijt, en dat heb ik hem uiteindelijk aangedaan.

 Stom hé dat je zo overstuur kan raken. Mijn vriend zegt dan “het is naar, maar er zijn ergere dingen op de wereld”, het is goed bedoeld maar: grrrrrrrr

Eliza

Mijn knie

Het was weer 1…2…3…

gauw gebeurd  met mijn  knie.

Het was zo voorbij, zo gepiept, ikke blij

Geen spierpijn, dus geen lelijk gezicht,

alleen maar dit gezellige gedicht.

Het dikke verband vandaag er af,

ik kan weer lopen, nog niet in draf.

Al met al een pak van mijn hart,

met gereviseerde knieën,

maak ik een nieuwe start.

Het bos



















Eliza

Het bos



















Eliza

In de abdij heb ik een 2 boekje
gekocht met mooie raadgevingen.
 de een heet:
 'Achter de wolken'
De andere
'Houd het leven simpel'

1

Je terneergeslagen voelen, is een
natuurlijke reactie op pijn, stress,
veranderingen en teleurstelingen.
Je bewust worden van de oorzaak en
de aard van je depressie is de eerste
stap op weg naar herstel.

2

We hebben als kind geleerd om
onze schoenveters te strikken, te fietsen,
 onze neus te snuiten en een boek te lezen,
maar we hebben niet geleerd om effectief
om te gaan met ingewikkelde emoties.
Daarvoor is het nog niet te laat

Dit is uit het boekje
'Achter de wolken' 

Vandaag

Vandaag was het een rustige dag, een beetje laat wakker geworden, 10uur.Ik was wat laat naar bed gegaan omdat ik zo graag de foto’s wou bewerken, het verhaal van mijn reisje wilde vertellen, ik  lag om half 1 in bed maar kon niet meteen slapen alles spookte nog door mijn hoofd ik zag het nog kwart over 1 worden daarna ging het lampje uit.

Vandaag heb ik foto’s uit het bos bewerk het verhaal erbij gemaakt, krant naar Joop gebracht, van Joop lekker vlees meegekregen met een knoflooksausje dat was heerlijk. De afwas gedaan, daarna weer achter mijn pc nu kan het nog, maandag word er een kijkoperatie aan mijn rechter knie gedaan, dan kan ik er even niet achter  zitten, Het wandelen gisteren is mij goed bevallen dus vanmiddag weer een groot rondje Marieëndal gelopen. Kwam ik terug werden de koeien opgehaald uit het weiland voor de winterstal. Dat vonden ze niet leuk, en zeker vonden ze het niet leuk om in de grote laadruimte van de vrachtwagen te gaan. Ik vond het naar om te horen dat er flink op hun konten gemept werd ze hadden ook een lange lat daarmee duwde ze de koeien de goede richting in, ze konden niet allemaal tegelijk er in dus dat werd ook duwen, niets voor mij om dat te zien.

 Mijn fantasie ging al weer op de loop, stel dat ze de rattenvanger van Hamelen hadden ingehuurd, die had de koeien al fluiten op zijn blokfluit de auto in gelokt. Alleen liep het nu niet goed af voor de koeienvanger, hij moest de auto in om de koeien achter zich aan te krijgen, kon er niet meer uit en werd plat gedrukt door de angstige koeien, einde verhaal.



Eliza

Gisteren

Gisteren was het prachtig weer s’middags, ik was nog moe van het wandelen de dag ervoor. Maar ik vond als ik 2uur kan wandelen in een tuincentrum, kan ik ook wandelen met Rocky in het bos.

Dat was niet Marieëndal, maar het bos wat er tegen aan ligt, het was ongeveer 3uur, niet zo heel druk Rocky kan daar  vrijuit rennen.

Ik voelde dat  het bos mij omarmen, de takken fluisterde ”waar was je de hele tijd?”Ik liep heel langzaam wou alle facetten van het bos tegelijk in mij opnemen.

Mijn fantasie ging aan de loop:

Ik zag… een krokodil verscholen in het water

Ik zag …monsters in boomstammen

Ik zag… gouden sterren op de grond

Ik zag …de blote tenen van de bomen

Ik zag… wandelende takken

Ik zag… eendjes die gedwongen werden

 onder boomstammetjes door te zwemmen

Ik zag …een olifantslurfvis

Wat ben ik blij dat ik zoveel fantasie heb,

ik voelde me rustig en gelukkig.

Eliza

Laatste foto's van het reisje

Eliza