Eindelijk

Een lief boompje in herfst kleuren 
voor het apartement van mijn vriend.

 
De bloemenbak hangt aan de buiten muur,
daar achter de binnen gang en de voordeur.
De schaduw van de camper op op het raam.
 
  
Dit vind ik en schitterende boom, alleen het is net
of hij naar de kapper is geweest, hij is zo recht
afgeknipt aan de onderkant.


Doorkijkje naar de kasteel tuin.
midden in Kessel staat een ruïne 
van een kasteel, het ziet er zeer
indrukwekend uit. 
  
 




  

  

Eliza

Mijn (niets van mij bij) bankje aan de Maas.


De oude muur waar al die verschillende
 plantjes uitgroeien.

  

 



  
Mooie struik rode besjes.
Eliza

Ja, ja !

Rocky is een slim hondje echt waar hoor, als we s’morgens op het pad achter de tuin lopen dan loop ik altijd tot het eind naar een lantarenpaal toe, ik heb wel vaker gehad dat Rocky dan gewoon niet helemaal tot het eind loopt, hij komt tot vlak bij gaat mij staan aankijken van :

‘je komt toch ook weer terug dus waarom zal ik dan nog verder lopen’.

 Dat is zeker het geval met slecht weer. Vanmorgen was het ook bar en boos weer, maar ja Rocky moet toch zijn toilet rondje doen, ik wist bijna zeker dat hij ook weer niet helemaal naar de lantaarnpaal zou lopen en toen was ik in ene zomaar eens uitgeslapen ik deed net of ik nog veel verder wou lopen  de lantarenpaal glad voorbij, een stukje verder dus. En ja het werkte Rocky trapte er in, heel blij kwam hij aan wandelen langs de lantaarnpaal en toen zei ik heel gemeen;

“ja ik heb je, nu gaan we lekker terug”,

wel flauw hé , maar ja af en toe moet je toch even laten merken wie de baas is.

Eliza.

Foto's Kessel 6 oktober 3


Eindelijk met z'n drieën op de foto.

  

  

  
Wat was het nat op sommige plekken.

  
Eliza

                                                      

Hallo lieve blog vrienden.

Daar was ik weer, heerlijk relaxt, nou? Dat wás ik.

In Kessel alle dagen twee keer die machtige Maas zien, rustig op een bankje  kijken naar moeder fuut die haar kind leert vissen. Geweldig was dat, moeder dook naar beneden kind ook,  moeder kwam met een klein zilver visje in haar bekje  naar boven , het  jong dus niet maar die wist handig het visje bij moeder weg te kapen. Ja of het moeder is dat weet ik eigenlijk niet, voor het zelfde geld is het vader fuut die dat doet, maar toch denk ik dat het moeder is. Ik zie altijd maar een ouder bij de jongen als ze geboren zijn, volgens mij trekt vader fuut de wijde wereld in als zijn taak er op zit, hij verzorgt moeder op het nest, heeft het nest ook samen met moeder gemaakt heeft met moeder gevreeën  dus als  dan de eitjes uitgebroed zijn  heeft moeder de zorg over de kinderen. De Maas heeft best wel een sterke stroming als de jonge fuut onder water was gedoken kwam het een enkele keer voor dat hij opdook in de stroming ik zag hem dan met een behoorlijk vaartje weg drijven midden in die Maas, ik hoopte dan dat moeder fuut  gauw naar boven kwam en zag dat haar jong al zo’n end afdreef. Dat gebeurde ook ze haalde hem dan  terug naar de kant, echt het bestuderen waard.

We hebben ook heerlijk gewandeld in het mooie Limburgs landschap dat afwisselend was. We liepen langs de Maas, door de bossen met hun mooie herfstkleuren,  lang hoge wanden van maïs die daar groeide, langs weilanden die zo naast het bos lagen, echt fijn rustig, rustig en nog eens rustig. Dat was eerst voor mij heel erg wennen nu ik gewend ben, zit ik weer op mijn eigen stekkie,van alle kanten komen er weer allerlei dingen op ons toe.  Maar dat went ook weer gauw, dus we moeten het maar mooi blijven afwisselen dan komt het helmaal goed.

Eliza
                                                          

  

 

^ 

  
Het had die nacht flink geregend en daar
 kwamen we soms zó achter.
Eliza

Dit is  een spinnenweb de druppels water liggen erop.


Zo mooi rood gekleurd

  
De schaduw van van een boomtakje met blaadjes, op de grond
 
  
Hé klein hondje wat doe je in dit grote bos?

  
Rocky altijd trouw aan mijn vriend zijn zij.

Eliza

We gaan er even tussen uit, ik melt me
weer als ik terug ben,
 alle blog vrienden en heel fijn weekend.



Eliza

We waren op het eiland 'Pag'
het was daar schitterend, die dag
 was het 32 graden, lekker warm dus.

  

  

  

  

De broer van mijn vriend en zijn vrouw waren
 ook met de camper in Joegoslavië. Daar zijn
we toen twee dagen mee opgetrokken.
Eliza

  

  

  

 

Eliza
Laatste foto, zo zagen mijn voeten eruit,
,door de warmte en het zitten in de auto werden ze super dik.

  

  

  

  

Eliza

  

  

  

  

Eliza

In voormalig Joegoslavië waren veel zwerf honden, dat vond ik heel erg, maar deze hond lag aan een klein stukje kettig in de zon, een heel klein hokje als eventuele schuilplaats, ik weet niet wat ik zieliger vond.
Je ziet hele armoedige huizen, maar ook hele mooie grote huizen, grote verschillen. Prachtig uitzicht over een valei. De berg was ook reuzachtig.
Eerste foto is een eethuisje, we wilden een snellehap dus we namen een hamburger, die was echt niet te eten, zonde.

  


Eliza

  

  

  

Eliza

Het stormt

Het is echt al weer een tijdje geleden dat het zo gestormd heeft. Het is bar en boos, moest net en tuinstoel uit mijn nieuwe tuintje halen. Hij was er achterover in geklapt, boven op  mijn bolchrysant , ja daar doe ik het niet voor.  Ik kijk nu net uit het raam de prullenbak  is open gewaaid, als ik dat laat zitten is de prullenbak morgen vol water, maar het is niet erg aanlokkelijk om nu naar buiten te gaan. Wauw de wind staat precies op het huis, moeilijk om de deur open te maken, de prullenbak is dicht daar heb ik wat opgezet, mijn tuinklompjes naar binnen anders regen die ook vol. Ik heb een vest aangedaan, ik denk wel zal ik de kachel aan doen? maar ik ga straks tv kijken in mijn slaapkamer, dan kruip ik gewoon lekker onder de dekens.

Mijn vriend heeft opgebeld dat hij weer zonder ongelukken thuis is gekomen, hij moet drie uur rijden, en het heeft onderweg ook gestormd, toen hij belde was er hier nog weinig aan de hand , kan ik nu niet meer zeggen.

Eliza

                                                                
  De uitkijk toren weerspiegeld
               in het water.

Vandaag 23 Septembert

Vandaag de tuin nog even nagelopen, ik ben er nog  lang niet, het terras moet nu nog schoon  gemaakt worden tussen de tegels moet het gras er uit gehaald worden. Maar dat  is voor latere zorg, ik heb even genoeg van tuinieren.

Vandaag heb ik een overwinning op mij zelf gehaald. Ik ben met mijn vriend op de hoge uitkijktoren geweest. Ik heb hoogte vrees, dacht met mijn wrakkige knieën dat red ik nooit. Voor dat ik die kijkoperaties aan mijn knieën kreeg zei mijn vriend als een grap:

”als jij geholpen bent aan je knieën gaan wij die uitkijktoren op”

Nu ben ik al en tijd geleden geholpen, iedere keer als we langs de uitkijk toren liepen zei hij:

“Ben je al zo ver”.

Daar heb ik vandaag een eind aan gemaakt, we liepen er langs en daar kwam het weer:

”en zullen we?”

“ja dat is goed,kom mee.”

Nou daar keek hij wel een beetje van op, wij eerst de berg op waar de toren bovenop stond. Toen had ik al zo wat een appelflauwte ik had geen adem meer. Er stond een bankje, vriend al een beetje grijnzen zo van:

”die gaat zitten en we kunnen weer terug”

Niet dus, ik was uitgepuft en toen begon de klim naar boven. Arme Rocky die moest ook mee naar boven, die loopt nooit trappen maar nu wel. Ik ben bang dat hij morgen met een paar manke pootjes voor mijn staat, mij verwijtend aan kijkend:

”dat is jouw schuld”

Wat was ik blij dat er boven op de toren ook een bank stond daar viel ik amechtig op, maar !! ik heb het gered, het uitzicht was mooi, naar beneden was minder, ik keek steeds tussen traptreden door naar beneden. De berg weer af vond ik het moeilijkst, ik ben zijwaarts er afgelopen hele kleine stapjes.

Toch ben ik dik tevreden over mijzelf.

Eliza

De tuin

Aan het licht in mijn huiskamer moet ik nog wennen de lege tuin is niet meer zo leeg, ik heb de raad van mijn lieve schoonzus opgevolgd en;  

heide plantjes, mini viooltjes , 2 bol chrysanten en een begonia gekocht. In het tuincentrum was de verleiding zo groot er stond zo veel moois ik kon niet kiezen. Toen ik deze planten op de kar had dacht ik echt dit is genoeg, maar nu ze in de tuin staan zie je ze bijna niet terug, dus morgen toch nog even weer terug naar het tuincentrum heerlijk want er stond nog zo veel wat ik graag mee wou nemen.

Ik heb vandaag  erg veel spierpijn gehad, donderdag dus eerst een uur zwemmen met echt deze keer pittige oefeningen in het water, toen ik thuis kwam lag er  nog ’n grote berg tuinafval in de tuin  ik dacht als morgen de tuinman terug komt zou het toch prettiger zijn als hij verder kon werken en zich niet om het afval hoeft te bekommeren.  Hij had wel al heel veel afval en boomstamstukken van de perenboom naar de vuilnisstort plaats gebracht, deze berg was voornamelijk kleine stukken van de perenboom veel wortels van de planten die hij er uit gehaald had. Veel dennennaalden van de dennenboom die hij ook mooi  heeft gesnoeid. Ik heb geen groene grote bak waar je dat normaal in doet, het moest in zakken maar elk takje stak gewoon door de zak heen. Ik denk ik doe het gewoon, ik gooi dit kleine spul onder de knotwilgen langs de slootkant, de slootkant verzakt heel erg dus ik dacht dat vul ik mooi op.  Heb alles keurig netjes platgetrapt en neer gelegd. Natuurlijk terwijl ik met armen vol het fiets pad oversteek komt er een mevrouw langs  die zegt;

”dat vind ik niet netjes van u”

Waar ik het vandaan haalde weet ik niet maar ik zei

”ik heb er een vergunning voor.”

Ik voelde me lelijk betrapt. Het ergste komt nog vanmorgen zag ik ook WEER de lui van de gemeente om het onkruid tussen de  hegjes achter onze tuin te schoffelen. Mij hart sloeg een slag om, straks zien ze het tuinafval bij de boom nog leggen. Ik ben gewoon niet hard genoeg voor zulke uitspattingen, het tuin afval vergaat echt wel, in het bos valt  ook alles op de grond ze maken zelf van boomstammen allemaal muurtjes.  In ieder geval ik ben zeker wel tien keer heen en weer gelopen, dus in de tuin bukken armen vol pakken door het hek van mijn tuin friemelen, over het pad onder de boom weer bukken zo veel mogelijk langs de kant netjes neerleggen ja,  ja, ik word er weer moe van als ik het lees. Dus vandaag veel spierpijn maar het was voor een goed doel, een fris en fruitig tuintje.( fruitig  niet meer de perenboom is weg)

Eliza