Foto's uit het archief

Mijn vader

Mijn Vader was niet groot
Maar heeft tot zijn dood
Met groot gebaar zijn hele leven
Veel zorg en liefde aan ons gegeven
Denk terug aan hem met genegenheid
Ik was zijn kleine meid.

                *

Poppenkast

Jan Klaasen en Katrein moeten jeugt herinnerringen van elk kind zijn, Ik weet dat mijn Vader ons mee nam naar de Dam in Amsterdam.

Daar voor het paleis stond een poppenkast
We hielden mijn
Vaders hand stijf vast.
Want het moest vrolijk zijn
Maar Katrein kwam op.
en sloeg Jan Klaasen
met een stok op zijn kop
Ook een politieagent met boef
Kwam steeds langs soef...soef
Dan die dood van Pierlala
Riep altijd "Ik kom er aan ha...ha..."
Wij gilden het uit,
"pas op daar komt hij aan."
Als het te eng werd ging
ik achter mijn Vader staan
Mijn Vader was mijn held
Thuis werd alles in geuren,
 en kleuren verteld.

            *
Eigen werk, 
 Eliza
                                                   

                                                

Verdrietig

Vanmorgen om half elf was ik bij de mevrouw die ik regel matig bezoek voor haar en voor mij  een beetje gezelligheid. Ik trof haar aan behoorlijk in paniek en boos aan.

Ze zat op het randje van haar bed heel verdrietig te zijn, ze moest nodig plassen maar voelde zicht te wiebelig om zelf op te staan en met haar rolator naar de toilet te gaan. Alleen al door aanwezig te zijn, haar een beetje te kalmeren en dan zachtjes samen op te staan om naar het toilet gaan voelde ze zich al iets blijer. De opluchting na een grote plas hielp daar ook vast aan mee.

Ze was boos en vertelde dat ze wel 6 keer gebeld had, dat er wel iemand kwam die zei: U kunt het zelf, probeert U het maar. Toevallig toen ik er zat, kwam er ook een zuster binnen,

“Jij was eerst dat lieve zustertje dat op drie hoog zat nu je naar beneden bent gekomen ben je helemaal niet zo lief meer”. Dat was het eerste wat mevrouw zei.

“Ik ben nog de zelfde lieve zuster, maar U bent veranderd.”

“Als je maar weet als het langer zo door gaat, maak ik er werk van”

“mevrouw we doen ons best, het is erg druk, en u kunt echt zelf naar de toilet, ik geef u een bruis tablet, zal ik het vast in een glas doen”?

“Wat moet ik met die grijze tablet? Ik heb altijd een witte”

“Die witte krijgt u s’morgens deze tegen de middag, hier zit ijzer in”

Verpleegster doet een beetje water in het glas en de bruistablet.

“Ruik eens hoe dat stinkt” zegt mevrouw, Ik zei tegen haar “er moet meer water bij”

“Dat wil ze niet, dan heeft ze te veel water, is het te weinig is het ook niet goed” zegt de verpleegster.

We doen er gewoon meer water bij dan mengt zich dat goed,  heeft ze genoeg gedronken dan is het klaar. " Zullen we dat doen “? vraag ik.

Word mijn hand vast gepakt en zegt mevrouw, “zo is het lekker” ja dan gaat er wat in mij om. Ik begrijp best dat ze moeilijk is, dat er teveel tijd druk is voor het personeel, dat mevrouw niet helemaal begrijpt dat ze niet in de totale verzorging zit, dat ze anders naar een verpleeg instelling moet.

Ik begrijp het gerust, toch voelde ik een soort medelijden, dat misschien niet gegrond is, maar  ik vond het net een vogeltje die gevangen zit in een net die zijn vleugeltjes nog wil uitspreiden maar geen kant meer op kan, een vis die op het droge word gegooid en dan spartelend en naar adem snakkend langzaam dood gaat. En dan ben je 82 jaar.

                                                   

Eliza

                                                        

Help... wat is er fout?

Help… wat is er fout?

Help…sorry ik ben oud

Help…daar kan ik zelf weinig  aan doen

Help…wie geeft me een troostende zoen?

Help…ik weet best wel dat ik soms lastig kan zijn

Help… mijn lichaam voelt niet meer zo fijn

Help...het doet niet meer zo goed wat ik wil

Help… ik ben in paniek, wie maakt me stil

Help…ik zit in een huis, tussen vier muren

Help… waar is mijn  eigen huis, mijn vroeger buren?

Help…ik heb zes keer gebeld, ik moet naar de WC

Help…ik ben wat wiebelig, wie gaat er met me mee?

Help…soms vind ik dit leven niet meer fijn

Help…moet ik HIER voor 82 jaar zijn?

                                                             

Eliza

Gisteren druk

Gisteren druk, vandaag zo’n dag dat je niet vooruit te branden bent, maar goed dat Rocky zeker twee keer een wandeling maakt en ik mee mag  met hem, anders was ik geloof ik de hele dag in pyjama gebleven. Het weer is al een paar dagen grauw, dat gaat gauw vervelen.

Gisteren vrijwilligers werk gedaan, s’middags een lotgenoten middag gehad van het Asmafons, daar hebben we heel leuk geschilderd. Ik heb wel eens vaker geschilderd maar dan op een wit doek waar je zelf eerst je tekening moest opzetten. Nu was het doek voorgedrukt met een klaprozen veld en wolken, alles zonder kleur, dat mochten we zelf naar wat je leuk vond in schilderen.  Ik heb een hele gezellige middag gehad en het resultaat ziet u nu in mijn blog, ik ben niet ontevreden alleen er kan nog veel meer kleur in dan moet je er meer tijd insteken als in een middag. Wat echt jammer was dat de kwasten waarmee we konden schilderen echt niks waren, veel te hard en te stug, maar we moesten roeien met de riemen die we hadden. De setjes waren compleet;

 doek met tekening… verf… mengbakje…en dan twee kwasten. Het zijn hele goedkope zetjes, dat geeft helemaal niets alleen de kwasten zijn wel van belang. Als je het leuk vind zo te schilderen is het wel  beter iets meer geld uit te geven voor de kwasten,  die zijn dan wat afgetopt zo dat je echt met een smal puntje kunt schilderen en ze zijn van veel zachter haar gemaakt. Ja daar heb je ook nog weer kwaliteiten in. Maar begin je er eenmaal aan zul je zien hoe leuk het is.

Eliza                                                 

 

  

 

  
Eliza
                                    
 

  

  

 

  

Eliza

Vandaag 28 februari  2013

Vandaag heeft het zonnetje zich de hele dag verstopt gehouden dan is de wereld maar grijs hoor,we kunnen er niets aan veranderen gelukkig maar. Vanmiddag heerlijk gezwommen, voel me echt een vis in het water, merk ook met oefeningen doen dat er een heel stuk buik niet meer in de weg zit. De 7.5 kilo zijn het meest van mijn buik af, een beetje in mijn gezicht maar dat was een vol maantje en nu is het half vol. Drie weken heeft het stil gestaan op de 80 kilo vanmorgen was ik 79 kilo. Ik ben begonnen half Januari met 86.5 kilo, ik begin er nu echt in te geloven dat ik de 70 kilo haal en dan zien we wel weer. Voor mijn lengte mag ik maar 55 a 60 kilo wegen. Maar we gaan eerst voor de 70 kilo.

Gisteren hebben we in de tuin van mij een Merel gevonden die gewoon aan de grond genageld stond? Ik weet niet of die Rooide kater er iets mee te maken heeft, maar de Merel zat echt verstijft op de grond en dat was niet van de kou.

Ik kon hem zo op pakken, heb hem nu niet naar het vogel asiel gebracht maar achter in de tuin op de composthoop gezet. De buurvouw heeft hem nog geaaid hij liet dat gewoon toe. Toen we terug kwamen van het wandelen met de honden was hij weg.

Eliza                       Dit vogeltje is geen merel denk ik maar wel lief.
              

 Eliza       

                                              

Wens kwam uit

Gisteren deed ik een wens in een gedichtje of de zon vandaag misschien zou gaan schijnen, dat was vanmiddag ook zo, de zon stond stralend aan de hemel. Wat een verademing en verwarming, alles ziet er anders uit  de warmte brengt gelijk een lach op je gezicht, het is hier aldoor zo koud geweest het zonnetje was van harte welkom. Misschien morgen weer?

Eliza                                               

  

  

  
  

Eliza

  

  

  

  

Eliza

                                                       

Nou ,nou

Nou…nou…,

wat is deze dag weer grauw.

Geen zonnestraaltje te zien,

morgen misschien.?

De wind blaast heftig,

 je haar zit nu niet deftig.

Doe nou die muts over je oren

je moet je niet storen,

 aan hoe het  er uit  ziet.

Als je maar van  je warme oren geniet.

Eliza                                                     
                                                              

Verrassing

Vandaag ben ik verwent met een heerlijk zuurkool schotel. Mijn vriendin daar belde ik vanmorgen mee, ging zuurkool eten, belt ze mij vanmiddag op,”heb je al warm gegeten?”

“Nee hoe zo” ”Kom ik zo een bakje zuurkool brengen, maar het is niet zuurkool zo als jullie dat normaal eten?” “Hoezo” ”Dat zal je wel zien” Ik ben best nieuwsgierig nu, kan niet wachten. Komt ze even later met de hap zuurkool. Op het eerste gezicht dacht ik, het is zuurkool hachee, aardappelpuree… zuurkool met kleien stukjes vlees en een zalige bruine  saus . Het smaakte verrukkelijk, echt waar. Ik heb nog de helft over, kwam ik net in de keuken en zou zo weer opnieuw gaan eten, ik heb het half lauw in de vriezer gedaan dan blijf ik er  tenminste met mijn tengels van af.

Ik heb vandaag voor het eerst mijn beren muts overdag opgezet die doe ik eigenlijk alleen s’avonds op met het laatste rondje van Rocky. De winter is bijna voorbij hoop ik , het was zo koud , ik dacht pech dan ik zie er maar niet uit,  het is wel lekker warm. Het is zo’n woudlopers muts of zo als ze die in Rusland dragen met twee kleppen over mijn oren van nep bond, echt geen gezicht, maar je ziet nu vaker mensen met hoofddeksels die niet zo flatteus zijn.

“Schijt aan dronken Naatje” zou mijn Opoe uit Amsterdam gezegd hebben.

Eliza

  

  

  

  

Eliza  

Eigenwijs

Ik kreeg van O.L.Heer
twee benen om te lopen,
maar vond het toch verstandig
 om een fiets erbij te kopen

Ik kreeg twee ogen om te zien,
de bloesem van de mei,
toch kocht ik er van lieverlee
een fototoestel bij.

Ik kocht ook nog een autootje,
dat gaat van brom brom  brom,
daar rij ik mee van hier naar daar
en ook het hoekje om.

Wat gek, de dieren doen dat niet,
en daar om krijgt de slak,
die rustig over het tuinpad schuift
ook nooit een hart-attack



Geschreven door 'Toon Hermans'

  

   %

  

  

Eliza

Onderste boven

Onderste boven ben ik op het ogenblik, kreeg telefoon dat onze mondharmonica leraar plotseling is overleden. Lag in het ziekenhuis voor een dubbele longontsteking kreeg gisteren   een hart stilstand,  je bent  68 jaar en je bent er gewoon in een keer niet meer? ik heb mijn gevoelens op geschreven in dit gedicht.

Het leven… mens geniet
Het leven… vandaag niets aan de hand
Het leven… morgen een advertentie in de krant
Het leven… maak van elke dag een FEEST
Het leven… voor dat je weet, ben je er geweest.

Eliza