Foto's uit het archief

Brilletje

Arm brilletje van mij, je bent niet blij.

Ik moet je alle dagen zoeken, in gaten en hoeken.

Ik leg je nooit neer op de zelfde plek,

daarmee maak ik mij zelf helemaal gek.

Maar het ergste komt nog, waar was je toch?.

Ik zocht je,  ging op mijn zelf vitten,

oh… help je lag in bed, ik ben boven op je gaan zitten

En weet je wat ? je was helemaal plat.

 Dat was een raar gezicht, dat moet dus even in een gedicht.

Gelukkig kon ik je recht buigen,

zo dat je mijn neus weer sierlijk kan optuigen.

Eliza

Het wil maar niet lukken

Het wil maar niet lukken met de lente, gisteren zo vriendelijk buiten, de krokusjes steken weer moedig hun kopjes  uit, mini narcisjes komen over al boven de aarde, ze proberen het voorzichtig. Vandaag is het gewoon weer knudde. helemaal grijs, regen  tegen de ruiten je wilt wel weer tegen de kachel aan gaan zitten. We moeten het er maar mee doen. Er komt weinig uit mijn handen zou en paar kleine klusjes doen, een lange broek  waar een naadje van los is maken, nog een paar van die kleine dingetjes, elastiek stukje los, zo gebeurd maar je moet er natuurlijk wel aan beginnen, anders gebeurd er niets. Als ik het zo opschrijf denk ik dat is van de oude tijd van vroeger klusjes naaien, nu gooi je eigenlijk die slip weg waar het elastiek ’n beetje los van is, die lange broek had al lang weg gemoeten maar hij zit zo lekker dus dat naadje wat los is even weer met de hand stikken, was nooit geen probleem nu denk ik: verdorie doe het gewoon' NU'!

Eliza

Vandaag Zondag 17 maart 2013

De zon was er vandaag,

dat heb ik graag .

De wind was niet stil,

 nog behoorlijk  kil.

Het Marieëndal prachtig,

de Schotse Hooglanders  machtig.

Vanmiddag nog even naar mijn mevrouw,

die keek al benauwd ,”waar blijf je nou.”

Samen leuk gekaart,

’t was gezellig, dat is heel wat waard

Eliza

 


      


   
Eliza

             

  

      

  

  

Eliza

Foto's vandaag gemaakt in Marieëndal. De Schotshe Hooglanders waren zomaar in de buurd, dus dat was feest, ik heb weer een klein fototoestel gekocht dat is makkelijker meenemen, hij maakt super foto's.

Zout

Zonder zout vind ik alles flauw,

dus de zoutstrooier pakken, gauw.

Even een beetje smaak geven

zonder zout ,vind  ik het moeilijk leven.

Als dat het is,

is er met mij wat mis.

Zo zout heb ik het nog nooit gegeten.

Mijn smaakpapillen laten weten,

niets meer te proeven zonder zout.

Te veel zout is trouwens, goed fout.

Eliza

  
 

  

  

Dagje Delft mooie stad mooie kerk.

Eliza

Gewoon koud

Het is gewoon koud vandaag, we vinden het al gewoon dat de wind weer snijdend uit het zuid oosten komt,  dat de lucht grauw en grijs is. Als  er een zonnetje straaltje te voorschijn komt beginnen we te juichen , het mag van mij toch gerust anders om zijn, aldoor het zonnetje en als er dan eens een dag tussen zit met wind en grijze lucht nemen we dat op de koop toe.

Gisteren heb ik  Rocky meegenomen naar de mevrouw waar ik geregeld naar toe ga  in het tehuis voor oudere mensen, ik ging vrijwilligers werk doen, ik heb Rocky  bij de mevrouw gebracht ze zou dan een halfuurtje op hem passen als ik in de keuken stond .Rocky mag altijd mee als ik naar haar toe ga, maar ik durfde hem niet alleen bij haar te laten, bang dat hij zou gaan huilen, ja dat doet hij echt als iemand op hem moet passen gaat hij zeker een paar uur voor de deur van diegene loeien als een wolf. De mevrouw zei ;

 “Rocky is nu al zo vaak geweest laat hem maar gerust dat half uurtje hier”.

Een keer moet de eerste keer zijn dus Rocky op zijn eigen kleedje neer gelegd ik weg. Wel onder weg naar de keuken nog een zuster aangesproken of ze na een kwartier even wou kijken, dat was goed. Ik had mij niet ongerust hoeven maken alles is goed gegaan, de zuster kwam speciaal naar  de keuken om te vertellen dat het goed ging, dat vond ik aardig, Rocky heeft wel voor de deur gelegen maar geen kik gegeven

Mevrouw zat triomfantelijk te kijken,zie je nu wel dat het goed is gegaan.

Toen ik Rocky bracht waren er net 2 verpleegsters binnen gekomen. Mevrouw zat op de rand van haar bed. Ze keek naar hun en vroeg;

”wat komen jullie doen”

“We komen u wassen en aankleden, dat gaat echt gebeuren, we zijn met z’n tweeën “

“Oh…maar het is nog zo vroeg”?

“Het is al half elf, u moet overdag echt in uw kleren, de pyjama dus uit. Ik ken uw schoondochter als u niet wil, bel ik haar.”

De mevrouw keek eens eventjes omhoog naar hun:

“Durven jullie wel met z’n drieën”

Ik zei tegen haar;

“Als ze met z’n drieën komen dan komen  Rocky en ik u helpen dan staat het drie tegen drie.”

Daar kon mevrouw om lachen , toen ik dus Rocky kwam ophalen zat mevrouw keurig in haar kleren haren mooi gekamd, achter haar computer te  klaverjassen .

Eliza

  

 

  

  

Eliza

Een trouwerij in de familie,was heel gezellig. 



 

  

 

  

Daar hoort zeker lekker eten bij

Eliza

Verbazing

Groot was mijn verbazing toen ik vanmorgen naar buiten keek en er een behoorlijk pak sneeuw lag, Het is echt de omgekeerde wereld in plaats dat we naar de lente gaan zitten we midden in de winter, het ijs lag op de sloot. Rocky had behoorlijk last van de sneeuw, de sneeuw bleef aan zijn poten klitten onder weg heb ik wel drie keer zijn poten schoon gemaakt, het was trouwens wel prachtig,het zonnetje scheen, de sneeuw glinsterden we liepen wel voor ons plezier, wat we al een paar keer gezien hebben in Marieëndal was dat er ijs vast zat aan alle rietstengels onderaan de rietstengels vlak boven het water, de rest van het ijs was dan ontdooit maar het leken net blaadjes van glas die door het deinen van het gedooide water de zon schittering opvingen, net  allemaal sterretjes zo mooi, vuurvliegjes zou je ook kunnen zeggen echt een prachtig natuur verschijnsel. We hebben het al een paar keer gezien zo vanmorgen ook weer, iedere keer staan we met gretige ogen er weer van te genieten.  Toen ik later weer in mijn tuin was hebben Rocky en ik nog even een kwartiertje gezonnebaad.

Eliza

  

  

 

  

Eliza

Beetje treurig

Beetje treurig  is het wel in plaats van dat het warmer word hollen we hard achteruit met het 'weer'. De winter staat gewoon opnieuw voor de deur. Vanmorgen was alles bevroren de hagelsteentjes lagen weer in de tuin, er snijd een harde oostenwind door Den Helder het is echt niet meer leuk vind ik.

Vanmiddag fijn mondharmonica gespeeld het lukt steeds beter om samen een leuk deuntje uit de mondharmonica’s te halen we hebben er gewoon plezier in.

Daar na had ik even geen plezier.

Rocky moest nodig poepen maar ik was al bijna thuis toen ik hem kwijt was , hij zat nog een stuk terug te proberen of het lukte. Ik voelde al een klein beetje nattigheid was dat maar zo, helpppp... in die lange haren aan de achterkant hing een hoopje die gewoon niet weg kon, zat vast in het haar. Ja  dan loopt hij geen meter meer als dat er aan bungelt. Natuurlijk geen zakdoekjes bij me, zag nergens iets waar ik de poep mee kon afvegen nou het was geen afvegen het moest echt er af getrokken worden getverderrie, vroeger vieze poepluiers nu vieze Rocky kontjes. Ja, ik moest toch wat dus handen vies maken dan maar zoveel mogelijk weg gehaald zo dat hij weer wou lopen, echt vies hoor handen helemaal vol ja en toen hoe haal ik de sleutel uit mijn jaszak? Hoe maak ik mijn jas open ik heb er een beetje moeilijke knip op? Had hartstikke poep handen dus ik moest van alles en nog wat schoon maken, ben blij dat er dan bleekwater bestaat daar werk ik graag mee. Zulke cadeautjes zijn straks afgelopen als hij getrimd is.

Eliza

                                                                   

  

  

  

  

Eliza

Tjonge… tjonge

Tjonge…tjonge ik ben van de Hemel weer keihard op aarde beland,  ik was 2 en ’n half uur in de Hemel met mijn vriendin samen hebben we twee uur naar een concert geluisterd gezongen door het; ‘Huisduiner koor.’

‘Huisduinen’, een dorp onder de rook van Den Helder, het was geweldig, we hebben zo genoten. Ik kom thuis ga Rocky even langs het pad achter uitlaten, zie ik vier kinderen ongeveer 11 jaar aan de overkant  van de sloot zand of stenen naar de 2 zwanen gooien zomaar,  de zwanen waren in het water zijn eigenlijk veel te tam denken dat ze van iedereen die ze zien brood krijgen, dus vol verwachting zwommen ze naar die kinderen en krijgen een lading zand op hun veren.  Waar is dat nou toch voor nodig. Ik geef een brul naar de overkant:

“Hé laat dat, sodemieter op, weg wezen”

Hoor ik zeggen van de overkant:

“Wil je een beetje op je worden passen”

zo’n klein snot joggie.

‘Ja, dat wil ik als jij geen zand naar de zwanen gooit, ben je nou helemaal betoeterd,  gooi brood maar geen zand.”

“ Fuck you tering wijf.??

 Eigenlijk moet ik dan de wijste zijn en niets meer terug zeggen, maar ik werd woest.

“Wie moet er hier nu op zijn woorden passen”

Er werd nog twee keer herhaald wat ze eerder zeiden, het was te ver weg het liefs was ik naar de overkant gezwommen om zo’n gassie bij zijn kleine nekkie te pakken en mee naar z’n ouders te nemen, niet dat ik de illusie heb dat ze zullen vertellen waar ze wonen. Keihard kom je dan weer op de aarde terug na een geweldig concert. Daar ga ik nu nog maar van nagenieten, alleen ik begrijp niet waarom die kinderen perse die zwanen iets aan moeten doen.

Loopt Pa Zwaan  op het fietspad als moeder Zwaan aan het broeden is, dan kan Pa Zwaan best wel lastig zijn, maar nog geeft het hun niet het recht zand of stenen te gooien. Een kind houd dacht ik over het algemeen van dieren ?

Eliza