Als vrouw

                                          Vervolg zondags foto's

             

             

                                         

Dag lieve mensen

Dag lieve mensen

Dat zijn mijn wensen

Naar ieder die mij groet

Weet hoe goed mij dat doet

Leuk dat u geniet

Van wat u op mijn blogje ziet

Dat vind ik fijn

Zal u nog lang ter wille zijn.

Ik geniet van het schrijven

Wil daar soms de nacht voor opblijven

Dan vind ik mijn rust

En mijn geweten wordt gesust.

Overdag heb ik soms het idee

Moet eigenlijk afstoffen die t v

En hang het wasgoed ook eens op

Doe de afwas in het sop.

In de nacht heb ik daar geen last van

Dan vind ik dat het wel kan

Maar moet het niet te laat maken

Anders gaat mijn hoofd staken

Dus een beetje de tijd indelen

In de nacht maar een paar uurtjes stelen

Dan ben ik overdag huisvrouw

En in de nacht, met mijn gedichten en verhalen in touw

Het is voor mij een uitlaatklep

Waar ik veel plezier in heb

Dus, zo lang het u en  mij behaagt

Ga ik door, ongevraagd.

Eliza

Zondag morgen

Zondag morgen 1 Maart,ik sliep nog lekker om half 9, toen Rocky van het voeteneind van mijn bed sprong.

Dat merkte ik gelijk ik werd er wakker van, ik wou me nog even lekker omdraaien,maar dat ging niet door.

Rocky bleef trippelen naar de tuindeur kwam dan weer terug naar de slaapkamer en stond met een scheef koppie naar me te kijken, zeggen kan hij niets maar duidelijk maken des te meer.

Als hij zo doet dan heeft hij toch hoge nood, anders kan hij wel tot half 11 op het voeteneind blijven liggen.

Dus ik moest er uit,badjas aan en Rocky even in de tuin laten

Ik doe de tuin deur open en raak gelijk in vervoering,het is stralend weer en als ik dan zo de sloot –het weiland- en mijn tuin zie dan denk ik wat ben ik een bevoorrecht mens

Pak mijn camera en ga toch dit alles voor de zoveelste keer vast leggen, ik zie het toch iedere keer weer anders. Het rijtje kabouters, kabouters op de wip, grote schelpen

Overal lijkt er veel onkruid in mijn tuin die langzaam uit zijn winterslaap komt, maar al die groene kleine blaadjes zijn de blaadjes van de gele dotter die straks als een geel zonnetjes het voorjaar tapijt word.

Ik vind het zeker moeilijk om nu onkruid te wieden,ik weet niet wat plantje is of echt onkruid, tenminste wat ik als onkruid zie, ik denk alleen het gras.

Dus laat ik alles eerst flink groeien dan kan ik in ene het verschil zien en het er dan voorzichtig tussen uithalen.

Ik ben de Mevrouw die voor mij deze tuin heeft onderhouden, nog steeds dankbaar dat ze zoveel bolletjes in de tuin heeft geplant,ze komen nu weer allemaal lief te voorschijn, daar hoef je zelf helemaal niets aan te doen,als je het er maar niet uitschoffelt.

Rocky wil even in de tuin de deur mag dan niet dicht, dus nu zit ik een beetje bibberend achter mijn p c in mijn badjas want aankleden! nog even geen tijd, eerst mijn indrukken van deze ochtend opschrijven.

Als ik dan ook zo rond kijk in mijn tuin dan is het best wel rommelig, maar dat ben ik, ik heb verleden jaar getracht een beetje nette tuin aan te leggen ,een buurman had me daar bij geholpen , later echt tranen om dat ik alles veel te kaal vond, nu komt alles gewoon weer uit de grond en het word zeker niet weer zo’n nette tuin,  dat is niets voor mij.

Overals zijn er wel hoekjes waar wat te zien valt, het halve lichaam in de vorm van een boomstam, heb ik uit het bos op mijn schouders meegesleept omdat het zo’n uitgesproken vorm had.( Toch maar even de deur dicht het is nog te koud, jammer want alleen van de geluiden uit de sloot en van de vogeltjes word ik al vrolijk) .

Er hangen nestkastjes aan de muur,maar een moet er 1 gerenoveerd worden de bodem is er onderuit dus dat moet veranderd dat is achterstallig onderhoud, nou ja zo lang er geen huur betaald word !Lekker zitje op de plaats, ik hoop dat het boompje weer zijn takken krijgt ben een beetje benauwd daar over, maar verleden jaar werd het ook weer een paraplu van schaduw dus dat zal dit jaar ook wel weer zo zijn.

U ziet wat een paar ogenblikken buiten in mijn tuin doet met mij, dan denk ik niet aan alle ellende op de wereld. Dan ben ik super gelukkig in mijn eigen wereld, of dat nu egoïstisch of niet ,

”ik geniet”

 Eliza

Afsluitdijk

Na de verjaardag van mijn vriendin die  toen 60 jaar werd, brachten Ron en Astrit mij weer naar huis. Ik zat zo met Ron te babbelen dat hij de verkeerde afslag nam niet naar Den Helder, maar de afsluit dijk. Daar kan  je niet zomaar keren dus we moesten zowat de hele afsluitdijk (Een dijk die Friesland met Noord Holland verbind) over, voor we konden keren.

Het had erg hard gevroren, ik heb wat foto’s gemaakt, het was een grauwe dag maar toch wou heel voorzichtig het zonnetje achter de wolken vandaan komen, er zijn aan het eind en begin grote sluizen, we moesten 'over' de weg weer terug keren

Eliza

Assepoester

Ik heb gisteravond het sprookje Assepoester op de tv gezien. Het was een moderne versie ervan.

Geen tekenfilm maar, wel in de middeleeuwse tijd.

Assepoester is mijn favoriete sprookje, als klein kind had ik een sprookjesboek met hele mooie plaatjes, ik denk dat toen al mijn liefde voor kleinere beestjes is ontstaan, want Assepoester werd omringd door hele lieve muisjes, veel schattige vogeltjes en andere dieren.

Deze film was enig, de boze stiefmoeder en haar twee akelige zussen waren nu ook van de partij, hoewel de jongste zus wel veel met Assepoester op had.

De prins was een verwende jongen die, als hij uitgehuwelijkt werd de benen nam, zo vlucht hij weer een keer weg voor de soldaten van zijn vader, de koning. Hij wou bij een boerderij een paard lenen om aan de soldaten te ontsnappen, 'toevallig' het paard van Assepoester.Zij raapte net appels van de grond, ze herkende de prins niet, toen de man het paard wou meenemen werd hij bekogeld met appels die behoorlijk hard aankwamen.

Zo leerde Assepoester en de prins elkaar kennen, steeds kwamen ze elkaar tegen en iedere keer als de prins vroeg hoe ze heette, vluchtte Assepoester weg want ze wou niet dat de prins erachter kwam dat ze als dienstmeid door haar stiefmoeder en twee zussen werd behandeld.

Op een dag waren de prins en Assepoester in het bos aan het wandelen toen ze overvallen werden door zigeuners, de prins vocht voor wat hij waard was, maar de zigeuners waren met velen, Assepoester sprong  wel bij een zigeuner op zijn rug, maar werd er afgegooid en viel lelijk op de grond.

De hoofdman van de zigeuners vond het wel stoer van Assepoester en zei:’’jij mag alles meenemen wat je kunt dragen en gewoon naar huis gaan.” De prins lag ook voor pampus op de grond en hij zou er niet zo goed van afkomen, Assepoester vroeg voor alle zekerheid ‘mag ik alles meenemen wat ik kan dragen?’’ ”ja”zei de rovershoofdman. En wat denkt u? Ze gaat naar de prins en presteert het om hem op haar schouders te hijsen, en loopt heel moeizaam een paar passen met de prins op haar schouders weg. De rovershoofdman en de andere rovers wisten eerst niet hoe ze moesten kijken, maar zagen toch in dat ze er niets tegen konden doen, want woord is woord, de hoofdman moest lachen en gaf hun een paard zodat ze daar mee naar huis konden rijden

Oh, hun eerste kus, zo liefelijk, ik zat gewoon mee te zwijmelen, maar het duurde echt nog een tijdje voordat ze lang en gelukkig verder leefden.

Echt ik heb genoten het was heel erg knap gemaakt met veel humor maar ook best wel verdriet, want als die ene zus weer zo onuitstaanbaar was dan werd ik helemaal kwaad en dacht ik, ' geef dat mens een optater', maar zo ging dat niet in het sprookje. Maar zoals de meeste sprookjes eindigde het met “zij leefden nog lang en gelukkig.”

Gelukkig maar, want ik kan er redelijk de pest in krijgen, als er in een film waarvan ik ook vind dat ze elkaar moeten krijgen, dat  niet gebeurd, dan is mijn avond verpest.

Erg hé, maar ik leef altijd ontzettent mee met een film, ik zit er als het ware in. Dus mijn avond was gisteren helemaal goed, deels doordat het zo heel anders werd gebracht echt van deze tijd,  en! omdat ze elkaar kregen. Ik slaagde een hele diepe zucht toen de film uit was, ik heb super genoten.

Eliza

Ouder zijn

Ouder worden gaat vanzelf

Ouder zijn, ja daar kan je mee worstelen

Ouder, wie zegt hoe je  moet gedragen ?

Ouder, wie kan je vragen ?

Ouder, er word gezegd: je wordt een dagje ouder

Ouder, heeft u wel eens gehoord, je wordt een dagje jonger ?

Ouder, ik voel me niet ouder

Ouder, je bent geen achttien meer

Ouder, ineens kan je niet alles meer

Ouder, waar ga je in de leer ?

Ouder, om je te gedragen

Ouder, zoals ze van ouderen vragen

Ouder,  je voelt je zo oud als je bent

Ouder oud en wijs

Ouder, haartjes grijs

Ouder worden, iets wat je nog niet kent

Ouder worden, wen er maar aan

Ouder worden,  je kan er niet voor op de loop gaan

Ouder zijn, beleef gewoon elke dag

Ouder, bijzonder omdat je ouder worden mag

Eliza

Dromen

Dromen, wie wil er niet dromen ?

Dromen, alles echt, alles kan, in je dromen

Dromen stinkend rijk, in je dromen

Dromen  iedereen gelijk, in je dromen

Dromen, over de liefde, heerlijke dromen

Dromen, warme kussen,  zalig dromen

Dromen, over die ene liefde, daarover dromen

Dromen, voor altijd gelukkig zijn, dromen 

Dromen, dromen, dromen , dromen

Dromen,  laat ze tot je komen, dromen

Droom en maak je eigen wereld fijn. door te dromen

Droom, maar weet ! dat het alleen kan zijn in dromen.

Eliza

Gevoelens

Gevoelens zijn rare dingen, ene moment zingen

ander moment in het water springen

van verdriet, van onmacht, van pijn

Gevoelens  moeten wel rare dingen zijn

Gevoelens teder, lief, warm en fijn

moeten wel rare dingen zijn

je heb ze dus soms groot, soms klein

Gevoelens moeten wel rare dingen zijn

Gevoelens, je kan er niet omheen

Gevoelens als je ze niet had, was je van steen

Gevoelens van verstand en hart

 Zijn wel twee zaken apart

Gevoelens  je verstand redeneert zo

Maar je hart zegt dan, hò !

Gevoelens even dan niet op de zelfde lijn

Gevoelens moeten wel rare dingen zijn

Gevoelens schakel je niet zo maar uit en aan

 Je moet er mee leren omgaan

 Gevoelens zullen er dus altijd zijn

 Gevoelens moeten wel rare dingen zijn

 

Eliza

Volendam

Volendam is een heel mooi toeristen stadje aan het IJselmeer, ik weet het niet zeker, maar ik dacht dat het vroeger Zuiderzee hete maar door de afsluitdijk werd het IJselmeer. We waren vorig jaar met zo’n dagtocht mee, het is leuk dat je dan Volendam leert kennen,  alleen er is dan een verkoop demonstratie bij die je wel ‘moet’ volgen. Je hoeft niets te kopen maar het is erg langdradig,  je zit uren in de bus en als je dan bij zo’n leuk plaatsje bent mag je precies 2 uurtjes rond lopen en kijken. Het is wel goedkoop, 10 euro voor de hele dag, daar krijg je koffie met een koekje voor, de reis, en warm eten, dus dat is niet veel geld. Ik doe zo’n reisje een keer per jaar dat vind ik genoeg.

Maar dan kan je toch leuke foto’s maken en aangezien dat mijn hobby is, niet dat ik fanatiek ben, ik vind gauw mijn foto’s mooi hoor .

Ik zal u er ook van laten genieten.

Eliza

Schellinkhout laatste foto's

Ik kan het niet laten nog een paar mooie huizen in Schellinkhout te laten zien.

Eliza

Schellinkhout vervolg 2

Nog wat foto’s van Schellinkhout, ik had er echt veel genomen om dat ik gewoon alles even mooi vind aan het dorp.

Ook het wandelen op de dijk langs het ijselmeer is zo een verademing, vooral s’morgens heel vroeg als er nog weinig verkeer is ,dan  is het  net of de wereld ontwaakt.

Eliza

Schellinkhout vervolg foto's

Ik kon niet kiezen tussen al de foto;s van Schellinkhout dus ik plaats er nog maar een paar

Gedicht over Schellinkhout

Er is een schitterend dorp”Schellinkhout”

We waren er zo vertrouwd

We zijn er 7 jaar op de camping geweest

Het was een groot feest.

We stonden midden in de weilanden

Ik had er best veel omhanden

Een fijne tuin met mooie bloemen

Een stoofperenboom om maar eens wat te noemen

Ik plukte daar pannen vol, om de peren te stoven

Waar we dan later bijna de vingers bij afkloven

 Wij konden het allemaal niet opeten

Dat hebben buren en familie geweten

 Niet dat ze het erg vonden

Ik, alles schillen en stoven, eten maar met alle monden

Het dorp zelf ligt aan het ‘IJselmeer’

Ik kom er nog steeds graag, keer op keer

Mooie boerderijen, een prachtige dorpsstraat

Nu ik er over schrijf, is het mijn hart die sneller slaat

Een kerk met een rustig kerkhof zo stil

Twee Engelse vliegeniers hebben hun leven gegeven.

 Liggen daar zo kil

Aan het ‘IJselmeer’ is het goed vertoeven

Heerlijk in het water, dan in de zon, even niets hoeven

Veel watervogels en meeuwen in de meeuwenkolonie

 zo ver ik zie

De dijk slingert zich voort

Ik wandel alleen, niets wat de rust verstoord

Dan de schaapjes zo wollig, zo zacht,

 Ik ben stapel op ze, ze kunnen hoesten als oude mannen in de nacht

De eerste keer dat ik dat hoorde

Dacht ik echt dat inbrekers de nacht verstoorde.

De lammetjes heerlijk om voor ze te zorgen

Liep (mijn) kudde te tellen elke morgen

Lag er daar een op zijn rug?

Gauw, erheen want ze rollen zich niet terug

Even een klein zetje en ze staan weer

Wel gauw er bij zijn, anders hoeft het niet meer

Ik mis het soms nog heel erg, het was zomaar voorbij

Nu staan er dure zomerhuizen rij aan rij

Dat konden wij niet betalen

Dat was heel verschrikkelijk balen

Ja, het gaat zo als het gaat

Heel veel Amsterdamse mensen stonden met hun caravan op straat

We konden gewoon vertrekken, het grote geld riep

Het was de campinghoudster die rustig sliep

Wij niet, wij waren machteloos

En ontzettend boos

Ze zeggen geld maakt niet gelukkig, maar toch!

Als we geld hadden gehad, stonden we daar nog

Het leven is niet altijd even eerlijk

Maar de tijd die we hadden

 Daar in Shellinkhout, was heerlijk

Eliza

Aan die Amsterdamse grachten

Aan die Amsterdamse grachten

Heb ik heel mijn hart voor altijd verpand

Amsterdam is in mijn gedachten

 De mooiste stad van het land

Eliza

Kwaad en goed worden

Soms kan je kwaad worden, om iets dat is gezegd.

soms onterecht, als het is uitgelegd

Dan hoe maak ik het weer goed .

Begin met volle moed

Te zeggen sorry, niet goed geluisterd,

Naar wat er in mijn oor werd gefluisterd,

Dacht meteen het slechte ervan

Wil vragen, vergeef me als je kan

Geef mij je vertouwen weer

Misschien niet voor de laatste keer

Ben ook maar een mens

Met maar een grote wens

Geef mij een dikke zoen

Beginnen we, weer net als toen

Beloof me altijd van mij te zijn

Voor altijd mijn liefste, zo fijn

Eliza

Kleinkinderen te logeren

Ja, het was vakantie deze week voor de kinderen, ik had beloofd dat ze mochten komen logeren, het kwam papa Chris wel mooi uit, als het op vrijdagavond kon, “tot zaterdag 1 uur, mam, kan dat?” Dat kan hoor, gezellig, dus daar kwam het span met twee schattige koffertjes, van die linnen koffertjes met een rits. Daar zaten de schone kleertjes in, op de ene koffer stonden lieveheers beestjes en op de andere Jip en Janneke. Deze koffertjes waren niet zo groot, maar toen kwamen er  grote plastiek boodschappen tassen de auto uit, natuurlijk dat waren de 10 knuffels (ieder 5), Sven heeft een enorme krokodil als hij hem rechtop houdt is de krokodil net zo groot als zijn oma, dus die lag opgerold en er was een schattig zacht zeehondje, een egeltje, ik dacht een knuffelhondje nog, de vijfde weet ik niet meer, van Indra weet ik er nog twee, een grote roze knuffel en Bambi, dat is wel een van haar lievelingsknuffel.

Dus alles mee naar binnen, pappa kus, Indra had even in de auto gehuild omdat ze mamma alleen moest laten, maar dat was bij oma gauw over.

We hebben het heel erg gezellig gehad, alleen oma had tompoezen gehaald (dat is een soort gebak met pudding ertussen) en dat lusten ze echt niet, nou oma is verslaafd, dus weggooien? Nee, zonde toch, ik kreeg zaterdagmiddag visite om te rummikubben, die was verplicht 1 tompoes op te eten en de ander was dan toch maar voor mij. Heerlijk hoor, maar s’morgens waren de kinderen en ik even bij Joop geweest, want die was jarig, (Joop heeft nu loopgips, dus is weer veel mobieler) krijgen ze van Joop een groot stuk taart, met veel slagroom maar ook pudding, ja, u voelt hem al aan, dat lusten we niet, ik lust wel de koek, dus slagroom opzij, pudding van de koek af en eten dan maar.

Toen ik de bordjes later naar de keuken bracht, grijnsde de heerlijke slagroom en super lekkere pudding mij zo aan, ik heb een grote lepel genomen en met echt schandalige grote happen alles van de bordjes leeggegeten, ik dacht ze zien het toch niet. Mis dus, want toen ik naar de kamer ging zei iemand van de visite, “je doet wel stoer om net geen gebak te nemen, maar de restjes in de keuken smaakten lekker, zeker”? De visite was naar de w c geweest en had mij in de keuken zien snaaien (Amsterdams woord voor snoepen) Ja, ik keek wel een beetje beteuterd maar ja het leed was al geschied.

 We zijn een uurtje bij Joop geweest, het werd drukker en de kinderen verveelde zich een beetje, dus het was tijd om op te stappen. Thuis nog een spelletje Mens erg je niet gedaan, toen kwam Chris het grut weer ophalen, ik was echt behoorlijk moe, alleen al van het zeker twintig keer per middag, Oma… Oma… Oma…Sven kan zich redelijk alleen vermaken, maar Indra wil alle aandacht, een kleinkind van haar oma hoor, ik vind het ook heerlijk om aandacht te krijgen.

Het was super gezellig en ze vinden Oma haar thee het allerlekkerste van de hele wereld, (warm water, theezakje er even in, theezakje eruit, 2 klontjes suiker en een scheutje melk, dat is het geheim). Langzaam slaag ik vast voor mijn diploma oma zijn.

Eliza

Rommelmarkt

Het was al een hele tijd geleden dat ik naar een rommelmarkt geweest ben.

Ik las in de zondagskrant dat er een werd gehouden in de sporthal. Ik belde, mijn zoon Chris, of hij ook geen zin had, maar hij had het erg druk in zijn huis. Monique wil 1 maart in haar eigen woning zitten, dus er moet van alles en nog wat van de ene woning naar de andere verhuisd worden. Chris was 1 of eigenlijk 3 lampen (drie lampjes naast elkaar) aan het ophangen boven zijn eettafel, dat wilde niet zoals hij wou, dus een beetje geïrriteerd was Chris wel. Mam ik breng u wel even, maak ik gelijk een lijstje van wat ik nog nodig heb, misschien komt u nog wat tegen, oké?  Prima.  Chris brengt mij om 12 uur naar de rommelmarkt, intree koste 1 euro 80.

Ik vond het heerlijk om weer eens lekker tussen de rommeltjes te duiken, ik moest voor Chris kijken naar koffie-,  thee-, suiker-, en spaghettibus, koffie filterhouder en een prullenbakje. Ik dacht thuis, ik neem niet meer mee als 10 euro want neem ik 20 of 30 euro mee, dan maak ik het ook op.

Ja en dan kom je ogen te kort hé, bij de derde kraam kwam ik al hele leuke puzzels tegen voor de kleinkinderen twee spelletjes een kleine prullenbak van het lijstje van Chris, dus ik had al een hele tas vol en toen moest ik nog aan de markt beginnen. Ik mocht van een mevrouw de tas zolang bij haar laten staan, ik zou hem komen halen als ik naar huis ging.

Ik heerlijk aan het snuffelen, kom dus drie bussen tegen van het merk ‘Brabantia’ leuke licht gele bussen, verderop een pastapot maar achteraf blijkt de spaghetti iets te lang, Chris vond de pot leuk, dus doet hij er macaroni in.

Zo jammer, ik had foto’s willen maken bij mijn verhaal, maar ik ben dat totaal vergeten doordat ik zo hebberig werd van al die leuke spullen.

Maar dan is 10 euro best weinig hoor, ik heb nog een mooi tulpenvaasje voor Chris kunnen vinden een fijn boek voor mijzelf, toen waren de centjes op.

 En dan is er niets meer aan hé, zonder geld kun je niet kopen,   Ik mocht Chris bellen als ik naar huis wou, Chris komt en we gaan naar huis. Ik ging naar Joop om Rocky op te halen, Joop vroeg "wat heb je allemaal gekocht"?, ga ik enthousiast vertellen, kom op het kleine prullenbakje en kinderspeelgoed, “oh hemel die heb ik nog bij die mevrouw laten staan, dat is toch ook zonde.”

Ik dorst Chris amper te bellen, want de lamp hing nog steeds niet, ik zeg tegen Joop “Chris gaat uit zijn dak als ik hem vertel dat ik wat vergeten ben”.

Ik heb toch moed gevat en Chris weer gebeld, het duurde even voor hij aan de telefoon kwam en zijn stem klonk niet vrolijk.  "Chris sorry, maar ik heb een tas laten staan bij een mevrouw”, Chris zeker niet blij “ik kom er aan,” ik vast naar buiten, zodat hij niet hoefde te wachten. Zijn gezicht stond op onweer, ik kon amper instappen en hij scheurde gewoon weg, bleek dat hij echt pech had met de lamp en dat hij er net mee in zijn handen stond boven de eethoek toen ik belde, ik kan me er wel iets bij voorstellen hoor. Ik hield me maar muisstil, ben naar binnen gelopen, die mevrouw dacht al dat ik het vergeten was. Gauw weer naar buiten, Chris was toch wel blij met het prullenbakje, dus heeft mij weer bij Joop afgezet, ik heb Rocky opgehaald, fijn naar huis. Hoera, mijn eigen gezellige huisje.

Daar mijn schatten bekeken, ik had drie puzzels voor Sven en Indra, die heb ik zelf eerst even gelegd, want als er een puzzelstukje ontbreekt dan gaan ze gelijk weer weg, want dat vind ik zelf verschrikkelijk. Dit was een dagje rommelen en het rommelt altijd veel te veel in mijn hoofd, anders was ik de tas niet vergeten, maar ik was heel erg afgeleid door al die andere mooie dingen die ik zag, toch blij dat ik niet meer geld had meegenomen want dat was geheid op gegaan.

Eliza

Stressdag

Gisteren was weer zo’n bijzondere dag.

Ik zou visite krijgen uit Amsterdam, een aangetrouwde neef met zijn vrouw en kleindochter.

Ze waren nog niet in mijn woning geweest, dus u snapt het vast, toch als een wervelwind mijn woning door, hier wat opruimen, die schoenen uit de gang, even een lapje over het glas van de salontafel enz. Zo  het raam open van de slaapkamer even luchten, daar gaat de bel, ja hoor daar zijn ze gezellig, (had eerst de slaapkamerdeur dicht omdat het raam open stond )

Eerst maar even een bakje koffie  dan  het huis bezichtigen, laat ik de slaapkamerdeur openstaan, we zitten in de kamer hoor ik ineens belletjes, en belletjes betekent alarm, ‘Kurt’ de kat van de buurvrouw in aantocht. Ja hoor, hij was zo door mijn slaapkamerraam gesprongen, dus die kan ik ook niet meer opendoen. Ik dacht laat maar, ik zit in de kamer vogeltjes zijn veilig, mis dus, ‘Kurt’ ging achter de stoel waar nota bene de neef op zat om, en gaf de vogelkooi evengoed een mep.

Neef pakt 'Kurt' bij zijn nekvel en gooit hem de tuin in, even later kwam Iris met Macho om te gaan wandelen met mij en Rocky, we moesten heel voorzichtig de tuindeur open doen want 'Kurt' lag al weer op de loer, maar  hij had niet op Matscho gerekend die haat katten,  nou dat werd een gebrul van Matscho 'Kurt 'als een haas er van door.  Maar omdat ik visite had en niet mee kon, wou ze Rocky wel meenemen, de kleindochter wou  wel  mee om met Rocky en Iris te wandelen.

Toen Lincy, zo heet de kleindochter, terug kwam en weer in de kamer ging zitten trok ze in ene wit weg, haalde vlug haar beentjes van de vloer.

“Ik zag een hele grote zwarte spin lopen onder de bank is hij",”oh dat klopt dat is mijn huisspin ik zie hem al een paar dagen lopen, maar als ik een papiertje pak is hij weg”, ik op mijn knieën onder de bank kijken, geen spin.

Even later kom ik met bordjes waar brood op lag  naar binnen, zie ik de huisspin rennen, dus ik geef een brul naar de neef, “kijk even waar hij naar toe gaat dan pak ik even een papiertje”, de spin liep zich nu vast in de hoek van de kamer ik gaf het papiertjes aan de neef die pakt de spin en verfrommelt het papier helemaal. Dat was helemaal de bedoeling niet van mij, ik pak ze altijd heel voorzichtig en dan doe ik ze naar buiten, deze keer had de spin pech en moest hij het met de dood bekopen. De visite naar huis, Rocky en ik boodschappen doen.

Ik had de tuindeur wel dicht gedaan, maar niet op slot, we komen thuis ik doe de deur open en het eerste wat ik hoorde waren belletjes, dus u snapt het al, ‘Kurt’ zat in de kamer, de vogeltjes ondersteboven op de grond. De tuindeur wagenwijd open. Toen werd ik lichtelijk hysterisch, ik heb ‘Kurt’ met een bezem het huis uitgemept, de buurvrouw gebeld, dat ik het zat was. De buurvrouw kwam hem halen en ik vroeg wat ze er aan ging doen? ” ja, het enigste is dat ik hem moet laten afmaken, jij bent de enige die klaagt dus zeg het maar.” Ja, dat is ook wat moois, nu word het op mijn bordje gelegd wil ze van mij een beul maken, ik vond dat niet eerlijk.

Buurvrouw weg met een blazende ‘Kurt’, ik was behoorlijk gestrest heb Chris mijn zoon gebeld, die kwam en heeft met de Buurvrouw gepraat, ze zou nogmaals proberen “Kurt “binnen te houden. Als hij weer binnen komt gaat Chris maatregelen nemen. Dan brengt hij hem naar het asiel in overleg met de buurvrouw.

Ja, je moet hem gewoon flink meppen dan blijft hij wel weg, ergens heb ik geen hekel aan ‘Kurt”,  ik  ben dan ook niet blij met de rol van kattenmepper, maar hoe het dan moet? Dit was best wel een dagje met stress.

                                       

Eliza

Schemerlicht

Maak gauw even een gedicht

Over het schemerlicht

Je kan nog net van alles zien

geheimzinniger als overdag, misschien

Oh, als je toch eens kijkt

Waar alles in het schemerlicht op lijkt 

De donker grijze wolken, boven de bossen

Lijken grote bergen, niet op te lossen

Zie je de wind waaien, door de pruiken van de bomen

kijk, sta ik nou te dromen ?

Wat sluipt en schuifel daar over het pad ?

 heel  voorzichtig glijdend, een boomblad.

De wind krult het op, maakt het weer glad

En zo komt het naar de overkant van het pad

en in de lucht, voorzichtig, nog wat stukjes blauw

Jammer, want aan de andere kant, komt de avond lucht, donkergrauw

De donkere avond lucht, maakt alles tot een kleur

Nu lekker naar huis, door de achterdeur

Kijk toch nog even omhoog

Alles bewolkt, nog net droog

 Heerlijk zo’n loopje in de avondschemering

 En ik weet één ding

 Elk deel van de dag, heeft zijn eigen charme

Ga nu naar binnen, mij heerlijk warmen

Eliza