Workshop

Gedichten en gedachten boven rouw advertenties

Vroeger toen ik nog een krant had, heb ik een tijd als er een mooie woord of gedicht boven een rouwadvertentie stond, ze uit geknipt en bewaart. Nu kwam ik met een la opruimen, het doosje tegen waar ze in zaten.

Er zijn hele mooie gedichtjes bij, ik wil af en toe een paar van die mooie gedichten of woorden plaatsen op mijn blog en dan zien of ik er passende foto’s bij heb.

Mijn lief is uitgevlogen

Heel langzaam en bewust.

Er is geen hand meer op de mijne.

Geen mond die mij meer kust

Geen lachje uit de verte.

Geen hand meer door mijn haar.

Niet meer samen zitten.

En kijken naar elkaar

Wij zijn nu uitgesproken.

Wat rest is droefenis.

Ik zie omhoog, ik voel nu reeds.

Hoe eenzaam het alleen zijn is.

 %%%%%%%%%%%%% 
              

‘Kom nu met Uw donker, diep erbarmen

Eindelijk dood

Laat dit pijnlijk lichaam in Uw armen

 rusten als een kind op moeders schoot

Laat mij veilig door de schaduw

Uwer grote vleugels gedekt

Slapen gaan, het moede oog gesloten

En het lichaam pijnloos gestrekt.’

%%%%%%%%%%%%%%%%%

Niet door mij geschreven

In mijn Hoofd en Hart

In mijn hoofd en hart,

Zitten allemaal kamertjes apart

Alle kamertjes zijn gevuld

Ik sla er veel in op, met geduld

Een kamer voor zoon en gezin

Daar komt niets tussen in

Een kamer voor mijn hond

Die bij mij zijn thuis vond

Een kamer voor al mijn dierbaren

Waar ik gehecht aan ben, al jaren,

Een voor mijn lief

Mijn hartendief

Een voor alle mensen

Met hun kleine en grote wensen,

Eén, helemaal voor mij alleen

Daar kan ik heen

Als alles even te druk is en teveel

Dan sluit ik mij af, neem even niet deel

Aan het leven

Dan is  heel even,

het hotel gesloten.

Eliza

Mijnheer en mevrouw zwaan

Mijnheer en mevrouw zwaan,

wat hebben we jullie aangedaan

De hele winter maar eten geven

we dachten voor jullie een prettig leven

Maar dat het nu zo fout gaat

iedereen die op zijn achterste benen staat

De zwanen zijn gevaarlijk, ze grijpen je zo

ga er niet langs, pas op,  kijk uit,  ho

mogen ze misschien  hun eieren bewaken,

zonder dat er weer iemand komt om ze te kraken

Elk jaar is, er is een nieuwe leg

halen ze de eieren weg.

Logies, ze houden de eieren in de gaten

maar de mens kan het niet laten

Om nu ineens erg bang te zijn

 het is ook niet fijn

Als mijnheer zwaan met opgeheven veren

de vijand probeert te keren

Maar we lopen drie keer zo hard op de grond

In het water zwemt mijnheer zwaan als een slagschip rond

Op de wal  loopt hij over zijn eigen poten heen

Dan kun je altijd wegwezen meteen

Ik vrees dat er actie word ondernomen

zodat er geen jonge zwaantjes komen

we hebben spijt

van onze( domme) goedheid

Door eten te geven

 wilden ze dicht bij ons leven

Ze beschermen hun eieren nu te goed

zoals elk moeder en vader dier dat doet

Ik hoop dat er een oplossing gevonden word

De zwanen hebben ook recht, we doen ze anders te kort

Leven en laten leven in de natuur

Dan worden mijnheer en mevrouw zwaan vast een goede buur

Eliza

Vreemde dag

'27 Maart 'zal voor mij een vreemde dag blijven, het was die datum, 4 jaar geleden dat Simon uit ons leven is gegleden, verlost van alle pijn , vrij als een vogel in de lucht. Het verdriet slijt, maar toch keek ik tegen deze dag  op. Maar hij is al weer voor bij, zo als alles voorbij gaat. Simons lieveling’s gebak, vroeger waren moorkoppen,  dat wist de visite ook, als ze kwamen namen ze moorkoppen mee. Chris mijn zoon en ik eten daarom op zijn sterfdag een moorkop bij een kop koffie

We herinneren ons Simon liever met een glunderend gezicht en slagroom op zijn neus, als de moorkop op was zei  hij altijd “hé lekker”

Ik zou de moorkoppen halen, in de middag naar Chris gaan, Chris zou koken ik bleef gezellig eten .

S’morgens dus naar de winkel de moorkoppen halen, nog wat andere boodschappen mee, ik was op de fiets  kon ik iets meer  sjouwen, voor ik bij de fiets ben moet het wel eerst in tassen. Ik word altijd wat zenuwachtig als ik de boodschappen dan in de tas moet doen, ik kan er niet zo heel goed bij. Oké ik wou de moorkoppen die 2 aan 2 in  doorzichtige plastiek dozen zaten (ik nam  4 moorkoppen mee, ook voor Sven en Indra mijn kleinkinderen ) netjes in mijn boodschappen tas doen, voorzichtig want als ze onderste boven rollen is het niet zo’n fijn gezicht meer.

           
                               
    
                                          Arme moorkoppen

 De tas was breed genoeg om de moorkoppen langzaam recht in de tas te laten zakken, maar er zat een grote plastiek tas in een vakje voor op de tas, dat die dan een bobbel veroorzaakt aan de binnen kant daar stond ik niet bij stil, de eerste doos ging goed, maar de tweede doos wou niet echt zakken, ik een beetje duwen ‘echt vreselijk’, ik duwde de harde plastiek doos open en de twee moorkopen rolde zo mijn tas in. Ik haalde de plastiek zak uit het voorvakje ( had ik dat maar eerder gedaan ) daar deed ik de andere boodschappen in en dacht, ik zie thuis wel wat een ravage het is. Nou dat was het hoor, ik wist even niet wat ik moest, gewoon graven in de tas tussen de slagroom en de chocola van de moorkoppen.

Toch nog redelijk er uitgevist, maar toen? Gelukkig zit er een losse binnenkant in de tas, toen ik de andere 2 moorkoppen er uit had kon ik voorzichtig de binnen kant naar buiten halen en schoonmaken.

Ondertussen voor dat ik bij de fiets tassen was had ik mijn stokbrood die ik ergens tussen mijn vingers geklemd had verloren,  ik had de zak waar het stok brood inzat op zijn kop vast, dus heel treiterig schoof hij er uit, alles neer zetten stokbrood redden, ik had pistas nootjes meegenomen daar ben ik dol op, nootjes die je nog uit hun dopjes moet halen.

Dus eindelijk thuis de tas schoon, zag ik de zak met nootjes, ha lekker ik

neem er een paar, wil het zakje openmaken scheurde het uit elkaar,  alle nootjes overal en nergens naartoe.

Nou toen dacht ik wel ‘wat zal me nog meer gebeuren’, maar dat viel mee, gezellig  naar koersbal geweest, wel nog 2 moorkoppen gehaald die andere 2 gingen al likkend aan mijn handen de prullenbak in.

Chris had pannenkoeken gemaakt die waren heerlijk,  dus eind goed al goed, maar wel een vreemde dag.

Eliza                      De tas, binnenste buiten al schoongemaakt

Het regent

Het regent, het regent, de pannetjes worden nat

Dat is ook een liedje en weet je wat ?

De hond moet uit, dus regenjas aan

Om met Rocky naar buiten te gaan.

Maar de guit steekt zijn neus uit

Voelt de regen op zijn snuit

denkt dit is mij te nat,

Je kan me wat !

Ik steek pal buiten de deur mijn pootje omhoog,

Gauw een plasje, blijf ik lekker droog

Ja maar en dat poepje dan ?

Kom kleine man

Dat moet toch echt ook gebeuren,

Kom op, niet zeuren

Ik nat, jij nat

Kom doe gauw wat.

Dan kunnen we naar huis toe gaan

Eindelijk, hij heeft het door, kijkt mij aan

Gauw een poepje, rennen naar binnen

Daar kan het afdrogen beginnen.

Eerst de bovenkant lekker droog

Dan op je rug, alle pootjes omhoog

1 voor 1  afdrogen

Zit te puffen, sta steeds gebogen

Nog even kammen, staart vooral

Net een vlag, staat reuze mal

Rocky doet mij heel wat

Hij is mijn grootste schat.

Eliza

Ode aan het W.C.(Toilet) papier

Raar idee ?

we doen het er toch maar mee.

Geen oude krant, of grauw papier

zachte velletjes voor onze billen, ‘n plezier

Met vlindertjes.. bloemetjes ... superzacht

daar is goed over na gedacht

Eerder de vellen van je billen

er gauw van af willen

Nu nog maar een velletje, het is nog niet schoon

We vinden dat heel gewoon

We rollen het een na het ander velletje er af

neem je het laatste vel, pak dan een nieuwe rol, ander krijg je straf

Het is heel benauwd om (te laat) te weten

 dat iemand de nieuwe rol W.C. papier is vergeten

Dan zit je er mooi mee

En niet lekker op de W.C.

Zo iets dagelijks kan dus van groot belang zijn

Leve het W.C papier ‘zo zacht zo fijn’

Eliza

                          

Chaotische, wie ? ik????

Hoe durf ik die vraag te stellen, natuurlijk weet ik dat ik behoorlijk chaotische ben. Ik denk dat ik dat mijn hele leven al geweest ben, maar als er een beetje opgelet word, of ik weet dat er opgelet word, dan deed ik in ieder geval mijn best om het wat minder rommelig te maken. Nu is er eigenlijk geen rem meer,  ik leef met mij zelf en soms kunnen we elkaar niet uitstaan en soms zijn we heel content met elkaar.

Ik was gisteren bij een lieve kennis van mij, die vaak te veel voor haar zelf kookt en dan een belletje geeft “Els  heb jij nog trek in zuurkool” Els heeft altijd trek,  ik ben dan al onderweg om het op te halen. Want de ander dag heb ik dan weer een heerlijke warme maaltijd ze kookt heerlijk.

Als er twee mensen verschillend zijn, dan zijn wij dat wel die kennis en ik.

Ze heeft ook een huur huis, maar is zo heel erg netjes, zij heeft een hobby van poetsen en schoonmaken, het zit erbij haar net zo in,  als bij mij dat slordige en niet zo veel poetsen. Gisteren avond was ik dus bij haar om de zuurkool op te halen, ik dacht als iets heel mooi is dan kan het niet mooier,”dus wel”Ze had al prachtige spullen alles op elkaar afgestemd, alles licht en wit, maar het kan echt nog mooier.

Er was super mooi behangen met het mooiste behang dat je kan bedenken, mooie nieuwe vloer van hout, nieuwe kleden, alles opnieuw geschilderd, ik keek echt mijn ogen uit en dacht “wat mooi”.

Het past ook echt bij haar, ze ziet er ook altijd tip top uit, haar, kleding, echt een dame. Ondanks ons groot verschil kunnen we het goed vinden, in zo verre, we zien elkaar niet elke week, maar als er wat is met haar en ze belt, dan ben ik er zo,  anders om ik kan altijd bij haar terecht, maar het hondje mee nemen dat kan alleen als het mooi weer is en we op de plaats kunnen zitten, ze vind hem erg lief maar toch het liefst buiten. Als ik vaker naar haar toe zou gaan zou ik niet zo lang blijven,  Rocky thuis laten, en slofjes bij haar voordeur zetten zodat de schoenen van buiten niet de boel binnen vies maken. Het zou ook een soort heiligschennis zijn als het door ons vies zou worden.

Ze zou er niets over zeggen maar het  voelt voor mij zo.

Toen ik thuis kwam, keek ik even door de ogen van visite die bij mij zou komen? Nou en dan zie ik toch wel dingetjes waarvan ik denk,  waarom heb je dat staan of waarom weer een rekje in de badkamer, om er nog meer dingen op te leggen, die ook in een kast met deur zouden kunnen staan

Waarom 4 jassen en 3 tassen aan de kapstok  terwijl je maar 1 jas aan kan, en 1 tas mee kan nemen, eigenlijk gelijk weer terug in de kast doen geeft niet zo’n volle indruk als je binnen komt. Als ik dan van zo’n prachtig netjes ingedeeld super schoon huis, in mijn huis kom, dan zie ik dubbel wat bij mij echt beter kan.

Maar ja gisteren waren Sven en Indra de hele dag bij mij dan ben ik blij dat ik niet van die hele mooie spullen heb, dat ze zich kunnen bewegen, ze een banaan onthoofden om dat ze in de gang een bal spel speelde met 2 van die houten plankjes en 1 pingpong balletje,( fruitschaal toch maar even weg gehaald toen Indra glunderend kwam vertellen dat ze een banaan bijna in tweeën had gemept,)  blij dat het schilder werk al wat schade heeft opgelopen zo dat ik, als de plankjes tegen de muur aan komen  niet meteen in de stres ga.

Het moet natuurlijk niet de spuigaten uitlopen, maar als ze hoor gieren van het lachen voel ik me fijn, het was echt geen weer om buiten te spelen dus dan moeten ze zich binnen vermaken.

Dan kan een heleboel bij mij maar aan het eind van de dag door alle drukte en gaos ,ben ik best uitgevloerd maar wel met een warm gevoel.

Vandaag zou ik er wat aan gaan doen, kapstok leeg, overal overbodige dingen weg halen, maar ik weet bijna zeker dat ik dat volgende maand weer kan schrijven.

                                       
Eliza

Foto's  van vroeger weer bekeken, een paar weer opnieuw gefotografeerd, dus de kwaliteit laat misschien wat te wensen over maar ik vond ze zelf weer zo vertederend

Mijn man zijn zus trouwde, zijn oma en ik waren samen op die dag jarig, dus na de plechtigheid werden oma en ik ook naar voren geroepen wat een totale verrassing was

Later met Simon (mijn man) en mijn zoon een dagje uit, wat had ik grote brillenglazen hé

Chris mijn zoon werd toevalig, op mijn verjaardag geboren,dus toen Oma nog leefde hadden we drie verjaardagen op een dag, best wel eens even lastig.

Hij kon mij later  op onze verjaardag heerlijk verrassen, door een compleet ontbijt mee te nemen, om fijn buiten te ontbijten, we zijn op 9 augustus jarig het is meestal mooi weer dan. Jammer mijn man hield daar niet van, maar hij zat wel binnen ook met een feesthoedje op.

Eliza

Lammetjes –lammetjes –lammetjes

Eliza

                              

Spelletjes

Ja ik ben gek op spelletjes, allerlei spelletjes, ook gezelschap spelletjes.

Mijn kleinzoon Sven is nu bijna 8 jaar leest al heel goed, kent dus ook veel woordjes, dus oma kwam met het spel ‘Boggle’. Het is een leuk en leerzaam spel. In een doorzichtige plastiek doos zitten dobbelstenen met letters er op, die moet je heel goed schudden, en dan vallen ze op hun plaats, de letters die je nu ziet daar moet je woordjes van vormen. Er is een zand loper bij die je omkeert als je klaar bent om de woordjes op te schrijven die je uit de letters kan halen

Voorbeeld;

er liggen E- E -R -P letters, dan kan je er;  peer- reep- eer- ree- van maken.

 Zo zijn er  meer letters en zo lang de zandloper loopt mag je woorden vormen van de letters die je ziet. Sven kon het eerst niet zo goed dus dan ging oma per ongeluk hardop de woordjes lezen die zij zag, “bedankt hoor oma” was het dan, toen hij twee keer gewonnen had wou oma wel horen wat voor woordjes hij bedacht had.

Sjoelen kent u dat, zo leuk ,op de rommelmarkt voor 10 euro een sjoelbak gekocht,  het mooie weer de afgelopen week zorgde dat ik buiten in de tuin kon sjoelen.

Ik heb 3 jaar sjoelen in een buurtvereniging gedaan, ik vond het heel erg leuk, alleen aan wedstrijden onder alle buurthuizen had ik een hekel, dan was het geen gewoon leuk spelletje meer, maar werd het super serieus bijna fanatiek dan vond ik er niets aan. Maar zo thuis of in de tuin is het best gezellig , het merk van de sjoelbak is ‘Homas’ wat ik zo leuk vind is dat de originele  beschrijving hoe je moet sjoelen er ook bij zit, ook de pionnen en schijfjes om het spel moeilijker te maken zitten er bij, ja ik had deze keer geen sof koop.

Zondag zou ik met een kennis ‘rummikubben’ het was zo mooi weer dus ik vroeg of ze zin had om te gaan ‘sjoelen’.

Eerst keek ze me aan of ik het echt meende, dat deed ik, toen zei ze aarzelend “dat is goed”we hebben in tijden niet zo gelachen, want Joke werd toch ook best wel een beetje fanatiek, we hadden er schik in.

Verder doe ik  graag met Indra en Sven ‘memorie’ alle kaartje om draaien en dan twee bij elkaar zoeken,  Sven is daar super goed in. Mikado is nog niet zo’n goed spelletje voor Sven want hij kan nog niet zo heel erg tegen zijn verlies, er bewoog nooit wat als hij een stokjes uit de hoop wou halen die hij zelf op elkaar  gegooid had. Het is ook best wel een moeilijk spel.

Klaverjassen doe ik op de p c, dus u merkt al dat ik mij niet hoef te vervelen. Ik vind het ook super belang rijk dat Sven en Indra niet de hele tijd met hun koppie voor de pc zitten want dat willen ze het liefst. De ouderwetse spelletjes doen het nog goed en oma word ook bezig gehouden.

 
Eliza

                           

Deze foto’s spreken voor hun zelf.

Eliza

Zeg het met bloemen

Zeg het met bloemen

je hoeft niet alle namen te kunnen benoemen

 Alleen er van genietenen, er naar kijken

dan hoor je al bij de rijken

die zonder geld toch met bloemen gelukkig zijn

zonder bloemen is het leven minder fijn

Laat uw ogen strelen

door al die bloemen op hun stelen

Laat uw neus ruiken

in alle bloemen en struiken

Ze zijn er voor allemaal

ze vertellen hun eigen verhaal

Eliza

Vakantie foto’s van  het plaatsje, 'Lóf aan de Moesel'   

Het hotel,  , het straatje wat omhoog liep naar het kerkje,en een mooi vakken huisje. 

 
Dit stand beeld staat op het punt waar de rivieren 'de Rijn en de Moesel samen komen. 'Het is Keizer Wilhelm'

Een andere plaatsjes, weet helaas de naam zo gauw niet

Eliza

Fijn om foto’s te maken.

Fijn om foto’s van een jonge hond te maken zijn naam is” Rodi”

Eliza 

Rest van de foto’s boerderij

Eliza

4 heerlijke dagen boerderij

Heerlijk dat ik weer 4dagen mocht komen, als er lammetjes zijn dan sta ik te trappelen om weer een paar dagen  te logeren

Toen we op de camping kwamen en kennis maakte met de boer en boerin was ik gelijk verkocht door alles om en in de boerderij.

Maar vooral de beesten, in het begin de koeien toen die weg moesten kwamen er kleine paardjes en er was een grote kudden schapen, waar ik meteen helemaal weg van was

Maar in het voorjaar als de lammetjes er zijn dan ben ik verkocht en reuze blij als ik weer naar Schellinkhout mag.

Nu ik ook graag foto’s maak en op mijn blog zet, hoop ik maar dat u het ook mooi vind. Naar de lammetjes kan ik uren kijken en in een kwartier had ik al minstens 20 foto’s gemaakt, ze zijn zo schattig wollig, hebben eigenwijze koppies, ze schrikken niet gauw als je ze maar rustig benaderd.

Ik heb wel een uur op de loer gelegen om ze op de foto te krijgen als ze dronken bij hun moeder, maar het is wel gelukt.

Ik tuinier ook de dagen dat ik er ben, nu ook,  ik heb oude bloemen uit struiken gehaald, Rocky lekker naast me . Met het zonnetje op mijn gezicht , (hoe wel het windje nog wat fris was) zijn we best goed opgeschoten,  alle aarde omwoelen met een machtig apparaat, een draai vork met tanden,  met 'n stuurbeweging kun je de aarde omwoelen  bij alle perkjes en planten.

Alles word dan weer los en luchtig, zo voelde ik me ook, ik mag me gang gaan,  s’middags lekker aanschuiven aan de tafel,  heerlijk warm eten, daarna met z’n drieën een uiltje knappen (even een slaapje doen) om 2 uur gewoon weer even kijken wat er gedaan kon worden , als het gedaan was, met Rocky even een rondje dorp, langs het IJsselmeer. Dus fijner kon het niet zijn. Toen ik aan kwam moest het mooie grote paard 'Kim' van de dochter des huizes, naar een dieren arts. 'Kim' had een zeer achter been, dus er moest een foto gemaakt worden, daarvoor moest 'Kim' vervoerd worden in een paarden trailer. Ik kwam net op tijd om er wat foto’s van te maken. 'Kim' ging keurig rustig in de trailer, toen kon de reis naar de dieren arts beginnen.

We wachten met spanning af wat er met het been was, het viel niet mee,  'Kim' heeft last van zijn knie er is spul tussen zijn gewrichten gespoten en als het met een week niet wat beter was moest ze er aan geopereerd worden. Dat is een domper voor de dochter ze hadden 'Kim' gekocht om te berijden,  maar als het niet beter word kunnen ze dat niet en kan er alleen met 'Kim'gefokt worden.

Rocky heeft zich ook prima vermaakt, hij was met mij zowat de hele dag buiten waar ik ging was hij ook alleen s’avond vond hij het niet zo fijn om te plassen, het was zo donker op de plaats en hij hoorde allemaal vreemde geluiden dus was hij wat voorzichtig.

Ik had ook wat struiken gesnoeid,  het waren mooie taken me rode bessen en mooie gepikkelde bladeren, wat katjes en coniferen takjes, 4 narcissen en ik had een mooi bloemstuk op tafel getoverd dat was mijn afscheid cadeau, voor 4 hele fijne dagen.

Eliza

Heerlijk 4 dagen naar de boerderij
zo lief de lammetjes 

zo mooi de paardjes

  

Vervolg

Eliza                                            

                           

Vervolg 4dagen Boerderij

Zo prachtig de voordeuren en gevelversiering

Zo mooi het uitzicht over het IJsselmeer – tuinen en weilanden

Eliza

De gymnastiek.

Ik had u belooft over de eerste gymnastiek les te vertellen.

Vanmiddag was het dan zover, 10 over twee naar Helen die samen met mij ging, Helen is de buurvrouw van 1 blok verder. Op de fiets er heen ongeveer maar 10 minuten fietsen,  het was lekker weer en ik vond het voor het ‘eerst’ niet naar op de fiets ( vast omdat ik wist dat het maar z’n kippen entje was) Ja het was heel lang geleden dat ik een gymlokaal van binnen gezien had, we waren mooi op tijd dus gympies aan en het grote avontuur kon beginnen.

Het was leuk, echt leuk, wat ik nog van vroeger wist waren rondjes lopen achter elkaar,  zwaai oefeningen - buikoefeningen –beenoefeningen doen kortom saai dus, nu we een dagje ouder zijn geworden mogen we ons weer als jeugdigen gedragen, eerst werd er op mooie klassieken muziek in de zaal warm gelopen,  niet achter elkaar maar kris kras door elkaar, het ging van langzaam steeds sneller, het was wel de bedoeling dat je op de maat van de muziek bleef lopen, dat was om je spieren op te warmen. We hebben we met tennisballen onze reactie vermogen links en recht handig mogen uitproberen, al lopend de tennis bal stuiteren maar niet met 2 handen vangen, de bal vastgrijpen niet onderhands maar gewoon met je vingers grijpen naar de bal, was grappig maar best even wennen vooral toen het ook links moest.

Daarna met wat grotere ballen samen oefeningen doen  2 aan 2,  zonder dat je het in de gaten hebt gebruik je toch alle spieren,  nog een bal spel over een net tussen 2 partijen, dat werd best fanatiek, het uurtje gym was om voor dat we er erg in hadden, we mochten op hele gezellige  ‘een soort Surinaamse dansmuziek’ wat door de zaal lopen ( dansen ) om weer even op adem komen, dat was’ kaasie’(is Amsterdam denk ik) voor mij, daar hou ik wel van hoor.

Ik vond het jammer dat het afgelopen was, we zijn naar huis gefietst, hebben de honden (Helen heeft ook een lief hondje) opgehaald en zijn nog een rondje door Marieéndal gelopen .

Nou als dat niet sportief is dan weet ik het niet meer, eigenlijk wil ik wel 2 keer in de week, zó fijn vond ik het.

Ik ga er 3 dagen tussen uit, naar de boerderij, ik  kan mijn blog even niet bijhouden, tot zaterdag .

Eliza