Mozaïeken

Nog wat foto’s van het mozaïeken

Een maand zonder jou is als

een jaar zonder zomer.

Een week zonder jou is als een

maand die nooit begon.

Een  dag zonder jou is als een

minuut zonder seconden.

Een uur zonder jou is gewoon

niet compleet

Niet zelf geschreven

Kleinkinderen

Als je soms in de put zit en de kleinkinderen komen onbevangen ze zijn wie ze zijn, dan kom je vanzelf weer uit die put, heerlijk om ze dan om me heen te hebben.

Pappa wou  op koninginnendag graag met zijn vrienden s’avonds even naar de kroeg, of de kinderen bij oma mochten logeren, prima hoor kom maar op.

Ze kwamen om half 4 het was heerlijk weer, en dan kun je ook met eenvoudige dingen  niet ver weg, ze rond om gelukkig maken,( oma nog meer ) .

We hebben een fijne zachte deken gepakt mee naar buiten genomen en voor de deur op het grasveldje neer gelegd, klein theeserviesje van Indra mee, kleine hoeveelheid kindercola dat was de thee, paar suikerklontjes die nooit wouwen smelten dus heerlijk opgekauwd werden, een pak flinterdunne soepstengels ,(waar oma gek op is) mee, knuffels mee, bal mee, Rocky zijn mand mee. Indra kwam meteen aansjouwen met de waterbak van Rocky, 2 houten plankjes met handvat en een klein balletje, de zachte voetbal, ja dat was het zo’n beetje wat allemaal naar buiten werd gesleept,  zitten en spelen maar.

Algauw werden de schoenen en sokken uitgedaan en lekker rennen, Indra haalde Liv op, die haalde weer een vriendje op, en natuurlijk werd er vader en moedertje gespeeld.

“Vader wil je ook een kopje thee”?,Vader uit zijn rol ‘dit is cola ,mag ik niet van mijn moeder”,maar vader dronk 10 kopjes thee achterelkaar.

Er kwam ook een ouder broertje van het vriendje nieuwsgierig  kijken aan de rand van het gras veldje, ik was met Sven aan het over meppen met de houtjes en het balletje, we telde steeds als we het balletje in de lucht hielden. Het broertje kwam steeds een stukje dichter bij, opeens was ik erg moe, ik vroeg of het broertje’ a u b’ mijn plaats in wou nemen om dat ik niet meer kon.

Hij stond me even aan te kijken, ik vroeg hoe hij hete, toen was het ijsgebroken en heeft hij heel gezellig met Sven  gemept.

Toen kwamen er twee vriendjes van het broertje ook voorzichtig kijken en voor dat ze het wisten hadden we een hele competitie. Zo zou ik het altijd wel willen ook met de grote buren, samen  als het mooi weer is buiten  op het grasveld, dan niet op een kleed, maar gezellig op stoeltjes. Er zijn zoveel verschillende culturen die in de flats zitten, hoe fijn zou het niet zijn om elkaar te vertellen hoe hun leven was ‘voor’ dat ze hier naartoe kwamen.

Ik begin bij de kinderen, er ligt nog een behoorlijke taak op mij te wachten, maar niets doen! dat is al geweest.

Eliza

De Waarheid
 

 Weet U, overkomt het u ook dat u niet echt de waarheid  wil weten, terwijl u donders goed weet hoe het zit, of denkt te weten?

De waarheid kan zo zeer doen dat je die gewoon niet wil weten,  je verstopt je achter een plank voor je hoofd.

Ik geloof dat ik een hele linnen kast voor mijn hoofd heb gehad en nog niet willen weten wat de waarheid is .

Het echt aannemen dat iets er niet meer is, dat het gewoon over is, dat is moeilijk, ik wil er niet aan maar maak mijzelf dood ongelukkig.

Met  een zacht afschuif sisteem, word het mij duidelijk gemaakt,  ik weet het, ik voel het, maar wil er niet aan.

Ik zal wel moeten want wat niet meer is? is niet meer

In radicale woorden  zeggen” het is over” is moeilijk, maar zo heel lang gerekt is mijn eigen schuld.

Zal mij toch weer op moeten tillen uit het dal, want anders zink ik verder weg en dat mag niet gebeuren, daar help ik mijn zelf niet mee en nog minder mijn zoon en kleinkinderen.

Ik ben meestal gauw aan het huilen en nog gauwer aan het lachen, maar nu is het even helemaal mis, ik was blij dat mijn zoon Chris er vanmorgen was, die heeft me even onder ogen gebracht,  dat zo als ik  mij nu laat gaan niet goed is,  voor niemand.

Had ook een heleboel eetwerk over van mijn verjaardag en ja vannacht heb ik wel 6 neger zoenen gewoon in bed opgegeten, gisteren heb ik ontbeten  met chips, en  verschillende koeken werden ook opgegeten,  daar ga ik dan ook om huilen verdorie terwijl” IK” het zelf in mijn  mond stopt.

62 jaar en als een kind heb ik vanmorgen  Chris de leiding laten  nemen om samen alles wat eetbaar was en slecht voor mijn lijn, weg te gooien of in een tas gedaan voor de kleinkinderen, had ook nog veel dingen over datum staan in de ijskast dus alles er uit en nagekeken, ben ook meteen  in mijn voorraad kast wezen kijken  in bussen en potten in de keuken kast, ik ben er toch wel een beetje van geschrokken, Chris zei ook, "weet je nog mam hoe kwaad je op oma was als ze van alles over datum in de kast had, je gaat erg op haar lijken"…..helpppp…. het is echt waar,  zo oud ben ik toch nog niet 62, is toch nog niet oud?

Eliza

Dit is al weer bijna een jaar geleden geschreven, het gaat nu goed met mij. Het is herplaatst

Storm

Storm wind, hij is er weer

gaat weer vreselijk te keer

gooit de stoelen door de tuin

maakt overal in het land puin.

Het is geen koude wind

dus de wind, die ik fijn vind,

je kunt er gewoon tegen aan leunen

ik hoor zelfs de grote bomen kreunen.

Ook is er omweer in de lucht

eerst is het stil een soort zucht,

dan weerlichten en klappen

morgen zullen ze vast weer bomen kappen.

Die niet bestand waren tegen de wind

En als dan de regen klettert, vind

ik het zelfs niet meer aangenaam

sta droevig voor het raam.

Hopende dat de schade meevalt

teren bloemen zijn zo verknalt

doe je, je best er iets moois van te maken

de storm doet alles kraken.

Wil vernietigen,  is pas dan tevreden

kijkt om zich heen is blij met zijn optreden,

ik kan dan wel huilen zie al die geknakte bloemen

daar kan geen bijtje meer in zoemen.

Als de storm is gegaan

komt het weer op ons aan,

ik kan U vertellen

we zijn goed in het herstellen.

We ruimen gewoon op, de rot zooi

en ons tuintje word toch weer mooi.

Eliza

Saté

Een saté, op zijn tijd

Kun je aan mij ook altijd wel kwijt

Het zijn stukjes vlees op een houten pen

Met pinda saus, bijna het lekkerste wat ik ken

Een paar geroosterde boterhammen erbij

Weer een avond eten voor mij

Ben ook blij dat ik,  'alleen eet'

Want voor ik het weet

Zit de saus op mijn wangen en kin

Ik hap er zo lekker in

Eliza

Warm

ik drink me arm

De hele waterkraan leeg

word gelijk een ballon die naar de hemel steeg

Maar ik raak het ook weer makkelijk kwijt

Uit alle poriën van mijn lijf tot mijn spijt

Komt nog net niet uit mijn oren

Gelukkig maar is zo moeilijk horen

Maar ik klaag  niet

Ik klaag al  als het giet

Dus ik straal net  als de Zon

Als dat toch eens kon

Dan had ik het winters niet koud

Werd ik vast heel oud

Altijd een stralende zon zijn

Iedereen verwarmen wat lijkt me dat fijn

Nu word het toch weer laat

Kan ook niet anders als de zon niet onder gaat

Eliza

Rauwkost

Ja ja daar gaan weer

Deze keer

Alles gezond wat de klok slaat

Appels ..worteltjes ..komkommer..sla

Weer een poging wie doet het me na

Altijd maar weer opnieuw beginnen

Iets aan mijn lijn te doen

Ja daar wringt de schoen .

Altijd ook weer opnieuw het af laten weten

Kwaad ..verdrietig ..huilen,, dus” ETEN “

Elke dag kan je opnieuw beginnen

Elke dag volhouden is van mij zelf winnen

En ben je het weer een dagje kwijt

Heb dan geen spijt

Want dan kom je weer bij het “ETEN”

Wat ik toch "ECHT"moet vegeten

De WIL is er weer

Nu nog het vlees, niet “ZWAK “deze keer?

Eliza

Indra en Sven,  Zandvoort, een dag voor de officele Paas autorace,  dan is het veel goedkoper en ze mogen alles bekijken en zelf in de auto's plaats nemen

Indra en Sven.

U weet, ik hou heel veel mijn kleinkinderen, en maak ook ik weet niet hoeveel foto’s van ze.

Paas eieren schilderen is zeer inspannend, is aan de koppies wel te zien.
 

Eliza

Het is waar, de dood kunnen wij niet ontgaan.

Dat is zo erg nog niet.

Want dan begint de grote logeerpartij,

bij een gastheer, die zo boeiend is,

dat de tijdstil gaat staan

en eeuwig word.

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

Weggaan

Weggaan is iets anders dan het huis uitsluipen,

zacht de deur dicht trekken achter je

bestaan en niet meer terugkeren

Je blijft iemand op wie word gewacht.

Weggaan kun je beschrijven

Als een soort van blijven.

Niemand wacht want je bent er nog

Niemand neemt afscheid want je bent er nog.

Niet zelf geschreven, wel de foto's van mij zelf

De water lelie

De water lelie zo fraai

Ik gaf mijn fototoestel een hele draai

Om de lelie in al zijn pracht te fotograveren

Moest mij wenden en keren

Maar zij staat er mooi op

Tussen kroos als decoratie geen flop

Zomaar vlak bij mij in de boeren sloot

Waar zij nog even genoot

Van het zonnetje tussen grauwe wolken door

“Ik plooi mijn blaadjes ik ga er voor”

In onze sloot ,dat het zomaar kan

Ik kijk naar haar en word er stil van

Eliza

Nog wat foto’s

 
Mira heeft een beroerte gehad, vandaar haar tongetje eruit en het natte koppie, ze kwijlt altijd

van de heerlijke wandeling

naar het strand

 

Omdat Mira niet zo heel lang meer kan lopen,  is er de honden kinderwagen waar Rocky ook heerlijk van meegeniet
 

Dromerige morgen

Vanmorgen was ik zins lange tijd weer eens vroeg buiten, Rocky moest nodig,  ik heb gauw wat aangeschoten, dus liep ik om 7 uur buiten.

Het was dromerig buiten, ik kan er even geen andere benaming aan geven.

Er was geen wind het was een beetje nevelig, héél erg stil, ik heb houten klompinstappers aan, ik ging heel voorzichtig heel zacht proberen te lopen om de rust niet te verstoren.

En dan is daar het geluid van de kool mees…tutu …tutu…tutu…tuut, het antwoord laat niet lang op zich wachten…tuut …tutu…tutu…tutu,

dan voel ik mij gewoon vredig en wil ik wel buiten blijven lopen

Het water vertoond geen een rimpel spiegelglad is het, daar gaat een meerkoet met een stokje in  haar (of zijn ) bek het nest verstevigen, waar hopelijk straks weer die schattige kleine meerkoetjes komen, die kale met een paar plukjes haar en rode bekkies heel vertederend. Je zou niet zeggen dat ze een half jaar later zo’n mooi zwart jasje aan hebben en boven hun snavel een mooie witte plek

Ineens hoor ik een helikopter ronken,  de rust is verstoort,  ik weet weer dat er een vliegveld vlak bij ligt. Jammer, maar die heerlijke dromerige momenten heb ik toch weer ervaren en dat neemt niemand mij meer af.

Eliza

Strand.

Als je in de war bent ,

even de weg niet meer kent

Ga wandelen langs de zee

neem je hondje mee

Heb je de pech niet bij zee en strand te wonen

ga een mooie plek zoeken,  het wandelen zal je belonen.

Even alle zorgen vergeten en geniet

kijk vooral rustig naar wat je ziet

als je somber bent lijkt alles grauw

Doe je ogen nu goed open, de zon schijnt, de lucht is blauw

de bomen en planten ze hebben prachtige kleuren

Snuif met je neus de lente geuren.

                                           Geef een diepe zucht

je sombere bui gaat dan zeker op de vlucht

Elke dag is weer splinter nieuw, echt waar

Gisteren ben je al vergeten,

het is geruststellend om dat te weten

Eliza

Kijken naar de natuur

Ik heb al eens eerder de natuur vergeleken met  mensen,  ik heb het beetje moeilijk door gebeurtenissen die me boven het hooft groeien, ik duik mijn tuin in om daar alles een beetje van mij af te laten glijden.

Als ik dan in mijn tuin werk komen er ook allemaal vragen op mij af. Waarom mag de paarde bloem niet in mijn tuin staan en waarom ook het kleefkruit niet, terwijl de dotterbloem wel welig mag tieren? Heeft met kleur en materiaal te maken. Het kleefkruit is echt een plakker, het kleeft zich aan alles vast wat in de buurt is, het overwoekert alle andere planten.

De paarde bloem is  mooi geel maar heeft zulke grote bladeren  die ik echt niet mooi vind. Daarin tegen heb ik pepermunt planten in mijn tuin staan, die met lange wortels ook overal verschijnen de bladeren zijn erg ruw maar de geur en de frisheid van de pepermunt plant vind ik heerlijk, dus het is mijn persoonlijke voorkeur wat er wel en niet in mijn tuin mag staan.

Maar kijk je nu naar de mensen, hoeveel hebben niet een voorkeur voor het een, en kunnen het andere gewoon niet velen. De mens schift ook, dit kan wel en dat kan niet, wat niet kan, moet aangepakt worden,  wat wel kan gekoesterd. Het is natuurlijk wel veel moeilijker dan de plant uitrukken, die niet mag blijven. Maar dat je keuzes moet maken staat vast.

Dat keuzes maken niet eenvoudig is ondervind ik nu.

Ik wil altijd met iedereen vriendjes zijn altijd alles maar zo gezellig mogelijk, maar als je en standpunt inneemt waar een ander niet zo blij mee is,  kan het niet altijd vriendelijk en moet je toch zien stand te houden . Als je daarom dingen moet doen die  helemaal niet leuk zijn, valt het niet mee.

Maar wel consequent vol houden ander moet je geen deining maken.

Wat een zwaar gesprek deze keer, ik ben van mijn roze wolk gevallen en moet aanpakken het liefst zonder allerlei bozen woorden en ruzie. Soms is ruzie  niet te vermijden, ik hoop  dat het niet voor niets is geweest.

Eliza

Het 'weer'

Ach waar ik op hoopte( mooi weer voor de Sail 2008 ) is niet uit gekomen, het regent heel erg nu, zo jammer voor de evenementen in de haven .
Je kan nog zo mooi het feest voorbereiden maar als het 'weer' het laat afweten, is dat heel erg voor al de mensen die gewoon door moeten gaan met het geen ze voorbereid hebben. Er zullen nu veel minder mensen zijn die komen kijken, want als je zo nat word, is er geen lol aan.
Er zijn natuurlijk altijd stoere mensen die van ver komen,  met regenjas en …paraplu…, het lelijke weer trotseren, om er toch het beste van te maken. Gelukkig wel want je zult maar de hele dag als 'gastheer' van je schip klaarstaan om de  mensen te verwelkomen, geen paraplu of plastiek regen jas voor hun, ze staan in vol ornaat klaar.

Zo als het er nu uit ziet, word het een trieste dag.
Rocky weet dat nog niet, want die ligt nog heerlijk te slapen,  als die straks zijn kopje naar buiten steekt heb je wel kans dat hij gauw in de tuin zijn plas doet en dan met een noodvaart naar binnen duikt.
Ik kan dan lachend toe kijken onder mijn afdakje, verschil moet er zijn toch?

Oh oh,ik heb een wat oud stok broodje in mijn nieuwe oventje gelegd, ik denk ik piep dat even op. Natuurlijk moet je vooral dan achter je pc gaan zitten, en er niet meer aan denken tot dat het belletje gaat, nu waren het Surinaamse broodjes geworden dus even te bruin voor het lekkere, maar ik had nog een helft en die ben ik nu aan het opeten lekker knapperig, een paar aardbeien er op 'heerlijk'.
Moet eerlijk bekennen dat al de aardbeien van mijn broodje rollen, je kan toch niet van een oud bakken stokbroodje een vers broodje maken , maar opeten zal ik het hoor.

En er gebeurd wat geweldigs, het zonnetje komt er toch door dus misschien valt het mee voor de Sail vandaag.

Rocky had goed in de gaten dat het net regende,soms zeg ik” ga toch maar in de tuin", maar als het hard regent kunnen we heel dicht langs de voordeuren onder de galerij van de boven buren lopen en dan op het end van de stoep onder de trap naar de galerij  kan ik dan schuilen en moet Rocky in het zijn behoefte doen,...ja niet dus ..., de laatste beneden buurman op de hoek heeft op zijn stoep tussen de tegels hoog onkruid staan en Rocky dacht, ga zelf maar in de regen staan ik doe mijn plasje wel tegen het mooie struikje op de stoep.
Geef hem eens ongelijk.
De buurman kwam net uit de deur opening om zijn kleedje uit te kloppen, hij vond het niet erg hij zei "ik heb er nu eenmaal geen zin in om dat onkruid weg te halen, het zit mij niet in de weg, dus ja als Rocky er dan tegen aanplast is het mijn eigen schuld”
Gelukkig maar, want ja het is niet zo netjes om met Rocky zo dicht langs de huizen te gaan, maar ja je blijft dan wel droog

Het is vandaag 'weer;  om de klusjes binnen in huis  eens aan te pakken.

Ik zal eerst de verjaardag bloemen van twee weken geleden opruimen, want nu word het water vies en gaan ze ruiken, ze hebben ook hun beste tijd gehad, alhoewel ik van de drie bossen bloemen de lelijke en dode bloemen er uit haal,  en met de bloemen die dan nog goed zijn, mijn accubakje weer mee opmaak. Ja ik ben wat dat betreft erg ,want als het nog kan gaat er geen bloemetje weg die nog niet helemaal mors dood is. Ik doe er soms nog wat uit de tuin bij dan heb ik weer een leuk stukje op tafel voor een week,i k ben de bloemen dankbaar, en de bloemen zijn mij weer dankbaar omdat ze zo lang mogelijk mogen blijven stralen.

De was draait op volle toeren en daar ben ik dankbaar voor, dat ik in deze tijd leef, met mijn automatische wasmachine en droger, niet op de hand met een was bord schrobben, niet  lijntjes door het huis met wasgoed die moet drogen, geweldig toch
Ja een mens heeft best veel om dankbaar te zijn, en als ik dat alle dagen maar even tegen mij zelf zeg, hoef ik niet zo triest te zijn, als alles niet loopt zo als ik het zou willen.

Zo dat is een heel verhaal, maar heerlijk om op te schrijven, fijne  besteding van een gedeelte van de dag als het buiten wat minder is.

Eliza

 Her plaatst ,geschreven 20-8- 2008, toen was de 'Sail' in Den Helder

In liefde volle herinnerring

mijn tranen zijn gedroogd

mijn glimlach is terug

ik luister weer naar anderen

ben zelf wat minder stug

maar ik zou zo graag

nog even met haar willen praten

even vragen hoe het gaat

en vertellen hoe ik haar mis

vraag mij dus niet haar te vergeten

vraag mij dus niet gewoon maar door te gaan

ze was tenslotte ‘Mijn Moeder'

zij was het begin van mijn bestaan.

Niet zelf geschreven

Lieve Maan

Lieve Maan, laat jou manestralen

Over mijn geliefde dalen

Ontferm je over hem

En vertel hem over mijn stem

Die heeft gefluisterd naar jou

Hoeveel ik van hem hou

Hij heeft mijn hart en verstand meegenomen

Ik kan alleen nog van hem dromen.

Lieve Maan

Ik kijk jou aan

Naar jou goudgele licht

Er glijdt een traan over mijn gezicht

Ik weet dat jouw stralen nu naar hem snellen

Om over mij te vertellen

Bedankt Lieve Maan

Dan kan ik nu gerust slapen gaan

Eliza

“Liefde

Veel mensen zien liefde

als synoniem voor seks

Degenen die dit standpunt innemen,

praten binnen de kortste keren over hun ex.

Echte liefde ziet met eigen ogen,

echte liefde ziet de dingen in een ander licht

Bij echte liefde behoud je je eigen identiteit.

Op die basis is er liefde tot in de eeuwigheid.

Liefde is de wederzijdse toewijding,

het zorgen voor,

het delen van de mooie en nare dingen.

Leef je volgens dit gebod,

Kan de liefde nooit kapot”

Niet zelf geschreven