zwanengeluk

 

Moederdag.

 

Deze moederdag in 2009 is een van de fijnste moederdag geweest zins jaren. Mijn zoon Chris zou s’middags met Indra en Sven, ‘mijn kleinkinderen’ komen. S’morgens had ik mij zelf getrakteerd op een lekker ontbijt, wat ik in het zonnetje buiten heb opgegeten

Chris had voor mij 'op mijn verzoek ' ijsbloempjes gekocht voor moederdag, ik vind ze altijd zo fleurig

 

 

De kleinkinderen vinden het heerlijk  als oma hapjes maakt, ik  had  mijn best weer gedaan. We zaten gezellig buiten het was mooi ’weer’

Indra had alleen een bedrukt snoetje ze had hoofdpijn.

Pappa zei aanstelleritis, maar oma vond toch dat ze er pips uitzag.

Ik vroeg aan Chris of ze een halve paracetamol mocht. Daar gaf hij geen antwoord op dus oma met Indra naar de keuken, oma neemt een halve paracetamol laat die in wat water oplossen en zou Indra dat geven.

Maar Indra zei “oma ik kauw altijd op een aspirientje het smaakt naar pepermunt.” Oma zegt “nee dat smaakt niet naar pepermunt, het is best wel wat vies maar  oma neemt een druifje die je daarna meteen in je mond moet doen.”Oma ik wil geen druifje”,”oma heeft ook een aardbei zullen we die dan meteen er achteraan doen?”Oma had de aardbeien net gekocht en nog niet geproefd, nou dat was goed.  Ik doe de lepel met een beetje water en de halve gesmolten paracetamol in het mondje van Indra, ze begint meteen te brullen vies… vies,  ik dacht gauw het aardbeitje er achteraan, maar toen werd er nog harder gebruld en er werd minstens de helft uitgespuugd, er moesten 2 druiven aan te pas komen om de smaak van die halve paracetamol weg te werken, achteraf was de aardbei ook hartstikke zuur, dus dat verhielp de vieze smaak van de paracetamol niet.

 

Ik had wel kunnen bedenken dat ze thuis kinder paracetamol kreeg, die smaakt naar pepermunt, nu weet ik ook ineens weer dat Chris vroeger sinaspril kreeg die smaakte naar sinasappel. (de kinder paracetamol ligt nu in mijn keuken la, dan heeft ze in iedergeval een pepermunt smaakje.) Indra ging even liggen in oma’s bed, dan zou de hoofdpijn zo over wezen.

Sven vroeg toen” oma mag ik even achter de computer?” “Dat is goed maar doe dan zachtjes als Indra het weet dan komt ze ook meteen,”en ja hoor nog geen twee tellen later was de hoofdpijn over en wou ze ook achter de pc.

Chris wist daar een oplossing voor, we gingen eerst buiten de lekkere hapjes van oma op eten en dan naar het strand samen even lekker uitwaaien.

 

 

 

 Als we dan weer terug waren had oma ijs en mochten Indra en Sven hun eigen ijsje maken. Ik had een pot met 4 vakken gekocht waar allerlei dingetjes in zaten die je over je ijsje kon doen, ook aardbeiensaus en slagroom had ik gehaald. Dus met dat feest in het vooruitzicht wandelen naar het strand.

 

 

Oma en pappa heerlijk op een terras, kinderen lief spelend in het zand, Rocky ook mee, dat is echt genieten hoor en heel gezellig. Zo hebben we 2 uurtjes gezeten, toen weer terug naar huis, Indra zou voor pappa een ijsje maken en voor haar zelf. Sven zou voor oma een ijsje maken en ook voor hem zelf. Oma had alles klaar gezet, pappa en oma wachten buiten wat komen zou. Het duurde oma toch te lang en ze ging eens kijken hoe ver ze waren met de ijsjes. Het was een feest om te zien, Indra had ijs en daarop heel veel dingetjes die ze lekker in het ijs aan het roeren was, ondertussen steeds een hap er van eten “Dit is pappa zijn ijsje ik heb vast geroerd”.

 

 

 

Schitterend,  toch nog even wat ijs voor pappa er bij gedaan slagroom er op en klaar, ik kreeg ook een heerlijk ijsje van Sven. Chris bracht daarna de kinderen naar hun moeder en had mij uitgenodigd om bij hem te komen eten. Ik had 2 uurtjes om de boel bij mij even op te ruimen en af te wassen. We hebben buiten gegeten heerlijk, heel rustig heel fijn. Zo’n Moederdag mag herhaald worden van mij, daar was niets mis mee.

 

Eliza

 

 

Vaarwel allen,die ik liefheb.

En als er  slaapplaatsen boven zijn…

tot weerziens in de hemel.

 

    ****************************************

 

Men moet niet treuren

om het niet meer zijn.

Men moet zich verheugen

over wat is geweest.

 

                            ***************************************

 

Als ik dingen niet meer weet,

als ik de namen niet meer ken

en wat ik weet meteen weer vergeet,

zodat ik onherkenbaar ben,

begin dan een heel oud lied

dan zing ik mee en aarzel niet

 

.

 

( niet zelf geschreven)

 

 

Even wat foto’s van Indra ,mijn kleindochter.

Ze is altijd in voor foto’s maken en poseert als en echt fotomodel.

 

 

 

 

 

                                                  

 

Hoera voor de zwanen baby’s.

 

 

Na lang wachten en strijden en op ons hoeden zijn voor en zeer strijdlustige vader zwaan, heeft de familie zwaan in  ieder geval al 4 zwanen baby’s in het nest  liggen. Er zijn een paar eieren die nog niet uitgebroed zijn. Maar wij als adoptie opa’s en oma’s hebben trots al foto’s gemaakt en beschuit met muisjes gegeten. We hebben samen actie gevoerd om de eieren te behoeden voor wegneming, Het was best wel eng om langs vader zwaan te gaan, maar er was een alternatieve weg door ons bedacht, dat hebben we kenbaar gemaakt in de zondagskrant die heeft er een stukje over geschreven.  Heel veel mensen hebben dat gelezen en er rekening mee gehouden. Wat ons 3 jaar niet is gelukt , is net een dag voor Moederdag waarheid geworden, we zien straks een gelukkig gezin vader, moeder en kinderen zwaan zwemmen in  onze sloot.

 

 

Eliza

 

 ‘Weerribben’

 

 

 

 

 

 

 

 

Eliza

( Ik mocht het verslag van ons dagje uit schrijven, voor ons club blad, ik heb daar mooie foto’s van gemaakt, die laat ik ook aan u zien)

 

                               Dagje uit naar’ de Weerribben’

 

 

Lang al voorpret, ‘het dagje uit van de koersbal club’,  nu toch de dag aangebroken om werkelijk te gaan.

We hadden het ‘weer’ mee, ieder had zijn beste humeur mee, de bus vertrok om 8uur precies.

 

 

Eerst even een compliment voor Jannie van Nieuwkasteel, die alle voorbereidingen en de organisatie op zich genomen had, alles was tot in de puntjes geregeld. Een mooie bus een super vriendelijke buschauffeur, die de hele reis alle bezienswaardigheden, door er over te vertellen, aan ons liet zien. Binnen een half uur had onze nek al veel gymnastiek gedaan door van links naar rechts te draaien .

 

We zouden om 11 uur koffie drinken in Bolzwart, maar in de twee uur die we reden zijn we eerst door de Wieringenmeerpolder langs allerlei kleine dorpjes gereden, en na dat we  over de afsluitdijk waren, reden we nog langs allemaal Friese plaatsjes, voor we naar Bolzwart gingen. Daar stond het gebak en de koffie al klaar, heerlijk.

Toen richting Vledder, waar mooi gedekte tafels en heerlijk eten op ons stond te wachten.

Na het eten wat echt lekker was, op naar Overijssel,  naar het Nationaal park ’de Weerribben’

 

 

Dit is een enorm natuurgebied, waar we in een boot stapte en door ‘de Weerribben’ gingen varen, het was veel water en veel land en nog meer riet, maar 'zo' uitgestrekt,  daar waren we toch met ze allen van onder de indruk. We waren alleen iets te vroeg in het jaar, de planten groei was nog niet aan de bloemen toe, die er weelderig moeten bloeien. Helaas kon dat niet anders in verband met vakantie van de mensen. Ik heb mijn hart kunnen ophalen door veel foto’s te maken die mooi gelukt zijn. Op de boot werden we ook weer voorzien van koffie of thee.

Na het varen wacht de bus met aardige buschauffeur weer, om ons naar Den Helder terug te rijden

Het was een prettig gezelschap een fijne chauffeur en een prima georganiseerde tocht.

 

 

Els Engel

 

Eliza

Nog wat foto’s van ons dagje de ‘Weerribben’

 

 

 

 

 

 

 

Eliza

 

Je voetstappen zullen

dan misschien verdwijnen

Je hebt ze toch eerst neergezet

De afdruk stroomt vol water

En vervaagt de harde lijnen

 

Zo zal de tijd de pijn vervagen

Maar de herinnering blijft

 

%%%%%%%%%%%%%%%%%

 

Vriend,

 

Hij had opeens iets wijs de laatste tijd

Alsof hij wist wat met ‘leven' word bedoeld

Alsof hij ergens in zijn maandenlange strijd

Iets van de eeuwigheid al duidelijk had gevoel

 

Je kon het zien, dat hij het niet meer haalde

 En dat hij aan de grote reis begon

Toen ik de laatste maal de trap afdaalde

Was ‘t of ik achterbleef… op een leeg perron.

 

 

(Niet zelf geschreven)

Dieren Arts

 

 

 

Eindelijk dan de moed om met Rocky naar de dierenarts te gaan.

 

Aangezien ik zelf panisch ben van injecties,  ik 'MOEST' met Rocky de jaarlijkse inenting halen.

 

Ik heb het zo lang mogelijk uitgesteld met alle schuld gevoelens natuurlijk want stel je voor dat hij net ziek word, dan is dat mijn schuld

Alle moed bijeen geraapt, toen we dan bij de praktijk aangekomen waren  kwart voor 1, was de deur wel open maar er was gelijk een vrouwtje die vroeg

 “Komt U voor het spreek uur?”

 “Ja dat kom ik” ,’

“Dat begint pas om half 2 dus gaat u nog maar een eindje wandelen?”

 

‘Hallo’ we hadden net in die hitte al een half uur gewandeld, er stond wel een water bak voor honden dus Rocky kon slobberen ik  had de neiging ook op mijn knieën  te gaan slobberen zo warm had ik het.

 

Nou daar stonden we dan, hadden helemaal geen zin om te gaan wandelen maar waren ook nog niet welkom in de praktijk.

7 minuten lopen terug,  had ik een  vistent gezien, Rocky en ik  naar de vistent

Moest ongeveer een half uur zien door te brengen, ik heb het mij lekker laten smaken niet 1 maar 2 dingen bestelt, waarom nou?,  het werd een broodje zoute haring, een broodje visburger, plus een blikje ijskoude cola voor mij en dat was toch zo zalig.

Rocky lag lekker in de schaduw dus we hebben tot 5 voor half 2 gewacht en dan maar weer naar de praktijk.

 

Zijn we aan de beurt, Rocky krijgt zijn prik,  alles word nagekeken, we mogen naar buiten, we zijn precies 10 minuten binnen geweest.

"Wat gaat me dat kosten?"  
"54 euro mevrouw"

Mevrouw kreeg bijna een appelflauwte, ben wel verzekerd maar weet niet of dit er onder valt.

Maar ja… als je een beest neemt maakt niet uit wat voor een beest dan ga je gelijk een verbond aan,  je zal tot zijn dood indien mogelijk goed voor het dier zorgen .

En daar hoort alles onder, dus ook de dieren arts.

Hopelijk gaat alles goed en voel ik mij niet meer schuldig, want elke dag dat ik later ging voelde ik me rot .

 

Wat ik wel jammer vind,  dat het zo duur is, want voor heel veel mensen zit het er niet in dat ze een beest kunnen aanschaffen,  alleen al de rekening van de dieren arts zal voor velen te duur zijn

Mag mij zelf gelukkig prijzen dat ik het kan betalen alleen een beetje mopperen is mens eigen hé.

 

De droge brood dag gisteren heb ik vol gehouden tot half 12 s, avonds toen moest ik in de koelkast wezen en die grote groene stralende  ' Reine Claude pruim’, was de slang uit het paradijs, hij verleide mij totaal en riep niets anders als “eet mij... eet mij “

 

En helaas toen was het gedaan met mijn wilskracht en ik kan u vertellen er is niets lekkerder als verboden fruit, toen gingen er een paar kersen achteraan een hele grote aardbei en een klein trosje druiven.

Ik had dat fruit speciaal voor vandaag gekocht zou er een fruitdag tegen aangooien nou dat is mislukt door de dierenarts (makkelijk om iemand de schuld te geven toch? ) ja want om dat ik niet in de wachtkamer mocht wachten ‘MOEST’ ik wel naar de visboer .Toch?

 

Ja ja ik bak ze weer bruin hé, maar ik hou de moed er in morgen weer een droge brooddag.

 

 Dag!!!!!!

 

 

Eliza (eerder geschreven,  herplaatst)

Muis

 

 

 Kijk uit muis

 

Het is niet pluis

 

De kat komt er aan

 

Zal maar een blokje om gaan

 

 

 

Kat kijk niet naar de grond

 

Want daar komt je vijand de hond

 

Weg lopen snel

 

Anders pakt hij je wel

 

 

 

Hond kijk uit voor het paard

 

Die is 10 honden waard

 

Loop niet tussen zijn benen

 

Je kunt dan nergens henen

 

 

 

Paard kijk uit voor de mens

 

Het is nou eenmaal zijn wens

 

Jou te bezitten op je rug te rijden

 

Laat hem er niet afglijden

 

 

 

Mens kijk uit voor de muis

 

Laat hem niet in je huis

 

Al je eten

 

Word aangevreten

 

 

 

Kat doe je werk ga je gang

 

Maak de muis bang

 

Maar de muis niet gek gaat de hond vragen

 

De kat weg te jagen

 

 

 

De hond voelt zich heel wat waard

 

Blaft zelfs tegen het paard

 

Met mens op zijn rug

 

En de mens fluit de hond “terug’

 

 

 

En zo is het kringetje rond

 

Van mens... paard... hond... kat... en muis

 

Het is zo maar uit mijn duim gezogen

 

Het is niet zielig, mens en dier moeten elkaar gedogen

 

18-07-2008 om 00:00 geschreven door eliza  (Herplaatst)





Jammer geen foto van een muis.

Mijnheer Snoek

 

 

 

Mijnheer Snoek zegt onder water

 

Tegen Mevrouw Snoek “hou je snater”

 

hoe kan ik nou zo,n klein eendje verschalken

 

als jij zo zit te balken “

 

Maar Mevrouw Snoek die zelf moeder is .

 

weet gewis.

 

Wat het is om een kind te verliezen

 

De reiger had er laatst een van haar, tussen zijn kiezen

 

Dus die leid Vader Snoek af,

 

En Moeder Eend er vandoor in draf

 

De kleintjes vlug achter haar aan

 

Mijn heer Snoek moet een andere maaltijd zoeken gaan

 

Het moraal ?

 

Gevaar kennen we allemaal

 

 Eliza

 

Volendam

 

Een dag reis naar Utrecht

Daar kwam weinig van terecht

Die een andere wending nam

Geen Utrecht maar Volendam

 

Die reis was lang  de bus was warm.

Maar in Volendam  liepen we arm in arm

Shila en  ik vermaakte ons wel

Gauw alles zien snel

 

We kregen 1 uur dat was niet boffen

Liepen het vuur uit onze sloffen

Moest ook nog foto,s maken

Kan daar helemaal in extase van raken

 

Ik ben er ook weer goed in geslaagd

De spreeuwen werden door mij belaagt

Mooi van kleuren erg tam

Bewogen niet toen ik een foto nam

 

Ze zijn in eenvoudig pak zo mooi

Glanzend…kleur rijk.. gespikkeld is hun veren tooi

En als je ze in de schemering naar elkaar hoort fluiten

Dan blijf je lang staan buiten

 

Een nachtegaal is een groot fluiter maar

Is de spreeuw daar

Hij imiteert de nachtegaal loep zuiver

Zo mooi dat ik er van huiver

 

Blijf net zo lang staan

Tot het fluiten is gedaan

Dan ga ik te vrede naar binnen

En stiekem denk ik de spreeuw

 

kon het nog wel eens winnen

Als de spreeuw gaat beginnen

zingt hij het hoogste lied
 
van ophouden weet hij niet

 

Eliza

 

 

Mozaïeken

 

Nu ik een kennis heb die graag workshops doet, en (als ik het interessant vind,)  mee mag, ga ik dingen doen die ik nog niet eerder gedaan heb.

Zo zou ze gaan mozaïeken, ik had dat nog niet eerder gedaan het leek me niet zo moeilijk, dus ik wou ook wel mee. Daar had ik mij toch deerlijk in vergist. Ik dacht dat we uit allerlei tegel scherven onze kleuren mochten uit kiezen om er wat van te maken.

 

                                          

 

Helemaal niet ,we moesten een grote bril op (voor de splinters ) en zelf de tegels kapot slaan met een hamer, ook wou ik net weer iets anders maken als de andere, dus geen voorbeeld al getekend,  zelf tekenen. Dan heb je het getekend en dan mag je met lijm de stukjes tegel gaan plakken, nou dat valt ook niet mee, als je een patroon wil moeten de stukjes wel op maat en ongeveer net zo groot zijn, en dan moet je gaan opvullen ook met stukjes maar die moeten dan wel passen, dus elk steentje wat te groot was moest afgeknipt worden met een soort tang.

 

 

Ik dacht dat doe ik even ,dus niet. Het werkstuk is nog niet klaar, het moet nu gevoegd worden, dus tussen elk openingetje moet een soort gips, die je er gewoon over heen smeert en dan de stukjes tegel weer gauw wassen anders gaat het gips er niet meer af.

Dus de kapsones om alles te kunnen mag ik wel achterwegen laten, want dit is toch niet helemaal mijn ding.

Wel een leuke ervaring, en ik laat u met foto’s zien wat een prachtige dingen er van gemaakt worden, maar ik vind mijn waterlelie  net een stukje van de kleuter school. Kan alleen als verdediging aanvoeren dat hij dus nog gevoegd moet worden, en dat is ook een groot gedeelte van het werkstuk, als ik hem gevoegd heb laat ik u hem nog eens zien.

 

 

Eliza

 

 

Nog wat foto’s van het mozaïeken

 

 

 

Een maand zonder jou is als

een jaar zonder zomer.

Een week zonder jou is als een

maand die nooit begon.

Een  dag zonder jou is als een

minuut zonder seconden.

Een uur zonder jou is gewoon

niet compleet

 

Niet zelf geschreven

 

 

Kleinkinderen

 

Als je soms in de put zit en de kleinkinderen komen onbevangen ze zijn wie ze zijn, dan kom je vanzelf weer uit die put, heerlijk om ze dan om me heen te hebben.

Pappa wou  op koninginnendag graag met zijn vrienden s’avonds even naar de kroeg, of de kinderen bij oma mochten logeren, prima hoor kom maar op.

 

Ze kwamen om half 4 het was heerlijk weer, en dan kun je ook met eenvoudige dingen  niet ver weg, ze rond om gelukkig maken,( oma nog meer ) .

We hebben een fijne zachte deken gepakt mee naar buiten genomen en voor de deur op het grasveldje neer gelegd, klein theeserviesje van Indra mee, kleine hoeveelheid kindercola dat was de thee, paar suikerklontjes die nooit wouwen smelten dus heerlijk opgekauwd werden, een pak flinterdunne soepstengels ,(waar oma gek op is) mee, knuffels mee, bal mee, Rocky zijn mand mee. Indra kwam meteen aansjouwen met de waterbak van Rocky, 2 houten plankjes met handvat en een klein balletje, de zachte voetbal, ja dat was het zo’n beetje wat allemaal naar buiten werd gesleept,  zitten en spelen maar.

 

Algauw werden de schoenen en sokken uitgedaan en lekker rennen, Indra haalde Liv op, die haalde weer een vriendje op, en natuurlijk werd er vader en moedertje gespeeld.

“Vader wil je ook een kopje thee”?,Vader uit zijn rol ‘dit is cola ,mag ik niet van mijn moeder”,maar vader dronk 10 kopjes thee achterelkaar.

Er kwam ook een ouder broertje van het vriendje nieuwsgierig  kijken aan de rand van het gras veldje, ik was met Sven aan het over meppen met de houtjes en het balletje, we telde steeds als we het balletje in de lucht hielden. Het broertje kwam steeds een stukje dichter bij, opeens was ik erg moe, ik vroeg of het broertje’ a u b’ mijn plaats in wou nemen om dat ik niet meer kon.

Hij stond me even aan te kijken, ik vroeg hoe hij hete, toen was het ijsgebroken en heeft hij heel gezellig met Sven  gemept.

 

Toen kwamen er twee vriendjes van het broertje ook voorzichtig kijken en voor dat ze het wisten hadden we een hele competitie. Zo zou ik het altijd wel willen ook met de grote buren, samen  als het mooi weer is buiten  op het grasveld, dan niet op een kleed, maar gezellig op stoeltjes. Er zijn zoveel verschillende culturen die in de flats zitten, hoe fijn zou het niet zijn om elkaar te vertellen hoe hun leven was ‘voor’ dat ze hier naartoe kwamen.

Ik begin bij de kinderen, er ligt nog een behoorlijke taak op mij te wachten, maar niets doen! dat is al geweest.

 

 

 

Eliza

De Waarheid
 

 Weet U, overkomt het u ook dat u niet echt de waarheid  wil weten, terwijl u donders goed weet hoe het zit, of denkt te weten?

De waarheid kan zo zeer doen dat je die gewoon niet wil weten,  je verstopt je achter een plank voor je hoofd.

Ik geloof dat ik een hele linnen kast voor mijn hoofd heb gehad en nog niet willen weten wat de waarheid is .

Het echt aannemen dat iets er niet meer is, dat het gewoon over is, dat is moeilijk, ik wil er niet aan maar maak mijzelf dood ongelukkig.

Met  een zacht afschuif sisteem, word het mij duidelijk gemaakt,  ik weet het, ik voel het, maar wil er niet aan.

Ik zal wel moeten want wat niet meer is? is niet meer

In radicale woorden  zeggen” het is over” is moeilijk, maar zo heel lang gerekt is mijn eigen schuld.

Zal mij toch weer op moeten tillen uit het dal, want anders zink ik verder weg en dat mag niet gebeuren, daar help ik mijn zelf niet mee en nog minder mijn zoon en kleinkinderen.

Ik ben meestal gauw aan het huilen en nog gauwer aan het lachen, maar nu is het even helemaal mis, ik was blij dat mijn zoon Chris er vanmorgen was, die heeft me even onder ogen gebracht,  dat zo als ik  mij nu laat gaan niet goed is,  voor niemand.

Had ook een heleboel eetwerk over van mijn verjaardag en ja vannacht heb ik wel 6 neger zoenen gewoon in bed opgegeten, gisteren heb ik ontbeten  met chips, en  verschillende koeken werden ook opgegeten,  daar ga ik dan ook om huilen verdorie terwijl” IK” het zelf in mijn  mond stopt.

62 jaar en als een kind heb ik vanmorgen  Chris de leiding laten  nemen om samen alles wat eetbaar was en slecht voor mijn lijn, weg te gooien of in een tas gedaan voor de kleinkinderen, had ook nog veel dingen over datum staan in de ijskast dus alles er uit en nagekeken, ben ook meteen  in mijn voorraad kast wezen kijken  in bussen en potten in de keuken kast, ik ben er toch wel een beetje van geschrokken, Chris zei ook, "weet je nog mam hoe kwaad je op oma was als ze van alles over datum in de kast had, je gaat erg op haar lijken"…..helpppp…. het is echt waar,  zo oud ben ik toch nog niet 62, is toch nog niet oud?

 

Eliza

Dit is al weer bijna een jaar geleden geschreven, het gaat nu goed met mij. Het is herplaatst

 

Storm

 

Storm wind, hij is er weer

 

gaat weer vreselijk te keer

 

gooit de stoelen door de tuin

 

maakt overal in het land puin.

 

Het is geen koude wind

 

dus de wind, die ik fijn vind,

 

je kunt er gewoon tegen aan leunen

 

ik hoor zelfs de grote bomen kreunen.

 

Ook is er omweer in de lucht

 

eerst is het stil een soort zucht,

 

dan weerlichten en klappen

 

morgen zullen ze vast weer bomen kappen.

 

Die niet bestand waren tegen de wind

 

En als dan de regen klettert, vind

 

ik het zelfs niet meer aangenaam

 

sta droevig voor het raam.

 

Hopende dat de schade meevalt

 

teren bloemen zijn zo verknalt

 

doe je, je best er iets moois van te maken

 

de storm doet alles kraken.

 

Wil vernietigen,  is pas dan tevreden

 

kijkt om zich heen is blij met zijn optreden,

 

ik kan dan wel huilen zie al die geknakte bloemen

 

daar kan geen bijtje meer in zoemen.

 

Als de storm is gegaan

 

komt het weer op ons aan,

 

ik kan U vertellen

 

we zijn goed in het herstellen.

 

We ruimen gewoon op, de rot zooi

 

en ons tuintje word toch weer mooi.

 

 

 

 

Eliza

Saté

 

 

 

Een saté, op zijn tijd

 

Kun je aan mij ook altijd wel kwijt

 

Het zijn stukjes vlees op een houten pen

 

Met pinda saus, bijna het lekkerste wat ik ken

 

Een paar geroosterde boterhammen erbij

 

Weer een avond eten voor mij

 

Ben ook blij dat ik,  'alleen eet'

 

Want voor ik het weet

 

Zit de saus op mijn wangen en kin

 

Ik hap er zo lekker in

 

 

 

Eliza