Dansen

Dieren

Dieren
moet je het leven gunnen

zelfs de mieren,

Zij hebben op aarde zo hun

 eigen waarde.

Ze werken heel hard, zijn

samen loei sterk,

 een schouderklopje
voor de mier en zijn werk

.
 

Eliza

( kon geen plaatje van een mier vinden) 

Toen wij op dinsdag

zagen hoe je daar zo rustig lag,

verlost van pijn, verlost van angst;

want voor de dood zijn wij het bangst.

Die angst voor de dood is niet verdiend,

hij heeft gehandeld als een vriend,

hij heeft je zacht in slaap gesust,

geen pijn, geen angst , tenslotte…rust.

***********************************   

Jouw leven moesten wij loslaten, in ons

leven houden wij je altijd vast.

************************************  

een bron ontwaakt

in het begin rustig en bedaard

om daarna sneller te gaan stromen

alles op zijn weg voorziet hij van boven

een ieder word zijn deel gegeven

het lijkt ook zo vanzelfsprekend

alsof het nooit zal overgaan

er komt echter een dag

onaangekondigd en niet verwacht

ineens word dan alles koud en kil

de bron valt stil

*************************************

Therapie

Ik heb me even kunnen uitleven, door lekker hapjes te maken en wat salade,1 tonijn en 1 vleessalade. Ik heb voor mijn zoon van elke salade iets afgenomen zodat hij ook lekker smult. Het is wel moeilijker om in het klein hapjes te maken we zijn met 5 mensen, ik geloof dat ik  weer wat al te ijverig ben geweest. Meestal maak ik hapjes voor ongeveer 20 mensen.

We gaan vanmiddag met de buurtjes die ook alleen zijn een gezellige kerstmiddag maken,  hapjes maken  is mijn ding, de ander maakt  taart.

Heerlijk vind ik dat, ik ben dan even van die zenuwachtigheid verlost, denk gewoon aan hele andere dingen. Ik ben nog wel een beetje van de rel door die verhuisgeschiedenis voel met nog steeds rot tegen over mijn buren. Maar ik moet het ook los laten, gebeurd is gebeurd, ik heb nu al mijn energie in het maken van hapjes gestoken, dat is fijn.

Het regent hier  pijpenstelen je ziet de sneeuw smelten, aan de ene kant jammer, maar aan de andere kant het was op sommige plaatsen spekglad, dus dat liep best moeilijk, ik moest wel veel om Rocky lachen die glibberde van de ene kant naar de andere, hij begreep er niets van. De meeuwen en andere vogels hebben  honger, ik zette wat broodstukjes op de heg, het was een lawaai, krijsend storten de meeuwen zich op het brood, daar kwam geen andere vogel aan te pas. He was vanmorgen een heel apart gezicht buiten, er hing een nevel over het weiland en over de sloot. Het zonnetje was er maar heel even toen werd alles grauw en het regent nu behoorlijk.

Ik heb Chris heel lief gevraagd, of hij met de auto straks de hapjes even voor mij naar de buurtjes brengt, ze stapel zo moeilijk in een tas.

Ik heb uitgeprobeerd op een sneetje wit brood plat gewalst door de deegroller(wel eerst de korstjes er af gehaald) wat filet tartaar, meestal gebruik ik dunne plakjes rode uitgesneden zalm, dat op rollen en dan stevig oprollen in plastiekfolie,een nachtje in de ijskast en je kan er plakjes van snijden, het ziet er leuk uit en dit smaakt ook. Ook  het vullen van dadel met roomkaas vergt even tijd, dat is een zoetig hapje tussen al het hartigs.

Groen, gele en rode paprika in reepjes geeft een vrolijk gekleurd effect.

En zo stoei je maar wat met cherrytomaatjes ,komkommer, fruit,  worst en kaas.

Ja dit is goede therapie voor mij, ben wel blij dat de buurtjes en ik het samen opeten, want voor mij alleen doe ik het  niet.

Eliza

Kermis in mijn hoofd

Het is weer kermis in mijn bol

alle hersentjes op hol,

wil ik dit ,wil ik dat,

ik weet niet wat

ik eigenlijk wil,

het denken staat niet stil.

Wil ik blijven,wil ik weg?,

ik heb gewoon pech,
dat ik niet kan stoppen
mijzelf te kwellen,

Ik moet mijzelf eens flink

de waarheid vertellen.

Impulsief dingen doen

 wil ik niet meer,

 eerst even ’GOED’

 na denken, elke keer.

 neem dan nu ‘WEL’ een besluit,

 ban die kermis je hoofd uit.

Eliza

We krijgen er niet genoeg van, winterfoto’s maken.

Eliza
 

Het Vissers koor

Wat een geweldig koor,

het is of ik het nog steeds hoor.

Een machtig mooi gezicht

zo veel mannen in zwart pak,

in het kerk licht.

Uit vele kelen,

liederen die onze oren strelen.

Kerst liederen ze klonken

mooi, de kerk was in kersttooi.

Ik had er op gewacht,

daar kwam het beroemdste kerstlied,

 ‘Stillenacht - Heiligenacht’.

Het was betoverend mooi eerst heel zacht,

en dan met alle kracht,

'jubelde' hun gouden kelen

bezorgde kippenvel bij velen.

Elk jaar geniet ik er van,

volgend jaar ga ik zeker weer

als het kan.

Eliza

Lief klein kindje

Lief klein kindje,

heel lang geleden,

mocht jij niet geboren worden,

ben je uit mij gegleden.

Ik had je zo graag vast gehouden, zo graag gezien.

Was je een jongen ? of een meisje misschien.

Ik was in slaap en toen ik wakker werd,

was mijn buik leeg.

Over je praten deed men niet ,

en ook ik zweeg.

Oh, wat was dat zwaar,

het voelde ook zo raar.

Je was in mij en ineens niet meer,

Je was nog zo klein, zo teer.

Het moest zijn of je nooit had bestaan,

Na zorg,  daar deed men toen niet aan.

Geen mandje, geen kistje waar bij ik kon rouwen,

Ik zou nooit een toekomst met jou opbouwen.

Lief klein kindje dat was je voor mij,

toen je in mijn buik ging groeien.

Het mocht niet zo zijn .

ik voelde je niet eens uit mijn buik vloeien.

Ik werd wakker, en dat was dat,

ik zal nooit vergeten, als was het maar even,

dat ik jou in mij had.

Mijn lief klein kindje,  

je’ mocht’ niet leven.

Eliza

Een moeder en kind

Een moeder heeft een kind gebaard,

dat gaat niet zonder pijn

dat verklaard,

dat ze een twee eenheid zijn.

Als je  kind pijn heeft of verdriet,

voelt de moeder mee.

Is er vreugde int verschiet,

dan is moeder te vree.

Gaat haar kind verhuizen

naar een ver land,

begint het grote gemis.

Je weet wel met je verstand,

dat hij altijd nog te bereiken is.

De band rekt uit

maar gaat nooit stuk,

het is een offer, moeder houd zich groot.

Je gunt je kind het geluk

de band houd stand,

tot aan de dood.

Eliza

Rocky en het buldog’je

Rocky is in zijn

gatje gebeten,

Niet door, maar hij is het

niet vergeten.

Hij die tegen alle honden

loopt te blaffen,

het buldog’je deed

hem straffen.

We kwamen hem tegen

op het pad,

Rocky gelijk blaffen

”had je wat?”

Het buldog’je liet zich

niet imponeren,

en Rocky had zijn gatje

 niet moeten keren.

Het buldog’je rende

rondjes om hem heen,

hij zette Rocky op het

verkeerde been.

Toen een speels hapje

 naar zijn gat,

Rocky schrok zich rot,

wat was dat?

Eerlijk is eerlijk bang

was Rocky niet,

hij was woest,  ging

in de aanval

tot mijn verdriet.

Zo moest het niet gaan,

ik dacht, ik kijk

 het even aan. Toen greep ik in

dit had geen zin.

Geen vriendjes?, dan

maar uit elkaar. Jammer

 dat ze niet kunnen leren,

te praten als 2 honden heren.

Eliza

Het word menens met de winter

Eliza

Een dagje uit met de bus.( een  4 gaatjes dag )

Maandag was ik en dagje uit met een bus van ‘Mercator’ reizen.

Dit is een goedkope busrit, met een verkoop demonstratie, als klapstuk een optreden van  ‘Jack Herb’,  ik weet niet of die bekent is bij u?, zijn bekendste liedje is:     ‘MANUELA’

Dat is een heel zielig liedje waarin ze aan het eind van het liedje dood gaat, super zielig maar dat was wel zijn grootste hit.

Oké we moesten (dacht ik ) om half 7 bij een bushalte staan vlak bij mijn huis.

Mijn kennis en haar man zouden mij afhalen, ik  al kwart over 6  in de deuropening wachten, het was koud de vorst zat op de ramen van de auto’s.

Daar wou ik een foto van maken naar binnen het foto toestel pakken, oh ja even plassen nog, heb ik alles ?, was het inmiddels 10 voor 7.

Ik denk waar blijven ze nou?, ik neem even die foto, zou ik net doen kwamen ze er aan, ik had belooft aan een buurvrouw dat ik foto’s zou nemen van het optreden van ‘Jack Herb’ (als ik nou die foto wel had kunnen nemen van de vorst op de auto’s,  dan !!)

Ik de auto in van mijn kennissen, “waar blijven jullie nou”, “we moeten er 7 uur zijn”, gelukkig dat valt mee.

Toch waren we er 5 voor zeven, dus mijn kennis en ik rende al vast naar de bus die er stond, haar man moest even de auto weg zetten. Wij de bus in, ik vond het wel een beetje vreemd dat het een dubbeldekker was? ,maar ja het was een bus, "goede morgen chauffeur”,”goede morgen dames”, hé tafeltjes in de bus wat gezellig, wij pontificaal achter een tafeltje zitten .

Komt haar man ook de bus in “dag chauffeur”,  “dag mijnheer”.

“Wat is de bus nog leeg, we zouden toch om 10 over 7 weg?”

“Nee mijnheer ik vertrek pas om half 8, ik ben bang dat u in de verkeerde bus zit, dit is de bus van de zangvereniging”. Wij gieren van het lachen  achter ons tafeltje, “wij  kunnen wel zingen mogen we mee?”

“Ik denk dames dat jullie aan de overkant moeten wezen daar staan al wat mensen te wachten.”

“Neemt u ons niet kwalijk ,dag chauffeur”

Wij giebelend de bus uit, en naar de rij  aan de overkant. Ik wou even  een foto van de dubbeldekker maken, pak mijn foto toestel knip af, niets, knip nog eens af, niets, wel een paar lettertjes ‘geen geheugen kaart in’.

Oh verdorie, die zit nog in mijn computer, jammer dus geen foto’s.
Dat was 1.

De bus kwam, goede morgen allemaal, lekker plaatsje uit zoeken( zonder tafeltje,) het was inmiddels 10 voor half 8  we gingen naar Ankeveen, dat is normaal een rit van anderhalf uur bij ons vandaan. We moesten in andere plaatsen nog mensen ophalen, er stond een file van 6  kilometer voor Amsterdam dus de buschauffeur dacht;  ik neem de binnen weggetjes.

Leuk, we hebben er 3 uur over gedaan voor we op de plaats van bestemming waren. Toen ik de bus in kwam had ik mijn jas boven in een rek gedaan en mijn handtasje er ook maar bij die had ik even niet nodig, ik had nog een tas  met krentenbollen… pak biscuitjes…flesje water… zakdoekjes, en pepermuntjes bij me, ja ik denk altijd maar zo,  ik moet op alles voorbereid zijn, stel je voor dat we gegijzeld worden, toch?

Dat werden we niet ik heb nog wel even geslapen in de bus, ik had slecht geslapen ik werd steeds wakker om te kijken thuis hoe laat het was of ik er al uit moest. Opgestaan om 5 uur, ik wil altijd in alle rust alles regelen (en dan vergeet ik nog het geheugenkaartje?)

Eindelijk om half 11 mochten we de bus uit, ik pak mijn jas en naar binnen met z’n allen. We kregen koffie, maar als je en appelgebakje wou hebben zelf betalen,  1 bakje koffie was gratis, ja dat is redelijk,  de rit plus warm eten plus een bakje koffie, plus een optreden van de beroemde ‘Jack Herb, alles voor €7.95 wat wil je dan! Wat je eigenlijk niet wil is die verkoop demonstratie, echt niet, dat was meer dan schandalig, we kregen eerst een demonstratie van hun vakantie reizen, moest goedkoop zijn, maar als je alles bij alles optelde werd het nog best pittig.

Oké daarna kwam er een demonstratie van een soort kruiden drankje in allemaal buisjes, die  je per dag 1 buisje in water moest oplossen en dan opdrinken, het was echt overal goed voor tenminste,  het verbeterde ‘MISSCHIEN’ de kwaliteit van je leven een beetje.

Eerst een basis pakket van drie maanden en daarna nog voor drie maanden een kuur, dus voor 6 maanden, en dan hoefde het 5 jaar niet. Als u nu na gaat, dat de gemiddelde leeftijd van de mensen 70 jaar was? En dan de prijs, het zou binnen kort in de apotheken verkrijgbaar zijn dan kwam het op (SCHRIK NIET ) €1550.00 .  Dit is toch niet normaal? Maar omdat hun het ‘NU’ bij zich hadden dus niet via winkelverkoop, geen reclame betaalde, kwam het als u het mee nam ‘NU’ tijdens de demonstratie,(er werd zelfs een wagentje met wieltjes bij geleverd als verassing  om het makkelijk mee te nemen) op?  ja! ja! zo goed koop € 889.00 . Ik werd daar behoorlijk nijdig om,  toen ik dus de prijs hoorde floepte ik er natuurlijk gelijk behoorlijk hard uit, ”daar gaat mijn vakantie”.

Daar werd gelijk op ingesprongen. ” Mevrouw 2 keer niet op vakantie heeft u dat niet over voor uw gezondheid” “als ik rijk was wel,  maar ik kan het echt niet betalen hoor”. “Daar is een oplossing voor u mag het in gedeeltes betalen.” “De maand Januari is een hele dure maand, ik kan het niet betalen”, “ “dan leveren wij het u in Mei, alles kan”. Ik liep rood aan ,”het spijt mij, ik heb het geld niet, klaar.”

De jongeman die de  demonstratie gaf was niet blij met mij, natuurlijk weet je dat die demonstratie er is, en je moet het fatsoen hebben  om het netjes aan te horen, wat bij een chinees dametje die helemaal vooraan zat niet lukte dus. We zagen haar ineens schuinweg zakken op haar ene arm, de jongenman keek naar haar, liep op haar toe en moest haar wakker schudden. “Mevrouw word eens wakker dit kan niet hoor,”

Wat keek de jongeman verbaast dat hij in het oor van het chinees dametje een oortje van een  mp3 speler zag zitten, het chinees dametje had gewoon lekker een fijn muziekje in haar oor en was daarbij in slaap gedommeld.

Wij zaten stom verbaast te gniffelen, hoe durft ze, de jongeman was ijzig beleeft, “zou u de mp 3 speler uit u oor willen doen en aan mij geven, dan krijgt u het na de demonstratie weer terug.”

”Nee dat wil ik niet, ik ben al 5 keer geweest en ik weet alles al,”

 “mevrouw ik vraag het U  beleeft, geef mij uw mp3 speler.”

”Nee hoor dat doe ik niet”

“dan verzoek ik u NU de zaal te verlaten”, daar had ze op zitten wachten, ze ging (eigenlijk super slim).We zagen haar door de deur aan een rooktafel gaan zitten waar allemaal kranten en boekjes oplagen. Het is een familie bedrijf, hotel en bus onderneming, dus de eigenares van het hotel was niet blij met haar. Na 3 kwartier kwam ze doodgemoedereerd weer aan kachelen, ging zitten, gaf haar mp3 speler af en verder ging de demonstratie weer. Nog geen half uur later presteerde ze het om weer te verdwijnen.

Het duurde tot half drie, om kwart over twee kwam ze terug,

”mevrouw wat komt u nu nog doen?”

“Ik kom zitten want ik wil straks eten, daar heb ik voor betaald!”

 Dat is toch spijkerhard maar wel goochem, (Amsterdams voor bijdehand ).

 Door al dat gedoe waren we behoorlijk afgeleid, ineens dacht ik, ik had toch een hand tas ? waar is die nou? Oh helpp... nog in de bus, ik zachtjes die zaal uit en vragen of de bus al weg was, mazzel dat het hun eigen bus was die ze net aan het schoonmaken waren, ja hoor mijn tasje lag nog boven in het rek pffffffff.
Dat was 2.

Het eten was lekker, we mochten eindelijk naar een andere zaal , daar zou ‘Jack Herb’ optreden. Ik had een bodywarmer aan, er waren geen kapstokken de jas moest gewoon over de stoel, er waren inmiddels ook nog eens 3 bussen aangekomen met allemaal mensen die voor het optreden van ‘Jack Herb’ kwamen. Het was mutje vol in die zaal dus behoorlijk warm, Els doet gelijk met haar jas de bodywarmer over de stoel. Het optreden van ‘Jack Herb’ was oergezellig, jammer dat ik geen foto’s kon maken,( hoe kan dat nou) .’Jack Herb’ had wel hele mooie foto’s van zich zelf bij hem, dus na afloop vraag ik een foto met handtekening, die kreeg ik,  ik kocht het nieuwste singeltje van hem voor die buurrouw om dat ik geen foto’s kon maken. Het optreden duurde precies 1 uur ,daarna moesten we vlug naar de bus en naar huis, Els pakt haar jas en wegwezen. In de bus we reden al, deed ik mijn jas weer in het rek ( handtas inmiddels in de tas van de krentenbollen… koekjes… zakdoekjes… pepermunt en water), hé wacht eens, had ik niet nog iets aan? Nee hé, ja hé,  mijn bodywarmer nog op de stoel in de zaal waar ‘Jack Herb ‘ heeft opgetreden.
Dat was 3.

Ik had het even niet meer hoor, oké  ik ga strak wel even naar de chauffeur om te vragen of ze hem gevonden hadden, ( dat is het mooie van mobieltjes en familie bedrijf) ik was inslaap gevallen, werd wakker waren we al in Den Helder, oh  ik moet nog even naar de chauffeur, ik had de foto van ‘Jack Herb’ en het singeltje in een elastiek rekje achter de stoelleuning waar we tegen aankeken gedaan, ik was bang dat de mooie foto zou gaan kreuken in mijn tas, zeg nog tegen mijn kennis, help even onthouden als ik de bus uitstap, ik de foto en het singeltje van’ Jack Herb’ niet vergeet

. Toen ik wakker werd waren we al bijna bij onze eindbestemming, dus ik naar voren in de bus, de chauffeur uitgelegd dat ik mijn bodywarmer had laten liggen, hij belde even naar het hotel en het klopte, als u mij het telefoonnummer geeft van het hotel dan bel ik als ik  thuis ben, ik kreeg het telefoonnummer.
Dat was 3
We moesten  meteen uit de bus,  jas pakken en de bus uit de buschauffeur wou ook graag naar huis, inmiddels was het 8 uur.”Dag chauffeur bedankt voor het rijden en goed reis terug naar huis.”  We lopen naar de auto van mijn kennissen, ik geef me toch een schreeuw, “nou breekt mijn klomp wat een sukkel ben ik ook, en jij ook ,( dat tegen mijn kennis) . Die kijkt me aan,“wat heb ik nou gedaan?” “jij zou helpen onthouden dat ik die foto en singeltje van ‘Jack Herb’ uit het rekje achter de stoelleuning zou meenemen, ik was echt beroerd van mij zelf.
Dat was 4

Thuis gekomen naar het hotel gebeld voor de bodywarmer,  meteen maar gevraagd als de bus thuis was of ze even wilde kijken of de foto en singeltje van ‘Jack Herb’ nog in het rekje achter de stoelleuning zat. Als dat zo was of ze dan misschien de bodywarmer en de foto en singeltje van “Jack Herb’ gelijktijdig wou opsturen, dan zou ik de verzendkosten betalen. . Pfff  je kan zeggen dat er 4 gaatjes in deze dag zaten, ik ging  Rocky  ophalen op het oppasadres,  even nog wel een klein rondje met Rocky lopen, dan naar huis, binnen wat gedronken toen gauw mijn bedje opgezocht,  

Ben als een blok in slaap gevallen, in een nacht merrie kwam  het liedje van ‘ Jack Herb’ Manuela langs,  om nog even deze dag als de dag met 4 gaatjes aan mij te herinneren.

Eliza

Koning Winter

Eliza

Even dat gevoel vasthouden

Even dat gevoel vasthouden, ik wil het u laten voelen.

Zondagmorgen 10 uur, het zonnetje stralend aan de hemel, prikkelende wangen het is best koud. Dan wil ik wel naar het eind van de wereld lopen, (wat ik natuurlijk niet doe, want ik moet ook weer terug), zo’n gevoel heb ik dan. Ik kijk naar die glinstering van de zon in de sloot, ik zie de kleine meerkoetjes gauw van de kant het water in vluchten (“ stil maar ik doe jullie niets”) een V in het water achter latend door het snelle zwemmen,  zijn het dan 2 meerkoetjes worden de twee V’s door elkaar een M, wonderlijk om te zien.

“Rocky we gaan even Marieéndal in, ik wil nog niet naar huis.”

 En net als het ‘leven’, eerst zonnig, ineens een donkere wolk, waar dan wat tranen uitvallen, dan een gouden randje achter de wolk waar de zon zich even schuilhoud om daarna weer volop te stralen.

Eliza

Hoe zou het zijn.

In een wereld

waar de wegen zijn

gemaakt van regenbogen.

In een wereld

waar geen verdriet is en geen pijn.

In een wereld

waar de mensen als echte

vrienden met elkaar omgaan,

maar vooral

in een wereld,

waar geen ziekte meer zou zijn.

******************************

Alles kan van de ene op de

andere seconde veranderen…

In het geluk ligt ongeluk verborgen…

In de zekerheid de onzekerheid…

In het leven de dood.

*******************************     

Ik heb nooit gevraagd om geboren te worden,

toch ben ik geboren en opgevangen.

Ik heb nooit gevraagd om te sterven,

toch ben ik overleden.

Dus twijfel ik er niet aan, of ik toch weer

opgevangen zal worden, hoe dan ook.

************************************************************   

Wauw, mijn dag kan niet meer stuk.

Inderdaad dit word een gouden dag.

Ik liep nog even met Rocky in de tuin, komt er een kennis aan lopen die een hele lieve hond een teckel  heeft,  haar naam is Doortje.( naam van de teckel dus.) Dat is een buurvrouw van mij geweest. Toen Simon nog leefde, woonde ze bij ons in het rijtje aan de dijk.

De buurvrouw kreeg Doortje toen ze 8 weken oud was, wat een schattig beestje, ik was dan ook meteen verliefd op Doortje geworden, dus iedere keer als ik de buurvrouw zag met Doortje was het feest, in haar enthousiasme likte ze me dan helemaal onderste boven .

Nu zijn we vijf jaar verder, de buurvrouw is verhuist, ik ben verhuist, we wonen nu weer redelijk bij elkaar in de buurt, maar als Doorje en ik elkaar zien is de liefde tussen ons nog heviger geworden. Dus nu loop ik het hek uit om Doortje weer lekker te knuffelen,  ik let niet op Rocky die achter mij het hek is uitgehuppeld. Dus ik word bijna opgegeten door Doortje, maar achter mij hoor ik remmen, is er een jonge man met een grotere hond een bordercollie, die hij aan de riem op de fiets mee heeft, Rocky kwam zowat onder de fiets, om dat hij weer zo macho moest doen tegen de hond van die jonge man. De hond vond het deze keer niet leuk, omdat hij denk ik aan de lijn liep. Hij ging toch wel behoorlijk brommen en blaffen tegen Rocky. De riem van Rocky lag binnen, en dan wil die zelfde lieve Rocky toch echt niet luisteren, de grotere hond trok de jongen zowat van zijn fiets en Rocky maar om hem heen springen. Eindelijk had ik hem te pakken, mijn excuus  aanbiedend  loop ik met een spartelende Rocky in mijn armen, naar mijn tuin, en ja hoor weer glijd ik uit in een behoorlijke hoop poep. Dus vandaag zeggen we maar dat het geluk brengt, dus mijn dag kan niet meer stuk.

Eliza

Het is gebeurd

Het is gebeurd,

waarom ik heb getreurd.

Ik wou de tijd stil laten staan,

maar zo is het niet gegaan.

Ik heb gepraat als’ Brugman’

dit is wat echt niet kan.

Ons mooie natuurpad,

hebben we ‘GEHAD’

Nu, hele grote lantarenpalen,

ik zit stevig te balen .

Waarom moest dit gebeuren,

wat kunnen veel mensen toch zeuren.

Dit pad ligt al jaren in het donker,

verlicht door sterren geflonker.

Heerlijk rustig, geen lawaai,

maar de ouder mensen waren bang,

straks doet een inbreker een graai.

Weet u wat er straks gaat komen,?

stilte alleen nog in onze dromen.

Fietsen , bromfietsen, jongeren, maken lawaai,

eerde was het te donker, te saai .

de inbreker heeft  een beetje licht ,

die graait nu gericht.

Rocky heeft de grote glimmende pijp al ingewijd,

hij moest even zijn plas ertegen kwijt.

Ja, de moderne tijd heeft de natuur ingehaald,

de mens heeft weer eens gefaald.

Glimmende pijpen grote zonnecollectors,

staan stoer te wezen,

ouderen, hopelijk heeft u niets meer te vrezen.

Eliza

Eliza