Vandaag

Wat is er met mij?

Ik woon in een land zonder oorlog, vrij.

Met vrouw, kinderen en kleinkinderen.

Waarom ben ik dan niet blij?

waarom moet mij zoveel hinderen?

Waarom ben ik soms angstig,

kwaad of verwart?

Ik  werk, ben oer sterk,

mankeer niets aan mijn hart.

Waarom doet mijn hoofd niet wat ik wil?,

om wat rustiger te worden

krijg ik soms een pil.

Ik voel me niet echt anders, wil  mijzelf zijn.

Maar waarom voel ik mij dan soms

als een kind zo klein.

Ik moet dit, ik moet dat,

ja ik weet, ik vergeet wel eens wat.

Ik wil naar mijn eigen huis,

bij mijn vader en moeder thuis.

Er word liefdevol gezegd

”die zijn er niet meer”,

morgen vraag ik het gewoon weer.

Dat het allemaal moeilijker gaat,

maakt mij soms verwart en kwaad.

Mijn vrouw ,kinderen en kleinkinderen,

doe ik dan verdriet,

dat weet ik op dat moment niet.

Ik wil niet lelijk doen, hou zielsveel

 van allemaal,

mijn gedachten zijn dan aan de haal.

Help me! maar laat mij in

 mijn eigen waarde,

dan ben ik ‘WEL’ blij op deze aarde.

Eliza

Dit is een gedicht gemaakt

 zo als ik zelf denk, hoe het kan zijn.

De sneeuw weg en dan?

Ik wou de sneeuw wel weg hebben van wegen het moeilijk lopen, maar nu  het weg ‘IS’,  is de wereld toch wel grauw.

Alle planten bevroren dus naargeestig treurend in hun pot.

De hondenpoep nog erger te zien nu, overal waar ik kijk, het papier van vuurwerk overal om de flats op de stoep. Het is er niet mooier op geworden, maar we kunnen wel weer stevig stappen, en als je in de tuin kijkt zie je toch al dapper overal nieuwe plantjes uit de grond schieten, dat geeft weer hoop dat het in het voorjaar allemaal wat fleuriger word. Eergisteren lag er op de tuintafel nog een bol bevroren sneeuw, ik had de hond uitgelaten en bekeek de tuin, ik zag ineens een pootje en een stuk staart uit de bevroren sneeuw steken, ja helaas was er een vogel gesneuveld en meteen ingevroren.

Ik wou niet het hele lijkje zien dus heb de bevroren sneeuw in zijn geheel opgepakt en achter in de tuin gegooid.

Toen de bevroren geraniums met aarde en al er over heen , een klein gebedje gedaan en zo is de kraai (dacht ik) begraven.

Mijn zoon Chris heeft heerlijk gisteravond bij mij gegeten.

Ik had me s’morgens behoorlijk uitgesloofd om een zuurkool ovenschotel te maken. Het was prima gelukt, eerst een groot  gedeelte van het zakje natuurzuurkool met een half ons ontbijtspek in zijn eigen vocht gaar laten smoren op zacht vuur, de rest van de zuurkol heel fijn knippen met de keukenschaar. Aardappels in blokjes koken goed afgieten en in een pan doen waar je in kan stampen met de koolstamper, nog ouderwets maar dan word het niet al te fijn. Ovenschaaltjes invetten met wat boter, paneermeel er in, helmaal even door het schaaltje strooien. Het andere half ons ontbijtspek in stukjes snijden en in een koekenpan doen, dat even laten wachten. Een rookworst die in een verpakking zit die dus niet meer echt gekookt hoeft te worden,  in mooie schuine plakjes snijden, de fijn geknipte zuurkool, de worst en de aardappelen plus de zuurkool gesmoord in ontbijtspek bij de hand houden.We gaan nu eerst de zuurkool met ontbijtspek in het eigen vocht in de pan doen, de zuurkool word lekker zacht en smeuïg door het spek, daarna de aardappels erbij , er kan ook een rauw ei doorheen om het nog wat smeuïger te maken . Goed stampen, dan een laagje stamppot in de schaal, daar overheen de plakjes worst niet allemaal. iets overhouden voor de garnering. Daar weer overheen de fijn geknipte rauwe zuurkool, dat geeft een lekkere zure smaak aan het geheel, weer een laagje stamppot, daar overheen de laatste plakjes worst, wat paneer meel met kleine klontjes boter en klaar is de ovenschotel. Als de ovenschotel uit de oven komt,  de uitgebakken stukjes ontbijtspek die in de koekenpan liggen er overheen doen, is lekker en staat leuk. Ik had ook nog een custart puddingkje gemaakt,  maar Chris vond het velletje daarop maar niets, dus daar werd wat mee gerommeld.

Als je dat s’morgens doet en je wast alles af wat je vuil gemaakt hebt, dan hoef je s’avonds alleen de bordjes en de schaal plus bestek af te wassen. Er moet wel een jus bijgemaakt worden, u heeft nog jus van vlees of u maakt jus van een pakje dat is heel goed te doen.

Chris heeft gesmuld en vroeg de rest mee voor de volgende dag, heerlijk voelde ik mij. s 'morgens op mijn gemak alles in orde maken, het compliment van Chris s'middags, deed mij stralen.

Eliza

Mijn kleinkinderen

Mijn kleinkinderen ,Sven en Indra

Ik had ze bijna 3 weken niet gezien en schrok er gewoon van hoe groot ze dan ineens lijken .

Indra die gaat heel snel in de lengte, het mollige vet wat zo schattig was is er af zomaar, Sven  heeft een eigen hyve pagina op de pc, heeft zijn oma uitgenodigd om vrienden te worden op hyve.

Tikt zijn oma dan meteen maar even voor haar billen met een tik van hyve , het gaat echt veel te hard. Tegen houden kan je het niet al mogen ze van mij nog best wat knuffelig blijven.

.

Ze zijn de hele zondag bij me geweest we hebben weer met de lege bakjes gespeeld ik ook deze keer, samen onze fantasie beleven is echt veel beter als de pc. Maar dat is 1 uurtje toen trok de pc toch wel heel erg aan Sven, oké Indra en ik gingen fruitbowl maken, allemaal fruit in kleine stukjes, limonade en water er bij  klaar is kees. Ze vinden het heerlijk,  ,”Oma moet er geen kameel in” (kaneel)” we hebben ook daarna afgewassen, Indra de helft ik de rest,

”kijk oma hoe dat bordje spiegelt”, ze had er zeker 5 keer overheen gepoetst,

“prima hoor”

 ”nee oma, perfect”

 Indra speelt graag met het afwaswater, per ongeluk hing ze met haar mouw in het water omdat het zo lekker warm was, dus toen we klaar waren werd de mouw droog geblazen door de föhn.

“Oma zullen we samen muziek maken”

“Dat is een goed idee, dan halen we Sven  achter de computer vandaan hij zit er al lang achter”

Indra wou graag met het keyboard, voor Sven had ik een soort drumstel gemaakt, lege bussen, de deegroller, lege doorzichtige plastiek dozen.

Alles gaf een ander geluid, de drumstokken waren 2 ronde kartonnen rollen, die in cadeaupapier zitten om de rol stevig te maken,wie wat bewaard heeft wat.

Toen ik samen muziek wilde maken naar ‘mijn’ idee ging het fout. Ik dacht te volwassen, ik speelde een paar geluidjes voor, Sven en Indra mochten het dan proberen op hun muziek instrument, Sven die rammelde lekker op zijn drum,

Indra schrok daarvan dus toen wij zaten te wachten op een geluidje van haar bleef het stil, ze begon  hard te huilen, “ik kan dat niet oma echt niet”

Daar had ik geen rekening mee gehouden Sven en Indra willen niet falen, dat zit er al heel sterk bij hun in.

“Lieve schat het moet toch gezellig zijn en geen eng iets wat je  zo nodig moet kunnen”

“Maar ik wil samen muziek maken allemaal tegelijk, en ik wil op Sven zijn drum”

Hé daar kwam een klein aapje uit de opgedroogde mouw. Toen ze Sven zo hoorde rammelen vond ze dat toch ook interessant, Sven was zo lief om Indra op de drum te laten slaan wat ze nog vrij goed deed ook. Samen hebben we ook nog muziek(lawaai) gemaakt  veel lol werd het toen. We hadden sambaballen ,een mondharmonica, een plastiek knal rode blokfluit, de drum en het keyboard.

Dus tranen weer vergeten, inmiddels was ik best moe geworden, ik had  mijzelf een pauze gegeven, “Indra ga even iets zelf doen, Sven mag nog even achter de pc, oma gaat even een halfuurtje een boekje lezen.” “Oma ik weet niets te doen”  Indra in de bocht, “oma heb je voor mij plaatjes boeken dan kan ik dat kijken”Oma  kijken naar sprookjes boeken waar ik er tal van heb,omdat ik  zelf gek ben op sprookjes . “Oma die plaatjes zijn zwart- wit  ik wil gekleurde plaatjes” grrrrrrrrrr mijn geduld raakte op, toch nog sprookjes boeken gezocht met gekleurde plaatjes. Toen was het zalig 20 minuten stil, de bel ging  pappa kwam ze ophalen, pappa moest nog wel eerst van de bowl proeven die Indra gemaakt had. “Er zit kameel in pappa.”

Eliza

Afscheid van de sneeuw(dacht ik)

Hoera het regende om 6 uur pijpenstelen, normaal ben ik daar niet zo blij mee, maar nu vind ik het niet erg.

We hebben zowat 5 weken sneeuw gehad, en als het gewoon rulle sneeuw is, waar je goed grip op hebt, prima we hebben nog een heel jaar voor ons.

Maar dat opgevoren sneeuw, die platgereden sneeuw, dat vind ik nu wel genoeg, ik hou van wandelen en gisteren heb ik nog een rondje gedaan door Marieéndal, ik had echt spierpijn van het voorzichtig lopen, ik weet hoe het voelt als je 2 keer op je achterhoofd valt en dat is ook genoeg. Van morgen wist zelfs Rocky niet wat hem over kwam hij gleed ook steeds uit, het waaide heel hard en het was goed koud, de bulten sneeuw waren bevroren dat loopt echt naar, dus verplicht gauw plassen en poepen en gauw weer naar de warme kachel(radiators)

Daar een heerlijke kom warme hotchocolade uit een pakje zo in de beker en er dan heet water op doen, daar word je warm van. Wat ik zelf ook nu veel drink is anijs melk, van die blokjes ook uit een pakje, 2 of 3 ligt er aan hoe groot de kom is, daar hete melk overheen goed roeren, dan word  je zelfs lekker warm van binnen.  De erwtensoep mogen we ook niet vergeten deze dagen heerlijk toch? Maar om 6 uur regende het, gelukkig dan hebben we weer een gewoon straatbeeld en kunnen we weer veilig lopen, mijn schoon moeder is ook al 7 weken niet op straat geweest.

Ik ga om 10 uur Rocky uitlaten en nee hé, ja hé, het sneeuwt!!! er ligt weer een laagje poedersuiker over Den Helder. Dus als het door zet begint alles weer over nieuw.

Ja wat zeur ik nu, 5 weken sneeuw nou en, hoelang zou de aardbeving geweest zijn in Haiti? Daar veranderde er in enkele momenten het leven van duizenden mensen, die elkaar te lijf gaan om alleen maar aan water en brood te komen, de natuur is grillig, de sneeuw hier is niets vergeleken met de vreselijke ramp daar.

Eliza

Het leven is een geschenk.

Als het leven geen geschenk meer is,

dan mag je het terug geven

aan de gever,de Schepper

*******************************

Als ik eerder ga dan jij

Heb ik zoveel vreugd’ gedragen

Ik smeek je, huil niet in late dagen

Want ik zal altijd bij je wezen.

Als je dit gedicht zult lezen

Als ik eerder ga dan jij

*******************************   

Als…..

Als ik dingen niet meer weet

als ik de namen niet meer ken,

en wat ik weet meteen vergeet

zodat ik onherkenbaar ben,

begin dan aan een heel,oud lied

dan zing ik mee en aarzel niet.

*******************************

UITERVERKOOP!

UITVERKOOP!!! helpppp.

Ik moet daar helemaal niet wezen, het was  ook echt niet de bedoeling.

Ik ga koffie drinken bij een buurvrouw die zegt ”ga je straks even me naar Bristol" Ik had mij ook heilig voorgenomen om op elke vraag te zeggen, “ik zal er even over nadenken.”

Maar toen mijn buurvrouw zei ”bij Bristol is er UITVERKOOP, sloeg ik gelijk op tilt en zei ”wanneer gaan we”.

Bristol is een warenhuis die schoenen en kleding verkoopt.

Aangezien ik ook een schoenentik heb( ik heb dus velen tikken), wou ik er ook direct  naar toe. Zeer slecht voor mijn portemonnee, ik heb nog een halve maand te gaan, maar daar denk ik niet aan als ik het woord UITVERKOOP, hoor .

Ik ga wel op een houtje bijten, goed voor mijn lijn.

Nee hoor zo erg is het nog niet, maar ik heb nu de portemonnee in de brandkast gedaan en de sleutel aan Joop gegeven. Nee dat is ook niet waar, maar nu ga ik geen winkel meer in tot er weer geld van de nieuwe maand gestort is.  Als het wc papier op is leen ik wel van Chris, als ik echt geen eten heb ga ik bij mijn enige schattige zoon eten, ja toch? Die wc rol zou nog wel kunnen maar Chris ziet mij aankomen. Nee dit is allemaal flauwekul en flauwekul is leverworst, dat is het gezegde.

Maar ik dwaal weer helemaal af, de UITVERKOOP heeft toch een paar mooie laarzen voor €10- en een paar mooie zomerschoenen voor €10- opgeleverd, hartstikke goedkoop MAAR!! eigenlijk buiten mijn budget .

Ik hoop maar dat dit fenomeen voor veel vrouwen EN mannen herkenbaar is, zo dat ik niet het idee heb dat ik alleen een gat in mijn hand heb als het om de UITVERKOOP gaat.

Eliza

Vieze foto’s

Vieze foto’s echt waar,

in de sneeuw de honden hoopjes

te zien, echt raar.

Nu pas zie je  hoeveel hopen er zijn

heel fijn.

Een blauwe zak

om de honden kak

Prachtig die blauwe

kunst bloemetjes in ‘t sneeuwwit,

of iedereen daar op te wachten zit.

Als het dan zo nodig moet

bedenk  het plan dan ook goed.

Waar laten we de blauwe,

groene, rode, witte zakken?

Waar zijn de bakken?

om de hondenpoep in  te

 kunnen deponeren,

daar moeten  de hoge heren

 nog op studeren.

Tussen de hopen dan ineens

 een grote hoop,

 waar het molletje toch weer

even boven de grond kroop.

Hij verdwijnt weer in zijn holletje,

met op zijn hoofd een hondendrolletje

Eliza

Proost op het nieuwe jaar 
(wat een kleintje ben ik toch)

Even nog

 Zit aan mijn pc gekluisterd.

Geen stemmetje in mij waar naar

word  geluisterd.

Je moet stofzuigen, toe nou!

dan mag je naar je pc gauw.

Nog éven, dan doe ik weer mijn plicht,

éérst dit gedicht.

Nog wat foto’s van mijn logeer partij.

Ik had er wel ‘246’ gemaakt,

stil maar, die komen niet allemaal in beeld.

Vanaf het balkon van de slaapkamer genomen
 

Arme Rocky wist af en toe niet
waar hij nog zijn behoefte kon doen,

"als ik onder de struiken kruip
weet ik zeker dat ik niet op de stoep,
 poep"

Leuk kijkje van het balkonnetje, al die rondjes
 

 
Dit laafje is zeker veel geknuffelt,
lief om het rolletje vast te houden
we kunnen mooi niet zonder,toch?

Jammer ik had de foto van mijn broer
 er ook graag op gehad,
nu zag ik alleen de spreuk 

Eliza

Even bij komen( logeren bij broer: 1)

Even bij komen dat was wat ik wilde, ik was onstabiel ik wist even met mij zelf geen raad. Als ik door niet na te denken wat ik zeg of beloof, andere mensen echt ga kwetsen,  kan ik met mij zelf niet goed overweg, ik ben bang dat het weer gaat gebeuren, wil eigenkijk  even niet onder de mensen komen. Het was dus  een welkome verassing dat mijn oudste broer, zijn vriendin en  buurvrouw vriendin (woont 2 of drie huizen verder, is als en dochter van mijn broer) mij vroegen om de 2^de kerst dag, en oud en nieuw bij hun te komen vieren.

Geweldig vond ik dat, het is even wat langer geworden, precies 14 dagen, omdat er een bruiloft zat aan te komen en als ik wat langer bleef, die dag op het hondje van mijn broer zijn vriendin kon passen. Ik kon dat wel, thuis werden de 2 zebravinkjes door een buurvrouw verzorgt, de post werd elke dag op de tafel gelegd, mijn huisje werd in de gaten gehouden, en mijn zoon heeft hartstikke lief mijn stoep  sneeuwvrij gemaakt. Heerlijk als je zo’n goede achterban heb. Nu ben ik ook wel weer blij dat ik weer achter mijn pc kan zitten  dat is wat ik toch wel gemist heb, verder een top logeer partij gehad, wel een broer die het plagen nog steeds niet verleerd was, ik kan er iets beter tegen nu,  maar 14 dagen was genoeg. Nee het was best goed maar toch verlang je dan ineens naar je eigen huisje, gewoon weer je eigen leventje oppakken die nu met de ondersteuning van broer, en familie die ik weer na jaren gezien heb, gewoon weer in rustig vaarwater is beland.

De jaar wisseling was beren gezellig, we keken na 12 uur naar de Toppers( Gerard Joling, Rene Froger,en Gorden een herhaling) die allemaal bekende liedjes zongen die we heel hard hebben mee gezongen, ik had wel wat likeur op en om 12 uur wat champagne, dus deed nu ook vrolijk mee. Ik heb in die 14 dagen meer vis gegeten( Zure en Zoute haring, garnalen ,en paling) als in 2 jaar thuis. Mijn broer doet in vis en daar was ik heel blij mee. Zijn jongste dochter en man waren er, de buurvrouw en nog een buurvrouw van de vriendin van mijn broer, die ook net als ik  alleen zijn.

Met z’n achten hebben we er een super leuke jaarwisseling van gemaakt.

Ook een voornemen in het nieuwe jaar zal zijn dat ik niet meer  alle buitenlandse jongeren onder een kam  zal scheren (allemaal als gelijk zien), ik was de 2 de dag op mijn achterhoofd gevallen ( ja ja, het is wel een gezegde ”ik ben niet op mijn achterhoofd gevallen” maar het kan dus echt gebeuren, ik kan nu niet meer zeggen dat ik ‘NIET’ op mijn achterhoofd ben gevallen).  Ik  liep met 2 hondjes  allebei aan een lange uitlaat riem, het was glad ik zou net de midden weg oversteken, gooien een paar jongens een rotje achter de honden.

De honden schrokken daar zo van dat ze aan de loop gingen en mij gewoon ondersteboven trokken, ik dus plat op mijn achterhoofd, ik kan u verzekeren dat het geen pretje is.

Ik bleef  even duizelig liggen toen ik overeind wou komen had ik een probleem, in allebei de handen een hond strak aan het koord hoe moest ik dan overeind komen?  Er stopte een busje, een jonge ‘TURKSE ‘man gleed zelf ook uit omdat hij zo gauw bij mij wou zijn, “kan ik u helpen wat kan ik voor u doen?” “Dat vind ik lief van jou, ik weet even niet hoe ik over eind moet komen”( voelde me nu echt 80 jaar) De jongeman heeft mij heel voorzichtig overeind geholpen heeft nog gevraagd of hij mij naar huis moest brengen, maar dat was niet nodig het ging weer.  Dus niet meer vooroordelen.

Eergisteren ben ik nog een keer op mijn achterhoofd gevallen ook weer door de hondjes, ik wou Rocky corrigeren door even streng aan de riem te trekken, trok nu mijzelf  onderste boven, echt wat voor mij om 2 keer op mijn achterhoofd te vallen, schade gelukkig nihil, wel spier pijn de ander dag.

Heerlijk ook om winkels dichtbij te hebben om dan even lekker met mijn schoonzus ( dat is ze  eigenlijk gewoon, getrouwd of niet) te gaan winkelen, uitverkoop schoentjes kopen, in de ‘Hema’ heerlijk rondsnuffelen, de lekkerste appelflappen uit de Hema mee naar huis nemen, we hebben ons wel de rambam gesleept, het was heus niet zo ver, maar met allemaal boodschappen en hebbedingetjes liep het toch op. Maar als je kan winkelen  moet je ook kunnen dragen toch? Ik geloof wel dat ik u weer meegenomen heb in mijn logeer (zeker vakantie) belevenis. Heerlijk om mij weer even te hebben uitgeleefd op de  toetsenbord van mijn pc. Fijn dat hij zo trouw weer starten toen ik dat wou, kan je van menig auto in deze toch wel stevige winter niet  zeggen.

Word vervolgd;

Eliza

Foto’s van een fijne logeer partij. 2

Daar zijn we dan bij het huis van mijn broer. 

Dit is mijn kleine broertje, een kanjer 

 Dit is zijn lieve vriendin 

U ziet het een vijf sterren hotel,
 alleen stukken goedkoper 

De' moské ' helemaal nieuw 

wel schrijnend dan de 'katolieke kerk'
alle ramen haast ingegooit
 hij moet verdwijnen

 Mooi beeld,
 iemand neemd je zorgen op zijn schouders

Eliza

Foto’s van een fijne logeer partij: 3

Broer lief woont vlak bij een mooi bos,
de eerste dag meteen even polshoogte nemen,
het was zonnig weer 

Dit vond ik zelf een mooi plaatje,
de klimop zo langs de boomstam 

Ik zag hier een draak in met 4 koppen
( fantasie genoeg) 

Alle bomen zijn mooi, deze is een klimboom 

  alles nog zonnig

Eliza

Foto’s van een fijne logeer partij: 4

Van de ene op de andere dag werd een mooi bos ,
een sprookjes bos 

Zo kan een hekwerk eruit zien in de sneeuw,
ook de spullen in de tuin worden totaal anders
met een laagjesneeuw 

Bij de vis vijver een copie van Griekse zuilen 

De super dunne lijnen om de rijgers weg te houden
 bij de vissen, werden nu sneeuwkoorden 

IJspegels aan de lantarenpaal 

Prachtig laantje 

Het roodborstje poseerde gewoon voor mij. 

Eliza

Weer thuis

Hallo daar ben ik weer,

een lange vakantie deze keer.

Ik ga er morgen uitgebreid over vertellen,

het is ook  weer lekker is om thuis te zijn

kan ik wel stellen.

Morgen ga ik  fijn aan de slag

op mijn blog,

u leest dan weer mee,toch?

                                            

                                                       Eliza

Mijn haar

Mijn haar, wat

zit je toch weer raar.

Als ik s’morgens in

de spiegel kijk,

staat mijn haar recht

oveneind en hoe

ik ook strijk,

het help niet

’t is hopeloos,

ik word ook niet

meer boos.

Soms doe ik er niet

 veel aan, gewoon

 met een natte

 kam er door gaan.

Maar meestal ga ik

aan de gang, met

mijn ouwe trouwe krultang.

Een krulletje hier…

een krulletje daar,

15 minuten en klaar.

Dan met gel en haarlak

 in de weer,

 ik maak er wat

 van iedere keer.

Maar soms denk ik,
 waren we allemaal maar?

‘KAAL’

Eliza

Kom ga je mee

Kom ga je mee,

ik zit op m’n roze wolk,

en fantaseer een eiland in zee.

Waar rust…liefde… geluk…

en vrijheid leven,

om ons een voorbeeld te geven,

hoe het in het echte leven

zou kunnen gaan.

Kom blijf niet staan,

ontspannen word je door de rust,

en als de liefde je heeft gekust

vind je geluk, voel je

 de vrijheid

en blijheid

die een mens zo nodig heeft.

Kon het maar zo zijn die ene

keer dat je leeft.

Eliza

Dansen

Hé hallo ! kan je dansen?

Nee maar wel sjansen.

Wat wil je daar mee bereiken?

Dat jij naar mij gaat kijken.

Oké als ik jou  leer dansen,

mag je door gaan met sjansen.

Allebei is te leren,

Moeten we wel vaker naar

deze danstent terug keren.

Eliza

Dieren

Dieren
moet je het leven gunnen

zelfs de mieren,

Zij hebben op aarde zo hun

 eigen waarde.

Ze werken heel hard, zijn

samen loei sterk,

 een schouderklopje
voor de mier en zijn werk

.
 

Eliza

( kon geen plaatje van een mier vinden) 

Toen wij op dinsdag

zagen hoe je daar zo rustig lag,

verlost van pijn, verlost van angst;

want voor de dood zijn wij het bangst.

Die angst voor de dood is niet verdiend,

hij heeft gehandeld als een vriend,

hij heeft je zacht in slaap gesust,

geen pijn, geen angst , tenslotte…rust.

***********************************   

Jouw leven moesten wij loslaten, in ons

leven houden wij je altijd vast.

************************************  

een bron ontwaakt

in het begin rustig en bedaard

om daarna sneller te gaan stromen

alles op zijn weg voorziet hij van boven

een ieder word zijn deel gegeven

het lijkt ook zo vanzelfsprekend

alsof het nooit zal overgaan

er komt echter een dag

onaangekondigd en niet verwacht

ineens word dan alles koud en kil

de bron valt stil

*************************************

Therapie

Ik heb me even kunnen uitleven, door lekker hapjes te maken en wat salade,1 tonijn en 1 vleessalade. Ik heb voor mijn zoon van elke salade iets afgenomen zodat hij ook lekker smult. Het is wel moeilijker om in het klein hapjes te maken we zijn met 5 mensen, ik geloof dat ik  weer wat al te ijverig ben geweest. Meestal maak ik hapjes voor ongeveer 20 mensen.

We gaan vanmiddag met de buurtjes die ook alleen zijn een gezellige kerstmiddag maken,  hapjes maken  is mijn ding, de ander maakt  taart.

Heerlijk vind ik dat, ik ben dan even van die zenuwachtigheid verlost, denk gewoon aan hele andere dingen. Ik ben nog wel een beetje van de rel door die verhuisgeschiedenis voel met nog steeds rot tegen over mijn buren. Maar ik moet het ook los laten, gebeurd is gebeurd, ik heb nu al mijn energie in het maken van hapjes gestoken, dat is fijn.

Het regent hier  pijpenstelen je ziet de sneeuw smelten, aan de ene kant jammer, maar aan de andere kant het was op sommige plaatsen spekglad, dus dat liep best moeilijk, ik moest wel veel om Rocky lachen die glibberde van de ene kant naar de andere, hij begreep er niets van. De meeuwen en andere vogels hebben  honger, ik zette wat broodstukjes op de heg, het was een lawaai, krijsend storten de meeuwen zich op het brood, daar kwam geen andere vogel aan te pas. He was vanmorgen een heel apart gezicht buiten, er hing een nevel over het weiland en over de sloot. Het zonnetje was er maar heel even toen werd alles grauw en het regent nu behoorlijk.

Ik heb Chris heel lief gevraagd, of hij met de auto straks de hapjes even voor mij naar de buurtjes brengt, ze stapel zo moeilijk in een tas.

Ik heb uitgeprobeerd op een sneetje wit brood plat gewalst door de deegroller(wel eerst de korstjes er af gehaald) wat filet tartaar, meestal gebruik ik dunne plakjes rode uitgesneden zalm, dat op rollen en dan stevig oprollen in plastiekfolie,een nachtje in de ijskast en je kan er plakjes van snijden, het ziet er leuk uit en dit smaakt ook. Ook  het vullen van dadel met roomkaas vergt even tijd, dat is een zoetig hapje tussen al het hartigs.

Groen, gele en rode paprika in reepjes geeft een vrolijk gekleurd effect.

En zo stoei je maar wat met cherrytomaatjes ,komkommer, fruit,  worst en kaas.

Ja dit is goede therapie voor mij, ben wel blij dat de buurtjes en ik het samen opeten, want voor mij alleen doe ik het  niet.

Eliza