Help!...

Opruimingskoorts

Tot nu toe werd mijn zieleleven slecht zelden door

molton dweilen beroerd. Het spijt me, maar ik kon

niet koud of warm worden bij de gedachten aan mol-

ton dweilen. Misschien is dat altijd een lacune

geweest in mijn gemoedsleven, misschien heb ik

onbewust steeds alle molton dweilen verdrongen. En zou

dat zich gaan wreken? Hoe het ook zij, het staat nu anders;

sinds gisteren ben ik een en al dweil. Het komt door dat

geraffineerde streepje, dat de winkeliers door hun prijzen

 trekken. Er staat 65 cent, met een streep erdoor en

daaronder; 49 cent. Die streep doet het ‘m. Zo’n dweil

’an sich’ is niet een erg opwindend verschijnsel, maar

dat je er zestien cent op kan verdienen, dat geeft me het

gevoel nu op dit moment het huis te moeten verlaten, belust

op dweilen.

Hee, er zijn nog meer vrouwen op straat. Dit is de negen-

daagse koorts, de opruimingskoorts. Nu , na december

heeft niemand van ons meer een cent, dat staat vast,

en iedereen heeft zich voorgenomen om geen spelt en

geen draadje en helemaal niets meer te kopen, en daar

staat in januari ineens die streep door alle prijzen en het

ongeluk is weer gebeurd. Na een paar uur loopt er een streep

door ons heen en we tijgen in grote vastberaden troepen met

boodschappennetten en koffers de magazijnen in, om een

nummertje knokken weg te geven bij de lingerie. Dames ,

die altijd keurig hun pink in de hoogte houden bij het thee

drinken, en steeds met heel beschaafde stemmen converseren,

staan nu tegenover elkaar ,ieder aan het uiteinde van een kous

te trekken, met bloeddoorlopen  moordogen. Moeders die

als levensopgaaf hebben gesteld, zichzelf weg te cijferen,

worden nu een troep jakhalzen; gulzig en gretig slaan hun

handen in een bak Gezoomde Theedoeken, nu slecht 69 cent.

Wat een wonderlijke gesteldheid is dat toch, die uitverkoopkoorts.

Mannen hebben er helemaal geen last van.

Ze zullen misschien weleens eventjes blij zijn met die

goedkope zaag, maar ze raken toch niet in die merkwaardige

bewustzijnsvernauwing, die ons als grommende horde de

winkelstraten indrijft.

Waarschijnlijk hebben wij het zo sterk, omdat ‘lust ’tot ‘plicht’

wordt in die utverkoopdagen. Kopen is lekker, is heel erg lekker,

dat is toch zo? En nu die streep zich door alle prijzen heen trekt,

hebben we het gevoel dat kopen een plicht is. We moeten

profiteren, anders doen we ons gezin te kort. En bovendien:

’t is nooit weg, hè!

En zo begint het dan met die dweilen en met een nest schalen.

En dan charmeuse onderjurken met  kleine weeffoutje

van f 9,50 nu f 8,68. ‘t Is nooit weg immers, hoewel we het anders

niet in ons hoofd zouden halen om die glibbers te kopen.

.

Al winkelend en stompend word de koortshoger

de Drift word heviger. Dan komt eindelijk het

 Mantelpak.

Het ligt in een duur modehuis, en het kost maar f 59.

Het heeft f 200. gekost, daar staat het, met een streep er door.

O, die coupe is zeldzaam mooi, dat zie je al in de verte.

’t Zou zonde zijn om dat voorbij te laten gaan.

En pas als we thuiszitten tussen de dweilen en de nestschalen

( die nooit weg zijn), daalt de koorts en komt de asgrauwe

Ontgoocheling. Het is een kreng van een mantelpak.
 

Als het nou nog zat, maar het zit niet.

En als het nou nog stond. Maar het staat niet. En daarom

laat ik het maar hangen. En heerlijk, dat we met de molton

dweilen zo bijzonder voordelig uit zijn.

Geschreven door:
Annie M.G Schmidt 

Leven

Als dromen uitkomen zoals we zouden
willen
zou elke dag een feestje zijn.
Niemand zou meer zorgen hebben,
en niemand heeft ooit nog verdriet
en pijn.

Dit zal nooit gebeuren,
er zal altijd een stemmetje in je
hooft blijven zeuren.
Ook zullen er altijd zorgen zijn,
die vaak gepaard gaan met ver-
driet en pijn.

Wat je eraan kan doen is het
aanvaarden,
want dat is het leven.
Je zult veel krijgen,
maar moet ook veel geven.

Als je deze dingen allemaal 
aanvaardt,
alle goede en slechte dingen.
Dan is alles wat je krijgt in je leven,
zeker de moeite waard. 

geschreven door:
 
"Mary"

Daar gingen we dan weer in een rijdje
 

Mooi vakhuis

      Winkeltje van vroeger, 
ik had de flits uit moeten doen,
hij weerspiegeld nu in de ruit. 

Hallo

Even weer wat van ons laten horen. We waren maandag al  in Den Helder, dinsdag is mijn vriend weer naar Kessel terug gegaan, van wegen afspraken, lief dat hij mij naar huis heeft gebracht.

Ik moest even uit de verhuizing en schoonmaak. Het meeste is nu gedaan, het nieuwe huisje is leuk ingericht  is het nu een kwestie van dozen weer uitruimen, ik was er even klaar mee, er is zoveel nog  meegegaan waar waarschijnlijk geen plaats voor is, om dus irritatie te voorkomen wou ik naar mijn eigen stekkie. Maar ik ben aangestoken door het schoonmaak en opruim virus, als ik hier nu een kast of la open trek wil ik ook alles er gelijk uitgooien, uitzoeken en schoonmaken, kan natuurlijk nooit kwaad maar ik wou juist even helemaal niets, gewoon luieren.

Ik kom vanzelf wel weer in mijn ritme, ik heb nog wat foto’s van de vakantie op het blog gezet, ik heb er nog veel meer .

Oud schoolklasje,
ik zag  terug in de tijd.
 

Molen om olie uit de grond te halen.
 

 Het "Hemelbed"
 

Het kinder wiegje.
 

                                    Oude brand weer wagen.

Eliza  

Vakantie foto's "Hachenburg"


De poort van een Kasteel, hier heeft ooit geleeft
"Keizer Wilhelm de Eerste"

"
Prachtig dit hekwerk


 Poortje onderdoor, het rode tarras
 was van ons hotel

Ziet er toch prachtig uit?

    
Een beeld in de kerkmuur naast ons hotel

Het kleinste boeken winkeltje ter wereld.



Mooie bloemen in een vensterbank


Een standbeeld voor zijn kasteel van
"Keizer Wilhelm de Eerste".

Eliza

                       Paasboom in een stadje in het "Westerwald"

                                          Eerste Paasdag.

Het is gelukkig weer mooi weer, het is ook vaak gebeurd dat het dan net met de paasdagen noodweer is, vandaag schijnt het Paaszonnetje vriendelijk aan de hemel.

Mijn zoon komt straks met Sven en Indra, dus ik heb me weer even kunnen uitleven in de keuken.

Ik had wel gisteren nog even gebeld hoe laat ze kwamen,  of ze dan niet net gegeten hadden. Ja hij ging ook uitgebreid met ze lunchen, dus ik moest niet al te veel maken. We zien wel ik vind het nu eenmaal leuk om hapjes te maken.  

Zelfde stadje van de paasboom,
ik weet alleen niet meer de naam.
 

 Ik wens u allemaal fijne Paasdagen toe.

                                           

Vanmorgen heb ik ook onze Paastafel verzorgt, mijn vriend was verrast, ik werd beloond met een dikke kus. Het is wel echt wel ‘mijn’ drukke gedoe, niet prachtig, niet rustig, maar veel kleur, in mijn ogen gewoon gezellig, leuk om het ook weer voor twee mensen te maken.

Ik was foto’s aan het maken, ik wou van een ‘gezamenlijke schoolfoto van Sven en Indra’ een foto maken voor mijn blog, het ging op een of andere manier niet helemaal goed, het resultaat vind ik toch leuk vandaar dat ik hem plaats, ze worden erg gauw groot.


Lekkere paaseitjes en Paasfiguurtjes
 horen ook op mijn Paastafel
 

Pakken wat je lekker vind .



mooie beeldjes in de nissen .




Als je binnen kwam, zag je het eerst
 deze trap naar de boven verdieping.





Ons hotel naast de kerk.
Eliza

Zaterdag

Daar ben ik dan weer even, ja even, morgen gaan we weer terug naar Limburg. ‘De laatste lootjes wegen het zwaarst’, dat is een gezegde, ik moet beamen dat ik daar wel wat last van heb. Het zou toch wel een verademing zijn als alles klaar was en we weer in ons gewone ritme zouden komen.

Ik mis meer als ik gedacht had mijn vrienden, mijn zoon, mijn kleinkinderen, ook best wel mijn contact met U door mijn verhalen en belevenissen die ik dan toevertrouw aan mijn geduldige altijd wachtende computer. Kortom  mijn leventje is behoorlijk ondersteboven gedraaid door !... een lieve vriend, hele fijne indrukken, uitstapjes, én !... een verhuizing. Het vertouwde leventje ervoor, daar heb ik soms erg heimwee naar. Nu zit ik achter mijn pc, de tuindeur staat nog open het is net zomer, we hebben boompjes gesnoeid, en de tuin wat opgeruimd ik voel me weer prettig. We zijn vanmorgen naar mijn vriendin geweest die me ook best mist, andere kennissen zeiden ook al, “ja hoor, je hebt een vriend en nu horen we weinig van je”. In mijn beleving door de drukte, had ik er geen erg in dat het wat langer als anders duurde voor ik wat van mij liet horen. Ja  vriendschap moet natuurlijk van twee kanten komen  dus toch tussen de drukte door even iets laten horen. Als ik  thuis ben probeer ik  ook contact te maken met U  via mijn pc. Eind Mei hopen we alles rond te hebben.

Eliza

Eliza

Zo.n appart gezicht deze twee: het gebouw
en de oude stenen toren stonden tegenover elkaar.










Alle betonnen palen die de brug
droegen hadden zulke tekeningen:
"zuurstokken genoemt".



Eliza

 


Een troly bus.




Soms ben ik net te laat en dan
 wil het wel eens scheef gaan.





Eliza

Mooie plekjes

Mooie plekjes heb ik gefotograveerd toen we even een snipperdag namen tussen het verhuizen door.
Overwachts snel is mijn vriend zijn huis verkocht en heeft hij ook een nieuwe woning. Dus het oude huis leeg halen het nieuwe huis helemaal sausen en inrichten, zodoende ben ik meer daar, als hier . Helaas even minder tijd voor mijn pc. Maar als ik er weer even ben, maak ik graag weer een verslag  van al onze belevenissen


Het Africa museum










Helaas mochten we er met de hond niet in
 dus even door het prikkeldraad heen nog een foto.



Eliza

Hele zonnige dag in het nationale park:
de Veluwe.


Ik was alleen al weer gauw nijdig, ik had
 op tv altijd wijde verte gezien
en nu zag ik die laan met bomen.

 


Na tien minuten wandelen kwam
toch het panorama wat ik mij er altijd van
 voorgesteld had, een grote wijde vlakte waar
 ik in mijn verbeelding de schaapherder
 met zijn kudde schapen en hond zag wandelen.
  



Eerst kwamen we  nog onze eigen schaduwen tegen,
 die hadden ook zin in een wandeling.


 En daar was dan het schitterend uitzicht
zo ver als je kijken kon,
nu is de hei daar nog niet in bloei,
maar als dat eenmaal zo ver is
 moet het er betoverend uitzien
Eliza

Eliza

Alaaf…alaaf… alaaf

Carnaval 2011

Alaaf…hand schuin naar de pet, dat is dé groet met carnaval

Ja we zijn weer terug vanuit Limburg, tjonge tjonge wat kunnen die Limburgers carnaval vieren, ze worden er mee geboren het zit in hun bloed.

Ik heb het vaak op tv gezien, maar in werkelijkheid is er zoveel meer wat gevierd moet worden, niet te geloven een carnavals feest speciaal voor kleintjes…carnavalsbal alleen voor vrouwen…het algemene carnaval, met de vele optochten in elk dorp een optocht waarin grote wagen met prachtige poppen er op gebouwd, maar ook mensen in hun eentje die een klein karretje hadden opgetuigt met hun idee van iets wat uitgebeeld moest worden met carnaval.

Wat ik van het carnaval altijd had begrepen was dat er drie dagen verkleed gefeest en gedronken werd, kroeg in kroeg uit. Maar dat is het dus echt niet alleen. Er was op dinsdag ook nog een boeren bruiloft, daar word  een bruidegom uitgezocht die zich een bruid uit zoekt. In verschillenden tuinen waren borden te zien met opschrift: hier woont de bruidegom…hier de bruid…getuigen…vader en moeder van de bruid( bruidegom), het is een eer als je uitgezocht word.

Het hele dorp kwam verkleed als boeren en boerinnen zelf de kinderen werden verkleed als in die tijd, het was wel ver terug in de tijd, de boerinnen droegen zwarte feestkleding, de bruid droeg ook een zwart bruidskleed. Het bruidspaar kwam aan in een koets getrokken door 'n prachtige Fries paard, de andere 2 paarden met de afgeknotte staart trokken de getuigen. Op naar het gemeente huis waar het bruidspaar dan in het ONECHT werden verbonden. Het gemeente huis was versiert met boerenkool en spruitjes, het bruidsboeket was ook gemaakt van boeren kool…worteltjes en spruitjes van wegen de “boerenbruiloft".

  Ik heb mijn ogen uitgekeken, we hebben drie verschillende optochten bekeken.

In Venlo was er wel een enorm  feest op een groot plein daar waren allemaal artiesten die op een groot podium carnaval liedjes zongen  waar heel veel mensen ook allemaal verkleed uit hun bol gingen, wij hebben dat op tv de regionale zender van Limburg gezien.

U heeft vast al in de gaten dat ik mij dus reuze vermaakt heb met mijn eerste echt carnaval in Limburg. Dit alles weer aan u doorvertelt zo dat u ook een beetje kan meegenieten.

Eliza

Eliza

Eliza

Zaterdag  26 -2 -2011

Vandaag zaterdag regent  het pijpenstelen ( hoe komen we aan die uitdrukking? Kan ik vast op zoeken ).

Heerlijk dat we met z’n tweetjes zijn nu, het is knus binnen, we zijn op visite geweest  bij een goede vrienden, kledder nat geregend, maar nu weer lekker warm in huis. Mijn vriend is een heerlijke aspergesoep aan het maken, die ik super lekker vind, ik fijn achter de pc, mijn belevenissen neer schrijven. Mijn vrienden kunnen goed met mijn vriend opschieten, eigenlijk iedereen aan wie ik hem voorstel, kan ook niet anders, ik zoek altijd goede… lieve….knappe …en gezellige mensen om mij heen, anders was het mijn vriend niet.(Kapzones)

Nee dat is een grapje, we kunnen het heel goed vinden met elkaar, dat had ik nooit meer durven dromen. We zijn samen een heel nieuw begin van ons tweede leven begonnen. Onze ballast hebben we allebei in een rugzakje  die  we heel diep hebben  weg gestopt in een( denkbeeldig) grote kast, we hebben al  een leven achter de rug dat mag ook nooit vergeten  worden. We maken nu een nieuwe start, het is ons nog gegeven.

Eliza