Van het grote onweer dat men verwachte is er niets in huis gekomen, gelukkig maar er is deze zomer al ellende genoeg geweest met overstromingen na één dag hitte. Het is terug wat frisser maar droog.
Deze ochtend was ik al rond half acht uit m’n bedde, want ik werd wakker met een drukkend gevoel in de onderbuik enfin ge weet wat ik bedoel. Ik denk dat iedereen er ’s morgens in min of meerdere maten hinder van onder vind als zij of hij wakker wordt. Gewoonlijk is dit euvel verholpen met naar het kleinste kamertje te gaan.
Anita was al vroeger opgestaan, maar vermoedelijk had ze wat last van de zenuwen. Om half twaalf moest ze bij de tandarts zijn om nog twee tanden te laten verwijderen. Ze ontkende wel dat dit zo was maar ik ken ze beter.
Na het ontbijt had ik nog een programma samen te stellen voor hedenavond 20 uur, maar enfin dat wordt na zovele jaren presenteren een gewoonte. Al hoewel ik toch veel van mijn liedjes voorbeluister en dat er nog altijd wel nummertjes uit de boot vallen die ik eerste had voorzien.
Dat maakt het hobby juist zo spannend en boeiend. Na een twee en een half uur had ik de 33 titels bij elkaar gesprokkeld en maar hopen dat de luisteraar tevreden zal zijn.
Anita heeft na de middag zich eventjes op de zetel gelegd om een dutje te doen en dan zal de verdoving wel uit haar kaak verdwenen zijn en ik ga hier de boel eindigen, want m’n inspiratie is op en ik weet niet meer wat schrijven. Tot later nog eens.
Lachen of niet.