Berichten van 1 maart 2012 tot 31 maart 2012

Zoals te titel al laat verstaan zijn we beland op vrijdagavond, hiermede bedoel ik eigenlijk dat we aan de laatste nacht in ons vakantie adres zijn beland. Als we morgenvroeg opstaan en ontbeten hebben, kunnen we de auto gaan inladen en langs de expresweg huiswaarts keren.

Vandaag was het de minst goede dag van ons verlof, het was zwaar bewolkt en er waaide een koude wind vanuit het noord westen. We besloten om vandaag rustig binnen te blijven en dat gaf aan Anita de kans om eens rustig de valiezen in te laden. Al de kledingsstukken die we niet meer nodig hebben, kunnen dan rustig ingeladen worden. Daarmee kunnen we dan gezellig een uurtje langer slapen en is het morgenvroeg acht uur meer dan tijd genoeg om op de staan.

We hebben daar juist voor de laatste maal gaan eten in ons stam restaurant Oberbayern en daarmede hebben we zelfs morgen bijna geen afwas te doen. Weeral tijdwinst mijn liefje wat wil je nog meer. Ik zou het echtwaar niet weten, hiermede hopen we om elf uur gepakt en geladen te zijn en de richting Antwerpen zal zeker niet druk bereden zijn om naar huis te keren.

Wel beschouwd mogen we niet klagen van onze zestien dagen verlof, in totaal drie mindere dagen. Het is bijna een godsgeschenk en dit in de maand maart, gewoon weg een zalig verlof. Ik ga ermee stoppen en vanuit mijn luie zetel televisie zien, dat kan ik thuis natuurlijk ook doen, maar dit behoord ook nog bij ons verlof.

Deze morgen al weer op gestaan met heerlijke zonneschijn, ons verlof kan gewoon niet meer stuk, alleen begint hij stilaan naar het einde te gaan maar mooie liedjes blijven natuurlijk niet duren. Met de intreden van het zomeruur blijft het al veel langer licht ‘s avonds en dat heeft ook weer z’n charme. Veel mensen hebben met die uur wijziging problemen mee, maar bij mij is dit niet het geval.

Vandaag hebben we voor de laatste maal inkopen gedaan in de Aldi en kunnen we er tegen tot we zaterdag huiswaarts keren. Gelukkig was het er niet en waren we tamelijk vlug terug op het appartement en hadden nog tijd om een terrasje te doen en zo te genieten van de zonneschijn en bij een lekker bakje koffie, wat kan het leven toch mooi zijn.

Deze namiddag nog een strand wandeling gedaan en nadien in de molenstraat in “ het hof van eden” lekkere appelbeignets gegeten in de grote tuin van deze horeca zaak. Mensen wat waren die lekker, gewoon zalig en dat smaakt heerlijk na een vermoeiende strand wandeling. Wat kan men nog meer verlangen op een zonnige dag in maart

Wat hebben we reeds een fantastisch verlof achter de rug. Op één dag na altijd zonneschijn gehad, het was daarom niet altijd even warm, waar wel veel zon. Eigenlijk was het één dag regen en gisteren zondag was het heel de dag mistig en koud . Maar deze morgen was de zon weer van de partij en konden wij onze schade van gisteren weer inlopen. We hebben na het middageten, onze wandelschoenen aan getrokken en een flinke duinen wandeling gedaan.

Vorige zaterdag was het dan de beurt aan Daniella en haar kroost om eens langs te komen. Iets voor de middag kwamen ze hier aan en de twee gasten vroegen al direct om op het strand schelpjes te mogen gaan rapen. Maar daar moesten ze voor wachten tot na het middag eten, want we hadden een tafel besteld in restaurant “Oberbayern”.

Na een stevige deugddoende maaltijd zijn we dan naar het strand getrokken om van het gezaag vanaf te zijn, van de twee pagadders en dat is begrijpelijk, we zijn met z’n allen toch ook klein geweest. Rond zeven uur zijn ze dan terug huiswaarts gereden, met het verzoek voorzichtig te zijn in het huiswaarts rijden.

Zo doende zijn we vandaag aan onze laatste week verlof begonnen, maar ja mooie liedjes blijven nooit duren en zaterdag middag keren we terug huiswaarts en het is ook de eerste dag dat ze regen voorspeld hebben en dat maakt het afscheid nemen van Blankenberge veel gemakkelijker

Deze morgen wakker geworden met een stralende zon op de ruiten en een egale blauwe hemel en de belofte dat het de ganse zo zou blijven. Gisteren hebben we hier aan de kust geen regen gehad, maar de hele dag overtrokken en tamelijk een koude wind, welke ons toch niet weerhouden heeft om in de namiddag te wandelen. We hebben er een winkelwandel tocht van gemaakt, want op de wandeldijk was het tamelijk koud.

In de voormiddag een korte tocht gemaakt langs de rechteroever van de jachthaven, eerlijk gezegd ondanks de zonneschijn was het met de wind op kop tamelijk koud. Gelukkig dat bij het terug komen, de wind niet meegedraaid was en dat we de wind dan van achteren hadden. Toen we langs de taveerne “Evergreen” kwamen zag Anita dat er nog juist twee plaatsen vrij waren.

Jullie denken nu zeker en vast, die twee zijn stapelgek om nu op een open terras te gaan zitten, maar her terras was verwarmd en de zon stond er pal op. Reken daar bij nog op de zonneschijn en de warmte van een lekkere verse tas koffie en onze voormiddag kon al niet meer kapot.

Na de middagmaaltijd hebben Anita en ik een uurtje platte rust genoten en nadien een duinwandeling gemaakt en om af te sluiten in het strand café-tje een blonde Leffe te drinken. Dan werd het tijd om terug naar het appartement te keren. Ze voorspellen voor morgen nog warmer en eveneens droog weer en als ze zo verder gaan, kan ons verlof niet meer stuk.

Vandaag zaterdag kregen we rond elf uur bezoek van onze zoon Willy en z’n kroost en vrouwtje. Dit was natuurlijk vooraf afgesproken, uiteindelijk komen ze elke keer als we hier vertoeven. Vandaag was de jongste jarig en hadden ze een taart meegebracht, om in de namiddag bij een tas koffie te verorberen.

Maar eerst moesten we het middagmaal gaan nuttigen en dat zou ditmaal gebeuren in het restaurant “ Bij Mama Tommi” een bekende naam in de wereld van de restaurants in Blankenberge. Gisteren hadden we telefonisch een tafel besteld voor zes personen. Gelukkig dat we dit gedaan hadden, want de zaal zat afgeladen vol.

Tussen de soep en de patatten, was het tijd genoeg om eens rustig te praten over ditjes en datjes. Zodat de wachttijd niet zolang duurde, want we hadden ieder een ander menu gekozen en de kok moest ook kunnen volgen natuurlijk. Na de maaltijd zijn we nog een kleine wandeling gaan maken en daarna was er nog de taart om de dag te besluiten.

Ondertussen zijn ze al terug naar Antwerpen gekeerd en zitten we terug met z’n beitjes op het appartement. Volgende week is het de beurt aan onze dochter Daniëlla, om tot hier te komen, eveneens met kindertjes en echtgenoot. Morgen is het reeds de derde dag van ons verlof wat vliegt de tijd toch snel.

Sinds deze middag zijn we terug op ons vakantieadres. De rit hier heen is perfect verlopen ondanks het vele zware transport is de heenreis binnen de normale tijd gebeurd en konden we de sleutel voor de middag sluiting van het verhuurbedrijf af halen.

Na het afladen van de bagage en het boven brengen en neer zetten, zijn wij eerst iets gaan zoeken om de inwendige mens te versterken. Enfin iets zoeken om te eten is hier aan de jachthaven echt geen probleem, restaurantjes en taveernes genoeg en het was eigenlijk maar een kleine versnapering of een vlugge hap die de meeste honger kon stillen. Omdat we hedenavond uitgebreid wilden eten.

Dit is dan ondertussen reeds gebeurd en dan voelt een mens zich een stuk beter in z’n vel. Deze namiddag ben ik dan vlug naar de toeristische dienst van Blankenberge gewandeld om een internet code te kopen om op het internet te geraken, maar groot was m’n ontgoocheling toen bleek dat deze dienst zich daar niet meer bevond. Maar ze waren er gedienstig genoeg om het nieuwe adres, plus stratenplan mee te geven.

Uiteindelijk is dan alles in kannen en kruiken gekomen en kan ik terug met de laptop hier op het appartement spelen en het dagboek bij werken. Nu ga ik rustig in m’n luie zetel zitten en samen met Anita televisie kijken

Zo weekeinde en maandag zijn weer voorbij en nu heb ik weer tijd om een berichtje op m’n blog te posten. De zaterdag verjaarde Anita en ’s avonds hadden we een feestje met de familie langs haar kant. Enfin nu moeten jullie niet denken dat dit veel volk te weeg heeft gebracht, juist wel geteld zes volwassenen en een kind van bijna zes jaar. Je moet niet met velen zijn om eens gezellig te gaan eten en daarna eens gezellig iets te gaan drinken. Het samenkomen en het eten was voorzien om zeventien uur in de Riddershoeve in het park van Schoten.

We hadden een tweetal weken reeds gereserveerd en gelukkig maar want anders hadden we er naast gegrepen en dan maar zeggen dat het crisis is en de mens z’n geld niet durft uit te geven. Enfin het werd een gezellige en smakelijke zaterdagavond, op het eten viel niets af te keuren en de bediening was eveneens perfect en wat moet een mens dan meer hebben.

De zondag was zoals iedere week het zelfde. Ontbijten en daarna het programma maken om ’s avonds naar de radio te gaan en daarna lekker op tijd in ons bedje te kruipen. Want op onze leeftijd de bloementjes eens buiten zetten, dat moet je ’s anderendaags toch wel bekopen en dan voel je dat de jaren beginnen door te wegen.

Zo de belevenis op de maandag zijn voor morgen, anders wordt het teveel. Nog een prettige avond en nog veel blog plezier en een fijne nacht rust.

Ook vandaag 2 maart heeft de zon ook alweer forfait gegeven, de zoveelste dag op rij. Eerlijk gezegd het begint op de mensen hun moraal te werken, want als je zo langs een winkelstraat wandelt zie je weinig vrolijke gezichten. Misschien trek ik ook een lang gezicht, maar dat weet ik van me zelve ook niet want ik heb geen spiegel bij me.

Morgen wordt ons Anita vijfenzestig jaar en daar is ze eigenlijk niet echt gelukkig mee, waarom dat weet ik ook niet. Er is toch geen tegenhouden aan en hopelijk komen er nog een pak jaren bij. Vanaf morgen kan ze ook gratis zich met het openbaar vervoer verplaatsen, enfin zolang het nog duurt, want er is al een tijdje sprake dat het afgeschaft gaat worden.

Maar dat zijn problemen voor later, want tot éénendertig december blijft het ongewijzigd en als we nog eens in verlof zijn in Blankenberge zullen we een paar keer de tram nemen en de ganse kustlijn doen van Knokke tot De Haan. Dat kunnen we dan doen bij slecht weer en in Oostende eens afstappen, maar ja het is nog niet zo ver, we gaan nog niet in verlof.