Zoals ik al reeds vorige vrijdag vermeld had zijn we een midweek naar het bungalowpark van Centerparcs De Kempervennen geweest en wat doe je zoal tijdens een vakantie periode. Je neemt enkele foto’s als herinnering en dat is vorige week ook gebeurd.
Een attractie die we praktisch iedere dag bezoeken is de kinderboerderij. Niet alleen aantrekkelijk voor de kleintjes, maar ook de oudjes zijn er niet weg te denken. Neem ons maar als voorbeeld, er is altijd wel wat te beleven met deze loslopende dieren.
De eerste foto is van Juultje en Joepie en het is een traditioneel beeld als je De Kempervennen binnenrijdt. Op je rechterhand bevindt zich de weide van deze twee poney’s.
Zoogdieren die er het meest te bewonderen zijn, de geiten. Dit zijn er al enkele die voor de toegangspoort stonden en wat doen geiten als ze met enkele bij elkaar staan, inderdaad spelen.
En er zijn er die van geen ophouden weten, steeds maar met hun koppen tegen elkaar kloppen. Ik kan jullie verzekeren dat dit niet zachtzinnig gebeurd, ge kunt het horen knotsen. Ik denk dat ze 's avonds koppijn pillen krijgen voor het slapengaan van hun verzorger.
Dit is Fien nr twee. Koe met de zelfde naam is begin dit jaar gestorven na het werpen van een kalfje. Omdat de opvolgster de zelfde kleur heeft, hebben ze haar maar Fien twee genoemd en ze poseerde met charme voor de foto. Helaas zullen we ze niet meer los in het park zien lopen zoals haar voorgangster, want die had het een beetje te bont gemaakt en deze Fien moet dit bekopen met opsluiting in de eigen weide. Fien één durfde al wel eens bij de mensen langs achter op het terras komen meeëten van de mensen hun bord in de zomer en dat vond de directie niet kunnen.
Dit varken is nieuw in de kinderboerderij. Het vervangt een oude zeug, die bijna niet meer kon gaan van ouder dom en dikte. het was namelijk een zeug van over de tweehonderd kilo. Vraag me nu niet naar het geslacht van dit varken, ik heb er niet echt opgelet en Anita ook niet.
En natuurlijk mogen kippen ook niet ontbreben op een boerderij. Hier een stel hennen en één haan en dit is maar een handvolletje, want er liepen er wel meer.
Langs de andere kant van de weg is het paradijs van de ezels op hun eigen domein The donkey corner. Dit was het eenzame ezeltje, het lijkt wel of ze staat te treuren omdat er niemand met haar wil spelen. Zo treurig staat ze daar met haar hoofdje omlaag.
Een beetje verder door stond dit liefelijke beeld. Moeder en dochter stond en lag te genieten van de lekkere najaars warmte.
Woensdag 30 september 09.
