Dinsdag 15 setember 09.

Zie zo onze opendeuren dag bij radio Minerva zit er alweer op. Gisterenmiddag van veertien tot achttien uur gooide de seniorenradio alle deuren open om zijn luisteraars te ontvangen en ze de gelegenheid te geven het binnenste van het heiligdom te bekijken. Vanaf het begin tot het officiële einde was het aanschuiven om de studio en aanverwante delen te bekijken, met uitleg door een medewerker van de radio.

Telkens in groepjes van tien man mocht men binnen, want grotere groepen kon niet want de ruimte is daar niet op voorzien. De meeste bezoekers konden er niet aanvolgen dat de studio echt zo klein was. Er waren mensen bij die de studio’s van de officiële zender reeds bezocht hadden en nu tot het besluit kwamen, dat ondanks onze minieme oppervlakte toch zulke goede uitzendingen brachten.

Het doet toch wel deugd dat wij als vrijwilligers, zulke goede kritieken en felicitaties kregen en dat brengt met zich mee dat we er nog meer zullen invliegen om de luisteraars ter willen te zijn. Bedankt aan alle aanwezigen die gisteren de wil opbrachten om naar het Sint Anneke te komen.

Om acht uur was het dan aan mij om het boeketje in de huiskamer te brengen. Het moet zijn dat de apparatuur vermoeid was door de vele bezoekers, want ik startte met problemen. Maar uiteindelijk geraakte die toch opgelost en verliep het programma toch naar wens.

Zo we zijn weeral aan de laatste werkdag gekomen, voor hen die nog moeten werken en wat heel voornaam is zij die nog in het bezit zijn van een werkgelegenheid. Want als je de krant van heden heb gelezen, is het al niet meer zo simpel om je baan te behouden. Graag werken of niet daar wordt niet meer naar gekeken. Hier in Antwerpen bij het assemblage fabriek van General Motors, daar kunnen ze er zeker en vast over meespreken.

Ik ben blij dat mijn actieve loopbaan reeds enkele jaren voorbij is, want het is niet simpel meer als je nu jong bent en pas een gezin gesticht hebt. Maar nu over gezelliger dingen schrijven, alhoewel deze voormiddag gaan winkelen dat kun je nu ook niet betitelen als een aangename bezigheid. Maar de voorraadkast moet gevuld blijven en Anita staat op haar strepen op dit gebied

Alles verliep vlot en er was niet overdreven veel volk bij de Aldi en aan de kassa vlotte het zeer goed. Rond het middaguur waren we terug thuis en na het nuttigen van enkele boterhammen, was de vraag wat doen we heden namiddag. Blijven we thuis of gaan we iets ondernemen en door het feit dat de zon regelmatig scheen beslisten we om naar het gemeentepark te wandelen en op het terras van de taveerne” De Riddershoeve “ van een trappist te genieten.

Eerlijk gezegd het was er zalig in de zon en de trappist smaakte me over heerlijk. Niet zoveel volk als op een zomerse dag, maar heel rustig en toen ik wat rondom mij zag bemerkte ik de spits van de kasteeltoren boven het groen van de treurwilgen die rond de vijver staan en die zijn gelegen achter en naast het kasteel. Zie foto hieronder afgebeeld en toen werd het stilaan tijd om huiswaarts te gaan, want Anita moest het avondmaal nog bereiden. Hopelijk komen er nog namiddagen om dit te herhalen.

Kusttoerisme brengt Vlaamse zeehondjes in de problemen.

Gelezen in het Laatste Nieuws van vandaag 11 september.

Het Sea Life Center in Blankekberge heeft vorige maand tien jonge zeehondjes voor verzorging binnen gekregen.  Dat is merkelijk meer dan de vorige jaren, toen kwamen er maar ongeveer het zelfde hoeveelheid binnen, maar dan in een langere periode.

Sea Life vermoedt dat de jonge zeehondjes tijdens de warme zomer zijn verstoort door de vele kusttoeristen en zo van hun moeder gescheiden zijn. Dat zou verklaren waarom de zeehondjes zo fel vermagerd en verzwakt zijn. Geen enkele van de pups die aanspoelde, woog meer dan 15 kilo en kon zelfstandig eten.

Het centrum verwacht dat ook de volgende dagen zeehondjes zullen aanspoelen. Het roept dan ook op om de honden aan de leiband te houden en zeehondjes die op het strand komen zogen of rusten niet te benaderen.

Gisteren was het 09-09-09 en dat inspireerde me om na de middag een bezoekje aan m’n huisarts te brengen om m’n twee maandelijkse bloeddruk controle te laten uitvoeren. Maar alles was prima in de hand en met de nodige pillen kan ik weeral twee maanden voort. Te gelijkertijd heeft hij me een anti griep vaccin voorgeschreven, met de nadruk om ze zo vlug mogelijk te laten zetten.

Om ze zo vlug mogelijk te kunnen laten inspuiten is het natuurlijk noodzakelijk om ze even vlug mogelijk in huis te hebben, want bij ons in de apotheek sta ik op de wachtlijst en er zijn er nog 100 wachtende voor me. Geduld hebben is een schone deugd, maar je komt er niet ver mee. Een geluk heb ik wel, als ze toch binnen is bij de apotheker, heb ik maar een telefoontje te plegen naar m’n dochter en die zal ze dan wel inenten. Moet daarom niet terug naar m’n dokter.

Vandaag was het bewolkt met toch mooie opklaringen en daar hebben we van geprofiteerd om met de wagen naar Brasschaat te rijden en een bezoek te brengen aan de kinderboerderij De Mick. Anita had wel zin om eens buiten te komen, maar geen zin om een grote wandeling te maken. Even een kijkje gaan nemen bij de hoeve dieren en dan in de taveerne daaraan palend iets gaan drinken. Ik stelde voor om er ieder een pannenkoek bij te bestellen, maar dat werd afgeketst wegens geen honger van Anita.

Ze ruikten wel heel lekker maar om er alleen één te zitten eten die gedachte stond me niet aan, dan maar liever een palm van 33cl gedronken en dat smaakte me ook lekker. Zo was onze namiddag ook vlug voorbij en rond half vijf waren we terug thuis.

De eerste mens.

Meester:  Nu zal ik jullie eens vertellen hoe de eerste mens geschapen werd.
Leerling:  Ik denk dat u ons beter eens zou vertellen hoe de derde geschapen werd.

--------------------------------
Doorzichtig.

Zij (snikkend):  Snif, snif,... Zie je mij nog graag?
Hij:  Maar ja, mijn schatje...Eh, heb je soms iets laren aanbranden, of is er tekeking aangekomen voor één of ander duur kleedje?

Bewondering.

Jeugdige pianiste:  Hoe bevalt mijn spel U ?
Criticus:  Ik bewonder de zekerheid waarmee u ernaast slaat.

-------------------------

Vermoeid.

Eerste werkloze:  Ik heb vannacht slecht geslapen. Ik heb gedroomd dat ze me werk kwamen aanbieden.
Tweede werkloze:  Je ziet er inderdaad erg vermoeid uit.

Toen ik deze morgen was opgestaan en eventjes aan het venster ging kijken zag het er al mooi uit en alles liet vermoeden dat het weer beloofde te worden wat de Frank voorspelde. Eerlijkheidhalve moet ik bekennen dat het meestal wel juist is wat de weersvoorspellers ons proberen wijs te maken. We zullen heel dicht bij de 30 graden komen vandaag.

Eigenlijk wilde Anita vandaag eens naar de Antwerpse zoo gaan, maar dat hebben we uitgesteld naar een andere dag als het minder warm zal zijn. Als we ons er nog voor kunnen vrij maken wel te verstaan, want eigenlijk is onze kalender tamelijk gevuld, we zullen ons zeker niet vervelen. Later meer hier over want Rome en Parijs zijn ook niet op één dag gebouwd.

Gisteren is het er niet van gekomen om nog iets op m’n blog te schrijven en ik maak me zelve niet wijs dat jullie op m’n belevenissen zaten te wachten. De maandagmorgen begon als altijd, uitzending “ mini-boeketje “ voorbereiden welke op antenne gaat de maandagavond om twintig uur. Dit kost me wel enkele uurtjes werk en tegen veertien uur moest ik klaar staan om de matineeshow van drie tot zes bij te wonen. Het lukte me perfect want iets voor half drie waren we in de feestzaal “Den Bart “ te Merksem.

Ik ga er niet te veel over uitweiden en kort samengevat de drie artiesten waren fantastisch en de zaal zat goed gevuld en niets dan glunderende gezichten bij het einde van de show namiddag. Nadien nog een kleinigheidje gegeten en dan weer naar het Sint Annekestrand en de studio van radio Minerva.

Dit jaar hebben ze in de gordel meer geluk dan vorig jaar met het weer, dat mag natuurlijk wel van mij. Als je weet welk een voorbereiding dat vergt aan de organisatie en door de regen zie je 40% van de deelnemers niet opdagen dat moet droevig zijn. Dus vandaag geen natte kledij, maar niets dan vrolijke gezichten, zo moet het wezen.

Gisterenavond ben ik reeds begonnen aan de voorbereiding van m’n Boeketje dat heden avond vijftien jaar op antenne is bij radio Minerva. Iedere zondagavond van 20 tot 23 uur en dit vanaf zondag 4 september 1994. Vandaag staan er de meest geliefde liedjes of artiesten in de programmatie. Is natuurlijk niet gemakkelijk want voor iedereen goeddoen kan natuurlijk niet. Op al die jaren zijn er zoveel verschillende artiesten aanbod gekomen, dat ik onvermijdelijk enkele zangers(essen) zal vergeten zijn of door tijdsgebrek zal niet meer kan draaien..

Ik heb getracht zo’n evenwichtig mogelijk programma samen te stellen en nu maar afwachten wat de luisteraars er van vinden. Anita gaat mee om de telefoon te beantwoorden, want dat zal hoogst waarschijnlijk niet alleen te doen zijn.

Morgen is het weer artiestengala van drie tot zes in de namiddag, eigenlijk noemt het nu “ matineeshow van 15 tot 18”, maar gemakkelijkheids zelve spreek ik nog steeds over artiestengala.. Morgen zal er niet veel tijd overschieten om een posting te doen. Maar dinsdag loopt alles weer normaal en kan ik m’n verslag uitbrengen. Dus tot zolang.

Ik heb het er al over gehad enkele dagen terug en gisterenavond was het dan eindelijk zover. Het grote concert van de Brit Paul Potts, de man die als simpele GSM verkoper het lukte om in Engeland het liedjes programma “Brittain’s got talent” te winnen en dit was twee jaar geleden (kan ook drie jaar zijn). Het is een klein corpulent mannetje maar met een stem om U tegen te zeggen.

Toen we onze zitplaatsen bestelde, liet men verstaan dat de koningin Elisabethzaal bijna uitverkocht was, maar dat was verkoopstechniek. Want gisterenavond bleek dat er in het parterre (voorste gedeelte) nog enkele grote gaten zaten. Hoger op in de duurdere plaatsen was het zo goed als uitverkocht.

Het concert was werkelijk prachtig met een orkestje van een veertien man, allemaal prima musici en werkelijk als hij opkomt bemerkt men dat de zanger werkelijk klein van was is. Maar zoals ik hierboven reeds vermeld heb, hij heeft een formidabele stem zonder hem met iemand te vergelijken.

Het lichtspel en het decor was tot in de puntjes verzorgt en niet zoals het bij sommige voorstellingen kan gebeuren dat het hinderlijk is voor de ogen. Er viel niets op af te keuren, het was z’n prijs dubbel en dik waard. Anita en ik hebben er dan ook heel goed van genoten.

Eén klein minpuntje was er, namelijk toen we buiten kwamen regende het vrij hard en de paraplu lag nog in de auto die geparkeerd stond in Merksem aan het eindpunt van tram drie. Natte jassen namen we er dan maar bij, want vanaf de uitgang tot de ingang van de pre-metro is nu ook weer niet zo veraf.

Thuis gekomen alles te drogen gehangen en het leed was vergeten. Nog een lekker bakje koffie gedronken en wat nagekaart over wat we gezien hadden en dan het beddetje in.

Het sterrenbeeld Andromeda, dat nu tot laat in de nacht hoog aan de hemel staat, hangt aan een hoek van het vierkant van Pegasus. De gemakkelijkste manier om Andromeda te vind”en, is via Pegasus, een uitgestrekt sterrenbeeld dat vooral opvalt door het grote vierkant waarin met het blote oog haast geen sterren te onderscheidden zijn (met een verrekijker blijkt dat zich ook hier veel sterren bevinden). Het vierkant lijkt opeen zwart venster dat uitzicht biedt op de donkere diepten van het heelal. Vanuit de noordoostelijke hoek van het vierkant vertrekt een reeks sterren die samen het sterrenbeeld Andromeda vormen, beroemd om zijn ‘Andromedanevel’, een zwak lichtvlekje dat nog net met het blote oog gezien kan worden. Maar schijn bedriegt. Het vage neveltje is in werkelijkheid een ander Melkwegstelsel, zo groot als ons eigen melkwegstelsel, gevormd uit minstens 200 miljard sterren. De gigantische sterrenzwerm bevindt zich op de respectabele afstand van 3miljoen lichtjaar en is daarmee het verste object dat nog met het blote oog waargenomen kan worden.
 
Door  Gerard Bodifée voor de druivelaar.

Babysitter wordt bejaardenverzorgster
om hetzelfde cliënteel
te kunnen behouden.

door Bert Dewilde.

Innerlijke gevoelens.

Op een hete zomerse zondag wandelden ze langs de Zwalm. Opeens zei hij:
_  Ah, mijn liefste, ik wou dat ik het gevoel dat ik in mijn binneste gewaar word, kon beschrijven....
Met een diepe zucht onderbrak zij hem:
_  Ja, bij mij is het ook zo. Ik geloof echt dat we na die mattentaart toch beter geen bier meer hadden gedronken.

Van de week, ik denk dat ons Anita zich verveelde of het kan ook zijn dat het op de televisie niet veel soeps was, in elk geval trok ze naar de slaapkamer. Daar hoorde ik ze rommelen en tussendoor kwam ze met een kledingstuk van mij en moest ik beslissen of ik het nog wel aandeed ja of neen. Het kwam er op neer dat ze grote kuis aan ’t doen was in mijn klederen.

Ik voelde de storm al langer hangen, enfin er moest van alles verdwijnen van die oude rommel van mij. Ondertussen heb ik reeds drie zaken truien, hemden en diensmeer naar de kledingverzamelplaats gedaan. Dat is een schuurtje dat tegen de pastorij is aangebouwd en waar men nog bruikbaar linnen kan deponeren. Daarbij heeft ons vrouwtje met de rapte een goede daad gedaan.

Tijdens haar opruimbeurt dacht ik: één van de dagen heb ik het aan m’n been en dan kan ik mee om nieuwe spullen te gaan kopen en gisteren namiddag had ik prijs. Ik kon mee naar Mode De Deken om een nieuwe ribfluwelen broek te gaan passen, want er was een bruine die niet meer voldeed aan de schoonheidsnormen. De dag daarvoor ben ik al mee moeten gaan naar Damart in Wijnegem voor een wintertrui en twee hemden.

Jullie dachten misschien dat Anita opruimde om meer plaats te maken, ergens is dat wel waar, maar nooit voor lang. Enfin ik mag zeker niet klagen want ze koopt niet alleen voor haar zelve, maar ik wordt nooit vergeten. Het is een schatje.

Zo ons avondeten hebben we alweer binnen dat kunnen ze niet meer afpakken. Gebakken Panga met gebakken aardappeltjes en een slaatje er bij, kan nooit slecht zijn. Deze vis is ( enfin wij noemen hem zo maar z’n echte naam is langer maar kan hem niet uitspreken, laat staan schrijven) heel lekker en tamelijk vast van structuur. Men kan hem gemakkelijk omkeren tijdens het bakken en dat is handig meegenomen. Bij kabeljauw is dat soms een probleem en dan vind ik dat niet meer zo smakelijk.

Genoeg over eten geluld, we gaan eens even terug in de tijd en zetten de klok terug op dinsdag één september. Toen waren we uitgenodigd op een seizoenbegin van de shownamiddag van zanger -conferencier Roy Minner. Deze namiddag gaat steeds door de eerste en de derde dinsdag van elke maand, telkens van half drie tot half zes in de zaal Ritz te Deurne.

Hij had het al zo dikwijls gevraagd en nu wilde Anita hem toch eens te plezieren. Het is geen al te grote zaal en de zaal zat goed vol plusminus 80 man. Er waren twee plaatsen voor ons voorzien, dus geen zitprobleem voor ons. De artiesten deden hun best om het publiek te vermaken en dat is toch maar wat telt. De nadruk van de show ligt op het gedeelte van de sketches en de moppen en dat is nu niet echt mijn stijl. Maar de meeste aanwezigen konden dit wel waarderen en de lachpartijen waren niet uit de lucht.

Wij kunnen natuurlijk niet alle weken overal aanwezig zijn, waar er Vlaamse artiesten optreden, want nu vrijdag hebben we kaarten voor de koningin Elisabeth zaal, voor een concert van de Engelse tenor Paul Potts. Dat is de man die twee jaar geleden, kan drie jaar geleden zijn ook, het “Britain’s got talent” gewonnen heeft. Dit kan men vergelijken met een ontdek de stershow bij ons en de artiest die daar uit voort komt die zijn carrière zit op rozen.

Dus zoals reeds gezegd gaan we vrijdagavond om twintig uur naar een optreden van deze man kijken en luisteren. Ondertussen heeft hij reeds meer dan drie en een half miljoen cd verkocht en dat kan tellen voor een gewezen GSM verkoper want was zijn vorige werk. Zal jullie zeker en vast melden hoe het optreden ons bevallen is, daar kun je op rekenen.