Ze was de mooiste meid van 't hele dorp
Ze was de trots van alle ommelanden
Als je d'r schouders en d'r dikke kuiten zag
Dan stond het water dadelijk in je handen
Als ze voorbij kwam op d'r oude Fongers fiets
En d'r stond een harde tegenwind
Dan wist een elke kerel waar die kijken moest
Het was een heerlijk kind
Omdat ze onbetwist de allermooiste was
Werd in het hele dorp met haar gegeurd
Als er een bloemenkoningin moest wezen
Dan viel natuurlijk haar die eer te beurt
En bij een voetbalcompetitie of een roeiwedstrijd
Bevochten ze mekaar als leeuwen
Want elke mededinger wist maar al te goed
Dat zij de prijzen uit mocht delen
Zo was ook een keer een soort concours hipique
Waarbij het hele dorp weer aan de kant zat
Omdat men dat jaar nogal goed bij kas zat
Was de eerste prijs een zweep met zilveren handvat
Na afloop van de wedstrijd stond zij op het podium
En naast haar stond de kampioen
En de spanning steeg ten top want iedereen die was
Benieuwd wat of ze nou zou doen
Zou ze het doen, zou ze het doen
Dat was voor iedereen de vraag
Geeft ze hem een zoen, geeft ze hem een zoen
Geeft ze hem de volle laag
Ze gaf hem een zoen
Van afgunst zagen alle mannen groen
En blozend zei de winnaar
"Was ik maar haar minnaar
Want wat heb ik aan die poen
Enkel en alleen die zoen, die zoen, die zoen
Daar was't me om te doen"
Jaja
De acclamatie echter was nogal verdeeld
Want alle mannen wreven in d'r handen
Alleen de dames uit de buurt, vooral de middelbare dames
Riepen luidkeels "schande"
En toen een entousiasteling het voorstel dee
Om elke maand een wedstrijd te gaan rijden
Toen is dat afgeketst omdat de vrouwen dreigden
Zich gezamelijk te laten scheiden
Maar toen het jaar daarop de dameskrans besloot
Een honderdjarige te gaan eren
Van wie men wist dat het zijn allerliefste wens was
Om alsnog te emigreren
Toen sprak die mooie meid "we sparen met z'n allen
Voor een vliegreis en die bied ik aan"
Toen kregen alle dames rooie vlekken in d'r nek
En dachten "oh hoe moet dat gaan"
Zou ze het doen, zou ze het doen
Dat was voor iedereen de vraag
Geeft ze hem een zoen, geeft ze hem een zoen
Geeft ze hem de volle laag
Ze gaf hem een zoen
Van afgunst zagen alle mannen groen
En blozend zei die ouwe
"Kon ik je maar trouwen
Want wat heb ik aan die poen
Enkel en alleen die zoen, die zoen, die zoen
Daar was't me om te doen"
Jaja
De dames van de krans die voelden toen een lust
Tot moorden in hun boezem wellen
Maar konden in hun zwakte niet veel anders doen
Dan driftig hun vriendinnen bellen
De week daarop besloot toen elk actiecommite
In elke dameskrans
Als er iets in't openbaar te geven viel
Dan kreeg die mooie meid geen schijn van kans
Alleen de burgemeester, 't was een vrijgezel,
Was stekeblind dat vaker voorkomt
Die sprak " die asfaltweg die straks wordt aangelegd
Als het koninklijk besluit er door komt
Die zal ik openen maar ik zou het enig vinden
Als die mooie meid het met me deed"
Toen dacht het hele commite "ojeeminee
Als zij nou straks d'r plaats maar weet"
Zou ze het doen, zou ze het doen
Dat was voor iedereen de vraag
Geeft ze hem een zoen, geeft ze hem een zoen
Geeft ze hem de volle laag
Ze gaf hem een zoen
Van afgunst zagen alle dames groen
En woedend riep een boer
"Wat een vieze hoer
Mens da's tegen het fatsoen"
Een zoen, een zoen, een zoen, een zoen
Hoe kan ze dat nou doen
Jaja
En toen het lint dan eindelijk was doorgeknipt
Reed er een grote limousine voor
En de burgemeester en de mooie meid
Die stapten in en gingen er vandoor
Het hele commite heeft nog tot middernacht
Met kouwe voeten op ze staan te wachten
Maar het paar dat bleef twee weken weg
En het hele dorp dacht alle nachten
Zouden ze het doen, zouden ze het doen
Dat is voor ons de grote vraag
Blijft het bij een zoen, blijft het bij een zoen
Of geeft ie haar de volle laag
Ze zijn het aan het doen
Een ouwe bok lust wel een blaadje groen
Die mooie meid wordt nou
Burgemeestersvrouw
Ja, dat heb je van zo'n zoen
Een zoen, een zoen, een zoen, een zoen
Wat je daar niet allemaal mee kan doen...
Voor degene die mij mailtjes en reacties bleven sturen "mijn zeer grote dank", het was in de periode van afwezigheid een dierbaar teken van vriendschap dat de nodige energie bracht om uit een dal te klimmen.
Voor allen die mijn blog bezochten maar helaas geen nieuws konden vinden, ik was even onderuit maar gezien het medisch toezicht en de nodige medicatie kan ik nu toch even iets schrijven.
Foto's heb ik voorlopig niet omdat dat volledig stil heeft gelegen. Ik hoop dat ik daar snel mee kan beginnen. Een van de mooiste maar koudste periode van het jaar is daar zeer geschikt voor.
De herinnering aan de seniorendag in Dockx hotel was een lichtpunt en een heerlijke momentopname om in mijn hart mee te dragen.
Hpelijk kan ik nu terug antwoorden op de mailtjes en de reacties die er komen en terug gaan genieten van jullie vele mooie blogs.
Ik ben Rik
Ik ben een man en woon in Antwerpen / Deurne (België) en mijn beroep is .
Ik ben geboren op 23/08/1950 en ben nu dus 61 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Fotograferen in de natuur, wandelen, lekker eten en samen tijd door brengen op een aangename manier..
