Berichten van 1 juli 2008 tot 31 juli 2008

Vanaf het ontwaken voelde ik de warmte al op me af komen.  Dat beloofde voor na de middag daarom stelde ik voor om na het ontbijt een wandeling in Vordenstein te doen, om dan na de middag ons rustig te installeren thuis waar het toch een pakje frisser is.

Zo gezegd zo gedaan en kort na tienen waren we met de auto al op weg en op de parking stond nog geen enkele auto, dus kon ik een plaatsje onder een boom uitzoeken om te parkeren. De bedoeling was om toch zeker rond het middag uur terug op ons appartement te zijn.

Toen we uitgestapt waren bemerkten we dat de vier koeien die tot het domein behoorden op de buiten weide graasden en besloten Anita en ik om langs daar te vertrekken.  De vier dieren waren toch zo slim om onder een boom te schuilen voor de hevige zonnestralen.

Het was lang geleden dat we ze nog eens gezien hadden en ik vond dat ze groot en dik waren geworden, maar dat kan natuurlijk gezichtsbedrog wezen..  Een klein stukje van de blauwe wandeling en dan terug om een bezoekje aan de tuin van de oranjerie te brengen.  Want elke jaar staan daar een heel veel dahlia’s in bloei en nu bloeien ze op hun beste.  Werkelijk het was een geweldig kleurenpallet.

Om eventjes te rusten en iets te drinken bezochten we het aanpalende schaduwtuin, daar was het in verhouding nog koel en daarna terug naar huis.  We hadden onze beentjes even kunnen strekken, want met thuis te blijven wordt je toch maar lui en vadsig.

 Even rusten na de maaltijd, dan heb ik me aan de computer gezet en mijn fotoalbum bij gewerkt en het resultaat kunnen jullie zien op volgend adres.  http://fotoalbum.seniorennet.be/kemperke

Hier onderaan een blik over een veld met dahlia's, een close-up foto van een dahlia en als laatste een gladiool en let op de speciale kleur.

Er moest dringend geld worden ingezameld voor herstel van de kerktoren. De pastoor belde persoonlijk naar alle parochianen.

_ Ik kan u echt niets geven, zei een van zijn schapen, ik heb al zo veel schulden.

_ Maar zei de pastoor, u bent de Heer toch veel meer verschuldigd dan de andere?

_ Dat klopt, antwoordde de man, maar Hij zit niet zo achter me aan als de andere schuldeisers.

-------------------------------------

Landbouwerszoon: Pa, netto en bruto, wat is dat precies?

landbouwer: Laat me eens denken...Als ik pas gemolken heb, dan is dat netto.

Als ik de melk aan de mensen verkoop, dan is dat bruto.

Tijdens een feestje begon een dokter tegen een advokaat te klagen over het feit dat heel wat mensen die bij hem op bezoek komen, hun symtonen beginnen op te sommen om te weten te komen of hun eigen huisarts hen wel goed verzorgt.

_ Heb jij ook dat probleem? vroeg hij aan de advokaat en zo ja, wat doe je er aan?

_ Ik los dat heel simpel op, antwoordde de advokaat. De volgende morgen stuur ik hen onmiddelijk een rekening. Raadpleging tijdens het feestje gisterenavond, 50 euro. Dan houdt dat zagen meteen op.

_ Dat is een goed idee, riep de dokter. Ik zal dat in het vervolg ook zo doen.

De volgende morgen vond de dokter een rekening in de brievenbus: raadpleging tijdens het feestje gisterenavond, 50 euro. 

In deze crisistijd
worden we letterlijk overspoeld
met reklame
voor alle soorten van isolatie.
Is de moderne mens
nog niet genoeg geïsoleerd?

Pol Vanhaverbeke.

Sint Kristoffel.
Sint Kristoffel werd reeds in de vijfde eeuw langs pelgrimsroutes vereerd.
In de middeleeuwen werd hij beschouwd als een van de veertien noodhelpers,
Die de mensen ook beschermden tegen een onvoorziene dood, d.w.z. sterven zonder de laatste sactramenten te hebben ontvangen.
Gezien de geringe levensverwachting van de modale middeleeuwer was het niet zo vreemd dat er overal afbeeldingen van de heilige Kristoffel op marktpleinen en kerken te vinden waren.

------------------------------------

Weerspreuk.

Warme Sint Jacobs
geeft een koude kerstmis

Gisteren zaterdag geen tijd gehad, want ik heb ditmaal werk gemaakt van mijn fotoalbum. Ik had enkele foto’s van de Riddershoeve liggen en die heb ik dan van tekst voorzien en op het album gezet.  Willen jullie ze eens bekijken, klik dan op het volgende adres.  http://fotoalbum.seniorennet.be/kemperke

Intussen tijd was het alweer na tienen en ik vond het de moeite niet meer om nog op mijn blog te werken. Uiteindelijk was er niet veel te melden, enkel in de namiddag naar de feestmarkt geweest op de plage van St Anneke, gelegen op de Antwerpse linkeroever.  Het was de eerste maal dat ik weet dat het niet regende. 

Maar schijnbaar hebben ze dan veel geluk gehad, want als ik de beelden tijdens de nieuwsuitzending van gisterenavond heb gezien, hoe het onweer heeft huisgehouden op sommige plaatsen in het land.  Dat was dan kantje boord, enfin je moet maar geluk hebben in het leven.

Een door de weekse marktdag of een feestmarkt, eigenlijk is er niet veel verschil te bespeuren.  Hier of daar een klein% meer, maar voor de rest één pot nat.  Anita wilde er ditmaal eens graag naar toe, omdat radio Minerva er steeds met een stand staat en je ontmoet er wel enkele kennissen en luisteraars.

Iets gaan drinken hoort er natuurlijk ook bij en daar hebben we echt geen feestmarkt voor van doen.  Nog wat televisie gekeken en dan lekker het bed in.

Vandaag is er ook al niet veel te melden buiten de voorbereiding voor mijn zondagavond boeketje.  Het is hier momenteel kermis en aangezien de kleinkinderen allemaal op de kamping zijn, zullen jullie ons er zeker en vast niet aantreffen, het is al genoeg dat we het lawaai een hele namiddag moeten verduren.  Al moet ik eerlijk bekennen dat het een pak stiller is dan anders.

Kleine Patrick.

Kleine Patrick vroeg voor zijn verjaardag een fiets met 10 versnellingen.

Zijn pa zei: lieverd we zouden je graag een fiets geven, maar de lening voor ons huis is

250.000 euro en je ma werd vorige week ontslagen.

Wij kunnen een nieuwe fiets echt niet betalen

De volgende dag zag vader kleine Patrick naar de voordeur lopen met een koffertje in de hand en een rugzak over de schouder.

Dus vroeg zijn pa: He knul waar ga je naar toe?

Kleine Patrick antwoordde: Pa vorige avond kwam ik langs jullie slaapkamer en ik hoorde je tegen mama zeggen dat je eruit ging trekken.

Toen hoorde ik mama vragen om te wachten omdat ze ook kwam!

Peinsde gij serieus dat ik hier heel alleen ga blijven met een lening van 250.000 euro en zonder velo

We hebben zowat een dik uurtje door het park gelopen en enkele foto's genomen zoals de eerste hier onderaan.  Het is een zicht van tussen de overhangende takken van een beukenboom, met op de voorgrond de roeivijver en achteraan het over de vijver gebouwde botenhuis.  Nu ingericht als drankgelegenheid, waarheen we opweg waren want wandelen maakt dorstig en de dorstigen laven is een werk van barmhartigheid.


Toen we op weg waren naar het botenhuisje drinkgelegenheid moesten we over de Laarsebeek. Van de gelegenheid gebruik gemaakt om deze kleine waterloop nog eens digitaal te vereeuwigen.  Deze foto is genomen stroomafwaarts. Dit beekje ontspringt op de Brechtseheide en ze vormt de scheiding tussen Brasschaat en Schoten.

Dit is een mooi beeld van de zijkant van het botenhuis. Men kan bij slecht weer rustig binnen gaan zitten en genieten van de rust en het zicht op de roeivijver. Ik denk niet dat bij regen er veel mensen de moeite getroosten om tot daar te komen, want enkel te voet of met de fiets is de drankgelegenheid te bereiken.

Ook aan de vijver bevindt zich een kinderspeeltuin en terwijl je kinderen ravotten kunnen de ouders rustig iets consumeren. Het is wel zelfbediening en de achterkant die je bemerkd is het huisje van de zelfbediening. Ondaks het mooie weer was er weinig volk in het park.

Het eerste wat men doet als men een horeca zaak betreedt en je aan uw tafeltje zit.  De spijskaart raadplegen en ik moet zeggen meestal is die in de meeste zaken zowat het zelfde van uiterlijk.  Maar hier was ze wel speciaal, kijk maar naar de eerste foto.


Het interieur is wel heel speciaal ingericht, zoals de beschildering van de muren, de verlichting en de donker houten tafels en stoelen. Als je voor de open haard is dit de linkerkant, spijtig de open haard is niet meer in werking om veiligheids redenen.

Dit is een zicht in de grote verbruikerszaal. naast de oude eiken balken hangen zware stoffen overgordijnen en geeft toch een speciaal cachet aan het geheel.

Een prachtige kijk op een wanttapijt en linkser van lansen en een hellebaard en diskrete verlichting en bekijk ook de zware eikenhouten draagbalk. op iedere tafel staat er een kandelaar met kaars. Het is wel iets met een zekere klasse en prijs van een consumatie is er niet duurder dan op een andere plaats.

Het eerste dat men tegenkomt als je bijna aan de kasseiweg bent die leidt naar het dopje is de houten molen.  Hij staat links als je van de autoweg komt.  Zo te zien zou hij wel een verf beurt kunnen gebruiken.   Maar geld vinden om ons erfgoed te onderhouden is moeilijk te vinden.

Als je de kasseiweg oprijdt en het zijn inderdaad kinderkopjes waar men over rijdt richting dorpskom, ben ik dadelijk langs de weg gestopt om dit mooie plaatje te maken.  Het is de verdedigingsgordel die rond het dorpje had gemaakt, want er was tevens een kazerne aanwezig. 

Dit is de gazon met bloem beplanting op het kazerneplein. Rechts staan enkele lage witte huisjes en links de zijkant van de kerk en het straatje naar de marktplein.

Dit beeld is er opgericht ter ere van de gesneuvelden en het staat op het marktplein onder deze boom, met rechts het kerkje. Het word eveneens het boekendorp genoemd en in de zomer zijn er drie boeken koopdagen. Telkens op zondag eens per maand.

Jan en Anne waren opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis.
Op een dag tijdens een wandeling, viel Jan in het zwemdok.
Anne dook hem achterna en bracht hem op het droge.
Toen de directeur dit te horen kreeg, ging hij naar Anne:
_ Anne, zei hij ik heb goed nieuws.
Aangezien jij in staat was om met gevaar voor je eigen leven,
een ander te redden, ben ik er van overtuigd dat je genezen bent.
Je mag naar huis, maar ik heb ook slecht nieuws.
Jan heeft zich in de badkamer opgehangen aan de band van zijn badjas en hij is dood.
_Neenee hij heeft zich niet opgehangen, antwoordde Anne, ik heb hem daar gehangen
om te drogen.

Overbodig.

_ Maar Wardje, hoe zie je eruit?
Luister, als je je nek en armen goed wast, dan mag je morgen mee naar het Donkmeer.
_ Ja en als het morgen regent, dan sta ik daar met mijn gewassen nek en armen.

-----------------------------------------

Troost.

Een beroemd geneesheer zei het volgende op zijn sterfbed:
Troost u, er blijven nog drie dokters over die véél knapper zijn dan ik.
Toen men hem vroeg hoe die heetten, antwoorde hij:
Matigheid, arbeid en beweging.

------------------------------------------

Klein onderhoud tussen twee vakantiegangers op het strand:
_ Wij hebben een formidabel hotel. Ik ben er helemaal thuis.
_ Ocharme, zegt de andere, tja soms heeft een mens pech.

Warmteonweers.

Her is drukkend warm. De lucht wordt steeds zwarter. Plots komt de regen met bakken uit de hemel gevallen.  Vuurwerk verlicht de hemel en wordt gevolgd door een enorm gekraak.

Een hevig onweer! Gelukkig blijft zo'n onweersbui gewoonlijk niet langer dan een uurtje boven één plaats hangen. Toch kan het langer duren voor een onweer helemààl voorbij is.

Dat komt komt doordat er naast oude buien steeds nieuwe kunnen ontstaan. Na zo'n warmteonweer is het meestal lekker fris buiten.

Ook vandaag ontsnapte we niet aan de regenbuien en er waren er weer enkele fameuze kleppers bij. Als die je overvallen ben je wel door en door nat en zoals ze dat hier zeggen (zo nat als een klodderhond), maar ja zonder regenscherm het huis verlaten is meer dan dom en het is me al enkele malen overkomen.

Eigenlijk alweer weinig te melden, het word hoogtijd dat er verandering opkomst is en we weer regelmatig kunnen uitrijden.   Deze ochtend weer gezorgd dat ik heden avond m’n uitzending kan verzorgen en voor de rest wat tv kijken, naar de ronde van Frankrijk of iets dergelijks, liever niet want daar val ik toch maar van in’t slaap.

Ik denk dat ik maar een uurtje aan m’n fotoalbum ga werken en willen jullie eens een kijkje nemen dan doe je dat op het volgende adres.   http://fotoalbum.seniorennet.be/kemperke   Ik wens je alvast veel kijk genot en je mag een reactie achterlaten.
 

We krijgen nu een kasteel te zien of is burcht misschien een betere naam voor dit bouwsel. Ik heb deze foto's ge maild gekregen van onze gobetrotter Patrick. Dit zou een Engelse burcht zijn.


Eveneens in Engeland nabij Brighton een guesthouse waar Patrick overnacht heeft en hij noemt het een eenvoudig maar oh zo gezellig en netjes overnachtingsadres. 

Nu zijn we in Spanje terecht gekomen en heel bepaalt in de omgeving van Benidorm en de mensen die regelmatig in het Spaanse Antwerpen overwinteren zullen het alvast eens gaan bewonderen zijn.

We blijven in Spanje en komen nu in Valencia waar dit futuristisch bouwwerk te bewonderen staat

Ik vermoed dat dit voorlopig de laatste fotoreeks zal zijn want wegens zijn op handen zijnde verhuis heeft hij zijn vakantiedagen opgenomen. We nemen afscheid met een prachtig zicht vanuit Stockholm in Zweden en volgens Patrick een van de duurste steden in Europa.

Eigenlijk hebben we weinig activiteiten ontplooid deze laatste twee dagen wegens het slechte weer, maar ze beloven beterschap de weermannen en dito vrouwen.   Vrijdag zijn Anita en ik helemaal niet buiten geweest.  Dat is een brutale uitdrukking, ik heb enkel met wat glaswerk en een zak niet meer gebruikte kleren naar de containers geweest en  Anita naar de groentewinkel om de noodzakelijke vitamientjes in huis te halen.

I’m sorry ben bijna vergeten te melden dat we na de middag gezamenlijk nog naar de bibliotheek geweest zijn om de ontleende boeken te wisselen voor andere.   Nu niet bepaald halsbrekende avonturen waar jullie van wakker gaan liggen.

Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan Patrick en Veerle en hun nieuwe huis.   Ze waren beide nog heel hard aan het werk, want einde van de maand moeten ze hun appartement verlaten want  op 1 augustus komen de nieuwe huurders.

Na een half uurtje zijn we dan terug vertrokken, om hen rustig te laten verder werken.   Patrick had me twee dagen geleden nog enkele foto’s gestuurd van reizen die hij regelmatig moet maken in functie van zijn beroep.

Ik ga er nu al een drietal tonen, nog een prettige zaterdagavond en hopelijk morgen zondag beter weer

Dit zou een zicht zijn vanuit Zweden met aan de kade een prachtige cruiseboot en wat stapelwolkjes aan de hemel.

Een uitnodigend beeld van het strand in het mooie Italië.  Hij heeft er geen plaatsnaam bij gedaan, maar dat stoort ons niet.

Hier onder een Lego Blokken indoor speelplein, wat ben ik toch in een te vroeg tijdperk geboren. Ik had hooguit een fiets die al drie generatie's in de familie vertoefde maar ik had een gelukkige jeugd en een moeder die er steeds was voor haar zoon.

Twee weken lang belt de fabrieksdirecteur elke dag naar zijn vrouw
om haar te zeggen dat hij wat later naar huis zal komen, omdat hij nog een belangrijke bespreking moet bijwonen
Als deze gang van zaken zich na drie weken nog altijd blijft herhalen, zegt zijn vrouw:
_ Maar kan ik er echt van op aan dat je deze week ook elke avond moet vergaderen?

_ De toestand van uw schoonmoeder is heel ernstig!
_ Och, dokter behandel haar alsof het uw eigen schoonmoeder was.

------------------------------------

Twee duivenmoeders maken een praatje op het marktplein.
_ Doen jouw jongen nog in het nest? vraagt de ene.
_ alleen de jongste, de anderen gaan al op het standbeeld.

------------------------------------

_ De dokter heeft vorig jaar tegen mij gezegd dat ik moest ophouden met roken.
Want anders zou mijn verstandelijke vermogens er ernstig onder lijden.
_ Had je er dan maar naar geluisterd, hé!

-----------------------------------

We zijn het niet eens geworden, zei een vrouw tegen haar vriendin.
Ik ben voor wittebroodsweken op de Bermuda's,
maar hij wil zelfs niet trouwen.

De woensdag ochtend om zo vlug mogelijk te vergeten, toen ik uit mijn bed kwam en buiten keek was het nog zo donker als in de late avond en regen viel gestadig uit de hemel.  Een mens voelt meer zin om dadelijk terug in zijn lekker bedje te krijpen maar als degelijke huisvader blijf je wakker en zorgt voor een lekker glaasje thee met ontbijt cake.

Het water stond amper op of ik hoorde de slaapkamerdeur opengaan en ons Anitatje te voorschijn kwam, met de nodige slaap nog in haar ogen.   Het gespreksonderwerp van de morgen was het rot weer.

Gelukkig waren we gisteren nog voor een dagje naar Middelburg gereden en dat kan niemand ons meer afnemen.  Het was niet bepaald zonnig maar wel droog, gisteren was ik met het relaas tot het binnenrijden van de stad gebleven.

Ik had vlug een parkeer plaats gevonden in het centrum van Middelburg, parking de Geere onder het gelijknamig winkelcentrum.  Je auto kwijt raken in het midden van de stad is altijd een voordeel, je moet niet zover lopen om bij de bezienswaardigheden te komen.

 Bij het inrijden van de garage om naar een verdieping lager te rijden, reed ik een verkeerde rijrichting op.  Ik nam per ongeluk het rij vak om terug naar boven te komen, gelukkig kwam er toen niemand naar boven gereden eind goed al goed is het spreekwoord.

In elk geval was het een mooie gezellige dag en toen we terug in België waren, zijn we in taverne Ter Rivieren eens goed gaan eten en zodoende hadden we deze morgen geen afwas staan, dat was mooi meegenomen.

Voor de rest van ons bezoek bekijk de foto’s.

Achter het stadhuis troffen we dit huisje met wapenschild boven de deur en de twee eigenaars elk naast de inkom, alsof ze de wacht betrokken.


De huizengeveltjes zijn in ieder stadje in de provincie Zeeland gelijk aan elkaar. De meeste zijn mooi gerestaureerd.

Dit is het standbeeld van regentes Emma, moeder van de latere koningin Wilhemina want toen koning Willem stierf was de rechtmatige troonopvolgster maar 10 jaar en te jong om de troon te besteigen. Dit is wat ik weet over de monarchie van Nederland toen in die tijd.

Toen we juist uit de parking buiten kwamen en de hoek omsloegen was dit onze eerste foto.  Namelijk het vertrekpunt van een 40 minuten durende rondvaart.  Dit hebben we niet gedaan want daarvoor leek ons de temperatuur een beetje te fris.


Een winkelwandelstraat met op de achtergrond de toren van de basiliekkerk. Voor mensen die graag winkelen is dit stadje een paradijs en iedere vrouw is uit nature een shoppings liefhebster. 

Dit is de inkomdeur van een restaurant met een binnenterras. let vooral op de mooi gebeeldhouwde wapenschild boven de inkomdeur. De lunchkaart is buiten leesbaar.

Dit is de indrukwekkende toren van de basiliekkerk. De geheelfoto van de basiliek is niet gelukt, dat zal voor een volgende keer zijn.

Ondanks een gevallen regering gaat het leven op ons blog verder en evenals zondagavond, was onze uitzending van gisteren avond eveneens een groot succes.  Met een nieuw erelid en steunend lid zijn we meer dan gelukkig voor die avond.

Deze morgen was het alweer grijs maar volgens de weerberichten zou het de ganse dag droog blijven en aangezien de voorspellingen tamelijk juist zijn tegenwoordig, hebben we besloten om op die dagen eendaagse trippen te maken.

Vandaag stond een uitstap naar Middelburg op het menu. Na de afwas hebben we ons klaar gemaakt en omstreeks 11 uur waren we reisvaardig.  Nog eventjes tanken in het oprijden en dan de A4 op richting Vlissingen.

Na de spitsuren is dat eigenlijk een kalme autostrade en kun je rustig gezellig rijden.   Zonder problemen zijn we dan aan de afslag Middelburg gekomen en op de autoradio stond radio Minerva nog altijd te spelen, gezelliger kan het niet meer zijn.   Ik wist niet dat onze reikwijdte zover ging, ik moet dat aan het bestuur zeker melden, ze zullen er blij mee zijn.

Ik ga er mee ophouden want het is al na tienen, Nog een drietal foto’s bijvoegen en de rest is voor morgen.

Dit was het eerste dat op de foto ging. Een prachtig gebouw waarvan ik de naam niet heb kunnen achterhalen, maar enfin dat doet er niet toe en de foto lijkt me gelukt te zijn.


De koets voor stadsrondrit met twee paarden.  De rit duurt 20 minuten en kinderen betalen twee euro en een volwassene drie euro. We hebben geen rondrit gedaan want de opstap was tamelijk hoog voor Anita.  Zoals je kan lezen de paarden niet aaien

Dit is het prachtige stadhuis van Middelburg. Ik denk een bouwsel uit de dertiende eeuw. het is prachtig onderhouden en de beeldhouwwerken zijn gewoon pareltjes.  Aan de zijkant zijn die beeldjes bijna allemaal verdwenen.

De dag is piko belo begonnen maar was helaas snel voorbij, ik denk dat het een kwakkel zomer gaat worden.   Als je er niet kan mee leven zul je moeten emigreren naar warmere oorden, maar zal dat een levensverbetering zijn.  Sta me toe daar aan te twijfelen, ik weet het plezierig is anders.

We laten het weer voor wat het is en ik kan jullie verzekeren dat ik gisteren avond een mooi programma heb neergezet, tijdens de uitzending van mijn boeketje.  Als ik de luisteraars mag geloven die me tijdens de uitzending gebeld hebben.

Deze ochtend vlug onze uitzending voor heden avond in elkaar gestoken, ik zeg wel degelijk onze uitzending want vanavond gaat Anita mee om de telefoon te beantwoorden.

Na de middag maaltijd eventjes de zetel opgezocht om een uiltje te knappen, want mijn oogjes vielen zo wat toe en dat kan zo goed doen een middagslaapje.   Daar knap je helemaal van op, neem dat van mij aan als je er zelf geen ervaring mee heeft.

Zoals jullie gemerkt hebben ben ik twee dagen non aktief geweest wegens te veel werk.  Schiet nu niet allemaal in een lach, want een gepensioneerde kan ook tijd gebrek hebben.  De vrijdag hadden we water in de frigo wegens een verstopping van het afvoerbuisje dat het condensiewater moet afvoeren naar een bakje achteraan de frigo.

Van de gelegenheid gebruik gemaakt om de koelkast een kuisbeurt te geven en te gelijkertijd de keuken te schobben. De avond van de gelegenheid gebruik gemaakt om mijn fotoalbum bij te werken op het seniorennet.

De zaterdag moest het appartement een goede beurt hebben en daar hebben we bijna de ganse dag aan opgeofferd.  Daarna ieder van ons een deugddoend bad genomen want ’s avonds kwamen Greta en Leo op bezoek om me een laattijdige verjaardag te wensen, want op mijn verjaardag waren we in verlof naar de Hutteheugte.

De avond was een gezellige boel, lekker wat bij gekeuveld en een spie taart en rijst vla en de uren vlogen zo voorbij. Ondanks het laat geworden was, waren Anita en ik reeds vroeg uit de pijp(bed) op de zondagmorgen.

Bij ons in de gemeente staat alles in teken van het wereldfestival van het volksdansen.   De zondag vanaf 14 uur gaat er een stoet door het dorp met de deelnemende groepen en als het goed weer is ziet het hier zwart van het volk.  Zo ook vandaag was de belangstelling groot.

Onderaan twee foto’s van de optocht, de andere verschijnen binnen enkele dagen op het foto album “Mijn gemeente Schoten” op het adres http://fotoalbum.seniorennet.be/kemperke.

Wil je meer zien van deze foto’s moet je gaan kijken op het hierboven vermelde adres.

Dit is de Sint Sebastiaangilde die de stoet opende.


Dit was een grote vertegenwoordiging uit Zuid Korea, in een prachtige klederdracht.

Bovenaan zicht van de zandsculpturen.  Het eerste beeld dat onderaan te bekijken is, toont het sculptuur van de koekjesgigant.  Dit beeld staat alleen opgestelt op een andere plaats in het centrum.   De andere beelden staan bij elkaar aan de hoofdingang.

Deze zandsculpturen maken deel uit van het 15 jarig bestaan van het Wijnegems Shoppings Center.   Het komt eigenaardig over om zoveel zand, laat het dan bewerkt zijn tegen te komen in een overdekt winkelcentrum.  In elk geval mijn hoed af voor zulk talent dat in staat is om van een berg zand zulke kunstwerken te maken.  Ik weet niet hoe ze dat zand op zijn plaats houden, hoogst waarschijnlijk word daar cement in verwerkt.  Als het niet waar is,  lach me dan niet uit met m’n onwetendheid.  Indien iemand van de kijkers weet hoe de vork in de steel zit, kan hij onderaan het artikel steeds reageren.

.

Hier hebben jullie een eerste reeks van foto's die heden morgen in het shoppings center genomen zijn.  Drie sculptuurs met als onderwerp de produckten van de koekjes gigant Lu.  Ik hoop dat jullie ze mooi vinden, morgen nog een reeks met andere onderwerpen.

Heden morgen toen ik de draperieën open trok, was het donker en grijs en de regen viel maar uit de hemel.   Ik had al veel zin om terug onder de deken te kruipen en de ganse dag in het land van dromen te blijven maar dat gaat natuurlijk niet.

Zoals ik gisteren al vermeld had wilden we heden naar het Wijnegems Shoppings Center gaan, al de winkels zijn onder één dak gebracht en we hoeven niet telkens buiten te komen.  Rond half elf waren we vertrekkens gereed en vanuit Schoten is dat maar brut weg tien minuten rijden.

Zo vroeg zijn er nog geen parkeer problemen en toen we uitstapte was het juist eventjes over met regen en kon de paraplu in de auto blijven.  Bij het binnen komen viel onze mond open van verbazing.   Het plein voor de lift was omgetoverd met zandsculptuur, ik had die in Blankenberge al gezien maar binnenshuis dat nog nooit.. 

Anita had nog een aankoopbon van de kledingszaak Damart en daar richtte we eerst onze schreden naar.   Terwijl onze dame in de winkel rond keek kon ik rustig het sculptuur van de koekjes gigant Lu fotograferen, want gelukkig had ik m’n toestel bij.

Een zekere M.Max, die een hoofd heeft zo glad als een ijsbaan, was bij een familie te eten gevraagd.
Jantje, zegde de moeder, als meneer Max komt, moogt gij niet spreken van zijn haar, hoort ge ik verbied het jou.
Voor het diner komt Jantje in het salon waar de genodigden zijn en blijft voor meneer Max staan en zich naar zijn moeder kerende, roept hij uit:
Waarom mamake heb je mij verboden van het haar van meneer Max te spreken? Hij heeft geen enkel haarken op zijn hoofd
-----------------------------------------------------------

Gehoord in Varsenare
Op de receptie zag het zwart van de witte paters.
----------------------------------------

Sommige mensen kennen zichzelf niet, merkte een schrijver op.
Voor sommige is dat een groot geluk.

Gisteren tijdens ons bezoek aan het centraal station, stonden we eventjes buiten om een foto van de voorgevel van het station te nemen.  Dat ging helaas niet want die zelfde gevel stond in de steigers voor een opkuisbeurt.  Dan mijn toestelletje maar gericht op het gebouw aan de andere kant van het plein.
Het Park Plaza Hotel, met aan de linkerzijde het onderwater paradijs Aquatopia, zeker de moeite waard om te bezoeken als je in Antwerpen vertoeft. 

De tweede foto geeft de ingang weer van nog een echte Antwerpse attraktie namelijk de   koninklijke maatschappij voor dierkunde, in de volksmond de zoologie van Antwarpen.  Dit is de toegangpoort met de loketten, deze poort is een geklasseerd monument.

Omdat de voorkant niet te fotograferen was, dan maar eentje van binnenin.  De toegangsdeur op het eerste verdiep die uitkomt in de grote glazen koepel van waaruit de treinen vertrekken

We komen nog even terug op gisteren, uiteindelijk zijn we niet in de stad gaan eten maar hebben tram 3 terug naar Merksem genomen tot aan de parking waar ik m’n wagen had achtergelaten.

Van daaruit zijn we naar taverne Calesberg gereden om daar te eten, uiteindelijk kennen we de zaak en we weten wat er ons voorgeschoteld wordt en dat is toch ook een reden om eventjes te wachten met eten.

Daarna zijn we huiswaarts getrokken om de avond door te brengen, ik aan de computer en Anita aan de televisie tot het tijd was om ons ter ruste te begeven.

Vandaag kregen we bezoek van onze Danny, want die moest me nog komen helpen met enkele programma’s aan te passen en is dan blijven eten vooraleer hij naar het werk moest.  Hij stond met de nachtshift en die begon om 18 uur en dit tot morgenvroeg 6 uur.  Dit is natuurlijk een lange shift maar in de bewaking zijn dat normale uren schijnbaar.

In de loop van de namiddag kregen we onze schoondochter Carine ook nog over de vloer.  Ze had onze nieuwe slaapkamer nog niet gezien en ze was vandaag in de buurt voor enkele inkopen.  Om kwart over vijf was iedereen verdwenen, terug lekker rustig met ons tweetjes.

Voor de rest niets bijzonder meer te melden en ga ik het hier maar bij houden.  Morgen lekker shoppen in het Wijnegem Shopping Center.De drukke solden periode zal al wel voorbij zijn en terug een pak kalmer en rustiger.   

Als je het park binnen rijdt langs de Miksebaan heb je daar enkele parkeerplaatsen onder de bomen, wat bij mooi en zonnig weer mooi meegenomen is .  Als je de parkeerplaats verlaat en het park in wandelt heb je links het kasteel.   Nu dienstdoende als taverne-restaurant en eveneens zijn er zalen voor huwelijken en dergelijke ter beschikking.


Op de zelfde plaats maar dan langs de rechterzijde van de weg zie je deze prachtige fontein.

Als je de weg vervolgt links van de splitsing aan de grote gazon kun je lekker in de schaduw van eeuwenoude eiken en beukenbomen kuieren, terwijl er al enkele jongeren liggen te zonnebaden.

Tijdens de verdere wandeling kom je aan de grote vis en roeivijver, van vissers is er op die plaats niets te merken maar ze waren wel aanwezig. De roeiboten zijn wel in beeld en op de achterkant zie je het oude botenhuisje dat nu als drankgelegenheid dienst doet.  Bij goed weer zoals die dag staan de tafeltjes achter het huisje  onder de bomen.

Nog een mooie beeld van de roeivijver en in de zonneschijn een eilandje met op de achtergrond de zelfbediening in de kinder speeltuin. Een mooie idyllisch plaatje.

Achter het botenhuisje stroomt de Laarse beek.  De foto is genomen stroomafwaarts richting Schoten en vervolgens naar Merksem, waar hij uitmond weet ik niet juist maar ik vermoed dat hij dan naar de noorder polder stroomt.

Bij het huiswaarts keren bemerkte ik een eekhoorntje en hij bleef rustig voorons lopen. Toen zette hij zich rustig neer aan de voet van de boom om gezellig op iets te knabbelen.  Hij is bijna niet te zien op de foto want om zoiets te trekken heb je natuurlijk voorzet lenzen nodig.  Maar wie goed kijkt kan hem zien op de rand van schaduw en licht

Ik ga eventjes twee dagen terug in de tijd, dinsdag op die prachtige warme dag zijn Anita en ik na de middag een wandeling gaan doen in het park van Brasschaat.   Want op de eerste vakantiedag durfden we eigenlijk met de auto niet verder van huis te rijden, iedereen was dan op weg naar zijn vakantie bestemming.

Nutteloos in het drukke verkeer verzeild geraden dat is niets voor mij.  Daarom hielden we het maar dicht bij huis en het was zeker geen verkeerde beslissing.   Aan het park is veel parkeerruimte en je auto staat praktisch steeds in de schaduw wat toch een pluspunt betekend.

Het is er gezellig om wandelen en buiten het weekend weinig volk.   Het is er ook ontzettend groot want eigenlijk zijn het twee grote domeinen die er te samen komen, namelijk het hierboven gesitueerde park en het Peerdsbos dat op het grondgebied van Schoten gelegen is.

De temperatuur was formidabel en onder de eeuwen oude bomen was het zalig wandelen.  De foto’s staan nog niet op de computer, dat zal voor morgen zijn en dan kunnen jullie meegenieten van onze wandeling door het park.

Het voordeel van dit domein is dat ge in het Kasteel aldaar iets kunt drinken, maar ook verder in het park is een drankgelegenheid.   Deze is gelegen aan de kinderspeeltuin (zelfbediening) en ook aan de aanlegsteiger der roeiboten.   Daar is een drankgelegenheid met bediening en de tafels staan er lekker onder de bomen.

Anita heeft er een cola bestelt en ik verkoos een donkere Leffe, m’n lieve mensen wat was dat daar zalig en het spreekwoord luidt zalig zijn de armen van geest.   Daar kon je nu eens rustig je geest op nul zetten, het was spijtig dat de klok altijd maar verder tikte en het moment van vertrekken was aangebroken.

Voor het laatste deel heb ik gekozen om af te sluiten met een foto reeks om een klein gedacht te hebben wat de tuin jullie te bieden heeft.   Ik had spijtig genoeg geen notaboekje bij me, zodat de meeste namen der rozen mij nu helemaal ontgaan zijn.   Dat mag me niet meer overkomen.

Voor de ingang van de rozentuin moet je flink opletten want je bent er voorbij voor je het weet.
Hij is werkelijk verborgen door de begroeiing.

Als je de tuin betreedt wordt je begroet door het bronzen standbeeld met de ronkende naam  de naakte ballerina ‘s.

Pergola met rose klim rozen.

Een perk met vuurrode trosrozen, spijtig dat ik de naam er niet meer van ken.  Gewoonweg een zalig zicht en wat een geweldige geur.

Van deze prachtige witte roos weet ik de naam nog wel.   Het is de naam van een geweldig componist Frederic Chopin.  De man weet het wel niet, maar hij zou zeer vereerd zijn met deze ongelofelijke machtig mooie roos met zijn naam.

We besluiten met het borstbeeld van koning Albert eerste.   Als je eens in Antwerpen komt breng dan zeker en vast een bezoek aan het Rivierenhof.

Het provinciaal domein Rivierenhof is gelegen ten noorden van Antwerpen en snijdt de vroegere gemeente midden door, zodat er twee Deurne’s bestonden het noord en het zuid  Deurne.

Het domein strekt zich verder uit tot bijna aan de grens met Wijnegem.   Het wordt de groene long van Antwerpen genoemt maar gelukkig zijn er wel meerdere parken en domeinen in de metropool.   Bij gelegenheid zullen we daar ook eens een kijkje gaan nemen, de zomer is nog lang niet gedaan en regelmatig komen kijken is de boodschap.

Eens was het Rivierenhof een lusthof, een hof van plaisantie.   Mooie aangelegde tuinen en exotische planten waren hier niet vreemd aan.   Nu nog zien we hiervan fraaie restanten in ons domein.  Het is eigenlijk een samensmelting van een oorspronkelijk bos met een mooi onderhouden park.

Als eerste fotografische bijdrage laat ik jullie een platte grond van het ganse domein zien, dan kunnen jullie zich er een gedacht van vormen hoe groot het is.

Als je dit domein betreedt langs de Turnhoutse baan is het eerste wat je opvalt de enorme grote overwegend beukenbomen.    Hoog boven je zijn ze volledig toe gegroeid en wordt het zonlicht volledig getemperd en lekker koel bij warm weer

Door het park lopen heel wat beken en daarom komt men er regelmatig bruggen groot of klein, steen of te wel in een houtconstructie tegen.    In dit geval is het een stenen bruggetje.

Hier krijgen we een laag gebouwtje met een strooien dakbedekking.   Waar het toe gediend heeft of nog dient weet ik niet, maar het is juist achter de tuinbouwschool van Antwerpen gelegen hoort het daarbij misschien.

De laatste foto is een zicht op een droog gekomen beek net naast de grote toegangsdreef.   Ik was er bijna voorbij gelopen toen Anita me er opmerkzaam voor maakte.